Πότε ένας εκπαιδευτικός χαρακτηρίζεται ως «ελλιπής»

Πότε ένας εκπαιδευτικός χαρακτηρίζεται ως «ελλιπής»

 

Τι προβλέπει η νομοθεσία για τους ελλιπείς εκπαιδευτικούς

Αποφασισμένος να υλοποιήσει την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι ο Υπουργός Παιδείας παρά τις αντιδράσεις τόσο της ΟΛΜΕ όσο και της ΔΟΕ που υποστηρίζουν ότι η αξιολόγηση είναι ένα πρόσχημα για να πραγματοποιηθούν απολύσεις. Ο φόβος των δασκάλων και καθηγητών εδράζεται στη νομοθεσία και συγκεκριμένα στο άρθρο 95 του ν.3528/2007 που αναφέρει ότι υπάλληλος που εγγράφεται δυο διαδοχικές φορές στον πίνακα των μη προακτέων παραπέμπεται υποχρεωτικώς προς κρίση στο υπηρεσιακό συμβούλιο που μπορεί να τον απολύσει ή να τον υποβιβάσει κατά έναν βαθμό.

Προκειμένου να ενημερωθούν οι εκπαιδευτικοί το newsbeast.gr παρουσιάζει το τι προβλέπει η νομοθεσία για τους εκπαιδευτικούς που χαρακτηρίζονται ελλιπείς καθώς και το πότε ένας εκπαιδευτικός μπορεί να χαρακτηριστεί ως ελλιπής.

Κατηγορία Εκπαιδευτικό περιβάλλον	Συντελεστής βαρύτητας 0,75	1.Στο κριτήριο των διαπροσωπικών σχέσεων
		Ελλιπής, εφόσον στην πορεία της σχολικής χρονιάς μεταξύ αυτού και των μαθητών διαπιστώνεται απουσία σχέσεων, δεν υπάρχει πνεύμα και συμπεριφορά συνεκτικής τάξης, δεν διατυπώνονται, ούτε καν έμμεσα, προσδοκίες για τη μάθηση, τις διαπροσωπικές σχέσεις και τη συμπεριφορά των μαθητών.
		2.Στο κριτήριο του παιδαγωγικού κλίματος στη σχολική τάξη
		Ελλιπής, εφόσον, στην πορεία της σχολικής χρονιάς μεταξύ αυτού και των μαθητών, υπάρχει ουδέτερο έως και ψυχρό κλίμα και αρκετοί μαθητές βιώνουν με αρνητικό τρόπο και έχουν αρνητικές στάσεις προς τη σχολική ζωή της τάξης με αποτέλεσμα να παραμένουν αδιάφοροι και αποστασιοποιημένοι
		3. κριτήριο της οργάνωσης της σχολικής τάξης
		Ελλιπής, εφόσον στην πορεία της σχολικής χρονιάς παραμελεί τον χώρο και την παιδαγωγική λειτουργικότητα της τάξης, δεν φροντίζει για τη θέσπιση κανόνων, δεν μεριμνά για τη διαχείριση προβλημάτων συμπεριφοράς και, κυρίως δεν αντιμετωπίζει ανάρμοστες μορφές συμπεριφοράς των μαθητών με παιδαγωγικό τρόπο.
Σχεδιασμός, προγραμματισμός και προετοιμασία της διδασκαλίας,	Συντελεστής βαρύτητας 0,50	4. «Βαθμός αντίληψης των δυνατοτήτων και αναγκών των μαθητών για τη διαμόρφωση του σχεδιασμού της διδασκαλίας»
		Ελλιπής, εφόσον η προετοιμασία δεν λαμβάνει υπόψη ή λαμβάνει πλημμελώς και επιφανειακά τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά και τη μαθησιακή ετοιμότητα των μαθητών.
		5.Στο κριτήριο στόχων και περιεχομένου κατά την προετοιμασία ευρύτερης ενότητας μαθημάτων
		Ελλιπής, εφόσον η προετοιμασία του περιεχομένου της διδασκαλίας είναι ανύπαρκτη, ελλιπής ή εσφαλμένη στο μεγαλύτερο μέρος της
		6.Στο κριτήριο διδακτικές ενέργειες και εκπαιδευτικά μέσα κατά την προετοιμασία
		Ελλιπής, εφόσον η προετοιμασία των διδακτικών ενεργειών και των μέσων είναι ανύπαρκτη, ελλιπής ή εσφαλμένη στο μεγαλύτερο μέρος της.
Διεξαγωγή της διδασκαλίας και αξιολόγηση των μαθητών	Συντελεστής βαρύτητας 1,25	7.Στο κριτήριο μαθησιακής και ψυχολογικής προετοιμασίας του μαθητή για τη διδασκαλία του νέου μαθήματος
		Ελλιπής, εφόσον απουσιάζει κάθε μορφή ενημέρωσης και προετοιμασίας των μαθητών ή αυτή είναι ασαφής και δημιουργεί σύγχυση στους μαθητές και δεν φροντίζει για τη δημιουργία θετικού εκπαιδευτικού κλίματος
		8.Στο κριτήριο των διδακτικών ενεργειών και εκ παιδευτικών μέσων
		Ελλιπής, εφόσον κινείται εκτός στόχων ή και περιεχομένου και η διδασκαλία του δεν έχει ειρμό και συνοχή
		9. Στο κριτήριο του βαθμού κινητοποίησης των μαθησιακών διαδικασιών
		Ελλιπής, εφόσον αναθέτει μαθησιακές δραστηριότητες στους μαθητές χωρίς να συζητά, να διευκρινίζει και να τους κατευθύνει και χωρίς να μεριμνά για την κατανόηση και τη μάθηση.
		10. Στο κριτήριο εμπέδωσης της νέας γνώσης και της αξιολόγησης των μαθητών
		Ελλιπής, εφόσον παραλείπει την αξιολόγηση των μαθητών ή την υλοποιεί πλημμελώς ή με λανθασμένο τρόπο, όταν κυρίως, δεν λαμβάνει υπόψη του τους διδακτικούς στόχους και το περιεχόμενο της διδασκαλίας, την ηλικία και τις ανάγκες των μαθητών της τάξης του καθώς και τις ικανότητες και τις προϋπάρχουσες γνώσεις τους, αλλά και τα κοινωνικοπολιτισμικά δεδομένα της σχολικής μονάδας
Υπηρεσιακή συνέπεια και επάρκεια	Συντελεστής βαρύτητας 1,50	11. Στο κριτήριο των τυπικών υπαλληλικών υποχρεώσεων
		Ελλιπής, εφόσον ανταποκρίνεται ελάχιστα ή πλημμελώς στις τυπικές υπαλληλικές του υποχρεώσεις.
		12.Στο κριτήριο της συμμετοχής στη λειτουργία της σχολικής μονάδας ως «οργανισμού που μαθαίνει» και στις διαδικασίες αυτο–αξιολόγησής της
		Ελλιπής, εφόσον συμμετέχει ελάχιστα ή πλημμελώς στη λειτουργία της σχολικής μονάδας.
		13. Στο κριτήριο της επικοινωνίας και συνεργασίας με γονείς και με φορείς του δημόσιου και με μη κερδοσκοπικούς του ιδιωτικού τομέα για θέματα που αφορούν άμεσα ή έμμεσα την εκπαίδευση,
		Ελλιπής, εφόσον συνεργάζεται περιστασιακά και ελάχιστα με γονείς και φορείς
Επιστημονική και επαγγελματική ανάπτυξη του εκπαιδευτικού	Συντελεστής βαρύτητας 1	14.Κριτήρια της επαγγελματικής ανάπτυξης
		Ελλιπής, εφόσον έχει κάτω των τριών (3) από τα προαναφερόμενα ανεξαρτήτως υποκριτηρίου. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ανατρέξουν στο άρθρο 6 παράγραφο 4 προκειμένου να ενημερωθούν για τα υποκριτήρια που είναι β1) υποκριτήρια επιμόρφωσης, (β2) υποκριτήρια άσκησης καθηκόντων ευθύνης και (β3) υποκριτήρια γενικής εκπαιδευτικής δράσης, όπως αυτά παρατίθενται στην παράγραφο 4 του άρθρου 6.

Πώς υπολογίζεται η βαθμολογία

1. Η τελική βαθμολογία και ο συνολικός ποιοτικός χαρακτηρισμός κάθε αξιολογούμενου εκπαιδευτικού που υπηρετεί σε κάποια από τις θέσεις που προβλέπονται στις περιπτώσεις α) έως κγ) της παραγράφου 1 του άρθρου 1 προκύπτει ως εξής:

Πολλαπλασιάζουμε τη βαθμολογία κάθε κατηγορίας με το συντελεστή βαρύτητας αυτής, στη συνέχεια προσθέτουμε τα γινόμενα που προκύπτουν και έπειτα διαιρούμε το άθροισμα των γινομένων με τον αριθμό 5, που είναι το άθροισμα των συντελεστών βαρύτητας όλων των κατηγοριών.

Με δεδομένο ότι τα κριτήρια μιας κατηγορίας είναι ισοδύναμης βαρύτητας, ως βαθμολογία κάθε κατηγορίας ορίζεται ο μέσος όρος των βαθμολογιών όλων των κριτηρίων που την απαρτίζουν.

Δηλαδή, η Τελική Βαθμολογία (ΤΒ) δίνεται από τον ακόλουθο αλγόριθμο:

ΤΒ = Άρθροισμα όλων των γινομένων ΒΚτi x ΣΚτi, Άθροισμα ΣΚτi, όπου ΒΚτi η βαθμολογία της i κατηγορίας και ΣΚτi ο συντελεστής βαρύτητας αυτής.

2. Η τελική βαθμολογία κάθε αξιολογούμενου εκπαιδευτικού που δεν υπηρετεί στις θέσεις που προβλέπονται στις περιπτώσεις α) έως κγ) της παραγράφου 1 του άρθρου 1 υπολογίζεται με τον εξής μαθηματικό τύπο:

ΤΒ={ΣΚτ1Χ ΒΚτ1+ ΣΚτ2Χ ΒΚτ2+ ΣΚτ3ΧΒΚτ3 + ΣΚτ4ΧΒΚτ4 + ΣΚτ5ΧΒΚτ5}/5,

όπου ΤΒ: Η τελική βαθμολογία, ΒΚτ: Βαθμός κατηγορίας που προκύπτει από το μέσο όρο της βαθμολογίας κάθε κριτηρίου της και ΣΚτ: Συντελεστής κατηγορίας κριτηρίων.

3 Η Τελική Βαθμολογία (ΤΒ) υπολογίζεται με χρήση υπολογιστή και εκφράζεται ως δεκαδικός αριθμός με προσέγγιση εκατοστού

Πότε ένας εκπαιδευτικός χαρακτηρίζεται ελλιπής:

Υπάρχουν δυο περιπτώσεις που μπορούν να οδηγήσουν τον εκπαιδευτικό στο χαρακτηρισμό του ως ελλιπή.

- Αν η συνολική βαθμολογία του είναι μεταξύ 0-30 τότε χαρακτηρίζεται ως ελλιπής

- Επίσης οι εκπαιδευτικοί που χαρακτηρίζονται ελλιπείς σε περισσότερα του ενός κριτήρια σε μία εκ των κατηγοριών χαρακτηρίζονται συνολικά ελλιπείς, ασχέτως συνολικής βαθμολογίας.

Τι αναφέρει η νομοθεσία για τους εκπαιδευτικούς που χαρακτηρίστηκαν ως ελλιπείς

Σύμφωνα με το ΠΔ 152/2013 οι εκπαιδευτικοί που χαρακτηρίζονται ως ελλιπείς με σχετική πράξη του Διευθυντή Διεύθυνσης, εγγράφονται στον πίνακα των μη προακτέων που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 8 του ν. 4024/2011 (Φ.Ε.Κ. Α 226). Με βάση το άρθρο αυτό οι υπάλληλοι που περιλαμβάνονται σε πίνακα μη προακτέων στερούνται του δικαιώματος για προαγωγή για τα επόμενα δύο (2) έτη.

Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, υπάρχει σύμφωνα με την ΟΛΜΕ και τη ΔΟΕ ο κίνδυνος της απόλυσης για τους εκπαιδευτικούς που εγγράφονται σε δυο διαδοχικούς πίνακες μη προακτέων με βάση τα όσα αναφέρει το άρθρο 95 του ν.3528/2007 που παρατίθεται ακολούθως.

Άρθρο 8 παράγραφος 4 νόμος 4024/2011:

Στους πίνακες μη προακτέων περιλαμβάνονται οι υπάλληλοι που κρίνονται ως μη προακτέοι. Ως μη προακτέοι κρίνονται με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση του υπηρεσιακού συμβουλίου, βάσει πραγματικών στοιχείων. Οι υπάλληλοι που περιλαμβάνονται σε πίνακα μη προακτέων στερούνται του δικαιώματος για προαγωγή για τα επόμενα δύο (2) έτη.

Άρθρο 95 του ν.3528/2007

Παραπομπή μη προακτέου υπαλλήλου

Υπάλληλος, ο οποίος εγγράφεται σε δύο διαδοχικούς πίνακες μη προακτέων στον ίδιο βαθμό, παραπέμπεται μέσα σε δύο (2) μήνες από την κύρωση του οικείου πίνακα υποχρεωτικώς προς κρίση στο υπηρεσιακό συμβούλιο, το οποίο, με αιτιολογημένη απόφαση του και μετά από προηγούμενη κλήση αυτού για να παράσχει εγγράφως ή προφορικώς τις αναγκαίες διευκρινίσεις, μπορεί να τον απολύσει ή να τον υποβιβάσει κατά έναν βαθμό. Κατά της απόφασης αυτής επιτρέπεται να υποβληθεί ένσταση στο Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο.

Επιμέλεια: Καλόγηρος Βασίλειος

ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΕΩΝ:ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΕΩΝ:ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

 

Γιατί μια αυτόνομη δημοτική παρέμβαση;

Οι πολίτες που δημοσιοποιούμε την παρακάτω διακήρυξη είμαστε πεισμένοι για ένα απλό αλλά θεμελιώδες γεγονός: η ελληνική κρίση, πέρα από τα συγκυριακά της χαρακτηριστικά, είναι κατεξοχήν κρίση δομική, κρίση του κοινωνικού και οικονομικού της μοντέλου, και δεν μπορεί να θεραπευτεί με ημίμετρα. Ούτε βέβαια με την επιστροφή στο «απωλεσθέντα παράδεισο» της ύστερης μεταπολίτευσης. Ο δρόμος για την αντιμετώπισή της δεν περνάει ούτε από το φθαρμένο πολιτικό προσωπικό που ανακυκλώνεται στους ίδιους ή «καινούριους» πολιτικούς σχηματισμούς, ούτε από πάσης φύσεως σωτήρες και από μηχανής Θεούς. Ο δρόμος για να ξεφύγουμε από τον κλοιό των Μνημονίων και της διεθνούς εξάρτησης θα ανοιχτεί από την κοινή περπατησιά εκατομμυρίων πολιτών – της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού – οι οποίοι είναι και τα μεγάλα θύματα της πολιτικής που συνέτριψε το βιοτικό τους επίπεδο και το κράτος πρόνοιας και μετέβαλε την χώρα σε «αποικία χρέους» της τευτονικής Ευρώπης.

Συνεπώς, όσοι και όσες διεκδικούν την ψήφο των Πατρινών ισχυριζόμενοι/ες ότι διαθέτουν «μαγικές λύσεις» για την τοπική αυτοδιοίκηση και ότι με την εκλογή τους είναι ικανοί να δημιουργήσουν «τοπικές οάσεις», σε μια χώρα που καθημερινά ερημώνει και μια κοινωνία που αποσυντίθεται από τις πολιτικές που επιβάλλουν οι ξένοι επικυρίαρχοι και οι ντόπιοι υποτακτικοί και συνεργάτες τους, είτε πλανώνται πλάνην οικτρά είτε κοροϊδεύουν. Το ίδιο ισχύει και για όσους/ες επιζητούν την ψήφο των Πατρινών για να αγωνιστούν για λογαριασμό τους αλλά… χωρίς αυτούς.

Η συνειδητοποίηση της κρισιμότητας των στιγμών που περνάει ο τόπος και του τιτάνιου έργου που χρειάζεται για να αντιστραφεί η πορεία της εξαθλίωσης και της παρακμής δεν οδηγεί σε κάποια παράλυση και μια αίσθηση ματαιότητας για την παρέμβαση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αντιθέτως, κάνει ακόμα πιο επιτακτική την αυτόνομη και ουσιαστική παρέμβαση των πολιτών στο πεδίο της αυτοδιοίκησης. Ιδιαίτερα σε μια πόλη όπως η Πάτρα, την τρίτη μεγαλύτερη της χώρας, στην οποία η κρίση εκδηλώνεται με όλες τις παροξυσμικές μορφές της: ανεργία, φτώχεια, παραγωγική εκχέρσωση, υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, μόλυνση, έλλειψη προοπτικής, μετανάστευση των νέων, αυτοκτονίες και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μέχρι σήμερα

Μέσα στο ζοφερό αυτό τοπίο, ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης, γενικά, μόνο αρνητικά μπορεί να κριθεί καθώς συγκεντρώνει μια σειρά αρνητικών επιτευγμάτων:

• Έρμαιο πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.

• Αναπαραγωγή των εκφυλιστικών φαινομένων της κεντρικής διοίκησης, μερικές φορές σε μεγαλύτερο βαθμό: φαυλοκρατία, κλεπτοκρατία, διαφθορά, νεποτισμός, κομματισμός, παρασιτισμός, συναλλαγή, απουσία ελέγχου εκ μέρους των πολιτών, πλήρης αδυναμία υπεράσπισης των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων.

• Αναπαραγωγή της πολιτικής ξεζουμίσματος του πολίτη, όμοια με της κεντρικής οικονομικής πολιτικής, προσφέροντας αναντίστοιχη ποιότητα υπηρεσιών.

• Ουσιαστική προσαρμογή και αποδοχή των πολιτικών των Μνημονίων και οργάνωση των Δήμων με βάση τις μνημονιακές προτεραιότητες.

• Αποξένωση των δημοτών από τα δημοτικά πράγματα και τη λήψη των αποφάσεων, ιδιαίτερα μετά την εφαρμογή του σχεδίου συγκεντροποίησης «Καλλικράτης».

• Πεδίο ανάδειξης και ανακύκλωσης του ίδιου φθαρμένου και ανίκανου πολιτικού προσωπικού που οδήγησε τη χώρα στην καταστροφή.

• Άκριτη αποδοχή των ευρωπαϊκών πολιτικών για χρηματοδότηση απευθείας των περιφερειακών και τοπικών διοικήσεων από τις Βρυξέλλες με αποτέλεσμα την δημιουργία τοπικιστικών και χωριστικών τάσεων.

Αν σε αρκετά από τα παραπάνω κάποιος/α αναγνωρίζει χαρακτηριστικά των νυν και τέως δημοτικών διοικήσεων της Πάτρας, δεν πέφτει και πολύ έξω…

Ο χαρακτήρας μιας εναλλακτικής παρέμβασης στο Δήμο Πατρέων

Οι τραγικές στιγμές που περνάει ο τόπος και οι ανάγκες της μεγάλης πλειοψηφίας των Πατρινών πολιτών, επιζητούν μιαν άλλη Δημοτική Αρχή που είναι ικανή να τις κατανοεί και να μοχθεί για την ικανοποίησή τους.

Κατά τη γνώμη μας, μια παρέμβαση στα κοινά της πόλης οφείλει να αναδεικνύει προγραμματικά το τετράπτυχο Αντίσταση – Δημιουργία – Αλληλεγγύη – Δημοκρατία. Πιο συγκεκριμένα, εργαζόμαστε ώστε να υπάρξει ένας Δήμος Πατρέων ο οποίος:

• Λειτουργεί ως συνειδητός κυματοθραύστης των μνημονιακών πολιτικών στο βαθμό και την έκταση των δραστηριοτήτων που τον αφορούν. Ιδιαίτερα, αντιστέκεται στις προσπάθειες των Γερμανών γκαουλάιτερ Ράιχενμπαχ και Φούχτελ (ή των διαδόχων τους) να εντάξουν την τοπική αυτοδιοίκηση απευθείας στο σχεδιασμό των γερμανικών ελίτ.

• Δρα ως εμπνευστής, σχεδιαστής και αρωγός σχεδίων και κινήσεων παραγωγικής ανασυγκρότησης στην περιοχή μέσα από την ενίσχυση και προώθηση κοινοτικών, συλλογικών και συνεταιριστικών παραγωγικών εγχειρημάτων και ιδιωτικών παραγωγικών πρωτοβουλιών, καθώς και την οργανική τους σύνδεση με το τοπικό Πανεπιστήμιο και ΑΤΕΙ.

• Δημιουργεί ένα ευρύτατο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών και δομών κοινωνικής αλληλεγγύης με ιδιαίτερη έμφαση στην πρόνοια, στην υγεία, στην παιδεία, στο μαζικό αθλητισμό και στην προστασία του περιβάλλοντος.

• Διαμορφώνει ένα ευρύ δίκτυο πολιτιστικών δομών με μαζικό χαρακτήρα και στέκεται αρωγός στην πληθώρα των ερασιτεχνικών ομάδων που ήδη προσφέρουν μεγάλο έργο στο θέατρο, το χορό, τη μουσική.

• Προχωρά σε έναν οικολογικό επανασχεδιασμό την πόλης ο οποίος θα αποτελεί πυξίδα των όποιων τεχνικών έργων και παρεμβάσεων.

• Αναπτύσσει και λειτουργεί δομές άμεσης δημοκρατίας και συστηματικής παρέμβασης των δημοτών τόσο στη λήψη των αποφάσεων, όσο και στον έλεγχο και την αξιολόγηση της εφαρμογής τους.

