Να μην έχουμε αυταπάτες.

·      Το ανακάλυψα στους διαλόγους του enikos.gr περί "ευρώ ή δραχμής"

                          ΙΔΟΜΕΝΕΑΣ Τετάρτη 23 Μαίου 2012, 16:18

ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΥΡΙΕ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΛΗΜΜΑ ΔΡΑΧΜΗ Η ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ
ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ
ΝΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΟΥ ΤΟΝ ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΥΛΟ ΕΛΛΗΝΑ.
ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ( ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ) ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ
ΤΗΣ ΓΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΥΤΗΣ ΕΙΝΑΙ
ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ ΑΜΦΟΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ
ΣΥΝΗΦΑΣΜΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ -ΑΣΦΑΛΕΙΑ -ΕΥΗΜΕΡΙΑ.
Ο ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ
ΚΟΣΤΟΣ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΗΔΕΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΙΝ
ΜΕ ΤΟ ΞΕΝΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ
ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΜΗΔΕΝ Γ ΙΝΟΝΤΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ
ΚΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΑΝΕΙΖΕΣΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ
ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ .
ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΔΙΟΤΙ ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ
ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΩ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ ΤΟΤΕ ΟΛΕΣ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ ΘΑ ΕΙΧΑΝΕ ΕΚΡΑΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ.

ΤΕΛΟΣ
Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΡΑΤΩΝ ΟΠΩΣ
ΑΙ ΗΠΑ ΔΙΟΤΙ
1.- ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ - ΣΤΡΑΤΟ
2.- ΤΟ ΕΥΡΩ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ
3.- ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΠΟΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ
4.- ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΟΣ
5.- ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΕ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
6.- ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΥΠΟΤΙΜΗΣΙΝ
7.- ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΩΣ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΝΑ ΦΟΡΕΣΟΥΝ ΤΟ
ΙΔΙΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΣΕ ΟΡΟΥΣ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ, ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΥ
ΕΛΛΕΙΜΑΤΩΝ, ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ ΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ
8.- ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΜΑΥΛΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ
ΕΑΝ ΚΡΙΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ
ΣΥΝΕΠΩΣ ΤΟ ΜΟΡΦΩΜΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ
ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΙΝ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΡΕΥΣΗ.

ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΝΑΜΕ !!!!

10  Ερωτήματα γιατι επιλέχτηκε να χρεωκοπήσει η Ελλάδα   και όχι….  

Eρώτηση 1:
Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να μην χρειάζονται σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;
Ερώτηση 2:
Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα;
Ερώτηση 3:
Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;
Ερώτηση 4:
Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;Ερώτηση 5:
Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;Ερώτηση 6:
Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 0.5 τρις που χρωστάμε εμείς;Ερώτηση 7:
Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;
Ερώτηση 8:
Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;
Ερώτηση 9:
Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;Ερώτηση 10:
Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;
Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;
Κ. Τοκμακίδης
καθηγητής Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης

Να υποβάλλω και εγώ μια ενδέκατη ερώτηση:

Γιατί  με τόση μεγάλη σπουδή και βιασύνη ο πρώην Δήμαρχος και δεύτερη φωνή του Πάριου μας επέβαλλε τον Καλλικράτη; ( για τους συνομωσιολόγους και μη).

Έχω βαρεθεί τα «καλά παιδιά».

ΜΠΡΑΒΟ ΤΣΙΠΡΑ!

