ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ – Τραγούδι του εργάτη

Επειδή παλιότερα κάποιοι ποιητές δεν ξεχνούσαν αυτούς, στους οποίους οφείλουν το ψωμί τους.

Επειδή είναι πρωτομαγιά.

Επειδή το αίτημα για οκτάωρο είναι επίκαιρο (για όσους ακόμα έχουν δουλειά).

Ένα ποίημα 100 χρόνων 

Πολλοί από μας, άλλωστε, αν δεν είχαμε γονείς εργάτες, τεχνίτες ή αγρότες, είχαμε, σίγουρα, παππούδες.

Χρειάστηκε να περάσουν 100 χρόνια, για να πούμε, πως πρέπει τα εργατικά κέντρα και τα σωματεία να τα φτιάξουμε απ' την αρχή, αφού κατάντησαν "σωματεία-σφραγίδες", χωρίς περιεχόμενο πολλά απ' αυτά.

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ – Τραγούδι του εργάτη 

(Εμείς οι εργάτες είμαστε)

Εμείς οι εργάτες είμαστε που με τον ίδρωτά μας

ποτίζουμε τη γης, για να γεννά 

καρπούς, λουλούδια, τ’ αγαθά του κόσμου ολόγυρά μας.

Φτωχή αλουλούδιαστη, άκαρπη μονάχα η αργατιά.

Εμείς οι εργάτες είμαστε που με τον ίδρωτά μας

ζυμώνουμε του κόσμου το ψωμί.

Πιο δυνατά κι απ’ τα σπαθιά τα χέρια τα δικά μας,

και μ’ όλο τ’ αλυσόδεμα, σκάφτουν και η γης πλουτεί.

Στου κόσμου τους θησαυριστές το βιος σου, Εργάτη, 

νόμοι  στο τρών’ αδικητές χωρίς ντροπή!

Αγκαλιαστείτε, αδέλφια, ορθοί!

Με μια καρδιά, μια γνώμη.

-Δικαιοσύνη, βρόντηξε και λάμψε, Προκοπή!

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

(Γράφτηκε το 1913 σαν ύμνος του «Εργατικού Κέντρου Αθηνών» και μελοποιήθηκε από τον Μανώλη Καλομοίρη. Το 1944 μελοποιήθηκε και από τον Αλέκο Ξένο)

Το ψέμα έχει .....κοντά ποδάρια!!!

Ψέματα και αλήθειες για τους Έλληνες εκπαιδευτικούς

Ψέμα 1^ο: Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί είναι τεμπέληδες που εργάζονται ελάχιστες ώρες την εβδομάδα.

Η αλήθεια είναι ότι:

συγκρίνοντας το διδακτικό ωράριο των Ελλήνων εκπαιδευτικών με αυτό των άλλων ευρωπαίων συναδέλφων τους παρατηρούμε ότι για τους καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αυτό ήταν μέχρι σήμερα 16 έως 21 ώρες εβδομαδιαίως έχοντας ΜΟ 18,5*. Είναι δηλαδή λίγο πάνω από τον ευρωπαϊκό ΜΟ για τα Λύκεια που είναι 18,4. Με την αύξηση του ωραρίου κατά 2 ώρες ο ΜΟ γίνεται 20,5 που τοποθετεί τους Έλληνες Εκπ/κους μεταξύ των πιο σκληρά εργαζόμενων στον κλάδο τους στην Ευρώπη.

Επίσης ο χρόνος που οι εκπαιδευτικοί ΔΕ πρέπει να παραμένουν υποχρεωτικά στα σχολεία για την εκτέλεση άλλων καθηκόντων που τους έχουν ανατεθεί είναι για την Ελλάδα 30 ώρες την εβδομάδα δηλαδή πολύ πάνω από τον ευρωπαϊκό ΜΟ που είναι 27,5.

Ψέμα 2^ο:  Είναι εξωφρενικό ότι υπάρχουν 200000 εκπαιδευτικοί στη χώρα μας.

Η αλήθεια είναι ότι:

στη χώρα μας ο αριθμός των εκπαιδευτικών τόσο της πρωτοβάθμιας όσο και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι συνολικά 151000 (83000 καθηγητές και 68000 δάσκαλοι και νηπιαγωγοί). Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ελλάδα αποτελείται από δεκάδες μικρά νησιά ο αριθμός αυτός δεν είναι υψηλός αφού στην Φιλανδία για παράδειγμα που έχει το μισό πληθυσμό της Ελλάδας ο αντίστοιχος αριθμός είναι 100000.

Ψέμα 3^ο:  Οι Έλληνες Εκπαιδευτικοί αμείβονται ικανοποιητικά.

