Καλή
χρονιά!
Γρήγορη απαλλαγή από τα ξωτικά και τους καλικαντζαραίους!
Γρήγορη απαλλαγή από τα ξωτικά και τους καλικαντζαραίους!
αντιγραφή απο το www.ygeianet.gr
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΟΡΤΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΟΡΤΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2015
Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013
Τετάρτη 1 Μαΐου 2013
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ – Τραγούδι του εργάτη
Επειδή παλιότερα κάποιοι ποιητές δεν ξεχνούσαν αυτούς, στους οποίους οφείλουν το ψωμί τους.
Επειδή είναι πρωτομαγιά.
Επειδή το αίτημα για οκτάωρο είναι επίκαιρο (για όσους ακόμα έχουν δουλειά).
Ένα ποίημα 100 χρόνων
Πολλοί από μας, άλλωστε, αν δεν είχαμε γονείς εργάτες, τεχνίτες ή αγρότες, είχαμε, σίγουρα, παππούδες.
Χρειάστηκε να περάσουν 100 χρόνια, για να πούμε, πως πρέπει τα εργατικά κέντρα και τα σωματεία να τα φτιάξουμε απ' την αρχή, αφού κατάντησαν "σωματεία-σφραγίδες", χωρίς περιεχόμενο πολλά απ' αυτά.
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ – Τραγούδι του εργάτη
(Εμείς οι εργάτες είμαστε)
Εμείς οι εργάτες είμαστε που με τον ίδρωτά μας
ποτίζουμε τη γης, για να γεννά
καρπούς, λουλούδια, τ’ αγαθά του κόσμου ολόγυρά μας.
Φτωχή αλουλούδιαστη, άκαρπη μονάχα η αργατιά.
Εμείς οι εργάτες είμαστε που με τον ίδρωτά μας
ζυμώνουμε του κόσμου το ψωμί.
Πιο δυνατά κι απ’ τα σπαθιά τα χέρια τα δικά μας,
και μ’ όλο τ’ αλυσόδεμα, σκάφτουν και η γης πλουτεί.
Στου κόσμου τους θησαυριστές το βιος σου, Εργάτη,
νόμοι στο τρών’ αδικητές χωρίς ντροπή!
Αγκαλιαστείτε, αδέλφια, ορθοί!
Με μια καρδιά, μια γνώμη.
-Δικαιοσύνη, βρόντηξε και λάμψε, Προκοπή!
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
(Γράφτηκε το 1913 σαν ύμνος του «Εργατικού Κέντρου Αθηνών» και μελοποιήθηκε από τον Μανώλη Καλομοίρη. Το 1944 μελοποιήθηκε και από τον Αλέκο Ξένο)
Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012
Ποιό είναι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων;
Καλημέρα και Χρόνια Πολλά,
Πολλά γίνονται και πολλά ακούγονται αυτές τις μέρες για Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις.
Γιατί τώρα ανακαλύπτουν όλοι ότι υπάρχουν φτωχοί, γίνονται έρανοι, μαζεύονται ρούχα, τρόφιμα μακράς διάρκειας, μοιράζονται δώρα και παιχνίδια σε παιδιά, γίνονται ανταλλαγές ειδών, κοινωνικά συσσίτια κλπ.
Ποιό είναι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων;
Μήπως είναι αυτό που λέει η -άστοχη- διαφήμιση: "Ξαναβρείτε το νόημα των Χριστουγέννων, με μοναδικές προσφορές από τη Vod...!" ?
Μήπως είναι το να ψήσουμε τη γαλοπούλα ή αν δεν έχουμε τα σουβλάκια και τα λουκάνικα μαζί με γνωστούς και φίλους?
