Αξιολόγηση....

 

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΕΛΜΕ

Ο.Λ.Μ.Ε.                                                                                        

Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 32 30 073 - 32 21 255

FAX: 210 33 11 338                                          

www.olme.gr                                                                                   

e-mail: olme@otenet.gr                                                                                                    Αθήνα, 17/9/14

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΕΛΜΕ

Σάββατο, 27/9/2014 στις 10 π.μ.

 (Αθήνα, Ξενοδοχείο «NOVUS», http://www.novushotel.gr/gr/location.asp,

Καρόλου 23, σταθμός ΜΕΤΡΟ «Μεταξουργείο», τηλ. : 211 1053000).

 

Ημερήσια Διάταξη

1. Εισήγηση για το πλαίσιο αιτημάτων και το πρόγραμμα δράσης (ακολουθούν τα κείμενα - προτάσεις του ΔΣ της ΟΛΜΕ).
2. Προσθήκη διάταξης στον κανονισμό του ταμείου αλληλοβοήθειας της ΟΛΜΕ http://olme-attik.att.sch.gr/files/annprelme/TAMEIOALLILEG.pdf (προτείνεται να προστεθεί στον κανονισμό και η δυνατότητα της χρηματοδότησης κατασκηνώσεων για τα παιδιά των εκπαιδευτικών που ως τώρα καλύπτεται από το τακτικό ταμείο).

 

Εισήγηση Δ.Σ. της ΟΛΜΕ προς τις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ

Α. ΕΙΣΗΓΗΣΗ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ

Η καταστροφική πολιτική λιτότητας κυβέρνησης – τρόικας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση έχοντας δημιουργήσει συνθήκες εξαθλίωσης και κοινωνικής ερήμωσης σε εργαζομένους και σοβαρή οπισθοδρόμηση στα δημόσια κοινωνικά αγαθά.

Ταυτόχρονα δημιουργούνται σοβαροί κίνδυνοι για την ειρήνη στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Η κατάσταση αυτή επιβάλλει το σ.κ., όπως και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα, να δυναμώσει τον φιλειρηνικό προσανατολισμό και τις παρεμβάσεις του.

Ενώ ξεκινά η νέα σχολική χρονιά, στη δημόσια Εκπαίδευση βρίσκεται σε εξέλιξη μια πρωτοφανής επιχείρηση αποδόμησης και υπονόμευσης του Δημόσιου Σχολείου, του επιπέδου ζωής, των βασικών δικαιωμάτων και των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Αποτέλεσμα των ακολουθούμενων εκπαιδευτικών πολιτικών είναι να καταπατάται βάναυσα το δικαίωμα στη μόρφωση, στην εργασία και τελικά στη ζωή και το μέλλον της νεολαίας.

Οι πιο πρόσφατες συνέπειες αυτής της βάναυσης επίθεσης, μετά τη δραματική μείωση μισθών και συντάξεων και την τραγική υποβάθμιση της ασφάλισης και περίθαλψης, είναι εξίσου καταστροφικές: Βίαιη κατάργηση σημαντικών τομέων και ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ, κατάργηση των ΕΠΑΣ, διαθεσιμότητες/απολύσεις χιλιάδων εκπαιδευτικών, νέος νόμος για το Λύκειο που ωθεί χιλιάδες μαθητές στη μαθητεία και την πρόωρη κατάρτιση. Ταυτόχρονα, επιχειρείται μέσω της αξιολόγησης/χειραγώγησης να κατηγοριοποιηθούν τα σχολεία με στόχο πολλά από αυτά να καταργηθούν και οι εκπαιδευτικοί που εργάζονται σε αυτά να οδηγηθούν στην απόλυση. Και όλα αυτά σε ένα κλίμα ανταγωνισμού, αντιπαραθέσεων, υποταγής και φόβου.

Οι πρακτικές αυτές συνδυάζονται με την υποβάθμιση και διάλυση βασικών υποστηρικτών δομών της εκπαίδευσης (ενισχυτική διδασκαλία, γραμματειακή υποστήριξη, βιβλιοθήκες, φύλαξη σχολείων κ.ά.), καθώς και με συγχωνεύσεις σχολείων και συμπτύξεις τμημάτων, με αποτέλεσμα να προκύπτουν πληθωρικά τμήματα και σχολεία, πράγμα που δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο το έργο του σχολείου.

Με τις διαθεσιμότητες/απολύσεις, το μηδενισμό των νέων προσλήψεων μονίμων, τη μη αναγνώριση της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών, την αύξηση του διδακτικού ωραρίου, τη δραματική μείωση των μεταθέσεων και αποσπάσεων, τις υποχρεωτικές μετακινήσεις, την ανάθεση διδακτικού έργου μέχρι και σε πέντε σχολικές μονάδες, τη βίαιη εξώθηση στη συνταξιοδότηση, με επιστέγασμα τις νέες αναθέσεις μαθημάτων και με φόβητρο το νέο πειθαρχικό δίκαιο, ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ να συρρικνώσουν τον κλάδο μας κατά 30.000 μέσα σε μια πενταετία. Καλλιέργησαν ένα κλίμα εμφύλιου πολέμου και ανταγωνισμού ανάμεσα σε συναδέλφους διαφορετικών ειδικοτήτων, με αρνητικές συνέπειες στο ίδιο το έργο του σχολείου, μια και είναι προφανές ότι οι εργασιακές σχέσεις των καθηγητών επηρεάζουν άμεσα τις συνθήκες μόρφωσης των παιδιών.

