Είμαστε στην αρχή ενός ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ παρατεταμένου αγώνα

2011	2012	2013
1.858.448.259,28	1.776.955.444,90	1.563.296.000

 ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

To 2011 η μείωση του μισθού των νηπιαγωγών και δασκάλων  απέφερε στο κράτος  εκατομμύρια €. Ήταν η χρονιά που γυρίσαμε στα σχολειά το Σεπτέμβρη και μάθαμε εμβρόντητοι πως για 4 μήνες θα είχαμε μια αναδρομική κράτηση μισθού 300€ και πάνω.

Τον Ιούλη του 2011 που ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος διέδιδαν πως η κράτηση θα ισχύσει από τότε που ψηφίστηκε και μετά. Δηλαδή για 5 ή 6  μήνες. Δεν τους έβγαιναν όμως τα κουκιά και εκμεταλλεύτηκαν νομική διάταξη που επέτρεπε αναδρομική κράτηση από την αρχή του έτους και την επέβαλαν από την 1 Ιανουαρίου του 2011. Βρεθήκαμε να πληρώνουμε ξαφνικά και τις τρέχουσες νέες κρατήσεις και τις αναδρομικές. Πώς επιβιώσαμε με την ξαφνική ανατροπή του οικογενειακού μας προϋπολογισμού η ψυχή μας το ξέρει. Πολλοί τότε σκέφτηκαν: αφού είμαστε σε περίοδο οικονομικής κρίσης, ας το αποδεχτούμε. Για το καλό μας είναι, να βγούμε γρηγορότερα από την κρίση.

Το 2012 η έναρξη της εφαρμογής του νέου μισθολογίου απέφερε στο κράτος 81.492.815 € και με απλά λόγια κατέβασε το μισθό του νεοδιοριζόμενου κατά 8000 € ετησίως στις μεικτές αποδοχές. Η μείωση ήταν πρωτοφανής για τα παγκόσμια δεδομένα. Το 1/3 του ετήσιου μισθού χάθηκε μέσα σε μια μέρα και η μείωση ήταν ανάλογη και στα επόμενα κλιμάκια (περίπου 7000 € το χρόνο). Στην Ελλάδα που  η απαιτούμενη προϋπηρεσία για να αγγίξεις το μέγιστο μισθό είναι τα 33 χρόνια, η μείωση μισθού για την πλειοψηφία των συναδέλφων είναι τραγική και αφορά τα περισσότερα έτη της εργασίας τους. Δεν είναι για παράδειγμα όπως στην Αγγλία και τη Δανία που μετά από μια δεκαετία διδασκαλίας αμείβεσαι με το μέγιστο μισθό. Σε αυτές τις εκτιμήσεις δε συνυπολογίζουμε ό,τι καινούριο έρχεται να προστεθεί στις εκροές[1] του  οικογενειακού προϋπολογισμού του κάθε εκπαιδευτικού  που αυτόματα σημαίνει κι άλλη μείωση εσόδων (χαράτσι ΔΕΗ, αύξηση τιμής πετρελαίου, ατομικό χαράτσι, αυξημένα τέλη κυκλοφορίας αυτοκινήτου, αναδρομικά χαράτσια, αγορά φαρμάκων, πληρωμή ιατρικών επισκέψεων κ.ά.)

Οι μειώσεις είναι δυσβάσταχτες και ιδιαίτερα για τους  εκπαιδευτικούς με τη λιγότερη προϋπηρεσία.

ΧΩΡΑ	ΑΡΧΙΚΟΣ ΜΙΣΘΟΣ 2005	Πρώτος μισθός   2011-12	ΤΕΛΙΚΟΣ ΜΙΣΘΟΣ  2005	Μέγιστος μισθός      2011-12	Χρόνια για το μέγιστο μισθό
ΕΛΛΑΔΑ	22.673	14.104	33.164	25.756	33

Το 2013  προβλέπεται πως οι μειώσεις των μισθών και των συντάξεων των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας  θα αποφέρουν στο κράτος 213.659.445 €, δηλαδή θα πάρουν από τις τσέπες μας  περίπου τρεις φορές περισσότερα  από ό,τι άρπαξαν το 2012.

Συμπεραίνουμε τελικά πως όποιος δε συμμετείχε στις απεργίες του 2011 και του 2012  επέλεξε έναν ακριβό τρόπο διαβίωσης, δηλαδή επέλεξε να πληρωθεί τις ημέρες της απεργίας τα 60 € περίπου τη μέρα (περίπου 500 € το χρόνο ), δηλώνοντας ταυτόχρονα και τη συγκατάθεση του στη μείωση του μισθού του, χαρίζοντας απλόχερα  περίπου από 7.500 €  για κάθε επόμενο  χρόνο στο κράτος (2012,2013,2014………∞) Επίσης καταδίκασε κι όσους δεν ήθελαν τη μείωση του μισθού τους και απεργούσαν.

Άρα στην επικείμενη  απεργία  δε θα συμμετέχουν όσοι:

·  μπορούν να παρέχουν εργασία χωρίς να αμείβονται,  γιατί προφανέστατα διαθέτουν άλλα εισοδήματα

·  αποδέχονται να τριπλασιαστούν οι μειώσεις στο μισθό τους και

·  επιθυμούν να κάνουν δώρο στο κράτος χιλιάδες € για τα επόμενα χρόνια

                                                                                                    Μαργαρίτα Ζαγουριανού, δασκάλα

 Υ.Γ  1. Ο πίνακας στην αρχή του άρθρου αποτυπώνει πόσο κοστίζουν νηπιαγωγοί και δάσκαλοι, συνταξιούχοι και ενεργοί στο κράτος. Τα στοιχεία αντλήθηκαν από την εισηγητική έκθεση του κρατικού προϋπολογισμού του 2013.

2. Ο δεύτερος πίνακας από την «έκθεση   της ευρωπαϊκής επιτροπής για τους μισθούς και τα επιδόματα των εκπαιδευτικών και των διευθυντών σχολείων στην Ευρώπη το 2011 και 2012»

---

[1] Για να μιλήσουμε στη «γλώσσα» τους

alfavita.gr

Οι υψωμένες γροθιές δεν αποβάλλονται αλλά τιμούνται.

http://aristeroblog.gr/node/1121

Οι υψωμένες γροθιές των μαθητών δεν αποβάλλονται, τιμούνται...

Submitted by aristeroblog on Fri, 2012-11-02 19:29

Printer-friendly version

Γιώτα Ιωαννίδου

«Τιμωρήθηκα γιατί υπερασπίστηκα τη ζωή και την αξιοπρέπεια»…

Αποβλήθηκε 17χρονη μαθήτρια από σχολείο του Πύργου Ηλείας, γιατί ύψωσε τη γροθιά της στην παρέλαση της 28^ης Οκτωβρίου.

Ήρθε λοιπόν η ώρα δάσκαλε να πάρεις πάλι θέση.

Θέλεις οι γροθιές των παιδιών που διδάσκεις να υψώνονται στον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο ή να κρύβονται κάτω από το θρανίο όταν σφίγγονται από την πείνα και το φόβο;

Θα διδάσκεις την ιστορία στον ευπρεπή βηματισμό των παρελάσεων μπροστά στους «επισήμους» ή δίνοντας γνώση κι έμπνευση στα νέα παιδικά «ξυπόλυτα τάγματα» να αποπειραθούν να γράψουν νέες σελίδες  με την πένα των δικών τους αγώνων;

Θα διδάσκεις υπομονή και εγκαρτέρηση ή θα καλείς τους μαθητές σου «να αδράξουν τη μέρα»;

Θα διαλέξεις τη θέση σου δίπλα στο «χωροφύλακα» της εξουσίας και της διοίκησης ή πλάι στους μαθητές σου και την αγωνιζόμενη κοινωνία;

Όταν «οι εχθροί» διαβαίνουν τις πύλες, καταπατούν κοινωνικά δικαιώματα και ανάγκες, τσακίζουν νεανικά όνειρα και προσδοκίες για μια ζωή αξιοπρεπή κι αξιοβίωτη, σε ποιο «καθηκοντολόγιο» θα υπακούσεις; Του «δημοσίου (αλήθεια θα υπάρχει σε λίγο τέτοιο;) υπαλλήλου» που εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία ή του δασκάλου του γένους που φλογίζεται από το άδικο και τιμά το λαό που τον πληρώνει;

Δύσκολα τα πράγματα δάσκαλε. Και οι καιροί απαιτητικοί και γρήγοροι. Και η αξιολόγηση, το πειθαρχικό, η δυσμενής μετάθεση και η απόλυση, σου «κλείνουν το μάτι», μέσα από τα κυβερνητικά νομοσχέδια.

 Βλέπεις το «νέο σχολείο» έχει άλλες προσδοκίες από εσένα. Να αγανακτείς κόσμια όταν οι μαθητές σου δεν έρχονται στο σχολείο γιατί κόπηκαν οι μεταφορές. Τι να κάνουμε έτσι κι αλλιώς μπορεί να «μην τα έπαιρναν τα γράμματα». Να χαμογελάς με θετική ενέργεια όταν σου μιλούν για την ανεργία των γονιών τους και το φαί που λιγοστεύει. Να ζητιανεύεις πετρέλαιο για το σχολείο από τις βιομηχανίες που απολύουν τους γονείς και δηλητηριάζουν τα πνευμόνια των μαθητών σου, ευχαριστώντας για τη φιλανθρωπία τους , στον κρύο χειμώνα. Να υπακούς μηχανικά τους κανόνες των ανωτέρων σου, να συμπληρώνεις  όλες τις φόρμες των στοιχείων. Να εμφανίζεις απαραιτήτως στο Βιβλίο ύλης, διδαγμένη την ύλη των εξετάσεων ανεξάρτητα με το τι μαθαίνουν τα 27 παιδιά της τάξης σου. Κι αν χάνονται εκατοντάδες ώρες από τα κενά των εκπαιδευτικών, που λείπουν από τα σχολεία μήνα Νοέμβρη πια, ε μην βγαίνεις και σε πολλές απεργίες διεκδίκησης γιατί οι μαθητές θα χάσουν μάθημα. Τα μαθήματα του ξεσηκωμού για το δίκιο των ανθρώπων δεν χρειάζεται να τα δείξεις με την πράξη σου. Είναι καλύτερο να τα διδάξεις στο μαυροπίνακα. Κι αν έχεις και διαδραστικό ακόμη καλύτερα. Γιατί η χρήση της καινοτομίας είναι απαραίτητος όρος για να σε αξιολογήσει θετικά η διοίκηση.

Οι επιλογές σου να διδάσκεις γνώση κι ελευθερία, ενοχλούν πλέον το καθεστώς της τρόικας. Αντίκειται στους μνημονιακούς κανόνες. Παραβιάζουν το πρωτόκολλο των γιορτών και των παρελάσεων. Σκύψε λοιπόν στο ύψος της υποταγής που απαιτούν οι ανώτεροί σου. Μην επιτρέψεις στους μαθητές σου να κοιτάξουν ψηλά και να νομίσουν, αυτοί οι αυθάδεις πως μπορούν τόσο μικροί να ζητούν ζωή κι αξιοπρέπεια και μάλιστα παραβιάζοντας τους κανόνες. Να νομίσουν πως μπορούν –αν είναι δυνατόν- αυτοί να γράψουν επιτέλους, ένα κεφάλαιο στην ιστορία της φτωχής ανθρωπότητας.

Δάσκαλε, πάρε θέση. Οι δάσκαλοι που αναπνέουν μέσα στην τάξη και την κοινωνία, στις αγωνίες και τους πόνους της, ξέρουμε. Οι υψωμένες γροθιές δεν αποβάλλονται αλλά τιμούνται.

(μια εκπαιδευτικός που προσβάλλεται από την ποινή αυτή και καθόλου δεν θεωρεί ότι είναι η μόνη…)

Αυτός είναι σύλλογος γονέων.

Αγαπητοί φίλοι γονείς & κηδεμόνες.

• Για το θέμα της αναπλήρωσης των χαμένων διδακτικών ωρών, έγινε παρέμβαση από το Δ.Σ. του Συλλόγου, στη συνεδρίαση του Σχολικού Συμβουλίου στις 31/10.
• Το Σχολικό Συμβούλιο συγκαλέστηκε από την Διεύθυνση του Σχολείου με μοναδικό θέμα την αναπλήρωση των χαμένων διδακτικών ωρών λόγω της τετραήμερης κατάληψης των μαθητών.

Δηλώσαμε κατηγορηματικά ότι :

• Θεωρούμαι απαράδεκτη, κακόβουλη και υποκριτική την θεματολογία του Σχολικού Συμβουλίου που απομονώνει τις διδακτικές ώρες που έχουν χαθεί και συνεχίζουν να χάνονται από τις ελλείψεις διδακτικού προσωπικού και στοχοποιεί ΜΟΝΟ εκείνες τις μέρες, των κινητοποιήσεων των μαθητών, όπου ένα από τα κύρια αιτήματά τους, όπως και του συλλόγου μας είναι η έγκαιρη κάλυψη των κενών σε εκπαιδευτικούς για ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΧΑΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ.
• Ο Σύλλογός μας αρνείται να συμμετέχει στην συζήτηση αυτού του θέματος που ακυρώνει την ευθύνη του Υπουργείου για τις χαμένες ώρες και στοχοποιεί τα παιδιά μας.
• Ζητάμε από την Διεύθυνση του Σχολείου να ενημερώσει την σχολική κοινότητα με τον ακριβή αριθμό όλων των χαμένων διδακτικών ωρών από την έναρξη της σχολικής χρονιάς μέχρι σήμερα  και μετά να συν-αποφασίσουμε με ποιο τρόπο θα αντιμετωπίσουμε την υπολειτουργία του σχολείου.
• Να μην χαθούν περίπατοι-εκδρομές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες για τους μαθητές.

Σύλλογος Γονέων Μουσικού Σχολείου Θεσσαλονίκης.

Έλεος πια! πολύ σεβασμό δείχνουμε στους αναίσθητους

Κυριακή 5 μ.μ. Ολομέλεια της ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ στο Παυσίλυπο, για απεργιακό συντονισμό και ό,τι άλλο.

ΣΦΑΓΗ ή ΑΝΑΤΡΟΠΗ

48/ωρη Απεργία 6 και 7 Νοέμβρη

Άκου λοιπόν: είτε φταις, είτε δεν φταις, αν δεν παλέψεις, θα πεθάνεις.                         (Μ. Μπρεχτ)

Το τρίτο μνημόνιο ante portas

Συνάδελφοι

Μετά από 2,5 χρόνια «σωτηρίας» ο τόπος μας γνώρισε μόνο τη βαρβαρότητα !!!

Οι μισθοί και οι συντάξεις διαρκώς κατακρεουργούνται

Οι φόροι και τα χαράτσια έγιναν οι «νόμιμοι» κλέφτες του εισοδήματός μας

Η ανεργία καλπάζει σε εφιαλτικά ύψη

Η ακρίβεια στα βασικά είδη είναι η καθημερινή ληστεία

Τα δημόσια κοινωνικά αγαθά  Παιδεία, Υγεία, Ασφάλιση απαλλοτριώνονται

Τα   Δημοκρατικά δικαιώματά μας ποδοπατούνται

Και ενώ αυτή η «συνταγή του θανάτου» για την κοινωνία τηρείται απαρέγκλιτα, οι δήθεν   προβλέψεις των «τεχνοκρατών» συνεχίζουν να διαψεύδονται.

Η ύφεση έφτασε σε επί­πε­δα…. πο­λέ­μου και το δημόσιο χρέος βαίνει ανεξέλεγκτα αυξανόμενο, γι αυτό και οι ανθρώπινες ζωές «επιβάλλεται» να συνεχίσουν να συντρίβονται. Τα 11,5 δισ. ευρώ γίνονται μέρα με τη μέρα 19, δη­λα­δή… 22!

 Χρησιμοποιώντας κάθε μορφή τρομοκρατίας, τραπεζικά και επιχειρηματικά λόμπι αγκαλιά με τις ακροδεξιές, μαφιόζικες συμμορίες, με τα ίδια ψευτοεπιχειρήματα, φέρνουν το τρίτο μνημόνιο, πιο άγριο, πιο βάρβαρο και πιο απειλητικό. Οι πρώτες φράσεις το λένε καθαρά:

«Σε συμφωνία με τους στόχους της εθνικής πολιτικής, ο πληθυσμός θα έχει πρόσβαση σε βασικά δημόσια αγαθά (νερό, φυσικό αέριο, ηλεκτρισμό) και υποδομές που προτάσσει το εθνικό συμφέρον, υπό την προϋπόθεση ότι βρίσκεται σε συμμόρφωση με την συνθήκη της ΕΕ και τους αντίστοιχους δευτερεύοντες νομικούς κανόνες«. [από το 3ο Μνημόνιο]

Το τρίτο πακέτο βαρβαρότητας απειλεί, ανοιχτά πια, Ανθρώπινες Ζωές και το σύνολο του εθνικού πλούτου. Είναι «βόμβα διασποράς», που στοχεύει να σαρώσει ό,τι έχει απομείνει όρθιο.

Η διαπραγμάτευση τέλειωσε!!!

Οι μέρες που ακολουθούν είναι κρίσιμες και θέτουν επιτακτικά το δίλημμα:

ΣΦΑΓΗ ή ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Πρέπει να μην επιτρέψουμε να περάσουν αυτά τα μέτρα! Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας.

Οι «πάνω» δεν είναι πανίσχυροι. Όταν οι «κάτω» κινούνται, γίνονται απειλή.

Η ζωή μάς το έχει αποδείξει με δραματικό τρόπο: μοναδική τους δύναμη, είναι η δική μας ακινησία.

Να γίνουμε η «κινούμενη άμμος» που θα τους καταπιεί.

Μόνος δρόμος είναι … Ο ΔΡΟΜΟΣ. 

Έχουμε τη δύναμη να το κάνουμε! Να το πιστέψουμε!

Δεν νικάει όποιος έχει δίκιο.

Νικάει όποιος παλεύει γι αυτό.

ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Tο κακούργημα έχει αυτουργούς, φυσικούς και ηθικούς.

Aλλο συμφορά και άλλο κακούργημα

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Σε μιαν αναπάντεχη συμφορά (σεισμό, φωτιά, πλημμύρα, λοιμό, ξενική εισβολή και κατοχή) οι άνθρωποι σφίγγουμε τα δόντια και υπομένουμε. Ξυπνάνε απρόσμενες δυνάμεις αντοχής, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης αποδείχνεται πολυμήχανο. Oχι ανώδυνα ούτε χωρίς θύματα - η συμφορά έχει κόστος ανθρώπινες ζωές, είναι πάντοτε απειλή θανάτου. Aλλά έχει τη «λογική» ότι ξεπερνάει τις δυνατότητές μας να την αποτρέψουμε, γι' αυτό και χαλυβδώνει το πείσμα μας, η ψυχή αντιστέκεται.

H ανεργία δεν είναι συμφορά. Oταν ξεπερνάει τα όρια της παροδικής συγκυρίας και αδρανοποιεί το ένα τέταρτο του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, είναι πολιτικό κακούργημα, κακουργεί την κοινωνία. Tο κακούργημα έχει αυτουργούς, φυσικούς και ηθικούς. Eίναι οι διαχειριστές της εξουσίας που κατάστρεψαν την οικονομία από στυγνή ιδιοτέλεια ή εγκληματική ανικανότητα. Yπερχρέωσαν εξωφρενικά τη χώρα, σπατάλησαν τα εισοδήματά της, τον όποιο πλούτο της. Mόνο για να συντηρήσουν το πελατειακό κράτος, το απολυταρχικό καθεστώς της κομματοκρατίας.

Σήμερα στην Eλλάδα οι υπαίτιοι για την εφιαλτική ανεργία, προκλητικά και επιδεικτικά ατιμώρητοι, συνεχίζουν να ασκούν εξουσία (οι ίδιοι ή τα κόμματα που τους παρήγαγαν), την ώρα που εκατομμύρια θυμάτων τους καταστρέφονται ψυχικά. Oι τρεις πρώτοι μήνες μετά την απόλυση, αντέχονται. Mετά, η ψυχική διάλυση του άνεργου είναι μαρτύριο. H λέξη μαρτύριο κυριολεκτεί. Σπάνια ο άνθρωπος βγαίνει ψυχικά και σωματικά αλώβητος από μακρά περίοδο ανεργίας. Eίναι σαν να τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν φριχτά «κατά λάθος». Aπό δικαστική πλάνη ή ξαστόχημα των διωκτικών αρχών.

Tο ίδιο και η υπερφορολόγηση του πολίτη. Δεν είναι συμφορά. Oταν οδηγεί τεράστιο ποσοστό του πληθυσμού στα όρια της λιμοκτονίας, ρημάζει τις αποταμιεύσεις του μόχθου, νεκρώνει τη χαρά της παραγωγικής δημιουργίας, είναι πολιτικό κακούργημα, κακουργεί την κοινωνία. Eγκλημα εν ψυχρώ, εκ προθέσεως. Aνατρέπει τον σχεδιασμό και προγραμματισμό της μιας και μοναδικής ζωής που έχει να ζήσει ο άνθρωπος, τις σκοποθεσίες και τα όνειρα για τους καρπούς των μόχθων του, μπολιάζει ανίατα την ψυχή με την πίκρα ότι η ίδια του η πατρίδα τον εξαπάτησε, τον καταλήστεψε, έπνιξε τη ζωή του στη μιζέρια.

Θεσπίζονται φορολογικοί συντελεστές σαδιστικής εξουθένωσης του πολίτη και επιπλέον: μείωση δραματική ή και κατάργηση του ποσοστού αφορολόγητου εισοδήματος. Eξωφρενικής αυθαιρεσίας χαράτσια. «Eκτακτες» εισφορές που τακτά επαναλαμβάνονται. Eισφορές καταναγκαστικής «αλληλεγγύης». Tέλη ακίνητης περιουσίας. Δημοτικά τέλη. Yπέρογκο ειδικό τέλος που προσδιορίζεται όχι από το εισόδημα αλλά από το εμβαδόν της κατοικίας και εισπράττεται εκβιαστικά μαζί με την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος. Aναρίθμητοι κεφαλικοί φόροι για κάθε συναλλαγή του πολίτη με το δημόσιο.

H αυθαίρετη υπερφορολόγηση ιδρύει αντιπαλότητα κράτους και πολίτη. Yποτίθεται ότι το κράτος, η οργανωτική άρθρωση και λειτουργία της συλλογικότητας, συστήθηκε για να κοινωνείται η χρεία, να υπηρετεί το κράτος, με τις υπηρεσίες του και τους θεσμούς του, την ανάγκη του πολίτη, του κάθε πολίτη. Στο καθεστώς της ελλαδικής κομματοκρατίας η οργανωτική άρθρωση και λειτουργία της συλλογικότητας υπηρετούν τους κατέχοντες την εξουσία, τις κομματικές συντεχνέις, όχι τον πολίτη. O πολίτης είναι το θύμα του κράτους, το κράτος ο αντίπαλος, ο εχθρός και τύραννος του πολίτη. Oπου και όπως μπορεί ο πολίτης θα προσπαθήσει να αποφύγει τη θυματοποίηση, να ξεγελάσει το κράτος, να παρακάμψει τις παρεμβάσεις του κράτους στη ζωή του. Nα φοροδιαφύγει.

H ανίατη αντιπαλότητα κράτους-πολίτη είναι αποτέλεσμα πολιτικής αδικοπραγίας, με αυτουργούς μόνο και αποκλειστικά τους διαχειριστές του κράτους, τους επαγγελματίες της εξουσίας. Eξουσιάζουν καταπατώντας και ακυρώνοντας κάθε σύμβαση (συμβόλαιο, σύνταγμα) που ρυθμίζει τις σχέσεις πολίτη και κράτους. H φορολόγηση του πολίτη, όπως και η μισθοδοσία του δημόσιου λειτουργού και η συνταξιοδότησή του έχουν τη λογική και τον χαρακτήρα συνθήκης, συμβολαίου που δεσμεύει αμοιβαία τους συμβαλλόμενους. Tο κράτος αναλαμβάνει την υποχρέωση να παρέχει στον πολίτη περίθαλψη, εκπαίδευση, συγκοινωνίες, έννομη τάξη, κ. τ. ό., ο πολίτης αντιπαρέχει στο κράτος μέρος των εσόδων από την εργασία του για να συντηρούνται οι κρατικές λειτουργίες. Oταν το κράτος αθετεί τις υποχρεώσεις που με συμβόλαιο ανέλαβε, ενώ εξαναγκάζει, με τη βία (δικαστική και αστυνομική), τον πολίτη σε μονομερή τήρηση των δικών του υποχρεώσεων, αυθαίρετα διογκωμένων και πολλαπλασιασμένων, αλλοτριώνει το κοινωνικό γεγονός σε επιχώρια ζούγκλα.

Oι κομματάνθρωποι που διαχειρίζονται το κράτος (είναι βλασφημία να τους αποκαλούμε πολιτικούς) κακουργούν την κοινωνία με την πάγια τακτική κλοπής, καταλήστευσης των ασφαλιστικών ταμείων, των προμηθειών υγειονομικού υλικού, εξοπλιστικών προγραμμάτων - αναρίθμητων ανάλογων κοινωνικών χρήσεων του φόρου που καταβάλλουν οι πολίτες. Mειώνουν οι κομματάνθρωποι μισθούς δημόσιων λειτουργών, δηλαδή συμφωνημένη αμοιβή για παροχή υπηρεσιών στο δημόσιο, αθετούν συμβόλαιο σαν κοινοί απατεώνες. Πετσοκόβουν συντάξεις, όχι προνοιακές, συντάξεις ανταποδοτικές, δηλαδή κλέβουν κατατεθειμένα σε διάρκεια δεκαετιών χρήματα πολιτών, που τα εμπιστεύτηκαν οι λειτουργοί του κράτους στον εργοδότη τους για την αποταμιευτική αξιοποίησή τους.

Eλάχιστα, απλώς ενδεικτικά τα παραδείγματα ιχνογραφούν τον εφιάλτη που ζούμε στην Eλλάδα σήμερα και που δεν πρόκειται για «συμφορά» ή για «κρίση» αλλά για το αποτέλεσμα κοινωνικών στυγερών εγκλημάτων με επώνυμους γνωστούς τοις πάσι, φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς. Oι πολίτες βυθίζονται κάθε μέρα και πιο βαθειά στον εφιάλτη, στον ίλιγγο του αδιεξόδου και της απόγνωσης, ενώ οι ένοχοι αυτουργίας των κακουργημάτων ζουν με προκλητική, σκανδαλώδη πλουταλαζονεία - όσοι δεν συνεχίζουν να απολαμβάνουν θώκους εξουσίας ως ανταμοιβή εξευτελιστικής κομματικής ειλωτείας.

Δεν ζούμε συμφορά, δοκιμασία, ατύχημα, ζούμε συντελεσμένο κακούργημα. Oσο περισσότεροι πολίτες το συνειδητοποιούν τόσο πληθύνονται οι πιθανότητες να γεννηθεί η ελπίδα. H μία και μόνη ρεαλιστική ελπίδα: Nα συντριβεί ώς τα θεμέλια το σημερινό κομματικό σύστημα και συνωδά το πελατειακό κράτος των εμπορευόμενων την εξουσία. Nα προκηρυχθούν εκλογές για Συντακτική Eθνοσυνέλευση, για καινούργιο Σύνταγμα. Mε τους δωσιλόγους στερημένους κάθε πολιτικό δικαίωμα.