Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2013

Όσο δεν μοιραζόμαστε κοινούς αγώνες,θα μοιραστούμε κοινές ήττες.

ΛΙΣΤΑ ΓΕΜΑΤΗ ΑΠΟ ΚΕΝΑ
             Δεν έχει τέλος η λίστα με τα κενά εκπαιδευτικών διαφόρων ειδικοτήτων σε όλη τη χώρα. Η ΟΛΜΕ τα προσδιορίζει περίπου 2000  στην επικράτεια (1600 σύμφωνα με τον υφυπουργό Παιδείας Παπαθεοδώρου) και οι πιστώσεις για αναπληρωτές  είναι μόνο 124.
             Ουσιαστικά βρισκόμαστε σε μια ιδιότυπη “ΣΤΑΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ” (κατ αναλογία με τη στάση πληρωμών) σε Γυμνάσια -Λύκεια-ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ.  Η συγκάλυψη των κενών γίνεται με διάφορες αλχημείες από τις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας. Αναμόρφωση προγραμμάτων, δηλαδή μάθημα που διδάσκεται 3 ώρες να διδάσκεται 2 ή μάθημα που διδάσκεται 2 ώρες να γίνεται 1 ώρα, οι 2 καθηγητές για τα εργαστηριακά μαθήματα γίνονται ένας, συμπτύξεις τμημάτων, μετακινήσεις μαθητών σε άλλα σχολεία, υποχρεωτικές υπερωρίες και  ο κατάλογος δεν έχει τέλος.
             Όλοι φανταζόμαστε την κατάσταση την επόμενη χρονιά με τις επιπλέον χιλιάδες συνταξιοδοτήσεις εκπαιδευτικών, τους  μηδενικούς διορισμούς και τις ελάχιστες πιστώσεις για αναπληρωτές (μόλις το 13% του αριθμού αναπληρωτών που προσλήφθηκαν το 2011).
             Στην Καρδίτσα οι ελλείψεις ιδιαίτερα στην Επαγγελματική Εκπαίδευση είναι μεγάλες τόσο στο 1ο ΕΠΑΛ (Μηχανολόγοι) και ιδιαίτερα στην ΕΠΑΣ με τους μαθητές της να κινδυνεύουν να χάσουν χρονιά, να μην πάρουν  πτυχίο δηλαδή λόγω ελλείψεων καθηγητών και μη διεξαγωγής των μαθημάτων.
            Σημειώνουμε ότι στην ΕΠΑΣ  φοιτούν μαθητές που το πρωί εργάζονται σκληρά για να βγάλουν μεροκάματο και το μεσημέρι έχουν το κουράγιο και τη θέληση να σπουδάσουν. Αυτοί οι μαθητές εισπράττουν απαξίωση και εγκατάλειψη.
Ένα μπορεί και πρέπει να είναι το αίτημα:
ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΝΑ ΣΕ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
            Το αίτημα αυτό και η διεκδίκησή του δεν αφορά μόνο τους διδάσκοντες και τους μαθητές στην ΕΠΑΣ. ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ.
            Συναδέλφισσες-συνάδελφοι
Όσο δεν υπάρχει οργανωμένη και κυρίως ΜΑΖΙΚΗ απάντηση στις άσχημες αυτές εξελίξεις, όσο δεν ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΟΙΝΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ ΚΟΙΝΕΣ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΕΣ ΗΤΤΕΣ.

Να συμμετέχουμε όλοι εκπαιδευτικοί μαζί με τους μαθητές της ΕΠΑΣ
στη συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας
την Πέμπτη 17/1 στις 11πμ που θα ξεκινήσει από το Παυσίλυπο.

Η ΕΛΜΕ έχει προκηρύξει 3ωρη διευκολυντική στάση εργασίας  από τις 11πμ ως τις 14μμ.

ΕΝΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013

Ο "αναρχικός" τέως Υπουργός Παιδείας!!!!

Ηχηρή παρέμβαση του ακαδημαϊκού Γεωργίου Μπαμπινιώτη, ο οποίος σε συνέντευξη που έδωσε στον αμερόληπτο δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα είπε –μεταξύ άλλων:

ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Η ελληνική γλώσσα κατακρεουργείται καθημερινά. Να σας δώσω ένα παράδειγμα: Διαρκώς ακούμε για την κατάληψη της βίλα Αμαλίας ή ότι έγινε ανακατάληψη της βίλα Αμαλία.