Στη βάση όλων αυτών είναι προφανές ότι η δραματική μείωση των δημόσιων δαπανών για την Παιδεία ανοίγει το δρόμο για την ιδιωτικοποίηση  βασικών λειτουργιών της δημόσιας εκπαίδευσης.

Βασικός στόχος όλου του συνδικαλιστικού κινήματος είναι η οργάνωση των αγώνων των εργαζομένων για να σταματήσουν αυτές πολιτικές λιτότητας και καταστροφής των κοινωνικών αγαθών.

Το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα των καθηγητών (ΟΛΜΕ-ΕΛΜΕ) θα συμβάλει σε αυτή την κατεύθυνση οργανώνοντας την πάλη και τις αντιστάσεις του.

 

Ιδιαίτερα θα αγωνιστούμε για τα παρακάτω αιτήματα αιχμής:

-          καμιά απόλυση εκπαιδευτικού – επαναφορά των καταργημένων τομέων και ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ, κανείς εκπαιδευτικός εκτός δομών του υπουργείου παιδείας,

-          αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ,

-          να παγώσουν άμεσα όλες οι διαδικασίες για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολείων, ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη και την κατάργηση του ν.4024/11, που τις συνδέει με την αξιολόγηση, κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και σχολείων,

-          κατάργηση του αντιεκπαιδευτικού ν.4186/13,

-          ανώτερο όριο 20 μαθητών στο τμήμα, 15 στις κατευθύνσεις, ολιγομελή τμήματα ειδικά στα ΕΠΑΛ,

-          επαναφορά του προηγούμενου ωραρίου,

-          να καλυφθούν όλα τα κενά εκπαιδευτικών τώρα, με προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών,  άμεσος  διορισμός όσων είναι διοριστέοι από το 2008 (ΑΣΕΠ) και οι υπόλοιποι από τους πίνακες προϋπηρεσίας αναπληρωτών, να αναγνωριστεί ολόκληρη η προϋπηρεσία αναπληρωτών-ωρομισθίων από το 2010, να καταργηθούν οι αντίστοιχες διατάξεις του ν.3848/10, 

-          ουσιαστικές αυξήσεις των αποδοχών των εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα των νέων συναδέλφων,

-          άμεση κατάργηση του νέου πειθαρχικού (4093/12 και 4057/12) – να σταματήσει κάθε δίωξη για συνδικαλιστική δράση,

-          αύξηση των συντάξεων (κύριων και επικουρικών),

-          όχι στη νέα φορομπηχτική πολιτική (ΕΝΦΙΑ), αύξηση του αφορολόγητου ορίου για τους μισθωτούς,

-          όχι στη διάλυση / συρρίκνωση / ιδιωτικοποίηση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών.

Β. Πρόγραμμα δράσης

1.      Πρώτος άξονας δράσης: Ενωτικές αγωνιστικές πρωτοβουλίες ΟΛΜΕ, με ομοσπονδίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και ΑΔΕΔΥ για: φορολογικό – συνταξιοδοτικό – νέο μισθολόγιο – νέος συνδικαλιστικός νόμος. Πρόταση προς ΑΔΕΔΥ για πανδημοσιοϋπαλληλική κινητοποίηση (συλλαλητήριο και στάση) στις 10 Οκτώβρη ημέρα της εκδίκασης στο ΣτΕ της προσφυγής της ΑΔΕΔΥ για την αξιολόγηση,  και απεργία (πανεργατική) το Νοέμβρη.

2.      Δεύτερος άξονας δράσης: Με αιχμή τα εργασιακά αιτήματα των εκπαιδευτικών και τα εκπαιδευτικά προβλήματα (ν.4186/13, περικοπές, συγχωνεύσεις κ.λπ.), επιδίωξη άμεσης συνεργασίας με τη ΔΟΕ για διαμόρφωση κοινού προγράμματος αγωνιστικών κινητοποιήσεων από τον Οκτώβρη, με κλιμάκωση και διάρκεια, με πρώτο βήμα την οργάνωση συλλαλητηρίων για την παιδεία τον Οκτώβρη. Αναγκαία προϋπόθεση η προσέγγιση και στενή συνεργασία ΕΛΜΕ και διδασκαλικών συλλόγων σε όλη την Ελλάδα και η συνεργασία με τους συλλόγους και τις ενώσεις γονέων.

3.      Τρίτος άξονας δράσης: προγραμματισμός παρεμβάσεων της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ σε συνεργασία με τα  συντονιστικά των εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα, με συγκεντρώσεις στα υπουργεία Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

4.      Τέταρτος άξονας δράσης: υλοποιώντας την απόφαση του Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ στις 21/8/2014, με την οποία αποφασίστηκε η προκήρυξη Απεργίας – «Αποχής», «από όλες τις διαδικασίες υλοποίησης της ατομικής αξιολόγησης (ΠΔ 152/13) των εκπαιδευτικών, αλλά και της αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και κάθε διαδικασία αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου που πραγματοποιείται σε υλοποίηση του σχετικού νομοθετικού πλαισίου (ν. 4024/11, ν. 4142/13, ΠΔ 152/13, ν. 3848/10, ν. 3679/10)»,καλούμε όλους τους εκπαιδευτικούς, τους Διευθυντές σχολείων και τους Σχολικούς Συμβούλους να μη συμμετάσχουν σε καμιά διαδικασία με την οποία υλοποιείται το παραπάνω νομοθετικό πλαίσιο για την Αξιολόγηση. 

