Πατριδογνωσία

Πατριδογνωσία

Βιβλίο. Βάλλεται.

Φάρμακο. Βάλλεται.

Μεροκάματο, μισθός, εργασία. Βάλλονται.

Αξιοπρέπεια. Βάλλεται.

Κατοικία. Βάλλεται.

Η ασφάλιση,

η νοημοσύνη,

βάλλονται.

Ποιος θέλει να ζει έτσι; Ποιοι τον αναγκάζουν να ζει έτσι;

Χωρίς ελπίδες, χωρίς προσδοκίες.

Με τόση λεηλασία γύρω του, τόση θλίψη μέσα του.

Ενας λαός που δεν γελά πια - μόνον που πειράζει ο ένας τον άλλον, κυρίως μέσα απ’ το διαδίκτυο, με το οξύτατο εκείνο χιούμορ που συνήθως αναπτύσσεται σε κοινωνίες υπό αυταρχικό (ακόμα και δικτατορικό) καθεστώς, ένα χιούμορ που δεν λυτρώνει, αλλά ακόμα περισσότερο πικραίνει...

Τα σχολεία; Βάλλονται.

Οι μικροεπιχειρήσεις; Στραγγαλίζονται.

Παιδιά που κρυώνουν, που υποσιτίζονται.

Η άμυνα. Αποσαθρώνεται.

Τα νοσοκομεία; αγωνίας τόποι.

Η ύπαρξη η ίδια. Βάλλεται.

Αντιθέτως, τα σκάνδαλα συνεχίζονται.

Η σπατάλη. Συνεχίζεται.

Οι μίζες. Κατισχύουν.

Οι φόροι. Υπερυψούνται!

Τα δάνεια αυξάνονται και πληθύνονται. Τα χρέη, δημόσια και ιδιωτικά, Γαργαντούες. Πίθοι των Δαναΐδων, βυτία ο «Αχόρταγος».

Τρελοί μισθοί για γκόλντεν μπόυς; Τόόόσοι, με το συμπάθιο...

Τι έχει αλλάξει απ’ όσα μας έφεραν έως εδώ,

εκτός απ’ τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που μας χειροτέρεψαν;

Η διαπλοκή; εδραία!

Η Διαφορά; Σήπεται αισίως.

Τα θαλασσοδάνεια στα ΜΜΕ; Πέλαγος, αρχιπέλαγος, ωκεανός, βάλτος.

Ο αμοραλισμός; Ζει και βασιλεύει.

Ο κυνισμός; Σκοτώνει, ζει και βασιλεύει.

Ζυγός ανυπόφορος η ευτέλεια στην οποίαν μας έχουν βυθίσει.

Ασφυξία η γελοιότητά τους: τα παπαγαλάκια των οκτώ,

οι 58,

το «ποτάμι», εν Ιορδάνη βαπτίζεται ο Σταύρος και αποκαθαίρεται από παν ζωύφιο: Γιωργάκη, ΔΟΛ, Mega, Σημίτη και ιδού το αεί νεάζον κενό αλλαλάζον

ως καινό κι απάνω τούρλα, ως μεγάλο έργο που έχει εγκαινιασθεί τρεις φορές από τον κ. Σαμαρά, τρεις φορές από τον κ. Χρυσοχοΐδη, τρίτη και καλύτερη απ’ το Εργολαβάτο,

να πληρώνει διόδια ο ραγιάς,

να πληρώνει χαράτσια ο ραγιάς,

να πληρώνει Δημόσια (ιδιωτικού ενδιαφέροντος) τηλεόραση ο ραγιάς και να γελάνε μαζί του

φοροφυγάδες,

Λίστες Λαγκάρντ,

offshore,

ΜΚΟ

και Τρόικα.

Διότι η αγριεμένη Τρόικα, η φοβερή και τρομερή Τρόικα, το τρίο «Λάθη», το τρίο «ζωή σε λόγου σας», γελάει! - πότε άλλοτε δόθηκε η ευκαιρία στον Χάρο να θερίζει μια χώρα, με τόσα κυβερνητικά ποντίκια να τον ακολουθούν σκληρίζοντας: γάμα τους διότι δεν γίνεται αλλοιώς, γάμα τους για να μην πάνε οι θυσίες τους χαμένες, γάμα τους γιατί τα θέλει ο κώλος τους, μαζί τα φάγαμε,

είναι τεμπέληδες,

είναι διεφθαρμένοι,

είναι λαϊκιστές.

