Οι εφετινοί, πραγματικά επίσημοι της εξέδρας, του Φ. Αλεξάκου

Οι εφετινοί, πραγματικά επίσημοι της εξέδρας, του Φ. Αλεξάκου

Ξημερώσε και φέτος άλλη μια επέτειος “του ΟΧΙ”. Εβδομήντα τέσσερα (74) χρόνια μετά το “alors, c'est la guerre” του δικτάτορα Μεταξά που μάλλον θα σημαίνει “όχι” στα Γαλλικά εκτός κι αν πιστέψουμε ότι ... τόσα Γαλλικά ήξερε ο Ιταλός Γκράτσι, άρα έτσι το μετέφρασε εκείνα τα χαράματα κι έτσι έμεινε να το γιορτάζουμε εμείς οι “Γραικοί” ως τα σήμερα.

Ας είναι. Το γεγονός παραμένει ότι κι εφέτος γίναν παρελάσεις σ' όλη τη χώρα. Παρελάσεις που -άλλο μοναδικό κι αυτό- τιμήσαν την αρχή κι όχι το τέλος του Β' Π.Π. για την Ελλάδα. Κι εφέτος, κάποιοι συμπολίτες μας “βρέθηκαν” (με το ζόρι; Με τα “χίλια”; Ποιος ξέρει;) σ' ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο, κάπου στην Πλατεία Ελευθερίας της πόλης μας, ως ... τιμώμενα πρόσωπα. Οι λεγόμενοι επίσημοι της τελετής! Κι οι μαθητές, μαζί με καμπόσους “ένστολους”, η νεολαία της Καρδίτσας δηλαδή, τιμήσαν τα πολύ συγκεκριμένα αυτά πρόσωπα με “στροφή της κεφαλής δεξιά” (πάντα δεξιά) όταν κατέβηκε το χέρι του διμοιρίτη.
Κι αναρωτιέμαι ξανά εφέτος, ό,τι αναρωτιόμουνα από χρόνια: Ποιοί δικαιούνται να τύχουν τέτοιας τιμής; Ποιοί είναι οι αληθινά επίσημοι; Σήμερα κιόλας που τα χρόνια “του παπά, του δασκάλου και του προέδρου” περάσανε (ή μήπως όχι;) Λοιπόν; Αποτελούν “τιμώμενα πρόσωπα” στη χρεωκοπημένη -και γι' άλλη μια φορά υπό “κατοχή”- χώρα μας οι ... Βουλευτές; Οι Δημοτικοί “Άρχοντες”; Ο Επίσκοπος; Οι “πολιτευτές” του τόπου;
Αλλά ας τα πάρω με τη σειρά.
α) Οι Βουλευτές: Ποιοί είναι αυτοί σήμερα; Οι απλοί εντολοδόχοι; Οι υπάλληλοι της εκάστοτε Τρόϊκας; (Επί Τρικούπη το λέγανε 'ΔΟΕ' νομίζω). Αυτοί που λένε “ναι” σε όλα; Ούτε καν ένα: “Alors, c'est la guerre” που είχε πει ο ομοϊδεάτης τους ο Μεταξάς. Και ο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Κι αυτός; Πώς μπορεί να φωτογραφίζεται στο πλάϊ τους; Μα, είναι άραγε “δόξα” να σε δείχνουν τα πρωτοσέλιδα στο πλευρό του εκάστοτε Κουίσλιγκ; Πώς μπορεί; (Θα μείνω με την απορία).
β) Οι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: Είναι επίσημοι; Γιατί; Μήπως προστάτευσαν τους υπαλλήλους τους απ’ την απόλυση; Μήπως βοηθάνε στη βελτίωση της ζωής των συνδημοτών; Με τί πόρους; Αφού “δεν υπάρχουν πόροι”. Οπότε; Γιατί ζητήσαν την ψήφο μας; Θα ελαφρώσουν κανένα -ανταποδοτικό υποτίθεται- τέλος ή θα βελτιώσουν την αντίστοιχη υπηρεσία; (Φοβάμαι ότι πάλι θα μείνω με την απορία).
