ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ Θέμη Κοτσιφάκη

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ Θέμη Κοτσιφάκη

στην επιτροπή δημόσιας διοίκησης της βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπ.Διοικ. Μεταρρύθμισης  με τίτλο «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης – Καταπολέμηση γραφειοκρατίας και ηλεκτρονική διακυβέρνηση – Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις»

 Αθήνα, 20-4-15

 

Κυρίες και κύριοι βουλευτές

Με ρυθμίσεις αυτού του νομοσχεδίου αποκαθίστανται πλήγματα που έχουμε δεχθεί ως δημόσιοι εκπαιδευτικοί τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς η ομοσπονδία μας, οι εκπαιδευτικοί των δημόσιων σχολείων βίωσαν αυτά τα χρόνια και την επιστράτευση (και μάλιστα επιστρατευθήκαμε προληπτικά γιατί συζητούσαμε για απεργία)και τις διαθεσιμότητες –απολύσεις αλλά και τις επιπτώσεις από το αυταρχικό μνημονιακό πειθαρχικό δίκαιο.

Με το νσχ αυτό ακυρώνονται οι διαθεσιμότητες και οι απειλούμενες απολύσεις εκπαιδευτικών και γίνεται η επανασύσταση όλων των ειδικοτήτων που καταργήθηκαν και η επαναφορά των εκπαιδευτικών της ΤΕΕ στις οργανικές τους θέσεις. Καταργείται επίσης ο θεσμός της διαθεσιμότητας. Θεωρούμε πως αυτό αποτελεί σημαντική νίκη του πολύμορφου κινήματος των εκπαιδευτικών που αναπτύχθηκε τα δύο τελευταία χρόνια.

Υπάρχουν βεβαίως σοβαρά ζητήματα που συνεχίζουμε να διεκδικούμε και ζητάμε να συμπεριληφθούν στις διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου.

-       Να αναγνωριστεί πλήρως ο χρόνος της διαθεσιμότητας για όλους για κάθε υπηρεσιακή, βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη. Αν δεν γίνει αυτό θα δημιουργηθούν τεράστιες ανισότητες ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς, ακόμα και σε αυτούς που ήταν στη διαθεσιμότητα.

-       Να αναγνωριστεί ο χρόνος διαθεσιμότητας για τους  85 εκπαιδευτικούς για τους οποίους παρά το γεγονός ότι δεν εκδόθηκε διαπιστωτική πράξη απόλυσης, έγινε αυθαίρετη περικοπή του 100% του μισθού τους και βρέθηκαν σε μιαν απίστευτη ομηρία που δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα. (Δεν είχαν δυνατότητα να λάβουν αποζημίωση ή να μπουν στο ταμείο ανεργίας ή να πιάσουν αλλού δουλειά, γιατί τυπικά συνέχισαν -όλο αυτό το διάστημα από 22/3/14 έως σήμερα- να είναι δημόσιοι υπάλληλοι αφού δεν έχει εκδοθεί ποτέ διαπιστωτική πράξη λύσης της υπαλληλικής σχέσης τους) και βρέθηκαν σε μιαν απίστευτη ομηρία που δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Έχουμε καταθέσει σχετική πρόταση - προσθήκη.

-       Να προβλεφθεί η δυνατότητα επαναφοράς όσων εξαναγκάσθηκαν να υποβάλουν αίτηση παραίτησης και συνταξιοδοτήθηκαν με ιδιαίτερα επαχθείς όρους.

Καλούμε επίσης το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει άμεσα στην νομοθετική ρύθμιση της επαναλειτουργίας των ειδικοτήτων που καταργήθηκαν, στα ΕΠΑΛ.

Καταργείται η αυτοδίκαιη αργίατων μνημονιακών πειθαρχικών νόμων και επανέρχονται στη θέση τους όσοι είχαν τεθεί με αυτές τις διατάξεις  σε αργία.    Παραμένει όμως το περίφημο «αδίκημα» της «αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εντός και εκτός υπηρεσίας» με τη διευκρίνιση πως δεν αφορά «συνδικαλιστική, πολιτική και κοινωνική δράση».  Παρόλα αυτά ζητάμε να απαλειφθεί πλήρως αυτό από τα πειθαρχικά αδικήματα γιατί με την ασάφειά του έχει δημιουργήσει «βιομηχανία» πειθαρχικών διώξεων.

Προωθείται η κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης των απεργών που αποτελούσε πάγιο αίτημα του συνδικαλιστικού κινήματος. Ζητάμε να διασφαλιστεί πλήρως το δικαίωμα της απεργίας ώστε να μην δίνεται η δυνατότητα  σε μελλοντικές κυβερνήσεις για διασταλτική ερμηνεία των διατάξεων του νόμου για την πολιτική επιστράτευση.

Θεωρούμε ότι αρνητική εξέλιξη συνολικά είναι:

-           Ηαφαίρεση του αριθμού των διαθεσίμων και απολυμένων που επανέρχονται από το συνολικό αριθμό των νέων διορισμών. Ειδικά οι 1709 θέσεις των διαθέσιμων εκπαιδευτικών είχαν προκηρυχθεί, άρα είχε πιστωθεί η αντίστοιχη δαπάνη. Οι τεράστιες ανάγκες μόνιμων διορισμών και στην εκπαίδευση δεν μπορούν να καλυφθούν από τέτοιους αριθμούς. Τα τελευταία πέντε χρόνια ο αριθμός των εκπαιδευτικών μειώθηκε δραματικά (στην δευτεροβάθμια 28.500 εκπαιδευτικοί λιγότεροι από το 2010 δηλ. μείωση κατά 27,1 %).

Για αυτό το λόγο ζητάμε να καλυφθούν όλα τα κενά εκπαιδευτικών από την αρχή της νέας σχολικής χρονιάς, με προσλήψεις μόνιμων τόσων όσος ο φετινός αριθμός αναπληρωτών και όσων συνταξιοδοτηθούν. Άμεσος  διορισμός όσων είναι διοριστέοι από το 2008 (ΑΣΕΠ) και οι υπόλοιποι από τους πίνακες προϋπηρεσίας αναπληρωτών,  με αναγνώριση ολόκληρηςτης προϋπηρεσίας τους.

Είμαστε αντίθετοι στο θεσμό της «κινητικότητας» στο δημόσιο και τη δήθεν κάλυψη των κενών μέσω αυτής, απαιτούνται νέοι διορισμοί.

Παραμένουν όμως ανεκπλήρωτα σημαντικά αιτήματά μας όπως η κατάργηση του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης και της σύνδεσης με το μισθό και το βαθμό.Ζητάμε να καταργηθούν τα άρθρα 7,8 και 9 του Ν.4024/2011 και να κατοχυρωθεί άμεσα η ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη με άμεσο ξεπάγωμα της ωρίμανσης.

Τελειώνοντας, επιστρέψτε όμως μια αναλυτικότερη αναφορά στις διαθεσιμότητες – απολύσεις από τους ανθρώπους που τη βιώσαμε

Πρόκειται μια εγκληματική πολιτική που είχε τραγικές επιπτώσεις στους εκπαιδευτικούς και τις οικογένειές τους αλλά και τους μαθητές της τεχνικής – επαγγελματικής εκπαίδευσης. Και καμία θετική επίπτωση (ούτε οικονομική, ούτε θεσμική).