Η αλήθεια είναι ότι:

ο μηνιαίος μισθός του νεοδιόριστου εκπαιδευτικού είναι 639 ευρώ. Μιλάμε για τον μισθό ενός νέου ανθρώπου που είναι απόφοιτος Πανεπιστημίου ή Πολυτεχνείου και τις περισσότερες φορές είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος ή διδακτορικού και ο οποίος έχει προσληφθεί χωρίς «μέσο» αλλά με διαφανείς διαδικασίες. Αν μάλιστα τον συγκρίνουμε με τα ευρωπαϊκά δεδομένα ο κατώτερος ετήσιος μισθός ενός καθηγητή Λυκείου στην Ελλάδα είναι μόλις το 49% του αντίστοιχου ευρωπαϊκού ΜΟ (δηλαδή λιγότερο από το μισό) ενώ συγκριτικά με άλλες χώρες αναφέρουμε ενδεικτικά ότι ο μισθός ενός Έλληνα καθηγητή είναι το 19% του καθηγητή στο Λουξεμβούργο, το 29% του Γερμανού καθηγητή, το 40% του Φιλανδού, το 53% του Κύπριου.

Ψέμα 4^ο: Οι καθηγητές σε αυτή τη δύσκολη για όλους κατάσταση που ζούμε διαμαρτύρονται επειδή τους έβαλαν να εργάζονται 2 ώρες μόλις παραπάνω την εβδομάδα.

Η αλήθεια είναι ότι:

την αύξηση του ωραρίου, εμείς οι εκπαιδευτικοί, ιδίως οι νεώτεροι θα μπορούσαμε να την αντέξουμε. Δεν μπορούμε όμως να αντέξουμε αυτά που συνεπάγεται. Πρώτα από όλα ότι θα χάσουν τη δουλειά τους 10000 περίπου συμβασιούχοι εκπ/κοί που εργάζονται συνεχώς για αρκετά χρόνια και προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες «οργώνοντας» την Ελλάδα από τη μια άκρη στην άλλη για να στηρίξουν το Ελληνικό δημόσιο σχολείο. Επίσης δεν μπορούμε να αντέξουμε ότι λόγω και των νέων συγχωνεύσεων σχολείων χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί θα χαρακτηριστούν πλεονάζοντες και οι οποίοι με τον νέο νόμο για τις υποχρεωτικές μεταθέσεις θα έχουν δύο επιλογές: είτε να βρεθούν εν μία νυκτί σ’ οποιοδήποτε σημείο της χώρας εγκαταλείποντας την οικογένεια τους και αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο να αδυνατούν να επιβιώσουν, είτε να απολυθούν.

Ψέμα 5^ο: Οι εκπαιδευτικοί αδιαφορούν για το λειτούργημα τους στο σχολείο και το μόνο που τους απασχολεί είναι πως θα βρουν όλο και περισσότερα ιδιαίτερα.

Πράγματι αυτή είναι μια πικρή αλήθεια αλλά αφορά μια μικρή μειοψηφία εκπαιδευτικών που αμαυρώνουν τον κλάδο. Η γενίκευση που κάνουν κάποιοι για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς τους είναι απαράδεκτη και άδικη.

Γιατί η αλήθεια που αφορά τη μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών είναι ότι δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους στο σχολείο και τους μαθητές τους κάτω από δύσκολες συνθήκες. Πολλές φορές μάλιστα αφιερώνουν δεκάδες ώρες πέρα από το ωράριο τους για να βοηθήσουν τους μαθητές τους. Τρανταχτό παράδειγμα τα μαθήματα αλληλεγγύης που για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά γίνονται σε 5 σχολεία της περιοχής μας και στα οποία συμμετέχουν δεκάδες συνάδελφοι που προσφέρουν ανιδιοτελώς το διδακτικό τους έργο σε μαθητές που έχουν ανάγκη ανεξαρτήτως θρησκείας, χρώματος και καταγωγής.

Γιώργος Δ. Καραμητσόπουλος

Πρόεδρος της Β΄ ΕΛΜΕ Αιτ/νίας

* Τα στοιχεία που αναφέρονται προέρχονται από έρευνες του ΚΕΜΕΤΕ της ΟΛΜΕ βασισμένες σε δεδομένα της ΕΕ.

Το έστειλε η Γεωργία Αμπ. Μέλος της ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΚΠ/ΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Στην χώρα μας, άν υπήρχαν ενημερωτές της κοινής γνώμης (Δημοσιογράφοι) θα γνώριζαν ότι.........