γ) Ο -τοποθετημένος- Επίσκοπος; Τί είναι αυτό πάλι; Ο γράφων, όντας “εις εκ του ποιμνίου”, με συνεπή -τολμώ να πω- παρουσία στα της Ενορίας και -κατ' επέκταση- στα της Εκκλησίας, γνωρίζω μια ηγεσία που μόνο ... ζητάει. Μάλιστα ζητάει πάντα τα ... καταραμένα, υποδεέστερα, ταπεινά έως άχρηστα υλικά αγαθά (π.χ. Χρήματα! ) και ποτέ τη γνώμη μας, ούτε καν για το πού να τα διαθέσει! Αυτή η “αρχή” θα μας σταθεί; Αυτήν θα τιμήσουμε; Ουσιαστικά αναγκάζομαι να διαμαρτυρηθώ: Θα μπορέσει να μοιάσει κανείς τους τον Ιεζεκιήλ ( http://is.gd/KTkoIs ) ;
δ) Οι “πολιτευτές”; Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω κάτι περισσότερο για τους wannabe “Νομοθέτες” όταν η πόλη μας έχει βγάλει αρκετούς/ές, οι οποίοι πολλές φορές στάθηκαν “ως επίσημοι” σε κάμποσες παρελάσεις πριν εκλεγούν (όσοι/ες εξελέγησαν) Βουλευτές (“επίσημα” πια) απ’ τους Καρδιτσιώτες. Πόσο μεγάλη δηλαδή και σημαντική υπήρξε η προσφορά τους στους συμπολίτες;
Άρα εν τέλει; Τί μένει; Ποιοί είναι οι πραγματικά επίσημοι; Αν και η απλή λογική επιβάλλει να μην χρησιμοποιεί κανείς τη γλώσσα των κρατούντων, θα τολμήσω την υπέρβαση, μόνο και μόνο για να καταδείξω πως ΚΑΙ στη “γλώσσα τους”, ακόμα δηλαδή και στο αξιακό τους πλαίσιο, ΑΛΛΟΙ είναι οι επίσημοι των παρελάσεων! Κι εξηγούμαι:
Λοιπόν, εντελώς ... Μνημονιακά. “Επίσημοι” πρέπει να είναι (και είναι) :
Εκείνοι που, σύμφωνα -έστω- με την επικρατούσα γνώμη/προπαγάνδα, συνετέλεσαν περισσότερο στο να ... σωθούμε!
Υποθέτω δηλ. ότι ακόμη και τα καθεστωτικά ΜΜΕ θα συμφωνούσαν μαζί μου στο ότι οι απολυμένοι απ' τον Ιδιωτικό τομέα (π.χ. ΔΟΛ, ΟΛΠ, Χαλυβουργική, Μαρινόπουλος Σοφάδων κλπ.), οι απολυμένοι απ' τον Δημόσιο Τομέα (ΕΡΤ, Εκπαίδευση, ΟΤΑ κλπ.) και οι άστεγοι λόγω υποθήκης καθώς και άλλοι, ενδεχομένως πένητες, όμως ακόμα αξιοπρεπείς συμπολίτες. Αυτοί που όπως έλεγε εκείνος ο απίθανος πρώην πρωθυπουργός «δώσανε και τον μισθό τους» ή –σωστότερα- όλους τους μισθούς τους για να «σωθεί ο τόπος» (άσχετα αν δεν τους ρώτησε κανένας). Αυτοί και μόνο αυτοί είναι οι πραγματικοί “σωτήρες” (θύματα στην ουσία) που δικαιούνται τουλάχιστον να φιγουράρουν αύριο στην εξέδρα των ... επισήμων!. Και σ' αυτούς θα πρέπει να αφιερώσουμε το : “Επέσατε θύματα” ( http://is.gd/VhcAMQ ) γιατί πράγματι ήταν -και είναι- άνιση η πάλη κι ο αγώνας τους. Όχι όπως των ... “πολιτευτών” μας!
Σ' αυτούς τα “ζήτω” κι οι τιμές τουλάχιστον για φέτος.