Ή μήπως το να ικανοποιήσουμε την καταναλωτική μας μανία με τα λίγα παραπάνω λεφτά που παίρνουμε;
Φτάσαμε να κατανοούμε πως έρχονται Χριστούγεννα, από τις στολισμένες βιτρίνες των εμπόρων, από τα φωτάκια που αναβοσβήνουν στο μπαλκόνι του διπλανού μας, απ’ τα έλατα που πωλούνται στους δρόμους, από κάποιες προσκλήσεις σε γεύματα και τα λεγόμενα «εορταστικά» προγράμματα της τηλεόρασης
Προσωπικά πιστεύω ότι το νόημα των Χριστουγέννων είναι πνευματικό και όχι υλικό…. Γι αυτό και συχνά μιλάμε για το πνεύμα των Χριστουγέννων. Είναι η αγάπη, η σκέψη στον άνθρωπο που πονάει ή πεινάει και η συντροφικότητα στην μοναξιά. Για να καταλάβουμε το νόημα των ημερών μπορούμε να πάμε σε ένα γηροκομείο και να πιάσουμε το χέρι ενός παππού ή μιας γιαγιάς, να ανοίξουμε την πόρτα μας στα μικρά παιδιά της γειτονιάς που λένε τα κάλαντα, ή να βάλουμε τα παιδιά μας να κάνουν ζωγραφιές και να τις προσφέρουμε σε αρρώστους στην καρδιολογική κλινική του Νοσοκομείου, να έρθουμε στη θέση όλων αυτών των ανθρώπων και να σκεφτούμε τι θα θέλαμε αν ήμασταν εμείς στη θέση τους. Δεν χρειάζονται να τους προσφέρουμε καν υλικά αγαθά. Μόνο το περίσσευμα της καρδιάς μας φτάνει. Μιας καρδιάς που είναι μαυρισμένη από τα καθημερινά γεγονότα, που έχει πάψει να χτυπάει με χαρούμενο ρυθμό. μια καρδιά που είναι κρύα και ψυχρή και δεν χωράει κανέναν αν δεν υπάρχει συμφέρον, μια καρδιά που θέλει ένα γερό τονωτικό φάρμακο.
Ας σκεφτούμε ότι και ο Χριστός γεννήθηκε "εν φάτνη των αλόγων". Μακριά από τα φώτα της πόλης, και τα υλικά αγαθά. Ζεσταινόταν από τα χνώτα των ζώων, μέσα σ' έναν στάβλο. Είχε όμως δίπλα του τα αγαπημένα του πρόσωπα. Τους γονείς του αλλά και απλούς βοσκούς όπως και το φως ενός αστεριού. Μπορεί να ακούγεται σαν παραμύθι αλλά ας κρατήσουμε το νόημα που μας ενδιαφέρει.
Ποιός από μας έψαξε να βρει άτομα που ζουν μόνα τους και προσπάθησε να τα προσφέρει λίγη συντροφιά; Τέτοια πρόσωπα υπάρχουν και δίπλα μας αρκεί να πέσουμε λίγο πιο χαμηλά και να αφιερώσουμε λίγο από το χρόνο μας.
Ο Ε. Μορέν στο βιβλίο του «Πνεύμα των καιρών» αναφέρει πολύ εύστοχα: «Η ζωή δεν μπορεί να καταναλώσει τα πάντα και η καταναλωτική κοινωνία δεν μπορεί ούτε και θα μπορέσει ποτέ να δώσει τα πάντα»! Λοιπόν, ας προετοιμαστούμε όσο καλύτερα μπορούμε για τα πνευματικά Χριστούγεννα. Ας γεννηθεί μέσα μας ένας μικρός Χριστός…
Πολλά γίνονται και πολλά ακούγονται αυτές τις μέρες για Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις.
Γιατί τώρα ανακαλύπτουν όλοι ότι υπάρχουν φτωχοί, γίνονται έρανοι, μαζεύονται ρούχα, τρόφιμα μακράς διάρκειας, μοιράζονται δώρα και παιχνίδια σε παιδιά, γίνονται ανταλλαγές ειδών, κοινωνικά συσσίτια κλπ.
Ποιό είναι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων;
Μήπως είναι αυτό που λέει η -άστοχη- διαφήμιση: "Ξαναβρείτε το νόημα των Χριστουγέννων, με μοναδικές προσφορές από τη Vod...!" ?
Μήπως είναι το να ψήσουμε τη γαλοπούλα ή αν δεν έχουμε τα σουβλάκια και τα λουκάνικα μαζί με γνωστούς και φίλους?
