ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ 24ης ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Βριλήσσια 17/11/2014

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ 24^ης ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Κύριε Σύμβουλε,

Απαντώντας στο με αρ. πρωτ. 156/12-11-2014 έγγραφό σας, σας δηλώνω ότι δεν αποδέχομαι  την πρόσκλησή σας για συνάντηση συζήτησης αναφορικά με την επικείμενη αξιολόγησή μου για τους παρακάτω λόγους:

·         Υπακούω στην απόφαση (αρ. πρωτ. εγγρ. Δ.Ο.Ε. 1207/10-11-2014) του συνδικαλιστικού οργάνου του οποίου είμαι μέλος από 25ετίας και πλέον και δηλώνω απεργία-αποχή από κάθε διαδικασία που αφορά την αξιολόγηση και την Α.Ε.Ε. από 2-11-2014 έως και 23-12-2014.

·         Θεωρώ ότι στα 31 χρόνια που υπηρετώ την Εκπαίδευση (21 ως δάσκαλος και 10 ως διευθυντής) αξιολογούμαι καθημερινά για το έργο που προσφέρω και το πρόσημο αυτής της αξιολόγησης είναι γνωστό στους συναδέρφους μου, στους μαθητές μου, στους συλλόγους γονέων που συνεργάζομαι, στις τοπικές κοινωνίες και, φυσικά, σε εσάς προσωπικά.

·         Δεν έχω καμία αντίρρηση να αξιολογηθώ έναντι ενός έργου για τον προγραμματισμό του οποίου θα φέρω την ευθύνη. Ο φορέας που εκπροσωπείτε με καλεί σε αξιολόγηση ως διαμεσολαβητικό όργανο μιας διαδικασίας που ο ίδιος επιβάλλει και που τον «προγραμματισμό» και τη διαχείριση αυτής της διαδικασίας καλούμαι απλώς να διεκπεραιώσω.

Κατόπιν όλων των παραπάνω αναμένω τις ενέργειές σας και, καθώς εγείρεται για μένα θέμα προσωπικής και εργασιακής αξιοπρέπειας, είμαι υποχρεωμένος να θέσω την παραίτησή μου από τη θέση του διευθυντή σχολείου στη διάθεση παντός υπευθύνου.

Σας ευχαριστώ για την άριστη έως τώρα μεταξύ μας συνεργασία,

Με τιμή και εκτίμηση

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ                                                                                                    

Διευθυντής του 4^ου Δημοτικού Σχολείου Βριλησσίων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΕΚΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΕΚΕ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Η Παιδεία χρειάζεται Δημοκρατία

Γι΄ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται ότι  θα ακυρώσει  το ασφυκτικό νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας των σχολείων που έχει επιβάλλει η μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση της Αριστεράς με τη βοήθεια και τη ενεργητική συμπαράστασή της εκπαιδευτικής κοινότητας και τη στήριξη της ευρύτερης κοινωνίας  θα σχεδιάσει και θα πραγματοποιήσει  τις ριζικές αλλαγές και τομές που έχει ανάγκη σήμερα η εκπαίδευσή μας.  

Συγκεκριμένα όσον αφορά το νομοθετικό πλαίσιο που αναφέρεται στην αξιολόγηση και οδηγεί στην κατηγοριοποίηση των σχολείων, στην εμπέδωση κλίματος ανταγωνισμού, πειθάρχησης και αυταρχισμού, σε διαθεσιμότητες – απολύσεις εκπαιδευτικών, ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται ότι :

θα καταργήσει τους Νόμους 4024/11, 4142/13 και 3848/10 και το Προεδρικό Διάταγμα 152/13,
δεν  θα επικυρώσει εκ των υστέρων τετελεσμένα που απορρέουν από την εφαρμογή αυτού του αυταρχικού νομοθετικού πλαισίου.
θα προχωρήσει, σε συνεργασία με την εκπαιδευτική κοινότητα, στην αναδιάρθρωση του πλαισίου διοίκησης και οργάνωσης της εκπαίδευσης και θα επαναπροκηρύξει όλες τις θέσεις.

Ο λαός μας με τους αγώνες του και τη δημοκρατική έκφραση της θέλησης του θα ακυρώσει τις μνημονιακές επιλογές της συγκυβέρνησης και θα δώσει τη δυνατότητα στη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσει στη μεγάλη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση με στόχο τη καθολικότητα του δικαιώματος στη μόρφωση σε ένα δημόσιο, δωρεάν, δημοκρατικό και ποιοτικό αναβαθμισμένο εκπαιδευτικό σύστημα.