May 23rd, 2012 | Author: kartesios

Δε θα έγραφα ποτέ «μπράβο Αλέξη», γιατί δεν τον νιώθω και δικό μου άνθρωπο. Αλλά το «Μπράβο Τσίπρα», το λέω εντελώς σοβαρά όπως θα το έλεγα για κάποιον ποδοσφαιριστή που έβαλε ωραίο γκολ σ’ ένα αγώνα ποδοσφαίρου που τον παρακολουθώ επειδή δεν έχω να κάνω κάτι καλύτερο.
Έχω βαρεθεί τα «καλά παιδιά». Τα «υπάκουα παιδιά». Τα «ξενέρωτα παιδιά». Μακάρι χίλιες φορές να αποδειχθεί ότι ο Τσίπρας είναι το τσογλάνι που λένε ότι είναι. Έναν τσόγλανο χρειάζεται αυτή η χώρα.
Τον χρειαζόμαστε για να αναστατώνει τους μαλακοπίτουρες σαν τον Σκανδαλίδη, τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά. Βγήκαν οι λουλούδες και οι τριπλοσάγονοι να δηλώσουν τον αποτροπιασμό τους για τους χαρακτηρισμούς Τσίπρα στον Ολάντ «και μάλιστα μέσα στο ίδιο του το σπίτι».
Ξέχασαν όλοι αυτοί οι άθλιοι γυμνοσάλιαγκες που σήμερα μιλούν για «αγενή, αφελή και επικίνδυνο Τσίπρα», ότι επέτρεψαν στον Όλι Ρεν και στον Στρος Καν να μπουν μέσα στο σαλόνι του δικού μας σπιτιού, τη Βουλή, και να μας μιλήσουν με τον πλέον ταπεινωτικό τρόπο.
Ξέχασαν αυτές οι δουλάρες του πολιτικού υποκόσμου ότι έφεραν το ΔΝΤ στην Ευρώπη να δίνει εντολές και να κουμαντάρει καταστάσεις. Ξέχασαν αυτές οι παρθενοπιπίνες ότι άφησαν τους κλητήρες της Τρόικας να μπαινοβγαίνουν στα υπουργεία και να δίνουν διαταγές.
Τότε, ούτε ο Σκανδαλίδης, ούτε ο Σαμαράς, ούτε ο Βενιζέλος ένιωθαν θιγμένοι. Θίχτηκαν επειδή ο Τσίπρας είπε ότι ΙΣΩΣ ο Ολάντ να γίνει Ολαντρέου κι επειδή αποκάλεσε μαντάμ τη Μέρκελ. Σιγά ρε σκλάβες της Αυλής! Η Μέρκελ, όσο και να τη γλείφετε για να σας στηρίξει με τρομοκρατικές δηλώσεις και απειλές εναντίον μας, όλοι ξέρουμε ότι είναι πιο απωθητική κι από βουβωνοκήλη.
Όσο για τον Ολάντ, είναι μια μετριότητα που υπό κανονικές συνθήκες και μπροστά στα μεγέθη πραγματικών ηγετών, μοιάζει με δημαρχούκο μικρής πόλης στη γαλλική επαρχία. Επειδή τους προσκυνάτε εσείς οι κομπλεξάρες, δε σημαίνει ότι θα τους προσκυνήσουμε όλοι.
Ναι, μου αρέσει που ο Τσίπρας ανάγκασε μέχρι και την ψηλολαίμα Λαγκάρντ να χάσει την ψυχραιμία της και να προχωρήσει σε κινδυνολογικές «προειδοποιήσεις» προς τους Έλληνες σχετικά με το τι πρέπει να ψηφίσουν.
Μ’ αρέσει που ο Τζήμερος φαίνεται σα λεκές από ξερατό πάνω σε κουστούμι Armani, μπροστά στον Τσίπρα. Μ’ αρέσει που ο Κουβέλης μοιάζει σαν ο προπάππους του που λέει ιστορίες για τους Βαλκανικούς πολέμους. Μ’ αρέσει που ο Βενιζέλος χάνει την ψυχραιμία του μόλις βλέπει τον Τσίπρα κι ο Σαμαράς επιτέλους ξεβρακώθηκε και ύψωσε όλο το φασιστικό του ανάστημα για να καταλάβουμε όλοι πόσο λίγος είναι σαν αρχηγός και πόσο πουλημένος σαν πολιτικός.
Μακάρι ο Τσίπρας να μη νιώσει πάλι ενοχές επειδή αρέσει στον κόσμο αυτό το γραψαρχίδικο στυλάκι του. Έτσι την πάτησε και την προηγούμενη φορά που συμμαζεύτηκε ως συνταξιούχος μικροαστός όταν τον «κατηγόρησαν» ότι συμφωνούσε με τις δυναμικές αντιδράσεις των αγανακτισμένων πολιτών.
Μακάρι να συνεχίσει μέχρι τις εκλογές και μετά τις εκλογές, έτσι άνετος και ακομπλεξάριστος να παίζει το παιχνίδι με τους δικούς του όρους. Να πηγαίνει στην Ευρώπη και να τον κάνουν ήρωα οι κακόμοιροι ηγετίσκοι αρνούμενοι να τον συναντήσουν. Διότι αν το έκαναν στο Σαμαρά και στο Βενιζέλο θα έδειχναν ότι τους φτύνουν, τους υποτιμούν. Όταν το κάνουν στον Τσίπρα, δείχνουν απλώς το φόβο τους.
Βαρέθηκα να δηλώνω ότι δεν ψηφίζω. Βαρέθηκα να εξηγώ τους λόγους. Δε γουστάρω να μου την πέφτουν οι στρατευμένοι και οι πωρωμένοι. Δε γουστάρω να απολογούμαι σε κανέναν για τους λόγους που «κράζω χωρίς να προτείνω». Τα έχουν προτείνει άλλοι τα όσα πιστεύω και το έχουν κάνει πολύ καλύτερα. Ούτε να χειραγωγήσω θέλω, έστω κι έναν άνθρωπο που με διαβάζει, ούτε να πείσω κάποιον για οτιδήποτε. Μακάρι να μπορούσα να πειστώ εγώ για πολλά πράγματα.
Κι ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς, οι κομματικοί τους στρατοί, οι στόκοι κάθε πολιτικοϊδεολογικού χώρου, υπάρχει περίπτωση να με πείσουν για κάτι. Αν συνεχίσουν όλοι μαζί να την πέφτουν στον Τσίπρα, να δείχνουν τόσο έντονα την ενόχλησή τους για την ύπαρξή του, να επιμένουν στις προβοκάτσιες εναντίον του, μπορεί να με πείσουν να πάω να τον ψηφίσω.
Κι αν το κάνω εγώ, σημαίνει ότι θα έχουν πείσει και άλλους να το κάνουν. Όχι επειδή μας αρέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επειδή μας αρέσουν τα τσογλάνια που ρίχνουν κλωτσιές στα σάπια. Δε θέλει και πολύ να γυρίσει το μυαλό του ανθρώπου, ειδικά όταν τον εκνευρίζουν εκείνοι που σιχαίνεται.