Φώτης Ε. Αλεξάκος

Εκπαιδευτικός Πληροφορικής

Καρδίτσα

Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CF%86%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CE%AF-%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B5%CF%80%CE%AF%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BE%CE%AD%CE%B4%CF%81%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%86-%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%85#ixzz3I2UhYgcu
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

σχετικά με τη συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ

Δήλωση των Παρεμβάσεων

σχετικά με τη συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ

Ο υπουργός Παιδείας και «αγαπημένος» των ΜΜΕ ξαναχτύπησε, ξεπερνώντας μάλιστα κάθε όριο σε θρασύτητα, αλαζονεία και παραχάραξη της πραγματικότητας. Απέδειξε για μια ακόμα φορά ότι μπροστά στη καταθλιπτική πραγματικότητα που ζουν οι δεκάδες χιλιάδες των εκπαιδευτικών και μαθητών, ο υπουργός επιλέγει να «χτίσει» το προσωπικό του προφίλ εξυπηρετώντας μικροπολιτικές και μικροκομματικές του σκοπιμότητες. Στη συνάντηση λοιπόν με το ΔΣ της ΟΛΜΕ στις 31 Οκτωβρίου, αντί να συζητήσει για την καυτή ατζέντα των σοβαρών προβλημάτων (κενά, διορισμοί, διαθεσιμότητες, αξιολόγηση, κλπ) που αποτελούν βραδυφλεγή βόμβα για την εκπαίδευση, ο υπουργός επέλεξε να αλλάξει τη θεματολογία αιφνιδιαστικά και να ξεκινήσει με αυτά που ο ίδιος θεωρούσε αναγκαία να συζητηθούν παρακάμπτοντας τη σκληρή πραγματικότητα. Ξεκίνησε λοιπόν ζητώντας ούτε λίγο – ούτε πολύ πιστοποιητικά «νομιμοφροσύνης» και υποταγής από το ΔΣ της ΟΛΜΕ – υπό τον τίτλο «moratorium» – απαιτώντας μάλιστα από αυτό να δεσμευτεί ώστε να μην οργανώνονται κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις από τις τοπικές ΕΛΜΕ και φορείς όταν ο ίδιος θα επισκέπτεται σχολεία καθώς και κατά τη διάρκεια των παρελάσεων(!!) ως απαραίτητο όρο ώστε να «απομακρύνει τα κάγκελα και την αστυνομία». Έφτασε μάλιστα σε τέτοιο σημείο θρασύτητας ώστε να καταφέρεται απέναντι σε έναν ολόκληρο σκληρά δοκιμαζόμενο κλάδο και τις μεγάλες αγωνιστικές κινητοποιήσεις του με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς όπως «άμα δεν επισκεφθώ εγώ τα σχολεία, τρεις και ο κούκος είστε»! Είναι προφανές ότι η κίνηση αυτή, εντασσόταν στο επικοινωνιακό παιχνίδι του υπουργού. Χαρακτηριστικό μάλιστα στοιχείο που επιβεβαιώνει τους επικοινωνιακούς ελιγμούς του, ήταν το γεγονός ότι πριν καν ολοκληρωθεί η συνάντηση, το υπουργείο είχε δημοσιεύσει ήδη το δελτίο τύπου από αυτή στο οποίο διαστρέβλωνε τα όσα πραγματικά ειπώθηκαν.  Στην ουσία της – ελάχιστης χρονικά – συζήτησης που έγινε, δήλωσε ορθά – κοφτά και με απόλυτο κυνισμό ότι «δεν θα προσληφθεί ούτε ένας αναπληρωτής», «δεν θα υπογραφεί ούτε μια συνταξιοδότηση για φέτος». Σε σχέση με τους συναδέλφους μας που βρίσκονται εδώ και 16 μήνες σε καθεστώς απόλυτης ομηρίας – λόγω της διαθεσιμότητας – η απάντηση ήταν ξανά «μια από τα ίδια». Επανέλαβε τις δήθεν προσωπικές του δεσμεύσεις για να μην απολυθεί κανείς και παρέπεμψε για μια ακόμα φορά το ζήτημα στον… Μητσοτάκη. Φυσικά καμία απολύτως δέσμευση δεν προέκυψε για τους 85 συναδέλφους μας οι οποίοι σταμάτησαν να μισθοδοτούνται ήδη από τον περασμένο Μάρτη. Όσο για τα 1500 σχολεία που σβήστηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια από το σχολικό χάρτη, εξ’ αιτίας των καταργήσεων και των συγχωνεύσεων, όσο για τα υπερδιογκωμένα τμήματα που στοιβάζουν τους μαθητές και δημιουργούν παιδαγωγικές συνθήκες των προηγούμενων τριάντα και πλέον χρόνων, δήλωσε αναίσχυντα ότι η πολιτική επιλογή ήταν σωστή και ότι συμφωνεί με αυτή, δείχνοντας εμμέσως πλην σαφώς το δρόμο για το πώς θα αντιμετωπιστούν και φέτος τα τραγικά προβλήματα από τις ελλείψεις εκπαιδευτικών. Σε ότι αφορά τα υπόλοιπα θέματα της συνάντησης, ο – κατά τα άλλα – υπουργός Παιδείας, παρέπεμψε το ΔΣ της ΟΛΜΕ, στην κουστωδία των υπηρεσιακών παραγόντων που βρίσκονταν εκατέρωθεν του, διότι ο ίδιος είχε… άλλες δουλειές.  Μετά και από αυτά η πορεία αποχώρησης όλου του ΔΣ ήταν προδιαγεγραμμένη μιας και δεν υπήρχε πλέον κανένα περιθώριο στοιχειώδους συζήτησης. Να σημειώσουμε ότι είχε προηγηθεί η αποχώρηση του εκπροσώπου του ΠΑΜΕ λίγα λεπτά νωρίτερα.