• Αναδιαρθρώνει το δημοτικό προϋπολογισμό ώστε να ενισχυθούν οι παραπάνω στρατηγικές σε βάρος των παρασιτικών, αντιπαραγωγικών δραστηριοτήτων, των έργων βιτρίνας και των μικρών ή μεγάλων λόμπυ συμφερόντων που λυμαίνονται την πόλη. Ασκεί μόνιμα πίεση στην κεντρική κρατική εξουσία για άρση των περικοπών στη χρηματοδότηση και παράλληλα αναζητάει εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης και αυτοχρηματοδότησης.

• Αναδιοργανώνει τις δημοτικές υπηρεσίες και αναβαθμίζει το ρόλο των εργαζόμενων στο Δήμο ώστε να υπηρετούν τις παραπάνω στρατηγικές.

Παράλληλα, μια δημοτική παρέμβαση στην Πάτρα οφείλει να ξεκαθαρίσει σε ποιους κατά κύριο λόγο απευθύνεται και μαζί με ποιους θα επιχειρήσει να εφαρμόσει το πρόγραμμά της. Η δική μας παρέμβαση, λοιπόν, απευθύνεται σε αυτούς που νιώθουν ή πράγματι είναι περιθωριοποιημένοι μέσα στο σημερινό ασφυκτικό πλαίσιο που διαμορφώνουν οι τοπικές, εθνικές και υπερεθνικές ελίτ. Σε όσους δεν έχουν φωνή ή τους στέρησαν το δικαίωμα να έχουν φωνή. Στους αδύναμους. Σε εκείνους που οι δεξιότητες, τα ταλέντα, οι επιθυμίες ισοπεδώνονται μέσα στην ανέχεια, την έλλειψη οράματος, τη διαφθορά, την ανισότητα. Κοντολογίς, απευθυνόμαστε στην πλειοψηφία των πολιτών, γιατί αυτό ακριβώς το δράμα ζούμε σήμερα: η πλειοψηφία των πολιτών να περιθωριοποιείται βίαια και να αποστομώνεται. Για μας, περιθώριο είναι ο άνεργος νέος ή οικογενειάρχης αλλά και ο παραγωγός που καταστρέφεται. Ο καλλιτέχνης που φιμώνεται από την ανέχεια και την αδιαφορία και η γερόντισσα που μένει αποκλεισμένη στο σπίτι γιατί δεν έχει πού να περπατήσει. Το άτομο με ειδικές ανάγκες που δεν μπορεί να κυκλοφορήσει σε μια πόλη εχθρική και ο νέος ή η νέα που βουλιάζει στην απόγνωση και σκέφτεται να ξενιτευτεί. Ο επιστήμονας που κανείς δεν χρειάζεται τη γνώση του και εκείνοι που χάνουν την αξιοπρέπειά τους για ένα επισφαλές ξεροκόμματο. Το παιδί που στερείται δομές φύλαξης όταν λείπουν οι γονείς στην αναζήτηση του επιούσιου και ο ανασφάλιστος έμπορος που δεν έχει να πάρει τα φάρμακά του και ο κατάλογος δεν έχει τέλος… Τα συμφέροντα και οι επιθυμίες αυτών των ανθρώπων πρέπει να είναι ο γνώμονας μιας διαφορετικής πολιτικής στο Δήμο και αυτά επιζητά να ικανοποιεί η δική μας παρέμβαση.

Και πάνω απ’ όλα απευθυνόμαστε σε ανθρώπους που κατανοούν ότι πρέπει πια να αγωνιστούμε όλοι μαζί για να αλλάξουμε τον τόπο που αγαπάμε και να εκδιώξουμε τους καταπιεστές και καταστροφείς της ζωής μας. Είτε αυτοί κατοικοεδρεύουν στα παλάτια των Βρυξελλών και του Βερολίνου είτε στα μέγαρα των Αθηνών είτε στις …επαύλεις της Πάτρας.

Για μας που δημοσιοποιούμε αυτήν τη διακήρυξη ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: ο Δήμος αξίζει να υπάρχει μόνο ως πραγματικό κύτταρο της αυτοδιοίκησης και της λαϊκής βούλησης, ως ανάχωμα στις πολιτικές που θέλουν τη χώρα να μετατρέπεται σε «αποικία χρέους» και «χώρο» κατακερματισμένο με κάποια από τα τοπικά συντρίμμια του συνδεδεμένα απευθείας με τους επικυρίαρχους των Βρυξελλών και ως μέσο ανασυγκρότησης του ερειπιώνα που αφήνουν πίσω τους 4 χρόνια Μνημονίων και εξάρτησης. Και, ο μόνος παράγοντας που μπορεί να επιβάλει και να λειτουργήσει έναν τέτοιο Δήμο είναι η πλατιά και διαρκής κινητοποίηση της πλειοψηφίας των πολιτών. Ούτε αυτόκλητοι σωτήρες ούτε «επώνυμοι» ούτε επικοινωνιακά τερτίπια και συναλλαγές με τα ΜΜΕ ούτε πολιτικές συνδιαλλαγές και «πάρε-δώσε» ούτε το «όραμα» μιας επικείμενης κυβερνητικής εξουσίας ούτε κομματικές πλάτες ούτε «φρου-φρου κι αρώματα». Σε αυτήν την κινητοποίηση της πλειοψηφίας προσβλέπουμε, αυτή θα αποτελεί κριτήριο και μέτρο της δράσης μας.

ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΠΑΤΡΕΩΝ – «ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΝ»

 

Άνοιξε το πρώτο συνεταιριστικό μη κερδοσκοπικό παντοπωλείο στη Θεσσαλονίκη

Άνοιξε το πρώτο συνεταιριστικό μη κερδοσκοπικό παντοπωλείο στη Θεσσαλονίκη

Με κεντρικό σύνθημα "Παίρνουμε την τροφή μας στα δικά μας χέρια!",άνοιξε το πρώτο στη Θεσσαλονίκη συνεταιριστικό μη κερδοσκοπικό παντοπωλείο του Κοινωνικού Καταναλωτικού Συνεταιρισμού Θεσσαλονίκης«Βίος Coop». Το παντοπωλείο βρίσκεται στην οδό Κ. Καραμανλή 42, πολύ κοντά στο Παπάφειο και τον Ευκλείδη.

Ο χώρος διαμορφώθηκε με το μεράκι, τον επαγγελματισμό και τον εθελοντισμό των μελών και φιλοξενεί κυρίως ελληνικά και συνεταιριστικά προϊόντα,τα περισσότερα από τα οποία μάλιστα προέρχονται από την περιοχή μας και παράγονται με τρόπους που δεν επιβαρύνουν τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Το«Βίος Coop» είναι ανοιχτό όλες τις ώρες των παντοπωλείων, με προσωπικό που είναι ειδικά εκπαιδευμένα μέλη του συνεταιρισμού, στη διάθεση των πολιτών για εξυπηρέτηση και πληροφορίες. Στα ράφια του θα βρει κανείς όλα σχεδόν τα είδη που χρειάζεται ένα σπίτι, ένα πλήρες «καλάθι».

Τα προϊόντα είναι εγγυημένης ποιότητας, αφού προηγήθηκε και συνεχίζεται καθημερινά εξονυχιστικός έλεγχος ώστε να μην περιέχουν απαγορευμένα χημικά πρόσθετα, μικροβιολογικό φορτίο, μεταλλαγμένα, ληγμένα, ακατάλληλες και μη ασφαλείς ουσίες και άλλα επιβαρυντικά για την υγεία μας και το περιβάλλον συστατικά.