Ή μήπως το να ικανοποιήσουμε την καταναλωτική μας μανία με τα λίγα παραπάνω λεφτά που παίρνουμε;
Φτάσαμε να κατανοούμε πως έρχονται Χριστούγεννα, από τις στολισμένες βιτρίνες των εμπόρων, από τα φωτάκια που αναβοσβήνουν στο μπαλκόνι του διπλανού μας, απ’ τα έλατα που πωλούνται στους δρόμους, από κάποιες προσκλήσεις σε γεύματα και τα λεγόμενα «εορταστικά» προγράμματα της τηλεόρασης
Προσωπικά πιστεύω ότι το νόημα των Χριστουγέννων είναι πνευματικό και όχι υλικό…. Γι αυτό και συχνά μιλάμε για το πνεύμα των Χριστουγέννων. Είναι η αγάπη, η σκέψη στον άνθρωπο που πονάει ή πεινάει και η συντροφικότητα στην μοναξιά. Για να καταλάβουμε το νόημα των ημερών μπορούμε να πάμε σε ένα γηροκομείο και να πιάσουμε το χέρι ενός παππού ή μιας γιαγιάς, να ανοίξουμε την πόρτα μας στα μικρά παιδιά της γειτονιάς που λένε τα κάλαντα, ή να βάλουμε τα παιδιά μας να κάνουν ζωγραφιές και να τις προσφέρουμε σε αρρώστους στην καρδιολογική κλινική του Νοσοκομείου, να έρθουμε στη θέση όλων αυτών των ανθρώπων και να σκεφτούμε τι θα θέλαμε αν ήμασταν εμείς στη θέση τους. Δεν χρειάζονται να τους προσφέρουμε καν υλικά αγαθά. Μόνο το περίσσευμα της καρδιάς μας φτάνει. Μιας καρδιάς που είναι μαυρισμένη από τα καθημερινά γεγονότα, που έχει πάψει να χτυπάει με χαρούμενο ρυθμό. μια καρδιά που είναι κρύα και ψυχρή και δεν χωράει κανέναν αν δεν υπάρχει συμφέρον, μια καρδιά που θέλει ένα γερό τονωτικό φάρμακο.
Ας σκεφτούμε ότι και ο Χριστός γεννήθηκε "εν φάτνη των αλόγων". Μακριά από τα φώτα της πόλης, και τα υλικά αγαθά. Ζεσταινόταν από τα χνώτα των ζώων, μέσα σ' έναν στάβλο. Είχε όμως δίπλα του τα αγαπημένα του πρόσωπα. Τους γονείς του αλλά και απλούς βοσκούς όπως και το φως ενός αστεριού. Μπορεί να ακούγεται σαν παραμύθι αλλά ας κρατήσουμε το νόημα που μας ενδιαφέρει.
Ποιός από μας έψαξε να βρει άτομα που ζουν μόνα τους και προσπάθησε να τα προσφέρει λίγη συντροφιά; Τέτοια πρόσωπα υπάρχουν και δίπλα μας αρκεί να πέσουμε λίγο πιο χαμηλά και να αφιερώσουμε λίγο από το χρόνο μας.
Ο Ε. Μορέν στο βιβλίο του «Πνεύμα των καιρών» αναφέρει πολύ εύστοχα: «Η ζωή δεν μπορεί να καταναλώσει τα πάντα και η καταναλωτική κοινωνία δεν μπορεί ούτε και θα μπορέσει ποτέ να δώσει τα πάντα»! Λοιπόν, ας προετοιμαστούμε όσο καλύτερα μπορούμε για τα πνευματικά Χριστούγεννα. Ας γεννηθεί μέσα μας ένας μικρός Χριστός…
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Το έστειλε ο συν.Αρης
Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012
5o ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ
5o ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ
Η ΟικόΣφαιρα, στα πλαίσια του εορταστικού προγράμματος του Δήμου Καρδίτσας, το Σάββατο, 8 Δεκέμβρη 2012, οργανώνει το 5ο Ανταλλακτικό και Χαριστικό παζάρι.
Χώρος: κεντρικό σημείο της πόλης, που θα ανακοινωθεί εγκαίρως.
Ώρες: από 11 π.μ. ως αργά το βράδυ.
Θέμα: Χριστουγεννιάτικα δώρα ( παιχνίδια, στολίδια, βιβλία, cd, dvd, αξεσουάρ, ρούχα και ό,τι άλλο μπο
Η ΟικόΣφαιρα, στα πλαίσια του εορταστικού προγράμματος του Δήμου Καρδίτσας, το Σάββατο, 8 Δεκέμβρη 2012, οργανώνει το 5ο Ανταλλακτικό και Χαριστικό παζάρι.
Χώρος: κεντρικό σημείο της πόλης, που θα ανακοινωθεί εγκαίρως.
Ώρες: από 11 π.μ. ως αργά το βράδυ.