2.500 μόνιμοι καθηγητές της ΤΕΕ σε ένα βράδυ βρεθήκαμε στο δρόμο. Εκπαιδευτικοί με προσόντα (σε αρκετές περιπτώσεις με 2 πτυχία, μεταπτυχιακά και ειδικές επιμορφώσεις) εκδιωχθήκαμε για ένα και μόνο στόχο: να συμπληρωθεί ο αριθμός αυτών που απαιτούσε η τρόικα να σφαγιαστούν στο βωμό της διάλυσης των δημόσιου κοινωνικού κράτους και να «σπάσει το ταμπού» των απολύσεων στο δημόσιο. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση των συναδέλφων με μεταπτυχιακά και αυξημένα προσόντα, που αρχικά εξαιρέθηκαν από τη διαθεσιμότητα, αλλά για να συμπληρωθεί ο αριθμός που η τρόικα ζητούσε, τρεις μέρες μετά ήρθε τροπολογία για να ενταχθούν και αυτοί στη διαθεσιμότητα.Και μόνο η ανάμνηση της φράσης που ακούστηκε μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο από τα χείλη του τότε Υφυπουργού Παιδείας, «η τρόικα μας ζήτησε και αυτούς», μας ντροπιάζει.

Αλλά και όσοι εξαιρέθηκαν που πήγαν; Επιστήμονες υγείας (για παράδειγμα γιατροί, νοσηλευτές, οδοντίατροι κ.ά.) με αυξημένα προσόντα μετατράπηκαν σε υπαλλήλους γραφείου. Αυτό το ονομάζετε εξορθολογισμό του κράτους;

Και οι περισσότεροι βγήκαν σε διαθεσιμότητα, υποτίθεται για να τοποθετηθούν με την κινητικότητα αλλού. Ξέρετε πόσοι τοποθετήθηκαν μέχρι σήμερα από τους 2000 εκπαιδευτικούς; Μόλις 174, οι υπόλοιποι 1.700 είναι ακόμη  στο δρόμο. Παίρνοντας το 75% του μισθού τους. Και στη θέση τους,για τις ανάγκες σχολείων και ΙΕΚ προσλαμβάνονταν ωρομίσθιοι και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις μη εκπαιδευτικοί. Αυτό το ονομάζετε εξοικονόμηση δαπανών; Κάποιοι τέλος δεν άντεξαν και παραιτήθηκαν.

Από την άλλη μεριά,20.000 μαθητές και μαθήτριες στερήθηκαντη δυνατότητα συνέχισης των σπουδών που είχαν επιλέξει. Καταργήθηκαν σημαντικοί τομείς και ειδικότητες που κάλυπταν το 23% του μαθητικού δυναμικού των  ΕΠΑΛ και του 60% των ΕΠΑΣ. Έκλεισαν πάνω από 100 σχολεία.  Αχρηστεύτηκαν ή έμειναν εκτός λειτουργίας πάνω από 900 εργαστήρια σχολείων. Πλήγηκαν ιδιαίτερα τα φτωχότερα στρώματα του λαού μας και ιδιαίτερα οι γυναίκες (καθηγήτριες και μαθήτριες). Και οι ειδικότητες αυτές δόθηκαν δώρο στους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών ΙΕΚ. Αντέχει αυτή η πολιτική σε καμιά κριτική; Είναι ή δεν είναι έγκλημα κατά του δημόσιου σχολείου αυτό; Θα ζητήσει κανείς συγγνώμη από τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς τους;

Και θέλω να με κοιτάτε όλοι και όλες στα μάτια. Γιατί θέλω τα μάτια και η φωνή μου να είναι αυτά των 2500 εκπαιδευτικών των οποίων η ζωή βιάστηκε αυτά τα χρόνια, αλλά και των 20.000 μαθητών και μαθητριών οι οποίοι στερήθηκαν τις σπουδές τους.

Να εκφράσω την κραυγή και την οργή μας για όσα αναγκαστήκαμε να υποστούμε. Γιατί εκτός από το ξύλοκαι τα χημικά στις κινητοποιήσεις μας,τη δημόσια διαπόμπευσηκαι συκοφάντηση από υπουργούς και ΜΜΕ, αρκετοί από εμάς αρρώστησαν ψυχικά και σωματικά, δυστυχώς και κάποιοι έφυγαν από τη ζωή. Και το μόνο πράγμα που μας κράτησε ζωντανούς και με υψηλό ηθικό και αγωνιστικότητα ήταν η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη μας. Μαζί με τους σχολικούς φύλακες, τους διοικητικούς ΑΕΙ, τις καθαρίστριες και όλους τους διαθέσιμους. Αυτό είναι και το μάθημα που γυρνώντας στα σχολεία θα διδάξουμε στους μαθητές μας. Ένα μάθημα βιωματικό. Ένα μάθημα αντίστασης, αγώνα, αξιοπρέπειας, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς. Ξέρετε κάτι, αυτό που μας κράτησε ζωντανούς ήταν η υπόσχεση αγώνα που δώσαμε μεταξύ μας «όρκο τιμής να μη λυγίσω αν οι συνάδελφοί μου δεν γυρίζουν πίσω».

Και δεν λυγίσαμε. Σας ευχαριστώ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διατλαντική Συμφωνία TTIP: Προς μια Ευρωατλαντική Δικτατορία των Αγορών;

Διατλαντική Συμφωνία TTIP: Προς μια Ευρωατλαντική Δικτατορία των Αγορών;

Η σημερινή μέρα είναι παγκόσμια ημέρα δράσης ενάντια στις διατλαντικές συμφωνίες TTIP-CETA-TiSA, που προωθούνται από ΗΠΑ και Ε.Ε. ως τα αποφασιστικά θεμέλια για έναν ενιαίο ευρωατλαντικό οικονομικό χώρο. Δυστυχώς, μέσα στην δίνη των διαπραγματεύσεων και της εξέλιξης της ελληνικής υπόθεσης λίγη δημοσιότητα έχει δοθεί στην χώρα μας σε αυτές τις συμφωνίες. Κακώς, γιατί η κύρωσή τους, θα επιφέρει συνέπειες και στην χώρα μας, που θα κάνουν τα μνημόνια να φαντάζουν ως… παιδική χαρά (π.χ. προβλέπεται η άρση του κρατικού μονοπωλίου όλων των δημοσίων υπηρεσιών). Φαίνεται πως, απέναντι στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το δυτικό κεφάλαιο από την ανάδυση ενός μπλοκ που αξιώνει μια νέα πολυπολική μορφή του παγκόσμιου συστήματος, προσπαθεί να περάσει στην αντεπίθεση. Αυτή έχει τον χαρακτήρα ενίσχυσης της παγκόσμιας δικτατορίας των αγορών, του τεχνοφασισμού και της επιτάχυνσης για μια μετάβαση του δυτικού μοντέλου προς τον… μετάνθρωπο.

