Πορεία εκπαιδευτικών - γονέων - Μυτιλήνη
Πέμπτη 25 Απριλίου 2013
«Το Μαρακανά είναι δικό μας»
Ρίο ντε Τζανέιρο-Βραζιλία
Η μάχη του Μαρακανά
Το επίσημο όνομα του είναι Στάδιο του δημοσιογράφου Μάριο Φίλιο, γιατί αυτός πρωτοστάτησε για την ανέγερση του. Σε όλο τον κόσμο όμως είναι γνωστό σαν Στάδιο Μαρακανά, το όνομα της γειτονιάς στην οποία βρίσκεται, στην βόρεια πλευρά του Ρίο ντε Τζανέιρο. Μαρακανά ονομάζονταν από παλιά ένα ποτάμι που διασχίζει την περιοχή, λέξη που στα Γκουαρανί, σημαίνει πράσινο πουλί, ένα είδος παπαγάλου. Το Μαρακανά που άρχισε να κτίζεται στα 1948 υποδέχτηκε το πρώτο μεταπολεμικό Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου του 1950 και τον ιστορικό τελικό που βύθισε μια ολόκληρη χώρα στο πένθος. Τότε η Βραζιλία έχασε με 2-1 από την Ουρουγουάη και στο Μαρακανά κυριάρχησε η απόλυτη σιωπή παρά το γεγονός πως στις κερκίδες του υπήρχαν γύρω στις διακόσιες χιλιάδες θεατές. Ήταν η στιγμή που ο Γκίτζια έστελνε την μπάλα στα δίχτυα του Μπαρμπόζα αναγκάζοντας όλη την Βραζιλία να κλάψει. Το Μαρακανάζο, από τότε είναι συνώνυμο της ήττας του φαβορί και της ανέλπιστης επικράτησης του αουτσάιντερ, μέσα στον ναό του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου . Το μεγαλύτερο σε χωρητικότητα στάδιο στον πλανήτη επί πολλά χρόνια, έχασε τα πρωτεία όχι γιατί κτίστηκε κάποιο μεγαλύτερο από αυτό αλλά επειδή μειώθηκαν στο μισό περίπου οι αρχικές θέσεις, για λόγους ασφαλείας.
Ενόψει του Μουντιάλ του 2014 και των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2016, διοργανώσεις στις οποίες η βραζιλιάνικη άρχουσα ελίτ έχει επενδύσει πολλά, το Μαρακανά δεν μπορούσε να μείνει στο περιθώριο. Σε αυτό θα διεξαχθεί ο τελικός και η τελετή έναρξης. Με δαπανηρά σχέδια ανακαίνισης και προϋπολογισμούς που συνεχώς αναθεωρούνται προς τα πάνω, το στάδιο μετατράπηκε σε εργοτάξιο με τουλάχιστον δυο χιλιάδες εργάτες να δουλεύουν καθημερινά για να προλάβουν τις προθεσμίες. Στόχος να ξαναφτιαχτούν οι θέσεις, να μπει σύγχρονο στέγαστρο, να εκσυγχρονιστούν οι υποδομές και να διαμορφωθεί ο περίγυρος με χώρους για υποστηρικτικές δραστηριότητες. Ταυτόχρονα ανακοινώθηκε η κυβερνητική απόφαση να ιδιωτικοποιηθεί αφού φυσικά τελειώσει η δαπανηρή ανακαίνιση του. Περισσότερα από 600 εκατομμύρια δολάρια στοίχισε μέχρι τώρα και ακόμη δεν είναι έτοιμο. Το Μαρακανά ανήκει στην τοπική κυβέρνηση του Ρίο και για τα επόμενα χρόνια θα είναι μια πηγή μεγάλων κερδών για εκείνον που θα αναλάβει την εκμετάλλευση του. Το σχέδιο ιδιωτικοποίησης προβλέπει πως η παραχώρηση θα γίνει για τουλάχιστον 35 χρόνια στον νέο ιδιοκτήτη ο οποίος θα δίνει ετήσιο αντίτιμο 2,25 εκατομμύρια δολάρια και θα επενδύσει 300 εκατομμύρια για έργα στον περιβάλλοντα χώρο. Μια μελέτη για την βιωσιμότητα του σταδίου που έγινε πριν από τη διαδικασία υποβολής προσφορών προέβλεψε ότι ο νικητής θα έχει καθαρά κέρδη τουλάχιστον 715 εκατομμύρια δολάρια σε αυτά τα 35 χρόνια.