Sare

Posted in ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ
Το έστειλε η Γεωργία Αμπ.

Όμορφος κόσμος ηθικός

Δημοσιογραφική αλητεία: Δουλεύοντας για τον Άκη...

Όμορφος κόσμος ηθικός...". Μετά απο την καταιγίδα ονομάτων δημοσιογράφων που εντοπίστηκαν στις σημειώσεις του Άκη (άλλοι που τον εκβιαζαν, άλλοι που τα έπαιρναν κανονικά και κάποιοι λίγοι που βρέθηκαν από σπόντα) τώρα έχουμε την αποκάλυψη και της "επικοινωνιακής πρότασης" κάποιου δημοσιογράφου, αξίας 270.000 ευρώ κατ'αρχήν στην οποία παρατίθενται διάφορα ΜΜΕ στα οποία είχε πρόσβαση και τα οποία θα "άλλαζαν το κλίμα σε βάρος του Άκη", με το αζημίωτο, φυσικά.

Ας δούμε ολόκληρη την επιστολή του "Νίκου": Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο… δημοσιογράφος «Νίκος» ζητούσε μόνο για την δική του αμοιβή του 15.000 ευρώ το μήνα για «18μηνη συνεργασία», σύνολο δηλαδή 270.000 ευρώ!

Για την υπόλοιπη «ομάδα εργασίας» είχε προβλεφθεί άλλο κονδύλι και είχε υπάρξει συνολική πρόταση για την επικοινωνιακή υποστήριξη του Τσοχατζόπουλου και τον εξωραϊσμό του προφίλ του στην κοινή γνώμη με τη διενέργεια σφυγμομετρήσεων και κατευθυνόμενο θέμα τις «σκευωρίες κατά πολιτικών από συγκεκριμένα συμφέροντα». Επίσης είχε προβλεφθεί και ποσό που θα έπρεπε να διατεθεί για «τη διαχείριση κρίσεων»!

Διαβάστε τι αναφέρει η ΕΠΙΣΤΟΛΗ:

«Αγαπητέ Άκη,

Σε συνέχεια της χθεσινής μας συζήτησης, σε ό, τι αφορά τον τομέα της επικοινωνιακής σου υποστήριξης, η πρώτη πρόταση-προσχέδιο σου έχει ήδη κατατεθεί. Όπως σου είπα και χθες, στη συζήτηση που είχαμε, στην πρόταση αυτή δεν συμπεριλαμβάνεται η δική μου αμοιβή και του συνεργάτη μου.

Το χρονικό πλαίσιο προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος μας, δηλαδή η αποκατάστασή σου, θεωρούμε ότι είναι 18 μήνες, βάσει ιδιωτικού συμφωνητικού, το οποίο θα υπογράψουμε με φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο εσύ θα μας υποδείξεις.

Από την ομάδα εργασίας μόνον εγώ θα έρχομαι σε επαφή μαζί σου, οποτεδήποτε χρειάζεται, και μαζί θα αποφασίζουμε τα βήματα-ενέργειες που θα πρέπει να ακολουθήσουμε. Γνωρίζεις κι εσύ, όπως κι εμείς, ότι το συγκεκριμένο έργο-αποστολή έχει ιδιαίτερες δυσκολίες. Παρόλα αυτά και με βάση την εμπειρία που έχουμε, είμαστε σίγουροι ότι θα έχουμε θετικό αποτέλεσμα.

Η μηνιαία αμοιβή μας (εμένα και του συνεργάτη μου) θα ανέρχεται..
στο ποσό των 15.000 ευρώ ανά μήνα καθαρά για το οποίο θα εκδίδουμε και ανάλογα παραστατικά.

Ήτοι, για 18μηνη συνεργασία: 15.000 ευρώ / μήνα x 18 μήνες = 270.000 ευρώ.