Και σας ρωτώ. Η λέξη βίλα δεν κλίνεται;

Αν δεν το γνωρίζετε η βίλα προέρχεται από το ιταλικό villa και είναι λέξη ελληνοποιημένη, όπως η κατσαρόλα, όπως οι ολυμπιονίκες της άρσης βαρών.
Και πρέπει να κλίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της γραμματικής.

Δε λέμε: Το καπάκι της κατσαρόλα.
Ούτε θα πούμε: Αυθαίρετες οι βίλα των υπουργών.

Για να το καταλάβετε καλύτερα θα σας αναφέρω ένα άλλο παράδειγμα: Τη Μαρία Κάλλας.
Η Κάλλας, όπως γνωρίζετε, ήταν Ελληνίδα. Ως Ελληνίδα η γενική του ονόματος της είναι: Της Μαρίας Κάλλας. Και όχι της Μαρία Κάλλας.
Αντίστοιχα πρέπει να λέμε: Η κατάληψη της βίλας Κάλλας και όχι της βίλα Κάλλας.

ΤΣΙΜΑΣ: Μπορεί αυτό να συμβαίνει επειδή γράφεται με λατινικούς χαρακτήρες. Villa Amalias.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Κι αυτό είναι λάθος. Τι ήταν η Αμαλία; Βασίλισσα της Αγγλίας;
ΤΣΙΜΑΣ: Βίλα Αμαλίας, λοιπόν.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Ακριβώς! Η βίλα, της βίλας, οι βίλες, των βιλών.

ΤΣΙΜΑΣ: Και τι έχετε να πείτε για το χαρακτηρισμό «μαλακισμένα» που ακούστηκε στον αέρα από γνωστό δημοσιογράφο;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Καθόλου δε με ξάφνιασε… Ουδείς φαυλότερος των πολιτικών, αν δεν υπήρχαν οι δημοσιογράφοι… Η έκφραση του κυρίου δεν ήταν μόνο απρεπής, αλλά και σημειολογικά εσφαλμένη… Θα σας εξηγήσω…

Το «μαλακισμένος» είναι μετοχή του ρήματος: Μαλακίζομαι.  Αυτό προέρχεται από το αρχαίο: Μαλακία, παράγωγο της λέξεως «μαλακός».
Καθόλου νεολογισμός δεν είναι αυτές οι λέξεις. Σας θυμίζω το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο: «Και περιήγεν ο Ιησούς τας πόλεις πάσας και τας κώμας, διδάσκων εν ταις συναγωγαίς αυτών και κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας και θεραπεύων πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία.»

Αλλά η ρίζα της λέξης είναι αρχαιοελληνική.
Στην Αρχαία Ελλάδα συνηθιζόταν η έκφραση: «Μαλάκας πολίτης», η οποία ήταν συνώνυμη του «ιδιώτης».
Ιδιώτης ήταν ο πολίτης που δεν ασχολείτο με τα πολιτικά.
Η ιδιωτεία, για τους αρχαίους ημών προγόνους, ήταν κατάπτυστη. Εξ ου και το λατινογενές idiot, το οποίο προέρχεται από τον ιδιώτη και σημαίνει ηλίθιος.

Ο ιδιώτης περιφρονητικά αποκαλείτο μαλάκας πολίτης.

Και ακόμα πιο πίσω αν κοιτάξουμε, στα ομηρικά έπη θα βρούμε την έκφραση: «Αιδώς, Αργείοι».
Αυτή προέρχεται από την Ιλιάδα:
«Αιδώς γαρ εν κακοίσιν ουδέν ωφελεί. Η γαρ σιωπή τω λαλούντι σύμμαχος.»
Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ως εξής: Το να δείχνεσαι ντροπαλός ανάμεσα σε κακούς δεν ωφελεί καθόλου, γιατί η σιωπή η δική σου γίνεται τότε σύμμαχος του κακού, που φλυαρεί.

Αν, με λίγα λόγια, εσύ ακούς τους φαύλους και δε μιλάς γίνεσαι σύμμαχος τους.

Αρχικά η έκφραση ήταν: «Αιδώς, μαλάκες».
Αλλά με τα χρόνια εκφυλίστηκε σε αυτό που όλοι γνωρίζουμε.