Εκδηλώσεις στην χώρα μας, έχουν προγραμματιστεί στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και το Ηράκλειο. Εδώ, αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα Ρήξη, ένα πληροφοριακό σημείωμα πάνω στις γενικές κατευθύνσεις που προβλέπονται στην Συνθήκη για την Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP).

ardin-rixi.gr

Η Ατλαντική απάντηση στα σχέδια της Ευρασίας, πέραν των εξελίξεων στο Ουκρανικό, λέγεται TTIP (Trans-Atlantic Trade and Investment Partnership, δηλαδή Διατλαντική Συνεργασία για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις). Πρόκειται για μια διμερή συνθήκη απορρύθμισης των αγορών, κατά τα κανονιστικά πρότυπα που προωθούν οι ΗΠΑ το δικό τους μοντέλο παγκοσμιοποίησης, η οποία αποσκοπεί στο να άρει κάθε είδους περιορισμό (εργασιακό, περιβαλλοντικό, διατροφικό, φορολογικό, τραπεζικό) κατά την εξωχώρια δραστηριότητα των μεγάλων επιχειρήσεων σε ΗΠΑ και Ε.Ε.

Οι διαπραγματεύσεις για την Συνθήκη ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2013, και ανακοινώθηκαν επισήμως από τον Ομπάμα κατά το παραδοσιακό του διάγγελμα προς το Έθνος. Οι προπαρασκευαστικές συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν για να καταρτίσει η κάθε πλευρά την λίστα των αιτούμενων απορρυθμίσεων, συντελέστηκαν με την ενεργό συμμετοχή αμερικάνικων και ευρωπαϊκών πολυεθνικών, σε κλίμα μυστικότητας. Εκατέρωθεν, περιλαμβάνονται αιτήματα για την μεταρρύθμιση θεμελιωδών κανόνων, νόμων, και οδηγιών, που έχουν ψηφιστεί από το Κογκρέσο, τις επί μέρους Πολιτείες, την Κομισιόν, τα Εθνικά Κοινοβούλια. Χαρακτηριστικό της μυστικότητας που διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις, είναι το γεγονός ότι τα μέλη των εθνικών κοινοβουλίων της Ε.Ε. δεν έχουν πρόσβαση στο περιεχόμενο των αιτημάτων που εγείρει η πλευρά των ΗΠΑ προς τις χώρες τους.

Σύμφωνα με μια μελέτη που ανέθεσε η Κομισιόν, στο Κέντρο Ερευνών Οικονομικής Επιτροπής, η Συμφωνία αναμένεται να αυξήσει κατά 68-119 δισ. € το ΑΕΠ της Ε.Ε., και κατά 50-65 δισ. € το αντίστοιχο των ΗΠΑ (κατώτερο και υψηλότερο σενάριο).

Η συνθήκη απειλεί να επιβάλει σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., μεταξύ άλλων, και τα εξής:

Τον εξαμερικανισμό της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας (κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, αντισυνδικαλιστικοί νόμοι κ.ο.κ.). την άρση των περιορισμών ως προς τη διατροφική ασφάλεια (μεταλλαγμένα, φυτοφάρμακα, κτηνοτροφία με αυξητικές ορμόνες). την απορρύθμιση των περιβαλλοντικών περιορισμών που θέτει η Ε.Ε. στην βιομηχανία της (ευρωπαϊκός κανονισμός Reach για τα χημικά προϊόντα). Άρση του κρατικού μονοπωλίου στις δημόσιες υπηρεσίες, και απελευθέρωση της αγοράς τους. Tην θέσπιση αυστηρότερων κανόνων σε ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας, τον περιορισμό της ελεύθερης πρόσβασης στην γνώση (πατέντες). την νομική εξίσωση κρατών, και δημόσιων οργανισμών, με τις πολυεθνικές και τους μεγάλους ιδιώτες επενδυτές, πράγμα που θα επιτρέψει στους δεύτερους να προσφεύγουν κατά των πρώτων, σε περίπτωση που κρατικές νομοθεσίες απειλούν ή ζημιώνουν την κερδοφορία τους (!). Τέλος, γίνεται προσπάθεια να αρθούν ακόμα και αυτοί οι ελάχιστοι δημόσιοι περιορισμοί στον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Βεβαίως απορρύθμιση σημαίνει απώλειες θέσεων εργασίας: Ακόμα και η επίσημη έκθεση που εκπονήθηκε κατόπιν αιτήματος της ίδιας της Κομισιόν, προβλέπει απώλειες 1,2 εκ. θέσεων εργασίας. Στην πραγματικότητα αναμένονται να είναι πολύ περισσότερες, γι’ αυτό εξ άλλου η Ε.Ε. έχει ήδη προϋπολογίσει κονδύλια της τάξεως των 70 δισ. €, τα οποία θα διοχετευθούν μέσω των Ειδικών Διαρθρωτικών Ταμείων σε επιδόματα συντήρησης της ανεργίας για την εξαετία 2014-2020.

Οι δύο πλευρές έχουν υιοθετήσει ένα φιλόδοξο χρονοδιάγραμμα που προβλέπει την κύρωση της συνθήκης κατά τα τέλη του 2015.__

Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα Ρήξη, φ. 113, 4/4/2015.

Σάκο – Βαντσέτι: “Είχαν κόκκινες δραστηριότητες”…

Σάκο – Βαντσέτι: “Είχαν κόκκινες δραστηριότητες”…

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ • 16 Απριλιου 2015,
Ήταν 15 Απρίλη του 1920, χτες συμπληρώθηκαν 95 χρόνια. Στη χώρα της «ελευθερίας», στις ΗΠΑ, συλλαμβάνονται δύο από τους γνωστότερους ηγέτες του εργατικού κινήματος, οι Ιταλοί εργάτες Νικόλα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι.
Το «έγκλημά» τους ήταν ότι πρωτοστάτησαν στις απεργιακές κινητοποιήσεις εκείνης της περιόδου και ήσαν πρωτοπόροι οργανωτές των εργατικών συνδικάτων. Η υπόθεσή τους έμελλε να καταγραφεί στα παγκόσμια χρονικά ως υπόδειγμα για το πώς δουλεύουν τα εργαστήρια κατασκευής προβοκατσιών και εγκλήματος.
Ας τα πάρουμε από την αρχή:
Η επίσημη κατηγορία που απαγγέλθηκε στους Σάκο και Βαντσέτι δεν είχε φυσικά καμιά σχέση με τις συνδικαλιστικές και τις πολιτικές τους δραστηριότητες. Κατηγορήθηκαν πως δήθεν πήραν μέρος σε ένοπλη ληστεία μιας χρηματαποστολής, που μετέφερε χρήματα για μισθούς στο Σάουθ Μπράιντρι. Κατά τη διάρκεια της ληστείας δολοφονήθηκαν ένας φρουρός της χρηματαποστολής και ο ταμίας της επιχείρησης. Το «αποδεικτικό» στοιχείο, το οποίο η αστυνομία χρησιμοποίησε για να ενοχοποιήσει τους δύο εργάτες, ήταν ένα πιστόλι, που είχε υπό την κατοχή του ο Νικόλα Σάκο, κατά τη στιγμή της σύλληψής του.
Σημείωση: Η οπλοκατοχή στις ΗΠΑ δεν απαγορευόταν και το να έχει κανείς στ6ην κατοχή του πιστόλι κάθε άλλο παρά ασυνήθιστο ήταν…
Ο πραγματικός λόγος της σύλληψης των δυο εργατών δεν ήταν άλλος από το γεγονός ότι είχαν «είχαν κόκκινες δραστηριότητες και έπρεπε να πεθάνουν»! Αυτό ήταν το σκεπτικό της θανατικής απόφασης με το οποίο οι Σάκο – Βαντσέτι οδηγήθηκαν στην εκτέλεση.