Υποτελής η χώρα; Προτεκτοράτο.

Γενίτσαροι; Βεβαίως! ο κ. Στουρνάρας: «θα κάνω ό,τι είπε ο ΟΟΣΑ».

Ανδρείκελα; Βεβαίως! «Ουδείς αναμάρτητος» καθώς είπε ο κ. Σαμαράς δηλώνοντας υποταγή στην κυρία Μέρκελ.

Ποιος θέλει να ζει με τέτοιους ταγούς; Φοβισμένους τους ίδιους που σκορπάνε τον τρόμο στους άλλους! Ποιος θέλει

να ντρέπεται μια ζωή για τη ζωή του;

Να είναι ζούδι σαν τον κ. Αδωνη Αδη Γεωργιάδη που θαυμάζει τους Τροϊκανούς και δεν φοβάται τον καρκίνο (των άλλων).

Αναλγησία; Με το καντάρι.

Δειλία και δολιότης; Κοντέινερ της COSCO.

Ευθυκρισία; O κ. Βενιζέλος μπουκάρει στη Συρία, αναγνωρίζει τους φασίστες της Ουκρανίας, συνομιλεί με διαπραγματευτές του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους.

Τσίρκο! Πέντε ευρώ εισιτήριο και είσαι μέσα.

Δεν έχεις πέντε ευρώ για εισιτήριο; ακόμα πιο μέσα.

Πάρε τα χάπια σου και σκάσε.

Ο,τι απέμεινε απ’ τη ΔΕΗ, τα τραίνα, τα λιμάνια, η γη -το Ελληνικό- πωλούνται σε τιμές τσίρκου. Ενέργεια, αγωγοί, υδρογονάνθρακες, από ευλογία γίνονται κατάρα, στην Κύπρο, εδώ, παντού - σφαχτάρια ξανά για τα σφαγεία οι άνθρωποι. Γιατί;

Για τις τράπεζες .

Τους τοκογλύφους.

Τις πολυεθνικές.

Για το παράλογο! να επανακεφαλαιοποιείς τις τράπεζες με δικά σου λεφτά για να μπορούν να σου πάρουν το σπίτι. Για τον αμοραλισμό του μασκαρά που σου λέει συνεχώς ψέματα

ότι δεν θα βάλει άλλα μέτρα κι όλο βάζει!

Του ψευταρά που σου λέει ότι βγαίνουμε απ’ το

Μνημόνιο, χωρίς να σου λέει ότι μπαίνουμε στο επόμενο...

Πόσοι από μας δεν έχουμε σιχαθεί αυτή τη γλίτσα;

Πόσοι δεν έχουν καταλάβει ακόμα τι φάουσα ήταν η ψευδής ευμάρεια (για όσους την «έζησαν») - διότι για τους υπόλοιπους μόχθος ήταν και τότε αυτό που σήμερα έγινε σκλαβιά κι ατίμωση.

Πόσοι από μας δεν έχουμε νοσταλγήσει τις ελπίδες μας, τις προσδοκίες μας και τα όνειρά μας. Πριν τα παιδιά μας να μαραζώσουν, πριν να αρχίσουν να ξενιτεύονται, πριν οι γέροντές μας να σκύψουν ντροπιασμένοι τα λευκά τους κεφάλια - αυτοί

πότε θα προλάβουν;

τι θα προλάβουν;

Και οι νέοι!

Πόσες γενιές θα ξοδέψει η πατρίδα ώσπου να σταθεί στα πόδια της ή να χαθεί;

Ποιος μας δίκασε να ζούμε τέτοια ζωή; ο Γιωργάκης; ο κ. Σημίτης; ο κ. Σαμαράς; Τα Aφεντικά τους; Και ποιοι είναι αυτοί που έχουν δικαίωμα ζωής ή θανάτου πάνω μας; Ποιος τους το έδωσε; Η ψήφος μας; όχι! Την υπεξαίρεσαν. Για άλλα ζητούσαν την εντολή και άλλα έκαναν. Και μία και δύο και τρεις και πολλές φορές.

Και τώρα θα ξανακάνουν το ίδιο.

