Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΥΣΙΛΥΠΟ

Αξιολογικοί χαρακτηρισμοί των εκπαιδευτικών
από το πόρισμα της επιτροπής  του Υπ. Παιδείας













                    


Συναδέλφισσες-συνάδελφοι το ξέρουμε «δεν μας πάνε για ντους»


ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ


«Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ»

Εισηγούνται οι εκπαιδευτικοί:
Χρήστος Κάτσικας
Πάνος Χουντής

ΚΥΡΙΑΚΗ 9/12 11πμ - ΠΑΥΣΙΛΥΠΟ



                                            
ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΣΥΖΗΤΑΜΕ- ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ- ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ


Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

5o ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ

5o ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ

Η ΟικόΣφαιρα, στα πλαίσια του εορταστικού προγράμματος του Δήμου Καρδίτσας, το Σάββατο, 8 Δεκέμβρη 2012, οργανώνει το 5ο Ανταλλακτικό και Χαριστικό παζάρι.
Χώρος: κεντρικό σημείο της πόλης, που θα ανακοινωθεί εγκαίρως.
Ώρες: από 11 π.μ. ως αργά το βράδυ.

Θέμα: Χριστουγεννιάτικα δώρα ( παιχνίδια, στολίδια, βιβλία, cd, dvd, αξεσουάρ, ρούχα και ό,τι άλλο μπο
ρεί να φέρει χαρά), όλα σε καλή κατάσταση και καθαρά. Τα αντικείμενα που θα φέρετε ας είναι σε τέτοια κατάσταση που και για εσάς θα ήταν ελκυστικά.
Χώρος συλλογής αντικειμένων:
Α΄. Γι αυτούς που θέλουν να χαρίσουν :1) Κατάστημα Γιαμοπούλου-υφάσματα, Νικηταρά 15 και 2) Studio ΕΡΑ- Δημοτική Αγορά, κάτω από τα γραφεία του Ερυθρού Σταυρού. Ως χρόνος παράδοσης των αντικειμένων να είναι μέρες και ώρες λειτουργίας καταστημάτων και μέχρι την παραμονή της εκδήλωσης.
Β΄. Ανταλλαγή και χάρισμα αντικειμένων : την ημέρα του παζαριού, στο χώρο διεξαγωγής του.
Την εκδήλωση θα πλαισιώνουν δράσεις για τα παιδιά, μουσικό πρόγραμμα και άλλες εκπλήξεις.
Ας μπούμε στη διαδικασία της επανάχρησης και της ανακύκλωσης των αγαθών. Σε κάποιους που ένα αντικείμενό τους, έπαψε να έχει χρηστική αξία για κάποιους άλλους μπορεί να έχει και μάλιστα σημαντική. Ανταλλάσοντας μοιραζόμαστε συναισθήματα και αξίες, αναδείχνουμε έναν άλλο πολιτισμό, μιας κοινωνίας με αξιοπρέπεια και συνοχή, μιας κοινωνίας που μετατρέπει την κρίση σε ευκαιρία, στην οποία οι άνθρωποι παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους.
Ας μη χάσουμε τη μαγεία των Χριστουγέννων! «Δίνω, άρα παίρνω χαρά»!
Για επικοινωνία: Μιχαέλα Βόβες 2441075051, 6947034754, Χρυσάνθη Πετεινάρα-Βασιλάκου 2441021000, 6976017907

Κάτι μας θυμίζει....