Ο πραγματικός λόγος αυτής της πολιτικής δολοφονίας ήταν ότι η αστική τάξη των ΗΠΑ και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι έπρεπε να στείλουν ένα μήνυμα παραδειγματισμού. Βρισκόμαστε σε μια εποχή που οι επαναστατικές εξελίξεις σ” ολόκληρο τον κόσμο, σε συνδυασμό με την ορμητική ανάπτυξη του εργατικού κινήματος μέσα στις ΗΠΑ, προκαλούν πανικό στη κυρίαρχη αμερικανική ελίτ.

Το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο πρωταγωνιστεί σε έκρηξη του αντισοβιετισμού και του αντικομμουνισμού που αγγίζουν τα όρια της υστερίας. Κάθε συγκέντρωση που υψώνεται κόκκινη σημαία θεωρείται έγκλημα. Αρκεί να φορέσει κανείς κόκκινη γραβάτα ή μαντήλι για να θεωρηθεί ύποπτος… Το αντεργατικό πογκρόμ διώξεων έχει ως συνέπεια χιλιάδες κομμουνιστές και προοδευτικοί πολίτες να ξυλοκοπούνται και να φυλακίζονται.
Ταυτόχρονα αναπτύσσεται ένα κύμα προπαγάνδας κατά των νεοφερμένων μεταναστών. Η αστυνομία και οι υπηρεσίες ασφαλείας βλέπουν στους μετανάστες από τις ευρωπαϊκές χώρες τους κύριους υπεύθυνους για τη ραγδαία διάδοση των σοσιαλιστικών ιδεών στην αμερικανική εργατική τάξη. Οι ιθύνοντες κύκλοι των ΗΠΑ αντιλαμβάνονται ότι οι μετανάστες είναι το «εύκολο θύμα». Τους αποδίδουν όχι μόνο τις «ανατρεπτικές ενέργειες» όπως ονόμαζαν τις απεργίες, αλλά τους αξιοποιούν και για να στρέψουν τους άλλους εργαζόμενους εναντίον των μεταναστών. Ίδιο πάντα το «επιχείρημα»: Αυτοί ευθύνονταν, τάχα, οι μετανάστες, για την ανεργία και την οικονομική κρίση που έπληττε αυτήν την περίοδο τις ΗΠΑ…
Σε αυτό το κλίμα είναι που στήνεται η υπόθεση Σάκο – Βαντσέτι. Η δικαστική διαδικασία που ακολουθείται είναι μια ασύλληπτη φάρσα. Οι «αυτόπτες μάρτυρες» που προσέρχονται είναι εμφανώς «κατασκευασμένοι» από την αστυνομία. Αν και κανένας τους δεν ήταν παρών την ώρα της ληστείας, εντούτοις όλοι τους «αναγνωρίζουν» τους κατηγορούμενους ως δράστες…
Από την αρχή κιόλας της δίκης αποκαλύπτεται ότι ένας από τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίας είναι εγκληματίας του ποινικού δικαίου που σε συνεννόηση με τον εισαγγελέα δέχεται να ψευδομαρτυρήσει με αντάλλαγμα την αποφυλάκισή του. Κατά τη διάρκεια της δίκης αποκαλύπτεται, επίσης, ότι ο διορισμένος από το δικαστήριο διερμηνέας παραποιεί συστηματικά τα λεγόμενα των δύο κατηγορουμένων, καθώς οι Σάκο και Βαντσέτι δεν ξέρουν καλά αγγλικά.
Μετά την κατάρριψη όλων των κατηγοριών το μόνο που απομένει είναι να εμφανιστεί ότι το όπλο με το οποίο έγιναν η ληστεία και οι φόνοι είναι του Σάκο. Την μεθόδευση αποκάλυψε αργότερα ο διευθυντής της αστυνομίας της Μασαχουσέτης, κάπτεν Πρόκτορ, ο οποίος κατέθεσε ως εμπειρογνώμων όπλων στη δίκη. Όπως αργότερα ομολόγησε: «Συμφωνήσαμε με τον εισαγγελέα να πω ότι οι σφαίρες που βρέθηκαν στον τόπο της ληστείας προέρχονται κατά πάσα πιθανότητα από το πιστόλι του Νικόλα Σάκο (…)».
Αυτό φτάνει για να κηρυχτούν οι δύο εργατικοί ηγέτες ένοχοι. Όμως ο δικαστής Θέιχερ, στο «αιτιολογικό» της απόφασης στην πρώτη δίκη του Βαντσέτι, απευθυνόμενους στους ενόρκους είχε αναφερθεί στους πραγματικούς λόγους της καταδίκης, μιλώντας χωρίς περιστροφές: «Ίσως – είχε πει - αυτός ο άντρας να μην έπραξε το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται. Είναι όμως ηθικά ένοχος γιατί αποτελεί εχθρό των υπαρχόντων θεσμών της χώρας»…
Ο αγώνας για την αναθεώρηση της θανατικής απόφασης διαρκεί έξι χρόνια. Εργατικές διαδηλώσεις και επιφανείς προσωπικότητες απ” όλο τον κόσμο στέκουν στο πλευρό των αθώων καταδικασθέντων. Μέχρι που η σκευωρία καταπίπτει ολοκληρωτικά: Τον Νοέμβρη του 1925 ο φυλακισμένος για σειρά εγκλημάτων Τσελεστίνο Μαντέιρος στέλνει ένα σημείωμα από τη φυλακή στη διοίκηση της αστυνομίας και στο δικαστήριο της Μασαχουσέτης, όπου γράφει: «Ομολογώ ότι πήρα μέρος στο έγκλημα του Σάουθ Μπράιντρι και ότι οι Σάκο και Βαντσέτι δεν συμμετείχαν».

