Ναι ρε να κάνεις απεργία.

Ναι ρε να κάνεις απεργία, μίζερε εκπαιδευτικέ ή αλλιώς οι οκτώ μπούρδες

Λοιπόν ήρθε η στιγμή να κάνω κριτική στον εαυτό μου,στα λογικώς επιχειρηματολογούντα post μου

αυτό : http://brakatsoulas.blogspot.gr/2013/09/blog-post_6.html
και αυτό:http://brakatsoulas.blogspot.gr/2013/08/blog-post_25.html
στα οποία με ένα λόγιο και καυστικό ύφος ακυρώνω την απεργία και το συνδικαλισμό.

Μαλακίες!
Με μια λογική μικροαστική,θα έλεγα, προσπαθώ να δικαιολογήσω την ανικανότητά μου να απεργήσω!

Και ήρθε η ώρα της εξομολόγησης: Τα παραπάνω post, είναι κατακαραμπαρούφες, επειδή πολύ απλά φοβάμαι να απεργήσω! (Στην ουσία φοβάμαι να ρισκάρω!)
Με άλλα λόγια είναι φιλοσοφικές μπούρδες , με τις οποίες αυνανίζομαι.
Και καλά αντίδραση!

Μπούρδες στις οποίες πολλοί έχουμε παγιδευτεί και οι οποίες είναι οι εξής οκτώ:

Μπούρδα Νο1
Πρέπει να κάνουν όλοι απεργία για να κάνω και εγώ. Η λογική του όλα η τίποτα! Μια ωραία κλισέ δικαιολογία για να αποφύγω την ευθύνη της απεργίας.

Μπούρδα Νο2
Πρέπει να νιώθω σίγουρος ότι θα έχει επιτυχία η κινητοποίησις .
Επίσης μια ωραία δικαιολογία του κώλου! Σιγά μην πάμε και στις χαρτορίχτρες. Για την έννοια του ρίσκου δεν έχετε ακούσει ποτέ;

Μπούρδα Νο3
Δικαίωμά μου να μην απεργήσω!
Η μεγαλύτερη, πατάτα που ακούγετε στα γραφεία των μίζερων συναδέλφων.
Το δικαίωμα είναι έννοια κατάκτησης μετά από αγώνα , πόνο και κόστος , οπότε δικαίωμα είναι μόνο το να απεργήσεις !

Μπούρδα Νο4
Δεν εμπνέομαι ή δεν εμπιστεύομαι ,τους εκπροσώπους του συνδικαλισμού!!
Νομίζω ότι είναι η παγίδα που έχουμε πέσει οι περισσότεροι , χωρίς να εξαιρώ τον εαυτό μου.
Ενδεχομένως να υπάρχει ένα δίκιο στο παραπάνω, αλλά μέχρι να βρεθεί εκείνος ο ιδανικός ή λιγότερο ιδανικός συνδικαλισμός που θα εμπιστευτούμε ή θα εμπνευστούμε ,θα μας έχουν πάρει και τα βρακιά.
Αυτά είναι τα συνδικαλιστικά δεδομένα και με αυτά θα παλέψουμε (εξάλλου από δικές μας ψήφους βγήκαν) διότι όλοι συμφωνούμε στο σημαντικότερο: Να σταματήσει επιτέλους αυτή η ακραία φασιστική νεοφιλελεύθερη πολιτική, που εξευτελίζει, ταπεινώνει , απανθρωποποιεί!

Μπούρδα Νο5
Θέλω άλλη μορφή αγώνα γιατί η απεργία είναι παρωχημένη στις μέρες μας.
Ναι καλά , κάτσε εσύ και σκέψου άλλες μορφές αγώνα και όταν τις βρεις πες μου και μένα!
Αν θες ,συνάδελφε, να σκεφτείς κάτι εναλλακτικό να το κάνεις μέσα από τη δράση και άσε τη φιλοσοφία για μετά.

Μπούρδα Νο6
Δεν θέλω να δώσω τα λεφτά μου στο κράτος.
Ναι δε θα τα δώσεις τώρα, αλλά θα τα δώσεις μια και καλή με την απόλυσή σου!

Μπούρδα Νο7
Πρέπει να βρω ιδεολογικό πλαίσιο για να απεργήσω.
Μέχρι να το βρεις και αν το βρεις , θα έχεις εξαφανιστεί, ως άνθρωπος , ως προσωπικότητα, ως δάσκαλος.