Θέμα: Χριστουγεννιάτικα δώρα ( παιχνίδια, στολίδια, βιβλία, cd, dvd, αξεσουάρ, ρούχα και ό,τι άλλο μπο
ρεί να φέρει χαρά), όλα σε καλή κατάσταση και καθαρά. Τα αντικείμενα που θα φέρετε ας είναι σε τέτοια κατάσταση που και για εσάς θα ήταν ελκυστικά.
Χώρος συλλογής αντικειμένων:
Α΄. Γι αυτούς που θέλουν να χαρίσουν :1) Κατάστημα Γιαμοπούλου-υφάσματα, Νικηταρά 15 και 2) Studio ΕΡΑ- Δημοτική Αγορά, κάτω από τα γραφεία του Ερυθρού Σταυρού. Ως χρόνος παράδοσης των αντικειμένων να είναι μέρες και ώρες λειτουργίας καταστημάτων και μέχρι την παραμονή της εκδήλωσης.
Β΄. Ανταλλαγή και χάρισμα αντικειμένων : την ημέρα του παζαριού, στο χώρο διεξαγωγής του.
Την εκδήλωση θα πλαισιώνουν δράσεις για τα παιδιά, μουσικό πρόγραμμα και άλλες εκπλήξεις.
Ας μπούμε στη διαδικασία της επανάχρησης και της ανακύκλωσης των αγαθών. Σε κάποιους που ένα αντικείμενό τους, έπαψε να έχει χρηστική αξία για κάποιους άλλους μπορεί να έχει και μάλιστα σημαντική. Ανταλλάσοντας μοιραζόμαστε συναισθήματα και αξίες, αναδείχνουμε έναν άλλο πολιτισμό, μιας κοινωνίας με αξιοπρέπεια και συνοχή, μιας κοινωνίας που μετατρέπει την κρίση σε ευκαιρία, στην οποία οι άνθρωποι παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους.
Ας μη χάσουμε τη μαγεία των Χριστουγέννων! «Δίνω, άρα παίρνω χαρά»!
Για επικοινωνία: Μιχαέλα Βόβες 2441075051, 6947034754, Χρυσάνθη Πετεινάρα-Βασιλάκου 2441021000, 6976017907
Χώρος συλλογής αντικειμένων:
Α΄. Γι αυτούς που θέλουν να χαρίσουν :1) Κατάστημα Γιαμοπούλου-υφάσματα, Νικηταρά 15 και 2) Studio ΕΡΑ- Δημοτική Αγορά, κάτω από τα γραφεία του Ερυθρού Σταυρού. Ως χρόνος παράδοσης των αντικειμένων να είναι μέρες και ώρες λειτουργίας καταστημάτων και μέχρι την παραμονή της εκδήλωσης.
Β΄. Ανταλλαγή και χάρισμα αντικειμένων : την ημέρα του παζαριού, στο χώρο διεξαγωγής του.
Την εκδήλωση θα πλαισιώνουν δράσεις για τα παιδιά, μουσικό πρόγραμμα και άλλες εκπλήξεις.
Ας μπούμε στη διαδικασία της επανάχρησης και της ανακύκλωσης των αγαθών. Σε κάποιους που ένα αντικείμενό τους, έπαψε να έχει χρηστική αξία για κάποιους άλλους μπορεί να έχει και μάλιστα σημαντική. Ανταλλάσοντας μοιραζόμαστε συναισθήματα και αξίες, αναδείχνουμε έναν άλλο πολιτισμό, μιας κοινωνίας με αξιοπρέπεια και συνοχή, μιας κοινωνίας που μετατρέπει την κρίση σε ευκαιρία, στην οποία οι άνθρωποι παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους.
Ας μη χάσουμε τη μαγεία των Χριστουγέννων! «Δίνω, άρα παίρνω χαρά»!
Για επικοινωνία: Μιχαέλα Βόβες 2441075051, 6947034754, Χρυσάνθη Πετεινάρα-Βασιλάκου 2441021000, 6976017907
Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012
ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!!
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ 24 ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΤΗΚΑΝ 1.103
Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012, 21:00
Οι 24 πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις των νεκρών του Πολυτεχνείου από την έρευνα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Οι τραυματίες των γεγονότων του Πολυτεχνείου που νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομείο ή κλινική και έχουν πιστοποιηθεί ανέρχονται σε 1.103, ενώ αδιευκρίνιστος παραμένει ο αριθμός των τραυματιών που δεν έτυχαν καμίας φροντίδας.