Οι μάσκες πέφτουν. Παρά την ομολογία οι αρχές της Μασαχουσέτης και της Ουάσιγκτον απορρίπτουν το αίτημα για επανάληψη της δίκης. Η απόφαση είχε ληφθεί: Η εκτέλεση θα γίνει και θα γίνει για παραδειγματισμό όλων των εργατών. Οι Σάκο και Βαντσέτι θα εκτελεστούν για να ενοχοποιηθούν όλοι οι εργάτες που σηκώνουν κεφάλι. Θα εκτελεστούν για να ενοχοποιηθούν στο πρόσωπό τους όλοι οι νεοφερμένοι μετανάστες.
Η τελική πράξη του εγκλήματος εκτυλίσσεται στις 23 Αυγούστου 1927. Οι δύο αγωνιστές του αμερικανικού και του διεθνούς εργατικού κινήματος, ο Νικόλα Σάκο και ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι, οδηγήθηκαν στην ηλεκτρική καρέκλα. Δολοφονήθηκαν γιατί πίστευαν και έλεγαν ότι «η ταξική συνείδηση δεν είναι μια φράση – επινόηση των προπαγανδιστών, αλλά μια αληθινή, ζωτική δύναμη και πως όποιοι νιώθουν τη σημασία της παύουν να είναι υποζύγια και μετατρέπονται σε ανθρώπινες υπάρξεις».
Καθ” όλη τη διάρκεια της δίκης αλλά και της εξάχρονης φυλάκισής τους αντιμετώπισαν τη σκευωρία με ψηλά το κεφάλι. Εν αναμονή του θανάτου, τέσσερεις μήνες πριν από την εκτέλεση, ο Βαντσέτι, λάτρης του Πουτσίνι και του Δάντη, γράφει: «Αυτή η τελευταία αγωνία ήταν ο θρίαμβός μας. Τα λόγια μας, η ζωή μας, τα βάσανά μας, δεν είναι τίποτα! Η αφαίρεση της ζωής μας, της ζωής ενός καλού τεχνίτη παπουτσιών κι ενός φτωχού υπαίθριου πωλητή ψαριών, τα πάντα!».
Πενήντα χρόνια αργότερα από την δολοφονία, μόλις το 1977, ο κυβερνήτης της πολιτείας της Μασαχουσέτης, ο Μάικλ Δουκάκης, αναγνώρισε αυτό που ήξερε όλη η ανθρωπότητα: Επιβεβαίωσε ότι ο Σάκο και ο Βαντσέτι «ήταν αθώοι».Πενήντα χρόνια αργότερα…

Πηγή: enikos.gr

Εldorado Gold: «Φοροαποφεύγουμε αλλά… αυτό κάνουν όλοι»!

Εldorado Gold: «Φοροαποφεύγουμε αλλά… αυτό κάνουν όλοι»!

 

O κ. Paul Wright είναι ο CEO, το μεγάλο αφεντικό της Eldorado Gold και μεταξύ των πλέον ακριβοπληρωμένων CEOs του Καναδά. Οι ετήσιες αποδοχές του $18,7 εκατ. για το 2012 και $7,5 εκατ. για το 2014.

 

Στις 5.4.2015 δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» συνέντευξη του σχετικά με την πορεία της «επένδυσης» της εταιρείας στην Ελλάδα, με τον τίτλο «Αν συνεχισθεί η κατάσταση, σταματάμε» [1]
Επειδή όλα τα θέματα στα οποία αναφέρεται ο CEO της Eldorado έχουν αναλυθεί από το «Παρατηρητήριο» και έχουν γίνει σχετικές καταγγελίες στις αρμόδιες αρχές, θα σχολιάσουμε τη συνέντευξη σημείο προς σημείο. Και ξεκινάμε από το τέλος:

1. Πόσα λεφτά ξόδεψε η εταιρεία στην Ελλάδα;

«H επένδυση για τα περιουσιακά στοιχεία ήταν περίπου 2,5 δισ. καναδικά δολάρια [1,82 δισ. ευρώ]. Εχουμε ήδη δαπανήσει περίπου 450 εκατ. δολάρια ΗΠΑ [418 εκατ. ευρώ] για την ανάπτυξή τους και ο σκοπός μας είναι η επένδυση αυτή να φτάσει το 1 δισ. δολάρια ΗΠΑ [930 εκατ. ευρώ]. Για μια εταιρεία της οποίας η κεφαλαιοποίηση κυμαίνεται στα 5 δισ. δολάρια ΗΠΑ, είναι φανερό ότι η Χαλκιδική είναι σημαντικό μέρος του πώς αντιλαμβανόμαστε το μέλλον».

Ο κ. Ράιτ δίνει την εντύπωση ότι αυτά τα αστρονομικά ποσά έχουν δοθεί στην Ελλάδα αλλά αυτό είναι απολύτως αναληθές. Βεβαίως, η αναφορά δεν είναι τυχαία: η Eldorado επισείει την απειλή των αποζημιώσεων που θα ζητήσει από το Ελληνικό Δημόσιο αν σταματήσει η «επένδυση» και ήδη έχει αρχίσει να ακούγεται το ποσό των 3 δις…
Τα 2,5 δις καναδικά δολάρια για την αγορά των περιουσιακών στοιχείων στη Χαλκιδική πληρώθηκαν με τη μορφή της ανταλλαγής μετοχών στην προηγούμενη ιδιοκτήτρια των Μεταλλείων Κασσάνδρας, την επίσης Καναδική European Goldfields. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει την υπεραξία που πήραν τα μεταλλεία μετά την Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων τον Ιούλιο του 2011 με τη υπογραφή του Γ. Παπακωνσταντίνου.
Το Ελληνικό Δημόσιο για την «πώληση» των Μεταλλείων Κασσάνδρας εισέπραξε ένα τεράστιο μηδενικό. Ο κ. Δημήτρης Κούτρας, πρόεδρος της ΑΚΤΩΡ και κάτοχος του 99,9% των αρχικών μετοχών της Ελληνικός Χρυσός, αγόρασε τα Μεταλλεία Κασσάνδρας για 11 εκατ. ευρώ που το Δημόσιο ποτέ δεν εισέπραξε, γιατί δόθηκαν για να πληρωθούν τα χρέη της προηγούμενης εταιρείας, TVX Hellas, προς τους απολυμένους εργάτες κλπ. Αμέσως μετά τέθηκε σε εφαρμογή το αφανές Μνημόνιο του 2003 για τη μοιρασιά των μεταλλείων της Χαλκιδικής και μέσα από διαδοχικές μεταβιβάσεις, η Εuropean Goldfields έγινε κάτοχος του 95% των μεταλλείων έναντι συνολικού τιμήματος 349 εκατ. Το ποσοστό αυτό, μετά την περιβαλλοντική αδειοδότηση της “επένδυσης”, αποτιμήθηκε στα 2,5 δις καναδικά δολάρια.
Mε άλλα λόγια, αν ναυαγήσει τελικά η «επένδυση», ο κ.Ράιτ μπορεί να κλαίει τα χρήματα των μετόχων του, αλλά αυτό δεν αφορά την Ελλάδα!
Όσο για τα 418 εκατ. ευρώ που υποτίθεται ότι έχει δαπανήσει η εταιρεία στην Ελλάδα, το ποσό «φουσκώνει» όσο φαίνεται ότι πλησιάζει το τέλος… Μόλις στις 25 Φεβρουαρίου, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ελληνικός Χρυσός κ. Θεοδωρακόπουλος δήλωνε ότι η Eldorado έχει δαπανήσει 350 εκατ. ευρώ … Kαι στις 30 Οκτωβρίου 2014, έλεγαν ότι έχουν επενδύσει άνω των 300 εκατ. ευρώ.
Και βέβαια, οι αξιότιμοι διευθύνοντες σύμβουλοι έχουν κάποια πράγματα να εξηγήσουν:

Πώς υποτίθεται ότι ξοδεύτηκαν 300 ή 350 ή 418 εκατ. ευρώ για μία ανακαίνιση εργοστασίου στην Ολυμπιάδα, 2 μύλους στις Σκουριές, 2 στοές, υλοτομίες και χωματουργικά έργα.