Οσο μένουν ατιμώρητοι, θα προδίδουν τον λαό,

για όσο ο λαός τους φοβάται,

δεν τους περιφρονεί

αφήνει τον εαυτόν του να εξαπατηθεί - για μιαν ακόμη φορά! Υπάρχει αυτή η φορά; ή τα ψέματα τελείωσαν;

Φαίνεται να τελειώνουν.

Για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση ένα μεγάλο ποσοστό του λαού χειραφετήθηκε απ’ τον δικομματικό μονοκομματισμό, η ισχύς των ΜΜΕ της διαπλοκής έχει κλονισθεί, η Ν.Δ. βαίνει συρρικνούμενη ως άλλο ΠΑΣΟΚ και οι προσπάθειες των Δυνατών για ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού προκειμένου να παγιδεύσουν εκ νέου τον λαό αποδεικνύονται ξεθυμασμένες - τύπου «μας πήρε το ποτάμι»...

Για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της μονεταριστικής εποχής και της αντιδραστικής παλινόρθωσης, ένας ευρωπαϊκός λαός, ο ελληνικός, κατά μεγάλο ποσοστό που βαίνει προς μεγαλύτερο δείχνει να ξεφεύγει απ’ τον πολιτικό κομφορμισμό του ευρωπαϊκού συστήματος, και να στρέφεται προς την Αριστερά.

Για πρώτη φορά από την εγκαθίδρυση της νεοφιλελεύθερης δικτατορίας, ένας ευρωπαϊκός λαός δεν αντιδρά φοβικά, καταφεύγοντας στην αγκαλιά της εξουσίας ή στις φενάκες της ακροδεξιάς, παρά μόνον κατά μικρό μέρος, πολύ μικρότερο του μεγαλύτερου, εκείνου

που αναζητά πια όλο και πιο θερμά να ξαναζήσει.

Να ξαναζήσει, ξαναπαίρνοντας αυτά που αξίζουν στον άνθρωπο: ελευθερία, ψωμί, αξιοπρέπεια, παιδεία, υγεία.

Λίγο, αν δει ο λαός ότι μπορεί να καταφέρει αυτό που οι δυνάστες του, αλλά και οι ψοφοδεείς, τον διαβεβαιώνουν ότι είναι ακατόρθωτο, γίγαντας θα υψωθεί και όλα θα τα αλλάξει...

 

 

email: stathis@enikos.gr

 

ΔΟΕ:ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

                                                                                ΔΟΕ

Αρ. Πρωτ.757

Αθήνα 30/3/2014 Προς 1.Τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε. 2. Μ.Μ.Ε.

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

για τον καθορισμό της συλλογικής δράσης και στάσης μας απέναντι στα σχέδια του Υπουργείου Παιδείας για την αυτοαξιολόγηση-αξιολόγηση

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Η επίθεση που δέχεται η Δημόσια εκπαίδευση από την Κυβέρνηση δεν είναι ξεκομμένη από τη συνολική επίθεση απέναντι σε ολόκληρη την κοινωνία. Η επίθεση, συγκεκριμένα ενάντια στην εκπαίδευση, απειλεί με επαγγελματικό αφανισμό τους εκπαιδευτικούς και οδηγεί σε παραπέρα συρρίκνωση όλων των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών. Η οριστική απόλυση των συναδέλφων της Δευτεροβάθμιας αλλά και όλων των ευρισκόμενων σε διαθεσιμότητα Δημόσιων Υπαλλήλων, δείχνει τις διαθέσεις Κυβέρνησης και Υπουργείου για την κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο.

Η επιχειρούμενη αυτοαξιολόγηση/αξιολόγηση-χειραγώγηση, αποτελεί  την αιχμή του δόρατος της κυβερνητικής επίθεσης, απέναντι στη Δημόσια Εκπαίδευση. Με «εργαλείο» τις διάφορες  μορφές αξιολόγησης το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση επιχειρούν:

·         Να καθηλώσουν μισθολογικά τους εκπαιδευτικούς αφού συνδέουν την αξιολόγηση με το ενιαίο μισθολόγιο-βαθμολόγιο και τις ποσοστώσεις του.