Για τους Βραζιλιάνους το Μαρακανά είναι ιερός τόπος μέσα στον οποίο ονειρεύονται πως θα ξεπλύνουν την ντροπή του 1950. Αρκετοί από αυτούς αντέδρασαν από την πρώτη στιγμή στα σχέδια ιδιωτικοποίησης. Ειδικά τον τελευταίο καιρό και ενόσω οι υπερβάσεις της δαπάνης ανακατασκευής δημιουργούν οσμή σκανδάλων και σπατάλης, οι κινητοποιήσεις γύρω από το στάδιο γίνονται όλο και πιο μαζικές και μαχητικές. «Το Μαρακανά είναι δικό μας» φωνάζουν και ζητούν από τον κυβερνήτη του Ρίο, Σέρτζιο Γκαμπράλ, φανατικό υπέρμαχο της ιδιωτικοποίησης, να παραιτηθεί. Αλλά δεν είναι μόνο οι αντίπαλοι της εκποίησης που έχουν μπλεχτεί στην μάχη του Μαρακανά. Πολύ κοντά στο στάδιο για πολλές δεκαετίες συμβίωνε ειρηνικά ένα κέντρο του πολιτισμού των αυτοχθόνων βραζιλιάνων, ένα μουσείο των Ιντιος που είχε εξελιχτεί σε κέντρο συνάντησης και φιλοξενίας . Το ιθαγενικό αυτό κέντρο που οργανώθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του Πενήντα (σχεδόν παράλληλα με το κτίσιμο του Μαρακανά) και στεγάζεται σε μια παλιά έπαυλη 150 χρόνων έγινε στόχος του σχεδίου ανάπλασης. Αποφασίστηκε η κατεδάφισή του προξενώντας την οργή των κοινοτήτων των Ιντιος που το διαχειρίζονται και το είχαν καταλάβει από το 2006. Τα ξημερώματα της 22 του Μάρτη ισχυρές δυνάμεις της στρατιωτικής αστυνομίας και υπάλληλοι της τοπικής κυβέρνησης εισέβαλλαν στο κτίριο και με την βία πέταξαν έξω τους πενήντα ιθαγενείς από είκοσι διαφορετικές φυλές που το υπεράσπιζαν. Γύρω από την έπαυλη έγιναν συγκρούσεις και χρησιμοποιήθηκαν πλαστικές σφαίρες, αντλίες νερού και σπρέι πιπεριού. Η κυβέρνηση της Βραζιλίας όπως και σε άλλες περιοχές του Ρίο με πρόσχημα τους αγώνες έχει ανοίξει έναν κανονικό πόλεμο με αυτούς που θεωρεί πως εμποδίζουν την επιτυχή διεξαγωγή τους. Δηλαδή τους φτωχούς, τους φαβελάνους, τους ιθαγενείς, τις συμμορίες των απόκληρων νέων. Δηλαδή με το μεγάλο κομμάτι της βραζιλιάνικης κοινωνίας που δεν έχει γευτεί τίποτε από τα αποτελέσματα της οικονομικής ανάπτυξης.
ΔΕΙΤΕ δύο βίντεο από την άγρια επέμβαση της αστυνομίας στην γειτονιά Μαρακανά ενάντια στους Ιντιος
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=jxrZLuAgJo4#!