Ας μου πει, λοιπόν, ο κύριος Καμπουράκης. Ποιοι είναι οι ιδιώτες, ποιοι είναι οι μαλάκες που σιωπούν, ποια είναι τα μαλακισμένα της εποχής μας;
ι καταληψίες των βιλών ή οι έχοντες το ακατοίκητο τηλεθεατές του Μέγκα και των υπόλοιπων καναλιών;

ΤΣΙΜΑΣ: Το Μέγκα είναι αμερόληπτο, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Φυσικά! Και ο κώλος της μαϊμούς είναι πράσινος.
ΤΣΙΜΑΣ: Σας βρίσκω λίγο επιθετικό.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Κι εγώ σας βρίσκω αρκετά ηλίθιο, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα.

ΤΣΙΜΑΣ: Ας πούμε κάτι άλλο… Τι γνώμη έχετε για τη δήλωση βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ευθαρσώς είπε ότι είναι αναρχικός, ενώ ο πρόεδρος του κόμματος, την ίδια μέρα, δήλωσε ότι είναι νοικοκυραίοι κι αυτοί.
Αυτό δεν είναι οξύμωρο;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Καταρχάς κάνατε λάθος χρήση του επιρρήματος ευθαρσώς, το οποίο δηλώνει θάρρος, ενώ εσείς, έτσι πιστεύω, θέλατε να δείξετε το θράσος του… Όσον αφορά το οξύμωρο της δήλωσης… Όχι! Καθόλου! Που το βλέπετε το οξύμωρο;

ΤΣΙΜΑΣ: Μα… Αναρχικός νοικοκυραίος;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Και λοιπόν; Δε γνωρίζετε το βιβλίο του Πεσόα «Ο αναρχικός τραπεζίτης»; Αυτό δεν είναι οξύμωρο;
ΤΣΙΜΑΣ: Δεν το έχω διαβάσει, οπότε δεν μπορώ να πω.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Κακώς! Θα έπρεπε να διαβάζετε και μερικά βιβλία, εσείς οι δημοσιογράφοι, αντί μόνο να γράφετε… Θα σας εξηγήσω: Ο αναρχικός νοικοκυραίος είναι ένας άμεσα νοικοκυραίος, ο οποίος αντιμάχεται τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος από τον πυρήνα του, την ίδια την οικογένεια.

ΤΣΙΜΑΣ: Σας βρίσκω πολύ αριστεριστή, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Σταματήστε να λέτε "σας βρίσκω", γιατί αρχίζω να πιστεύω ότι μου παίρνει συνέντευξη η Μενεγάκη…  Και ναι! Είμαι αριστεριστής. Γιατί, καταρχάς, δεν είμαι διορισμένος σε κανένα υπουργείο. Αν με ξανακάνουν υπουργό παιδείας θα ανασκευάσω τις δηλώσεις μου.
Και ναι, είμαι αριστεριστής, γιατί… Είμαι ακαδημαϊκός.

Οι ακαδημαϊκοί κύκλοι, όπως και οι εκκλησιαστικοί, είναι κύκλοι ομόκεντροι της εξουσίας.

Έτσι, αφού αντιλαμβάνομαι μια αλλαγή προς την αριστερά, προετοιμάζομαι να ακολουθήσω το ρεύμα της εποχής μου.
Κανένας ακαδημαϊκός ή καταξιωμένος διανοούμενος δεν είναι, ποτέ, ριζοσπαστικός.

Δείτε την κυρία Κική Δημουλά. Δέκα μέρες πριν τις εκλογές του Ιουνίου υπέγραψε δήλωση νομιμοφροσύνης, μαζί με άλλους τριάντα, εκείνο το περιβόητο: «Τολμήστε!»
Τώρα, που βλέπει ότι η παλίρροια αλλάζει, μιλάει στα ξένα περιοδικά για χάος.
Προετοιμάζεται κι εκείνη για την αλλαγή εξουσίας και νοοτροπίας.

Αν ήταν η Χρυσή Αυγή που διεκδικούσε την εξουσία η κυρία Δημουλά θα γινόταν ένας άλλος Έζρα Πάουντ. Και διαβάστε κάνα βιβλίο για να καταλάβετε τι εννοώ.

ΤΣΙΜΑΣ: Δηλαδή πιστεύετε ότι η διανόηση συμπορεύεται με την εξουσία, ανεξαρτήτως του… χρώματος της;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Πάντα! Η αποδεχτή διανόηση. Οι λογοτέχνες, οι λόγιοι, οι καλλιτέχνες και πανεπιστημιακοί που προβάλλονται και προοδεύουν, γιατί αλλιώς θα βρισκόντουσαν στα ρείθρα της επικαιρότητας.

ΤΣΙΜΑΣ: Υπάρχει κάποιος λογοτέχνης που πιστεύετε ότι βρίσκεται εκτός… νομιμότητας;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Τώρα πια, μόνο οι μπλογοτέχνες.
ΤΣΙΜΑΣ: Ορίστε;
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Οι μπλόγκερ… Γιατί αυτοί δρουν ανεξέλεγκτα.
ΤΣΙΜΑΣ: Οι μπλόγκερ… Υπάρχει κάποιος που ξεχωρίζετε από αυτούς;

ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Πολλοί… Ο μόνος που μου έρχεται τώρα στον νου είναι ο Γελωτοποιός, ο οποίος πρέπει να βελτιώσει το συντακτικό του και να μην παρασύρεται από την κυκλοθυμικότητα του, αλλά κατά τα άλλα είναι αξιόλογος.
ΤΣΙΜΑΣ: Γελωτοποιός, λοιπόν…
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Το σημειώσατε; Για να το ψάξει η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος;
ΤΣΙΜΑΣ: Με προσβάλετε, κύριε Μπαμπινιώτη.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Ελάτε, κύριε Τσίμα, ας είμαστε ειλικρινείς. Όλοι το ξέρουν ότι είστε ρουφιάνοι.

ΤΣΙΜΑΣ: Διακόπτουμε για διαφημίσεις και θα συνεχίσουμε με τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ: Ναι! Πως θα μάθουν τα παιδιά να ανάβουν φωτιές για να ζεσταίνονται.
ΤΣΙΜΑΣ: Διακόπτουμε…
http://sanejoker.blogspot.gr/2013/01/blog-post_14.html
--
Να μην το ξεχάσω.Διαβάστε κι αυτό:

Πως μπορεί κάποιος να μπει στη θέση του από έναν απλό αγράμματο (ίσως) πολίτη (γιατί η ηθική και ακηδεμόνευτη άποψη δεν έχει καμμία σχέση με την γνώση, την προβολή και τα αξιώματα):
Οι δημοσιογράφοι Δημήτρης Οικονόμου και Βασίλης Λυριτζής στο πρωινό του ΣΚΑΪ ...εκτέθηκαν από έναν αγρότη.




Οι δημοσιογράφοι ρώτησαν: "Μα γιατί λέτε ότι σας φταίει το κράτος; Γιατί δεν κάνατε την παραγωγή σας ανταγωνιστική; Και η Ινδία και η Αφρική έχουν αντίστοιχα προϊόντα. Γιατί να πάρουν τα δικά σας;".
Η ...επική απάντηση του γίγαντα ήταν: "Μα και στην Ινδία και την Αφρική έχουν πολύ καλούς δημοσιογράφους που αμοίβονται με. 10 ευρώ!!! Να τους φέρουμε λοιπόν και να φύγετε εσείς, είστε ακριβοί!!!".

Aris

 

Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2013

Μέσος δρόμος δεν μπορεί να υπάρξει.

Στην παγκόσμια κρίση υπάρχει μόνο παγκόσμια λύση;

Αν προσέξετε καλά τις «αναλύσεις» που διακινούνται για την σημερινή κρίση θα διαπιστώσετε ότι σχεδόν όλες, ανεξάρτητα από το αν φέρουν αριστερό, ή δεξιό πρόσημο, παίζουν με το γεγονός ότι η κρίση αυτή είναι παγκόσμια, διεθνής, ευρωπαϊκή και ότι άλλο θέλετε. Έξω δηλαδή από τα όρια μιας εθνικής οικονομίας. Κι επειδή κάνουν την επίσης πρωτότυπη διάγνωση ότι πρόκειται για κρίση «συστημική», καταλήγουν εύκολα στο συμπέρασμα ότι δεν έχει νόημα να την πολεμάς μέσα στα πλαίσια της εθνικής οικονομίας.


Αυτό που χρειάζεται είναι μια διεθνής, παγκόσμια, ευρωπαϊκή λύση, που άλλοι την αναζητούν μέσα από την αναβάθμιση των μηχανισμών διεθνούς διακυβέρνησης, καθώς ονειρεύονται διεθνείς συνεννοήσεις για να λυθούν συλλογικά τα προβλήματα της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ άλλοι, καθ’ ότι αισθάνονται εντελώς ανήμποροι να αντιμετωπίσουν μια τέτοια πρόκληση, καταφεύγουν σε συνθήματα κενά περιεχομένου. Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, μας λένε χωρίς να μας ξεκαθαρίζουν που ακριβώς: στον Άδη, στα Τάρταρα, ή στα μπουντουάρ της εξουσίας; Ορισμένοι άλλοι ξεθάβουν από το νεκροταφείο της ιστορίας τις πιο παρωχημένες ιδέες περί σοσιαλισμού και κομμουνισμού, που προσιδιάζουν περισσότερο σε σέχτες του 19ου αιώνα, οι οποίες ονειρεύονταν να επιβάλουν στην κοινωνία την πειθαρχία και την ισότητα ενός στρατώνα.

Δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα. Η σημερινή παγκόσμια κρίση δεν γεννήθηκε από μια τυπική υπερπαραγωγή εμπορευμάτων, αλλά από μια ιστορικά πρωτοφανή υπερσυσσώρευση χρηματικού κεφαλαίου διεθνώς. Το διαθέσιμο κεφάλαιο που αναζητά επενδύσεις είναι 25 φορές μεγαλύτερο από την ετήσια παραγωγή του πλανήτη σε προϊόντα και υπηρεσίες. Ο τρόπος που αναζητά επενδύσεις δεν αφορά πλέον τον τυπικό κύκλο της οικονομίας. Επένδυση-Παραγωγή-Κατανάλωση. Τον έχει ξεπεράσει προ πολλού. Αναζητά κέρδος από παντού. Η ίδια η έννοια του καπιταλιστικού κέρδους έχει αλλάξει. Δεν αφορά πλέον απλά στην άντληση υπεραξίας από την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης. Δεν είναι κυρίαρχη μορφή του ούτε καν το επιχειρηματικό κέρδος. Το κέρδος σήμερα εξαρτάται πρωταρχικά από τις τιμές των χρηματαγορών, δηλαδή από την υπεραξία των τίτλων που κατέχουν οι επενδυτές, είτε είναι φυσικά πρόσωπα, είτε νομικά. Κι επομένως το ζητούμενο είναι πώς θα αυξηθεί η χρηματιστική αξία των μεγάλων περιουσιών σε βάρος όχι μόνο των εργαζομένων, αλλά ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Η εκμετάλλευση σήμερα δεν στηρίζεται απλά και μόνο στο μονοπώλιο των μέσων παραγωγής, όπως συνέβη ιστορικά, αλλά στο μονοπώλιο του χρήματος και της κυκλοφορίας του παγκόσμια. Γι' αυτό και οι τράπεζες παίζουν αυτόν τον ρόλο σήμερα. Αποτελούν την ανώτερη μορφή "συλλογικού κεφαλαιοκράτη" σε παγκόσμιο επίπεδο. Ανώτερη μορφή κι από εκείνη του κράτους. Με το μονοπώλιο του χρήματος κατορθώνουν να εκμεταλλευθούν και να εισπράξουν κέρδη από κάθε μορφή κοινωνικής δράσης. Η ίδια η καταστροφή δεν είναι απλά μια διέξοδος για το κεφάλαιο, αλλά ένα από τα πιο σημαντικά πεδία αποκόμισης πρόσθετου κέρδους. Και μάλιστα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ναι, όντως πρόκειται για μια παγκόσμια κρίση. Μια παγκόσμια κρίση, όπως άλλες τρεις σαν κι αυτήν στο παρελθόν (1873-1896, 1914-1948, 1975-1990, 2001 έως σήμερα). Το ιδιότυπο χαρακτηριστικό αυτών των κρίσεων δεν είναι απλά και μόνο ότι είναι παγκόσμιες, αλλά το γεγονός ότι κλονίζεται συθέμελα ολόκληρη η εσωτερική αρχιτεκτονική του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, ολόκληρη η κοινωνική του διάρθρωση που κυριαρχεί σε μια ιστορική εποχή. Κι επομένως το ίδιο το σύστημα εξωθείται - χωρίς καν να το θέλει - σε μια ολοκληρωτική μεταβολή της εσωτερικής του αρχιτεκτονικής σε παγκόσμιο επίπεδο. Μόνο που αυτό δεν γίνεται, ούτε μπορεί να γίνει αυτόματα. Μπορεί να γίνει μόνο φέρνοντας στην επιφάνεια τις εσωτερικές του συγκρούσεις σε όλα τα επίπεδα. Οι κρίσεις αυτές ιχνηλατούν την διέξοδό τους μέσα από περιόδους πολέμων και επαναστάσεων. Γι' αυτό και η κυρίαρχη δύναμη που καθορίζει τον τρόπο εξόδου από την κρίση δεν είναι οι αποφάσεις και οι επιλογές της εξουσίας, αλλά οι κοινωνικές αναμετρήσεις σε όλες τους τις διαστάσεις (ταξικές, εθνικές, παλλαϊκές).