Πού πήγαν τα περίπου 100 εκατ. ευρώ, καθαρό και άκοπο κέρδος, που αποκόμισε η Ελληνικός Χρυσός από την πώληση του στοκαρισμένου στην Ολυμπιάδα χρυσοφόρου αρσενοπυρίτη που χαρίστηκε στην εταιρεία με τη σύμβαση του 2003;

Πού πήγαν τα καθαρά κέρδη που έχει βγάλει η εταιρεία από τα χρυσοφόρα συμπυκνώματα της Ολυμπιάδας που πουλά από το τέλος του 2012 μέχρι σήμερα; Δείτε σχετικά: Κερδίζει το Δημόσιο από τον χρυσό της Ολυμπιάδας;

2. Ποιος δεν τηρεί τις υποχρεώσεις του από τη σύμβαση;«Η επένδυση αυτή στηρίζεται σε μία σύμβαση με το κράτος, σε μία νομικά δεσμευτική συμφωνία που υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Αυτό ισχύει τόσο για εμάς, όσο και για το ελληνικό Δημόσιο».
Ακριβώς! Και όπως έχουμε επισήμως καταγγείλει, η θυγατρική της Εldorado, Ελληνικός Χρυσός, δεν τηρεί τη βασικότερη υποχρέωση που απορρέει από τη σύμβασή της με το Δημόσιο που είναι η κατασκευή και λειτουργία μεταλλουργίας χρυσού. Η μεταλλουργία είναι ο στόχος της σύμβασης και ο στόχος της «επένδυσης», διότι μόνο από την εγχώρια παραγωγή καθαρών μετάλλων θα έχει ουσιαστικά φορολογικά έσοδα το Ελληνικό Δημόσιο και θα εξυπηρετηθεί το δημόσιο συμφέρον. Όπως αποδεικύεται από δημοσιευμένη έκθεση της ίδιας της εταιρείας, η Ελληνικός Χρυσός δεν είχε ποτέ την πρόθεση να τηρήσει αυτή της την υποχρέωση [6] και εξαπάτησε τις αρχές προκειμένου να λάβει την Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων (ΚΥΑ 201745/2011). Το όχημα της απάτης ήταν μια μεταλλουργική μέθοδος – η περίφημη «ακαριαία τήξη» ή flash smelting – η οποία εγκρίθηκε μεν αλλά δεν έχει καμμία πιθανότητα να εφαρμοστεί διότι είναι ακατάλληλη για τα μεταλλεύματα της Χαλκιδικής που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αρσενικό και άλλες μεταλλικές ακαθαρσίες (δείτε ενδεικτικά: Tο πρόβλημα του αρσενικού στη μεταλλουργία χαλκού. Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ το «έλυσε» με απάτη ).
Χωρίς μεταλλουργία, η εταιρεία θα συνεχίσει να πουλάει στο εξωτερικό τα πολύτιμα μέταλλα από τα σπλάχνα της Χαλκιδικής με τη μορφή συμπυκνωμάτων, δηλαδή φτηνών πρώτων υλών, χωρίς να αποδίδει φόρους στο Δημόσιο. Και έτσι, ο στόχος της συμβασης δεν υλοποιείται και το «δημόσιο όφελος» από την επένδυση πάει περίπατο...
Δείτε σχετικά: Μια Τεκμηριωμένη Πρόταση για Αναστροφή της Σύμβασης της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ – Η Απάτη της Μεταλλουργίας Flash Smelting – Αντί δημοσίου οφέλους, καταλήστευση δημόσιου πλούτου και φυγάδευση αφορολόγητων κερδών € 13,68 δις .

3. Μπορεί να εφαρμοστεί η μέθοδος της ακαριαίας τήξης στα συμπυνώματα της Χαλκιδικής;

Όπως αποδεικνύεται από το σύνολο της διεθνούς βιβλιογραφίας και της εργοστασιακής πρακτικής η απάντηση είναι κατηγορηματικά «ΟΧΙ». Έχει ενδιαφέρον όμως τι απαντά ο κ. Ράιτ:

«η ακαριαία τήξη χρησιμοποιείται ευρύτατα στη βιομηχανία μας. Για το κοίτασμα αρσενοπυρίτη της Ολυμπιάδας συνεχίζουμε να κάνουμε μηχανολογικές δοκιμές μαζί με τη φινλανδική εταιρεία Outokumpu για να τελειοποιήσουμε τη μέθοδο. Η ακαριαία τήξη, όπως θα την εφαρμόσουμε, εξάγει τον χρυσό και σταθεροποιεί και αδρανοποιεί το αρσενικό που παράγεται».

Η Eldorado μπορεί να συνεχίσει τις δοκιμές όσο θέλει, όμως η ΜΠΕ που κατέθεσε η Ελληνικός Χρυσός το 2010 διαβεβαιώνει ότι έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες δοκιμές που αποδεικνύουν ότι η μέθοδος είναι έτοιμη για εφαρμογή σε βιομηχανική κλίμακα με τους πυρίτες της Ολυμπιάδας. Το ίδιο βεβαιώνει και η Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων, αλλά και η απόφαση 1492/2013 του ΣτΕ.
Υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι εδώ, ότι τα αποτελέσματα αυτών των δοκιμών δεν δόθηκαν ποτέ στις αρμόδιες υπηρεσίες γιατί όπως φαίνεται δεν υπάρχουν. Υπάρχει κι άλλο ένα προβληματάκι: ότι η ίδια η κάτοχος της τεχνολογίας flash smelting, η Φινλανδική Outotec διαψεύδει και «αδειάζει» την ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ , [6] βεβαιώνοντας ότι οι μόνες δοκιμές που έκανε ήταν σε κλίμακα εργαστηρίου. Και επίσης, ότι οι εντολές που είχε πάρει από την Ελληνικός Χρυσός ήταν να φτιάξει μια διαδικασία που θα παράγει ένα εμπορεύσιμο συμπύκνωμα και όχι καθαρά μέταλλα όπως επιβάλλει η σύμβαση.
Πριν ακόμα υποβάλει τη ΜΠΕ, η Ελληνική θυγατρική της Eldorado είχε λάβει την επενδυτική απόφαση να παραβεί τη σύμβασή της με το Δημόσιο.

4. Τι θα συμβεί αν η κυβέρνηση τηρήσει τη δέσμευσή της για ακύρωση της «επένδυσης»;

Σε ερώτηση της «Κ» για τη μορφή που θα έπαιρνε η περιστολή των δραστηριοτήτων της εταιρείας στην περίπτωση που η κυβέρνηση δεν στηρίξει την επένδυση, ο κ. Ράιτ απαντά:

«Θα μειωνόταν το εργατικό δυναμικό σε όσους είναι απαραίτητοι για τη διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων, αλλά δεν θα αναπτύσσονταν περαιτέρω τα ορυχεία. Η επένδυση ουσιαστικά θα σταματούσε».