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=mT7sNkfW6bg
και μια σειρά σκίτσων του Λατούφ latuffcartoons.wordpress.com/tag/aldeia-maracana/
Ενόψει του Μουντιάλ του 2014 και των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2016, διοργανώσεις στις οποίες η βραζιλιάνικη άρχουσα ελίτ έχει επενδύσει πολλά, το Μαρακανά δεν μπορούσε να μείνει στο περιθώριο. Σε αυτό θα διεξαχθεί ο τελικός και η τελετή έναρξης. Με δαπανηρά σχέδια ανακαίνισης και προϋπολογισμούς που συνεχώς αναθεωρούνται προς τα πάνω, το στάδιο μετατράπηκε σε εργοτάξιο με τουλάχιστον δυο χιλιάδες εργάτες να δουλεύουν καθημερινά για να προλάβουν τις προθεσμίες. Στόχος να ξαναφτιαχτούν οι θέσεις, να μπει σύγχρονο στέγαστρο, να εκσυγχρονιστούν οι υποδομές και να διαμορφωθεί ο περίγυρος με χώρους για υποστηρικτικές δραστηριότητες. Ταυτόχρονα ανακοινώθηκε η κυβερνητική απόφαση να ιδιωτικοποιηθεί αφού φυσικά τελειώσει η δαπανηρή ανακαίνιση του. Περισσότερα από 600 εκατομμύρια δολάρια στοίχισε μέχρι τώρα και ακόμη δεν είναι έτοιμο. Το Μαρακανά ανήκει στην τοπική κυβέρνηση του Ρίο και για τα επόμενα χρόνια θα είναι μια πηγή μεγάλων κερδών για εκείνον που θα αναλάβει την εκμετάλλευση του. Το σχέδιο ιδιωτικοποίησης προβλέπει πως η παραχώρηση θα γίνει για τουλάχιστον 35 χρόνια στον νέο ιδιοκτήτη ο οποίος θα δίνει ετήσιο αντίτιμο 2,25 εκατομμύρια δολάρια και θα επενδύσει 300 εκατομμύρια για έργα στον περιβάλλοντα χώρο. Μια μελέτη για την βιωσιμότητα του σταδίου που έγινε πριν από τη διαδικασία υποβολής προσφορών προέβλεψε ότι ο νικητής θα έχει καθαρά κέρδη τουλάχιστον 715 εκατομμύρια δολάρια σε αυτά τα 35 χρόνια.
Για τους Βραζιλιάνους το Μαρακανά είναι ιερός τόπος μέσα στον οποίο ονειρεύονται πως θα ξεπλύνουν την ντροπή του 1950. Αρκετοί από αυτούς αντέδρασαν από την πρώτη στιγμή στα σχέδια ιδιωτικοποίησης. Ειδικά τον τελευταίο καιρό και ενόσω οι υπερβάσεις της δαπάνης ανακατασκευής δημιουργούν οσμή σκανδάλων και σπατάλης, οι κινητοποιήσεις γύρω από το στάδιο γίνονται όλο και πιο μαζικές και μαχητικές. «Το Μαρακανά είναι δικό μας» φωνάζουν και ζητούν από τον κυβερνήτη του Ρίο, Σέρτζιο Γκαμπράλ, φανατικό υπέρμαχο της ιδιωτικοποίησης, να παραιτηθεί. Αλλά δεν είναι μόνο οι αντίπαλοι της εκποίησης που έχουν μπλεχτεί στην μάχη του Μαρακανά. Πολύ κοντά στο στάδιο για πολλές δεκαετίες συμβίωνε ειρηνικά ένα κέντρο του πολιτισμού των αυτοχθόνων βραζιλιάνων, ένα μουσείο των Ιντιος που είχε εξελιχτεί σε κέντρο συνάντησης και φιλοξενίας . Το ιθαγενικό αυτό κέντρο που οργανώθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του Πενήντα (σχεδόν παράλληλα με το κτίσιμο του Μαρακανά) και στεγάζεται σε μια παλιά έπαυλη 150 χρόνων έγινε στόχος