Ιδού το πραγματικό πρόσωπο του πολιτικού προϊστάμενου και εργοδότη, δεκάδων χιλιάδων δασκάλων και καθηγητών. Η προσωποποίηση του αυταρχισμού, της προσωπικής επικοινωνιακής πολιτικής, της απαξίωσης ενός κλάδου που αγωνίζεται κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες να κρατήσει τα σχολεία ανοιχτά και τους μαθητές στις τάξεις. Μπροστά στα δεδομένα όπως διαμορφώνονται έχουμε λοιπόν να καταθέσουμε τα εξής. Το συνδικαλιστικό και εκπαιδευτικό κίνημα δεν υποτάσσεται και δεν συναινεί με τους δήμιούς του. Πολύ περισσότερο δεν ζητά την «άδειά» τους για να οργανώσει τις αντιστάσεις και τις κινητοποιήσεις του απέναντι σε αυτή τη βάρβαρη πολιτική και σε όσους την εκφράζουν και την υλοποιούν. Στο διά ταύτα και επειδή διαμορφώνονται αρνητικές και επικίνδυνες συνθήκες οι οποίες απειλούν να μετατρέψουν την Ομοσπονδία σε διακοσμητικό στοιχείο που θα συμπληρώνει το επικοινωνιακό προφίλ του υπουργού, εκφράζουμε την απόλυτη αντίθεσή μας στη συνέχιση αυτών των «τακτικών» συναντήσεων. Είναι πέρα από προφανές ότι η ηγεσία του ΥΠΑΙΘ, δεν πρόκειται να διαφοροποιηθεί ούτε στο ελάχιστο από την πολιτική που «καίει» μαθητές, εκπαιδευτικούς και σχολεία. Ο μόνος όρος που μπορεί να αλλάξει, να αναχαιτίσει και να ανατρέψει αυτή την πολιτική είναι ο αποφασιστικός, μαζικός και παρατεταμένος αγώνας των εκπαιδευτικών και όλου του λαού.

Οι εκπρόσωποι των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ στο ΔΣ της OΛΜΕ 

Γιώργος Δεμερδεσλής - Χρίστος Σόφης

ΑΘΗΝΑ,  31/10/2014

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ                                              Αθήνα  31-10- 2014                       

ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ                                                     

ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Αριστοτέλους 17, Τ.Κ. 10187                                

 3^ος όροφος Γρ. 21-22                                              

 Τηλ. 2105236132                                                      

                                                                            

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 

Συναδέλφισσες / συνάδελφοι,

 

Παραμονή της αργίας της 28^ης Οκτωβρίου οι προϊστάμενοι και τμηματάρχες έμαθαν από τη Διαύγεια του Υπουργείου την τοποθέτησή τους.

 

Ενδεικτικό της αντίληψης του Υπουργού Υγείας περί αξιοκρατίας και δικαιοσύνης είναι το γεγονός ότι ο Γεν. Δ/ντής Υγείας Πέτρος Γιαννουλάτος ο οποίος  ήταν ο μόνος Γεν. Δ/ντής που αρνήθηκε να εκδώσει πράξη επιμερισμού ποσοστών για την δήθεν αξιολόγηση, συμμετέχοντας στην απεργιακή κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ και στην συνέχεια σε αυτή του Συλλόγου μας, υποβιβάζεται σε  υπάλληλο.

 Οι τοποθετήσεις δε διευθυντών και τμηματαρχών έχουν κομματικό για τους ημέτερους και εκδικητικό - τιμωρητικό για τους πολιτικά αντίθετους χαρακτήρα και έγιναν σε συνεργασία και υπό την επίβλεψη της συνδικαλιστικής παράταξης της ΔΑΚΕ.

Έτσι παρακάμφθηκε ο Ν. 4275/2014 και είτε  δεν τοποθετήθηκαν τμηματάρχες που είχαν κριθεί από υπηρεσιακά συμβούλια,  είτε μετακινήθηκαν άλλοι με σοβαρά κινητικά προβλήματα υγείας χάριν της τοποθέτησης άλλου «ημέτερου» προϊσταμένου, είτε τοποθετήθηκαν τμηματάρχες  σε θέσεις που είχαν συσταθεί ειδικά γι αυτούς, και τελικά  αγνοήθηκαν τα τυπικά προσόντα και τα χρόνια υπηρεσίας.

Βρεθήκαμε μπροστά σε φαινόμενα είτε διευθυντές να υποβιβάζονται σε τμηματάρχες στην Δ/νση που υπηρετούσαν ως διευθυντές είτε διευθυντές να έχουν σχεδόν τα μισά χρόνια από τους τμηματάρχες τους και τμηματάρχες με λίγα χρόνια υπηρεσίας να έχουν υπό την καθοδήγησή τους συναδέλφους με πολυετή εμπειρία και  αποδεδειγμένη γνώση.

Επίσης, «αναμορφώθηκαν» Διευθύνσεις με ταυτόχρονη μετακίνηση Τμηματαρχών και Διευθυντή με συνέπεια τη προβληματική λειτουργία τους ή μετακινήθηκαν τμηματάρχες γιατί, μεταξύ άλλων,  διεκδίκησαν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς για τους υπαλλήλους του Υπουργείου αφού πρώτα απειλήθηκαν με σκοπό να τους φιμώσουν.

Άραγε αυτή την αξιολόγηση επαγγέλλεται ο Υπουργός Υγείας και ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης;   

 

 Και γιατί όλα αυτά;

 

Προφανώς για τη διάλυση των Υπηρεσιών , την απορρύθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών και την υλοποίηση μνημονιακών δεσμεύσεων που θα οδηγήσουν σε απολύσεις.

 

 Αυτό προκύπτει, μεταξύ άλλων, από την ύπαρξη τριών Γενικών Διευθύνσεων εκ των οποίων οι δύο είναι υποστηρικτικές (Γενική  Διεύθυνση Ανθρωπίνων Πόρων & Διοικητικής Υποστήριξης και Γενική Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών) και μόνο μία (Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας & Υπηρεσιών Υγείας) αφορά στην ίδια την αποστολή του Υπουργείου, δηλαδή στην ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες δημόσιας υγείας καθώς και στη διασφάλιση παροχής υψηλής ποιότητας ιατρικών, φαρμακευτικών και νοσοκομειακών υπηρεσιών σε όλους.

 

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

 

Σας καλούμε να σταθούμε όλοι αλληλέγγυοι στους συναδέλφους που αδικήθηκαν  και να δώσουμε από κοινού τον αγώνα για ένα δίκαιο και αποτελεσματικό σύστημα δημόσιας και δωρεάν υγείας για όλους.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

 

1.   Την άμεση ανάκληση των άδικων αποφάσεων

 

2.   Την εκ νέου τοποθέτηση προϊσταμένων με δίκαιο και αξιοκρατικό τρόπο σε συνεργασία με την αρμόδια γι αυτό Δ/νση Προσωπικού, χωρίς την παρεμβολή κομματικών ή άλλων παραγόντων.

 

ΣΟΛΔΑΤΟΣ  Δ. / Πρόεδρος

ΦΡΑΓΚΟΥ  Κ. / Γεν. Γραμματέας

ΑΝΔΡΕΙΩΜΕΝΟΥ  Σ. / Αντιπρόεδρος

ΜΠΑΚΑΛΗ  Δ. / Ταμίας

                

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

“... Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

·         Να μοιράζεσαι τα πάντα.

·         Να παίζεις τίμια.

·         Να μη χτυπάς τους άλλους.

·         Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.

·         Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.

·         Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.

·         Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.

·         Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.

·         Να κοκκινίζεις.

       Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να  κρατιέσαι    από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους…”

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο του Robert Fulghum με τίτλο: «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο» (από τις εκδόσεις: ΛΥΧΝΟΣ)

Ο ρόλος και η αξία της προσχολικής αγωγής αδιαμφισβήτητος. Τα προβλήματα όμως πολλά και δυστυχώς αυξανόμενα. Γι’ αυτό

κ  α  λ  ο  ύ  μ  ε

όλες/ους τις νηπιαγωγούς σε μια συνάντηση αλληλοενημέρωσης και ιεράρχησης των προβλημάτων, την Πέμπτη 06-11-14, στις 17:30΄, στα γραφεία του Συλλόγου (10^ο Δημοτικό).

 

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος                                                    Ο Γραμματέας

Τάσος Γκαραγκάνης                                         Γιώργος Τσιτσιμπής

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ.Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ..

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με πρωτοφανή προκλητικότητα συνεχίζονται οι πρακτικές «εκκαθάρισης» των «αντιφρονούντων» διευθυντικών στελεχών από τη Δημόσια Διοίκηση.Μετά το Γενικό Διευθυντή του ΥΔΜΗΔ που υποβιβάσθηκε σε απλό υπάλληλο, σειρά είχαν ο αντίστοιχος Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Υγείας αλλά και η Γενική Διευθύντρια Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού. Για την τελευταία, μάλιστα, κατατέθηκε και φωτογραφική τροπολογία στη Βουλή έτσι ώστε η απομάκρυνσή της να περιβληθεί από στοιχεία νομιμότητας.Και στις τρείς περιπτώσεις πρόκειται για στελέχη υψηλού επιπέδου κατάρτισης που το μοναδικό τους «παράπτωμα» είναι ότι αρνήθηκαν να ενταχθούν στα νέα πελατειακά δίκτυα της συγκυβέρνησης ενώ άσκησαν -ως όφειλαν- το συνταγματικό τους δικαίωμα συμμετοχής στην απεργία -αποχή ενάντια στην «αξιολόγηση».

Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πως ο πολυδιαφημισμένος «εκσυγχρονισμός» του Ν. 4275 και των νέων Οργανισμών, δεν είναι παρά ευφημισμός που σκοπό έχει να αποκρύψει την κυβερνητική επιδίωξη για ακραίο κομματικό έλεγχο της Δημόσιας Διοίκησης.

Η Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους εργαζόμενους να αντισταθούν στις πελατειακές πρακτικές της Κυβέρνησης, στη μετατροπή της Δημόσιας Διοίκησης σε πειθήνιο εργαλείο της Κυβέρνησης και της Τρόικα. Καλεί, τέλος, τους εργαζόμενους μέσα από τα πρωτοβάθμια σωματεία και τις Ομοσπονδίες τους να υπερασπιστούν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και το Δημόσιο ως φορέα προσφοράς στην κοινωνία.

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ

Είμαστε εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα, που βιώνουμε εδώ και 16 μήνες τον κίνδυνο της απόλυσης, τον εφιάλτη της ανεργίας.

Βρισκόμαστε 16 μήνες στο δρόμο για να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας στη δουλειά, το δικαίωμά μας στη ζωή.

Όλο αυτό το διάστημα, αντιμετωπίζουμε από την κυβέρνηση τον εμπαιγμό και την κοροϊδία.

Μας ανάγκασαν, με τον πιστόλι στον κρόταφο και προκειμένου να μη χάσουμε τη δουλειά μας, να κάνουμε αιτήσεις σε θέσεις μακριά από τον τόπο κατοικίας μας, ουσιαστικά να ξεσπιτωθούμε σε άλλη πόλη.

85 συνάδελφοί μας δεν είχαν καν δικαίωμα να κάνουν αίτηση, σταμάτησαν να πληρώνονται από το Μάρτιο του 2014 και οδηγούνται στην απόλυση.

Μας ανάγκασαν να κάνουμε αίτηση για θέσεις άλλων υπουργείων, με ταυτόχρονο υποβιβασμό της κατηγορίας εκπαίδευσης (από ΠΕ σε ΤΕ), γεγονός που συνεπάγεται δραματική μείωση του μισθού μας και της σύνταξής μας.

Στην ίδια κατάσταση με εμάς βρίσκονται και άλλοι, χιλιάδες εργαζόμενοι, τόσο στο Δημόσιο όσο και στον Ιδιωτικό Τομέα.

