Ε.Ο.Ζ. και Ελλάδα

Ε.Ο.Ζ. και Ελλάδα

http://www.youtube.com/watch?v=NcyAubTgCZU&feature=fvwrel

Τι συμβαίνει κ.Σαμαρά;

ΤΟ ΘΡΙΛΛΕΡ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΧΡΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                                                     
 Καίρια ερωτήματα προς τον Πρωθυπουργό κ. ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ:
 Μπορεί να είναι αφελή τα ερωτήματά μου. Αλλά, ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω, και ταυτόχρονα  έχω τη βεβαιότητα ότι  και η πλειοψηφία των συμπατριωτών μου δεν έχει ξεκαθαρίσει το ΓΙΑΤΙ:

1. 1.     Αν και ματώνουμε σε καθημερινή βάση. Αν και αναγκαζόμαστε να ζούμε κάτω από συνθήκες ανείπωτου βαθμού εθνικής, όσο και προσωπικής αναξιοπρέπειας.  Αν και ουσιαστικά, έχουμε θυσιάσει στα πόδια των Γερμανών, που εκπροσωπούνται από την καγκελάριο κυρία Μέρκελ, όχι μόνο τον κοινωνικό και οικονομικό αφανισμό μας, αλλά και τουλάχιστον τρεις ελληνικές γενιές, που θα είναι μετανάστες, ζήτουλες στην πατρίδα τους,  και οπωσδήποτε κάτοικοι  γερμανικού προτεκτοράτου,

 ΓΙΑΤΙ δεν απαιτούμε από τους Γερμανούς- που φυσικά κύριε Πρωθυπουργέ δεν είναι φίλοι μας, γι αυτό και  είναι όντως αδιανόητο το πώς  μπορέσατε να   εκστομίσετε  το αντίθετο, προσφωνώντας την κυρία Μέρκελ;;;;- την επιστροφή του κατοχικού δανείου, το οποίο εκτιμάται σε 510-575 δισεκατομμύρια ευρώ, καθώς και την αποκατάσταση των φρικιαστικών καταστροφών που προκάλεσαν, κατά την κατοχή τους στη χώρα μας;
 Το θέμα αυτό, ας μου επιτραπεί να παρατηρήσω, ότι αντιμετωπίζεται επί τρία περίπου χρόνια, με τρόπο εντελώς παρανοϊκό. Διεξάγονται, δηλαδή ατελεύτητες συζητήσεις, οργανώνονται ημερίδες και  συνέδρια, εκδίδονται έντυπα και γράφονται άρθρα, έχουν ακόμη επιστρατευθεί και ξένοι επιστήμονες, κυρίως οικονομολόγοι, που επιλαμβάνονται του θέματος, διαπιστώνουν την ύπαρξη αυτού του τεράστιου χρέους της Γερμανίας, προς τη χώρα μας  αλλά….στη συνέχεια ΟΥΔΕΝ!
ΓΙΑΤΙ δεν προχωρεί ΤΟ ΘΕΜΑ;; Που προσκρούει;;;

1. 2.     Οι πολυάριθμες  μνημονιακές κυβερνήσεις, των τελευταίων τριών ετών δείχνουν να βιώνουν απάνθρωπα μαρτύρια, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις βουλιμικές ορέξεις των «εταίρων» μας, που πια  θέτουν ευθέως σε κίνδυνο την επιβίωσή μας, με τη νομιμοποίηση των γενόσημων, που θα κατασκευάζονται και θα εγκρίνονται οπουδήποτε εκτός Ελλάδας, και με τα ληγμένα τρόφιμα, που εμείς οι «ιθαγενείς», υποχρεωτικά,  θα καταναλώνουμε. Οι κυβερνήσεις μας, λοιπόν, προφανώς εξαναγκάζονται –θέλω να το πιστεύω ότι εξαναγκάζονται-  να συναινούν σε  καταστάσεις οικονομικής γενοκτονίας του ελληνικού λαού.

 ΓΙΑΤΙ, λοιπόν, αν έτσι έχουν τα πράγματα, οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων τριών ετών δεν θέτουν ΕΥΘΕΩΣ, προς τη Γερμανία, το αίτημα άμεσης επιστροφής των χρεών της, αλλά αντ’ αυτού ανέχονται την κατά συρροή εξευτελιστική συμπεριφορά-  που φυσικά αφομοιώνεται από  ολόκληρο τον ελληνικό λαό- της κυρίας Μέρκελ, του κ. Τόμσεν και όλης της απερίγραπτης κομπανίας τους;