του σχεδίου ανάπλασης. Αποφασίστηκε η κατεδάφισή του προξενώντας την οργή των κοινοτήτων των Ιντιος που το διαχειρίζονται και το είχαν καταλάβει από το 2006. Τα ξημερώματα της 22 του Μάρτη ισχυρές δυνάμεις της στρατιωτικής αστυνομίας και υπάλληλοι της τοπικής κυβέρνησης εισέβαλλαν στο κτίριο και με την βία πέταξαν έξω τους πενήντα ιθαγενείς από είκοσι διαφορετικές φυλές που το υπεράσπιζαν. Γύρω από την έπαυλη έγιναν συγκρούσεις και χρησιμοποιήθηκαν πλαστικές σφαίρες, αντλίες νερού και σπρέι πιπεριού. Η κυβέρνηση της Βραζιλίας όπως και σε άλλες περιοχές του Ρίο με πρόσχημα τους αγώνες έχει ανοίξει έναν κανονικό πόλεμο με αυτούς που θεωρεί πως εμποδίζουν την επιτυχή διεξαγωγή τους. Δηλαδή τους φτωχούς, τους φαβελάνους, τους ιθαγενείς, τις συμμορίες των απόκληρων νέων. Δηλαδή με το μεγάλο κομμάτι της βραζιλιάνικης κοινωνίας που δεν έχει γευτεί τίποτε από τα αποτελέσματα της οικονομικής ανάπτυξης.
ΔΕΙΤΕ δύο βίντεο από την άγρια επέμβαση της αστυνομίας στην γειτονιά Μαρακανά ενάντια στους Ιντιος
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=jxrZLuAgJo4#!
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=mT7sNkfW6bg
και μια σειρά σκίτσων του Λατούφ latuffcartoons.wordpress.com/tag/aldeia-maracana/
Κυριακή 21 Απριλίου 2013
ΕΝΑ ΘΡΑΝΙΟ
Κινηματογραφικό εργαστήρι Χανίων
ΕΝΑ ΘΡΑΝΙΟ
https://www.youtube.com/watch?v=3GYAgkbBHFQ&feature=player_embedded#!
Δελτίο τύπου
Δελτίο τύπου
Της ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
ΚΟΙΝΕΣ ΑΓΩΝΙΕΣ-ΚΟΙΝΟΙ ΣΤΟΧΟΙ-ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
Η Κοινή Δράση Εκπαιδευτικών Καρδίτσας θέλοντας να ενημερώσει τον κάθε εργαζόμενο/άνεργο/γονέα για την πολιτική διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης, που σχεδιάζεται και εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια από τις κυβερνήσεις σύμφωνα με τις επιταγές της Ε.Ε και του ΔΝΤ, πραγματοποίησε παρέμβαση-διαμαρτυρία την Παρασκευή 19/4 στις 8 μ.μ. στο κέντρο της πόλης μας.
Έγινε προβολή φωτογραφικού υλικού και βίντεο με αποσπάσματα από ρεπορτάζ και ταινίες, που ως θέμα τους είχαν : α) το σχολείο του ΔΝΤ και β) την ειδική αγωγή,
Στόχος ήταν να αναδειχτούν τα προβλήματα στο χώρο της εκπαίδευσης έτσι όπως τα βιώνουν γονείς και εκπαιδευτικοί ( υπερφορτωμένες αίθουσες, κλείσιμο σχολείων, κατάργηση τμημάτων ειδική αγωγής) Επιπλέον να μοιραστούμε τις αγωνίες-ανησυχίες τους με τους εργαζόμενους/γονείς που είναι κοινές και που έχουν σχέση με τη μόρφωση και το μέλλον των παιδιών τους, καλώντας τελικά κάθε εργαζόμενο-άνεργο σε κοινό αγώνα για την υπεράσπιση της δωρεάν δημόσιας παιδείας και για την ανατροπή όλων των πολιτικών που καταστρέφουν τις ζωές μας.
Μοιράστηκε η παρακάτω προκήρυξη:
Αγαπητέ άνεργε, αγαπητέ εργαζόμενε, που μπορεί να είσαι ένας απ’ τους γονείς των μαθητών μας
Είμαστε μια ομάδα εκπαιδευτικών. Με αυτή την ανοιχτή επιστολή μας, η οποία γράφτηκε με πλήρη συνείδηση της ευθύνης, με κατανόηση της αγωνίας σου αλλά και με αγάπη προς τα παιδιά σου-μαθητές μας, θα θέλαμε να σου μιλήσουμε γι’ αυτά που ίσως άλλοτε δεν προλαβαίνουμε και άλλοτε δε μας «επιτρέπεται» να σου πούμε.
Οι δικές σου ΑΓΩΝΙΕΣ είναι και δικές μας
Αγωνιούμε για τις συγχωνεύσεις σχολείων, για τις συμπτύξεις τμημάτων.
Αγωνιούμε για τις υπερφορτωμένες αίθουσες με 25-30 μαθητές.
Αγωνιούμε για τα ταμεία των σχολείων που είναι άδεια και ΔΕΝ μπορούν να καλύψουν τα βασικά έξοδα λειτουργίας τους όπως θέρμανση, λογαριασμοί ΔΕΗ, αναλώσιμα υλικά.
Αγωνιούμε για τα κενά και τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό.
Αγωνιούμε για τα βιβλία που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες και στις δυνατότητες όλων των παιδιών και που, ίσως, θα χρεωθείς την επόμενη σχολική χρονιά.
Αγωνιούμε για το παιδί σου, που εξουθενωμένο από το εξαντλητικό ωράριο του σχολικού προγράμματος και των εξωσχολικών δραστηριοτήτων δείχνει αποστροφή για μάθηση και απορρίπτει το σχολείο.
Αγωνιούμε για το αβέβαιο μέλλον όλων των παιδιών και των νέων.
Αγωνιούμε που πολλοί μαθητές μας ζουν σε συνθήκες φτώχειας.
Αγωνιούμε, γιατί με την ασφυκτική κατάσταση που ζούμε, οι νέοι μας δεν μπορούν να προγραμματίσουν το μέλλον τους
Αγωνιούμε, όταν ακούμε το παιδί σου να πιστεύει ότι δεν έχει κανένα στήριγμα από την Πολιτεία και θέλει να φύγει στο εξωτερικό.
Οι δικές σου ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ είναι και δικές μας
Ανησυχούμε γιατί αυτοί που σχεδιάζουν και υλοποιούν όλα αυτά τα μέτρα καμώνονται πως νοιάζονται για το καλό της παιδείας.
Ανησυχούμε γιατί είμαστε σίγουροι ότι τα προβλήματα στο χώρο της εκπαίδευσης θα ενταθούν.
Ανησυχούμε γιατί η ανεργία είναι η «επιδημία» του σήμερα και του αύριο.
Ανησυχούμε που επιδιώκουν να σε στρέψουν εναντίον μας, να σε εξαπατήσουν, για να μην δεις τους πραγματικούς υπαίτιους.
Τα ΔΙΚΑ ΣΟΥ θέλω είναι ΚΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ
Ας παλέψουμε μαζί για δημόσια δωρεάν παιδεία.
Ας αγωνιστούμε μαζί για το σχολείο που αξίζει στα παιδιά σου-μαθητές μας.
Ας αγωνιστούμε μαζί για την ανατροπή όλων των πολιτικών που καταστρέφουν τις ζωές μας.
Γιατί μόνο μαζί μπορούμε να τους νικήσουμε.
ΚΑΡΔΙΤΣΑ 21/4/2013
ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
Απαιτούμε την κατάργηση του ν. 4093/2012
Συνεργαζόμενες εκπαιδευτικές Κινήσεις
Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο Ν. 4093/2012
Για ακόμη μία φορά καταγγέλλουμε το ν. 4093/12 (3ο Μνημόνιο) και την εφαρμογή των διατάξεων του που οδηγούν σε αυστηροποίηση του πειθαρχικού δικαίου και σε αυτοδίκαιη αργία τους εκπαιδευτικούς.