Με την υπογραφή του ιδιωτικού συμφωνητικού και την έναρξη της συνεργασίας μας, θα πρέπει να μας καταβληθεί το 30% του συνόλου ως προκαταβολή. Επίσης θα πρέπει να μας ενημερώσεις για το ποσό το οποίο προτίθεσαι να μας διαθέσεις σχετικά με τη διαχείριση κρίσεων για το ανωτέρω χρονικό διάστημα.
Φιλικά,
Νίκος»
Σύμφωνα με το προσχέδιο του «Νίκου», για την επικοινωνιακή υποστήριξη του Ακη Τσοχατζόπουλου προτείνονταν τα εξής:

-Τακτική παραπολιτική παρουσία στα έντυπα:
«Αδέσμευτος Τύπος», «ΑΞΙΑ», «Το Ποντίκι», «Βραδινή», «Λόγος», «Παρασκευή+13», «Καρφί», «Παρασκήνιο», «Παρών», «Εξπρές», «Ναυτεμπορική», «Δημοκρατία», «Ελεύθερος Τύπος»
(Γίνεται λόγος για ένα παραπολιτικό σχόλιο ανά 20ήμερο)

-Συνέντευξη στην εφημερίδα «Καθημερινή», όποτε υπάρξει σχετικό αίτημα (θετική παρουσία).

-Ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρουσίας σε σειρά ενημερωτικών sites - blogs από δύο φοιτητές πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, οι οποίοι θα προωθούν συγκεκριμένες θέσεις τόσο στα συγκεκριμένα sites-blogs όσο και στα social media.

Προτείνονται οι ιστοσελίδες:
Press-gr.blogspot.com citypress.gr.blogspot.com
tro-ma-ktiko.blogspot.com zoomnews.gr
tsiliadoros.blogspot.com kripsinos.blogspot.com
taxalia.blospot.com (το πρώτο στη Θεσσαλονίκη), newsbomb.gr newscode.gr voria.gr (το δεύτερο στη Θεσσαλονίκη) i-reporter.blogspot.com, Greece-salonica.blogspot.com

Προτείνονται επίσης, (σύμφωνα με το προσχέδιο πρότασης του «Νίκου»):

-60 δίκτυα στα social media, (facebook, twitter, κλπ),

-Δύο κεντρικά παραπολιτικά στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» μέχρι την 30ή Μαΐου

-Ένα πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκρατία» σχετικά με την κατάρρευση της σκευωρίας κατά Α.Τ.

-Ένα άρθρο στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» σχετικά με την εξέλιξη του θέματος του Α.Τ. μετά τον θόρυβο που προεκλήθη (προτεινόμενη περίοδος 2011)

-Δημοσκόπηση της εταιρείας Alco (εναλλακτικά της εταιρείας Rass). Στο πλαίσιο ευρύτερης δημοσκόπησης με συγκεκριμένο ερώτημα για «τα πολιτικά παιχνίδια και τις σκευωρίες κατά πολιτικών από συγκεκριμένα συμφέροντα». (Προτεινόμενη περίοδος Μάιος-Ιούνιος 2011).

-Συνεχής θετική αρθρογραφία στη «Free Bess» (εφημερίδα Θεσσαλονίκης «Καρφίτσα»).

Το «Πλάνο πολιτικής παρέμβασης» για να αντιστρέψει το κλίμα η «ομάδα του Νίκου» συνοψιζόταν στο εξής: «Ο θόρυβος κατά Α.Τ. προκλήθηκε από συγκεκριμένα συμφέροντα, προκειμένου να εμφανιστούν πρόσωπα της σημερινής ηγετικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, ως εκείνα τα πρόσωπα, που έκοψαν τον ομφάλιο λώρο με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Η δικαστική διερεύνηση δεν απέδωσε κάτι, μέχρι σήμερα».

Τέλος υπάρχει και οικονομική πρόταση όπου: «Προτείνεται οικονομική συνεργασία 7.000 ευρώ / μήνα κατόπιν συμφωνητικού (δεν περιλαμβάνονται οι δύο δημοσκοπήσεις αξίας 8.000 ευρώ και οι δύο)».

ΑΜΗΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ!!!!

Ξεκαθάρισμα λογαριασμών ΣΥΡΙΖΑ με καναλάρχες, Μπόμπολα και ΔΟΛ

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Σκουρλέτης, σε ραδιοφωνική του δήλωση ενέτεινε την επίθεση που ξεκίνησε ο διευθυντής του γραφείου του Αλέξη Τσίπρα, Νίκος Παππάς, ο οποίος μέσα από πρόσφατο twit του έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα σε Μπόμπολα, Mega και ΔΟΛ ότι πλέον θα λογοδοτήσουν για τις άδειες εκπομπής τηλεοπτικού σήματος που έχουν πάρει.