1. 3.     ΠΡΟΦΑΝΩΣ (;;;;;), υπάρχουν σκελετοί σε κάποια ντουλάπια. Γι αυτό, και η αντιμετώπιση των γερμανικών χρεών ακολουθεί πορεία μη συγκοινωνούντων δοχείων;;;; Η πρώτη, η ΑΦΕΛΗΣ, από τον ελληνικό λαό, που κοιμάται χαϊδεύοντας το όνειρο της σωτηρίας του, μέσω της επιστροφής αυτών των χρεών, και η δεύτερη, η ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΑ ΑΔΙΑΦΟΡΗ, των μνημονιακών κυβερνήσεων, που ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΛΥΣΗ ΠΟΥ, ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ, ΘΑ ΜΑΣ ΕΣΩΖΕ,  και  δεν λένε ούτε ΝΑΙ στην επιστροφή, αλλά ούτε ΟΧΙ.  ΚΑΙ ΑΥΤΟ, ΕΠΙ 3 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΔΥΝΗΡΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ!!!! 
2. 4.     ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ, ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΑΜΕΣΩΣ. Γιατί είναι ξεκάθαρο ότι αν, για κάποιους λόγους, που βεβαίως θα πρέπει να ελεγχθεί η βασιμότητά τους, δεν μπορεί  πια το ελληνικό Κράτος  να διεκδικήσει αυτά τα δικαιώματά του

ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ, ΕΙΝΑΙ  ΑΝΗΘΙΚΟ, ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ  να αφήνεται απληροφόρητος ένας  ολόκληρος λαός, και να  εμφανίζεται με ασύγγνωστη ελαφρότητα να ελπίζει και να διεκδικεί ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ (;;;;) ΧΡΕΗ.

1. 5.     ΑΥΤΟ το ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟ ΚΡΥΦΤΟΥΛΙ,  ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ, ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ  ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ  ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ.

 ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, ΛΟΙΠΟΝ, ΜΕ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ;;;; ΕΧΕΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ  ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ, ΚΥΡΙΕ ΣΑΜΑΡΑ.

Κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζει.

Έτοιμο προς επικύρωση είναι το νέο Σύνταγμα της Ισλανδίας, το οποίο συνέταξαν πολίτες στον απόηχο της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008. Ο λαός της Ισλανδίας εξέλεξε 25 άτομα, το καθένα από τα οποία θα έπρεπε να έχει προταθεί από τουλάχιστον 30 άτομα, μεταξύ 522 ενήλικων, οι οποίοι δεν ανήκαν σε κανένα από τα πολιτικά κόμματα. Στη συνέχεια, το σύνταγμα γράφτηκε μέσα από το διαδίκτυο. Οι πολίτες μπορούσαν να κάνουν προτάσεις και σχόλια για το κείμενο, το οποίο θα παρουσιαστεί στις επόμενες εκλογές. Οι συζητήσεις για το νέο σύνταγμα ξεκίνησαν όταν οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες κατέρρευσαν και η κυβέρνηση του Γκέιρ Χάαρντε αποφάσισε να προχωρήσει στην κοινωνικοποίηση των ιδιωτικών χρεών και την είσοδο της Ισλανδίας στο ΔΝΤ. Μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις και τις γενικευμένες συγκρούσεις έξω από το κοινοβούλιο, στις οποίες τα ισλανδικά ΜΑΤ έριξαν δακρυγόνα για πρώτη φορά μετά από 60 χρόνια, ο Ισλανδός πρόεδρος άσκησε βέτο και στο δημοψήφισμα που ακολούθησε οι Ισλανδοί με 93% είπαν "όχι" στην πληρωμή του χρέους. Όπως αναφέρει η εφημερίδα "Η Εποχή", κάπως έτσι ξεκίνησαν οι διαδικασίες για το νέο σύνταγμα, που χαρακτηρίστηκαν από μια μοναδική ανοιχτή αντίληψη, αφού όλοι οι πολίτες είχαν τη δυνατότητα να προτείνουν τις ιδέες τους μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (Twitter, Facebook, Flickr). Χαρακτηριστικό είναι ότι το 25μελές συνταγματικό συμβούλιο που εξέλεξε η λαϊκή εθνοσυνέλευση, και αφού προηγήθηκαν εκατοντάδες τοπικές συνελεύσεις, όταν σύντασσε καθένα από τα συνολικά 114 άρθρα, δημοσίευε στο διαδίκτυο το προσχέδιο για να γίνονται σχόλια, επισημάνσεις, κ.λπ. Το νέο σύνταγμα, αν επικυρωθεί στη ψηφοφορία που θα γίνει στη Βουλή, θα είναι το πρώτο στην ιστορία που συντάσσεται μέσω των κοινωνικών δικτύων και με τη μέγιστη δυνατή διαφάνεια. Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων είναι 83.531 σε μια χώρα με 320.000 κατοίκους! Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

πως μια παρακρατική οργάνωση διεκδικεί την ψήφο του Ελληνικού λαου!!!