Οι νεκροί:
1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).
3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.
4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».
5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».
7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοε-γκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.
9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρ-θένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.
10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).
11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από
12 μέρες, στις 30.11.1973.
12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.
14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.
15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.
17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.
21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ντερτι-λής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.
23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικο-πόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.
24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.
ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!!
Οι νεκροί:
1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).
3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.
4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».
5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».
7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοε-γκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.
9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρ-θένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.
10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).
11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από
12 μέρες, στις 30.11.1973.
12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.
14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.
15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.
17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.
21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ντερτι-λής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.
23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικο-πόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.
24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.
ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!!
ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ 73
2012 MΕΡΕΣ ΝΟΕΜΒΡΗ
Το τρίτο και φαρμακερό μνημόνιο ακρωτηριάζει τη ζωή και το μέλλον, καταργούν δικαιώματα, ξεπουλούν τον πλούτο του λαού, μετατρέπουν τη χώρα σε προτεκτοράτο.
Ο εφιάλτης της βαρβαρότητας ζωντανεύει αφού ό,τι δεν κατάφερε η χούντα το υλοποιούν με τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις και τους εφαρμοστικούς νόμους.
Το μήνυμα του Πολυτεχνείου ζητάει δικαίωση ιδίως σήμερα:
Ø που το ψωμί λείπει από χιλιάδες οικογένειες,
Ø που η ανεργία χτυπάει την πόρτα κάθε σπιτιού,
Ø που η δημόσια παιδεία εκτελείται από τα «τανκς» των μνημονίων και τα συμφέροντα των τραπεζιτών,
Ø που οι ελευθερίες μας περιστέλλονται, η δημοκρατία τσεκουρώνεται και τα δικαιώματα μας καταργούνται στο όνομα της κυριαρχίας των αγορών,
Ø που φτάσαμε στο σημείο να ορίζουν καθοριστικά, ανοιχτά και χωρίς μάσκες, την εσωτερική και εξωτερική μας πολιτική η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ και η Τρόικα.
Ø που οι πολιτικοί απόγονοι της Απριλιανής Χούντας και νοσταλγοί του φασισμού απειλούν με ελέγχους και εφόδους στα δημόσια σχολεία για να νεκρώσει το πνεύμα της εξέγερσης
-ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ, ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ
Ανυπόταχτα σε κάθε σχολειό και στην πόλη μας,
μπροστά στην 17 Νοέμβρη, αψηφάμε τις απειλές και τις προκλήσεις, τιμάμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τον αγώνα για την ελευθερία, το δίκιο, την ανατροπή.
Στέλνουμε παντού, εκπαιδευτικοί- σπουδαστές- μαθητές, ένα μήνυμα ενότητας κι αγώνα, μιας σύγχρονης αντίστασης απέναντι στην εξαθλίωση, τη φτώχεια, τη διάλυση της παιδείας, τη φασιστική απειλή.
Φωνάζουμε ξανά, δυνατά, επίκαιρα:
ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Οι μαθητές , οι σπουδαστές και οι εκπαιδευτικοί της πόλης μας καλούν τους νέους και τις νέεες, τους πολίτες της πόλης μας να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις που θα γίνουν στην Κεντρική Πλατεία :
>Παρασκευή 16/11 και ώρα 7μμ προβολή ταινίας και συναυλία. (αν το επιτρέψει ο καιρός)
>Σάββατο 17/11 και ώρα 6μμ συγκέντρωση και πορεία.
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας
Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Καρδίτσας
Σύλλογος Σπουδατών ΤΕΙ Καρδίτσας
Σύλλογος Φοιτητών Κτηνιατρικής
Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012
Πέμπτη 12 Απριλίου 2012
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΔΕΡΦΙΑ.
«῾Η πλουτοκρατία ἦτο, εἶναι καί θά εἶναι ὁ μόνιμος ἄρχων τοῦ κόσμου, ὁ διαρκής ᾿Αντίχριστος.
Αὕτη γεννᾶ τήν ἀδικίαν, αὕτη τρέφει τήν κακουργίαν, αὕτη φθείρει σώματα καί ψυχάς.
Αὕτη παράγει τήν κοινωνικήν σηπεδόνα.
Αὕτη καταστρέφει κοινωνίας νεοπαγεῖς...».
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στούς «Χαλασοχώρηδες
Ευχές απο τον Γιώργο Τσιτσ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)