 

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΜΕ

-Οργανώνουμε τις αντιστάσεις μας σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο

-Κανείς μαθητής, κανείς εκπαιδευτικός δεν περισσεύει

- Αγώνας για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου.

 

 

Ελλάδα 2024: δύο ελαιοτριβεία και τρία συσκευαστήρια

Ελλάδα 2024: δύο ελαιοτριβεία και τρία συσκευαστήρια

του Βασίλη Φρατζολά
από το ιστολόγιο: botanistas.gr

Μου γεννήθηκε πολύ μεγάλη περιέργεια όταν διάβασα ότι ο Υπουργός Οικονομικών κύριος Στουρνάρας πήγε στο τελευταίο Eurogroup πριν από μία εβδομάδα και υπέβαλλε για έγκριση – συζήτηση ένα σχέδιο για το πού και πώς θα αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία τα επόμενα 10 χρόνια. Η είδηση συνοδευόταν από την πληροφορία ότι το σχέδιο βασίστηκε στην μελέτη “Greece 20/20” της εταιρείας McKinsey (του 2012 με χρηματοδότες τον ΣΕΒ και την Εθνική Τράπεζα) καθώς και σε μελέτη του ΙΟΒΕ. Λέω τι στο καλό, είναι δυνατόν να στέλνουμε ένα τέτοιο τόσο κρίσιμο σχέδιο στις Βρυξέλλες και εμείς να μην έχουμε πάρει είδηση; Τέλος πάντων, μετά από ψάξιμο στους ιστιότοπους του Υπ. Οικονομικών και του ΙΟΒΕ δεν βρήκα τίποτα σχετικό και τελικά κατέληξα να βρω στο διαδίκτυο στα αγγλικά μια εκτενή περίληψη της περίφημης μελέτης της McKinsey.

Αμέσως έκανα μέσα στο κείμενο ένα search με τις δύο λέξεις που με ενδιέφεραν “olive oil” και… έμεινα κόκκαλο. Πήγα και μια παράγραφο παρακάτω στην σελίδα 54 και έμεινα πάλι κόκκαλο! Δεν θα γράψω πολλά γιατί νομίζω ότι με τα πολλά λόγια κινδυνεύουμε να χάσουμε την ουσία για το σε ποια μορφή αγροτικής παραγωγής θέλουν (δεν θέλουμε – θέλουν) να μας πάνε. Η πρόταση λοιπόν της McKinsey προβλέπει με δυο λέξεις ότι: πέντε με έξι μεγάλες εταιρείες θα πρέπει να ελέγχουν όλη – ναι όλη – την γεωργική παραγωγή της Ελλάδος. Διαβάστε :

1. Για το ελαιόλαδο:
Αντί των 1.200 ελαιοτριβείων, που λειτουργούν σήμερα σε όλη τη χώρα, με μια μέση ετήσια παραγωγή περίπου 500 τόνους το καθένα, να δημιουργηθούν μόνο ΔΥΟ mega-ελαιοτριβεία δυναμικότητος 100.000 – 150.000 τόνων το καθένα που θα απορροφούν όλη την παραγωγή ελαιολάδου. Μάλιστα οι mega-μελετητές της μελέτης αναφέρουν την Κρήτη και την Πελοπόννησο σαν δύο προτεινόμενα μέρη εγκατάστασής τους. Και ποιος ο λόγος: για να επιτύχουμε “οικονομίες κλίμακος” και έτσι να μπορέσουμε να ανταγωνιστούμε με χαμηλές – ισοπεδωτικές τιμές την Ισπανία. Χάλια τα νεύρα μας. Πάει περίπατο βέβαια η περίφημη υψηλή ποιότητα και η “υπεροχή” του ελληνικού ελαιολάδου. Με κάποιο άλλο όραμα εμείς προσπαθούμε να μάθουμε τους νεώτερους: “ποιότητα- ποιότητα – ποιότητα” και αυτοί θέλουν να πάμε εντελώς αντίθετα: “ποσότητα – ποσότητα – ποσότητα”. Μα καλά, αφού δεν μας μένει απούλητο το ελαιόλαδο γιατί πρέπει να γκρεμίσουμε και άλλο την τιμή του; Να πάμε ακόμα πιο χαμηλά όπως η Τυνησία και η Συρία; Τι θα πετύχουμε; Αυτό που ξέρω είναι τι δεν θα πετύχουμε… καλύτερες μέρες για τον Έλληνα παραγωγό που είναι και το ζητούμενο. Και αυτό στον χώρο του ελαιολάδου, και όχι μόνο, μπορούμε να το πετύχουμε μόνο με πιο καλής ποιότητος ελαιόλαδα, όχι κατώτερης ποιότητος.

2. Για τα φρούτα και λαχανικά (και αναφέρει μάλιστα πατάτες, ντομάτες, μήλα και ροδάκινα):
Nα γίνουν 2 ή 3 μεγάλες μονάδες συσκευασίας σε Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα και στην Πελοπόννησο.
3. Και το καλύτερο μας το φυλάνε στην επόμενη παράγραφο: Να ιδρυθεί μία (μία) εταιρεία διακίνησης όλων αυτών των αγροτικών προϊόντων με προτεινόμενο όνομα “Greek Foods Company” η οποία μπορεί να είναι ιδιωτική (ποιος τυχερός θα την πάρει μέσω… ΤΑΙΠΕΔ ίσως!) ή μια σύμπραξη δημοσίου – ιδιωτών (ΡΡΡ) με σκοπό την καλύτερη προώθηση στις ξένες αγορές και έτσι να επωφεληθούν, λέει, οι μικροί από τις συνέργειες που θα προκύψουν.
Και όμως, οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές μας που στριμώχνονται στα κανάλια και ασχολούνται με την “ευρωπαϊκή προοπτική”, τον Νότο και τον Βορά, την αλληλεγγύη και το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης και το μόνο που τους απασχολεί μερικές φορές είναι το μέγα θέμα της καθιστικής χωροταξίας των ευρωβουλευτών του Ποταμιού, είμαι σίγουρος ότι ούτε ένας τους δεν έχει καν σκεφτεί να ζητήσει από το Υπουργείο Οικονομικών να δει και να μελετήσει τι στο καλό «Σχέδιο Ανάπτυξης” έχουμε στείλει εκεί ακριβώς στις Βρυξέλλες ζητώντας την ευλογία για τη χρηματοδότησή του. Θα έπρεπε όμως, έτσι, έστω και από μια απλή περιέργεια…

Σημείωση προς τους mega-μελετητές της McKinsey: οι παραγωγοί ελαιολάδου στην Τοσκάνη, αφού με τα χρόνια χτίσανε με υπομονή και γνώση την ποιότητα του, το πουλάνε 7 με 10 ευρώ το λίτρο και εσείς θέλετε να μας πάτε στο 1,80 του απλού παρθένου της Ισπανίας; Aντί, λοιπόν, να βάλουμε στόχο στο αναπτυξιακό μας σχέδιο στον τομέα του ελαιολάδου μέσα από εκπαίδευση και εκσυγχρονισμό να κάνουμε μέσα στην επόμενη δεκαετία την Κρήτη την “Τοσκάνη της Ευρώπης”, εσείς και κάποιοι κρυμμένοι στο σκοτάδι θέλετε να πάμε αλλού.

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ για τις ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΕΝΑ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ για τις ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΕΝΑ

των αιρετών του ΠΥΣΔΕ Καρδίτσας

Γεωργίας Αμπατζή και Χρήστου Καρακώστα,

εκπροσώπων της Εκπαιδευτικής Δράσης

 

Καρδίτσα 16/9/2014

Συναδέλφισσες/συνάδελφοι,

Η συνεδρίαση του ΠΥΣΔΕ Καρδίτσας για τις τοποθετήσεις εκπαιδευτικών σε λειτουργικά κενά πραγματοποιήθηκε σε τρεις μαραθώνιες συνεδριάσεις.

Σειρά προτεραιότητας για την πλήρωση λειτουργικών κενών έχουν αρχικά όλοι όσοι ανήκουν οργανικά στο ΠΥΣΔΕ με την εξής σειρά: Υπεράριθμοι, Συμπλήρωση Ωραρίου, Διάθεση του ΠΥΣΔΕ. Η τοποθέτηση έγινε με τη σειρά προτίμησης και το σύνολο των μονάδων μετάθεσης. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας τοποθέτησης των οργανικά ανηκόντων εκπαιδευτικών, θα τοποθετηθούν σε εναπομείναντα λειτουργικά κενά οι αποσπασμένοι εντός και εκτός του ΠΥΣΔΕ συγκρινόμενοι μεταξύ τους βάσει  μορίων απόσπασης. Οι τοποθετήσεις είναι αναρτημένες στην ιστοσελίδα της ΔΔΕ Καρδίτσας (http://dide.kar.sch.gr/site/)

Ενημερώνουμε τους συναδέλφους ότι δεν μας χορηγήθηκαν αντίγραφα των πινάκων λειτουργικών κενών-πλεονασμάτων που έστειλαν και ανακοινοποιούν οι σχολικές μονάδες, καθιστώντας αδύνατη την απαραίτητη διασταύρωση στοιχείων. Σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 5 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, τα διοικητικά έγγραφα που συντάσσονται από Δημόσιες Υπηρεσίες αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αποφάσεων της Διοίκησης και επομένως δικαιούμαστε να λάβουμε γνώση αυτών, ως αιρετοί εκπρόσωποι του κλάδου και ως έχοντες έννομο συμφέρον προς αυτά. Για ποιους λόγους η διοίκηση αρνείται να μας χορηγήσει αντίγραφα διοικητικών εγγράφων; Μέχρι στιγμής δεν έχουμε λάβει έγγραφη απάντηση. Το ερώτημα μπορεί να απαντηθεί από τους συναδέλφους με βάση την κοινή λογική…

Η διοίκηση φέτος έκανε δεκτό το αίτημα των αιρετών: όσοι συνάδελφοι δεν έχουν ζητήσει με αίτησή τους συμπλήρωση του ωραρίου τους και ανήκουν σε ειδικότητα η οποία είναι πλεονασματική και εφόσον υπάρχει η δυνατότητα παραμένουν στη σχολική τους μονάδα. Να θυμίσουμε στους συναδέλφους  πως  πέρσι είχε ακολουθηθεί από τη διοίκηση (με τη συνυπογραφή του αιρετού της ΔΑΚΕ) μια εντελώς διαφορετική πρακτική: περιφρουρούμε τα ‘’πλεονάσματα’’ για πάσα χρήση. Με τη διαδικασία αυτή είχαν προκύψει περίπου 200 «πλεονάζοντες» στο νομό μας. Για ποιους λόγους υπάρχει φέτος αυτή η «στροφή» από τη διοίκηση; (ο αναγνώστης μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του… εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια αναμένονται…)

Τέλος, καλούμε τους συναδέλφους να κάνουν ενστάσεις σε περίπτωση που διαπιστώσουν παραβίαση της ορθής διαδικασίας τοποθετήσεων.

 

Στη διάθεσή σας για οποιεσδήποτε διευκρινήσεις

Χρήστος Καρακώστας Αιρετό Αναπληρωματικό Μέλος e-mail: x.karakostas@gmail.com τηλ. 6944473002

Γεωργία Αμπατζή Αιρετό Τακτικό μέλος e-mail: geoampatzi@sch.gr τηλ. 6986646158

 

Εκπρόσωποι της Εκπαιδευτικής Δράσης

Να περάσουμε τις ΣΥΠΛΗΓΑΔΕΣ μέρες με ένα ΜΕΤΩΠΟ ενότητας ανατροπής και νίκης

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
 Του Συλλόγου"η Αθηνά"

Ανακοίνωση για τη νέα χρονιά

 

Να περάσουμε

τις ΣΥΠΛΗΓΑΔΕΣ μέρες

με ένα ΜΕΤΩΠΟ ενότητας

ανατροπής και νίκης

 

 

 

 Στης ανάγκης τα θρανία…

Δεν τα κατάφερε ο νέος Υπουργός Παιδείας, σταθερή αξία όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων, να τετραγωνίσει τον κύκλο και να «εξαφανίσει» τα χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, όσες αλχημείες, αυθαιρεσίες, μετακινήσεις, προπαγάνδα κι αν επιστράτευσε. Τα σχολεία που φέτος άνοιξαν είναι λιγότερα, είναι πιο φτωχά, έχουν λιγότερα τμήματα, περισσότερα παιδιά στην τάξη, λιγότερους εκπαιδευτικούς, ανύπαρκτες δομές αντισταθμιστικής εκπαίδευσης και εγκαταλελειμμένη την ειδική αγωγή.

Οι 10.000 εκπαιδευτικοί Π.Ε. που συνταξιοδοτήθηκαν τα τελευταία χρόνια- χωρίς ούτε φέτος να προσληφθεί κανείς, η επικύρωση από τη νέα ηγεσία του Υπουργείου των μαζικών συγχωνεύσεων που έγιναν στα τυφλά, ο νέος νόμος που υποβαθμίζει την ειδική αγωγή, η κλοπή της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών και η εμμονή στην Αξιολόγηση την ομηρία, τις απολύσεις των εκπαιδευτικών και τη διάλυση του σχολείου, μέσω της άμεσης εφαρμογής κατά των εκπαιδευτικών του σκοτεινού Π.Δ.152/13, είναι το μέτρο της εκτίμησης για την πολιτική που συνεχίζει το Υπουργείο Παιδείας, πολιτική που αποδομεί το δημόσιο σχολείο και τσακίζει τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών.

Γι αυτό και δεν ξεγελά κανέναν το Υπουργείο με την επικοινωνιακή διαχείριση αυτής της κατάστασης. Αλλά και κει που  η άθλια εικόνα σε σχέση με τα κενά, τις μαζικές και αυθαίρετες μετακινήσεις συναδέλφων είναι ηπιότερη από πέρυσι, όπως στην Α’ Αθήνας, είναι προϊόν της σημαντικής αντίστασης που ανυποχώρητα αναπτύσσεται από την πλευρά των Συλλόγων, την οποία πρέπει να συνεχίσουμε χωρίς εφησυχασμούς.

Κοινωνικοί ε(ν)φιάλτες…

Οι πρόσφατες μαχαιριές στην υγεία και την περίθαλψη με την περικοπή στοιχειωδών εξετάσεων (όπως η μαστογραφία, το τεστ ΠΑΠ και η εξέταση προστάτη) δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες για το τι μας επιφυλάσσει ακόμα η αδίστακτη κυβέρνηση των μνημονίων.

Η συγκυβέρνηση, μετά την καλοκαιρινή φοροεπιδρομή και τη δήμευση της λαϊκής στέγης μέσω του ΕΝΦΙΑ, φέρνοντας σε απόγνωση εκατομμύρια ανθρώπους στη χώρα, συνεχίζει να σαρώνει το εισόδημα και όλα τα κοινωνικά αγαθά - με την Υγεία και την Παιδεία να σφυροκοπούνται ανηλεώς. Η μείωση των συντάξεων, η αύξηση για όλους των ορίων ηλικίας, η κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, το νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο με παραπέρα μειώσεις - ώστε να φτάσει ο κατώτατος στα 540 ευρώ, οι 6.500 απολύσεις μέσα στο 2014, η κατάργηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, αλλά και του ίδιου του δικαιώματος της απεργίας είναι μέτρα που «ασφυκτιούν» στη βραχύχρονη ατζέντα Κυβέρνησης- Τρόϊκα και κάνουν επιτακτική την ανάγκη για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ τους.

 

 Αξιολόγηση ante portas

        Oι μάχες της περσινής χρονιάς ενάντια στην αξιολόγηση-αυτοαξιολόγηση δεν μπλόκαραν οριστικά την εφαρμογή της, αλλά χάλασαν πολλές φορές τους σχεδιασμούς  της κυβέρνησης και των αργυρώνητων «επιστημονικών» επιτροπών. Τους υποχρέωσαν σε αυταρχικές αναδιπλώσεις, σε καθυστερήσεις και σε υλοποίηση μιας καρικατούρας των αρχικών τους επιλογών. Σημαντικοί σταθμοί σ’ αυτή τη μάχη ήταν ο όγκος των υπογραφών εναντίωσης στην αξιολόγηση, η μαζική συσπείρωση των συναδέλφων, οι αποφάσεις των συλλόγων διδασκόντων περί μη εθελοντικής συγκρότησης των ομάδων εργασίας, τα μαζικά μπλόκα του κινήματος στα σεμινάρια  επιμόρφωσης των συμβούλων και των διευθυντών.