Uncategorized, Άρδην τ. 90, Άρδην τ. 90-99, Χρυσή Αυγή & Ακροδεξιά — Οκτωβρίου 13, 2012 at 4:32 μμ

Χρυσή Αυγή: Από παρακρατική οργάνωση στη δημιουργία Ταγμάτων Εφόδου

by admin

του Γιάννη Ξένου από το Άρδην τ. 90 που κυκλοφορεί

Ο Νίκος Μιχαλολιάκος άρχισε να εκδίδει το περιοδικό Χρυσή Αυγή τον Δεκέμβριο του 1980. Με την απομάκρυνσή του από την ΕΠΕΝ (το 1985) δημιουργεί το Εθνικό Λαϊκό Κίνημα – Χρυσή Αυγή, το οποίο μέχρι το 1993, όταν και συμμετείχε στα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό, παρέμεινε πολιτικά ανενεργό.
Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, η Χρυσή Αυγή αρχίζει να έχει πιο έντονη πολιτική δράση και οικοδομεί, με πολλά σκαμπανεβάσματα, οργάνωση. Χρήσιμα στοιχεία για την Χ.Α. για τη δεκαετία του ’90 ως και τις αρχές του 2000 αντλούμε από το βιβλίο, Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής¹, που έγραψε, ένας πρώην υπαρχηγός της, ο Χάρης Κουσουμβρής. Ο Κουσουμβρής το έγραψε, μετά την απομάκρυνση του από τη Χρυσή Αυγή, με σκοπό να υπερασπιστεί τη συμβολή του ίδιου και του στενού του φίλου, Αντώνη Ανδρουτσόπουλου, γνωστού και ως Περίανδρου, στο οικοδόμημα της Χ.Α., απέναντι στον Μιχαλολιάκο και τον κύκλο στελεχών που του έμειναν πιστά. Σύμφωνα με την αφήγηση του Κουσουμβρή, -προφανώς δεν θεωρούμε όλα όσα γράφει αντικειμενικά, αντιθέτως, αλλά είναι η μοναδική συγκεντρωτική καταγραφή για τα έργα και τις ημέρες της οργάνωσης μέχρι το 2002 και δεν έχει αντικρουστεί από την Χ.Α. με κάποιο ανάλογο κείμενο- το Μακεδονικό αποτέλεσε το γεγονός που την αφύπνισε και την κατέβασε στους δρόμους οργανωμένα. Η Χρυσή Αυγή διαβλέπει ότι, στη δεκαετία του ’90, στα εθνικά θέματα, λόγω της απομάκρυνσης από αυτά των δύο μεγάλων κομμάτων και ιδιαίτερα του Πασόκ από την περίοδο του Σημίτη και του μεγαλύτερου μέρος της Αριστεράς, ήδη από τη δεκαετία του ’80, υπήρχε ανοιχτό πεδίο δράσης και επένδυσε αποκλειστικά σε αυτά. Όταν υποχώρησε το Μακεδονικό, ασχολήθηκαν με το Βορειοηπειρωτικό.
Το 1995 αρχίζουν, κατά τον Κουσουμβρή, να έχουν και ένα νέο ρόλο, αυτόν της βοηθητικής ομάδας στις επιχειρήσεις της Αστυνομίας. Στα επεισόδια που έγιναν τότε από αναρχικούς στο Πολυτεχνείο, η Χ.Α. κατέβηκε στο Πολυτεχνείο για να συγκρουστεί με τους αναρχικούς πίσω από τις γραμμές της Αστυνομίας ως «αγανακτισμένοι πολίτες»² (σελ. 26). Για εκείνα τα γεγονότα ο Κουσουμβρής μας ενημερώνει πως ο Μιχαλολιάκος «ως συνήθως θα καθοδηγούσε την επιχείρηση από… τα γραφεία».