Συγκεκριμένα: Αυστηροποιήθηκε το πειθαρχικό δίκαιο (ν.4057/12, ν.4093/12) με αποτέλεσμα να παραπέμπεται ο εκπαιδευτικός για το παραμικρό στα πειθαρχικά συμβούλια και με την παραπομπή του αυτή, πριν ακόμα κριθεί η υπόθεση, να τίθεται αυτόματα σε αργία! Είναι χαρακτηριστικό ότι αν παραπεμφθεί εκπαιδευτικός στο πειθαρχικό συμβούλιο ακόμα και για το «αδίκημα» της «αναξιοπρεπούς ή ανάξιας για υπάλληλο συμπεριφοράς εντός και εκτός υπηρεσίας», στο οποίο χωρούν τα πάντα, τίθεται σε αργία.
Πρόσφατο κρούσμα αυτής της αυταρχικής αντιδημοκρατικής πολιτικής που καταργεί κάθε έννοια νομικού πολιτισμού και παραβιάζει κατάφωρα το «τεκμήριο αθωότητας» είναι η περίπτωση εκπαιδευτικού στην Ηλεία που τέθηκε σε αργία για «απρεπή συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας»!!
Συγκεκριμένα, η υπόθεσή του αφορά σε οικονομική αντιδικία με ιδιώτη, πλημμεληματικού χαρακτήρα και η οποία δεν έχει εκδικαστεί ούτε καν σε πρώτο βαθμό, λόγω αναβολής εξαιτίας αποχής των δικηγόρων – κι όχι από δική του υπαιτιότητα. Η σχετική απόφαση στηρίζεται στο μνημονιακό νόμο 4093/ 2012 ο οποίος επιβάλλει την αυτοδίκαιη αργία για οποιοδήποτε δημόσιο υπάλληλο από τη στιγμή που παραπέμπεται στο πειθαρχικό συμβούλιο και μόνο.
Το γεγονός αυτό έρχεται να προστεθεί σε δεκάδες περιπτώσεις εκπαιδευτικών που τέθηκαν σε αργία πριν καν εκδικαστεί η υπόθεσή τους στα αρμόδια συμβούλια και βρίσκονται σε ιδιότυπη ομηρία (π.χ. Γιαννιτσά, Λακωνία, Θεσ/νίκη, κ.ά.).
Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου τεκμηρίου της αθωότητας, που στιγματίζει τον εργαζόμενο και θίγει την προσωπική του αξιοπρέπεια. Δημιουργείται έτσι ένα κλίμα φόβου, μια διαρκής απειλή, καθώς αφορά στην καθημερινότητά μας ακόμα και σε ζητήματα στα οποία θα μπορούσαμε να εμπλακούμε όλοι.
Επιπλέον τις τελευταίες ημέρες με εντολή του Υπ. Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ελεγκτές δημόσιας διοίκησης ζήτησαν από το Υπ. Παιδείας ονομαστική κατάσταση εκπαιδευτικών με στοιχεία σχετικά με την εξέλιξη των πειθαρχικών υποθέσεων υπαλλήλων, που ανήκουν στην αρμοδιότητα του Υπ. Παιδείας, η εκδίκαση των οποίων εκκρεμεί σε οποιοδήποτε πειθαρχικό όργανο της διοίκησης (μονομελές ή συλλογικό), στο Διοικητικό Εφετείο ή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, καθώς και στοιχεία όχι μόνο για εκκρεμείς Ένορκες Διοικητικές Εξετάσεις (ΕΔΕ), αλλά και για ΕΔΕ που έχουν ολοκληρωθεί για το χρονικό διάστημα από 1/1/2010 έως σήμερα!!
Είναι εμφανές ότι, η πολιτική αυτή στοχεύει στην κατασκευή ενόχων και στην επίτευξη του στόχου για 15.000 απολύσεις στο Δημόσιο στο πλαίσιο της σχετικής συμφωνίας της τρικομματικής κυβέρνησης με την τρόϊκα, και όχι στην απονομή δικαιοσύνης.
