Τι τρέχει με τους Έλληνες;

http://www.dailymotion.com/video/xnkxxl_yy-yyyyyy-yy-yyyy-yyyyyyy-yyyyyyy-yyyyyyyyy_people?start=5#from=embed

Γιώργος Τσ.

Δεν πάει άλλο

1.                               Silence t. είπε:

10/01/2012 στις 12:39 pm

Επειδή βαρέθηκα τις καταπληκτικές απόψεις , τις αποκαλύψεις με τις οποίες δεν ιδρώνει το αυτι κανενός , τις αποκλειστικότητες που όλοι ξέρουν και κανέναν δεν συγκινούν , τις αντιδράσεις που χάνονται στο διαδίκτυο , τους αγανακτισμένους που ξε – αγανάκτισαν , τους απολυμένους που μελαγχόλησαν , τους κακοπληρωμένους που συμβιβάστηκαν , τους συνταξιούχους που μπάφιασαν , τους φοιτητές (ειδική μνεία) που ξεχάστηκαν στο facebook , τους διανοούμενους που χάθηκαν γενικώς , τους καταθλιπτικούς που πληρώνουν τα χαράτσια,την Γ.Σ.Ε.Ε. που τα πήρε , την Α.Δ.Ε.Δ.Υ. που τα βρήκε .
Έχει κανένας καλός κύριος καμία ημερομηνία υπ’ όψην του για να βγούμε στις πλατείες να κάνουμε κανένα τσιγάρο , να δείξουμε το μπόϊ μας ρε αδερφέ , ότι οι πολίτες αυτής της χώρας είναι υπαρκτά πρόσωπα , με φωνή , με αισθήματα , με ιδανικά (η μήπως όχι) να μετρηθούμε τέλος πάντων .

Ε….. έχει ;

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΓΑΙΔΑΡΩΝ

Θεμα: Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΓΑΪΔΑΡΩΝ Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά. Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη. Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους. Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι . 500 ευρώ! Και αποχώρησε. Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα. Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα. Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα. Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους. Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο. Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως . ήταν κουμπάρος του δημοτικού συμβούλου. Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση. Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γαιδάρους!!... Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι. Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να ...ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων. Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν . με τον ιδρώτα τους. Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής. Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες. Εσύ τί θα έκανες στην θέση τους? Τί θα κάνεις εσύ? Γεωργία Α.

ROMA: Κλείνουν τα σχολειά τους… για να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα

Σχήμα οξύμωρο; Όσο κι αν φαίνεται έτσι, ας θυμηθούμε το περίφημο:  «Πρώτα ο μαθητής» της Διαμαντοπούλου , που σήμαινε πολύ απλά το κλείσιμο  και τις συγχωνεύσεις σχολείων, τα σχολεία χωρίς βιβλία ,θέρμανση, χαρτί …και έπεται  μνημονιακή  συνέχεια.

      Στην  Ελλάδα λειτουργούν  αρκετά  σχολεία  που φιλοξενούν  παιδιά  των  Roma,

ενώ δύο απ’  αυτά  λειτουργούν  στην Καρδίτσα  (19^ο)  και  στους  Σοφάδες (4^ο), με

αμιγή σύνθεση  μαθητών.

       Με το πρόσχημα της κοινωνικοποίησης , αλλά και της καλύτερης παρεχόμενης  εκπ/σης , η κυβέρνηση  αποφάσισε  το  σταδιακό (;) κλείσιμο των σχολείων και  την

ένταξη  όλου  του  δυναμικού  μαθητών  (800  περίπου) στα  …  καλά  σχολεία. Τη

διασπορά  τους  δηλαδή σ’  όλα τα  σχολεία  της  πόλης  της Καρδίτσας  και  του  Δήμου  Σοφάδων.

       Η  δε  μεταφορά τους θα  γίνεται  με  έξοδα  και  ευθύνη  ενός  προγράμματος

της  Ε.Ε. που  λήγει  το  2013.  Στο  πρόγραμμα  αυτό  εμπλέκονται,  εκτός  της  ηγεσίας του υπουργείου, πανεπιστημιακοί  και  διαμεσολαβητές Roma που  γνωμοδοτούν  αλλά  και  χειρίζονται  την  όλη  ‘εκστρατεία’  με  ιδεολογικό  υπόβαθρο  το  χτύπημα  του  ρατσισμού , την  ενσωμάτωση  και την παροχή

καλύτερης εκπ/σης.

       Είναι όμως  έτσι  ή  κρύβεται  κάτι  άλλο  κάτω  από το   φανταχτερό   περιτύλιγμα;

       Αν  ανατρέξουμε   λίγα  χρόνια  πίσω  και συγκρίνουμε  την  κατάσταση  αυτών

των παιδιών , πριν τη λειτουργία  των  συγκεκριμένων  σχολείων, θα διαπιστώσει- όσο  κακοπροαίρετος  κι αν  είναι κάποιος – ότι έχουν  γίνει  άλματα  σε  πολλά  επίπεδα (καθαριότητα , εμβολιασμός, κοινωνικοποίηση , μόρφωση ) σε  συνθήκες

δύσκολες, χωρίς ουσιαστική βοήθεια της πολιτείας , με  τιτάνια προσπάθεια  των

δασκάλων  , που  μόνο  όσοι πέρασαν απ’  αυτά  τα  σχολεία  γνωρίζουν.

       Δεν είναι  του  παρόντος  να  επεκταθώ στα  παραπάνω, απλά  η  απαξίωση

όλων  αυτών  είναι  και  προκλητική  και  άδικη.

       Ισχυρίζονται λοιπόν  οι  εμπνευστές  της  διασποράς  των  μαθητών  Roma  σε

όμορα και  μη  όμορα σχολεία  ότι χτυπάνε το  ρατσισμό, την  γκετοποίηση  αλλά  και  την αμορφωσιά!

       Είναι  τεχνικό  το  ζήτημα  ή  βαθύτατα  κοινωνικό  και  ταξικό; Οι  πάντες

γνωρίζουν  ότι  οι  Roma σ’  αυτό  το  σύστημα  είναι  τα  παιδιά  ενός  ΄΄κατώτερου

Θεού’’  και  έγιναν  και  γίνονται  αποδέκτες  της  πιο  άγριας  και  ρατσιστικής

εκμετάλλευσης , χωρίς δικαιώματα  που  βιώνουν  άθλιες  συνθήκες  διαβίωσης. Το

ότι  μέχρι  τώρα  στη  χώρα  μας ακόμη  έχουν  σχολεία  είναι  πραγματικά κατάκτηση. Τώρα  τα  κλείνουν για  να  τα …. αναβαθμίσουν. Να  αναβαθμίσουν

λένε  την  παρεχόμενη  εκπ/ση  ,λες και  είναι  απλά  χωροταξικό  το  ζήτημα  της

παιδείας. Μελέτες  και  στατιστικά  στοιχεία απέδειξαν  ότι  η  κοινωνική  ανισότητα

διευθύνει τη  σχολική. Η  σχολική  επιτυχία  ή  αποτυχία δε  γίνεται  κατανοητή  παρά  μόνο  εάν  τη  θεωρήσουμε  ως  ένα  φαινόμενο κοινωνικά προσδιορισμένο.

      Τα παιδιά των Roma  ξεκινούν  το  σχολείο  χωρίς  η  οικογένειά τους  να  έχει

πεισθεί  ότι  πρέπει  να  πάνε  σχολείο, χωρίς  προσχολική  αγωγή (πλην  ελαχίστων 10%)   χωρίς  να  γνωρίζουν  τη  γλώσσα  και  χωρίς  στοιχειώδη  εφόδια. Στο υπάρχον  σχολείο  τους αυτά αντιμετωπίζονται  με  πολλή  προσπάθεια , επιμονή και

υπομονή  απ’  τους  δασκάλους , με  εξατομικευμένη αλλά  και  εξειδικευμένη  διδασκαλία.

      Πηγαίνοντας  τα παιδιά αυτά  σ’ ένα  άλλο σχολείο (μικτό) είναι  παραπάνω  από  βέβαιο, ότι θα  αντιμετωπίσουν  ένα  εχθρικό κοινωνικό  και εκπ/κό περιβάλλον.

Η  τεράστια διαφορά  επιπέδου  θα  συναντήσει τον  κοινωνικό  ρατσισμό(που  δυστυχώς  υπάρχει)  απ’ τους  συμμαθητές  τους (μπαλαμό) με  τραγικές  συνέπειες

σ’ όλα τα  επίπεδα  (ψυχολογικό, εκπαιδευτικό  κ.λ.π.) . Το ΄γύφτος’ θα  αντηχεί  στα  αυτιά  τους αφόρητο!

       Στην  τάξη  θα  αισθάνονται  παραμελημένα,  ανίκανα να  παρακολουθήσουν  τους  υπόλοιπους  συμμαθητές  τους ,  με  αποτέλεσμα την  αποθάρρυνση  και  την  εγκατάλειψη. Ακόμη  κι  αν  παρακολουθήσουν  σε τάξη  υποδοχής , το  κενό  θα  παραμείνει  τεράστιο. Επιπλέον  και  αυτοί  που  στα  υπάρχοντα  σχολεία  καταφέρνουν  να  μάθουν  λίγα  γράμματα , με  τον  τρόπο  αυτό θα  χαθούν  κι αυτοί.

       Είναι  γεγονός (και  σύντομα  θα  το  δούμε) ότι επειδή  δεν  έχουν  οικοδομηθεί  οι  όροι  στις  τοπικές  κοινωνίες η  είσοδος  των  μαθητών Roma  ‘στα  σχολεία  τους’  θα  πυροδοτήσει  ανεξέλεγκτες καταστάσεις  μίσους- έχθρας  και σύγκρουσης.

Θα βάλουν τις τοπικές κοινωνίες σε εμφυλιοπολεμικές κταστάσεις ιδιαίτερα εκεί όπου υπάρχει προηγούμενο υπόβαθρο (Σοφάδες).Ήδη στο άκουσμα ότι θα ενταχθούν Roma στα σχολεία τους οι κάτοικοι αντέδρασαν αρνητικά και δήλωσαν ενάντιοι , ¨υψώνοντας τα λάβαρα της επανάστασης¨.

        Έτσι χτυπάνε το ρατσισμό;Και μετά το σχολείο(όσα απ΄αυτά επιβιώσουν σ΄αυτό το εχθρικό περιβάλλον) πού θα πάνε; Δε θα γυρίσουν εξουθενωμένα στο ¨γκέτο τους¨και στις άθλιες συνθήκες; χωρις σπίτι, δουλειά, ρεύμα,νερό…

        Σε τελευταία ανάλυση , η όλη ¨επιχείρηση¨θα είναι σε βάρος των παιδιών (Roma) τα οποία θα εγκαταλείψουν κάθε προσπάθεια και θα επανέλθουν στην προ ιδρύσεως κατάσταση των σχολείων τους.Φυσιολογικό θα  λεγε κανείς, γι΄αυτό το σύστημα, αφού την επιστροφή στο,50 προωθεί εντατικά για όλο το λαό.

        Αλήθεια! δεν τα γνωρίζουν όλα αυτά οι ¨σοφοί¨ πανεπιστημιακοί και οι περί αυτών; Δυσκολεύομαι να το πιστέψω!

         Ξέρουν πολύ καλά ότι αυτά τα παιδιά, σε 2 το πολύ χρόνια (όσο διαρκεί δηλαδή το πρόγραμμα) θα εγκαταλείψουν το σχολείο και επομένως ούτε μεταφορικά έξοδα ούτε εκπαιδευτικοί ούτε σχολεία και εκτός των άλλων θα είμαστε και εντάξει απέναντί στους ……ανθρωπιστές ευρωπαίους που τάχαμ κόπτονται για τα δικαιώματα των Roma!

          Όλοι αυτοί έκλειναν τα αυτιά τους στις επισημάνσεις των εκπαιδευτικών και στις εκκλήσεις τους για ουσιαστική στήριξη των σχολείων αυτών, με αναμορφωμένο πρόγραμμα, βιβλία, υλικοτεχνική υποδομή, και γενικά ό,τι χρειάζονταν, που θα έκαναν το σχολείο πιο ευχάριστο, πιο λειτουργικό, πιο ελκυστικό για τα παιδιά αυτά.Αντίθετα , στοίβαζαν 400-500 παιδιά σε χώρο που αντιστοιχούσε για 100 και παρά τις υποσχέσεις , έστω για κοντέινερ, διαιωνίζονταν η κατάσταση.

         Και κάτι τελευταίο.Αλήθεια !τους ενδιαφερόμενους Roma τους ρώτησαν;Μέσα από ποιες συλλογικές διαδικασίες ενημερώθηκαν και συναποφάσισαν το κλείσιμο των σχολείων τους?; Έχω επίγνωση ότι πλην των (με το αζημείωτο)εμπλεκόμενων διαμεσολαβητών Roma, οι υπόλοιποι δεν έχουν ιδέα ή ξέρουν τη μισή αλήθεια.

        Ας είμαστε ειλικρινείς. Το ¨σχέδιο¨ δένει γάντι με τις κατά 83,3% περικοπές στην Π.Ε., την εργασιακή εφεδρεία – απόλυση και το χτύπημα των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών του λαού μας.

Καμιά αυταπάτη για τις προθέσεις τους! Πρέπει να μας βρουν συλλογικά απέναντί τους, υπερασπιζόμενοι τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, αντιδρώντας στην πολιτική κλεισίματος των σχολείων και των περικοπών. Ενάντια στην εφεδρεία – απόλυση και την εξαθλίωση των εκπαιδευτικών.

         Να πάρει θέση ο σύλλογος  απέναντι σ΄αυτές τις μεθοδεύσεις και τη βιομηχανία –τρομοκρατία των Ε.Δ.Ε. που τις συνοδεύουν.

                     Νίκος Φιλίππου

Δάσκαλος του 4^ου Δημ. Σχ. Σοφάδων.                         

Εφ’ όλης της ύλης

Επιβιώσαμε κι αυτή τη χρονιά. Δυστυχώς, μάλλον έτσι θα κυλάνε τα επόμενα χρόνια. Επιβιώσαμε και φέτος θα λέμε (αν θα το λέμε), αλλά ΖΗΣΑΜΕ;

Διότι το ΖΩ ενέχει μέσα του ποιοτικά χαρακτηριστικά που το διαφοροποιούν από την απλή επιβίωση. Είναι έξω από ατομικές λύσεις, μοιράζεται και κοινωνεί με τους άλλους.

Εγκλωβισμένοι στο ατομικό «εγώ» προσπαθούν κάποιοι, ακόμα, να τη «βολέψουν». Την ύστατη ώρα, που όλα ισοπεδώνονται (έχουν ισοπεδωθεί), οι πολλοί κατά μόνας ψάχνουν τη λύση. Αιθεροβάμονες και μικρόνοοι, πιστεύουν προφανώς πως ίσως έχουν το κοκαλάκι της νυχτερίδας. Καληνύχτα τους!

Για τους υπόλοιπους, τους λίγους, η αφήγηση είναι διαφορετική. Εν σπέρματι ελπιδοφόρα. Μέσα στο γενικό χαμό θα πρέπει να βρούμε «βηματισμούς ελπίδας», να κρατηθούμε, να ζήσουμε. Ήδη και στη μικρή μας πόλη κατορθώθηκαν τέτοιοι βηματισμοί. Λίγο το «κίνημα ενάντια στα χαράτσια» με τη συνεργασία του Δήμου, λίγο το αντίστοιχο κίνημα του ΠΑΜΕ με τον ίδιο σκοπό, λίγο οι ανατροπές στο χώρο των εκπαιδευτικών με την παρουσία της «Κοινής Δράσης», λίγο στο χώρο της εκκλησίας με το «σπίτι της Αγάπης», λίγο με το ανταλλακτικό παζάρι, λίγο το ένα – λίγο το άλλο, φαίνεται κάτι να κινείται. Το ελπιδοφόρο καλοκαίρι των αγανακτισμένων σε αντίθεση με τον χειμώνα των νέων μνημονιακών συμβάσεων, έρχεται να προστεθεί στις εμπειρίες του «εμείς» και να δείξει την εν δυνάμει νίκη που μπορούμε να κατορθώσουμε, έστω στον τοπικής εμβέλειας μικρόκοσμό μας .

Είναι λίγα σε σχέση με τα πολλά που μας πλακώνουν. Είναι, όμως, κάτι παραπάνω απ' αυτά που είχαμε συνηθίσει ως τώρα.

Οι αυταπάτες πρέπει να τελειώνουν. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν ευχές για το 2012. Οι φαντασιακές προβολές για το πώς θα θέλαμε να εξελιχθούν τα πράγματα, δεν έχουν πλέον καμιά εφαρμογή. Η λύση βρίσκεται στη συλλογική δράση. Το σύνθημα σε τοίχους, ακόμα και στη δική μας λαϊκή αγορά, «δράσε ή πάψε», είναι δηλωτικό του από δω και πέρα.

Η περαιτέρω ανοχή, ισοδυναμεί με έγκλημα. Είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε πρωτοφανείς κυνικές δηλώσεις των καθ' ύλη αρμοδίων και των αποκλειστικώς υπευθύνων πολιτικών; Είναι δυνατόν οι δηλώσεις του υπουργού Ανάπτυξης και υπόλογου της υπανάπτυξης κ. Χρυσοχοΐδη, ότι κακώς μπήκαμε στο μνημόνιο ή ότι ακόμα και τότε δεν διαπραγματευτήκαμε σωστά, να μη μας βγάζουν στους δρόμους; Πως αν είχαν συμβεί αυτά που συμβαίνουν εδώ, κάθε άλλη κοινωνία θα είχε επαναστατήσει; Ναι, οι κύριοι αυτοί, όχι μόνο μένουν στις θέσεις τους, αλλά διεκδικούν και αξιώματα από τα οποία μπορούν να διαπράξουν περαιτέρω εγκλήματα.

Ως πότε θα ανεχόμαστε τους αμετροεπείς και τους επικίνδυνους ως σωτήρες; Αυτούς που ποινικοποίησαν το όνειρο, τους παιδοκτόνους (όσα περισσότερα παιδιά έχει κάποιος, τόσο περισσότερο τιμωρείται), τους απάτριδες, τους κωλοτούμπες....

Δεν θα μπορούσε ένα κόμμα της Βουλής, να προκαλέσει, έστω με την παραίτηση των βουλευτών του, μια τεχνητή κρίση για να σταματήσει το κακό;

Αναπάντητα ερωτήματα που θα πρέπει να μας εξαγριώσουν και να μας συσπειρώσουν.

Όπως γράφει και στα «Επίκαιρα», τεύχος 115, ο Λάμπρος Καλαρρύτης: «...Είναι προφανές πλέον ότι ο στόχος δεν είναι στενά οικονομικός, είναι ευρύτερος και πολυεπίπεδος. Είναι η γεωοικονομική και γεωστρατηγική εξουδετέρωση της Ελλάδας και του πληθυσμού της, ώστε να μην αποτελούν ενεργό παράγοντα στα τεκταινόμενα στην περιοχή. Μια χώρα με κατεστραμμένη οικονομία, αποδεκατισμένη κοινωνία, η οποία δεν θα έχει την «πολυτέλεια» να σκέφτεται και να λειτουργεί πολιτικά και εθνικά επειδή θα προσπαθεί να επιβιώσει, διαλυμένη Άμυνα λόγω περικοπών, καταρρακωμένη Παιδεία, ανύπαρκτη κοινωνική πρόνοια, υποθηκευμένη δημόσια περιουσία, έχει στην πράξη εκμηδενιστεί».

Τα μικρά βήματα αλληλεγγύης του προοιμίου που αναφέρθηκαν, ας μας ενθαρρύνουν για να πολεμήσουμε τον κοινό εχθρό. Επιτέλους να ξεσηκωθούμε, με ό,τι μας ενώνει, ενάντια στο κακό που ήρθε, στο χείριστο που έρχεται. Μόνο αν εμείς εντείνουμε τις υγιείς αντιδράσεις απόρριψής τους, θα μπορούμε να σταθούμε αντάξιοι των διαφόρων κινήσεων συμπαράστασης, όπως της γαλλικής Νάντης με την μαζική υποβολή αιτήσεων για ελληνική υπηκοότητα.

Όσο για τη νέα χρονιά, εύχομαι ολόψυχα 2012 λακτίσματα για όλους αυτούς (όλους όμως) που μας έφτασαν εδώ. Κάτι που θα πρέπει να το αποδείξουμε στην πράξη με την πρώτη ευκαιρία.

Και μη χειρότερα

Γιώργος Ηλ. Τσιτσιμπής

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΓΙΑ ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΔΣ ΕΛΜΕ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

ΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΠΟΥ ΞΑΦΝΙΑΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ!!

«Θα τους στηρίξω». Είναι η φράση που ακούγαμε να αναφέρεται στην ΕΝΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ πολλές φορές πριν τις εκλογές για ΔΣ της ΕΛΜΕ.

«Το χάρηκα!!!». Είναι η φράση που ακούσαμε τις περισσότερες φορές αυτές τις δυο βδομάδες μετά τις εκλογές για ΔΣ της ΕΛΜΕ. Την ακούσαμε από συναδέλφους που μας ψήφισαν, από άλλους που δεν ήρθαν να ψηφίσουν, αλλά και από συναδέλφους που ψήφισαν άλλες δυνάμεις. Και μας είπαν το ίδιο αρκετοί πολίτες της Καρδίτσας, που και αυτοί το χάρηκαν.

ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ!!!

Θεωρούμε ότι στηριχτήκαμε από συναδέλφους οι οποίοι θέλησαν να ενισχύσουν ένα δυναμικό και μια άποψη, που πάλεψε ενάμισι χρόνο τώρα μέσα από την ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, να δυναμώσει η αντίσταση και η πλατιά κοινή δράση στη βάση του κλάδου, χωρίς τακτικισμούς, υστεροβουλίες και εξαρτήσεις και χωρίς απαραίτητα να συμφωνούν με το σύνολο της άποψής μας, εκτίμησαν την καθημερινή, κοπιαστική δουλειά που κάναμε το προηγούμενο διάστημα, παρεμβαίνοντας σχεδόν σε όλα τα σχολεία του νομού, αλλά και την προσπάθεια το δυναμικό αυτό να συζητά και να συνεννοείται ανοιχτά και δημοκρατικά. Επίσης το αποτέλεσμα αναδεικνύει την καταγγελία – καταδίκη των «δίδυμων πύργων» του υποταγμένου συνδικαλισμού, που τους μίκρυνε το μπόι.       ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!!!!!

ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΣ

Παρά το γεγονός ότι την πλειοψηφία στο ΔΣ (5 έδρες στις 9) έχουν τα δίδυμα στηρίγματα της αδράνειας και της υποταγής (ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ), αποφασίσαμε στις κρίσιμες αυτές στιγμές να διεκδικήσουμε τη θέση του προέδρου του Δ.Σ., καθώς και άλλες θέσεις στο προεδρείο, επιχειρώντας έτσι να σηματοδοτήσουμε την αλλαγή πορείας στα συνδικαλιστικά πράγματα του σωματείου μας και προσπαθώντας να κάνουμε πράξη την ανασυγκρότηση της ΕΛΜΕ.

Δηλώνουμε:

·        Δεν πρόκειται να μπούμε σε κανενός είδους συναλλαγές (ψήφισέ με, να σε ψηφίσω)

·        Δεν πρόκειται να ψηφίσουμε για καμιά θέση στο προεδρείο ΔΑΚΕ - ΠΑΣΚ.

·        Δεν πρόκειται να γίνουμε μαριονέτες σε σχέδια τους. Αν προσπαθήσουν οι δυνάμεις αυτές να μας εκθέσουν ψηφίζοντας στο ΔΣ θέσεις που αντιστρατεύονται τα συμφέροντα του κλάδου, εμείς θα απευθυνθούμε στο σύνολο των καθηγητών της ΕΛΜΕ, καλώντας αμέσως Γενική Συνέλευση.

·        Δεν αποδεχόμαστε τη λογική του «αντιπροσωπευτικού προεδρείου», που παραγνωρίζει τη συγγένεια θέσεων και προγραμμάτων ανάμεσα στις διαφορετικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό χώρο.

Με βάση την αρνητική στάση που έχει η ΕΣΑΚ απέναντι στα μνημόνια και τις συνέπειές τους, την καλούμε να συγκροτήσουμε από κοινού προεδρείο, καθώς πιστεύουμε ότι η παρουσία της σ’ αυτό  και ο συντονισμός της δράσης μας θα συμβάλει θετικά στην προάσπιση των συλλογικών μας συμφερόντων. Δεν είναι ώρα για περιχαρακώσεις και αποφυγή κοινής δράσης μέσα στο σωματείο.

Τέλος, όπως έχουμε δεσμευτεί προεκλογικά, θα ισχύσει η περιοδικότητα για τους εκλεγμένους αντιπροσώπους μας στο Δ.Σ, οι οποίοι μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα θα αντικατασταθούν από τους επόμενους εκλεγμένους του σχήματος. Θέλουμε έτσι να σηματοδοτήσουμε την αναγκαιότητα να τερματιστεί ο διαχωρισμός μεταξύ συνδικαλιστών και συναδέλφων. ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ !!

ΕΝΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