Και παρακάτω:
«Αν δεν τα καταφέρουμε στην Ελλάδα, οι θεσμικοί επενδυτές της Eldorado θα το εκλάβουν όχι ως κάτι που οφείλεται σε εμάς, αλλά ως αποτέλεσμα του πλαισίου εντός του οποίου έπρεπε να λειτουργήσουμε».»
Σύμφωνα με όσα αναφέραμε παραπάνω και έχουν κατατεθεί ως πρόταση στο ΥΠΑΠΕΝ, το Υπουργείο οφείλει να προχωρήσει σε καταγγελία της σύμβασης με την εταιρεία που δεν τηρεί τις υποχρεώσεις της, κατά το άρθρο 4 της σύμβασης μεταβίβασης:

“Η μη εκπλήρωση από οποιοδήποτε συμβαλλόμενο μέρος των υποχρεώσεων που αναλαμβάνει με την παρούσα σύμβαση συνιστά λόγο καταγγελίας αυτής. Η καταγγελία γίνεται με κοινοποίηση σχετικού εγγράφου και συνεπάγεται λύση της σύμβασης και αναστροφή της μεταβίβασης σύμφωνα με τους όρους της παρούσας. Στο πλαίσιο αυτό η Αγοράστρια υποχρεούται να επιστρέψει το σύνολο των στοιχείων που περιγράφονται στο άρθρο 1 της παρούσας στο Ελληνικό Δημόσιο και αντίστοιχα αυτό υποχρεούται να επιστρέψει άμεσα στην Αγοράστρια το καταβληθέν τίμημα των έντεκα εκατομμυρίων ευρώ (11.000.000 ευρώ) άτοκα χωρίς να αποκλείεται και η καταβολή εύλογης αποζημίωσης στο συμβαλλόμενο μέρος που δεν ευθύνεται για την καταγγελία”.

Η αναστροφή θα είναι με ξεκάθαρη υπαιτιότητα της εταιρείας, άρα το Δημόσιο όχι μόνο δεν θα υποχρεωθεί στην πληρωμή των υπέρογκων αποζημιώσεων που πιθανόν θα ζητήσει η εταιρεία, αλλά αντίθετα θα δικαιούται το ίδιο να ζητήσει την καταβολή εύλογης αποζημίωσης. Αν λοιπόν το Υπουργείο πράξει αυτό που κατά την άποψή μας ΟΦΕΙΛΕΙ να πράξει, τα περιουσιακά στοιχεία των μεταλλείων θα περιέλθουν στο Δημόσιο άρα δεν θα έχει τίποτα να «διατηρήσει» ο κ. Ράιτ.

Και βεβαίως, προς αποφυγή παρεξηγήσεων και άδικης δυσφήμησης της χώρας, θα πρέπει να γίνει απολύτως σαφές ότι αυτή δεν είναι παρά η επιβεβλημένη κίνηση για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος και όχι μια ακατανόητη απόρριψη μιας μεγάλης ξένης επένδυσης, όπως χωρίς αμφιβολία θα την παρουσιάσει η Eldorado Gold. Θα είναι η αυτονόητη εκδίωξη ενός «επενδυτή» που εξαπάτησε το Δημόσιο και που είχε την πρόθεση να παραβιάσει τη σύμβαση πριν ακόμα λάβει την έγκριση.
Τι άλλο δηλαδή θα έπρεπε θα κάνει μια εταιρεία για να απολέσει τον τίτλο του «αξιόπιστου επενδυτή»;

5. Στηρίζει την επένδυση η τοπική κοινωνία;

«Οι αντιδράσεις κατά της επένδυσης είναι σχετικά μικρής κλίμακας… Στις πρόσφατες εθνικές εκλογές, εξαιρώντας την Ιερισσό, στρατηγείο του αντι-μεταλλευτικού κινήματος, η Νέα Δημοκρατία έλαβε 42% στον Δήμο Αριστοτέλη, έναντι 28% του ΣΥΡΙΖΑ, που είχε αντιταχθεί σφόδρα στην επένδυση».

Δυστυχώς για τον κ. Ράιτ, τον διαψεύδουν οι παλιότερες δηλώσεις των στελεχών της εταιρείας του. Μέχρι τις δημοτικές εκλογές του Μαΐου 2014, η εταιρεία επικαλούνταν ως «δημοψήφισμα υπέρ της επένδυσης» τη νίκη του εκλεκτού της Δημάρχου, Χρήστου Πάχτα στις προηγούμενες εκλογές, του 2010. Όμως το 2014 οι πολίτες του Δήμου Αριστοτέλη έδιωξαν τον Πάχτα και εξέλεξαν τον Γιάννη Μίχο που είχε αναδειχθεί μέσα από το κίνημα κατά των μεταλλείων. Οι Δημοτικές Εκλογές στο Δήμο Αριστοτέλη ΗΤΑΝ Δημοψήφισμα και ήταν αρνητικό για την «επένδυση χρυσού», [9] πράγμα που παραδέχθηκε και ο ίδιος ο Χρήστος Πάχτας δηλώνοντας: «Ο κόσμος ψήφισε στις εκλογές με διακύβευμα τα μεταλλεία χρυσού»!
Αφού λοιπόν το αποτέλεσμα των τοπικών εκλογών δεν συνέφερε πλέον την εταιρεία… το γύρισαν στις εθνικές εκλογές! Φαιδρό, πραγματικά. Μόνο σε ανθρώπους που είναι εντελώς ανίδεοι για τα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας θα μπορούσε να φανεί λογικό αυτό το επιχείρημα και φαίνεται ότι ο κ. Ράιτ νομίζει ότι απευθύνεται σε τέτοιους.

6. «Η μελέτη μας έχει εγκριθεί από το ΣτΕ»

«Στα πέντε χρόνια κατάρτισης της ΜΠΕ, υπήρξαν τρεις νομικές προσφυγές εναντίον της οι οποίες έφτασαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Και στις τρεις περιπτώσεις, το δικαστήριο έκρινε υπέρ της εταιρείας. Εφτασε μάλιστα στο σημείο να αποφανθεί ότι η συγκεκριμένη επένδυση είναι προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας».

Απαραίτητη εδώ η διευκρίνιση ότι το ΣτΕ κάνει έλεγχο νομιμότητας και όχι ουσίας. Εξετάζει μόνο την πληρότητα του φακέλου της μελέτης, όχι την εγκυρότητα και την αξιοπιστία της. Όμως τόσο η μελέτη όσο και η απόφαση του ΣτΕ έχουν πολλαπλά προβλήματα, με σημαντικότερο όλων αυτό της μεταλλουργικής μεθόδου της ακαριαίας τήξης. Στο ΣτΕ υποβλήθηκαν από το «Παρατηρητήριο» όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η Ελληνικός Χρυσός εξαπάτησε τη Διοίκηση προκειμένου να πετύχει την έγκριση της μελέτης, όμως το δικαστήριο αποφάσισε να μην τα λάβει υπ’οψη ως εκπρόθεσμα. Έτσι το πιο ουσιαστικό πρόβλημα της ΜΠΕ και της ΚΥΑ 201745/2011 Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων, που αναμφίβολα θα οδηγούσε στην ακύρωση της, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΡΙΘΕΙ από το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο. (σχετικό το [8], παρ. 4.5, 4.7).

7. Φοροαποφεύγουμε αλλά… αυτό κάνουν όλοι!