·         Να υποτάξουν τους εκπαιδευτικούς, να ελέγξουν και να χειραγωγήσουν τη μαθησιακή διαδικασία, μετατρέποντάς την σε ένα σύνολο προκατασκευασμένων, τυποποιημένων και ποσοτικών κριτηρίων.

·         Να κατηγοριοποιήσουν τα Σχολεία.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Δεν είναι τυχαία η ημερομηνία έκδοσης της εγκυκλίου Αρβανιτόπουλου: Δυο (2) μέρες μετά την οριστική απόλυση Δημοσίων Υπαλλήλων (στις 22/3/2014) για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.

Ταυτόχρονα το Υπουργείο Παιδείας νομοθετεί τις υποχρεωτικές μεταθέσεις, δεν έχει εκδώσει ακόμη την εγκύκλιο των μεταθέσεων και ταυτόχρονα επεξεργάζεται και προωθεί σχέδια για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που αφορά την οργανικότητα ενώ ετοιμάζει νέο κύμα συγχωνεύσεων των σχολικών μονάδων.

Απέναντι στην αντιεκπαιδευτική πολιτική, από την αρχή της φετινής σχολικής χρονιάς, το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα δίνει μια ιστορική μάχη για τη διαφύλαξη της παιδαγωγικής ελευθερίας και της δημοκρατίας στο ελληνικό σχολείο:

·                     Με απεργίες και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα.

·                     Με την πραγματοποίηση μαζικών Γενικών Συνελεύσεων και εκδηλώσεων-συζητήσεων σε κάθε πόλη της Ελλάδας.

·                     Με την υπογραφή του κειμένου της Ομοσπονδίας ενάντια στην Αξιολόγηση – Χειραγώγηση από το σύνολο σχεδόν των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (58.650 υπογραφές πανελλαδικά, ποσοστό 93,5%).

·                     Με την ακύρωση των σεμιναρίων των Σχολικών Συμβούλων για την αυτοαξιολόγηση σε όλη την Ελλάδα.

·                     Με την ακύρωση των σεμιναρίων για την αξιολόγηση στο Υπουργείο Παιδείας μετά από μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις.

·                     Με τις συνεδριάσεις των συλλόγων διδασκόντων στις οποίες οι εκπαιδευτικοί αποφάσισαν να μη συμμετέχουν με τη θέλησή τους στη συγκρότηση των ομάδων εργασίας για την αυτοαξιολόγηση.

Μέσα από όλες αυτές τις διαδικασίες, καταγράφηκε η συντριπτική αντίθεση του κλάδου στην επιχειρούμενη αξιολόγηση-χειραγώγηση και αυτό είναι μια πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Η νέα εγκύκλιος, αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο της αξιολόγησης. Ο ίδιος Υπουργός που πέρσι επιστράτευσε τους καθηγητές, επιστρατεύει φέτος τους Διευθυντές των Σχολείων επιχειρώντας με τη βία να επιβάλλει το νομοθετικό έκτρωμα το οποίο θεμελιώνει τον επαγγελματικό αφανισμό των εκπαιδευτικών και οδηγεί στη διάλυση του δημόσιου σχολείου. Η εγκύκλιος αυτή εγείρει μέγιστο ζήτημα αντιδημοκρατικής εκτροπής. Η ανάθεση, με την εντολή μιας εγκυκλίου, οδηγεί σε άκρως επικίνδυνα μονοπάτια την όποια δημοκρατική λειτουργία του σχολείου, ανατρέπει το ρόλο του συλλόγου διδασκόντων και τη θέση του εκπαιδευτικού σε αυτόν. Είναι μνημείο αντιδημοκρατικής οπισθοδρόμησης που μεταβάλει άρδην το τοπίο στη διοίκηση της εκπαίδευσης και ως τέτοιας σημασίας χρειάζεται να αντιμετωπιστεί από το εκπαιδευτικό κίνημα αλλά και όλους όσους  εξακολουθούν να οραματίζονται την παιδαγωγική ελευθερία ενός δημοκρατικού σχολείου.

Κανείς δε δικαιούται να σιωπήσει πια!

Το εκπαιδευτικό κίνημα οφείλει να απαντήσει σε αυτή την επίθεση, σε αυτή την πρωτοφανή αντιδημοκρατική εκτροπή.