Πιο συγκεκριμένα, ερωτηθείς σχετικά, ο κ. Σκουρλέτης απάντησε, "Νομίζω ότι τα λέει όλα αυτό το tweet. Η ελληνική πολιτική ζωή έχει σφραγιστεί από σχέσεις διαπλοκής ανάμεσα σε μεγαλοκατασκευαστές και οικονομικά συμφέροντα, σε μεγαλοκαναλάρχες και πολιτικές ηγεσίες".

Και συνέχισε, κάνοντας την δήλωση "βόμβα", "Αυτοί ήταν που τις τελευταίες δεκαετίες καναλαρχούσανε, αυτοί είναι οι οποίοι ουσιαστικά κυβερνούσαν σ' αυτό τον τόπο", για να συνεχίσει λέγοντας:

"Υπάρχει ένα τεράστιο θέμα το οποίο κανείς δεν το ανέδειξε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, είναι το θέμα της κατοχής των δημόσιων συχνοτήτων που εκπέμπουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί. Είναι δημόσιες αυτές οι συχνότητες, δεν είναι ιδιοκτησίας τους".

«Μετά το Εθνος - Κράτος».

Οι Ακυβέρνητες Πολιτείες της Ευρώπης

Η κρίση της Eυρωζώνης μετατρέπεται σε κρίση της δημοκρατίας, καθώς η βούληση των ψηφοφόρων συγκρούεται με την ισχύ των αγορών

Του Πετρου Παπακωνσταντινου
Στο βιβλίο του «Μετά το Εθνος - Κράτος», που εκδόθηκε το 2000, ο Γερμανός στοχαστής Γιούργκεν Χάμπερμας διατύπωσε ορισμένες σκέψεις, οι οποίες στο φως της σημερινής κρίσης της Eυρωζώνης μοιάζουν προφητικές:

«Ο εξοστρακισμός της πολιτικής από την αγορά μεταφράζεται στο γεγονός ότι το εθνικό κράτος χάνει βαθμιαία τη δυνατότητά του να επιβάλλει δασμούς, να αναζωογονεί την οικονομική ανάπτυξη και κατ’ αυτόν τον τρόπο να σταθεροποιεί τις βάσεις της κοινωνικής του νομιμοποίησης (…).

Αντιμέτωπες με τη διαρκή απειλή της διαφυγής κεφαλαίων, οι εθνικές κυβερνήσεις μπαίνουν σε μια
τρελή κούρσα κατεδάφισης των κρατικών, προστατευτικών μέτρων και μείωσης του κόστους εργασίας. Αποτέλεσμα είναι η συσσώρευση εξοργιστικών προνομίων για τους λίγους, η διεύρυνση σε πρωτοφανή βαθμό των εισοδηματικών ανισοτήτων, η αύξηση της ανεργίας και η κοινωνική περιθωριοποίηση ολοένα και μεγαλύτερου πληθυσμού φτωχών».

Η ανατροπή 12 Ευρωπαίων προέδρων και πρωθυπουργών από την έναρξη της κρίσης, το 2008, και ιδιαίτερα οι πρόσφατοι εκλογικοί σεισμοί σε Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία και Ρηνανία - Βεστφαλία διαμηνύουν ότι η κρίση του ευρώ μετατρέπεται σε κρίση του πολιτικού συστήματος, κρίση εξουσίας.

Μία μετά την άλλη, οι κυβερνώσες πλειοψηφίες «λιώνουν σαν παγωτά κάτω από τον ήλιο», έγραφαν τις προάλλες οι Financial Times. «Ο Ντε Γκωλ αναρωτιόταν πώς θα μπορούσε κανείς να κυβερνήσει μια χώρα που φτιάχνει 246 διαφορετικά τυριά, αλλά η διακυβέρνηση μιας ηπείρου με ένα μόνο νόμισμα αποδεικνύεται ακόμη δυσκολότερο έργο», σχολίαζε στο κύριο άρθρο του ο Guardian.
Προβλέποντας με ακρίβεια το πολιτικό τσουνάμι που επρόκειτο να πλήξει την Ευρώπη, ο Βόλφγκανγκ Στρικ, διευθυντής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στην Κολωνία, έκανε λόγο το περασμένο φθινόπωρο, από τις στήλες του περιοδικού New Left Review, για «κρίση του δημοκρατικού καπιταλισμού». Ο Γερμανός κοινωνιολόγος προειδοποιούσε ότι, σε συνθήκες γενικευμένης λιτότητας, έρχονται σε σύγκρουση οι δύο θεμελιώδεις αρχές των μεταπολεμικών, ευρωπαϊκών κοινωνιών: Η αύξηση της παραγωγικότητας μέσω της ελεύθερης αγοράς και η ικανοποίηση κοινωνικών αναγκών μέσω του δημοκρατικού πολιτικού συστήματος.