Για να πετύχουμε τιμές χαμηλέςγια τους καταναλωτές και δίκαιες για τους παραγωγούς, αποφεύγουμε όσο μπορούμε χονδρεμπόρους και μεσάζοντες και συνεργαζόμαστε με την «Ελληνική Διατροφή Coop» (συνεταιριστική εταιρεία που συγκρότησαν συνεταιρισμοί αγροτών και παντοπωλών απ’ όλη την Ελλάδα), για τον εφοδιασμό μας με προϊόντα που παράγονται από αγροτικούς συνεταιρισμούς και μικρές παραγωγικές μονάδες, παρέχοντας στα ράφια μας χώρο για όσο το δυνατό πιο τοπικούς και ποιοτικούς παραγωγούς.

Έτσι δημιουργούμε το περιθώριο για χαμηλότερες τιμές, μια πιο δίκαιη κατανομή ανάμεσα στους καταναλωτές και τους παραγωγούς και μια πιο φιλική προς το περιβάλλον λειτουργία του κύκλου παραγωγής-διανομής-κατανάλωσης.

Στόχος του «Βίος Coop» δεν είναι η κερδοσκοπία και ο πλουτισμός των μελών του, αλλά η κάλυψη των βασικών διατροφικών αναγκών των μελών και των πελατών του σ' αυτήν την πολύ δύσκολη περίοδο που διανύουμε.

Οι τιμές είναι ίδιες για όλους, μέλη και μη, ενώ τα όποια πλεονάσματα στο τέλος κάθε χρήσης θα επιστρέφονται στα μέλη και την τοπική κοινωνία, όπως προβλέπει το Καταστατικό μας, με απόφαση της Γενικής μας Συνέλευσης.

Ο Συνεταιρισμός παραμένει ανοιχτός σε όλους όσοι ενδιαφέρονται να γίνουν μέλη του και δεν κάνει κανενός είδους αποκλεισμούς. Σας καλούμε να συνεργαστούμε σε ένα περιβάλλον όπου λειτουργεί η Άμεση Δημοκρατία με στόχο την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία.

Site: www.bioscoop.gr

Ένα ακόμη έγκλημα που συντελείται στα μουλωχτά.

 

Ένα ακόμη έγκλημα που συντελείται στα μουλωχτά.

* Ομιλία του Κώστα Σαμάντη στην εκδήλωση με τίτλο «Αντίσταση στη νέα Κατοχή» που πραγματοποιήθηκε στις 2 Οκτωβρίου στην αίθουσα του Άρδην, Ξενοφώντος 4.