Απόσπασμα από ένα διήγημα του Τσέχωφ


Τις προάλλες φώναξα στο γραφείο μου τη δεσποινίδα Ιουλία, τη δασκάλα των
παιδιών. Έπρεπε να της δώσω το μισθό της.
- Κάθισε να κάνουμε το λογαριασμό, της είπα. Θα 'χεις ανάγκη από χρήματα
και συ ντρέπεσαι να ανοίξεις το στόμα σου... Λοιπόν...
Συμφωνήσαμε για τριάντα ρούβλια* το μήνα...
- Για σαράντα.
- Όχι, για τριάντα, το έχω σημειώσει. Εγώ πάντοτε τριάντα ρούβλια δίνω στις
δασκάλες... Λοιπόν, έχεις δύο μήνες εδώ...
- Δύο μήνες και πέντε μέρες...
- Δύο μήνες ακριβώς... Το 'χω σημειώσει... Λοιπόν, έχουμε εξήντα ρούβλια.
Πρέπει να βγάλουμε εννιά Κυριακές... δε δουλεύετε τις Κυριακές.
Πηγαίνετε περίπατο μετά παιδιά. Έπειτα έχουμε τρεις γιορτές...
Η Ιουλία έγινε κατακόκκινη και άρχισε να τσαλακώνει νευρικά την άκρη του
φουστανιού της, μα δεν είπε λέξη.
- Τρεις γιορτές... μας κάνουν δώδεκα ρούβλια το μήνα... Ο Κόλιας ήταν
άρρωστος τέσσερις μέρες και δεν του έκανες μάθημα... Μονάχα με τη Βαρβάρα
ασχολήθηκες... Τρεις μέρες είχες πονόδοντο και η γυναίκα μου σου είπε να
αναπαυτείς μετά το φαγητό... Δώδεκα και εφτά δεκαεννιά. Αφαιρούμε, μας
μένουν... Χμ! σαράντα ένα ρούβλια... Σωστά;
Το αριστερό μάτι της Ιουλίας έγινε κατακόκκινο και νότισε. Άρχισε να τρέμει
το σαγόνι της. Την έπιασε ένας νευρικός βήχας, έβαλε το μαντίλι στη μύτη
της, μα δεν έβγαλε άχνα.
- Την παραμονή της πρωτοχρονιάς έσπασες ένα φλιτζάνι του τσαγιού με το
πιατάκι του... Βγάζουμε δύο ρούβλια... Το φλιτζάνι κάνει ακριβότερα γιατί
είναι οικογενειακό κειμήλιο, μα δεν πειράζει... Τόσο το χειρότερο!
Προχωρούμε! Μια μέρα δεν πρόσεξες τον Κόλια, ανέβηκε ο μικρός στο δέντρο
και έσκισε το σακάκι του... Βγάζουμε άλλα δέκα ρούβλια... Άλλη μια μέρα που
δεν πρόσεχες, έκλεψε μια καμαριέρα τα μποτάκια της Βαρβάρας. Πρέπει να
'χεις τα μάτια σου τέσσερα, γι' αυτό σε πληρώνουμε... Λοιπόν, βγάζουμε άλλα
πέντε ρούβλια. Στις δέκα του Γενάρη σε δάνεισα δέκα ρούβλια...
- Όχι, δεν έγινε τέτοιο πράμα. μουρμούρισε η Ιουλία.
- Το 'χω σημειώσει!
- Καλά...
- Βγάζουμε είκοσι επτά ρούβλια, μας μένουν δεκατέσσερα.
Τα μάτια της Ιουλίας γέμισαν δάκρυα. Κόμποι ιδρώτα γυάλιζαν πάνω στη μύτη
της. Κακόμοιρο κορίτσι!
- Μα εγώ μια φορά μονάχα δανείστηκα χρήματα. Μονάχα τρία ρούβλια, από την
κυρία, μουρμούρισε η Ιουλία και η φωνή της έτρεμε...
Αυτά είναι όλα όλα που δανείστηκα.
- Μπα; Και γω δεν τα είχα σημειώσει αυτά. Λοιπόν, δεκατέσσερα έξω τρία, μας
μένουν έντεκα. Πάρε τα χρήματά σου, αγαπητή μου!
Τρία... τρία, τρία... ένα και ένα... Πάρ' τα...
Και της έδωσα έντεκα ρούβλια. Τα πήρε με τρεμουλιαστά δάχτυλα και τα έβαλε
στην τσέπη της.
- Ευχαριστώ, ψιθύρισε.
Πετάχτηκα ορθός και άρχισα να βηματίζω πέρα δώθε στο γραφείο. Με έπιασαν τα
δαιμόνια μου.
- Και γιατί με ευχαριστείς;
- Για τα χρήματα.
- Μα, διάολε, εγώ σε έκλεψα, σε λήστεψα! Και μου λες κι ευχαριστώ;
- Οι άλλοι δε μου 'διναν τίποτα!...
- Δε σου 'διναν τίποτα. Φυσικά! Σου έκανα μια φάρσα για να σου γίνει σκληρό
μάθημα. Πάρε τα ογδόντα σου ρούβλια! Τα είχα έτοιμα στο φάκελο! Μα γιατί δε
φωνάζεις για το δίκιο σου; Γιατί στέκεσαι έτσι σαν χαζή; Μπορείς να ζήσεις
σ' αυτό τον κόσμο αν δεν πατήσεις λίγο πόδι, αν δε δείξεις τα δόντια σου;
Γιατί είσαι άβουλη;
Μουρμούρισε μερικά ευχαριστώ και βγήκε.