Πιστεύουμε πως απέναντι σε αυτή την κατάσταση, απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα, ένα δρόμο έχουμε, μια επιλογή: 

Να μην κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια, να ενώσουμε τις φωνές μας, να βγούμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ στους δρόμους του Αγώνα και να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να αποκρούσουμε αυτή την πολιτική, που θέλει να ζήσουμε με ψίχουλα.

Αποδείχτηκε ότι κανένας "σωτήρας", κυβερνητικός ή άλλος, δεν θα μας λύσει το πρόβλημα. Κανένας βουλευτής ή άλλος παρατρεχάμενος κυβερνητικός δε θα σταθεί δίπλα μας. Ατομική λύση δεν υπάρχει.

Την 1η του Νοέμβρη, διοργανώνεται ένα μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο, με αιχμή τα ζητήματα της ανεργίας και των απολύσεων. Ήδη, πάνω από 800 σωματεία, έχουν πάρει αποφάσεις συμμετοχής, ανάμεσά τους, 22 ΕΛΜΕ και 15 Σύλλογοι Δασκάλων-Νηπιαγωγών.

Το συλλαλητήριο αυτό αποτελεί μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να διαδηλώσουμε ΟΛΟΙ οι εργαζόμενοι ΜΑΖΙ, σαν μια γροθιά. Οι άνεργοι, οι απλήρωτοι, οι διαθέσιμοι.

Άλλωστε, όλοι αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής, ενώ είναι γνωστό ότι η απόλυση στο Δημόσιο Τομέα, είναι άμεσα συνυφασμένη με τις διαθεσιμότητες.

Καλούμε λοιπόν κάθε συνάδελφό μας, κάθε διαθέσιμο εκπαιδευτικό να βρίσκεται εκεί, να πάρει μέρος. Να ενώσουμε τη φωνή μας με όλους τους άλλους εργαζόμενους. Έτσι, η φωνή μας μπορεί να ακουστεί πιο δυνατά, ο αγώνας μας να γίνει πιο αποτελεσματικός.

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, θέλουμε ταυτόχρονα να ενημερώσουμε τους συναδέλφους μας σε διαθεσιμότητα και για κάτι ακόμα:

Στο πανελλαδικό αυτό συλλαλητήριο καλέσαμε, σαν "διαθέσιμοι" εκπαιδευτικοί, χωρίς προκαταλήψεις και αποκλεισμούς και τη Συντονιστική Επιτροπή των Εκπαιδευτικών σε Διαθεσιμότητα της Αθήνας, στην οποία δραστηριοποιούμαστε (αυτοί που κατοικούμε στην Αθήνα). Ακριβώς, γιατί θεωρούμε ότι στη μεγάλη αυτή προσπάθεια που γίνεται για να ακουστεί η φωνή μας και για να βγει ο λαός στο προσκήνιο, έχουν θέση και οι εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα. Αντίστοιχο κάλεσμα έγινε και στη Συντονιστική Επιτροπή των Εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα της Θεσσαλονίκης.

Ωστόσο, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα έκαναν ό, τι περνούσε από το χέρι τους, ώστε η Συντονιστική Επιτροπή της Αθήνας, να μην πάρει απόφαση συμμετοχής στο Πανελλαδικό Συλλαλητήριο. Δηλαδή, έκαναν ό, τι μπορούσαν για να μην ενωθεί η φωνή των διαθέσιμων με εκατοντάδες συνδικάτα, φορείς, συλλόγους κ.α. Την ίδια στάση κράτησαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα και στις ΕΛΜΕ τους.

Αλήθεια, αναρωτιόμαστε:

Ποιον εξυπηρετεί αυτή η στάση; Πότε είναι πιο δυνατή η φωνή των διαθέσιμων; Όταν είναι μόνοι τους ή όταν είναι ενωμένοι με τους υπόλοιπους εργαζόμενους που υποφέρουν, όταν είναι ενωμένοι στο δρόμο με εκατοντάδες συνδικάτα;

Πολύ περισσότερο, που οι ίδιες δυνάμεις δεν το κάνουν πρώτη φορά.