Στις 5 Μαρτίου του 2010, η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ υπογράφει συμφωνία με τον τότε πρωθυπουργό, Γ. Παπανδρέου, περί εντατικοποίησης των φιλικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Σε εφαρμογή αυτής της συμφωνίας, περνούσαν κάτω από άμεση γερμανική εποπτεία 12 ελληνικοί δήμοι (Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Λάρισας, Καλλιθέας, Βέροιας, Κοζάνης, Καρδίτσας, Ρόδου, Αμφιλοχίας, Παιωνίων, Πλαστήρα και Νεάπολης), δυο αιρετές περιφέρειες (Δυτικής Ελλάδας και Δυτικής Μακεδονίας) και μια αποκεντρωμένη διοίκηση (Διοίκηση Αττικής). Ένα μέρος της συμφωνίας αφορά στην ενεργοποίηση της αδελφοποίησης των γερμανικών πόλεων με τις ελληνικές, καθώς και την ανταλλαγή εμπειριών και τεχνογνωσίας. Όσο ψευδεπίγραφος ήταν ο τίτλος της συμφωνίας που υπεγράφη, άλλο τόσο αποπροσανατολιστική ήταν η περιγραφή του περιεχομένου.
Όσον αφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση, αποκλειστικός και μόνος σκοπός ήταν η πλήρης οργανωτική αναδιάρθρωση των δήμων, μέσω μείωσης κατά εν τρίτο του προσωπικού που απασχολούν, η εκχώρηση σε ιδιώτες μιας σειράς λειτουργιών και αρμοδιοτήτων, καθώς και η «συνδιαχείριση», μέσω του ΕΣΠΑ, σημαντικών όσο και κερδοφόρων τομέων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης.
Για τον λόγο αυτό εγκαταστάθηκε στη χώρα μας, μετά τον σοσιαλδημοκράτη Χορστ Ράιχενμπαχ της Τασκ Φορς, ο χριστιανοδημοκράτης Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ, ώστε το κυβερνών κόμμα της Γερμανίας να έχει τον δικό του έμπιστο κομματικό άνθρωπο. Μάλιστα, ο Χανς Φούχτελ διατηρεί μια διπλή ταυτότητα: Πληρεξούσιος υπουργός της γερμανικής καγκελαρίας και υφυπουργός Εργασίας της Γερμανίας! Ο ορισμός της πολιτικής επιτροπείας σε απευθείας επαφή με τη γερμανική κυβέρνηση. Για όσους σκεφτούν ότι αυτό συνιστά μια πρωτόγνωρη κατοχή στο πεδίο της τοπικής αυτοδιοίκησης, θα θέλαμε να θυμίσουμε το εξής:
Ένα από τα πρώτα πράγματα τα οποία αποφάσισαν να ελέγξουν οι γερμανικές αρχές κατοχής στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1941 ήταν η δημόσια διοίκηση και ιδιαίτερα η τοπική αυτοδιοίκηση. Όσοι δήμαρχοι και κοινοτάρχες –διορισμένοι από το δικτάτορα Μεταξά– δέχτηκαν τη συνεργασία με τις αρχές κατοχής, παρέμειναν στο πόστο τους. Όσοι, ελάχιστοι, παραιτήθηκαν, αντικαταστάθηκαν από υπάλληλους τους οποίους διόρισαν οι Γερμανοί. Έτσι, οι επίσημες αρχές της τοπικής αυτοδιοίκησης ελέγχονταν άμεσα, με σκοπό την εξυπηρέτηση των αναγκών του κατακτητή. Η εξυπηρέτηση αυτή περιελάμβανε την εξασφάλιση, σε συνεργασία με τις γερμανικές οικονομικές υπηρεσίες, αγροτικών προϊόντων, πρώτων υλών, ημικατεργασμένων βιομηχανικών προϊόντων, μεταφορικών μέσων και εξαρτημάτων ή μηχανών που έβγαζε τότε η Ελλάδα, είτε με επίταξη, είτε με εξαγορά με κατοχικό πληθωριστικό χρήμα.
Ο Χέρμαν Νοϊμπάχερ, ο ανάλογος Φούχτελ της Κατοχής, εφάρμοσε αποτελεσματικά τη διαδικασία «Ντεγκρίγκες». Σύμφωνα με αυτή τη διαδικασία, από τη μια πλευρά οι τιμές των προϊόντων που εισάγονταν στην Ελλάδα από τη Γερμανία μεθοδικά ανέβαιναν, ενώ από την άλλη οι τιμές των εμπορευμάτων που εξάγονταν από την Ελλάδα (αγροτικά προϊόντα και πρώτες ύλες σε σημαντικό βαθμό) σταδιακά μειώνονταν. Έτσι στις αρχές του 1943 είχε δημιουργηθεί ένα ενεργητικό υπέρ των Γερμανών στο διακρατικό ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών.
Ο δικός μας Χανς Φούχτελ έχει ελαφρώς διαφοροποιημένο ρόλο. Στο στόχο του, μέσω του ελέγχου των ΟΤΑ, έχουν μπει η διαχείριση των οικιακών απορριμμάτων, η αξιοποίηση (εκποίηση) της ακίνητης περιουσίας των δήμων, η συνεργασία σε τουριστικό επίπεδο (βλέπε ιαματικές πηγές, παραλίες), κοινωνικά αγαθά που σκοπεύουν να δώσουν σε χέρια ιδιωτών (βλέπε νερό, ρεύμα κ.λπ.), ακόμη και ο ορυκτός πλούτος της χώρας μέσω του ελέγχου των περιφερειών όπου βρίσκονται οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Ένα σαθρό επιχείρημα, το οποίο μετέρχονται οι πρόθυμοι για την συνεργασία (βλέπε υποταγή) με τον επίτροπο της γερμανικής κυβέρνησης είναι η κακή οικονομική κατάσταση των ΟΤΑ και ο υπερβολικός δανεισμός τους. Αξίζει να αναφέρουμε ένα απόσπασμα του γνωστού δημοσιογράφου Τάσου Τέλλογλου, από άρθρο του για τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στους ΟΤΑ κατά του Φούχτελ, στο Protagon 3/11/12 «Όταν χρωστάς πουλάς και όταν έχεις ανάγκη κάθε ευρώ για να ξεχρεώσεις, πουλάς όσο όσο. Έτσι ήταν και έτσι θα παραμείνει». Όμως:
Η πραγματικότητα λέει ότι οι ελληνικοί ΟΤΑ ήταν το 2011 οι λιγότερο χρεωμένοι σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία που απέστειλε ο επίτροπος των οικονομικών Όλι Ρεν στον Έλληνα ευρωβουλευτή Νίκο Χουντή, απαντώντας σε σχετική ερώτηση το Νοέμβριο του 2012. Σύμφωνα με τον πίνακα που ανακοίνωσε ο Ρεν τα υψηλότερα ποσοστά χρέους των ΟΤΑ επί του ΑΕΠ το 2011 παρουσιάζουν η Ιταλία και οι Κάτω Χώρες με ποσοστό 8,6%. Ακολουθούν η Γαλλία με χρέος 8,4%, η Δανία με 7,3%, η Σουηδία με 7%. Οι χώρες με το μικρότερο χρέος της τοπικής αυτοδιοίκησης μεταξύ των 27 είναι η Ελλάδα με ποσοστά 0,9% του ΑΕΠ και η Μάλτα με χρέος 0,1%. Και όλα αυτά παρά τη ραγδαία μείωση του ΑΕΠ από το 2009 και μετά.
Προς τι όμως η σπουδή; Την απάντηση ίσως δίνει η κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι γερμανικοί ΟΤΑ. Σε άρθρο της το Νοέμβριο του 2011 η γερμανική Τάγκεσπίγκελ του Βερολίνου, με τον ειρωνικό τίτλο «Γίναμε Ελλάδα», παρουσιάζει την υπερχρέωση πολλών οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης στη Γερμανία. Γράφει: «Στους περισσότερους δήμους η κατάσταση είναι οικτρή, μάλιστα ο ένας στους τρεις δήμους δεν μπορεί πλέον να εξυπηρετήσει τα χρέη του. Η «Αθήνα» βρίσκεται παντού σε κάθε (γερμανική) περιφέρεια».
Οι περισσότεροι δήμοι (αλλά και κρατίδια) είναι στο χείλος της χρεοκοπίας. Μπορούν να ακολουθήσουν δύο δρόμους: Ο ένας είναι η χρηματοδότηση από την κεντρική ομοσπονδιακή κυβέρνηση, πράγμα το οποίο σημαίνει αύξηση του δημόσιου χρέους και ελλείμματος και κατά συνέπεια τον κίνδυνο υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας της Γερμανίας, ο άλλος είναι η δανειοδότηση από τις τράπεζες μέσω της νέας ρύθμισης των δανείων που έχουν από αυτές. Σε αυτή την περίπτωση οι εμπράγματες εγγυήσεις, π.χ. ακίνητη περιουσία, είναι ήδη εξαντλημένες. Έχουν ήδη υποθηκεύσει τα πάντα, μέχρι και τα φορολογικά έσοδα της επόμενης δεκαετίας. Με αυτό ως δεδομένο, χρειάζονται νέα περιουσιακά στοιχεία, είτε δικά τους είτε τη διαχείριση άλλων, και εδώ ακριβώς μπαίνει η εκμετάλλευση των περιφερειών και των δήμων της Ελλάδας.
Το σενάριο αυτό έχει ξαναπαιχτεί. Αρκεί να θυμηθούμε το τι ακριβώς υπέστη η Ανατολική Γερμανία όταν ενοποιήθηκε με τη Δυτική. Η ισότιμη συνεργασία και ο αμοιβαίος σεβασμός προς τους αδελφούς Ανατολικογερμανούς είχε ως αποτέλεσμα τη συστηματική αποδιοργάνωση της οικονομικής παραγωγής του ανατολικού πλέον τμήματος της Γερμανίας, την αφαίμαξη κάθε πλουτοπαραγωγικού στοιχείου της και τη ραγδαία φτωχοποίηση των κατοίκων της. Με ένα μεγάλο ποσοστό ανεργίας, συντριπτικά μεγαλύτερο από αυτό της Δυτικής, και με αμοιβές στο μεγαλύτερο μέρος τους κάτω των 400 ευρώ (7,4 εκατομμύρια εργαζομένων αναφέρουν οι γερμανικές στατιστικές για το 2010).

Πόσο εύκολο όμως είναι να περάσει μια τέτοια συνεργασία;

Η συντριπτική πλειοψηφία των εκλεγμένων αιρετών ανήκει είτε στη Ν. Δημοκρατία είτε στο ΠΑΣΟΚ, κατ’ εξοχήν κόμματα μνημονιακά, οπότε λογικό είναι οι τοπικοί άρχοντες αυτών των κομμάτων να υιοθετούν την εφαρμογή αυτής της πολιτικής. Σε συνάντηση που είχε ο Γερμανός επίτροπος Φούχτελ με τον γερμανοτραφή, τότε, υπ. Εσωτερικών Ευρυπίδη Στυλιανίδη στις 5/9/2012, είχε ανακοινώσει ότι ήδη οι μισοί δήμοι έχουν ξεκινήσει επαφές για την ένταξη στο πρόγραμμα. Μπορούμε εύκολα να συμπεράνουμε ότι σήμερα, ένα χρόνο μετά, η συμμετοχή θα έχει αυξηθεί κατά πολύ. Ανάμεσά τους οι μεγαλύτεροι δήμοι της χώρας (Αθηναίων, Θεσσαλονίκης, Πάτρας), δήμοι με ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον, λόγω υποδοχής παραγωγικών ή εμπορικών δραστηριοτήτων, όπως είναι οι δήμοι Περιστερίου, Κηφισιάς, Αμαρουσίου, αλλά και δήμοι με ιδιαίτερη εθνική σημασία, όπως είναι οι δήμοι Αλεξανδρούπολης, Ορεστιάδας, Σουλίου. Το ψηφιδωτό έρχεται να συμπληρώσει η συντριπτική πλειοψηφία των περιφερειών, με προεξάρχουσες τις περιφέρειες Κεντρικής Μακεδονίας (Απόστολος Τζιτζικώστας), Δυτικής Μακεδονίας (Γιώργος Δακής) και Πελοποννήσου (Πέτρος Τατούλης).
Έτσι, τους τελευταίους μήνες γινόμαστε μάρτυρες πλήθους συναντήσεων, συνεργασιών, διημερίδων και εκθέσεων με θέμα την «ελληνογερμανική συνεργασία», στις οποίες, από πλευράς Ελλάδος, συμμετέχουν οι πρόθυμοι της τοπικής αυτοδιοίκησης και από πλευράς Γερμανίας οι αντίστοιχοι αιρετοί, με τις αντιπροσωπείες τους να συμπληρώνονται από ιδιώτες εκπροσώπους επιχειρήσεων και παραγωγικών φορέων.
Θυμόμαστε όλοι το 3ο συνέδριο «Ελληνογερμανικής Συνεργασίας» που διεξήχθη πέρυσι στα πλαίσια της ΔΕΘ, και όχι μόνο για τη σφοδρή αντίδραση των εργαζομένων κατά του προσώπου του Χανς Φούχτελ και τις καταγγελίες της ΠΟΕ-ΟΤΑ για τη «χρυσή συμφωνία κυβέρνησης και ορισμένων δημάρχων για την εκχώρηση της αποκομιδής του σκουπιδιών σε ιδιώτες». Τότε ο Γερμανός τοπάρχης ανακάλυψε «μελέτες και έρευνες που έδειξαν ότι, για εργασίες όσον αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση, απαιτούνται 3.000 εργαζόμενοι στην Ελλάδα, ενώ στη Γερμανία η δουλειά διεκπεραιώνεται με 1.000 άτομα. Θα πρέπει να δοθούν απαντήσεις και να φανούν τρόποι πώς θα μειωθούν ο αριθμός τους», προαναγγέλλοντας με τον τρόπο αυτό την επιβολή μαζικών απολύσεων στους δήμους. Ξεχνά όμως ότι οι δήμοι της ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης απασχολούν μεγάλο αριθμό εργαζομένων στην καθαριότητα, στο πράσινο, στα τεχνικά συνεργεία, στις κοινωνικές υποδομές, αναλαμβάνοντας με αυτό τον τρόπο την ευθύνη για κοινωνικές δραστηριότητες που τους αναλογεί, σε αντίθεση με τους γερμανικούς ΟΤΑ, όπου πλείστες όσες των υπηρεσιών αυτών έχουν εκχωρηθεί σε ιδιώτες. Όχι ότι οι δήμοι της χώρας μας δεν χρειάζονται μια πιο λειτουργική και εκσυγχρονισμένη αναδιοργάνωση ή δεν παρουσιάζουν προβλήματα διαφάνειας. Εξακολουθούν όμως, παρά τα καταστροφικά αποτελέσματα της εφαρμογής δύο αποδομητικών διοικητικών μεταρρυθμίσεων (βλέπε Καποδίστριας και Καλλικράτης), να παραμένουν οι εγγύτεροι στον πολίτη θεσμοί δημοκρατίας και κατεξοχήν, εν δυνάμει πάντα, τομείς άσκησης κοινωνικής πολιτικής στις τοπικές κοινωνίες.

Ποια πεδία όμως έχουν μπει στο στόχαστρο των γερμανικών οικονομικών κύκλων;

Κατ’ αρχάς και κατ’ εξοχήν ο τομέας της διαχείρισης των απορριμμάτων. Την αρχή έκανε η κυβέρνηση, η οποία ανακοίνωσε την πρόθεσή της για την επιβολή κεφαλικού φόρου για τα μη επεξεργασμένα οικιακά απορρίμματα που οδηγούνται στους ΧΥΤΑ, υιοθετώντας κοινοτικές οδηγίες. Ουσιαστικά πιέζουν τους δήμους για το διπλασιασμό των δημοτικών τελών για την υγειονομική ταφή των απορριμμάτων. Προετοιμάζουν με αυτό τον τρόπο την κοινωνία ώστε, μέσα από την αύξηση του κόστους των σκουπιδιών ανά οικογένεια, να περάσουν στο επόμενο στάδιο, που είναι η εκχώρηση της διαχείρισής τους σε κάποιους «εθνικούς εργολάβους», σε συνεργασία με εταιρείες του εξωτερικού ή ακόμη και σε αυτές απευθείας. Εξ ου και η ανησυχία του Γερμανού εντεταλμένου για το θέμα των απορριμμάτων.
Τα δύο προηγούμενα χρόνια γίναμε όλοι μάρτυρες του βομβαρδισμού ενημέρωσης σχετικά με τις σύγχρονες τεχνολογίες καύσης απορριμμάτων που αναπτύσσουν γερμανικές εταιρείες. Εργοστάσια «φιλικά» προς το περιβάλλον, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να εγκατασταθούν ακόμη και στο κέντρο της πρωτεύουσας, σύμφωνα με το υποτιθέμενο πρότυπο της Βιέννης. Έφτασαν μάλιστα σε σημείο να στοχεύσουν τόσο στην έκταση της ΠΥΡΚΑΛ στον Υμηττό, όσο και στο πάλαι ποτέ υποτιθέμενο Μητροπολιτικό Πάρκο του Ελληνικού. Ο τομέας της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι το σημαντικότερο διακύβευμα το επόμενο χρονικό διάστημα για τους ΟΤΑ και δεν πρέπει να ξεχνάμε ούτε την περίπτωση της Κερατέας από τη μια πλευρά ούτε την περίπτωση της Νάπολης από την άλλη όπου η μαφία της Ιταλίας διεκδικεί ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο στη διαχείριση των απορριμμάτων.
Άλλος σημαντικός τομέας είναι ο τομέας του τουρισμού. Αρκετοί δήμοι διαχειρίζονται υπό την ευθύνη τους τόσο αξιόλογες εγκαταστάσεις όπως είναι οι ιαματικές πηγές, όσο και μεγάλα τμήματα του αιγιαλού της χώρας. Οι επιδιώξεις όμως των Γερμανών επικυρίαρχων δεν σταματούν στις βλέψεις που έχουν για την ιδιωτική εκμετάλλευση των τουριστικών υποδομών της χώρας. Προχωρούν ένα βήμα παραπέρα. Σε συνάντηση που έγινε το Μάρτιο του 2013 με την υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, στην οποία παραβρισκόταν, φευ!, ως επίτιμος πρέσβης της Μέρκελ ο Ότο Ρεχάγκελ, ανακοινώθηκε η συνεργασία στον τομέα της τουριστικής εκπαίδευσης. Στις δηλώσεις του ο επίτροπος και υφυπουργός Εργασίας, μην το ξεχνάμε, της Γερμανίας, Φούχτελ, στάθηκε στο θέμα της επαγγελματικής εκπαίδευσης ή δυαδικής εκπαίδευσης, όπως χαρακτηριστικά ονομάζεται, και υπογράμμισε ότι ο μαθητευόμενος ταυτόχρονα εργάζεται, απολαμβάνει «κάποιες» αποδοχές, ενώ ταυτόχρονα αφουγκράζεται τις τάσεις αγοράς εργασίας και μπορεί ταυτόχρονα να εργαστεί και στο εξωτερικό». Το πρόγραμμα αυτό βασίζεται κυρίως στη στήριξη από ιδιωτικές επιχειρήσεις, το οποίο λειτουργεί παράλληλα με το υπουργείο Τουρισμού.
Το σενάριο το έχουμε ξαναζήσει. Τα τελευταία τέσσερα πέντε χρόνια υπάρχει μια αυξανόμενη μείωση των εργαζομένων στον τουριστικό τομέα. Ολοένα και περισσότερο εισάγονται «εκπαιδευόμενοι» από τρίτες χώρες, κυρίως την Πολωνία, και έναντι πινακίου φακής υποτίθεται ότι κάνουν το εκπαιδευτικό τους, ουσιαστικά όμως υποκαθιστούν τους Έλληνες εργαζόμενους σε αυτές τις επιχειρήσεις και αποδομούν με έμμεσο ή άμεσο τρόπο τις συλλογικές συμβάσεις, τις απολαβές και όσα άλλα εργασιακά δικαιώματα, π.χ. ωράριο εργασίας, πλαισιώνουν τον τομέα αυτό. Η επιδίωξη είναι σαφέστατη. Οι μαθητευόμενοι της τουριστικής εκπαίδευσης στη χώρα μας προορίζονται ως «Πολωνοί» για τη Γερμανία.