Μπούρδα Νο8
Δεν είναι με το μέρος μου η κοινωνία.
Η κοινωνία έτσι και αλλιώς έχει μπει σε φάση ανθρωποφαγική. Είτε κάνεις, είτε δεν κάνεις απεργία η κοινωνία θα σε κράζει και μόνο επειδή δουλεύεις!

Αυτά έχω να πω και τα λέω γιατί θέλω ένα καλύτερο σχολείο για μένα και τους μαθητές μου. Τόσο απλά.
(Μπούρδα συμπληρωματική: Να γίνουν 2, όχι 3, όχι 4, όχι 1, όχι 5 κλπ οι ημέρες τις απεργίας. Εγώ θα έλεγα όποιος δε θέλει να ζυμώσει 10 μέρες κοσκινίζει!)
Ο μπρακατσούλας
brakatsoulas.blogspot.gr

Πέρασε η απεργία των καθηγητών στη ΓΣ Προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας

Πέρασε η απεργία των καθηγητών στη ΓΣ Προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας

 

Η 5νθήμερη επαναλαμβανόμενη απεργία της ΟΛΜΕ ψηφίστηκε σήμερα αργά το βράδυ στη ΓΣ Προέδρων. Το σώμα θα συνεδριάσει εκ νέου στις 20 ή 21 Σεπτεμβρίου προκειμένου να συμφωνήσει για τη συνέχιση των πενθήμερων κινητοποιήσεων. Εκείνο το διάστημα θα έχουν καθορίσει και άλλες ομοσπονδίες του δημοσίου τη μορφή των απεργιακών κινητοποιήσεών τους. Είναι επιβεβλημένο η κοινή κάθοδος όλων των κλάδων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε γενική απεργία. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για νʼ αναχαιτιστεί η συνεχιζόμενη κοινωνική καταστροφή! Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να σταματήσει ο αργός θάνατος! Όλα τα υπόλοιπα περί ανάκαμψης είναι απλώς φληναφήματα και φρούδες ελπίδες!

 

Υπέρ της παραπάνω πρότασης ψήφισαν 85 στις 88 ΕΛΜΕ ως εξής:

 

Πλαίσιο αιτημάτων:

ΥΠΕΡ: 68, ΚΑΤΑ: 4, ΛΕΥΚΟ: 13

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ (ΠΔ):

ΥΠΕΡ: 72, ΚΑΤΑ: 6, ΛΕΥΚΑ: 7

Το ποσοστό υπέρ της απεργίας ήταν 89,7% επί των ΕΛΜΕ και 92,2% επί του αριθμού των συνέδρων του πρόσφατου 16^ου συνεδρίου της ΟΛΜΕ.

 

Καλό αγώνα συνάδελφοι! Να βάλουμε πλάτη, ώστε να επιτύχει τόσο ο δικός μας αγώνας, όσο και όλων των εργαζόμενων, με τους οποίους ελπίζουμε να δημιουργήσουμε κοινό απεργιακό μέτωπο τις αμέσως προσεχείς ημέρες!

ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

 