        Μια θετικότερη εξέλιξη της περσινής μάχης υπονομεύτηκε από την αντιφατική στάση της φιλοκυβερνητικής συνδικαλιστικής ηγεσίας που εμπόδισε την αντιπαράθεση να πάρει συνολικά χαρακτηριστικά σύγκρουσης με την κυβερνητική πολιτική, ενώ αντίθετα έσπειρε αυταπάτες πως μόνο με ένδικα μέσα και ακτιβισμούς θα μπλοκάρουμε εσαεί την αξιολόγηση που είναι κομβικός στόχος για την πολιτική των μνημονίων.

        Η κυβέρνηση, ηττημένη χρονικά από την αντίστασή μας, προχώρησε σε μια καλοκαιρινή παρωδία: τάχα «επιμόρφωσε» μέσω e-mail τους διευθυντές των σχολείων μέσα στο καλοκαίρι και συνέχισε την παρωδία με αξιολόγηση-εξπρές των πρωτοκλασάτων στελεχών και των σχολικών συμβούλων της, που της είχαν ήδη «παραδώσει την ψυχή τους» με την αντισυναδελφική και αντιεπιστημονική στάση τους όλη την περίοδο της αντιπαράθεσης. Σύμφωνα με το σχεδιασμό της κυβέρνησης, μετά την ολοκλήρωση μέσα στο Σεπτέμβρη της αξιολόγησης των διευθυντών και τη δρομολόγηση της αυτοαξιολόγησης των σχολείων, θέλει να περάσει στο κυρίως πιάτο: την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Για να το πετύχει, διαρρέει ψευδείς «ειδήσεις» για τάχα επικείμενη κατάργηση των ποσοστώσεων και σχεδιάζει σε πρώτη φάση εθελοντική συμμετοχή των εκπαιδευτικών με δέλεαρ-απάτη τη μισθολογική τους ανέλιξη.

        Είναι φανερό πως η μάχη ενάντια στην αξιολόγηση συνεχίζεται και είναι σκληρή. Πιστεύουμε πως η εξέλιξή της μπορεί να είναι νικηφόρα για τον κόσμο της μαχόμενης εκπαίδευσης με τη συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου αγώνα, που θα προάγει όλα τα επεισόδια αντίστασης της προηγούμενης περιόδου σε μια πιο συνολική αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική, ως το μόνο πια δρόμο για να αποτρέψουμε τα εφιαλτικά σενάρια που εξυφαίνονται, τις απολύσεις, τη χειραγώγηση, την εργασιακή τρομοκρατία.

        Μόνο σε αυτόν το δρόμο της συνολικής αντιπαράθεσης, στηριγμένοι σε όλες τις κρίσιμες και χρήσιμες συλλογικές αποφάσεις αντίστασης και ανυπακοής, μπορούμε  με μαζικούς όρους να μπλοκάρουμε τα μονοπάτια που οδηγούν στην επιβολή της αξιολόγησης. Έτσι μόνο, δηλαδή στους δρόμους του αγώνα για τη σύγκρουση και την ανατροπή αυτής της αντιεκπαιδευτικής λαίλαπας, η μαχόμενη εκπαίδευση δεν πρόκειται να επιτρέψει σε κανέναν μηχανισμό και σε κανέναν αξιολογητή να οργανώνει απρόσκοπτα τη «σφαγή των αμνών» στον κλάδο και να ανοίγει την κερκόπορτα της ομηρίας και των απολύσεων. Έτσι μόνο Θα τη βρίσκουν διαρκώς μπροστά τους!

 

Η 83 Γ.Σ. της ΔΟΕ έδειξε ανάγλυφα το πρόβλημα

        Η Ανεξάρτητη Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία του συλλόγου «Αθηνά» μετέφερε στην καλοκαιρινή 83 Γ.Σ της ΔΟΕ την εμπειρία απ’ τον αγώνα να μπλοκάρουμε την αξιολόγηση και απ’ ολόκληρη τη δράση της χρονιάς που πέρασε. Μετέφερε επίσης την ενωτική απόφαση της τακτικής μας Γενικής Συνέλευσης, που έγινε τον Ιούνη, για τη συγκρότηση μετώπου ανατροπής και την οργάνωση πανεκπαιδευτικού αγώνα και απεργίας διαρκείας με ορίζοντα τη νέα χρονιά, που θα απευθύνεται και σε άλλους χώρους εργαζομένων και που αποτελεί τη μόνη αναγκαία αγωνιστική επιλογή των κλάδων που βρίσκονται στα πρόθυρα του επαγγελματικού τους αφανισμού, αλλά και όλης της κοινωνίας.