το  βιβλίο του Χάρη Κουσουμβρή

Τα χρόνια του Περίανδρου

Αργότερα, το 1997, ο Περίανδρος Ανδρουτσόπουλος, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, οργανώνει συγκέντρωση για τους αξιωματικούς που σκοτώθηκαν στα Ίμια και από τότε η συγκεκριμένη πορεία θεσμοθετείται. Ο Περίανδρος αναβαθμίζεται και το 1998 φτιάχνει τους «Χρυσούς Αετούς», οργάνωση μέσα στην οργάνωση, κατά τον Κουσουμβρή. Την Πρωτομαγιά του 1998, φτάνουν οι Χρυσοί Αετοί να γιορτάσουν την «Εθνικιστική Πρωτομαγιά». Ο Ανδρουτσόπουλος είχε αρχίσει να αποκτά τέτοιο κύρος μέσα στη Χρυσή Αυγή, που αμφισβητούσε ακόμα και τον «αρχηγό». Αυτό σταμάτησε μια και καλή με όσα έγιναν έξω από την Ευελπίδων, στις 16 Ιουνίου του 1998. Ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, ο Χάρης Κουσουμβρής και άλλοι 3 χρυσαυγίτες δικάζονταν γιατί πριν δύο χρόνια είχαν επιτεθεί σε πέντε μέλη της ΟΣΕ (σήμερα ΣΕΚ). Για να τους συμπαρασταθεί, έξω από τα δικαστήρια, βρισκόταν μια ομάδα χρυσαυγιτών με επικεφαλής τον Περίανδρο. Την ίδια μέρα έτυχε να δικάζονται και εκπαιδευτικοί που είχαν συλληφθεί στις κινητοποιήσεις για το ΑΣΕΠ. Οι ομάδες συμπαράστασης αντάλλαξαν μεταξύ τους συνθήματα. όταν διαλύθηκαν, οι χρυσαυγίτες εντόπισαν τον φοιτητή Κουσουρή και άλλους δύο από τους συμπαραστάτες των εκπαιδευτικών και τους επιτέθηκαν. Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, «Μόλις τον εντόπισαν (τον Κουσουρή) να κάθεται με τους άλλους δύο μηνυτές, πήγαν και εφοδιάστηκαν με μεγάλα ξύλινα ‘‘ρόπαλα’’ [...] Κρατώντας δε ο καθένας τους ένα ‘‘ρόπαλο’’ […] προχωρώντας ο ένας πίσω από τον άλλον (φάλαγγα) και επιτέθηκαν με τα ‘‘ρόπαλα’’ αιφνιδιαστικά κατά των μηνυτών, χτυπώντας τους με πρωτοφανή αγριότητα και βιαιότητα κυρίως στο κεφάλι. … απομακρύνθηκαν από αυτόν μόνον όταν πίστεψαν ότι τον είχαν ‘‘αποτελειώσει’’…»³. Στα ενδιαφέροντα της υπόθεσης είναι ότι η Αστυνομία άντλησε στοιχεία και έφτασε στον Περίανδρο από χρυσαυγίτη που συνέλαβε, ύστερα από «καρφωτή» του Μιχαλολιάκου, σύμφωνα με όσα γράφει ο Κουσουμβρής⁴.

Ο Μιχαλολιάκος με τον συγκατηγορούμενό του Γιαννόπουλο κατά τη διάρκεια της δίκης τους

Ο Περίανδρος διέφευγε τη σύλληψη μέχρι το 2005, ο Μιχαλολιάκος γλίτωσε από έναν επίφοβο ανταγωνιστή, αλλά η οργάνωση μπήκε σε εσωστρέφεια για μεγάλο διάστημα. Οι Ευρωεκλογές του ’99 δίνουν μια ευκαιρία να παραμεριστούν τα εσωτερικά. Ο Μιχαλολιάκος αποφασίζει να συνεργαστεί με τον άλλο «αρχηγό» (Κ. Πλεύρη). Είναι πολύ περίεργο που ο Μιχαλολιάκος συνεργάστηκε μαζί του, αφού ο Πλεύρης είχε παίξει σημαντικό ρόλο στο να καταφέρει η Αστυνομία να εξαρθρώσει την ακροδεξιά τρομοκρατία στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Το ’77 και το ’78, η Αθήνα συνταράσσεται από ένα κύμα βομβιστικών επιθέσεων εναντίον αριστερών εφημερίδων και περιοδικών, γραφείων του ΚΚΕ και του ΚΚΕεσ., με αποκορύφωμα τις βόμβες στους κινηματογράφους Έλλη και ΡΕΞ, όπου στην πρώτη τραυματίζονται 19 άτομα (ένας μάλιστα τραυματίας έχασε και τα δύο του πόδια) και στο δεύτερο 15. Οι δύο κινηματογράφοι έπαιζαν σοβιετικές ταινίες. Τον Ιούλιο του ’78 συλλαμβάνεται εννεαμελής ομάδα, μεταξύ αυτών ο Μιχαλολιάκος, ως υπεύθυνη για τις επιθέσεις. Με την υπόθεση συνδέεται ο ήδη φυλακισμένος Αριστοτέλης Καλέντζης. Ο Καλέντζης έμεινε αρκετά χρόνια στη φυλακή και έγραψε το βιβλίο Η Μαύρη Βίβλος του Κώστα Πλεύρη, στο οποίο κατηγορεί τον Πλεύρη ως συνεργάτη της ΚΥΠ. Αρχικά οι κατηγορούμενοι παραπέμπονται για κακουργήματα, αλλά γρήγορα το κατηγορητήριο ελαφραίνει. Τελικά ο Μιχαλολιάκος πέφτει στα «μαλακά» καταδικάζεται μόνο σε 13 μήνες (στο εφετείο γίνονται 11). Βγαίνοντας από τη φυλακή, δημιουργεί τη Χρυσή Αυγή⁵. Με τον άνθρωπο λοιπόν που τον κατέδωσε συνεργάζεται εκλογικά, μετά από είκοσι χρόνια. Σχετικά με την χρηματοδότηση του εκλογικού αγώνα, ο Μιχαλολιάκος τους έλεγε ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τους έδιναν χρήματα για διάφορες εξυπηρετήσεις, όπως το να παρέχουν χρυσαυγίτες προστασία σε διάφορους πολιτευτές (σελ. 44). Το 1999, στο συνέδριο της Χ.Α., ο χρυσαυγίτης, που έδωσε πληροφορίες στην Αστυνομία για τα όσα έγιναν στην Ευελπίδων ένα χρόνο πριν, «ανταμείβεται» ανεβαίνοντας στην ιεραρχία (σελ. 45).