* Ά. Τσέχωφ, Διηγήματα

Το έστειλε η Γεωργία Αμπ.

Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Η αποκατάσταση.... αξιοπιστίας της χώρας μας!!!!!

Θα ξεσηκωθήτε μετά απ’αυτό;

Καινούρια λεηλασία των ταμείων

Γιώργος Δελαστίκ
 
Πανικό προκάλεσε στα ασφαλιστικά ταμεία ο συνδυασμός των ειδήσεων αφενός ότι η κυβέρνηση Σαμαρά θα προβεί σε επαναγορά ελληνικών ομολόγων που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών στο 35% της ονομαστικής αξίας τους και αφετέρου ότι το ΔΝΤ αρνήθηκε να δώσει το τμήμα της δόσης προς την Ελλάδα που του αναλογεί αν προηγουμένως δεν εκτιμήσει μετά τις 13 Δεκεμβρίου πώς πήγε η επαναγορά των ελληνικών ομολόγων. Ο πανικός οφείλεται στο ότι ενδέχεται η κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ να δώσει εντολή στις διορισμένες διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων να προσέλθουν και να δώσουν τα ομόλογα που κατέχουν χάνοντας το... 65% της αξίας τους!!! Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε πραγματικό όλεθρο για τα ασφαλιστικά ταμεία και τη δυνατότητά τους να δίνουν συντάξεις που να διασφαλίζουν υποτυπωδώς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των συνταξιούχων.
 
Η κυβέρνηση έχει ήδη λεηλατήσει με το «κούρεμα» το 53% της αξίας των ομολόγων που κατείχαν τα ασφαλιστικά ταμεία. Αν τα ξαναληστέψει εκ νέου με την «επαναγορά», δεν θα τους μείνει τίποτα σχεδόν για να δίνουν συντάξεις.
 
Η υπόθεση δεν είναι καθόλου αστεία και δεν προσφέρεται για δημαγωγία. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, υποθέτοντας ότι ένα ασφαλιστικό ταμείο είχε ένα ομόλογο αξίας 100 ευρώ. Με το «κούρεμα» του PSI η κυβέρνηση του έφαγε τα 53 ευρώ. Δεν του έδωσε όμως τουλάχιστον τα υπόλοιπα 47 ευρώ στο χέρι. Οχι. Του έδωσε 15 ευρώ σε διετή ομόλογα με την εγγύηση του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, τα οποία είναι όντως σίγουρα λεφτά. Τα μόνα σίγουρα, γιατί τα υπόλοιπα 32 που λείπουν του τα έδωσε υποχρεωτικά σε νέα ελληνικά ομόλογα ανύπαρκτης αξιοπιστίας και μάλιστα με μια «μικρή λεπτομέρεια»: Τα πρώτα από αυτά τα ομόλογα συνολικής αξίας 32 ευρώ λήγουν το 2023 και τα τελευταία το 2042!!!
 