Η κοινωνία οφείλει να γνωρίζει την αλήθεια.

Παρουσίαση της μελέτης για τους μισθούς των εκπαιδευτικών και το ωραριό τους

Η κοινωνία οφείλει να γνωρίζει την αλήθεια.
Ενημέρωση απο το ΚΕΜΕΤΕ για τους μισθούς και το διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών στην Ευρωζώνη.

http://olmesch.files.wordpress.com/2012/12/pptmisthoi171212.pdf

 

ΘΑ ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΠΡΟΒΑΤΑ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ;;;;;;;;

ΔΩΡΟ ΠΑΣΧΑ

          Τη στιγμή που για  πρώτη φορά στην εργασιακή ζωή μας δεν θα πάρουμε «Δώρο Πάσχα» η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας που στη συνάντησή του με το ΔΣ της ΟΛΜΕ καμώνονταν ότι δεν ξέρει τίποτα  προχώρησε στην αύξηση του διδακτικού μας ωραρίου (…Εκπαιδευτικό προσωπικό όλων των κλάδων της κατηγορίας ΠΕ ώρες 23 αν έχουν έως έξι έτη υπηρεσίας, ώρες 21 αν έχουν από έξι μέχρι δώδεκα έτη υπηρεσίας και ώρες 20 αν έχουν πάνω από δώδεκα έτη υπηρεσίας…)

Και παράλληλα καταθέτει Προεδρικό διάταγμα για τις υποχρεωτικές μεταθέσεις μας

(…οι εκπαιδευτικοί που πλεονάζουν και δεν συμπληρώνουν το 75% τουλάχιστον του υποχρεωτικού διδακτικού ωραρίου τους σε σχολική μονάδα ή σε ομάδα σχολικών μονάδων, της ίδιας ή διαφορετικής βαθμίδας, «με μαθήματα της πρώτης και δεύτερης ανάθεσης, της πρώτης και δεύτερης ειδικότητας, χαρακτηρίζονται με απόφαση του αρμόδιου περιφερειακού διευθυντή εκπαίδευσης, ύστερα από εισήγηση των περιφερειακών υπηρεσιακών συμβουλίων, εξ' ολοκλήρου υπεράριθμοι.

Οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι θα χαρακτηριστούν εξ' ολοκλήρου υπεράριθμοι (ολικά υπεράριθμοι) κατατάσσονται σε πίνακες υποχρεωτικής μετάθεσης που συντάσσονται από τα υπηρεσιακά συμβούλια ανά περιοχή μετάθεσης, ανά κλάδο και ειδικότητα…)

Και όλα τα παραπάνω σε κλίμα φόβου με την βιομηχανία παραγωγής επίορκων  που τίθενται σε αργία ενώ αποστέλλονται εντολές προς τους διευθυντές για γενικευμένη ρουφιανιά εντός και εκτός υπηρεσίας….,

Το υπουργείο δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ. Ακολουθούν συγχωνεύσεις, κλεισίματα σχολείων, συμπτύξεις τμημάτων,  Γενικό και Τεχνολογικό Λύκειο,  ΠΔ για αξιολόγηση κλπ κλπ

ΘΑ ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΠΡΟΒΑΤΑ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ;;;;;;;;

Πρέπει αμέσως μετά το Πάσχα, να γίνουν ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΛΜΕ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΟ Α/ΘΜΙΑΣ ,έκτακτη Γενική Συνέλευση Προέδρων των ΕΛΜΕ και στη ΔΟΕ πριν την έναρξη των Πανελλαδικών Εξετάσεων, προκειμένου ο κλάδος μας να ξεκινήσει απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις καθ’ όλη τη διάρκεια των πανελλαδικών-ενδοσχολικών εξετάσεων, της έκδοσης αποτελεσμάτων, της βαθμολόγησης των γραπτών και κάθε άλλης  διοικητικής εργασίας μέχρι το τέλος του σχολικού έτους.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ
Δεν υπάρχει εύκολη λύση, δεν υπάρχει εύκολος δρόμος και ο δρόμος της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ είναι δύσκολος δρόμος. Ο δρόμος της Τρόικα και των κυβερνήσεων του κεφαλαίου και των μνημονίων ξέρεις που οδηγεί. Φτωχό σχολείο για λίγους με φτωχή γνώση για τον αυριανό φτωχό εργαζόμενο. Και υποταγμένος ή και απολυμένος εκπαιδευτικός.

Εσύ θα διαλέξεις!

Ή θα αντισταθείς ή θα απολυθείς!

Αλέξης Φυτσιλής μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

Ήθελα να το μοιραστούμε !