Τα γεγονότα στο Ιντερκοντινένταλ

Το 2000, όταν ακόμα η «ελληνοτουρκική φιλία» βρισκόταν στο ζενίθ της, πραγματοποιήθηκε στο Ιντερκοντινένταλ ελληνοτουρκικό συνέδριο επιχειρηματιών. Εκεί αποφασίζει να επέμβει η Χρυσή Αυγή, φωνάζει συνθήματα και καίγοντας μια τουρκική σημαία. Γι’ αυτή την ενέργεια κατηγορήθηκαν 3 στελέχη της Χρυσής Αυγής, οι Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, Χάρης Κουσουμβρής και Ηλίας Παναγιώταρος. Ενδιαφέρον δείχνουν οι καταθέσεις των Ζαφειρόπουλου και Παναγιώταρου, των οποίων αντίγραφα  παρατίθενται στο βιβλίο του Κουσουμβρή (σελ. 50-54). Στις καταθέσεις τους, που είναι πανομοιότυπες, και οι δύο αρνούνται ότι συμμετείχαν στο κάψιμο της τουρκικής σημαίας και μάλιστα καταδικάζουν αυτή την ενέργεια που έβλαψε τους σκοπούς της διαμαρτυρίας τους (για τόσο ντούρους εθνικιστές μιλάμε!). Δεν διστάζουν να κατονομάσουν και άτομα που βρίσκονταν μαζί τους σε αυτή την δραστηριότητα. Ο Ζαφειρόπουλος κατονομάζει τον Παναγιώταρο και τον Κουσουμβρή και ο Παναγιώταρος τον Κουσουμβρή και τον Ζαφειρόπουλο⁶, μόνο που Ζαφειρόπουλος και Παναγιώταρος συνελήφθησαν την ίδια μέρα, ενώ ο Κουσουμβρής διέφευγε τη σύλληψη! Ο Μιχαλολιάκος απέδωσε ευθύνες μόνο στον Παναγιώταρο και, για να τον τιμωρήσει, τον «αναβάθμισε» σε πανελλαδικό υπεύθυνο κινητοποίησης της οργάνωσης, που είχε πρόσβαση στα στοιχεία όλων των μελών (σελ 48)! Η δίκη για όσα έγιναν στο Ιντερκοντινένταλ, μετά από διαδοχικές αναβολές, παραγράφηκε. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία, στην οποία με τόση σφοδρότητα επιτίθενται τελευταία, τους φέρθηκε για άλλη μια φορά με επιείκεια.
Ο Μιχαλολιάκος, με την προώθηση νέων στελεχών, πειθήνιων σε αυτόν, αισθάνεται πιο άνετα, αλλά τώρα θέλει να εξαλείψει εντελώς την «φιλο-περιανδρική» τάση. Το 2001, στην επέτειο των Ιμίων, ο Μιχαλολιάκος ζητά από τον Κουσουμβρή να διαβάσει τον χαιρετισμό του καταζητούμενου Περίανδρου και τον συμβουλεύει να μην μείνει στο χαιρετισμό, αλλά να καταφερθεί και κατά της Αστυνομίας. Στη δική του ομιλία όμως ο Μιχαλολιάκος αδειάζει και τους δύο, αφού αποκαλεί τους αστυνομικούς παιδιά του λαού, που οι χρυσαυγίτες δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μαζί τους και ότι δεν είναι τυχαίο ότι όσοι βρίζουν την Χ.Α., βρίζουν και την Αστυνομία (σελ. 57). Οι φιλο-περιανδρικοί πια είναι με το ένα πόδι εκτός οργάνωσης και, το καλοκαίρι του 2001, ο Περίανδρος, που είναι ακόμα μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, παύεται.