«Οι αγορές έχουν αρχίσει να υπαγορεύουν με πρωτοφανείς τρόπους σε κατ’ όνομα κυρίαρχα και δημοκρατικά κράτη τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουν» γράφει ο Στρικ. «Οι ίδιοι οίκοι αξιολόγησης, που εδρεύουν στο Μανχάταν και έπαιξαν βασικό ρόλο στην καταστροφή των χρηματαγορών, απειλούν σήμερα να υποβαθμίσουν κρατικά ομόλογα (…) Αποτέλεσμα είναι οι πολίτες να βλέπουν τις κυβερνήσεις τους όχι σαν εκπροσώπους της δικής τους βούλησης, αλλά ως πράκτορες άλλων κρατών ή διεθνών οργανισμών, σαν το ΔΝΤ ή την Ε.Ε.». Η ανάλυση του Στρικ τελείωνε με μια δυσοίωνη πρόβλεψη: «Στον βαθμό που οι ψηφοφόροι δεν έχουν πραγματικά περιθώρια επιλογής, μπορεί να αντιμετωπίσουν τις εκλογές ως φάρσα, κάτι που ενδέχεται να προκαλέσει κάθε είδους πολιτική αταξία, από την αποχή και την άνοδο λαϊκιστικών κομμάτων, μέχρι και εξεγέρσεις στους δρόμους».

Δυστυχώς, αντί να εξαγάγει τα οφθαλμοφανή συμπεράσματα από αυτό που η γαλλική Le Monde αποκαλεί «εξέγερση των ψηφοφόρων», το κυρίαρχο τμήμα των ελίτ έχει αποδυθεί σε μια προσπάθεια «να βάλει μυαλό» στις «καθυστερημένες» μάζες μέσω ενός είδους οικονομικής τρομοκρατίας. Με άρθρο του στη Wall Street Journal, ο εκδότης της γερμανικής Die Zeit, Γιόζεφ Γιόφε, χαρακτήρισε την ψήφο Γάλλων και Ελλήνων ως «ευρωπαϊκή εξέγερση εναντίον της πραγματικότητας», υποστηρίζοντας ότι «οι νικητές των εκλογών είναι εκείνοι που φώναζαν: Σταματήστε τον κόσμο, θέλουμε να κατέβουμε»!

Σε μια ανάλογη εκδήλωση ολιγαρχικής περιφρόνησης των πολιτών, ο Economist χαρακτήρισε την ετυμηγορία των Ελλήνων «σπασμό μανίας» και σκιαγράφησε το σενάριο που δεν αποκλείεται να εκτυλιχθεί εν όψει των νέων εκλογών του Ιουνίου: Διακοπή της χρηματοδότησης από ΔΝΤ - Ε.Ε., αδυναμία καταβολής μισθών και συντάξεων - «μια προοπτική που μπορεί να φέρει τους ψηφοφόρους στα σύγκαλά τους». Η ιστοσελίδα του βρετανικού περιοδικού προσέθετε, επικαλούμενη Ελληνα πρώην υπουργό: «Ισως θα έπρεπε να δούμε τα χθεσινά αποτελέσματα ως τον πρώτο γύρο των εκλογών, όπου ο κόσμος εκτονώθηκε, ενώ στον δεύτερο γύρο θα ψηφίσει σύμφωνα με τα πραγματικά του συμφέροντα». Θα δούμε…

Περί εκτροπήςΤο μέγα ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν η συνέχιση της δρακόντειας λιτότητας οδηγεί όχι μόνο σε οικονομικό αδιέξοδο, αλλά και σε κάποιου είδους απολυταρχική εκτροπή. Χαρακτηριστικά, οι Irish Times, σε κύριο άρθρο τους, σημείωναν:

«Η Ελλάδα δικαιούται τη συμπάθεια και την αλληλεγγύη της Ε.Ε., την αναγνώριση της δημοκρατικής επιλογής της και των επικίνδυνων συνεπειών που θα είχε η εγκατάλειψη οποιουδήποτε κράτους, συμπεριλαμβανομένης της ανόδου φασιστικών κινημάτων ή ακόμη και σκέψεων για στρατιωτικό πραξικόπημα». Στο ίδιο μήκος κύματος, το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel παραλλήλιζε την ταπείνωση που υφίσταται η Ελλάδα σήμερα με εκείνη που υπέστη η Γερμανία με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, επισείοντας τον κίνδυνο να προκύψει «μια τεταμένη κατάσταση, που θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα σε στρατιωτικό πραξικόπημα».