Για την οργάνωση του αγώνα το Δ.Σ. της ΔΟΕ προτείνει:

 

·                     Οι Σύλλογοι Διδασκόντων, όσοι δεν το έχουν ήδη κάνει,  να επιβεβαιώσουν τη βούλησή τους να μη στελεχώσουν εθελοντικά τις ομάδες εργασίας, να ολοκληρώσουν τη σύνταξη των πρακτικών και να γνωστοποιήσουν την απόφασή τους στον τοπικό Σύλλογο. Έχει μεγάλη σημασία να αποτυπωθεί η απουσία συναίνεσης της εκπαιδευτικής κοινότητας.

·                     Με βάση τις εξελίξεις και την πορεία του αγώνα, εάν το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. κρίνει απαραίτητο, θα ζητήσει από του Διευθυντές των σχολείων να θέσουν στη διάθεσή του την πρόθεση παραίτησής τους, αποστέλλοντας σχετικό κείμενο απευθείας στην Ομοσπονδία, προκειμένου να αξιοποιηθεί συνδικαλιστικά (και όχι υπηρεσιακά) στον αγώνα κατά της εφαρμογής της αξιολόγησης – χειραγώγησης.

·                     Οι συνάδελφοι Διευθυντές μετά την «επιστράτευσή» τους, όταν, αναγκαστικά, ορίσουν τις ομάδες εργασίας να αναφέρουν (στην πράξη ανάθεσης) ότι το κάνουν από υπηρεσιακό και μόνο καθήκον παρά το γεγονός ότι γνωρίζουν πως καλούνται να εκτελέσουν μια παράνομη εντολή την αντίθεση τους στην οποία δηλώνουν (όπως αναφέρει και η γνωμοδότηση της Νομικού Συμβούλου της Δ.Ο.Ε.).

·                     Καλούμε τους Σχολικούς Συμβούλους να συνταχθούν με τον αγωνιζόμενο Κλάδο και να βρεθούν στη δική μας πλευρά το τριήμερο της «επιμόρφωσής» τους για την αξιολόγηση αλλά και σε όλη την πορεία του αγώνα κατά της αξιολόγησης - χειραγώγησης.

·                     Οι Σύλλογοι εκπαιδευτικών να ενημερώσουν άμεσα το Δ.Σ. της ΔΟΕ, για τον αριθμό των Συλλόγων Διδασκόντων που δε συναίνεσαν εθελοντικά στη στελέχωση των ομάδων εργασίας. 

 

Το Δ.Σ. της ΔΟΕ προχωρά σε συντονισμό του αγώνα με στόχο την ακύρωση και την κατάργηση του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης, με τα παρακάτω βήματα:

·                     Κηρύσσει 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση για την Παρασκευή 4 του Απρίλη και καλεί τους εκπαιδευτικούς του Λεκανοπεδίου και των όμορων περιοχών σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Παιδείας, στο Μαρούσι, από τις 12 το μεσημέρι.

·                     Αποτρέπει την πραγματοποίηση του σεμιναρίου των Σχολικών Συμβούλων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, για την αξιολόγηση  την Παρασκευή 4/4, το Σάββατο 5/4 και Κυριακή 6/4.

·                     Κηρύσσει διαρκή στάση εργασίας για όλους τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, για όλο το χρονικό διάστημα ως το τέλος της σχολικής χρονιάς, όταν καλούνται σε συνεδρίαση της ομάδας εργασίας στην οποία, ως «επιστρατευμένοι», συμμετέχουν.

·                     Κηρύσσει 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση για την Τετάρτη 9 του Απρίλη, προκειμένου οι Εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης να ενώσουν τις δυνάμεις τους με το σύνολο των εργαζομένων στον Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα.

 

Θυμίζουμε ότι ήδη έχει ξεκινήσει τόσο η νομική διαδικασία με την κατάθεση αίτησης ακύρωσης της συγκεκριμένης εγκυκλίου όσο και η διερεύνηση άλλων νομικών ενεργειών ενάντια στην επιβολή της αξιολόγησης.

Με την ολοκλήρωση αυτών των δράσεων προχωρούμε σε κύκλο Γενικών Συνελεύσεων και Ολομέλεια Προέδρων για τη λήψη αποφάσεων για την παραπέρα πορεία σχετικά με το ζήτημα της αυτοαξιολόγησης και της ατομικής αξιολόγησης.