    Αγαπητοί Γονείς,
Ο φετινός Σεπτέμβρης με το άνοιγμα των σχολείων μας βρίσκει όλους, εργαζόμενους και νεολαία με σοβαρά προβλήματα επιβίωσης από τη συνέχιση της πιο βάρβαρης πολιτικής Κυβέρνησης και Τρόικα.
Ο χώρος της δημόσιας εκπαίδευσης δέχεται ολομέτωπη επίθεση.
ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Ας μας απαντήσουν :
1.Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με 16.000 λιγότερους καθηγητές;
2. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με 27αρια και 30αρια τμήματα, με μετακινήσεις μαθητών και κατευθύνσεων;
3. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία χωρίς ένας μεγάλος αριθμός μαθητών των ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ (περίπου 15.000) να βρίσκει τον καθηγητή του και τον τομέα στον οποίο φοιτούσε και θα ήθελε να συνεχίσει να φοιτά;
4. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με καθηγητές που δεν ξέρουν σε ποια και πόσα σχολεία θα διδάξουν, σε ποια περιοχή της χώρας θα δουλέψουν κι αν θα έχουν δουλειά το επόμενο διάστημα;
5. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με λειτουργικές δαπάνες μειωμένες κατά 60%. χωρίς χρήματα για ρεύμα, νερό, θέρμανση;
6. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με προγράμματα που αναμορφώνονται κάθε ημέρα και περιμένουμε που θα σταματήσει η ρουλέτα; Χωρίς να υπάρχει μια μελέτη που να υποστηρίζει τη μια ή την άλλη αλλαγή;
7. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με προγράμματα αποσπασματικά – επιστημονικά αντικείμενα κατακερματισμένα- με πληροφορίες ατάκτως εριμμένες αντί της γνώσης σε βάθος και πλάτος των γνωστικών αντικειμένων;
8. Μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία και να ανταποκριθούν οι μαθητές που προέρχονται από φτωχές οικογένειες στον εξεταστικό μαραθώνιο που ετοιμάζουν, με εξετάσεις τύπου πανελληνίων στις τρεις τάξεις του Γενικού Λυκείου και στην Α τάξη των ΕΠΑΛ και μάλιστα χωρίς καμιά υποστηρικτική διαδικασία; Με αμφισβήτηση και αυτής της δυνατότητας να πάρουν απολυτήριο;
9. Μπορούν να λειτουργήσουν σχολεία που μετατρέπουν τα οράματα και τις προσδοκίες των μαθητών για επαγγελματική εκπαίδευση, σε απλήρωτη, ανασφάλιστη εργασία μέσω της μαθητείας, για να αυξάνουν τα κέρδη τους οι εργοδότες;
10. Θα αποδεχτούμε για τα παιδιά μας τη θέση ενός μισοκαταρτισμένου εργάτη σε μια ειδικότητα που θα υπάρχει όσο εξασφαλίζει κέρδη στους εργοδότες και θα καταργείται όταν ο εργοδότης αυτός βρει αλλού, σε άλλο τόπο και κλάδο δυνατότητες για να αυξάνει τα κέρδη του;
11. Μπορούν να λειτουργήσουν και να παράγουν ποιοτικό έργο οι εκπαιδευτικοί σε σχολεία που λειτουργούν με την απειλή του ελεγκτή της δημόσιας διοίκησης, την απειλή των κακόβουλων καταγγελιών που οδηγούν σε βαριές πειθαρχικές ποινές και αργία όσους δε συμμορφώνονται με τις επιλογές τους;
Για όλους αυτούς τους λόγους και πολλούς άλλους εμείς οι εκπαιδευτικοί, μαζί με τους μαθητές και τους γονείς και όλους τους εργαζόμενους.
ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ «ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ» ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ:
-στην ουσιαστική μόρφωση για όλους τους μαθητές, χωρίς εξεταστικούς και ταξικούς φραγμούς,
-στη σταθερή, μόνιμη αξιοπρεπή εργασία για εκπαιδευτικούς, για μαθητές – αυριανούς εργαζόμενους και για τους γονείς τους – τωρινούς εργαζόμενους κι ανέργους.
Αντιστεκόμαστε στη διάλυση του δημόσιου σχολείου. Με μαζικούς ενωτικούς αγώνες ΜΠΟΡΟΥΜΕ και θα ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ αυτή την πολιτική.
ΜΑΖΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΧΩΡΑΕΙ ΌΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΌΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ
Αθήνα, 9/9/2013

 

ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

 