Όλο αυτό το διάστημα, στη Συντονιστική Επιτροπή της Αθήνας συμβαίνουν τα εξής:

"Οργανώνονται" κινητοποιήσεις που δεν ανακοινώνονται επίσημα, που δεν τις μαθαίνουν όλοι οι διαθέσιμοι εκπαιδευτικοί, αλλά μόνο ορισμένοι.  Κινητοποιήσεις, που αποφασίζονται και οργανώνονται από ελάχιστα άτομα, που δεν τις μαθαίνουν ή δεν συζητιούνται στη Συντονιστική, ούτε στα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ, στην περιοχή των οποίων γίνεται η  κινητοποίηση, αλλά ούτε και στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ. Κινητοποιήσεις, όπως μας λένε "κρυφές" (!!!), του στυλ "ελάτε 9 η ώρα εκεί", χωρίς να γνωρίζει κανείς για ποιο λόγο, " και εκεί θα σας πούμε". Και μετά γκρινιάζουν γιατί δεν συμμετέχουν οι "εν ενεργεία" εκπαιδευτικοί στις κινητοποιήσεις μας!

Οι κινητοποιήσεις αυτές τελικά, όλο και περισσότερο, καταλήγουν να είναι αποκλειστικά καταλήψεις γραφείων Υπουργών και τίποτα άλλο, καταλήγουν σε χάπενινγκ για τα κανάλια, με αίτημα, να μας δεχτεί κάποιος Υπουργός.

Την ίδια ώρα όμως, δε γίνεται καμία προσπάθεια, για να συσπειρωθούμε όλοι οι διαθέσιμοι μαζί, για να ενωθούμε με τους συναδέλφους μας εκπαιδευτικούς στα σχολεία, με τους γονείς, με τους μαθητές, με τα υπόλοιπα συνδικάτα. Δε γίνεται καμία προσπάθεια να δούμε τον πραγματικό υπεύθυνο της διαθεσιμότητας-απόλυσής μας, που είναι στρατηγική της Ε.Ε., η υποβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, η μετατροπή της σε φτηνή κατάρτιση και δεξιότητες, η μετακίνηση των μαθητών των ΕΠΑΛ στα ΙΕΚ και τις ΣΕΚ (μη τυπική εκπαίδευση). Καταλήγουν να μιλάμε μόνο για το ΒενιζελοΣαμαρά, τον κακό Αρβανιτόπουλο, τον κακό Λοβέρδο και άλλα τέτοια.

Η τακτική αυτή έχει σαν αποτέλεσμα, από 500 άτομα που έπαιρναν μέρος στις δραστηριότητες της Συντονιστικής της Αθήνας, να έχουν μείνει τελικά μερικές δεκάδες. Ο υπόλοιπος κόσμος να έχει πάει σπίτι του και να ψάχνει ατομική διέξοδο. Έχει σαν αποτέλεσμα πολλοί συνάδελφοι διαθέσιμοι να έχουν γυρίσει την πλάτη τους, να αναρωτιούνται όλο και πιο συχνά τι συμβαίνει και τι πολιτικά παιχνίδια παίζονται στις πλάτες τους. Έχει σαν αποτέλεσμα να εκφυλίζονται κινητοποιήσεις, να απογοητεύονται συνάδελφοι, καθώς η λαίλαπα που ζούμε, δεν αντιμετωπίζεται μόνο με χάπενινγκ και καταλήψεις. Χρειάζεται και χιλιάδες κόσμο στο δρόμο, αποφασισμένο να παλέψει για το δίκιο του.

Εμείς καλούμε κάθε συνάδελφό μας, κάθε εκπαιδευτικό σε διαθεσιμότητα να προβληματιστεί.

Να μην απογοητευτεί, να πεισμώσει, να βγει στο δρόμο, να παλέψει.

Το συλλαλητήριο την 1η Νοέμβρη ας είναι το ξεκίνημα μιας νέας προσπάθειας για όλους μας.

ΌΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ-ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΌΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 1 ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ

ΈΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΑΣ!

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ:

ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ, Β' ΕΛΜΕ ΑΘΗΝΑΣ

ΧΑΤΖΗΣΤΑΜΑΤΙΑΔΟΥ ΓΙΑΣΕΜΗ, Β' ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΖΑΓΓΑΝΑ ΓΙΩΡΓΙΑ, ΕΛΜΕ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

ΖΑΡΚΑΛΗ ΟΥΡΑΝΙΑ, ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΚΩΣΤΑΣ, Ε' ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΜΑΣΤΡΟΚΩΣΤΑΣ ΤΑΣΟΣ, Α' ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑ, Β' ΕΛΜΕ ΠΕΛΛΑΣ