Τον Νοέμβριο του 2002, παραμονή της 16ης Νοεμβρίου, χρυσαυγίτες επιτίθενται και μαχαιρώνουν στο πόδι τον Π. Χρυσό και ξυλοκοπούν την Χρ. Τσιμπίδου. Γι’ αυτήν την επίθεση, που συνέβη μπροστά σε πλήθος μαρτύρων, συλλαμβάνεται ο Θεόδωρος Μαγκώτσος και αναγνωρίζονται από τους τραυματίες οι Χ. Κουσουμβρής, Δημήτρης Παπαγεωργίου και Ηλίας Παναγιώταρος⁷. Ο Κουσουμβρής υποστηρίζει ότι δεν είχε καμιά σχέση με την επίθεση, ότι αυτός που μαχαίρωσε τα δύο άτομα δεν αναγνωρίστηκε ποτέ (σελ. 81) και ότι του την έστησε ο Μιχαλολιάκος για να τον βγάλει από τη μέση, μιας και είχε καταδικαστεί σε παλιότερη υπόθεση με τριετή αναστολή κι εκκρεμούσαν εις βάρος του κι άλλες υποθέσεις. Δεν ξέρουμε αν ο Κουσουμβρής έχει δίκιο και το βεβαρημένο παρελθόν του μας κάνει δύσπιστους σχετικά με όσα ισχυρίζεται περί της αθωότητας του, αλλά μας εντυπωσιάζει το πώς περιγράφει για άλλη μια φορά τον Μιχαλολιάκο, ως έναν δολοπλόκο άνθρωπο που δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα και είναι έτοιμος να θυσιάσει όποιον «σύντροφό» του τον αμφισβητεί, ενώ από την άλλη καλύπτει τις παρανομίες άλλων ευνοουμένων του. Ο Κουσουμβρής, δέκα μέρες από τα γεγονότα του Νοεμβρίου, καθαιρείται με τυπικές διαδικασίες από την Χ.Α. και μαζί του φεύγουν και κάποιοι ακόμα, δύο μέρες μετά συλλαμβάνεται ως ύποπτος για ληστεία στην Καλαμάτα για την οποία ισχυρίζεται ότι δεν είχε καμιά εμπλοκή και καταγγέλλει ότι είναι άλλη μια πλεκτάνη του Μιχαλολιάκου (σελ. 116) σε συνεργασία με την Αστυνομία.
Όσα προσάπτει ο Κουσουμβρής στον Μιχαλολιάκο βέβαια είναι ελέγξιμα, αλλά προκαλεί εντύπωση ότι όλοι οι πρώην υπαρχηγοί του συμφωνούν στα περισσότερα για τον «φύρερ». Ο Περίανδρος, το 2011, έμεινε στη φυλακή μόλις πέντε χρόνια παρά το βαρύτατο κατηγορητήριο. μέσα από μια παραληρηματική επιστολή⁸ προσάπτει στον Μιχαλολιάκο, σε γενικές γραμμές, ό,τι και ο Κουσουμβρής, όπως ότι τον έβγαλε από τη μέση το 1998, ότι είχε «φιλικές» σχέσεις με την Αστυνομία και ότι τον ενδιαφέρει να γίνει βουλευτής με κάθε κόστος. Ο Δ. Ζαφειρόπουλος (αποχώρησε το 2006 από τη Χ.Α.) από τη μεριά του καταγγέλλει ότι, το 2008, ο Ηλίας Κασιδιάρης, το νέο πουλέν του «φύρερ», μαζί με άλλους τριάντα χρυσαυγίτες, τον ξυλοκόπησαν⁹.
Πολλοί απορούν πως μια παρακρατική οργάνωση που, με όσα έχει πράξει τα τελευταία τριάντα χρόνια, αν δεν είχε την προστασία κάποιων από το κρατικό σύστημα, θα έπρεπε να είχε απαγορευθεί και μερικά ηγετικά της στελέχη να είναι στη φυλακή, μπόρεσε να αναδειχτεί σε υπολογίσιμη πολιτική δύναμη. Η εξήγηση είναι ότι, με τη διάλυση που υπάρχει στο ελληνικό σύστημα εξουσίας, ειδικά από το 2008 και μετά, οι χρυσαυγίτες έχουν αποκτήσει πια τόσο θράσος που δεν περιορίζονται στον «βοηθητικό» ρόλο που είχαν μέχρι τότε, αλλά αντιλαμβάνονται ότι υπάρχουν πια τα περιθώρια να εισβάλουν στο πολιτικό σύστημα και να δίνουν αυτοί πια εντολές στους πρώην εντολοδόχους τους. Είναι υποχρέωση των δημοκρατικών πολιτών από κάθε πολιτικό χώρο να πιέσουν το πολιτικό σύστημα να λάβει τα νόμιμα μέτρα και να μην επιτρέψει στη ΧΑ να δημιουργήσει Τάγματα Εφόδου, που θα απειλήσουν την ίδια την, έστω κουτσουρουμένη, δημοκρατία.

1. Χάρης Κουσουμβρής, Γκρεμίζοντας τον Μύθο της Χρυσής Αυγής, Έρεβος.

 2. Χ. Κουσουμβρής, ό.π., σελ. 26

3. Αυγουστίνος Ζενάκος, «Αίμα χωρίς τιμή: Χρυσή Αυγή», περ. unfollow, τ. 5

4.  Χ. Κουσουμβρής, ό.π., σελ. 37

 5. «Το παρακράτος αγαπά τον Κινηματογράφο», http://theodosiou.wordpress.com/2012/05/10/parakratos_kinimatografos/

 6. Άλλωστε και ο Μιχαλολιάκος όταν ανακρινόταν από την Αστυνομία το 1978 δεν δίστασε να ονοματίσει τους συντρόφους του και να αναφέρει τι σχέσεις είχε με αυτούς. Αναφέρεται στο βιβλίο του Κουσουμβρή σελ. 132, όπου υπάρχει φωτοτυπημένη η απολογία του.

7. «Νέα εγκληματική επίθεση της “Χρυσής Αυγής”», Ριζοσπάστης, 19-11-02 http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=1519474. Αλλά και «Μια ακόμα άθλια συκοφαντία», Χρυσή Αυγή, Δελτίο Τύπου, 18-11-02. Ο Παναγιώταρος, που τότε ήταν προμηθευτής υλικού ενδύσεως της Αστυνομίας, απαλλάχτηκε γιατί από αστυνομικό έλεγχο που έγινε μετά την αναγνώριση (δηλαδή κάποιες ώρες από το επεισόδιο) διαπιστώθηκε ότι βρισκόταν σπίτι του!

8. «Μήνυμα του Περίανδρου Ανδρουτσόπουλου», http://ristorante-verona.blogspot.gr/2011/06/blog-post_21.html

9. «Ο Πλεύρης, η Χρυσή Αυγή και η αλήθεια», http://elkosmos.gr/politiki/politiki/xoros/11055-2012-06-06-08-41-11.html

Άρδην τ. 90, Άρδην τ. 90-99

Και λες εμένα έγχρωμο;

...ένα υπέροχο ποίημα που έχει γράψει ένα παιδί από την Αφρική και προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποίημα του 2006…

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος

Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος

Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος

Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος

Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος

Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος

Κι εσύ λευκέ άνθρωπε

Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ

Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός

Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος

Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε

Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος

Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος

Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι

Και λες εμένα έγχρωμο;

 

 

 

Το έστειλε ο Γιώργος Τσιτσ.

Τι κομίζει η Μαντάμ Μέρκελ στην Αθήνα;

Wałbrzych, Πολωνία
Η αγαπημένη Ειδική Οικονομική Ζώνη

Το Wałbrzych, στην νοτιοδυτική Πολωνία, με εκατόν είκοσι χιλιάδες πληθυσμό είναι η δεύτερη σε μέγεθος πόλη στην Κάτω Σιλεσία, μετά το Βρότσλαβ, την πρωτεύουσα της περιοχής. Μόλις δέκα χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τσεχία, το Wałbrzych, υπήρξε μεγάλο ανθρακοπαραγωγικό και βιομηχανικό κέντρο, από τον 19ο αιώνα, με ισχυρή κλωστοϋφαντουργία και υαλουργία. Ένα από τα μεγάλα επίκεντρα του εργατικού ξεσηκωμού του Ογδόντα που συγκλόνισε την χώρα και όλη την Ευρώπη, η πόλη είδε να θάβονται όλες οι ελπίδες όταν ξεκίνησε η διαδικασία της μετάβασης στον γνήσιο καπιταλισμό. Το ένα μετά το άλλο τα ορυχεία έκλεισαν, οι βιομηχανίες μαράζωσαν και η ανεργία στην περιοχή έσπασε όλα τα εθνικά ρεκόρ. Μια σκληρή διαδικασία εκκαθάρισης του κοινωνικού τοπίου από τα κατάλοιπα της σοσιαλιστικής απόπειρας των προηγούμενων δεκαετιών αλλά και των αγώνων του Εβδομήντα και του Ογδόντα, εκτυλίχθηκε με ταχείς ρυθμούς, αλλάζοντας δραματικά τους συσχετισμούς και τις δυνατότητες των εργαζομένων να μπορούν να αντισταθούν. Το κύμα μετανάστευσης συμπλήρωσε τις αρνητικές εξελίξεις στερώντας την περιοχή από ένα τμήμα του νεανικού και πιο αποφασισμένου δυναμικού της.