Εκφράζοντας τη γνώμη πολλών που θεωρούν ότι η σημερινή πορεία της Ευρώπης είναι αυτοχειριαστική, ο Ζαν - Πολ Φιτουσί, οικονομικός σύμβουλος του νέου προέδρου της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, δήλωσε με συνέντευξή του σε ιταλική εφημερίδα: «Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο είναι τρέλα για δύο λόγους: δεν συμβάλλει καθόλου στην αντιμετώπιση του χρέους και υπονομεύει την εθνική μας δημοκρατία, δημιουργώντας ευνοϊκές συνθήκες για την άνοδο του εξτρεμισμού». Τίποτα μέχρι στιγμής δεν υποδηλώνει, ωστόσο, ότι παρόμοιες εκκλήσεις βρίσκουν ευήκοα ώτα στο πραγματικό κέντρο βάρους της σημερινής Ευρώπης, το Βερολίνο.

Σε ρόλο πολιτικού πειραματόζωου η ΕλλάδαΜέχρι την περασμένη Κυριακή η Ελλάδα αντιμετωπιζόταν ως οικονομικό πειραματόζωο της Ευρωζώνης. Μετά την ανατροπή που έφεραν οι εκλογές, φαίνεται ότι αρκετοί θα ήθελαν να δουν τη χώρα μας στον νέο ρόλο του πολιτικού πειραματόζωου: Το ριψοκίνδυνο στοίχημα είναι να «συνετισθεί» το εκλογικό σώμα, αφού προηγουμένως τιμωρηθεί με κάποιο οικονομικό σοκ που θα δημιουργήσει έκρυθμη κοινωνική κατάσταση, προς γνώσιν και συμμόρφωσιν των υπολοίπων, δυνητικά απείθαρχων Ευρωπαίων.

Το σκεπτικό όσων υποστηρίζουν σενάρια καταστροφής συνοψίζεται ως εξής: Η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή, δεν εξάγει σχεδόν τίποτα, έχει μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα, επομένως δεν θα μπορεί να πληρώνει μισθούς και συντάξεις αν οι Ευρωπαίοι της κόψουν τα δάνεια. Αν λοιπόν φύγουμε από το Μνημόνιο, θα αναγκαστούμε να φύγουμε και από το ευρώ, κάτι που σημαίνει οικονομική καταστροφή και κοινωνική διάλυση - κάτι τόσο αυτονόητο, όσο τα αξιώματα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας. ΄Η μήπως όχι;

Πρώτα απ’ όλα, όσο και αν ο κ. Σόιμπλε διαμηνύει ότι η Ευρωζώνη δεν φοβάται ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας γιατί έχει ήδη θωρακιστεί απέναντι σ’ αυτό το ενδεχόμενο, είναι αμφίβολο αν το πιστεύει στ’ αλήθεια ή αν πρόκειται για πόλεμο νεύρων με την Αθήνα. Πολλοί είναι αυτοί που εκτιμούν ότι, με βάση το χάλι των ισπανικών τραπεζών και την εύθραυστη κατάσταση όχι μόνο της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, αλλά και της Ιταλίας, ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας θα μπορούσε να πυροδοτήσει φαινόμενο ντόμινο απρόβλεπτης έκτασης και έντασης. Ηδη, ο οίκος Fitch προειδοποίησε ότι, αν βγει η Ελλάδα από το ευρώ, θα υποβαθμίσει σειρά ευρωπαϊκών χωρών, ακόμη και τη Γαλλία.

Αναφορικά με το πρωτογενές έλλειμμα (αυτό δηλαδή που θα πρέπει να καλύψουμε αν κάνουμε στάση πληρωμών), σύμφωνα με τα εντελώς πρόσφατα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους είναι αυτή τη στιγμή 1,68 δισ. ευρώ και προβλέπεται μέχρι το τέλος της χρονιάς να έχει μειωθεί σε 1,089 δισ. Μιλάμε δηλαδή για ένα ποσό που αντιστοιχεί σε 100 μόλις ευρώ κατά κεφαλή - όχι και τόσο τρομερό όσο συνήθως ακούμε.

Επειτα, όπως έγραψε τη βδομάδα που πέρασε ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν, η Ελλάδα του σήμερα, με όλα τα προβλήματά της, έχει περισσότερες εξαγωγές, σε σύγκριση με το ΑΕΠ, από ό,τι είχε η Αργεντινή όταν έκανε στάση πληρωμών και αποδεσμεύτηκε από το δολάριο. Και αν η Αργεντινή είχε κυρίως βιομηχανικές και αγροτικές εξαγωγές, οι δύο βασικές βιομηχανίες της Ελλάδας είναι η ναυτιλία και ο τουρισμός, ο οποίος θα ωφεληθεί αμέσως από ένα λιγότερο σκληρό νόμισμα.