Η αλληλεγγύη ως συνοχή των κοινοτήτων

Ως εκ της φύσεώς της η «Εφημερίδα των Συντακτών» πιστεύει στην αυτοοργάνωση, στο συνεταιρίζεσθαι και ενισχύει κάθε μορφή κινήματος που πηγάζει από την κοινωνία σαν μορφή αντίστασης των εργαζομένων απέναντι στην επίθεση που δέχονται από την πολιτική των μνημονίων. Η συνοχή της είναι η αλληλεγγύη που (μαθαίνουν να) επιδεικνύουν μεταξύ τους τα μέλη, είτε σε συνεταιρισμό ανήκουν είτε σε γειτονιές και κοινότητες. Τις νέες αυτές μορφές κοινωνικής οργάνωσης αναδεικνύει η εφημερίδα μας δίνοντας φωνή και βήμα στους πρωταγωνιστές της.

 Το ρεπορτάζ από την Ιερισσό, που έγινε γνωστή σε όλη τη χώρα από τον αγώνα των κατοίκων της εναντίον των εταιρειών εξόρυξης χρυσού στην περιοχή τους, είναι αποκαλυπτικό του νέου τρόπου συνύπαρξης τόσο ώστε καμιά ώρα της μέρας ή της νύχτας δεν φεύγει η έγνοια του ενός για τον άλλον. Είναι εντυπωσιακό πόσο έχει αλλάξει η νοοτροπία και η συμπεριφορά των κατοίκων τα τελευταία χρόνια εξ αφορμής του κοινού τους αγώνα εναντίον των εταιρειών, που έχουν την κυβερνητική υποστήριξη, και των δυνάμεων καταστολής που τους επιτίθενται με χημικά, εισβάλλουν νύχτα στα σπίτια τους, συλλαμβάνουν βιαίως μαθητές. Όλη αυτή η κυβερνητική αυθαιρεσία και ο αυταρχισμός έχουν πεισμώσει τους κατοίκους και κάποια στιγμή συνειδητοποίησαν ότι μόνο όλοι μαζί μπορούν να αντισταθούν στη λαίλαπα της καταστολής. Καθαρίζουν και μαγειρεύουν ομαδικά, μοιράζονται τα έξοδα κατά τις μετακινήσεις τους και όταν χρειάζεται να πάνε στα δικαστήρια δεν ανησυχούν για το πού θα αφήσουν τα ανήλικα παιδιά τους. Ήδη από τον Αύγουστο του 2011 έφτιαξαν παιδικό σταθμό στο χωριό τους και στήνονται ομαδικά baby sitting και, επιπλέον, οργανώνονται ομάδες που μαγειρεύουν ομαδικά. Το χωριό μοιράζεται τα πάντα. «Τώρα πια, σχεδόν χωρίς καθόλου ντροπή, αν κάποιος από εμάς έχει πρόβλημα να πληρώσει το χαράτσι, θα το καλύψουμε όλοι μαζί», λένε και καταλαβαίνεις ότι νιώθουν υπερήφανοι για αυτό τους το επίτευγμα.

 Το πιο χαρακτηριστικό της επικοινωνίας είναι οι καμπάνες, το μόνο μέσο μαζικής επικοινωνίας στις κοινότητες πριν από αρκετές δεκαετίες…

 Τώρα, στο κάθε χτύπημά τους, αφήνουν όλοι τις δουλειές τους και τρέχουν στα μπλόκα. Όλοι πλέον διακατέχονται από άλλη φιλοσοφία, δεν νιώθουν αποξενωμένοι ή αβοήθητοι, έχουν συνδεθεί οι ζωές τους. Όταν κάθεται ένας στο εδώλιο, δίπλα του είναι όλο το χωριό, τώρα έχει ανοίξει το μυαλό όλων, τώρα ξέρουν πόσο σημαντική είναι η αλληλεγγύη.

 Ο πολιτισμός μιας χώρας κρίνεται πλέον και από τη βαθμίδα αλληλεγγύης που επιτυγχάνουν τα μέλη των κοινοτήτων. Ισως είναι μια ευκαιρία να εξοριστεί διά παντός ο καταναλωτισμός και ο ατομικισμός που διέκριναν όλους μας σε (δανεικές) εποχές ευμάρειας, κοινωνικής αναγνώρισης, νεοπλουτισμού και λοιπών «αξιών». Διαφορετικό φαντάζει το μέλλον (ευοίωνο) με την ανάπτυξη των γειτονιών αλληλεγγύης.

28/04/2013

Το έστειλε η Λένα Γκ.