Σε αυτό το κρίσιμο συνέδριο οι υποκριτικές κορόνες για τον «κλάδο που χειμάζεται, τον «επιθεωρητισμό που ξανάρχεται» και το «σύσσωμος ο κλάδος θα αντισταθεί» έμειναν λόγια του αέρα, που όσο πλησίαζε η ώρα της συζήτησης του προγράμματος δράσης, για ποιο σχέδιο δηλαδή και ποιοι αγώνες θα οργανωθούν, τόσο αραίωνε η αίθουσα στα δεξιά της έδρανα. Οι γαλαζοπράσινοι κυβερνητικοί συνδικαλιστές ελέγχοντας οριακά την πλειοψηφία στο σώμα των εκλεγμένων συνέδρων, μόνο για μια ώρα, μέσα σε τρεις ολόκληρες  μέρες, εμφάνισαν στην αίθουσα σύσσωμο το μηχανισμό των αντιπροσώπων τους: Ήταν ώρα της ψήφισης των οικονομικών του συνδικάτου, η ώρα  που νομιμοποίησε και θεσμοθέτησε για άλλη μια χρονιά τα προνόμια, τις οικονομικές απολαβές και τη σπατάλη της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Με αυτούς στα πράγματα, τους επαγγελματίες της συνδιαλλαγής, τους απολογητές της πολιτικής των μνημονίων, τους εκφραστές της συναίνεσης και της υποταγής, ο κλάδος δεν μπορεί να έχει νικηφόρο μέλλον!

Ενώ στα αριστερά έδρανα, που συγκροτούσαν ώρα με την ώρα μεγαλύτερη πλειοψηφία, ακόμα και φέτος που ο ελέφαντας είναι μέσα στο δωμάτιο, αναβίωσε η εικόνα μιας άτολμης βαβέλ μηχανισμών, ισορροπιών και περιχαρακώσεων που, δυστυχώς, δε μπόρεσε να συγκροτήσει μέτωπο αντίστασης και μια πρόταση ανατρεπτικού αγώνα, που θα συνεγείρει τον κόσμο της μαχόμενης εκπαίδευσης και θα ανατάξει το κίνημα. Κι έτσι στο τέλος το προεδρείο, διαπιστώνοντας τη μη λήψη απόφασης, σφύριξε τη λήξη μιας διαδικασίας που όσο ιστορική χαρακτηριζόταν, τόσο ακίνδυνη υπήρξε τελικά και χωρίς αποτέλεσμα.

 

 

 

Να περάσουμε τις ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ μέρες

με ένα ΜΕΤΩΠΟ ενότητας ανατροπής και νίκης

Η 83 Γ.Σ της ΔΟΕ και το φινάλε της, απογοητευτικό για κάθε σύνεδρο που κουβαλούσε στην αίθουσα αγωνίες συναδέλφων και αποφάσεις Γ.Σ για το Σεπτέμβρη της αγωνιστικής «μεγάλης εξόδου», έδειξε ανάγλυφα το πρόβλημα που καθηλώνει το κίνημα τα μαύρα χρόνια του μνημονίου: Τη διαλυτική δράση του υποταγμένου συνδικαλισμού που εφάπτεται στα κυβερνητικά σχέδια και την περιχαράκωση των ριζοσπαστικών και αγωνιστικών δυνάμεων σε μικροϋπολογισμούς και διαχειριστικές σκοπιμότητες.

Κι όμως, ενώ η κυβέρνηση κατά πολλούς πνέει τα λοίσθια, η πολιτική της  επελαύνει! Η κοινωνία στενάζει, νέα χτυπήματα ανακοινώνονται, η δημόσια εκπαίδευση κατεδαφίζεται και στα σχολεία η «σφαγή των αμνών» πλησιάζει. H ανάγκη της σύγκρουσης είναι πια υπόθεση των «κάτω», όλων αυτών που δε θα διαπραγματευτούν τους όρους της σφαγής, αλλά θα βγουν στο ξέφωτο της μάχης για τη ζωή και την εργασιακή τους αξιοπρέπεια μέχρι τη νίκη. Όλων αυτών που δεν  αποδειχτούν προβλέψιμοι, ακίνδυνοι και μοιραίοι, που δεν έχουν τίποτα πια να χάσουν από έναν τέτοιο αγώνα και δε θα γράψουν τη ζωή με ήττα.

Σε αυτούς ανήκει και ο πρώτος λόγος για τη συγκρότηση του μετώπου της ανατροπής, στους συναδέλφους της τάξης και της πράξης, στον κόσμο του αγώνα, όσους δε βολεύτηκαν με τα τόσα στεγανά, τους μηχανισμούς και τις περιχαρακώσεις, όσους δεν βολεύτηκαν στην κομματική ή παραταξιακή αυταρέσκεια και δεν αδιαφορούν για την εικόνα, τη δυναμική και τη νικηφόρα προοπτική του κινήματος. Αυτός είναι ο κόσμος που σήμερα μπορεί να επιβάλει την αγωνιστική ενότητα ακόμα και σε κείνους που κάνουν ότι δεν ακούν ή ότι δεν βλέπουν μια τέτοια αναγκαιότητα.

Η Ανεξάρτητη Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία με τέτοια αντίληψη πορεύτηκε το προηγούμενο διάστημα και στο κίνημα και στο σύλλογο Αθηνά, όπου οι συνάδελφοι μας ανέδειξαν πέρσι ως πρώτη δύναμη. Στην ενότητα του συλλόγου επενδύσαμε αυτήν την πρωτιά και βρήκαμε κοινό βηματισμό με όλες τις ριζοσπαστικές δυνάμεις στο Δ.Σ, στις ΓΣ, στους δρόμους. Με όλους τους πρωτοβάθμιους συλλόγους συντονίσαμε τη δράση μας, χωρίς αποκλεισμούς. Η μαζική συσπείρωση των συναδέλφων γύρω από τη δράση του συλλόγου στην περσινές κρίσιμες στιγμές ήταν απότοκη μιας τέτοιας αντίληψης στην οποία πρωτοστατήσαμε. Και σε αυτή θα επιμείνουμε.