 

 

 

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΑΚΥΡΩΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ

 

Μετά την οριστική αποτυχία επιβολής της λεγόμενης αυτοαξιολόγησης από τους μηχανισμούς του Υπουργείου Παιδείας και τους γνωστούς υποτακτικούς που παρασιτούν σε όλη την κλίμακα της διοίκησης της εκπαίδευσης, την ευθύνη για την «τελική λύση»  αναλαμβάνει πλέον ο Υπουργός Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος.

Αυτή τη φορά ο Υπουργός «επιστρατεύει» τους διευθυντές των σχολικών μονάδων και «εντέλλεται»  τη μετατροπή των σχολείων  σε «Κρανίου τόπο».

Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και τα παπαγαλάκια των συστημικών ΜΜΕ πανηγύρισαν αλαζονικά και προκαταβολικά  για «το πλεόνασμα συναίνεσης» του κλάδου στην αυτό-αξιολόγηση. Την απέρριψε όμως η συντριπτική πλειοψηφία των μαχόμενων δάσκαλων και καθηγητών στην πράξη και όχι μόνον «η θνήσκουσα» κατά τον κ. Υπουργό  «συντεχνία ολίγων συνδικαλιστών».

Το συνδικαλιστικό κίνημα  χάραξε την τακτική του για την αντιμετώπιση  του αντιδραστικού θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης με δεδομένο ότι αυτό θα αποτελέσει  στην πλήρη εφαρμογή του ένα βασικό εργαλείο για τη «νομιμοποίηση» , διευκόλυνση και εφαρμογή του συνόλου των συντηρητικών, νεοφιλελεύθερων, μνημονιακών αναδιαρθρώσεων στη δημόσια εκπαίδευση και στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών.

Στο πλαίσιο  αυτό, βασικό στοιχείο στην ενημέρωση των συναδέλφων   στον αγώνα για την  ακύρωση της  στην  πράξη, ήταν  η  άρρηκτη σύνδεσή της  με το σύνολο της εκπαιδευτικής πολιτικής, δηλαδή με το κλείσιμο σχολείων-τμημάτων, τα πλεονάσματα,  τις μεταθέσεις και μετατάξεις, την  οργανικότητα στο σχολείο,  το νόμο για το λύκειο,  τη  μείωση ή καθήλωση μισθών, με αποκορύφωμα τις διαθεσιμότητες-απολύσεις, με απώτερο κυρίαρχο στόχο  τον ιδεολογικό έλεγχο και  την χειραγώγηση των εκπαιδευτικών.

Ταυτόχρονα είχαμε εκτιμήσει ότι ο αγώνας ενάντια σε αυτούς τους μηχανισμούς έχει ιδιαίτερες δυσκολίες, όχι μόνο λόγω της περιρρέουσας κοινωνικής αντίληψης,  που ενισχύθηκε λόγω κρίσης και ανεργίας, αλλά κυρίως γιατί έχει έναν έντονο ιδεολογικό χαρακτήρα, που αφορά  στην καρδιά του πολιτικού συστήματος και του κράτους. Η  κατεύθυνση της ΟΛΜΕ για ακύρωση στην πράξη της αυτό-αξιολόγησης με αποφάσεις συλλόγων καθηγητών και  με ταυτόχρονη παρέμβαση  στα σεμινάρια διευθυντών-σχολικών συμβούλων,  έχει δημιουργήσει  μεγάλη κινητικότητα στα σχολεία. Χιλιάδες συνάδελφοι  ενημερώνονται και αντιστέκονται με όλους τους τρόπους, παρά το φόβο, τους εκβιασμούς και τον αυταρχισμό της διοίκησης, ενώ έχει ήδη αποδομηθεί η προσπάθεια του υπουργείου να την περάσει συναινετικά. Αποτέλεσμα: το υπουργείο «αναγκάζεται» με συνεχείς εγκυκλίους να προσπαθήσει να την επιβάλλει με το «εντέλλεσθαι», το πειθαρχικό δίκαιο και την καταστολή. Δεν είναι υπερβολικό, λοιπόν, να εκτιμήσουμε ότι , παρά τα προβλήματα και τις αδυναμίες του συνδικαλιστικού κινήματος, τα ελλείμματά μας στην ενημέρωση και στο άνοιγμα του κλάδου στους γονείς και τα προβλήματα του συνδυασμού των αγώνων με το μέτωπο των απολύσεων, το συνδικαλιστικό κίνημα έχει ήδη με τις αντιστάσεις που ανέπτυξε, καταγράψει πολιτικά , συνδικαλιστικά και ηθικά νίκη απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης , έχοντας δημιουργήσει υποθήκες και εμπειρίες για την επόμενη πιο δύσκολη φάση.