Μαρία, Γιάννη, Πέτρο, Ελένη, Ανίσα, Βλαντισλάβ…
Αγαπητή μας μαθήτρια, αγαπητέ μας μαθητή
Έχει περάσει πια αρκετός καιρός από τότε που αυτές οι μέρες του Σεπτέμβρη ήταν για όλους μας μια γλυκιά επιστροφή στο σχολείο, με τις ανταλλαγές των καλοκαιρινών εμπειριών, με το σχεδιασμό και τις αποφάσεις για την καινούργια σχολική χρονιά, με την ανανέωση της υπόσχεσης πως θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, για να ζήσουμε όμορφα. Έχει περάσει πια αρκετός καιρός, από τότε που οι κυβερνήσεις των μνημονίων και όσοι τις υπηρετούν, αποφάσισαν να διαλύσουν το Δημόσιο Σχολείο, να το μετατρέψουν σε μια άχρωμη και σκληρή επιχείρηση, που θα χωράει μόνο τα παιδιά των λίγων. Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρόκειται για κάτι φυσικό και λογικό. Περιμένουν από μας να «συνηθίσουμε» την καταστροφή. Όμως κι οι δυο μας ξέρουμε, ότι αυτό είναι δύσκολο να συμβεί. Γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε έτσι. Αλλά και γιατί σημαίνει ότι πρέπει να παραιτηθούμε- κι εμείς κι εσύ- από το να είμαστε άνθρωποι. Από έναν καλύτερο κόσμο. Από τη δύναμη της νεανικής σου ορμής και δημιουργικότητας ,από την έντονη επιθυμία ν΄ αλλάζεις τα πράγματα γύρω σου κόντρα στις συνήθειες και τον εφησυχασμό των μεγάλων.
Μετά από τούτο τον Σεπτέμβρη λοιπόν τίποτα δεν θα είναι το ίδιο. Εμείς, οι καθηγητές και οι καθηγήτριές σου, αποφασίσαμε να ξεσηκωθούμε σε έναν απεργιακό αγώνα για την υπεράσπιση του Δημόσιου Σχολείου, της ζωής της δικιάς μας και της δικιάς σου. Απέναντί μας έχουμε τα στελέχη των υπουργείων, τους καλοπληρωμένους μάνατζερ, τα δελτία ειδήσεων, που δεν έχουν σταματήσει να επαναλαμβάνουν ότι είναι ο δικός μας ο αγώνας που θα βλάψει το Σχολείο και όχι η δική τους βάρβαρη πολιτική. Αυτοί οι άνθρωποι, ζώντας χρόνια τώρα στα σαλόνια της εξουσίας, δεν είναι σε θέση να καταλάβουν τις ανάγκες σου, τις αγωνίες σου, τα όνειρά σου. Αυτοί οι άνθρωποι του συστήματος ξέρουν μόνο να κάνουν λογιστικούς λογαριασμούς, και σ’ αυτούς τους λογαριασμούς βρήκαν ότι το Δημόσιο Σχολείο περισσεύει.
Μέσα στο καλοκαίρι, συνέχισαν το καταστροφικό έργο της συγχώνευσης/κατάργησης σχολείων. Έκλεισαν αιφνιδιαστικά και μέσα σε μια νύχτα σχολεία και κατήργησαν ειδικότητες της τεχνικής εκπαίδευσης σπρώχνοντάς σε στις «αγκαλιές» των ιδιωτικών σχολαρχών. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση προσπαθεί να ολοκληρώσει τη μετατροπή του σχολείου σε ένα εξεταστικό κάτεργο, ένα προπονητικό κέντρο εξετάσεων, μιας και αντί να επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα που θα στοχεύει στην ουσιαστική και πολύπλευρη γνώση και θα μειώνει την αφόρητη πίεση που ζεις, δημιουργεί έναν απάνθρωπο μηχανισμό κοσκινίσματος ανθρώπων που βασίζεται στις συνεχείς εξετάσεις από το Γυμνάσιο μέχρι και την τελευταία μέρα σου στο Λύκειο. Θέλουν να τσακίσουν τη Νιότη σου, να συνηθίσεις τον έλεγχο, ώστε αύριο να είσαι ένας υπάκουος υπάλληλος. θέλουν να σε διώξουν απ’ το Σχολείο, ώστε να γίνεις ένας «φθηνός» ανειδίκευτος εργαζόμενος, αν βρεις δουλειά. Σχεδιάζουν μια σχολική ζωή άχαρη και δυσάρεστη, με πιο πολλά παιδιά στα τμήματα και τα εργαστήρια, με λιγότερους καθηγητές να τρέχουν πελαγωμένοι –σε πολλά σχολεία ο καθένας- για να ανταπεξέλθουν. Με την ίδια περιφρόνηση για καθετί ζωντανό και όμορφο, οι ίδιοι στεγνοί άνθρωποι μας επιβάλλουν να «αξιολογηθούμε», να μετατρέψουμε δηλαδή ό,τι αγαπάμε περισσότερο –τις σπουδές μας και την καλλιέργειά μας, τα προγράμματα και τις εργασίες που κάνουμε μαζί με σένα, όλες αυτές τις ώρες των εκδρομών, των θεατρικών, της συζήτησης, της πρόβας και της συναυλίας- σε «χαρτιά» που θα γεμίσουν το φάκελό μας, μήπως και γλιτώσουμε για λίγο την απόλυση. Μαζί μ’ αυτό έχτισαν έναν ασφυκτικό πειθαρχικό κώδικα που μας θέλει άβουλα ανθρωπάκια που θα σου «κάνουν το μάθημα» και δεν θα νοιάζονται για τίποτε παραπέρα.
Ξεκινάμε αυτή τη χρονιά λιγότεροι: με κλεισμένα σχολεία στην τεχνική και τη γενική εκπαίδευση, με πάνω από δέκα χιλιάδες συναδέλφους μας που τους έκοψαν το δρόμο για το σχολείο. Είναι μια κατάσταση που τη γνωρίζεις από πρώτο χέρι: Γιατί είναι και οι δικοί σου γονείς που υφίστανται την ίδια βίαιη επίθεση με τις περικοπές των μισθών, τις απολύσεις , τα λουκέτα των καταστημάτων και το απελπιστικό τέρας της ανεργίας. Γιατί είσαι κι εσύ που σε βλέπουμε κάθε μέρα να μετράς λιγοστά ψιλά μπροστά στο κυλικείο, να δηλητηριάζεις την επιτυχία σου στις Πανελλαδικές με το άγχος του αν θα τα βγάλεις πέρα οικονομικά, να μας ρωτάς αν έχει πια νόημα να σπουδάσεις αυτό που θέλησες ή αν υπάρχει κάποια άλλη σχολή που να σε οδηγεί σε «πιο σίγουρο μισθό» μήπως και ξεφύγεις απ’ τη μιζέρια. Γιατί είναι και τ’ αδέρφια και οι φίλοι σου, οι χθεσινοί μας μαθητές δηλαδή, που μας λένε ότι πια δεν αντέχουν εδώ και κυνηγούν την τύχη τους στο εξωτερικό, στο δρόμο της μετανάστευσης, που τον είχαν πάρει κάποτε οι παππούδες τους κι ελπίζαμε πως δεν θα τον ξαναζήσουμε αναγκαστικά.
Είναι κοινά τα προβλήματά μας. Όχι μόνο για μας και για σένα που ζούμε, δημιουργούμε, αγωνιούμε και ονειρευόμαστε στον ίδιο χώρο αλλά για ολόκληρη την κοινωνία. Μια κοινωνία που δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί μουδιασμένη το ένα χτύπημα να ακολουθεί το άλλο. Γι’ αυτό εμείς, οι καθηγητές και οι καθηγήτριές σου, αποφασίσαμε να ξεσηκωθούμε σ’ αυτόν τον αποφασιστικό αγώνα, που θα σπάσει τη σαπίλα του «δε γίνεται τίποτα». Σ’ αυτόν τον αγώνα θέλουμε δίπλα μας όλους τους εργαζόμενους. Θέλουμε τους γονείς σου, μα χρειαζόμαστε κι εσένα. Όχι για να αναλάβεις τα καθήκοντά που είναι δικά μας. Το κόστος του αγώνα θα το σηκώσουμε εμείς στο ακέραιο, παρά τις βρωμιές που ύπουλα διαδίδονται από κάποια ΜΜΕ. Σε θέλουμε δίπλα μας γιατί, όπως και μέσα στην τάξη, είναι η δικιά σου συμμετοχή που δίνει νόημα στον αγώνα μας. Μόνο μαζί μπορούμε να σπάσουμε την κυριαρχία της μοιρολατρίας και της μιζέριας, μόνο μαζί μπορούμε να σταθούμε όρθιοι και να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε απλώς «άλλο ένα τούβλο στον τοίχο» τους, άλλο ένα γρανάζι στη μηχανή τους.
Μετά από τούτο τον Σεπτέμβρη λοιπόν τίποτε δεν θα είναι πια το ίδιο. Αυτή τη μάχη ή θα την κερδίσουν οι πολιτικές της Τρόικα και της κυβέρνησης που την υπηρετεί και θα επιβάλλουν την ερήμωση και τη δυστυχία ή θα την κερδίσουμε εμείς, ανοίγοντας το δρόμο για το σχολείο του μέλλοντος, για μια δημιουργική και ελεύθερη ζωή για όλους. Εμείς, οι καθηγητές και οι καθηγήτριές σου, σου ζητάμε να σταθείς στο πλάι μας, να προσθέσεις την αποφασιστικότητά σου στη δική μας και να γίνεις μέρος του τεράστιου λαϊκού ποταμιού που θα γεμίσει τους δρόμους της χώρας και θα νικήσει!
Με αγάπη,
Οι αγωνιζόμενοι καθηγητές και καθηγήτριες σου!

ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ-ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.(ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΘ)

ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΠΑΝΤΟΥ!

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΕΓΙΝΕ! Ο ΛΟΓΟΣ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ!

ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΠΑΝΤΟΥ!

 

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών χαιρετίζουν τις αγωνιστικές αποφάσεις για πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες που με συντριπτική πλειοψηφία πήραν οι περισσότερες, μαζικές γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ πανελλαδικά.

 

Οι συνάδελφοι παραμερίζοντας αποφασιστικά αποπροσανατολιστικές προτάσεις εκτόνωσης για 48ωρη απεργία και θεωρίες ηττοπάθειας και παραίτησης («δεν είναι καιρός για κλαδικούς αγώνες») άνοιξαν το δρόμο για την πραγματική αναμέτρηση με την πολιτική που βάζει στο στόχαστρο τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, που πετά τους μαθητές έξω από την εκπαίδευση, στη μαθητεία- απλήρωτη εργασία, που διαλύει το δωρεάν δημόσιο σχολείο, που καταργεί τις όποιες κοινωνικές παροχές.

 

Η αναμέτρηση με την πολιτική του συστήματος είναι μια δύσκολη αλλά αναγκαία υπόθεση. Η μάχη ενάντια στις απολύσεις και στη διάλυση του δωρεάν σχολείου θα αποτελέσει αναπόφευκτα κεντρική πολιτική σύγκρουση με το σύστημα. Το σύστημα προσέρχεται σε αυτήν τη σύγκρουση με πλήρη συνείδηση του χαρακτήρα της. Γι’ αυτό και ένα μήνα σχεδόν πριν την πιθανή ημερομηνία έναρξης της απεργίας εκδήλωσε μέσω του εκπροσώπου της κυβέρνησης τη γνωστή χυδαία επίθεση στο ενδεχόμενο απεργίας.  Την αντίστοιχη συνείδηση πρέπει να διαμορφώσουμε κι εμείς, την απόλυτη αποφασιστικότητά μας οφείλουμε να δείξουμε.

 

Ο απεργιακός αγώνας πρέπει να οργανωθεί, για να είναι νικηφόρος. Να πάρουμε οι εργαζόμενοι την υπόθεση στα χέρια μας. Να συγκροτήσουμε και να συμμετέχουμε μαζικά σε απεργιακές επιτροπές, σε κάθε ΕΛΜΕ, σε κάθε σχολείο.

 

Οι απεργιακές επιτροπές αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες απεργιακής περιφρούρησης, δημιουργίας πανό και παρεμβάσεων στην κοινωνία, δημιουργίας απεργιακών ταμείων, οργάνωσης εκδηλώσεων αλλά και συναυλιών πολιτικής και οικονομικής στήριξης της απεργίας.

 

Οργανωνόμαστε για να αποτρέψουμε κάθε σκέψη για συνδικαλιστικά πραξικοπήματα, τύπου Μαΐου ή χειρισμούς όπως στο τελευταίο ΔΣ της ΟΛΜΕ που δεν κατέληξε τελικά σε εισήγηση προς τις γενικές συνελεύσεις, σε μια προσπάθεια να δυναμιτίσει την προοπτική της απεργίας. Οργανωνόμαστε κόντρα στην υποταγή και τον συμβιβασμό.

 

Οργανωνόμαστε για να αποκρούσουμε κάθε προσπάθεια τρομοκρατίας και καταστολής του απεργιακού μας αγώνα από πλευρά κυβέρνησης.

 

Οι εκπαιδευτικοί προπαγανδίζουμε με τον αγώνα μας και ζητούμε συμπόρευση μέσω αυτού. Φυσικοί μας σύμμαχοι είναι οι μαθητές μας και οι γονείς τους αλλά και άλλοι κλάδοι εργαζομένων που βρίσκονται στο δρόμο του αγώνα, όπως οι συνάδελφοι στο χώρο της υγείας, της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι υπάλληλοι στα πανεπιστήμια.

 

«Μ’ αγώνες για δουλειά, υγεία και παιδεία, θα σταματήσουμε τη σύγχρονη δουλεία».

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ! Η ΝΙΚΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ!

 

 

deltioake.blogspot.com                                                                                                                          6/9/2013

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