Απαιτούμε την κατάργηση του ν. 4093/2012
Όχι στην κατασκευή ενόχων και την κατάργηση του «τεκμηρίου αθωότητας»
Όχι στις απολύσεις
Ανάρμοστη συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας !!!!!
O εκπαιδευτικός Γκουλιώνης Στέφανος κινδυνεύει να απολυθεί για «απρεπή συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας»!
O εκπαιδευτικός Γκουλιώνης Στέφανος, δάσκαλος του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου για παιδιά με αυτισμό παραπέμπεται άμεσα στο πειθαρχικό με την κατηγορία «της ανάρμοστης για δημόσιο υπάλληλο συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας». Μια σοβαρή πειθαρχική κατηγορία με βάσει το άρθρο 107 παρ. ε του ν. 4057/2012 που επισύρει και τις ποινές της προσωρινής ή οριστικής παύσης.
Αιτία ή πρόφαση για την παραπομπή του Γκουλιώνη Στέφανου είναι η πρωτόδικη καταδίκη του από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας με την ψεύτικη κατηγορία της αντίστασης κατά της αρχής μετά την παντελώς άδικη και αναίτια σύλληψη κατά την παρέλαση την 25η Μαρτίου του 2012 στην Λάρισα. Η υπόθεση αυτή σύντομα (24/10/2013) θα κριθεί και πάλι στο Εφετείο Λάρισας και είναι βέβαιο ότι όποια ψευδής κατηγορία και ποινή θα καταπέσουν.
Όμως και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η ποινική υπόθεση δεν έχει τελεσιδικήσει, είναι προφανές ότι με καμία έννοια και με κανένα τρόπο δεν τεκμαίρεται «απρεπής συμπεριφορά». Ακόμη, διαχωρίζοντας την ποινική από την πειθαρχική δίωξη, ο νέος πειθαρχικός κώδικας μπορεί να επιβάλει οποιαδήποτε ποινή, ακόμη και αν δεν έχει τελεσιδικήσει η ποινική υπόθεση, που υποτίθεται ότι είναι η αιτία παραπομπής του Δημόσιου Υπάλληλου και στην προκειμένη περίπτωση του εκπαιδευτικού Γκουλιώνη Στέφανου. Όμως, καμιά ποινική υπόθεση δεν μπορεί να παράγει αποτέλεσμα αν δεν έχει τελεσιδικήσει. Η δε πειθαρχική κατηγορία της «ανάρμοστης συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας» δεν ορίζει ποια είναι ακριβώς αυτή η συμπεριφορά, η οποία δεν ταιριάζει με την εικόνα του Δημοσίου Υπάλληλου. Μ’ αυτή την γενική και αόριστη κατηγορία «τσουβαλιάζονται» υπάλληλοι που μπορεί να έχουν μια αντιδικία με έναν ιδιώτη, υπάλληλοι με πολιτική δράση, συνδικαλιστές, επιδειξίες κτλ.
Δημιουργείται δηλαδή μια μεγάλη κατηγορία προς απόλυση υπαλλήλων. Ο Γκουλιώνης Στέφανος είναι άριστος εκπαιδευτικός με μεταπτυχιακές σπουδές και πάνω απ’ όλα με ήθος, αξιοπρέπεια και κοινωνική καταξίωση. Ωστόσο, αυτός ο εκπαιδευτικός μπορεί να είναι ένα από τα θύματα του νέου Πειθαρχικού Κώδικα και από τους πρώτους, μετά την μεταπολίτευση, υπάλληλος που κινδυνεύει να απολυθεί για τα συνδικαλιστικά, κοινωνικά και πολιτικά του ενδιαφέροντα και μάλιστα με την «ρετσινιά» του επίορκου.
Πρέπει να μην χάσει την δουλειά του ο εκπαιδευτικός Γκουλιώνης Στέφανος, γιατί αντίκειται σε κάθε έννοια δικαίου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)