Όπως αποκάλυψε το Ολλανδικό Κέντρο Μελέτης Πολυεθνικών Επιχειρήσεων (SOMO) [11], η Eldorado χρησιμοποιεί ενδιάμεσες εταιρείες-θυρίδες (mailbox companies) στην Ολλανδία για να μεταφέρει τα κέρδη της από την Ελλάδα στον φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, αποφεύγοντας να πληρώνει φόρους στην Ελλάδα. Επί αυτού ο κ. Ράιτ είναι …απολαυστικά κυνικός:

«Κατ’ αρχάς, προς το παρόν δεν έχουμε κέρδη στην Ελλάδα. Εχουμε επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια και πληρώνουμε φόρους -ΦΠΑ και άλλους- που ξεπερνούν τα 50 εκατομμύρια. Οσον αφορά τον φορολογικό μας σχεδιασμό και τη χρήση ολλανδικών εταιρειών, κάνουμε ό,τι κάνουν οι περισσότερες πολυεθνικές επιχειρήσεις και είναι απολύτως νόμιμο. Προσπαθούμε, όπως κάθε επιχείρηση και κάθε φυσικό πρόσωπο, να ελαχιστοποιήσουμε με νόμιμα μέσα τους φόρους που θα κληθούμε να πληρώσουμε. Το 2017, όταν -εκτός απροόπτου- καταγράψει για πρώτη φορά κέρδη η «Ελληνικός Χρυσός», θα φανούν τα οφέλη που θα δρέψει από την ολλανδική φορολογική τεχνογνωσία».

Με άλλα λόγια ναι, φοροαποφεύγουμε, αλλά είναι «νόμιμο» και το κάνουν όλοι! Τώρα σας κλέβουμε λίγο, αλλά από το 2017 που προγραμματίζουμε να έχουμε κέρδη, θα σας κλέβουμε σοβαρά... Ούτε αυτά βεβαίως τα είχε υπ’οψη τυ το ΣτΕ.
Το πιο εκπληκτικό δεν είναι το θράσος του κ. Ράιτ, είναι ότι ο δημοσιογράφος της «Κ» τη δέχτηκε αυτή ως ικανοποιητική απάντηση.

8. Από πού τα 50 εκατ. ευρώ φόροι;

Το σίγουρο είναι ότι κατά την τελευταία διετία η Ελληνικός Χρυσός δεν έχει πληρώσει φόρους αφού οι ισολογισμοί της για τις χρήσεις 2012 και 2013 [12] εμφανίζουν ζημίες, 17 εκατ. ευρώ και 13 εκατ. ευρώ αντίστοιχα. Ας μην ξαναρωτήσουμε πού πήγαν τα λεφτά από τις 26.444 ουγγιές χρυσού που εξήγαγε κατά το 2013 η εταιρεία από τα τέλματα της Ολυμπιάδας…
Για να δούμε τι είναι αυτά τα 50 εκατομμύρια πάμε λίγο πίσω : Στις 30 Οκτωβρίου 2014, παραμονή της παρουσίασης των προκαταρκτικών ευρημάτων της SOMO στη Θεσσαλονίκη, οι τρεις Ελληνικές θυγατρικές της Eldorado (Ελληνικός Χρυσός, Χρυσωρυχεία Θράκης, Μεταλλευτική Θράκης) εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση [4] όπου αφού κατηγορούν τα …σκοτεινά κέντρα που τους επιτίθενται, λένε το εξής καταπληκτικό:

«Έχουμε, εμείς και οι εργαζόμενοί μας, καταβάλει περίπου 47 εκατομμύρια ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές».

O κ. Ράιτ δηλαδή εμφανίζει σαν «φόρους» που πλήρωσε η εταιρεία ΤΟΥ, τις ασφαλιστικές εισφορές για τους εργαζομένους αλλά και τους φόρους που πλήρωσαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι! Πώς δεν το σκέφτηκε καμμία άλλη επιχείρηση, απορούμε… Κανείς δε γνωρίζει τι άλλο έχει μπει μέσα σε αυτά τα «50 εκατομμύρια» για να γίνει πιο εντυπωσιακό το νούμερο, αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι όλοι οι ισχυρισμοί της εταιρείας πρέπει να αντιμετωπιστούν με την απαραίτητη δόση υγιούς σκεπτικισμού. Και με έναν σε βάθος έλεγχο από το αρμόδιο Υπουργείο Οικονομικών.

 

http://www.thepressproject.gr/article/75775/Eldorado-Gold-Foroapofeugoume-alla-auto-kanoun-oloi

Tακτική συνεδρίαση ΟΛΜΕ

Ο.Λ.Μ.Ε.                                                       

Διοικητικό Συμβούλιο                                                

Αθήνα, 14/4/2015

ΠΡΟΣ:

τα μέλη του Δ.Σ.

 

Συνάδελφοι,

 

Καλείστε σε τακτική συνεδρίαση (άρθρ. 16 Καταστ.) την Τετάρτη, 15/4/2015 στις 10.30 π.μ. στην αίθουσα συνεδριάσεών μας, για να συζητήσουμε και να λάβουμε αποφάσεις στα παρακάτω θέματα:

 

1.        Οικονομικά

2.        Νομοσχέδιο Υπ. Διοικ. Μεταρρύθμισης

3.        17^ο Συνέδριο ΟΛΜΕ (εισηγήσεις-πεπραγμένα, οικονομικά, κ.λπ.)

4.        Δίκη Χρυσής Αυγής

5.        Εορτασμός Πρωτομαγιάς

6.        Ψηφίσματα

7.        Τρέχοντα

8.        Προσκλήσεις

 

 

Ο Πρόεδρος

Θ. Κοτσιφάκης

 

Για την απώλεια του Χρήστου Φιρτινίδη

Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2                                    

ΤΗΛ: 210 32 30 073 - 32 21 255                               

FAX: 210 33 11 338                                                  

www.olme.gr                                                             

e-mail:olme@otenet.gr                                                            Αθήνα, 14/4/2015      

 

 

Για την απώλεια του Χρήστου Φιρτινίδη

 

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ εκφράζει την οδύνη του για την αναπάντεχη και άδικη απώλεια του συναδέλφου μας Χρήστου Φιρτινίδη.

Ο Χρήστος Φιρτινίδης υπήρξε επίλεκτο μάχιμο μέλος της ΕΛΜΕ Θήρας, της οποίας διατέλεσε πρόεδρος. Διατέλεσε επίσης αιρετός μέλος του κλάδου στο Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων και στο  ΑΠΥΣΔΕ Ν. Αιγαίου, καθώς και αναπληρωματικό αιρετό μέλος του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ενώ επανειλημμένα εκλέχθηκε ως σύνεδρος στα τακτικά συνέδρια της ΟΛΜΕ.

Έφυγε ένας δικός μας άνθρωπος, ο άξιος εκπαιδευτικός,  πολύτιμος συνάδελφος, συνεπής εκπρόσωπος του κλάδου και αγαπητός φίλος Χρήστος Φιρτινίδης, που υπερασπίστηκε με αμεροληψία και ανιδιοτέλεια τα συμφέροντα του κλάδου, με αφοσίωση στη συλλογική δράση και με αδιάλειπτη συμμετοχή στους αγώνες του κλάδου μας.

Εκφράζουμε  τα πιο θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.

Καλό ταξίδι Χρήστο…

Θα σε θυμόμαστε πάντα.