Αθήνα, 18 Νοεμβρίου 2014

 

 

 

Κάλεσμα προς το ΔΣ της ΟΛΜΕ και τις ΕΛΜΕ της χώρας

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ

ΤΕΛΟΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ-ΠΑΛΗΣ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΝΕΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Κάλεσμα προς το ΔΣ της ΟΛΜΕ και τις ΕΛΜΕ της χώρας

Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης ότι ήρθε η ανάπτυξη και το τέλος της ύφεσης δεν μπορούν να κρύψουν, όχι απλά τη συνέχεια της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά τα νέα κύματα βαρβαρότητας που ετοιμάζονται. Όποια μορφή ή όνομα κι αν δώσουν στη νέα συμφωνία -πρόγραμμα, μνημόνιο- με την ΕΕ  και το ΔΝΤ, η πολιτική της ταξικής λεηλασίας, ο κοινωνικός καιάδας των λαϊκών δικαιωμάτων θα συνεχιστεί και θα ενταθεί.

Ετοιμάζουν:

<  Νέο  νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Με  την ενοποίηση των Ταμείων και τις λεγόμενες αναλογιστικές μελέτες επιχειρούν  να τσακίσουν όλα τα εναπομείναντα δικαιώματα σε Ασφάλιση, Υγεία, Πρόνοια.

<  Νέο μισθολόγιο στο δημόσιο, με εξίσωση του μισθού του δημοσίου με αυτόν στον ιδιωτικό τομέα και σύνδεσή του με την αξιολόγηση.

Η Εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί δεν θα μπορούσαν να «ξεφύγουν» από τη νέα επίθεση, τόσο στα εργασιακά μας δικαιώματα, όσο και στο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας.

<  Οι πρόσφατες δηλώσεις Λοβέρδου για «εθελοντισμό», τα χιλιάδες κενά σ’ όλη τη χώρα, οι συγχωνεύσεις τμημάτων, τόσο στη Γενική όσο και στην Επαγγελματική Εκπαίδευση, αναδεικνύουν ότι η επίθεση στη σταθερή και μόνιμη δουλειά θα ενταθεί και πάει μαζί με την επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας.

<  Η επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας αποτελεί και τον υποκινητή του μαθητικού ξεσπάσματος, καθώς οι μαθητές έχουν αντιληφθεί πια, ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του νέου Λυκείου, ότι αποτελούν τα θύματα της τράπεζας θεμάτων, της ανεξάντλητης ύλης και των εξαντλητικών ρυθμών στο σχολείο. Στα ΕΠΑ.Λ. η λεγόμενη μαθητεία έρχεται για να «διδάξει» στους νέους τι σημαίνει η απλήρωτη και χωρίς δικαιώματα δουλειά.

<  Η μαθητική φωνή έρχεται να συναντηθεί με τη δική μας αγωνία για το ρόλο που μας επιφυλάσσεται σ' αυτό το σχολείο. Αυτού του διεκπεραιωτή της ύλης που καθημερινά «τρέχει» να παραδώσει σελίδες από τα βιβλία, αυτού του διανομέα και διορθωτή-βαθμολογητή θεμάτων και ασφαλώς του σκυφτού και υποταγμένου εκπαιδευτικού, που αποδέχεται αδιαμαρτύρητα τις «άνωθεν» εντολές.

< Για το σκοπό αυτό προωθείται (σειρά έχουν πάρει οι διευθυντές των σχολείων) η υλοποίηση με κάθε τρόπο (δηλαδή με ή χωρίς σεμινάρια, εξ αποστάσεως, ηλεκτρονικά κλπ) του θεσμικού πλαισίου της αυτοαξιολόγησης-αξιολόγησης, ώστε να γίνει καθεστώς και «επιχειρηματολογημένη» η καθημερινή πραγματικότητα από δω και μπρος, δηλαδή η κατηγοριοποίηση σχολείων, η παραγωγή «διαθεσίμων» και προς απόλυση εκπαιδευτικών, η ισόβια τρομοκρατία και πειθάρχησή μας, ο μισθός (ή μήπως το ωρομίσθιο;) της πείνας. Είναι σαφές ότι αποτελεί κεντρική επιλογή της κυβέρνησης και απαιτείται ανέβασμα της αντιπαράθεσης μ’ αυτή.