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ με την τελευταία ανακοίνωσή του, μετά την εγκύκλιο του «εντέλλεσθαι» έκανε και πάλι την επιλογή της αντίστασης με όλους τους τρόπους. Δεν παραγνωρίζουμε τις νέες πιο μεγάλες δυσκολίες, όταν ο κλάδος είναι με το πιστόλι στον κρόταφο. Σε αυτήν τη φάση θεωρούμε ότι  η Ομοσπονδία οφείλει να κρατήσει ζωντανή και καθαρή τη γραμμή της αντίστασης και της ελπίδας.

Το επόμενο διάστημα οι ΕΛΜΕ μέσα από Γεν. Συνελεύσεις με θέματα απολύσεις, αξιολόγηση θα κλιμακώσουν την πάλη τους για την οργάνωση των συναδέλφων, την ενημέρωση γονέων και τοπικών κοινωνιών για τις συνέπειες των μηχανισμών της Αξιολόγησης και του Νόμου για το Νέο Λύκειο.

Στα πλαίσια αυτά σε συντονισμό με Συλλόγους Α/βάθμιας θα δώσουμε τη μάχη της ακύρωσης των Σεμιναρίων Επιμόρφωσης Διευθυντών – Συμβούλων, θα παρέμβουμε αποφασιστικά ώστε οι Διευθυντές να στηριχθούν στις συλλογικές αποφάσεις και να συμπαραταχθούν με τον κλάδο για την απόκρουση αυτών των πολιτικών, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα περιπτώσεις αυταρχικών και αντιδημοκρατικών συμπεριφορών, καλώντας τους να λογοδοτήσουν στις Γεν. Συνελεύσεις.

 

Οφείλουμε, λοιπόν, άμεσα να αποδομήσουμε τη γραμμή του «εντέλλεσθαι» μέσα από τις αποφάσεις του συλλόγου καθηγητών . Τα βασικά επιχειρήματα είναι : α) η εγκύκλιος είναι παράνομη, αφού καταργεί τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου και ανατρέπει το ρόλο του συλλόγου διδασκόντων και τη θέση του εκπαιδευτικού σε αυτόν και β) δεν προκύπτει ούτε από τη νέα εγκύκλιο η υποχρεωτικότητα συμμετοχής των εκπαιδευτικών στις ομάδες εργασίας. Στην ίδια κατεύθυνση και οι διευθυντές των σχολικών μονάδων στηριγμένοι στο σύλλογο καθηγητών θα πρέπει να εξαντλήσουν τις δυνατότητες συλλογικής αντίστασης. Σε κάθε περίπτωση η διατύπωση των ενστάσεων (μη συγκρότηση ομάδων, μη υποχρεωτική συμμετοχή) θα πρέπει να αποτυπώνεται  πλήρως  τεκμηριωμένα, μέσα από τις θέσεις  συλλόγων ή ομάδων συναδέλφων,  στηριγμένοι στο βασικό πλαίσιο της ΟΛΜΕ για το ρόλο της αυτοαξιολόγησης-αξιολόγησης.

 

Διευκρίνιση:  η εφαρμογή της  βασικής αρχής  του διοικητικού δικαίου , ότι σε διαταγή προδήλως παράνομη ο υπάλληλος οφείλει να εκτελέσει τη διαταγή και να αναφέρει συγχρόνως στην προϊσταμένη αρχή εκείνου που τον διέταξε, επιφυλασσόμενος για κάθε νόμιμο δικαίωμά του, είναι ατομική επιλογή διεξόδου, η οποία προϋποθέτει την υιοθέτηση και εξάντληση όλων των προηγούμενων συλλογικών μορφών αντίδρασης που αποτελεί τη βασική επιλογή του συνδικαλιστικού κινήματος.

 

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