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι σε καμιά από τις παγκόσμιες κρίσεις που αναφέραμε δεν υπήρξε παγκόσμια λύση. Την παγκόσμια λύση την επιδιώκει μόνο μια δύναμη, η δύναμη του κεφαλαίου και των αγορών. Και μόνο η διατύπωση ότι η κρίση είναι παγκόσμια και άρα παγκόσμια θα είναι και η λύση, αρκεί για να θέσει στην πλευρά των κυρίαρχων δυνάμεων της παγκόσμιας εξουσίας και των αγορών. Το κεφάλαιο από την εποχή της πρώτης παγκόσμιας κρίσης ξέρει μόνο έναν τρόπο να απαντά στην εσωτερική αποσύνθεση των οικονομιών που ελέγχει: με την ακόμη πιο βίαιη εξαγωγή του σε διεθνές επίπεδο, με τον αγώνα να ρίξει όλα τα τείχη και τα σύνορα που εμποδίζουν την ελεύθερη κίνησή του σε βάρος των λαών και των χωρών παγκόσμια. Η εσωτερική αυτή τάση του κεφαλαίου γέννησε τους πιο καταστροφικούς πολέμους στην ανθρώπινη ιστορία.

Αντίθετα, οι λαοί σε κάθε ιστορική περίοδο αναζητούσαν την επιβεβαίωση της δικής τους αυτοδιάθεσης. Οι λαοί και οι εργαζόμενοι δεν εξαρτώνται από το άνοιγμα των διεθνών αγορών. Αντίθετα ο έλεγχος της εθνικής οικονομίας είναι ο μόνος που μπορεί να τους εξασφαλίσει καλύτερους όρους ζωής και δουλειάς. Μόνο έτσι μπορούν να αντιπαρατεθούν με το κεφάλαιο και την εξουσία του παγκόσμια. Ο εργάτης, ο εργαζόμενος, τα λαϊκά στρώματα που ζουν από την δουλειά τους, δεν έχουν κανέναν άλλο τρόπο να προστατευθούν από την ασυδοσία του κεφαλαίου, εκτός από το να διεκδικήσουν για τον εαυτό τους την χώρα τους, την πατρίδα τους και το κράτος που αντιστοιχεί στα πιο άμεσα και ζωτικά τους συμφέροντα. Χωρίς την κατοχύρωση της δική του εθνικής κυριαρχίας δεν μπορεί κανένας λαός να αντισταθεί στην διεθνή επέλαση των δυνάμεων του κεφαλαίου.

Στην πολεμική ιαχή του κεφαλαίου που σε κάθε τέτοια κρίση γίνεται όλο και πιο απειλητική, κάτω τα σύνορα, ανοίξτε τις αγορές και τις οικονομίες, οι λαοί πάντα διεκδικούσαν την δική τους κυριαρχία πάνω στον τόπο τους, διεκδικούσαν την δική τους λευτεριά ως προοίμιο της πανανθρώπινης λευτεριάς. Σε κάθε μεγάλη ιστορική εξόρμηση του μεγάλου κεφαλαίου για την επιβολή νέων όρων και ορίων στην παγκόσμια οικονομία, οι λαοί απαντούσαν πάντα με την έξαρση των δικών τους εθνικών και δημοκρατικών κινημάτων. Στην κραυγή του κεφαλαίου για νέες αγορές και ανοιχτά σύνορα, που τα διεκδικούσε είτε με την πολιτική των κανονιοφόρων, είτε με την εξαγορά δια του χρηματιστηρίου, οι λαοί απαντούσαν πάντα με το Patria o Muerte! Ή κατά το ελληνικότερο Ελευθερία ή Θάνατος! Όσο το κεφάλαιο και οι χρηματαγορές θα κυριαρχούν στην παγκόσμια οικονομία, η πατρίδα για τους κατατρεγμένους, καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους λαούς του πλανήτη δεν θα έχει ολοκληρώσει το ιστορικό της τραγούδι.

Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Στην παγκοσμιοποίηση των αγορών που επιβάλει με βίαιο και συχνά πολεμικό τρόπο το κεφάλαιο και το δικό του διεθνές σύστημα διακυβέρνησης, η μοναδική προοδευτική απάντηση από την σκοπιά των συμφερόντων του εργαζόμενου λαού είναι μία και μόνη: Εθνική αυτοδιάθεση και λαϊκή κυριαρχία με εθνικοποίηση των όρων και των κορυφών της οικονομίας σε κάθε χώρα με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον εργαζόμενο λαό. Η παγκόσμια λύση για τον λαό περνά αναγκαστικά, υποχρεωτικά μέσα από την εθνική αυτοδιάθεση και την ελευθερία όλων των λαών της υφηλίου και όχι από το άνοιγμα των συνόρων και των αγορών στα μεγαλύτερα αρπακτικά που γέννησε η ιστορία του πλανήτη.

Αυτό λοιπόν που χρειάζεται σήμερα δεν είναι να κατανοήσει ο λαός τις αιτίες και τον μηχανισμό της παγκόσμιας κρίσης. Αλλοίμονο, αν ήταν αυτό το προαπαιτούμενο για κάθε μεγάλο παλλαϊκό κίνημα. Εδώ δεν μπορούν να τα κατανοήσουν ούτε καν οι επίδοξοι θεωρητικοί του κινήματος. Αυτό που χρειάζεται είναι να επενδύσουμε στις δημοκρατικές προσδοκίες του λαού που τέτοιες κρίσεις φέρνουν με ορμητικό τρόπο στην επιφάνεια και να τον οργανώσουμε για την μεγάλη μάχη. Γιατί, όπως έχει αποδείξει και η ιστορία, μέσα απ' αυτού του είδους τις κρίσεις μπορείς να βγεις είτε με γενικευμένη κοινωνική εξέγερση, δηλαδή με επανάσταση, είτε με επικράτηση της πιο μαύρης αντίδρασης. Μέσος δρόμος δεν μπορεί να υπάρξει.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ

Μέχρι σήμερα έχουν μαζευτεί γύρω στις 400 υπογραφές αλληλέγγυων στους διωκόμενους των διοδίων. 
Κάνουμε έκκληση για το δυνάμωμα της φωνής μας ενάντια στους μηχανισμούς των μεγαλοεργολάβων και του "καθεστώτος" που εκχωρεί τα δημόσια αγαθά στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.
Χρειαζόμαστε ΝΙΚΕΣ - ΣΤΕΙΛΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΑΝΤΟΥ.
για να φτάσει παντού η φωνή της αλληλεγγύης και της καταδίκης τους γιατί αυτή είναι η ΔΥΝΑΜΗ μας.

Στηρίζουμε όλους όσους συμμετείχαν στις πρωτοβουλίες ενάντια στα διόδια, που συμμετείχαν στο κίνημα "Δεν Πληρώνω" ενάντια στο χαράτσι των διοδίων, τις αποικιακές συμβάσεις παραχώρησης των δημόσιων δρόμων και διώκονται για αυτή τους τη δράση.
Στηρίζουμε αυτούς που δικάζονται με τον μετεμφυλιακό νόμο του 1951 για αυτουργία και αυτούς που δέχονται δυσβάσταχτα πρόστιμα από τις παραχωρησιούχες εταιρείες. 
Η βιομηχανία διώξεων που έχουν στήσει κυβέρνηση και μεγαλοεργολάβοι δε θα νικήσει το κίνημα "Δεν πληρώνω".

Υπογράφουμε εδώ και διαδίδουμε το κείμενο στήριξης. 
Σημειώνουμε τυχόν ιδιότητα (μέλη ΔΣ σωματείων, συλλόγων και λοιπών φορέων) στο πεδίο του ονόματος ή στο πεδίο των σχολίων.

Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2012

Το στοίχημα για το 2013

Το στοίχημα για το 2013 
Στ. Αναστασόπουλου*

Εδώ και μήνες δεκάδες σωματεία, χιλιάδες Καρδιτσιώτες είναι σε αναβρασμό. Αγρότες, εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, ΑμΕΑ, τρίτεκνοι, γιατροί, νοσηλευτές, εκπαιδευτικοί, άνεργοι, μικρομεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες, ιδιωτικοί υπάλληλοι, σπουδαστές και φοιτητές ορθώνουν ανάστημα. Δεν πρόκειται για «συμφέροντα» συντεχνιών αλλά για ανθρώπινα δικαιώματα. Χάνουν τα στοιχειώδη: το ψωμί, τη δουλειά. Πολλοί από αυτούς παλεύουν για την αξιοπρέπειά τους και θα γίνουν περισσότεροι. Η αγωνία και η οργή τους, εδώ στην Καρδίτσα και σε όλη την Ελλάδα είναι απότοκο της μνημονιακής πολιτικής. Αρκεί όμως η αγωνία; Αρκεί η οργή; Σαφέστατα όχι!