Έτσι όταν η κυβέρνηση αποφάσισε το 1997, να δημιουργήσει και στο Wałbrzych, ένα επενδυτικό πάρκο εντός των ορίων της ομώνυμης Ειδικής Οικονομικής Ζώνης (EOZ), πολλοί από τους φτωχούς και άνεργους στην πόλη δεν είχαν την πολυτέλεια μιας δεύτερης σκέψης. Καλοδέχτηκαν τα ξένα αφεντικά που είχαν ήδη μάθει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής. Καλή γεωγραφική θέση κοντά σε αυτοκινητόδρομους που οδηγούσαν στα μεγάλη αστικά κέντρα της Δυτικής Ευρώπης, πλουσιοπάροχα φορολογικά προνόμια και κρατική επιδότηση, εκπαιδευμένο από τα προηγούμενα χρόνια εργατικό δυναμικό και κυρίως φθηνό, ανοργάνωτο και απροστάτευτο από εργατικές νομοθεσίες, κρατική προστασία και άλλες αγκυλώσεις- όπως λέγονται - του παρελθόντος. Σε λίγο καιρό στο πάρκο άρχισαν να έρχονται πολυεθνικές από την Δύση και την μακρινή Ανατολή εγκαθιστώντας μονάδες παραγωγής. Υπάρχουν πάνω από εκατό εργοστάσια δίπλα στο Wałbrzych, και ανάμεσα τους φίρμες όπως η Toyota, η General Electric, η Bridgestone, η Electrolux, η IBM,η Wabco, η Colgate-Palmolive, η Cadbury και άλλες. Η ΕOZ στο Wałbrzych, που ο αρχικός νόμος προβλέπει πως θα λειτουργεί τουλάχιστον μέχρι το 2020, ανακηρύχτηκε πρόσφατα σαν μια από τις πιο ελκυστικές παγκόσμια, τρίτη στην κατάταξη των Φαινάνσιαλ Τάιμς ύστερα από μια κινέζικη και μια ινδική. Οι τοπικές δημοτικές αρχές και η διοίκηση της Ζώνης δεν σταματούν να διαφημίζουν την αγάπη τους για τους ξένους επενδυτές και τα ισχυρά κίνητρα που τους περιμένουν για να χτίσουν τα εργοστάσια τους.

Σε αντίθεση με τους φανατικούς φίλους της Ζώνης οι εργάτες σε αυτήν βρίσκονται αιχμαλωτισμένοι σε συνθήκες τριτοκοσμικής εκμετάλλευσης. Οι μέσοι μισθοί κυμαίνονται από τετρακόσια ευρώ για τους μόνιμους και μέχρι τριακόσια ευρώ για τους συμβασιούχους που είναι και οι περισσότεροι. Τα ωράρια είναι στην πλήρη ευχέρεια των αφεντικών να αλλάζουν σύμφωνα με τις ανάγκες της παραγωγής, και τυχαίνει όχι λίγες φορές η βάρδια να κρατά δώδεκα ώρες και δεκαοκτώ ώρες. Η συνδικαλιστική οργάνωση είναι στην πράξη παράνομη και κάθε συλλογική κίνηση αντιμετωπίζεται με απολύσεις των πρωταιτίων. Πρόσφατα σε ένα εργοστάσιο κινέζικης πολυεθνικής, την Chung Hong Electronics, που κατασκευάζει τμήματα των τηλεοράσεων Ελ-Τζι, η εργοδοσία απέλυσε τους επικεφαλής μιας κινητοποίησης για αυξήσεις στους μισθούς. Η πλειοψηφία των εργατών που προσλαμβάνονται στην Ζώνη και ιδίως οι γυναίκες αναγκάζονται να υπογράψουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου που τους αποκλείουν από επιδόματα, άδειες και άλλες στοιχειώδεις παροχές με το κόλπο της αυτό-απασχόλησης. Στην Πολωνία αυτές οι συμβάσεις-σκουπίδια είναι διαδεδομένη κατάσταση ειδικά στις δεκατέσσερις ειδικές ζώνες και ένας στους τρεις Πολωνούς που προσλαμβάνεται σε όλη την χώρα υπογράφει τέτοιοι είδους σύμβαση.

Σε αντίθεση όμως με τους θιασώτες των ειδικών ζωνών στο Wałbrzych, η ανεργία φτάνει το 20%, από τα υψηλότερα στην χώρα και η φτώχεια, η έλλειψη στέγης και αλλά στοιχειώδη προβλήματα διαβίωσης είναι έντονα. Το 2008 μια κινητοποίηση κυρίως γυναικών γνωστή σαν η Απεργία των Μητέρων, για τα προβλήματα της στέγης και την χρήση εγκαταλειμμένων κτιρίων έφερε στο προσκήνιο την κατάσταση στην πόλη και ανέδειξε την αθέατη άγρια πλευρά της Ειδικής Οικονομικής Ζώνης.

ΔΕΙΤΕ το ντοκιμαντέρ «Mothers' strike» για την απεργία των γυναικών http://blip.tv/szumtv/strajk-matek-5623289

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ένα αποκαλυπτικό άρθρο στον Γκάρντιαν http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2012/jul/23/sackings-poland-junk-jobs-chung-hong και μια παρουσίαση των 14 ΕΟΖ από μια εταιρεία επενδυτικών πληροφοριών http://www.kpmg.com/PL/en/IssuesAndInsights/ArticlesPublications/Documents/A-Guide-to-Special-Economic-Zones-in-Poland.pdf. 

Η φωτογραφία των Πολωνών ανθρακωρύχων στο Mieszko είναι του A.Jalosisnski (1972).