Αυτά τα ενωτικά επεισόδια (και υπάρχουν πολλά) πρέπει να τα συνδέσουμε σε ένα ΜΕΤΩΠΟ ανατροπής και νίκης, και όχι διαχείρισης ή εκλογικής επιβίωσης για κανέναν μηχανισμό. ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ της συγκυβέρνησης και της βάρβαρης πολιτικής των μνημονίων, αλλά και της κυριαρχίας του κυβερνητικού συνδικαλισμού και της διαχειριστικής  λογικής που έχει σπείρει στο σ.κ. ΝΙΚΗΣ της μαχόμενης εκπαίδευσης και του δημόσιου σχολείου, αλλά και της εργαζόμενης πλειοψηφίας με την επανάκτηση του κοινωνικού πλούτου.

Πεισμένοι για την ανάγκη ενός  τέτοιου μετώπου, θεωρούμε πως αυτό είναι μια ισότιμη υπόθεση όλων των αγωνιστών και όλων των ριζοσπαστικών και αγωνιστικών δυνάμεων του κινήματος χωρίς ηγεμονισμούς, μικρομεγαλισμούς και αποκλεισμούς. Στις Γ.Σ του επόμενου διαστήματος, στο συντονισμό των συλλόγων, στους αγώνες που θα αναπτυχθούν, αλλά και σε όλες τις διαδικασίες του συλλόγου και του κλάδου μπορούμε και πρέπει να κάνουμε τα βήματα για τη  συγκρότηση του ΜΕΤΩΠΟΥ, ως του μόνου πια δρόμου για να περάσουμε νικηφόρα τις  ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ μέρες.

Ένα ακόμα βήμα ασφυκτικού κρατικού ελέγχου που δεν πρέπει να περάσει.

Οικονομική «τακτοποίηση» σωματείων

Ένα ακόμα βήμα ασφυκτικού κρατικού ελέγχου που δεν πρέπει να περάσει

Σε εξέλιξη βρίσκεται η εφαρμογή του θεσμικού κρατικού πλαισίου που αντιμετωπίζει τα σωματεία ως νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και επιβάλλει τη φορολογική τους υπόσταση. Αυτό σημαίνει την κατοχή ΑΦΜ, την παράδοση του καταστατικού του στην Εφορία (θεωρημένου από το Πρωτοδικείο), τα στοιχεία του Προέδρου και του Ταμία, την απόκτηση Κώδικα Άσκησης Δραστηριότητας, την ετήσια κατάθεση φορολογικής δήλωσης, την υποβολή συγκεντρωτικών καταστάσεων, την υποβολή όλων των παραστατικών και πολλά ακόμα. Όλα αυτά συνοδεύονται με την επιβολή εξοντωτικών προστίμων από την 1 Γεναρη του 2014.

Το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό καθώς το κράτος, μέσω του υποτιθέμενου οικονομικού ελέγχου, ουσιαστικά κλιμακώνει και εντείνει τις διαδικασίες πολιτικού ελέγχου των σωματείων. Μπορεί κανένας να φανταστεί τι μπορεί να σημαίνει η επιμονή ενός σωματείου να πραγματοποιεί απεργία που έχει βγει παράνομη και πώς τα πρόστιμα θα συνδέονται απευθείας με τις φορολογικές του υποχρεώσεις. Τι μπορεί να σημαίνει η απλή οικονομική ενίσχυση άλλων (παράνομων) απεργών ή παλαιστίνιων ή τούρκων ή άλλων αγωνιστών , των οποίων οι οργανώσεις φιγουράρουν στις ευρωενωσιακές και νατοϊκές «τρομοκρατικές» λίστες. Πώς, ακόμα, όλα αυτά θα φτάνουν να εξατομικεύονται στο πρόσωπο του προέδρου ή του ταμία (και, άρα, πιθανόν στις δικές του φορολογικές υποχρεώσεις) για να γίνει έτσι η πίεση ασφυκτική. Η πρόκληση γίνεται μεγαλύτερη αν σκεφτεί κανείς ότι το θεσμικό αυτό πλαίσιο αφορά σωματεία που δεν χρηματοδοτούνται από το κράτος, κι έτσι δεν υπάρχει κανένα πρόσχημα. Ετσι κι αλλιώς τα σωματεία έχουν Ελεγκτικές Επιτροπές (που ψηφίζονται) και παρουσιάζουν στο τέλος της θητείας των ΔΣ οικονομικό απολογισμό. Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα της λειτουργίας και της ζωής των σωματείων αποτελεί υπόθεση των ίδιων των μελών του και δε διασφαλίζεται από τον εναγκαλισμό τους από το συλλογικό εκφραστή του ταξικού εχθρού, δηλαδή από το αστικό κράτος.

Όπως γίνεται φανερό, το ζήτημα αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό και συνδέεται με τη συνολική προσπάθεια του συστήματος να περιστείλει αποφασιστικά τις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες. Ερχεται σε μια περίοδο που το κλίμα φασιστικοποίησης του συστήματος προωθείται, που νέος αντισυνδικαλιστικός νόμος ετοιμάζεται, που κελιά τύπου Γ χτίζονται και που η «προσβολή πολιτεύματος» πάει να γίνει το κορυφαίο αδίκημα του Ποινικού Κώδικα.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