Ζήσε δηλαδή Μάη μου να φας τριφύλλι. Τώρα έρχεται η κυβέρνηση και τι λέει; Να της δώσουν τα ασφαλιστικά ταμεία τα ομόλογα ονομαστικής αξίας των 32 ευρώ έναντι... 11 ευρώ!
 
Με άλλα λόγια, από ένα ομόλογο αξίας 100 ευρώ πέρυσι τον Φεβρουάριο, να έχουν μείνει φέτος τον Δεκέμβριο στα χέρια των Ταμείων 15 συν 11 ίσον... 26 ευρώ!!! Θα τους έχει φάει δηλαδή η κυβέρνηση το... 74% της αξίας του ομολόγου! Πρόκειται αναμφίβολα για τη ληστεία του αιώνα σε παγκόσμιο επίπεδο. Θα πρόκειται για απίστευτο οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα, αν δεν εξαιρεθούν τα ασφαλιστικά ταμεία από την υπαγωγή τους στην επαναγορά των ελληνικών ομολόγων.
 
Το ίδιο βεβαίως θα συμβεί και με τα ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια και λοιποί δημόσιοι οργανισμοί, αλλά και οι ελληνικές τράπεζες. Το αδίστακτο της ληστείας έγκειται στο ότι τα ασφαλιστικά ταμεία (τα νοσοκομεία, τα ΑΕΙ) είναι από τον νόμο υποχρεωμένα να έχουν όλα τους τα αποθεματικά κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία τα διαχειρίζεται όπως θέλει αυτή και τους τα κάνει διαρκώς ομόλογα, τα οποία λεηλατούνται ασταμάτητα. Δεν έχουν δηλαδή το δικαίωμα ούτε καν τυπικά οι διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων να καταθέσουν τα λεφτά τους σε μια τράπεζα, να τα βγάλουν στο εξωτερικό, ή να τα προστατεύσουν κατά πώς νομίζουν.
 
Επαναλαμβάνεται δηλαδή η ίδια απάτη με το «κούρεμα». Οπως τότε είχε εντέχνως καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι με το «κούρεμα» ομολόγων αξίας 200 δισ. ευρώ θα χρωστούσε η χώρα μας 100 δισ. λιγότερα στους ξένους και τελικά διαπιστώσαμε ότι στην πραγματικότητα το «κούρεμα» χρεοκόπησε τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες, καταφέροντας παράλληλα καίρια πλήγματα στα νοσοκομεία μας, τα πανεπιστήμιά μας κ.λπ., έτσι θα ξαναγίνει και τώρα με την «επαναγορά».
 
Θα αποτελειώσει η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ τα ασφαλιστικά ταμεία και θα τα κάνει ανίκανα να δίνουν συντάξεις, θα ωθήσει εκ νέου σε κεφαλαιακή ανεπάρκεια τις ελληνικές τράπεζες και θα μας λένε πάλι σε λίγο ότι πρέπει να ξαναδανειστεί η χώρα για να γίνει νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και πάει λέγοντας. Ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση θα θελήσει να μην προχωρήσει σε μια τόσο εχθρική στάση εναντίον των Ελλήνων συνταξιούχων, αν και οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι φοβόμαστε τα χειρότερα.
 
Αρθρογράφος: 
Γιώργος Δελαστίκ

ΧΩΡΑ με το λαό χωρίς το λαό της είναι απλώς μια γεωγραφική έκταση.

Μιά επιστολή - καταπέλτης από την Ηθοποιό και Συγγραφέα Γωγώ Ατζολετάκη

Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012, 22:39
Μιά επιστολή - καταπέλτης από την Ηθοποιό και Συγγραφέα Γωγώ Ατζολετάκη προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, που μας εκφράζει όλους!

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,
κ. ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ

Αγαπητέ κ. Πρωθυπουργέ
Παρακολούθησα τις θριαμβολογίες σας για τα αποτελέσματα του πρόσφατου Eurogroup, που αφορούν στην επιτυχή έκβαση της παροχής οικονομικής βοήθειας προς την χειμαζόμενη χώρα μας. Και άκουσα δια των πρωθυπουργικών χειλέων σας, πως πλέον αρχίζει μια "καινούργια μέρα" για την Ελλάδα, πως πλέον η πατρίδα μας θαμπει σε τροχιά ανάπτυξης !

Ασφαλώς πολλοί σας πίστεψαν, επειδή ήθελαν να σας πιστέψουν. Και άλλοι χειροκρότησαν, επειδή αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντά τους. Όμως ο πολύς, ο μεγάλος σε όγκο ΛΑΟΣ, αυτός ο λαός τον οποίον εκπροσωπείτε, αναρωτιέται :
Για ποιά ανάπτυξη μιλάτε ; Δεν έχετε συνειδητοποιήσει ότι το καράβι βυθίζεται ; Τα αμπάρια έχουν πάρει πολύ νερό και ήδη -εκεί στα βάθη- πνίγονται πολλοί, αβοήθητοι... κι άλλοι πηδούν αλλόφρονες από τη γέφυρα σε απονενοημένα διαβήματα διαφυγής.

Χαμογελάτε και επαίρεστε για τη σωτηρία της χώρας. Ποιας χώρας, αλήθεια;... Φοβάμαι πως έχετε μπερδέψει τις χώρες, ίσως αγωνίζεστε να σώσετε μιαν άλλη χώρα, ή ίσως ζείτε σ' άλλη χώρα. Εμείς- ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ, ο μεγάλος σε όγκο ΛΑΟΣ- μιλάμε για την ΕΛΛΑΔΑ. Την πατρίδα μας ! Κι αυτή η χώρα βρίσκεται στην πυρά. Την καίτε κομμάτι-κομμάτι και ούτε την καμένη σάρκα της αντιλαμβάνονται τα ευγενή ρουθούνια σας, ούτε η αιθάλη φαίνεται να ερεθίζει τους ταλαιπωρημένους οφθαλμούς σας...

Ίσως ακούτε για τον λαό, που υποφέρει. Για την ένδεια. Για τα συσσίτια. Για τα χιλιάδες σπιτικά που διαβιούν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα... Πληροφορίες - έτσι κύριε Σαμαρά ; Νούμερα ! Αριθμοί ! Στατιστικές... Όμως δεν είμαστε αριθμοί, κύριε Πρωθυπουργέ της Ελλάδας. Είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Με συγκεκριμένες ανάγκες.

Πρόσφατα, στην περιοχή που μένω, δημιουργήσαμε μια ομάδα δράσης για βοήθεια σε άπορες οικογένειες και ιδρύματα. Κάνουμε κάτι πολύ απλό : Παραλαμβάνουμε από μερικούς φούρνους ψωμί και αρτοσκευάσματα που δεν διατέθηκαν στη διάρκεια της ημέρας, και τα προωθούμε σε ανθρώπους που δυσκολεύονται ακόμα και για το ψωμί, καθώς και σε ιδρύματα που παρέχουν συσσίτια σε δυσπραγούντες και άστεγους. Κάθε βράδυ γίνεται η ίδια διαδικασία. Η ομάδα μου -και εγώ προσωπικά- εργαζόμαστε μέχρι αργά τη νύχτα, ώσπου να γίνει ο διαχωρισμός των προϊόντων και η παράδοση σ' αυτούς που δεν έχουν τη δυνατότητα ούτε για μια φρατζόλα ψωμί... Και ξέρετε, κύριε Πρωθυπουργέ, με τι αγωνία περιμένουν τη σακκουλίτσα τους ; Άνθρωποι νοικοκυραίοι μέχρι χθες, γυναίκες με άνεργους άντρες που μεγαλώνουν παιδιά με 300 και 400 ευρώ, παππούδες που φυλάνε το κουλούρι ή το κέικ για να το δώσουν την άλλη μέρα στο εγγόνι κολατσιό για το σχολείο... Τους ξέρετε αυτούς τους ανθρώπους, κύριε Πρωθυπουργέ της Ελλάδας ; Ζουν εδώ, είναι ΕΛΛΗΝΕΣ ! Τους έχετε συναντήσει ποτέ ; Και το σπουδαιότερο : Αν τους συναντήσετε, ΕΧΕΤΕ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΙΤΑΞΕΤΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ;... Γιατί εγώ τους κοιτώ κατάματα κάθε βράδυ, κύριε Σαμαρά. Και βλέπω στο βλέμμα τους να λαμπυρίζει η χαρά για μια φρατζόλα και ένα σταφιδόψωμο.

Μπορείτε να φανταστείτε, κύριε Πρωθυπουργέ, τη ζωή σας αν ξυπνήσετε αύριο το πρωί και δεν έχετε ηλεκτρικό για να φτιάξετε τον καφέ σας - και δεν μπορείτε να επικοινωνήσετε με κανέναν, γιατί θα σας έχουν κόψει το τηλέφωνο - και δεν έχετε πετρέλαιο για να ζεσταθείτε - και τα παιδιά σας πηγαίνουν στο σχολείο με ξεσκισμένη τσάντα, με τρύπια παπούτσια και άδειο στομάχι... και πρέπει να περιμένετε στη στάση μέσ' στ' αγιάζι τρία τέταρτα για να έρθει το λεωφορείο, γιατί τα δρομολόγια έχουν μειωθεί... και να πέφτετε στο κρεβάτι νηστικός, γιατί το τελευταίο ξεροκόμματο το δώσατε στα παιδιά σας... Φανταστείτε μια μέρα τη ζωή σας έτσι ! Φοβάμαι πως όσο ευφάνταστος (!) κι αν είστε, δεν θα τα καταφέρετε. Όμως - ξέρετε- αυτή είναι η καθημερινότητα πάρα πολλών Ελλήνων. Ελλήνων που ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ μέχρι τώρα εσείς και οι όμοιοί σας ΣΩΣΑΤΕ !!!

Κι αυτοί οι ΕΛΛΗΝΕΣ είμαστε εδώ, και βολοδέρνουμε μέσ' στην απελπισία, γιατί δεν έχουμε άλλη πατρίδα. Ακόμα και οι Μικρασιάτες, μετά την Καταστροφή, είχανε μια πατρίδα να πάνε. Εμείς εγκλωβιστήκαμε. Πού να αναζητήσουμε πατρίδα ; Πού βρίσκεται η πατρίδα μας ;...

Χαρείτε όσο θέλετε, που μας σώσατε. Χαρείτε πάνω στ' αποκαϊδια του λαού. Μπορεί να βαυκαλίζεστε ότι σώσατε τη χώρα, όμως ο λαός έχει καταποντιστεί. Και ξέρετε κάτι, κύριε Πρωθυπουργέ ; Μια χώρα είναι ΧΩΡΑ με το λαό της. Χωρίς το λαό της είναι απλώς μια γεωγραφική έκταση. Δεν σας το διδάξανε αυτό εκεί στα επιφανή πανεπιστήμια που σπουδάσατε ;... Αν σώσατε κάτι, αν "θεωρείτε" ότι σώσατε κάτι, σώσατε μια γεωγραφική έκταση. Ας μη μιλάμε όμως για την ΕΛΛΑΔΑ....

Μετά τιμής

Γωγώ Ατζολετάκη
Ηθοποιός- Συγγραφέας
See Translation