Άλλος τομέας είναι εκείνος των ορυκτών.

Τον Ιούνιο του 2012 πραγματοποιήθηκε συνάντηση του εντολοδόχου του Αντώνη Σαμαρά, Γιώργου Δακή (περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας), με τον Φούχτελ, συνοδεία για άλλη μια φορά επιχειρηματιών γερμανικών και ελληνογερμανικών συμφερόντων. Σκοπός της συνάντησης η προώθηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του Φούχτελ του αιτήματος χρηματοδότησης της κατασκευής του νέου λιγνιτοηλεκτρικού σταθμού Πτολεμαΐδας. Με δεδομένο το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα της ΝΔ για πώληση της ΔΕΗ και των εργοστασίων της, η συνάντηση χαρακτηρίζεται ως η μετεκλογική εκτέλεση μιας συμφωνίας που έχει ήδη αναγγελθεί. Ακόμη χειρότερα, ο περιφερειάρχης ζήτησε «παρεμβάσεις προς την κατεύθυνση της μη εφαρμογής της εξίσωσης των τιμών πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης για τη Δυτική Μακεδονία, που αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών»! Κι εδώ ακριβώς προκύπτει το πολιτικό πρόβλημα. Ο Δακής απευθύνει αιτήματα όχι στην ελληνική κυβέρνηση, αλλά σε ένα Γερμανό αξιωματούχο(!) ο οποίος ουδεμία σχέση έχει με το υπουργείο Οικονομικών, Ανάπτυξης ή Υγείας της ελληνικής κυβέρνησης. Βρισκόμαστε ήδη υπό γερμανική κατοχή και δεν το γνωρίζουμε;
Στο ίδιο κλίμα, θερμό κατά τα άλλα, η συνάντηση του Πέτρου Τατούλη, περιφερειάρχη Πελοποννήσου, με τον Φούχτελ για θέματα ανάπτυξης και συνεργασίας για την εφαρμογή ενός στρατηγικού σχεδιασμού της περιφέρειας Πελοποννήσου. Η απάντηση του Φούχτελ αποκαλυπτική. «Έχετε διάθεση, ενέργεια, προετοιμασία και ολοκληρωμένο σχέδιο, κι εμείς βρισκόμαστε εδώ για να βοηθήσουμε». Και σε αυτή τη συνάντηση, η απουσία εκπροσώπου της ελληνικής κυβέρνησης ήταν κραυγαλέα. Δυστυχώς, αυτή η δυνατότητα της αδιαμεσολάβητης δυνατότητας συνεργασίας κάθε τοπικού αιρετού με εξωεθνικά κέντρα κατοχυρώνεται από τη διοικητική μεταρρύθμιση του Ραγκούση, την και «Καλλικράτης» επονομαζόμενη. Περιττό να αναφέρουμε ότι το ίδιο ακριβώς πλαίσιο χαρακτηρίζει κάθε συνάντηση αιρετών περιφερειαρχών και δημάρχων με τα αιτήματα των τελευταίων, εν είδει «σπαρακτικής έκκλησης», να απευθύνονται απευθείας στο Γερμανό επιτελάρχη, με τα δημοτικά συμβούλια να παίζουν το ρόλο του κομπάρσου. Η διαχείριση των προβλημάτων της τοπικής αυτοδιοίκησης ολοένα και περισσότερο εκχωρούνται στον Φούχτελ.
Τον τελευταίο καιρό ολοένα και περισσότεροι δήμοι και περιφέρειες εκλιπαρούν ουσιαστικά την αδελφοποίηση των οργανισμών τους με αντίστοιχους της Γερμανίας. Ήδη, λίγο μετά την εγκατάστασή του το 2011 ως γκαουλάιτερ στην Ελλάδα, ο Φούχτελ είχε εκφράσει τα παράπονά του ότι μόνο τριάντα ελληνικές πόλεις έχουν αδελφοποιηθεί με γερμανικές, όταν ο αντίστοιχος αριθμός των γαλλικών πόλεων είναι 2000. Δυστυχώς, δεν χρειάζεται να ανησυχεί. Ήδη ο Μπουτάρης αδελφοποίησε πέρυσι το Νοέμβριο τη Θεσσαλονίκη με την Κολωνία ενώ ο Πέτρος Τατούλης τον παρακάλεσε να μεσολαβήσει για εξεύρεση εταίρου στη Δημοκρατία της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας, κρατίδιο στο οποίο εκλέγεται ο Φούχτελ.
Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ένας θησαυρός. Όχι όμως όπως είπε ο Φούχτελ: «Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ένας θησαυρός που πρέπει να εκμεταλλευτούμε, γιατί μέχρι τώρα το καθεστώς των ΟΤΑ και της Ευρώπης ήταν μόνο για θέματα χρηματοδοτήσεων». Για εμάς, η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ένας θησαυρός, γιατί είναι ένας τόπος εφαρμογής συμμετοχικών και αμεσοδημοκρατικών θεσμών, είναι ο κοντινότερος θεσμός δημοκρατίας προς τον πολίτη, είναι, εν τέλει, ένα πεδίο άσκησης της πραγματικής δημοκρατίας.
Αρμόζει να διεκδικήσουμε μέσα στη δίνη της κρίσης την ανάκτηση της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, οφείλουμε να διεκδικήσουμε την οργανωτική και λειτουργική ανασυγκρότησή τους, ώστε να λειτουργήσουν ως ένα δίκτυο προστασίας της κοινωνίας και της δημοκρατίας, στους χαλεπούς καιρούς που διάγουμε.

Σημειώσεις

1. Για περισσότερα: Ιστοσελίδα των γερμανικών αποστολών στην Ελλάδα / http://www.griechenland.diplo.de/Vertretung/griechenland/el/03/Bilaterale__Beziehung/Deutsch__Griechisches__Partnerschaftsprogramm.html

2. Η Ντεγκρίγκες είχε αναλάβει το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο της Ελλάδας. Με βάση συμφωνίες που έκανε με τις κατοχικές ελληνικές κυβερνήσεις καρπωνόταν τη διαφορά της τιμής ενός προϊόντος ανάμεσα στον τόπο παραγωγής του και στον τόπο κατανάλωσής του (εφ. ΕΜΠΡΟΣ, 18ης και 21ης Μαρτίου 1945 ).

3. Για λεπτομέρειες: «Η λεηλασία της Ελλάδας από τους Γερμανούς κατά την περίοδο της Κατοχής» http://chronontoulapo.wordpress.com/2013/05/02.

 

Η εκθεση ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

 

όσοι έχουν κουράγιο ας διαβάσουν:

 

Η εκθεση ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, η οποία παραγγέλθηκε το 2011 από το υπουργείο Παιδείας και είναι η βάση για τις αλλαγές που υλοποιούνται σήμερα. 

http://www.alfavita.gr/sites/default/files/attachments/oosa_.pdf