Ακόμη και σε φιλελεύθερα έντυπα, όπως οι Financial Times του Λονδίνου, οι ενθαρρυντικές φωνές προς την Ελλάδα ακούγονται ολοένα και ισχυρότερες. Ιδού τι έγραφε, την επομένη των εκλογών, ο Βόλφγκανγκ Μίνχαου:

«Ακολουθώντας το πρόγραμμα Ε.Ε. - ΔΝΤ, η Ελλάδα θα καταλήξει σε δέκα χρόνια ύφεσης, αναπόδραστη έξοδο από το ευρώ και πιθανόν κατάρρευση της Δημοκρατίας. Θεωρώ την προσέγγιση του κ. Τσίπρα πολύ ριψοκίνδυνη. Αλλά αντιλαμβάνομαι γιατί οι Ελληνες θα τον ψήφιζαν. Η θέση του είναι οπωσδήποτε περισσότερο λογική από εκείνη του κεντρώου κατεστημένου υπέρ της λιτότητας, που δεν μπορεί να προσφέρει προοπτική οικονομικής ανάπτυξης».

Και ζήλια;Περισσότερο προωθημένος, ο οικονομολόγος Αρβίντ Σουμπραμανιάν έγραψε στην ίδια εφημερίδα άρθρο με τίτλο «Η έξοδος της Ελλάδας μπορεί να προκαλέσει ζήλια στην Ευρωζώνη»! Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι, αν και οι άμεσες συνέπειες από την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα θα είναι οδυνηρές, η ανάκαμψη θα έρθει γρήγορα, θα είναι δυναμική και θα διαρκέσει πολλά χρόνια. Η ανάλυσή του καταλήγει ως εξής:
«Η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως παρίας που μολύνει την Ευρωζώνη, αλλά η έξοδός της μπορεί να την καταστήσει πολύ μεγαλύτερη απειλή για την επιβίωση του κοινού νομίσματος. Αν η εγκατάλειψη του ευρώ δημιουργήσει συνθήκες ζωηρής ανάκαμψης στην Ελλάδα, το μοντέλο μπορεί να αποδειχθεί μεταδοτικό. Η ελληνική τραγωδία μπορεί τελικά να μην εξελιχθεί με τόσο οδυνηρό τρόπο για τους Ελληνες, αλλά να φέρει την πραγματική τραγωδία στην Ευρωζώνη και στο ίδιο το ευρωπαϊκό σχέδιο».

Περί κυβερνήσεων «τεχνοκρατών»Μια από τις πιο χαρακτηριστικές εκδηλώσεις της πολιτικής κρίσης που πλήττει την Ευρώπη είναι ο σχηματισμός κυβερνήσεων «τεχνοκρατών», μη εκλεγμένων, όπως η κυβέρνηση Μόντι.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός υπήρξε στέλεχος της Goldman Sachs, της Coca Cola και του οίκου αξιολόγησης Moody’s, ο οποίος εξόργισε τους Ιταλούς υποβαθμίζοντας 26 τράπεζες της χώρας τους. Επί πλέον, υπήρξε επικεφαλής του ευρωπαϊκού βραχίονα της Τριμερούς Επιτροπής -ανωτάτου επιπέδου think tank των ελίτ ΗΠΑ, Ευρώπης και Ιαπωνίας- και στέλεχος του Ατλαντικού Συμβουλίου. Αποστολή του τελευταίου είναι «να προωθήσει την εποικοδομητική αμερικανική ηγεσία και εμπλοκή στις διεθνείς υποθέσεις» και σημαίνον στέλεχός του ο Χένρι Κίσινγκερ.
Οπως γράφει στο τελευταίο της τεύχος η γαλλική Le Monde Diplomatique, μεταξύ των υπουργών της κυβέρνησης Μόντι ξεχωρίζουν: ο υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης Κοράντο Πασέρα, γενικός διευθυντής της εταιρείας Intesa San Paolo· η υπουργός Εργασίας Ελσα Φορνέρο, αντιπρόεδρος της ίδιας εταιρείας· ο υπουργός Παιδείας και Ερευνας Φραντσέσκο Προφούμο, στέλεχος της τράπεζας UniCredit και Telecom Italia· ο υπουργός Τουρισμού και Αθλητισμού Πιέρο Γκνούντι, στέλεχος της UniCredit· και ο συντονιστής του κοινοβουλευτικού έργου Πιέρο Τζιάρντα, αντιπρόεδρος της τράπεζας Banco Popolare και μέλος της διοίκησης της Pirelli.

Ιnfo- Geoffrey Geunes, «Les marches ont un visage», Le Monde Diplomatique, Mai 2012.
- Wolfgang Streek, «Markets versus Voters», New Left Review, Sept/Oct 2011.
- Guy Hermet, «L’ Hiver de la Democratie ou le Nouveau Regime», Armand Collin, 2007.
- Jurgen Habermas, «Apres l’ Etat- Nation», Fayard, 2000.