«Διαγραφή του Χρέους Τώρα!»

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ:

«Διαγραφή του Χρέους Τώρα!»

 Η προτεραιότητα που αποκτά η αναδιάρθρωση του Δημόσιου χρέους επιβάλλει την ανάληψη άμεσων πρωτοβουλιών στην κατεύθυνση διαγραφής του Δημόσιου χρέους. Άμεσα, του μέρους του χρέους που οφείλεται στην τρόικα και τους μηχανισμούς της και υπερβαίνει το 70% του συνολικού Δημόσιου χρέους.

Η άμεση παύση της εξυπηρέτησης του Δημόσιου χρέους, μέσα από την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, και η διαγραφή του στη συνέχεια επιβάλλεται προκειμένου να δημιουργηθεί ο απαραίτητος δημοσιονομικός χώρος που θα επιτρέψει την άσκηση της αναγκαίας κοινωνικής πολιτικής για την άνοδο του βιοτικού επιπέδου του λαού και θα κάνει πράξη το στόχο της ανατροπής της λιτότητας. Η συνέχιση της εξυπηρέτησης του Δημοσίου χρέους (στο πλαίσιο του οποίου για το τρέχον έτος προβλέπεται η καταβολή 5,88 δισ. ευρώ για τόκους και η λήξη χρέους ύψους 16 δισ. ευρώ) σημαίνει ότι:
η συντριπτική πλειοψηφία των ανέργων, που φθάνει  ακόμη και το 82%, θα συνεχίσει να μην παίρνει επίδομα ανεργίας,
οι απαραίτητες προσλήψεις και χρηματοδοτήσεις στους τομείς υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης και πολιτισμού θα αποτελούν μακρινό όνειρο.
η αναγκαία υλοποίηση ενός γενναίου Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων παραπέμπεται στο αόριστο μέλλον.

Τα σχέδια των πιστωτών για επιμήκυνση των αποπληρωμών του Δημόσιου χρέους και μείωση του επιτοκίου πρέπει να απορριφθούν επειδή ισοδυναμούν με μετάθεση των αποπληρωμών για τις επόμενες γενιές, ενώ δεν προκαλούν καμιά ουσιαστική μείωση λόγω του ότι ήδη τα επιτόκια δανεισμού είναι πολύ χαμηλά. Διαιώνιση της υπερχρέωσης και μεταφορά των βαρών στις επόμενες γενιές σηματοδοτεί και το «παρκάρισμα» του Ελληνικού χρέους στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μέσω της έκδοσης «διηνεκών ομολόγων» (perpetuities).

Η διαγραφή του Ελληνικού Δημόσιου χρέους ή θα είναι μονομερής, στη βάση των δικαιωμάτων που διατηρεί κάθε ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος ή θα είναι σε βάρος του Ελληνικού λαού. Η εμπειρία από το Ελληνικό πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων του 2012 (PSI+) ύψους 105 δισ. ευρώ καταδεικνύει ότι αυστηρή προϋπόθεση για να σημάνει ουσιαστική ελάφρυνση μια διαγραφή χρέους είναι να έχει σχεδιαστεί σε βάρος των πιστωτών, και να υλοποιηθεί παρά και ενάντια στη θέλησή τους. Το ίδιο συμπέρασμα υπογραμμίζει κι η πρόσφατη εμπειρία άλλων χωρών (Αργεντινή, Ισημερινός, Ρωσία, Ισλανδία) που παρά τις διαφορές τους διέγραψαν μονομερώς μέρος έστω των χρεών τους.

Η αναγκαία διαγραφή του Ελληνικού Δημόσιου χρέους μπορεί να αιτιολογηθεί, να θωρακισθεί από διεθνείς προσφυγές και να στηριχτεί στη βάση:

Πρώτο, της επίκλησης της κατάστασης έκτακτης ανάγκης και της συντελεσθείσας ανθρωπιστικής καταστροφής από το 2010 ως το 2014, λόγω της ανόδου της ανεργίας (27%), της πτώσης μισθών και συντάξεων (40% κατά μέσο όρο μεταξύ 2010-2014), της μαζικής μετανάστευσης (άνω των 100.000 νέων), των μαζικών αυτοκτονιών (τουλάχιστον 5.000 από το 2011 λόγω οικονομικών προβλημάτων), κ.λπ.

Δεύτερο, του λογιστικού ελέγχου του Δημόσιου χρέους από μια ανεξάρτητη επιτροπή ελεγχόμενη από την κοινωνία και τους φορείς της, δεδομένου ότι ειδικά το τμήμα του Ελληνικού χρέους που οφείλεται στην τρόικα είναι καταφανώς απεχθές: Το 92% των δόσεων (232 δισ. σε 252 δισ. ευρώ) επιστράφηκαν ξανά στους δανειστές ή δόθηκαν στις τράπεζες, οι δανειστές ήξεραν ότι τα χρήματα των δανείων δεν εξυπηρετούσαν τις ανάγκες του Ελληνικού λαού, ενώ  οι κυβερνήσεις που υπέγραψαν τις δύο δανειακές συμβάσεις δεν είχαν καμιά νομιμοποίηση να αναλάβουν τέτοιο χρέος στο όνομα του Ελληνικού λαού.

Τρίτο, λόγω των ευθυνών που έχουν οι ίδιοι οι δανειστές για την εκτίναξη του χρέους το οποίο από 299 δισ. ευρώ (115% του Α.Ε.Π.) τον Σεπτέμβριο του 2009 εκτινάχθηκε στα 317 δισ. ευρώ (175% του Α.Ε.Π.) στο τέλος του 2014.

Τέταρτο, ως μια μορφή συμψηφισμού με τα χρέη της Γερμανίας από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (επανορθώσεις, αναγκαστικό δάνειο, κ.λπ.) που, σύμφωνα με αξιόπιστες διεθνείς εκτιμήσεις, ξεπερνούν το 1 τρισ. ευρώ.

Πέμπτο, της πρόσφατης απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. (9/2014), κατόπιν πρότασης της Αργεντινής, που αποδοκιμάζει το σημερινό απορρυθμισμένο πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς ομολόγων και ζητά την προστασία των κυρίαρχων κρατών από τα «αρπακτικά κεφάλαια» («vulture funds»).

Η άμεση στάση πληρωμών και η διαγραφή του χρέους, μέσω μονομερών ενεργειών και σε σύγκρουση με τους δανειστές πλήττει ευθέως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ε.Κ.Τ., τα κράτη μέλη και τους θεσμούς που δημιούργησε η Ε.Ε. από το 2010 (ΕΤΧΣ, ΕΜΣ). Πρόκειται για ένα αντιδραστικό πλαίσιο μηχανισμών, εφάμιλλων του Δ.Ν.Τ., που ως αποστολή τους έχουν να διασφαλίσουν ότι την κρίση χρέους θα πληρώσουν οι λαοί της Ευρώπης κι όχι οι ελίτ που την δημιούργησαν. Δική τους άλλωστε απόφαση ήταν η αλλαγή του προφίλ του Δημόσιου χρέους που από ομολογιακό στη συντριπτική του πλειοψηφία έγινε επίσημο ή διακρατικό στο μεγαλύτερο του μέρος, με αποτέλεσμα σήμερα άνω του 70% να οφείλονται στην τρόικα. Η αναγκαία διαγραφή του χρέους δεν στρέφεται κατά των Ευρωπαϊκών λαών, όπως λέγεται συχνά σε μια προσπάθεια να παραιτηθούμε από το αίτημα της διαγραφής. Τα δάνεια προς την Ελλάδα (όπως επίσης και τις άλλες χώρες που δανειοδοτήθηκαν στο πλαίσιο του μηχανισμού, π.χ. Κύπρος, Πορτογαλία, Ιρλανδία) δεν «έσωσαν» τον Ελληνικό λαό, αλλά τις τράπεζες και τις οικονομικές ελίτ, που πραγματικά διασώθηκαν. Οι λαοί της Ευρώπης αποτέλεσαν την ανθρώπινη ασπίδα που χρησιμοποίησαν Ε.Ε., Δ.Ν.Τ. και κυβερνήσεις για να αποκρύψουν την διάσωση των τραπεζών, που μόνο στην περίπτωση της Ελλάδας στοίχισε 211 δισ. ευρώ. Οι λαοί της Ευρώπης, άλλωστε, ποτέ δεν ρωτήθηκαν αν θέλουν να συμμετάσχουν στην διάσωση των τραπεζών!

Η αμφισβήτηση των συμφερόντων των «θεσμικών» πιστωτών (Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ.) που με την διαγραφή του χρέους θα κληθούν να πληρώσουν την κρίση που δημιούργησαν, προϋποθέτει απειθαρχία και οδηγεί σε ρήξη με την ευρωζώνη και την Ε.Ε. Ακόμη κι έτσι:

 Το μακροχρόνιο οικονομικό όφελος που θα προκύψει από τη μονομερή διαγραφή του Ελληνικού Δημόσιου χρέους θα είναι μεγαλύτερο από το βραχυπρόθεσμο κόστος εξόδου. Ο χαμένος του Grexit δεν είναι η Ελλάδα, όπως επαναλαμβάνεται στο πλαίσιο μιας ιδεολογικής τρομοκρατίας, αλλά η Γερμανία και το ευρώ.

Η δυνατότητα άσκησης ανεξάρτητης βιομηχανικής πολιτικής με μαζικές επενδύσεις σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας, χωρίς τις δεσμεύσεις των οδηγιών της Ε.Ε., θα επιτρέψει την ταχεία ανάπτυξη της οικονομίας και την δραστική μείωση της ανεργίας, μαζί με μέτρα όπως η μείωση των ωρών εργασίας κι η κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.

Η ακύρωση των δεσμεύσεων της Ε.Ε. για αιώνια λιτότητα, μέσω των προβλέψεων της οικονομικής διακυβέρνησης και του δημοσιονομικού συμφώνου για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, θα επιτρέψει την αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου.

Η ανατροπή του περιορισμένης κυριαρχίας στο διηνεκές που επιβάλλουν Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη και Δ’ Ράιχ, μεταξύ άλλων και με τον κανονισμό 472/2013 αρ. 14 που προβλέπει ευρώ-επιτήρηση μέχρι την αποπληρωμή του 75% των δανείων, θα επιτρέψει στον λαό να ασκήσει τα κυριαρχικά του δικαιώματα.
Η μονομερής διαγραφή του Ελληνικού Δημόσιου χρέους θα επιβληθεί στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πολιτικής ρήξεων που θα περιλαμβάνει: Εθνικοποίηση των τραπεζών, με κοινωνικό έλεγχο και εγγύηση των καταθέσεων, όπως και άλλων στρατηγικών τομέων της οικονομίας, αποζημίωση ασφαλιστικών ταμείων, Ν.Π.Δ.Δ. και μικροομολογιούχων που ζημιώθηκαν από το PSI+, αναζήτηση ποινικών ευθυνών για όσους συνέβαλαν στην έκδοση ομολόγων σε ξένο δίκαιο, διαγραφή του ιδιωτικού χρέους των ανέργων, ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με στόχο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών κ.α.

Στη βάση των παραπάνω, το Γενικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. με την απόφασή του στη συνεδρίασή του την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2015 και όσοι υπογράψουν την διακήρυξη (οικονομολόγοι, πανεπιστημιακοί, κοινωνικοί αγωνιστές κ.α. που συμμετείχαν στους αγώνες των τελευταίων ετών κατά των μνημονίων) συγκροτούμε Πρωτοβουλία ενημέρωσης και αγώνα με στόχο την διαγραφή του χρέους, με την επωνυμία «Διαγραφή του Χρέους, Τώρα!». Καλούμε ταυτόχρονα σε ανοιχτή ιδρυτική συνέλευση για την δημιουργία μαζικής πολιτικής κίνησης με στόχο την διαγραφή του χρέους τις αμέσως επόμενες ημέρες, καθώς επίσης και όσους άλλους  κοινωνικούς φορείς και συλλογικότητες υιοθετήσουν και κάνουν κτήμα τους το παραπάνω πλαίσιο, σε μια προσπάθεια να γίνει υπόθεση διεκδίκησης του ίδιου του λαού.

Αθήνα, Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α.».

Αίτημα Αρείου Πάγου για άρση της ασυλίας των Ανδρέα Λοβέρδου και Κυριάκου Μητσοτάκη

Αίτημα Αρείου Πάγου για άρση της ασυλίας των Ανδρέα Λοβέρδου και Κυριάκου Μητσοτάκη

Η άρση ασυλίας των Ανδρέα Λοβέρδου και Κυριάκου Μητσοτάκη ζητήθηκε μετά τη μήνυση που κατατέθηκε από το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και αντιπροσωπεία εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα, τη Δευτέρα 12/1/14, στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, κατά του υπουργού Παιδείας Ανδρέα Λοβέρδου, του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκου Μητσοτάκη και της Ευδοκίας Καρδαμίτση, για τα αδικήματα της παράβασης καθήκοντος και της υπεξαίρεσης που διέπραξαν. Οι μηνύσεις αφορούσαν στην παράνομη περικοπή μισθού από τις 22 / 03 / 2014 των 85 εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα, χωρίς να έχει εκδοθεί ποτέ διαπιστωτική πράξη απόλυσης. Οι δικογραφίες πήραν το δρόμο για τη Βουλή.

Θυμίζουμε ότι η μήνυση προς τους Υπουργούς Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης για την επαναφορά της μισθοδοσίας των 85 εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα είχε κατατεθει τη Δευτέρα 12/1/14. Μάλιστα εκείνη τη μέρα η Συντονιστική Επιτροπή Εκπαιδευτικών σε Διαθεσιμότητα καλούσε όλους τους εκπαιδευτικούς σε διαθεσιμότητα, στις 9 π.μ. στα δικαστήρια (στο κτίριο 16, στην πρώην Σχολή Ευελπίδων), για να καταθέσει μαζί με αντιπροσωπία του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, μήνυση προς τους Υπουργούς Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης, με αίτημα να επανέλθει η μισθοδοσία των 85 εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα στους οποίους έχει γίνει παράνομη περικοπή μισθού από τις 22 / 03 / 2014, χωρίς, από την άλλη μεριά, να εκδοθεί ποτέ διαπιστωτική πράξη απόλυσης.

alfavita.gr

Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%B1%CE%AF%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AC%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%AC%CF%81%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%B1-%CE%BB%CE%BF%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B7#ixzz3SRvqBLX7

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΗΝΥΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΛΜΕ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ

Ο.Λ.Μ.Ε.                                                                    

Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 32 30 073 - 32 21 255

FAX: 210 33 11 338                            

www.olme.gr                                                             

e-mail: olme@otenet.gr                                                                       Αθήνα,8/1/15

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΗΝΥΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΛΜΕ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ

 

Σε υλοποίηση της απόφασης του ΔΣ της ΟΛΜΕ, τη Δευτέρα 12/1/14, στις 9 π.μ. (κτίριο 16, στην πρώην Σχολή Ευελπίδων), αντιπροσωπεία του ΔΣ και εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα θα καταθέσουν μήνυση προς τους Υπουργούς Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης, με αίτημα να επανέλθει η μισθοδοσία των 85 εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα στους οποίους έχει γίνει παράνομη περικοπή μισθού από τις 22 / 03 / 2014, χωρίς, από την άλλη μεριά, να εκδοθεί ποτέ διαπιστωτική πράξη απόλυσης.

 

 

Αυτός είναι ο δρόμος!!!

Η Δίκη για την "Παρέλαση του Λαού" αναβλήθηκε από το δικαστήριο για τις 6 Οκτώβρη 2015.

 Από τις πιο ωραίες στιγμές της δίκης που δεν έγινε, όταν γύρω στις 2.30μ.μ. ο πρόεδρος του δικαστηρίου αναρωτιέται γιατί η αίθουσα του δικαστηρίου είναι ασφυκτικά γεμάτη. Κι αφού διαπιστώνει ότι όλος ο κόσμος είναι για τη συγκεκριμένη υπόθεση και ξαναρωτά πόσοι είναι οι κατηγορούμενοι και πόσοι οι μάρτυρες, βροχή οι απαντήσεις από το

ακροατήριο:

-Και πού να δεις πόσοι είναι απ' έξω...

-Ήμασταν όλοι εκεί!

-Όλοι κατηγορούμενοι είμαστε!

-10 χιλιάδες κατηγορούμενοι!

..........

 Αυτός είναι ο δρόμος!!!

Για όσους δεν ξέρουν τι έγινε και ποια ήταν η παρέλαση του λαού παραθέτω απόσπασμα από ένα ψήφισμα συμπαράστασης ενός σωματείου
εκπαιδευτικών:
Στις 23 του Οκτώβρη δικάζονται στο τριμελές εφετείο Θεσσαλονίκης 10 συμπολίτες μας (μεταξύ τους, οι εκπαιδευτικοί Ηλίας Σμήλιος, μέλος του Διοικ. Συμβουλίου της Δ.Ο.Ε. και Θανάσης Αγαπητός, μέλος του Γ.Σ. της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ) που συμμετείχαν στην «Παρέλαση του Λαού» την 28η Οκτωβρίου 2011.
Τρία χρόνια μετά, προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία όπως τους συμφέρει. Παρουσιάζουν ως δράση λίγων ανθρώπων, τις μαζικές κινητοποιήσεις του λαού στις παρελάσεις. Θέλουν να σβηστεί απ’ την αγωνιστική μνήμη του λαού, ότι το ΟΧΙ χιλιάδων ανθρώπων κάθε ηλικίας σε δεκάδες πόλεις της χώρας, οδήγησε στην πλήρη απαξίωση και τελικά στην πτώση της μνημονιακής κυβέρνησης Παπανδρέου. Θέλουν να τρομοκρατήσουν όσους τολμούν να σηκώσουν κεφάλι απέναντι στις πολιτικές τους, θέλουν να ποινικοποιήσουν το δικαίωμα του λαού να αντιστέκεται, να διαδηλώνει, να αγωνίζεται.

 

«Σαν το φίδι που δαγκώνει μόνο τους ξυπόλητους…»

«Σαν το φίδι που δαγκώνει μόνο τους ξυπόλητους…»

του Θόδωρου Ντρίνια

Έτσι παρομοίαζε τη Δικαιοσύνη ένα σύνθημα που διάβασα κάποτε σε έναν τοίχο. Το προσπερνούσα συνήθως μουρμουρίζοντας για την εφηβική δραματικότητα του ύφους του νεαρού αντεξουσιαστή που το ανέγραψε. Μετά τη χτεσινή απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου της Πάτρας, που ουσιαστικά αθώωσε τους δουλέμπορους της Μανωλάδας και επέβαλε κάποιες ποινές-χάδι στους τραμπούκους τους που πυροβόλησαν στο ψαχνό δεκάδες αλλοδαπούς εργάτες γης όταν εκείνοι ζήτησαν τα δεδουλευμένα τους, για ένα είμαι σίγουρος: «το φίδι σίγουρα δεν δαγκώνει όσους φοράνε μοκασίνια»…

Δεν είναι μόνο η απίστευτη διάσταση της απόφασης με το κοινό περί δικαίου αίσθημα, ούτε το γεγονός ότι η αγόρευση-καταπέλτης της εισαγγελέως πετάχτηκε στην κυριολεξία στο καλάθι των αχρήστων από δικαστές και ενόρκους πετυχαίνοντας ένα δικονομικό αποτέλεσμα όπου «αποδεικνύει» ότι τα έμμισθα εκτελεστικά όργανα του τσιφλικά έδρασαν αυτοβούλως (!) και μάλιστα στέλνοντας 40 ανθρώπους στο νοσοκομείο (τους τέσσερις σοβαρά) χωρίς να έχουν, τάχα, πρόθεση να σκοτώσουν! Χειρότερο απ’ όλα είναι αυτό το καταραμένο 7-0 της απόφασης (που σημαίνει ότι δεν εφεσιβάλλεται) στο οποίο συναίνεσαν και οι «λαϊκοί» δικαστές, οι ένορκοι, αποδεικνύοντας πόσο βαθιά έχει φτάσει το δηλητήριο της δουλοκτησίας στο λαϊκό σώμα. Μια κοινωνία που ανέχτηκε, αν δεν επικρότησε, το κρατικά και παρακρατικά οργανωμένο δουλεμπόριο, ήδη από την εποχή του Σημίτη και των Ολυμπιακών έργων, μέχρι σήμερα στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, αρνείται εν τέλει στα θύματα τη στοιχειώδη δικαιοσύνη. Και μάλιστα τη στιγμή που η ίδια κοινωνία εδώ και τέσσερα χρόνια στενάζει κάτω από το ζυγό των Μνημονίων και της Μέρκελ μετατρεπόμενη σε κοινωνία του 1/3 (βολεμένων) και 2/3 (αποκλεισμένων).

Με την απόφαση αυτή δεν νομιμοποιείται απλά η βάναυση συμπεριφορά των εκάστοτε αφεντικών στους εργαζόμενούς τους, όπως διατείνονται κάποιοι υπερασπιστές των εργατών γης – δεν είναι χαζοί να εκτεθούν ξανά με πυροβολισμούς και παρόμοια, πήραν το μάθημα. Κυρίως, στέλνεται ένα βροντερό μήνυμα σε όλη την κοινωνία ότι την εποχή του Μνημονίου και της μαζικής ανεργίας νόμος γίνεται το «σκάσε και σκύψε το κεφάλι» μπροστά στο πιο μικρό έως το πιο μεγάλο αφεντικό που σου δίνει ένα 15άρι ή 20άρι για τον μόχθο σου (…έτσι όπως ακριβώς σκύβουν το κεφάλι τους οι κυβερνώντες μας μπροστά στο ΔΝΤ και τη Γερμανία για να παίρνουν το επόμενο μεροκάματο – δόση δανείου). Και αυτό το μήνυμα αφορά σε όλους όσους δεν ανήκουν στο τυχερό 1/3, Έλληνες και ξένους. Φαίνεται, λοιπόν, ότι σαν κοινωνία δεν είμαστε έτοιμοι ακόμα να αντιληφθούμε την ουσία του μηνύματος και αυταπατόμαστε ότι αφορά σε κάποιους άλλους, παρά τα όσα έχουμε τραβήξει τα τελευταία χρόνια. Όταν δεν μπορούμε να προσφέρουμε ούτε καν την αυτονόητη και σύμφωνη με την κοινή λογική και αξιοπρέπεια δικαιοσύνη, τότε έχουμε πολύ δρόμο ακόμη για την δική μας απελευθέρωση.

Πάτρα 31 Ιουλίου 2014

 

ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

                                           ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

               Ι. Επί του ερωτήματος.

               Μου ζητήθηκε να γνωμοδοτήσω επί της επιρροής, που ασκεί η υπ’ αριθμόν 44375/Γ1/24-3-2014 εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας αναφορικά με την διαδικασία της αξιολόγησης στις ενέργειες των συλλόγων διδασκόντων και στην συμμετοχή των εκπαιδευτικών στις ομάδες έργου

               ΙΙ. Επί της εφαρμοστέας νομοθεσίας.

               Όπως και σε προηγούμενη γνωμοδότηση μου σας έχω εκθέσει, το νομοθετικό πλαίσιο, που διέπει την αυτοαξιολόγηση είναι το εξής:

               Την έννοια της συναντάμε αρχικά  στον ν.1566/1985, σύμφωνα με το άρθρο 11 του οποίου προβλέπεται η συμμετοχή του Διευθυντή του σχολείου στην αξιολόγηση του έργου των εκπαιδευτικών. Συγκεκριμένα το άρθρο 11 «Όργανα, επιλογή, τοποθέτηση, υπηρεσιακή  κατάσταση, καθήκοντα» του ως άνω Νόμου προβλέπει: «Όργανα διοίκησης κάθε σχολείου πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι ο διευθυντής, ο  υποδιευθυντής και ο σύλλογος των διδασκόντων. Δ` Καθήκοντα. 1. Ο διευθυντής του σχολείου είναι ιδίως υπεύθυνος για την ομαλή λειτουργία του σχολείου, το συντονισμό της σχολικής ζωής, την τήρηση των νόμων, των  εγκυκλίων και των υπηρεσιακών εντολών και την εφαρμογή των αποφάσεων του συλλόγου των διδασκόντων, που εκδίδονται σύμφωνα με την υπουργική απόφαση για τις αρμοδιότητες του συλλόγου των διδασκόντων. Μετέχει επίσης στην αξιολόγηση του έργου των εκπαιδευτικών του σχολείου του και συνεργάζεται με τους σχολικούς συμβούλους. ….ΣΤ` Σύλλογοι διδασκόντων. 1. Ο σύλλογος διδασκόντων κάθε σχολείου  αποτελείται από όλους τους διδάσκοντες στο σχολείο με  οποιαδήποτε σχέση εργασίας και έχει ως πρόεδρο το  διευθυντή του σχολείου.  Όταν στις συνεδριάσεις του συλλόγου εξετάζονται ειδικά θέματα μαθητών μετέχουν και δύο εκπρόσωποί τους που ορίζονται από το  διοικητικό συμβούλιο των μαθητικών κοινοτήτων. 2. Ο σύλλογος των διδασκόντων συνεδριάζει, ύστερα από πρόσκληση του προέδρου του, τακτικά τουλάχιστο μία φορά πριν από την έναρξη των μαθημάτων και μία φορά στο τέλος κάθε τριμήνου και έκτακτα, όταν το κρίνει σκόπιμο ο πρόεδρος ή το ζητήσει εγγράφως για συγκεκριμένα θέματα τουλάχιστον το ένα τρίτο των μελών του. Οι συνεδριάσεις γίνονται μέσα στο ωράριο εργασίας και σε καμιά περίπτωση σε ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων. 3. Ο σύλλογος διδασκόντων αποτελεί συλλογικό  όργανο για τη χάραξη κατευθύνσεων για την καλύτερη εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής και την  καλύτερη λειτουργία του σχολείου.  Έχει την ευθύνη για την εφαρμογή του ωρολόγιου και αναλυτικού  προγράμματος, την υγεία και προστασία των μαθητών, την  καθαριότητα των σχολικών χώρων και την οργάνωση της  σχολικής ζωής. Ιεραρχεί τις σχολικές ανάγκες και φροντίζει για την αντιμετώπιση τους. Αξιοποιεί τις δυνατότητες συνεργασίας ανάμεσα στο διδακτικό προσωπικό και τους κοινωνικούς φορείς του τόπου. Μπορεί να  αποφασίσει το χωρισμό των μελών του σε τομείς γνώσεων, με στόχο τον καλύτερο συντονισμό της διδασκαλίας και της εφαρμογής των εκπαιδευτικών μεθόδων. 4. Ο τρόπος λειτουργίας του συλλόγου διδασκόντων, οι ειδικότερες αρμοδιότητές του και τα ειδικά θέματα, στη συζήτηση των οποίων παρίστανται εκπρόσωποι των μαθητών, ορίζονται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων»

               Μεταγενεστέρως, ήτοι δια του Προεδρικού Διατάγματος 320/1993  «Αξιολόγηση του έργου των εκπαιδευτικών και του    εκπαιδευτικού έργου στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση»  προβλέφθηκε ρητώς το έργο της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου σε επίπεδο σχολικής μονάδος (Άρθρο 2 ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ) ως εξής: «1. Στο πλαίσιο των γενικών σκοπών της εκπαίδευσης και των ειδικών σκοπών των διδασκομένων μαθημάτων σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης, ο σύλλογος των διδασκόντων κάθε σχολικής μονάδας σε συνεργασία με τους οικείους Σχολικούς Συμβούλους προγραμματίζει στην αρχή κάθε σχολικού έτους τις διδακτικές και τις ευρύτερες εκπαιδευτικές δραστηριότητές της. 2. Στο τέλος του διδακτικού έτους το εκπαιδευτικό έργο κάθε σχολικής  μονάδας αξιολογείται από το σύλλογο των διδασκόντων - αφού λάβει υπόψη του και τη σχετική γνώμη του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων - προκειμένου να επισημανθούν αδυναμίες και να βελτιωθεί ο προγραμματισμός του επόμενου έτους. Σχετική έκθεση υποβάλλεται από το Διευθυντή του σχολείου στο Γραφείο των Σχολικών Συμβούλων και στον οικείο Προϊστάμενο     Διεύθυνσης ή Γραφείου Εκπαίδευσης»

Περαιτέρω η οργάνωση και η λειτουργία των συλλόγων διδασκόντων καθώς και οι αρμοδιότητες τους προβλέπονται στην Υπουργική απόφαση ΥΑ Φ.353.1/324/105657/Δ1 ΦΕΚ Β 1340 2002 «Αρμοδιότητα προϊσταμένων, διευθυντών, υποδ/ντών σχολ.μονάδων και ΣΕΚ». Συγκεκριμένα στο άρθρο 37 (Σύνθεση και λειτουργία του Συλλόγου των Διδασκόντων (Σ.Δ.)) της ως άνω αποφάσεως προβλέπεται: «1. Ο Σύλλογος των Διδασκόντων (Σ.Δ.) είναι συλλογικό όργανο του σχολείου και αποτελείται από τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν σ` αυτό με οποιαδήποτε σχέση εργασίας. Εργo του είναι η χάραξη κατευθύνσεων για την καλύτερη λειτουργία του σχολείου, για την οποία είναι υπεύθυνος. Οι αποφάσεις του Συλλόγου Διδασκόντων κινούνται πάντοτε στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής νομοθεσίας. 2. Πρόεδρος του Συλλόγου των Διδασκόντων είναι ο Διευθυντής του σχολείου ή ο νόμιμος αναπληρωτής του. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει θέση Υποδιευθυντή και δεν έχει ορισθεί νόμιμος αναπληρωτής του Διευθυντή, όταν αυτός απουσιάζει, προεδρεύει στο Σύλλογο Διδασκόντων ο ανώτερος στο βαθμό εκπαιδευτικός και επί ισόβαθμων εκείνος που έχει τον περισσότερο χρόνο υπηρεσίας στο βαθμό. 3. Ειδικότερα ο Σύλλογος των Διδασκόντων συνεδριάζει τακτικά ή έκτακτα ύστερα από πρόσκληση του προέδρου του και η συμμετοχή του διδακτικού προσωπικού στις συνεδριάσεις του είναι υποχρεωτική. Απουσία μέλους από τις συνεδριάσεις πρέπει να είναι απόλυτα δικαιολογημένη. 4. Τακτικές συνεδριάσεις του Συλλόγου των Διδασκόντων γίνονται ύστερα από πρόσκληση του προέδρου: α) Πριν από την έναρξη των μαθημάτων του διδακτικού έτους. β) Στο τέλος κάθε τριμήνου ή τετραμήνου. γ) Κατά την ημέρα έκδοσης των αποτελεσμάτων των προαγωγικών, απολυτηρίων, ή πτυχιακών εξετάσεων και δ) Στο τελευταίο δεκαήμερο του διδακτικού έτους. 6. Δε συγκαλείται συνεδρίαση του συλλόγου, αν το θέμα ή τα θέματα που προτείνονται για συζήτηση ανήκουν, σύμφωνα με το νόμο, στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Διευθυντή ή άλλου σχολικού φορέα ή όταν δεν είναι σύννομα. 7. Ο Σύλλογος Διδασκόντων συνεδριάζει πάντοτε εκτός ωρών διδασκαλίας των μαθημάτων. 8. Τα θέματα της ημερήσιας διάταξης, με την επιφύλαξη της περίπτωσης β της παραγράφου 5, και το χρόνο πραγματοποίησης της συνεδρίασης ορίζει ο Διευθυντής του σχολείου ή εκείνα τα μέλη του Συλλόγου που ζήτησαν τη σύγκληση του οργάνου σε έκτακτη συνεδρίαση. Εισήγηση επί των θεμάτων κάνει ο Διευθυντής ή άλλος εκπαιδευτικός ο οποίος ορίζεται από το Διευθυντή. 15. Οι αποφάσεις του Συλλόγου των Διδασκόντων λαμβάνονται πάντοτε μέσα στα όρια της αρμοδιότητάς του, είναι δεσμευτικές για όλους, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, και υλοποιούνται με ευθύνη του Διευθυντή του σχολείου. Καταχωρούνται στο βιβλίο πράξεων του Συλλόγου και υπογράφονται υποχρεωτικά από τον πρόεδρο, το γραμματέα και τα παρόντα μέλη. Στην ίδια πράξη καταχωρούνται και οι απόψεις της μειοψηφίας, αν ζητηθεί Ζητήματα τα οποία ρυθμίζονται από την υφιστάμενη εκπαιδευτική νομοθεσία δεν είναι επιτρεπτό να γίνονται θέματα συνεδρίασης του Συλλόγου των Διδασκόντων και ούτε να λαμβάνονται αποφάσεις αντίθετες με τις ρυθμίσεις αυτές».

               Αναφορικά με το έργο του Συλλόγου Διδασκόντων το άρθρο 38 (Έργo του Συλλόγου των Διδασκόντων) της ίδιας ως άνω αποφάσεως προβλέπει: «1. Ο Σύλλογος των Διδασκόντων κάθε σχολικής μονάδας έχει την ευθύνη να υλοποιεί τους σκοπούς και τους στόχους της εκπαίδευσης με συγκεκριμένες εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Στο έργο του σχολείου περιλαμβάνονται τρεις κυρίως εκπαιδευτικοί σκοποί α) Η καλλιέργεια και ανάπτυξη των γνωστικών και των νοητικών ικανοτήτων των μαθητών. β) Η συναισθηματική καλλιέργεια για την αποδοχή αρχών που θα στηρίξουν τις αξίες τους και θα επηρεάσουν τη συμπεριφορά τους, ώστε να διαμορφώσουν θετική στάση για τη ζωή και την κοινωνία. γ) Η καλλιέργεια και διεύρυνση των ψυχοκινητικών ικανοτήτων του μαθητή για την απόκτηση δεξιοτήτων και την ομαλή ένταξή του στην κοινωνία. 2. Για την πραγματοποίηση των παραπάνω σκοπών ο Σύλλογος των Διδασκόντων πρέπει:  α) Να προγραμματίζει και να οργανώνει το έργο του, να το παρακολουθεί και, τέλος, να το αξιολογεί β) Να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις, ώστε τα μέλη του να επιμορφώνονται διαρκώς, να ανανεώνουν τις γνώσεις τους στον επιστημονικό τομέα και στις επιστήμες της αγωγής (ψυχοπαιδαγωγική και διδακτική κατάρτιση), για να είναι πιο αποτελεσματικοί στο έργο τους. γ) Να παρεμβαίνει σε περιπτώσεις φαινομένων σχολικής αποτυχίας και διαρροής των μαθητών, εφαρμόζοντας κατάλληλα αντισταθμιστικά εκπαιδευτικά προγράμματα για την αποτελεσματική αντιμετώπισή τους. δ) Να ανανεώνει και να αξιοποιεί τα διατιθέμενα εποπτικά μέσα και τη σύγχρονη τεχνολογία στη διδακτική πράξη για την αποτελεσματικότερη άσκηση του εκπαιδευτικού έργου».

               Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 39 (Καθήκοντα και αρμοδιότητες του Συλλόγου των Διδασκόντων) της ίδιας ως άνω Υπουργικής Αποφάσεως προβλέπεται: «Α. Γενικά: 1. Ο Σύλλογος των Διδασκόντων σε τακτική συνεδρίαση πριν από την έναρξη των μαθημάτων προγραμματίζει τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες για όλο το σχολικό έτος. α) Στον τομέα της επιμόρφωσης λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των μελών του και με βάση αυτές υποβάλλει πρόταση στο Σχολικό Σύμβουλο ή στο Διευθυντή Εκπαίδευσης ή στον Προϊστάμενο Γραφείου, κατά περίπτωση, προκειμένου να αντιμετωπισθούν με την ενδοσχολική επιμόρφωση. Ο Σύλλογος συνεκτιμά και τις αντίστοιχες προσπάθειες που έγιναν κατά τα προηγούμενα έτη. β) Σχετικά με την αναγκαιότητα των αντισταθμιστικών εκπαιδευτικών παρεμβάσεων λαμβάνει υπόψη τα δεδομένα της σχολικής επίδοσης των μαθητών κατά το προηγούμενο διδακτικό έτος και τα συμπεράσματα της αυτοαξιολόγησης του σχολείου για το διάστημα αυτό. Συνεκτιμά, δηλαδή εάν εφαρμόστηκαν προγράμματα Ενισχυτικής Διδασκαλίας, Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης, ένταξης παλιννοστούντων ή άλλων εκπαιδευτικών καινοτομιών, σε ποιους μαθητές και με ποιο αποτέλεσμα. γ) Στον τομέα των μέσων, των πόρων και των προγραμμάτων εσωσχολικής ζωής λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες του σχολείου. 2. Ο Σύλλογος Διδασκόντων παρακολουθεί και εφαρμόζει τον αρχικό προγραμματισμό και, εφόσον, χρειασθεί παρεμβαίνει διορθωτικά.  3. Στο τέλος της σχολικής χρονιάς γίνεται η αυτοαξιολόγηση, κατά την οποία αξιολογείται ο βαθμός επίτευξης των στόχων που τέθηκαν κατά τον προγραμματισμό και η αποτελεσματικότητα των προγραμματισμένων ενεργειών. Η έκθεση αυτοαξιολόγησης, στην οποία περιλαμβάνονται και οι προτάσεις για την αντιμετώπιση των αδυναμιών που έχουν διαπιστωθεί, υποβάλλεται μέσω του Διευθυντή του σχολείου στον αρμόδιο Σχολικό Σύμβουλο και στον Προϊστάμενο Γραφείου. Οταν δεν υπάρχει Προϊστάμενος Γραφείου ή έκθεση υποβάλλεται στο Διευθυντή Εκπαίδευσης».

Μεταγενεστέρως, σύμφωνα με το άρθρο 32 (Προγραμματισμός και αξιολόγηση της δράσης των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών) του 3848/2010 «Εκπαίδευση- δημόσια, ιδιωτική, ΤΕΕ, εκκλησιαστική- ΑΣΕΠ-Αξιολόγηση -  μεταθέσεις-Γ.Γρ.Ερ.Τεχν» προβλέφθηκε: «1. Κάθε σχολική μονάδα, μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου, καταρτίζει πρόγραμμα δράσης με τους εκπαιδευτικούς στόχους για το σχολικό έτος που ξεκινά. 2. Στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς η σχολική μονάδα συντάσσει έκθεση με την οποία αξιολογούνται: α) η απόδοση της σχολικής μονάδας στο σύνολο της, β) η επίτευξη των εκπαιδευτικών στόχων που είχαν τεθεί στο πρόγραμμα δράσης και γ) οι επιτυχίες, οι αδυναμίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίστηκαν κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους. Με την ίδια έκθεση διατυπώνονται προτάσεις βελτίωσης για την επόμενη σχολική χρονιά. 3. Το πρόγραμμα δράσης και η έκθεση αξιολόγησης, τα οποία καταρτίζονται με ευθύνη του διευθυντή της σχολικής μονάδας σε συνεργασία με το σύλλογο διδασκόντων και τους σχολικούς συμβούλους, γνωστοποιούνται στους μαθητές και στο σύλλογο γονέων, δημοσιεύονται στο διαδίκτυο στις ιστοσελίδες του σχολείου και της αρμόδιας διεύθυνσης εκπαίδευσης και υποβάλλονται στο Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας (Κ.Ε.Ε.)».

Μόλις το έτος 2013 εξεδόθη η υπ’ αριθμόν 30972/Γ1 (ΦΕΚ Β' 614/15/03/2013) Υπουργική Απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων «Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού'Εργου της Σχολικής Μονάδας - Διαδικασία Αυτοαξιολόγησης» σύμφωνα με το άρθρο 2 (Πεδίο εφαρμογής) της οποίας προβλέφθηκε: «1. Οι σχολικές μονάδες όλων των τύπων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας (πεδίο εφαρμογής: άρθρο 4 παρ. 1 και 2 του ν. 2986/2002 και άρθρο 32, παρ. 2 του ν. 3848/2010) αξιολογούν κάθε έτος το εκπαιδευτικό τους έργο ως προς την επίτευξη των εκπαιδευτικών στόχων. 2. Κάθε σχολική μονάδα μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου, θέτει τους εκπαιδευτικούς στόχους, προγραμματίζει τις δραστηριότητες του σχολικού έτους και καταρτίζει ειδικά προγράμματα δράσης με σκοπό την αντιμετώπιση προβλημάτων και αδυναμιών και τη βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού της έργου. Στο άρθρο 4 (Μέθοδος/Διαδικασία Αξιολόγησης) της ίδιας ως άνω αποφάσεως  ρητώς αναφέρεται : «1. Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου (ΑΕΕ) στη σχολική μονάδα γίνεται με τη διαδικασία της αυτοαξιολόγησης. Την ευθύνη εφαρμογής της διαδικασίας αξιολόγησης έχουν ο Διευθυντής και ο Σύλλογος Διδασκόντων του σχολείου. 2. Η διαδικασία της αξιολόγησης πραγματοποιείται σε ετήσια βάση και συνδέεται με τον γενικότερο εκπαιδευτικό σχεδιασμό του σχολείου και την ανάπτυξη ειδικών σχεδίων δράσης με σκοπό τη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου στους τομείς που επιλέγει κάθε σχολείο ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του….3. …..Στο τέλος κάθε διδακτικού έτους η σχολική μονάδα καταρτίζει έκθεση αξιολόγησης με ευθύνη του Διευθυντή της σχολικής μονάδας σε συνεργασία με το Σύλλογο Διδασκόντων και τους Σχολικούς Συμβούλους, η οποία δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του σχολείου και υποβάλλεται στην οικεία Διεύθυνση Εκπαίδευσης και στην Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης μέσω του Δικτύου Πληροφόρησης της ΑΕΕ…». Σε εκτέλεση της ανωτέρω αποφάσεως εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν Εγκύκλιος 190089/Γ1/10.12.2013 εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, στην οποία προβλέφθηκε «...Η εφαρμογή της ΑΕΕ στα σχολεία είναι υποχρεωτική και την ευθύνη της υλοποίησης έχουν οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων, με την επιστημονική /παιδαγωγική στήριξη των Σχ. Συμβούλων και τη διοικητική των Δ/ντών Διευθύνσεων… Η διαδικασία πραγματοποιείται από ομάδες εργασίας των εκπαιδευτικών με απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων. Οι εκπαιδευτικοί αναπτύσσουν συνεργατικές πρακτικές, διερευνούν τα δεδομένα του σχολείου, αξιοποιούν το εκπαιδευτικό υλικό της ΑΕΕ (Τόμος ΙΙΙ: «Μεθοδολογία και εργαλεία διερεύνησης») καθώς και υλικό από τις καλές πρακτικές των σχολείων που είναι αναρτημένα στο Παρατηρητήριο της ΑΕΕ… Η διαδικασία ολοκληρώνεται μέχρι τον Μάϊο του 2014 με τη σύνταξη της Έκθεσης της Γενικής Εκτίμησης της εικόνας του σχολείου….. 2. Η έναρξη των διαδικασιών της ΑΕΕ στο σχολείο γίνεται με τον καθορισμό των ομάδων εργασίας και ολοκληρώνεται στο τέλος του σχολικού έτους με την έγκριση των αποτελεσμάτων σε τακτικές ή έκτακτες ολομέλειες του συλλόγου διδασκόντων, σύμφωνα με το Ν. 1566/85 (ΦΕΚ 167/30-09-1985, τ. Α΄, Άρθρο 11, παρ. ΣΤ) και το Άρθρο 37 της με αριθμ. Φ.353.1/324/105657/Δ1/8-10-2002 (ΦΕΚ 1340, τ. Β΄) Υπ. Απόφασης. Ο Σύλλογος των Διδασκόντων κάθε σχολικής μονάδας για τον προγραμματισμό, την οργάνωση και τον συντονισμό της διαδικασίας των ομάδων εργασίας, μπορεί να συνεδριάσει και σε ώρες που ο ίδιος θεωρεί κατάλληλες, εκτός ωραρίου εργασίας».

Στην εγκύκλιο του το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων επικαλείται την διάταξη του άρθρου 39 παρ. 15 της ΥΑ Φ.353.1/324/105657/Δ1/8-10-2002 η οποία μεταξύ των άλλων αρμοδιοτήτων των διευθυντών σχολικών μονάδων προβλέπει τα εξής: «15. Όταν ο Σύλλογος για οποιονδήποτε λόγο αδυνατεί να αναθέσει στους εκπαιδευτικούς τη διδασκαλία μαθημάτων ή την κατανομή τάξεων και τμημάτων, την απόφαση παίρνει ο Διευθυντής σε συνεργασία με τον αρμόδιο Σχολικό Σύμβουλο. Σε περίπτωση αδυναμίας να ανατεθούν εργασίες και τομείς ευθύνης, εντός του σχολείου, την απόφαση παίρνει ο Διευθυντής».

ΙΙΙ. Συμπεράσματα.

Από την διατύπωση των παραπάνω άρθρων προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα:

(α) μοναδικό αρμόδιο όργανο για να συστήσει τις ομάδες έργου είναι και εξακολουθεί να είναι ο Σύλλογος Διδασκόντων, δεδομένου, ότι αυτό ρητώς  προβλέπεται από την  υπ’ αριθμόν Εγκύκλιος 190089/Γ1/10.12.2013 εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων αλλά προκύπτει με απόλυτη σαφήνεια και από την διάταξη του άρθρου 38 της ΥΑ Φ.353.1/324/105657/Δ1/8-10-2002, που αναθέτει αποκλειστικά και μόνο στον σύλλογο διδασκόντων την αξιολόγηση του έργου του και τον προγραμματισμό των δράσεων του. Εξάλλου, από το σύνολο της νομοθεσίας, που προεκτέθηκε προκύπτει, ότι ο Διευθυντής ουσιαστικά αποτελεί το όργανο εκτέλεσης των αποφάσεων του Συλλόγου Διδασκόντων και όχι αποφασίζον όργανο στην διαδικασία. Εξάλλου, η ίδια η διαδικασία αυτοαξιολόγησης, όπως εκτίθεται στον νόμο, στις υπουργικές αποφάσεις και τις εγκυκλίους του Υπουργείου συνιστά αποτέλεσμα συνεργασίας των εκπαιδευτικών και όχι μονομερών αποφάσεων των Διευθυντών των σχολείων.

(β) Η διάταξη του άρθρου 39 παρ. 15 της ως άνω Υπουργικής Απόφασης, την οποία επικαλείται το Υπουργείο, προκειμένου να μεταφέρει την αρμοδιότητα των οργάνων (από το Σύλλογο στον Διευθυντή) αφενός είναι άσχετη με την διαδικασία της αξιολόγησης (αφού αναφέρεται σε κατανομή μαθημάτων και τάξεων και στην ανάθεση εργασιών εν γένει στον σχολείο) και αφετέρου έρχεται σε αντίθεση προς ρητή ειδική διάταξη (το άρθρο 38 της ίδιας ως άνω αποφάσεως) και συνεπεία αυτού δεν μπορεί να έχει εφαρμογή στην υπό κρίση περίπτωση. «Η αρμοδιότητα που έχει ανατεθεί σε ορισμένο όργανο δεν μπορεί νόμιμα να ασκηθεί από άλλο όργανο, ακόμη και ανώτερο του αρμοδίου, εκτός και εάν υπάρχει ρητή αντίθετη διάταξη» (Ε.Σπηλιωτόπουλου Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου σελ. 154 επ), πράγμα, που βεβαίως δεν συντρέχει στην επίμαχη περίπτωση. Σε περίπτωση δε παράνομης μεταβίβασης αρμοδιότητας, το όργανο, στο οποίο αυτή μεταβιβάστηκε δεν καθίσταται αρμόδιο και οι πράξεις του πάσχουν από ακυρότητα (ΣτΕ 367/1993, 2179/1987). Είναι συνεπεία αυτού, παντελώς εσφαλμένη η εγκύκλιος του Υπουργείου, δια της οποίας επιχειρεί να εξέλθει από το αδιέξοδο της μη σύστασης ομάδων έργου.

(γ) Για να μεταφερθεί συννόμως η αρμοδιότητα ενός οργάνου σε άλλο, μοναδική λύση θα ήταν η εκ μέρους του Υπουργείου νομοθέτηση και όχι βεβαίως η ανάθεση αρμοδιοτήτων μέσω εγκυκλίων, που ουδεμία ρυθμιστική δυνατότητα έχουν. Η μεταβίβαση αρμοδιότητας γίνεται νομίμως μόνο με έκδοση διοικητικής πράξεως, η οποία έχει κανονιστικό χαρακτήρα και  αφορά κατηγορία υποθέσεων (ΣτΕ 607/1971, 3467/1985, 250/1987)

(δ) Μετά ταύτα, γεννάται το ερώτημα, ποιες είναι οι νομικές ενέργειες, στις οποίες μπορούν να προβούν οι εκπαιδευτικοί αλλά και η ΔΟΕ αναφορικά με την σύσταση των ομάδων έργου.

Σύμφωνα με το άρθρο 25 του ν. 3528/2007 προβλέπεται «….2. Ο υπάλληλος οφείλει να υπακούει στις διαταγές των προϊσταμένων του. Όταν όμως εκτελεί διαταγή την οποία θεωρεί παράνομη, οφείλει πριν την εκτέλεση να αναφέρει εγγράφως την αντίθεση γνώμη του και να εκτελέσει την διαταγή, χωρίς υπαίτια καθυστέρηση. Η διαταγή δεν προσκάται νομιμότητα εκ του ότι ο υπάλληλος οφείλει να υπακούσει σε αυτή. 3. Αν η διαταγή είναι προδήλως αντισυνταγματική ή παράνομη, ο υπάλληλος οφείλει να μην την εκτελέσει και να το αναφέρει χωρίς αναβολή. Όταν σε διαταγή η οποία προδήλως αντίκειται σε διατάξεις νόμων ή κανονιστικών πράξεων διατυπώνονται επείγοντες και εξαιρετικοί λόγοι γενικότερου συμφέροντος ή όταν ύστερα από άρνηση υπακοής σε πρώτη διαταγή, που προδήλως αντίκειται σε τέτοιες διατάξεις διατυπώνονται επείγοντες και εξαιρετικοί λόγοι γενικότερου συμφέροντος ή όταν ύστερα από άρνηση υπακοής σε πρώτη διαταγή που προδήλως αντίκειται σε τέτοιες διατάξεις ακολουθήσει δεύτερη διαταγή, που εκθέτει επείγοντες και εξαιρετικούς λόγους γενικότερου συμφέροντος ο υπάλληλος οφείλει να εκτελέσει την διαταγή και να αναφέρει συγχρόνως στην προϊστάμενη αρχή εκείνου, που τον διέταξε… Εάν εκείνος, που διέταξε είναι ο Υπουργός, η αναφορά υποβάλλεται στον Πρωθυπουργό».

Το πρώτο ζήτημα, το οποίο πρέπει να απαντηθεί είναι εάν η συγκρότηση των ομάδων έργου με απόφαση των διευθυντών είναι ενέργεια παράνομη ή προδήλως παράνομη ή αντισυνταγματική, καθώς σε κάθε μια από τις περιπτώσεις αυτές διαφοροποιείται η αντίδραση των υπαλλήλων, που λαμβάνουν μια τέτοια εντολή.  Με δεδομένο, ότι η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας προβαίνει σε ερμηνεία διατάξεων νόμου, φρονώ, ότι οι ενέργειες της διοικήσεως θα πρέπει να θεωρηθούν παράνομες, με αποτέλεσμα οι υπάλληλοι να πρέπει να τις εκτελέσουν, αναφέροντας παράλληλα τους λόγους, για την οποία τις θεωρούν παράνομες.

Αναφορικά με τον παράνομο χαρακτήρα των ενεργειών, που επιβάλλονται μέσω της ανωτέρω εγκυκλίου, οι ενέργειες, οι οποίες μπορούν να γίνουν είναι οι εξής ανά επίπεδο:

(Α) Κατ’ αρχήν η ΔΟΕ δύναται να προβεί στην προσβολή μέσω αιτήσεως ακυρώσεως της ως άνω εγκυκλίου, επικαλούμενη το γεγονός, ότι αυτή στερείται παντελώς νομίμου ερείσματος και έρχεται σε ευθεία αντίθεση προς την κείμενη νομοθεσία. Φρονώ δε, ότι επιβάλλεται η αποστολή μιας εμπεριστατωμένης αναφοράς προς τον Υπουργό με κοινοποίηση στον Πρωθυπουργό, προκειμένου να υπογραμμιστεί αφενός η αντίθεση μας αλλά και σε κάθε περίπτωση να τεκμηριωθεί η παρανομία των ενεργειών της διοικήσεως, παρέχοντας έτσι έρεισμα και στήριξη στους εκπαιδευτικούς.

(Β)  Οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων, που καλούνται να εκτελέσουν μια παράνομη εντολή, οφείλουν να αναφέρουν την αντίθεση τους στην παράνομη τούτη εντολή. Πρέπει δε να καταστεί σαφές, ότι η εκτέλεση παρανόμων εντολών εκ μέρους τους χωρίς δήλωση της αντίθεσης τους δεν τους απαλλάσσει από (προσωπικές και υπηρεσιακές) ευθύνες.

(Γ) Οι εκπαιδευτικοί, που θα οριστούν στις ομάδες έργου, δικαιούνται: (α) να αναφέρουν την αντίθεση τους στην ως άνω παράνομη σύσταση των ομάδων έργου είτε ατομικά είτε με πρακτικά του συλλόγου διδασκόντων (β) να αρνηθούν να παρέχουν έργο εκτός του ωραρίου εργασίας τους. Σε κάθε περίπτωση, είναι εξαιρετικά αμφίβολη η δυνατότητα ολοκλήρωσης των πολύπλοκων διαδικασιών της αυτοαξιολόγησης, με ομάδες έργου, που θα λειτουργούν εντός ωραρίου, πράγμα, που στην πράξη αποδυναμώνει ουσιαστικά τις απαιτήσεις του Υπουργείου. 

(Δ) Τέλος, πρέπει να καταστεί σαφές, ότι κάθε παράνομη ενέργεια, που γίνεται στα πλαίσια μιας συνολικής διαδικασίας, οδηγεί σε ακυρότητα αυτής συνολικά. Συνεπώς, η παράνομη συγκρότηση ομάδων έργου, αποτελεί νομικό έρεισμα για την ακύρωση του συνόλου των διαδικασιών, που στηρίζονται σε αυτήν.

Παραμένω στην διάθεση σας για κάθε διευκρίνιση.

Με εκτίμηση,

 

                Μαρία Μαγδαληνή Τσίπρα

           

                  Νομική Σύμβουλος ΔΟΕ

Τα "κρυφά" δάνεια του Κορασίδη

Ενα απλό παράδειγμα για το πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα προσωπικά δεδομένα του προγράμματος "myschool"

 

Τα "κρυφά" δάνεια του Κορασίδη

Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014, 18:45

Ρεπορτάζ: Παναγιώτης Βλαχουτσάκος, Χρήστος Μαζάνης

Δικογραφία-φωτιά που αφορά σε απάτη και παραβίαση προσωπικών δεδομένων με πρωταγωνιστή πασίγνωστο επιχειρηματία της Ελλάδας βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στα χέρια της Δικαιοσύνης.

Ο λόγος για τον πρώην ιδιοκτήτη της γνωστής αλυσίδας καταστημάτων «Ράδιο Κορασίδη», Ανδρέα Κορασίδη στον οποίο έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για κακούργημα και αναμένεται να δικαστεί από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών.

Ο κ. Κορασίδης κατηγορείται από πρώην υπαλλήλους του - οι οποίοι κινήθηκαν δικαστικά εναντίον του - ότι την περίοδο 2001 – 2003, προκειμένου η επιχείρηση να έχει ρευστότητα και να καταγράφει μεγάλους τζίρους, χρησιμοποίησε τα προσωπικά δεδομένα τους και πήρε καταναλωτικά δάνεια στο όνομά τους!

Ειδικότερα, σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών το οποίο εκδόθηκε την 1η Μαρτίου 2013 και βρίσκεται στη διάθεση του zougla.gr, ο κ. Κορασίδης φέρεται να προέβη στην κατάρτιση ιδιωτικών συμφωνητικών πώλησης ειδών διαρκείας μεταξύ κάποιων υπαλλήλων (των οποίων πλαστογράφησε την υπογραφή τους) και της εταιρείας «Ράδιο Κορασίδη» για τη σύσταση των οποίων χρησιμοποιήθηκαν εν αγνοία των εργαζομένων τα προσωπικά τους δεδομένα, όπως το ονοματεπώνυμό τους, ο αριθμός των ταυτοτήτων τους, η διεύθυνση των κατοικιών τους και άλλα.

Τα παραπάνω στοιχεία αρχικά ήταν καταχωρημένα στο αρχείο της επιχείρησης και όπως αποδείχθηκε διοχετεύθηκαν σε δύο τράπεζες οι οποίες ενέκριναν και εξέδωσαν δάνεια χιλιάδων ευρώ στα ονόματα των υπαλλήλων χωρίς οι ίδιοι να γνωρίζουν τίποτα.

Όπως αναφέρεται στα δικόγραφα, ο κ. Κορασίδης εισέπραξε τα χρηματικά ποσά των δανείων και με αυτά χρηματοδότησε την αγορά προϊόντων των καταστημάτων του, δημιουργώντας ταυτόχρονα σε βάρος των υπαλλήλων υποχρέωση αποπληρωμής δανείων που ποτέ δεν εισέπραξαν.


Τι υποστηρίζει ο επιχειρηματίας

Για προσωρινή ταμειακή διευκόλυνση κάνει λόγο ο γνωστός επιχειρηματίας Ανδρέας Κορασίδης στο απολογητικό του υπόμνημα που κατέθεσε προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών.

Ο επιχειρηματίας υποστηρίζει ότι δεν υπήρξε ζημία για τους υπαλλήλους, ούτε απειλή κατά της περιουσίας τους, ενώ προσθέτει ότι δεν υπεγράφη καμία σύμβαση μεταξύ εταιρείας, τράπεζας και εργαζομένων, σημειώνοντας ότι οι αιτήσεις πίστωσης για αγορά ειδών διαρκείας που συμπληρώθηκαν από την εταιρεία ήταν ανυπόγραφες.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο υπόμνημα «στις τράπεζες δεν διαβιβάστηκε κανένα έγγραφο, αλλά μόνον κατάσταση ονομάτων υποψηφίων πελατών της εταιρείας προκειμένου να εγκριθεί η εκχώρησή τους δυνάμει σύμβασης factoring. Αυτό γινόταν μαζικά και οι τράπεζες στην πράξη έλεγχαν απλώς αν η εταιρεία βρίσκεται εντός των ορίων χρηματοδότησης. Ποτέ δηλαδή, δεν καταρτίστηκε έγγραφο που να φέρει υπογραφές, ώστε να εγείρεται ζήτημα πλαστογραφίας, το μόνο δε στοιχείο που διαβιβαζόταν στις τράπεζες ήταν κατάλογος υποψηφίων πελατών συνταγμένος από την εταιρεία που αποστελλόταν ηλεκτρονικά με μαγνητική εγγραφή. Ακόμη και αν το περιεχόμενο του καταλόγου αυτού ήταν σε ορισμένα σημεία ανακριβές τούτο δεν συνιστά πλαστογραφία, αφού ο κατάλογος καταρτιζόταν από την εταιρεία και δεν εφέρετο υπογεγραμμένος από τους πελάτες».

Όπως εξηγεί ο κ. Κορασίδης η εταιρεία του είχε στις τράπεζες συγκεκριμένο όριο «προεξόφλησης»,φάκτορινγκ δηλαδή πωλήσεων με πίστωση του τιμήματος. Αυτό σημαίνει ότι, όποτε οι πωλήσεις μειώνονταν έναντι του ορίου αυτού, μειωνόταν το ποσό της χρηματοδότησης.

Έτσι, όπως υποστηρίζει, όλα ξεκίνησαν το 2001 όταν ο τότε διευθυντής λογιστηρίου της επιχείρησης, ο οποίος σήμερα δεν βρίσκεται στη ζωή, πρότεινε στο επιχειρηματία να καλύψουν την διαφορά πωλήσεων εμφανίζοντας ως ενδιαφερόμενους αγοραστές εργαζομένους της εταιρείας ή φίλους.

Στη συνέχεια, καθώς, όπως αναφέρει, δεν θα ακολουθούσε πώληση και έκδοση τιμολογίου, η εταιρεία θα έπρεπε να αποδώσει το ποσόν της χρηματοδότησης ακυρουμένης της εκχώρησης, αφού απαίτηση έναντι των ενδιαφερομένων πελατών δεν γεννήθηκε ποτέ καθώς δεν ακολούθησε πώληση προς αυτούς.

«Εις βάρος των μηνυτών δεν γεννήθηκε, δηλαδή, ποτέ καμία απαίτηση ούτε της εταιρείας, αφού δεν υπήρξε πώληση και δεν καταρτίστηκε ποτέ καμία σύμβαση με αυτούς. Ούτε βέβαια γεννήθηκε απαίτηση των τραπεζών έναντι μηνυτών, αφού η εκχώρηση μη υφιστάμενης απαίτησης γεννά μεν ευθύνες του εκχωρητή έναντι του εκδοχέα, αλλά όχι υποχρέωση του φερόμενου οφειλέτη όταν η εκχωρηθείσα απαίτηση τελικώς δεν γεννήθηκε» σημειώνεται χαρακτηριστικά.

H πολύκροτη δίκη

Ο Ανδρέας Κορασίδης παραπέμπεται για παραβίαση προσωπικών δεδομένων αλλά και για απάτη. Αν και η δίκη έχει πάρει αρκετές αναβολές, στις 17 Μαρτίου δικάζεται για τα προσωπικά δεδομένα και στις 19 Μαρτίου για την απάτη. Το zougla.gr, εντόπισε κάποιους από τους πρώην εργαζομένους του επιχειρηματία, οι οποίοι επιβεβαίωσαν τις καταγγελίες για ανύπαρκτα δάνεια τα οποία είχαν παρθεί από συγκεκριμένες τράπεζες.

Το zougla.gr επικοινώνησε με τον Ανδρέα Κορασίδη, ο οποίος ανέφερε ότι η υπόθεση θα κριθεί από την Δικαιοσύνη.

Νομική γνωμοδότηση: Οι μνημονιακές δεσμεύσεις παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα (Left.gr)

01/12/2013 Νομική γνωμοδότηση: Οι μνημονιακές δεσμεύσεις παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα (Left.gr)

Σε νομική γνωμοδότηση του γερμανού πανεπιστημιακού καθηγητή Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο κατ` εντολή του αυστριακού Επιμελητηρίου Εργαζομένων, της Ομοσπονδίας Αυστριακών Συνδικάτων και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συνδικάτων, υποστηρίζεται ότι κάποιες από τις υποχρεώσεις που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα από ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, δηλαδή την ΕΚΤ και την Κομισιόν, που συμμετέχουν στην Τρόικα, συνιστούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατά συνέπεια συνιστούν παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου, με δεδομένο ότι η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων έχει ενσωματωθεί στο δίκαιο της ΕΕ. Οι μειώσεις μισθών παραβιάζουν το δικαίωμα της ελεύθερης σύναψης συλλογικής σύμβασης Ιδιαίτερα επικριτική είναι η έκθεση γερμανού νομικού έναντι της Τρόικας και των μέτρων λιτότητας που αυτή υπαγορεύει. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, η Τρόικα πραγματοποίησε υπερβολικές (δυσανάλογες) παρεμβάσεις στο εργασιακό δίκαιο και το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης της Ελλάδας. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι μειώσεις μισθών παραβιάζουν το θεμελιώδες δικαίωμα της ελεύθερης σύναψης συλλογικής σύμβασης, ενώ άλλες δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα παραβιάζουν το ανθρώπινο δικαίωμα στην εργασία, στην κατοικία, στην κοινωνική ασφάλεια και την ιδιοκτησία. Παρεμβάσεις, όπως οι περικοπές των κατώτατων μισθών, η εφαρμογή των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων και οι περικοπές στο σύστημα υγείας δεν καλύπτονται νομικά από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο αναφέρεται στην έκθεση, ενώ σε όλα αυτά δεν υπήρχε επαρκής συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θα μπορούσε να είχε επιτυχία ενδεχόμενη προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ο γερμανός καθηγητής εκτιμά ότι θα μπορούσε να έχει επιτυχή έκβαση μια προσφυγή ακύρωσης στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με αντικείμενο τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την παράβαση των αρμοδιοτήτων των συλλογικών οργάνων. Μάλιστα η προσφυγή θα μπορούσε να έχει επιτυχία ιδίως αν την ασκούσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα μπορούσε να γίνει προσφυγή εναντίον των «ενεργειών των κρατών που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας». Ακόμη και το Διεθνές Δικαστήριο θα μπορούσε να ασχοληθεί με το ζήτημα κατά πόσο είναι συμβατές αυτές οι υποχρεώσεις με τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO) και στα Ηνωμένα Έθνη μπορεί να γίνει προσφυγή εναντίον μεμονωμένων κρατών, παρατηρεί ο γερμανός πανεπιστημιακός.

«Τόση Δημοκρατια Είχαμε να δούμε από την Χούντα»

Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής.

Σεπτέμβρης 2013.

«Τόση Δημοκρατια Είχαμε να δούμε από την Χούντα»

 

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=wWdut0XaUj8

 

ΣτΕ: Μη νόμιμη αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

ΣτΕ: Μη νόμιμη αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

Μη νόμιμο… για τυπικούς λόγους έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Η απόφαση του Ανώτατου Ακυρωτικού δικαστηρίου έρχεται σε μία στιγμή που αναμένονται κινητοποιήσεις με την έναρξη της σχολικής χρονιάς στον χώρο της παιδείας, με τους εκπαιδευτικούς να αντιδρούν στα προωθούμενα μέτρα για διαθεσιμότητα, αλλά και την αξιολόγηση.

Σύμφωνα με την απόφαση τα Συμβουλίου της Επικρατείας, το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα έπρεπε να είχε εκδοθεί μέχρι τη 10η Μαρτίου 2013, όπως προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία. Οι λόγοι που οδήγησαν τους Συμβούλους στη σχετική απόφαση είναι η κατάθεσή του στο ΣτΕ και η μη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μέχρι την επίμαχη ημερομηνία. Έτσι, η ετεροχρονισμένη κατάθεση του θα έχει ως αποτέλεσμα η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών να γίνει με τους κανόνες που προβλέπονται για όλους τους πολιτικούς υπαλλήλους του δημοσίου και των άλλων φορέων.

Το επίμαχο Σχέδιο Διατάγματος κατατέθηκε στο ΣτΕ στις 29 Μαρτίου του 2013, μετά δηλαδή την προθεσμία που προβλέπεται. Μάλιστα, ήταν τέτοια η καθυστέρηση που στην αρχική τετράμηνη προθεσμία προστέθηκε και μια επτάμηνη, προκειμένου να εκδοθεί το Προεδρικό Διάταγμα που θα καθόριζε τα όργανα, τη διαδικασία καθώς και τα κριτήρια αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.

Η απόφαση αυτή πάντως ενδέχεται να αποτελέσει ισχυρό χαρτί στα χέρια των εκπαιδευτικών που αμφισβητούν τις διαδικασίες που προωθούνται για την αξιολόγηση τους, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο θα δείξει σε πολλούς την πόρτα της εξόδου από το Δημόσιο.

 

ΟΛΜΕ:Μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα κατά του υπουργού, του Γ.Γ. και της κ. Καρδαμίτση

ΟΛΜΕ:Μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα κατά του υπουργού, του Γ.Γ. και της κ. Καρδαμίτση

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών κατά του υπουργού Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλου, του Γεν.  Γραμματέα του Υπουργείου κ. Κυριαζή και κατά της αναπληρ. Προϊσταμένης Γεν. Δ/νσης Υπουργείου Παιδείας κ. Καρδαμίτση και κατά παντός άλλου υπευθύνου για την ενέργειά τους να προχωρήσουν στην υλοποίηση του νόμου για τις διαθεσιμότητες των εκπαιδευτικών πριν ακόμη αυτός ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο και να δημοσιοποιήσουν τους πίνακες που περιείχαν προσωπικά δεδομένα 2.500 εκπαιδευτικών.

ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

Α. Με το χαρακτηρισμένο   «ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΕΙΓΟΝ» 93489/Δ2/12.7.2013 έγγραφό του το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ,  ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ Α/ΘΜΙΑΣ & Β/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ Β/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΤΜΗΜΑ Β΄, που απευθύνεται στις α. Διευθύνσεις  Β/θμιας Εκπαίδευσης και     β. Περ/κες Δ/νσεις Εκπ/σης, και με θέμα «Ενημέρωση σχετικά με το προσωπικό των ειδικοτήτων κατά κλάδο και κατηγορία προσωπικού της Δ/θμιας Εκπαίδευσης του επισυναπτόμενου πίνακα», χωρίς καμία αναφορά σε ισχύον  νομοθετικό πλαίσιο, εντέλει τις ως ανω υπηρεσίες του, μέχρι τη Δευτέρα 15-07-2013 και ώρα 18.00 να συμπληρώσουν  συνημμένους πίνακες ιδιαίτερων περιπτώσεων εκπαιδευτικών, που θα εξαιρεθούν από τον εργασιακό θάνατο  χιλιάδων  εκπαιδευτικών,  που σύμφωνα με τον προαναγγελθέντα αλλά όχι εξακριβωθέντα ακόμη θάνατό τους, για το υπουργείο είναι ήδη υπο καθεστώς διαθεσιμότητας-απόλυσης. Με το  ίδιο αναγγελτήριο έγγραφο, διατάχθηκαν οι  περιφερειακές διευθύνσεις και οι διευθύνσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης  να αναρτήσουν  πίνακες  ονομάτων όλων των μελλοθανάτων,  συγνώμη των εκπαιδευτικών, με τα προσωπικά τους δεδομένα σε κοινή δημόσια θέα, όπως και ήδη αναντίρρητα οι υπηρεσίες αυτές έχουν ήδη κάνει. Και το ρεσιτάλ αυταρχισμού του Υπουργείου (ποιάς χώρας άραγε, σε ποιόν πλανήτη, γιατί είναι απίστευτο ότι αυτά συμβαίνουν στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ από υπουργούς ορκισμένους στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ) συνεχίζεται. Με το ίδιο έγγραφο, οι καταδικασμένοι, όχι χωρίς δικαστική απόφαση, αλλά ούτε κάν χωρίς ψηφισμένο νόμο, σε εργασιακό θάνατο εκπαιδευτικοί, παίρνουν και διαταγές από το Υπουργείο τους , αν θέλουν να σωθούν, «να  υποβάλουν άμεσα υπεύθυνη δήλωση του Ν.1599/1986 με θεώρηση του γνησίου της υπογραφής, στην οποία θα αναφέρεται σε ποια περίπτωση από τις ανωτέρω εμπίπτουν. Η πρωτότυπη υπεύθυνη δήλωση, με συνημμένα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, να κατατεθεί στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης που ανήκουν οι εκπαιδευτικοί, μέχρι τη Δευτέρα 15 Ιουλίου 2013 και ώρα 14:00»

Β. Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στον υπέρτατο νόμο του κράτους, το ΣΥΝΤΑΓΜΑ  ορίζεται ότι:

Αρθρο 2 « 1. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.»

Αρθρο 22 «1. Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού…»

Αρθρο 25 του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ «1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Ολα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας. "

2. Η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία…»

Αρθρο 103 Συν 1. «Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκτελεστές της θέλησης του Κράτους και υπηρετούν το Λαό οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα»

Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 25 του Υπαλληλικού Κώδικα, όπως αυτός ισχύει σήμερα «1. Ο υπάλληλος είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση των καθηκόντων του και τη νομιμότητα των υπηρεσιακών του ενεργειών.2………..

3. Αν η διαταγή είναι προδήλως αντισυνταγματική ή παράνομη, ο υπάλληλος οφείλει να μην την εκτελέσει και να το αναφέρει χωρίς αναβολή. Οταν σε διαταγή, η οποία προδήλως αντίκειται σε διατάξεις νόμων ή κανονιστικών πράξεων, διατυπώνονται επείγοντες και εξαιρετικοί λόγοι γενικότερου συμφέροντος ή όταν, ύστερα από άρνηση υπακοής σε πρώτη διαταγή που προδήλως αντίκειται σε τέτοιες διατάξεις, ακολουθήσει δεύτερη διαταγή που εκθέτει επείγοντες και εξαιρετικούς λόγους γενικότερου συμφέροντος, ο υπάλληλος οφείλει να εκτελέσει τη διαταγή και να αναφέρει συγχρόνως στην προϊσταμένη αρχή εκείνου που τον διέταξε….»

Σύμφωνα με το άρθρο 107 ΥΚ «..Το υπαλληλικό καθήκον σε καμία περίπτωση δεν επιβάλλει στον υπάλληλο πράξη ή παράλειψη που να αντίκειται προς τις διατάξεις του Συντάγματος και των νόμων, υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 25 του παρόντος..»

Και η απαρρίθμηση του παραβιασθέντος νομικού πλαισίου θα μπορούσε να συνεχιστεί  για σελίδες.

Γ. Παρά τα ως άνω ρητά οριζόμενα,  και παρά το γεγονός ότι το επίμαχο πολυνομοσχέδιο που προβλέπει την κατάργηση ολόκληρων εργασιακών κλάδων αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας, βρίσκεται ακόμη στο στάδιο συζήτησης σε επίπεδο Κοινοβουλίου και δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η ψήφιση και έκδοσή του, το Υπουργείο Παιδείας με το επίμαχο έγγραφό του, χωρίς καμία αναφορά σε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, αλλά αντίθετα παραβιάζοντας το υπάρχον, και δη αυτό το ΣΥΝΤΑΓΜΑ της χώρας, σπεύδει με υπερβάλλοντα ζήλο,  ξεπερνώντας ακόμη και αυτή τη νομοθετική εξουσία, να πάρει όλα τα μέτρα για την άμεση εφαρμογή σχεδίου νόμου, που δεν αποτελεί μέχρι σήμερα  νόμο του κράτους και μάλιστα θέτει και πολύ συγκεκριμένες προθεσμίες, μέχρι και ώρες, για την άμεση εφαρμογή, όσων παρά το νόμο εντέλλεται.   Και βέβαια οι Περιφερειακές Διευθύνσεις και οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης έσπευσαν να υπακούσουν στα εντελλόμενα και ήδη οι λίστες των υπό απόλυση εκπαιδευτικών  κρέμονται στις δικτυακές τους σελίδες,  αναπαράγοντας το κλίμα αυταρχισμού και εκφοβισμού σε χιλιάδες εργαζόμενους και τις οικογένειές τους, στοχοποιώντας ανθρώπους και εκθέτοντας  τα προσωπικά τους  δεδομένα, παραβιάζοντας μία άλλη σειρά σχετικών νομοθετικών προβλέψεων.

Η μνημονιακή κυβέρνηση, μετά τα μέτρα που έστειλαν  στην ανεργία εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα,  τις κατά συρροή αντισυνταγματικές πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, που αφορούν και έχουν συνέπειες σε όλη την ελληνική κοινωνία,   την παρά το νόμο προληπτική συνεχιζόμενη επιστράτευση των εκπαιδευτικών, το μαύρο και την εκκωφαντική σιγή της ΕΡΤ,  με τη διάλυση του δημόσιου σχολείου, συνεχίζει τη διάλυση του κοινωνικού κράτους , όπως οι επιτηρητές μας επιτάσσουν  και με τακτικές σοκ και δέους, στέλνει το μήνυμα ότι είναι εδώ για όλους. Η κυβέρνηση, ένθερμος θιασώτης της ιδιωτικής εκπαίδευσης, ας κάνει και η ίδια ένα ιδιαίτερο μάθημα συνταγματικού δικαίου και ας θυμηθεί την ακροτελεύτια διάταξη του ρημαγμένου  Συντάγματος αυτής της έρημης, αλλά με βαθιές ρίζες ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,  χώρας Αρθρο 120 «1.. 2. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων. 3. Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος. 4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία». Υπενθυμίζουμε ότι οι εκπαιδευτικοί και μαζί όλοι οι εργαζόμενοι αυτής της χώρας το ιδιαίτερο αυτό  δεν το χρειάζονται!

Θεσσαλονίκη 13.7.2013

Βούλα Φιριπή. Εκπαιδευτικός/νομικός. Αιρετός ΠΥΣΔΕ Χαλκιδικής, ΑΠΥΣΔΕ Κ. Μακεδονίας