<  Τέλος έχουμε ανοιχτό «το ζήτημα των ζητημάτων»: Την επικείμενη απόλυση (ήδη αρκετοί δεν πληρώνονται από την περασμένη άνοιξη) μονίμων συναδέλφων μας, με την οποία ανατρέπεται η θεμελιώδης κατάκτησή μας στο δικαίωμα στη δουλειά και ανοίγει ο δρόμος για τις χιλιάδες απολύσεις, που ήδη αναγγέλλονται από κυβέρνηση και τρόικα μέσα στο 2014!

Αυτά τα τρία ζητήματα (διαθεσιμότητα-απολύσεις, «αξιολόγηση», «νέο» Λύκειο) με αυτή την ιεράρχηση,  αποτελούν τις αιχμές του αγώνα που πρέπει να δώσουμε σήμερα.

Είναι ένας αγώνας που μπορούμε και πρέπει να δώσουμε μαζί με όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο που αντιμετωπίζουν τα ίδια ζητήματα, για την ανατροπή διαθεσιμοτήτων – απολύσεων, της «αξιολόγησης», κλείσιμο νοσοκομείων και άλλων δομών, «νέο» Δημοτικό κ.λπ.

            Αυτό όμως σε καμιά περίπτωση δε σημαίνει ότι θα πρέπει να περιμένουμε πότε και εάν ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ αποφασίσουν να ξεκινήσουν απεργιακές κινητοποιήσεις. Έτσι, η απεργία της 27/11, για να αποτελέσει μια νέα αρχή  παρατεταμένου αγώνα, θα πρέπει να συνοδεύεται από κινηματικό σχέδιο με προοπτική.

            Η ανάγκη να σταματήσει αυτή η βαρβαρότητα είναι όρος ζωής. Καμιά αναμονή, καμιά σωτηρία από κανέναν σωτήρα δεν μπορούμε να περιμένουμε. Σωτήρια είναι μόνο η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ,Η ΠΑΛΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ.

            Με τις σκέψεις αυτές και στη βάση αυτού του πλαισίου καλούμε:

<  Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να «κατεβάσει» εισήγηση στον κλάδο ορίζοντας γύρο Γενικών Συνελεύσεων με συνέλευση προέδρων.

<  Τις ΕΛΜΕ της χώρας να κινηθούμε σε αυτή την κατεύθυνση συντονίζοντας τις κινήσεις μας.

<  Τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να συσπειρωθούν γύρω από το σωματείο, ώστε μαζικά και μαχητικά να υπηρετήσουμε αυτή την αναγκαία προοπτική.

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

"Φρόνιμοι ναι, αλλά όφεις ποτέ!""

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου
Δρ. θεολογίας, εκπαιδευτικός

 

Πλησιάζει η επέτειος του Πολυτεχνείου, με εντελώς επίκαιρα αιτήματα, μέσα σε μια γκριζίλα που έχει πολύ μεγάλη διείσδυση στην κοινωνική συνείδηση. Παράδοξο; Όχι! Στις περιόδους κρίσης ο εκφασισμός αυγαταίνει! Πράγμα που θέτει ζητήματα όχι μόνο προς τους πράκτορες του νεοφιλελευθερισμού, αλλά και προς όσους συνεχίζουν να αντιστέκονται: Τα συνθήματα χρειάζεται να γίνουν πιο άμεσα, πιο φρέσκα, πιο κοντά στη σημερινή ζωή, αληθινά ζωντανά, αληθινά επαναστατικά. Να τελειώνει η βολική επανάπαυση σε έναν λόγο μαρμαρωμένο, συχνά συντεχνιακό, ο οποίος προσπερνά τους σημερινούς προβληματισμένους νέους και δεν μπορεί να δει ότι η εκ μέρους τους αμφισβήτηση των κομματικών μηχανισμών δεν είναι ντε και καλά έλλειψη πολιτικοποίησης, αλλά εκκολάπτει μια νέα πολιτικοποίηση (που μακάρι να προκόψει και να μη μαραθεί).