Αυτοί που μας κυβερνούν (Έλληνες και ευρωπαίοι) κι αυτοί που τους στηρίζουν (επιχειρηματίες, ιδιοκτήτες ΜΜΕ κτλ.) ζουν στη δική τους γυάλα, αυτή της πολυτέλειας και της άνεσης. Δεν χρειάζεται καν να επιχειρηματολογήσω για το πόσο ανάλγητοι είναι ενώ υπηρετούν φανατικά και πιστά τον ακραίο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό, με την πολιτική και οικονομική ηγεμονία της Γερμανίας. Και δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να σταματήσουν αν δεν τους ανατρέψουμε. Ποιοι όμως; Και πως;

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, στην καλύτερη δεν εμπνέουν και στην χειρότερη προκαλούν οργή στους εργαζόμενους. Είτε γιατί είναι κυβερνητικές είτε γιατί έχουν αλλοτριωθεί από τα τόσα χρόνια συναλλαγών και διαπλοκής με την εξουσία. Παράλληλα, ένα κομμάτι της αριστεράς βρίσκεται εγκλωβισμένο στην κομματική περιχαράκωση ενώ το μεγάλο πλέον τμήμα της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής αριστεράς ανασυντάσσεται αργά αλλά σταθερά.

Εκείνο που απαιτείται για να μετατραπεί αυτό το εκρηκτικό μίγμα της κοινωνικής απόγνωσης και οργής σε αποτελεσματική δύναμη δημιουργικής ανατροπής των μνημονιακών πολιτικών και κυβερνήσεων είναι η αλληλεγγύη μεταξύ αυτών των κοινωνικών ομάδων (του 99% δηλαδή της κοινωνίας) που πλήττονται και ο συντονισμός της δράσης τους σε μεγάλους ενωτικούς αγώνες, ξεπερνώντας διαπροσωπικές και κομματικές προκαταλήψεις.

Ακριβώς σε αυτά τα πλαίσια, τα πλαίσια της δημιουργικής ανατροπής, θα ήταν χρήσιμη έως και απαραίτητη η συγκρότηση ενός προοδευτικού ριζοσπαστικού δικτύου αλληλεγγύης και δράσης όλων των κοινωνικών ομάδων και των συλλογικοτήτων αλληλεγγύης στο νομό μας που αγωνίζονται έμμεσα ή άμεσα κατά των μνημονίων. Ενός δικτύου αγώνα που θα συμβάλλει στην οργάνωση της αντίστασης, της αλληλοϋποστήριξης και της αγωνιστικής δράσης σε τοπικό επίπεδο.

Η συγκρότηση ενός τέτοιου δικτύου στην Καρδίτσα- και τέτοιων δικτύων πανελλαδικά - θα διαμορφώσει όρους ριζοσπαστικοποίησης της κοινωνίας, θα φέρει μερική ανάκαμψη της διαλυμένης κοινωνικής συνοχής, θα ενισχύσει την τραυματισμένη αυτοπεποίθηση των πληττόμενων, θα φέρει νίκες στον καθημαγμένο λαό. Κυρίως όμως θα διαμορφώσει την απαιτούμενη κοινωνική συνείδηση που χρειάζεται για την υπέρβαση παλιών λανθασμένων αντιλήψεων (ρουσφέτια, αναξιοκρατία, «μίζες», «λάδωμα», ωχαδερφισμός κτλ) και την ανατροπή αυτού του πολιτικού συστήματος της διαφθοράς. Θα είναι έτσι δυνατό να διαμορφωθεί μια κοινωνία ενεργών πολιτών, με δικαιοσύνη, με κράτος πρόνοιας, μιας κοινωνίας μετασχηματιζόμενης σε σοσιαλιστική με ελευθερία και δημοκρατία. Στο χέρι μας είναι, λοιπόν, το 2013 να μείνει στην ιστορία. Ως έτος αλληλεγγύης και δημιουργικής ανατροπής σε Ελλάδα και Ευρώπη. Κι αυτό είναι το στοίχημα που πρέπει, ως βασική προϋπόθεση για την ζωή μας πλέον, να βάλουμε και να κερδίσουμε.

*μέλος της Κεντρικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑΣ ΕΚΜ, γραμματέας ΝΕ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
28/12/2012
Ο Στέλιος Αναστασόπουλος είναι μέλος της ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ εκπαιδευτικών Καρδίτσας