Στον καϋμό μου τώρα, στη θεολογία που αμφισβητεί, στη θελογία που διακονεί (και) την κοινωνική απελευθέρωση. Πέρα από τις ντροπές της διοικούσας εκκλησίας για την πρόθυμη σύμπλευσή της με τη δικτατορία του 1967, να ανταμώσουμε -στη μνήμη και στην πράξη- όσους Χριστιανούς αντιστάθηκαν στη διάρκεια της δικτατορίας και ειδικότερα στις μέρες του Πολυτεχνείου, και αντιστάθηκαν ακριβώς επειδή τον έρωτα της ελευθερίας τον ένοιωθαν ως απαίτηση της ίδιας τους της πίστης.

Ενδεικτικά μόνο: παπαΓιώργης Πυρουνάκης (1910-1988), Νίκος Ψαρουδάκης (1917-2006, εκδότης της εφημερίδας "Χριστιανική", εξορίστηκε στη Γυάρο), διάκονος Τιμόθεος Λαγουδάκης (αρωγός των εξεγερμένων του Πολυτεχνείου, "έτυχε" να σκοτωθεί σε τροχαίο στις 25 Μαϊου 1974), Αναστάσιος Γιαννουλάτος, νυν αρχιεπίσκοπος Αλβανίας (επίσκοπος τότε και πανεπιστημιακός) και άλλοι, και άλλοι... Στο βιβλίο του σχολικού συμβούλου θεοόγων, Ανδρέα Χ. Αργυρόπουλου, "Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της δικτατορίας 1967-1974", εκδ. Ψηφίδα, Αθήνα 2004, θα βρει κανείς πλήθος μαρτυρίες, τόσο για τις ντροπές, όσο και για τις περηφάνειες του εκκλησιαστικού χώρου, ο οποίος (το επαναλαμβάνω) ποτέ δεν είναι συμπαγής και αδιαφοροποίητος.

Μια νύξη, μόνο, πολύ πολύ χαρακτηριστική, οδοδείκτης για πολλές στιγμές της ζωής μας. Αφήγηση για τις μέρες της εξέγερσης της Νομικής και του Πολυτεχνείου το 1976: Ο Αναστάσιος Γιαννουλάτος, μαζί "με άλλους κληρικούς συγκροτεί ομάδες, ώστε να φτάσουν στους φοιτητές τρόφιμα και φάρμακα. Κάνει επαφές, ώστε να αποφευχθεί η βία από την πλευρά της αστυνομίας. Εκείνοι αλώς τον άκουγαν... Μάλιστα επισήμανε και στους άλλους καηγητές να μεσολαβήσουν. Ένας από τους καθηγητές τού θύμισε το ευαγγελικό: "φρόνιμοι [: μυαλωμένοι, συνετοί] ως οι όφεις". Τότε απάντησε: "Φρόνιμοι ναι, αλλά όφεις ποτέ!"" (εφημ. "Τα Νέα", 17-11-1994, σ. 16).

 

 http://blogvirona.blogspot.gr/2014/11/blog-post_183.html#more

ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΚΗΣ ΚΑΙ ....ΚΑΛΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

ΕΠΟΧΕΣ ΤΗΣ ΚΑΚΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ.

https://www.youtube.com/watch?v=57Ub43WdoFU



ΕΠΟΧΕΣ ΤΗΣ ...... ΚΑΛΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

 

“ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΤΟΥΒΛΟ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ”…

“ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΤΟΥΒΛΟ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ”…

 

(Παρ.14/11/14-09:20)

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Χτες, την ώρα που η κυβέρνηση έκανε το «κλαρίνο» στην ορχήστρα που από κοινού έχει συγκροτήσει με την τρόικα, την ώρα που η κυβέρνηση συμμορφωνόταν με το «e-mail» της τρόικας και έφερνε στη Βουλή ρύθμιση για να αλλάξει τον νόμο για τις 100 δόσεις – που η ίδια τον είχε ψηφίσει μόλις πριν από 10 μέρες – στη Νομική συνέβαινε αυτό:

Λίγες βδομάδες μετά τις δηλώσεις του κ.Σαμαρά που αποκαλούσε «θρασίμια» τους φοιτητές που δεν έχουν (την εγκεκριμένη άραγε από τον ίδιο;) αγωγή από το σπίτι τους, στη Νομική συνέβαινε αυτό:
Λίγες ημέρες μετά το τηλεφώνημα του κυρίου πρωθυπουργού στον πρύτανη κ.Φορτσάκη για να τον επαινέσει για την «παιδαγωγική» μέθοδο του «νόμος και τάξη» που ακολουθεί, ο κ.Φορτσάκης επέλεξε την εφαρμογή του πανεπιστημιακού… «λοκ άουτ» (!), έστειλε τα ΜΑΤ (!) να περικυκλώσουν προληπτικά (!) τη Νομική, έξω από την οποία συνέβαινε αυτό:
Χτες, την ώρα που στη Βουλή κυβερνητικοί βουλευτές και υπουργοί έβλεπαν στις φοιτητικές κινητοποιήσεις «τρομοκρατία» (!) και κραύγαζαν υπέρ της (προληπτικής πάντα!) εφαρμογής της «νομιμότητας» των χημικών και των γκλομπ, στη Νομική συνέβαινε αυτό:
Θεωρούμε ότι όλα αυτά που συνέβησαν χτες στη Νομική δεν χρειάζονται καμία διευκρίνιση. Είναι άλλωστε προφανές ότι απέναντι στη «βία» των κινητοποιήσεων με όποια μορφή (απεργία, διαδήλωση, συγκέντρωση, κατάληψη), κάθε κοινωνικού στρώματος (εργάτες, συνταξιούχοι, άνεργοι, δημόσιοι υπάλληλοι, φοιτητές κλπ), η κυβέρνηση κραδαίνει τη ρομφαία του μονοπωλίου της «θεσμοποιημένης και νόμιμης κρατικής βίας».
Αν στα παραπάνω χρειάζεται μια διευκρίνιση είναι τούτο: Όλα αυτά – παραμονές της εξέγερσης του Πολυτεχνείου – δεν γίνονται τη δεκαετία του ’70. Γίνονται εν έτει 2014…
Χτες ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, ο Α.Γεωργιάδης, ρωτούσε (στον Real Fm) να του βρουν μια χώρα στην οποία να γίνονται καταλήψεις στα Πανεπιστήμια, ή μια χώρα στον κόσμο που να επιτρέπονται καταλήψεις στα Πανεπιστήμια.
Το ερώτημα έχει δυο σκέλη. Ως προς το πρώτο, και για να μην πάμε τον χαριτόβρυτο εκπρόσωπο της κυβέρνησης πολύ πίσω - σε εποχές που θα φανούν στο μυαλό του σαν επιστροφή στον καιρό της… Αμφίπολης – δεν θα αναφερθούμε ούτε στην εξέγερση των φοιτητών στο (αμερικανικό) «Berkeley», ούτε στην εξέγερση στο (αμερικανικό) Πανεπιστήμιο «Columbia», ούτε στο «KentStateUniversity», ούτε στο «JacksonStateUniversity» ούτε σε καμία άλλη κινητοποίηση εξέγερση και κατάληψη των φοιτητών στα αμερικανικά Πανεπιστήμια των περασμένων δεκαετιών. Θα αρκεστούμε να του θυμίσουμε αυτό:
Απεργία»! Αυτό έγραφε φαρδιά- πλατιά το πανό που κρατούσαν οι φοιτητές του Πανεπιστημίου «Μπέρκλεϊ» στην Καλιφόρνια. Ήταν το 2010 όταν οι φοιτητές διαμαρτύρονταν μαζικά για τις αυξήσεις στα δίδακτρα και οι αντιδράσεις τους είχαν πάρει παναμερικανικό χαρακτήρα με διαδηλώσεις και καταλήψεις σχολών σε όλα σχεδόν τα αμερικανικά πανεπιστήμια
Επίσης δεν θα τον πάμε πίσω στην (καθόλα ευρωπαϊκή και γαλλική) Σορβόννη του ’68. Θα περιοριστούμε στην Σορβόννη του 2009. Όταν οι φοιτητές εξεγέρθηκαν κατά της «εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης» του Σαρκοζί:
Ως προς το δεύτερο σκέλος ο κ.Γεωργιάδης έχει – πράγματι – δίκιο. Παντού όπου κυβερνούν οι Γεωργιάδηδες, οι φοιτητές και οι κινητοποιήσεις τους αντιμετωπίζονται με επίκληση της καθεστωτικής νομιμότητας, με τα γκλομπ και με τα χημικά. Γι’ αυτό άλλωστε και το τραγούδι των Pink Floyd, το «Another Brick In The Wall» («Άλλο ένα τούβλο στον τοίχο», κύριε εκπρόσωπε), μετατράπηκε σε παγκόσμιο ύμνο: