Ανοιχτή επιστολή προς την ΟΛΜΕ

Ανοιχτή επιστολή προς την ΟΛΜΕ

 

Ο καθένας από μας βγάζει τα συμπεράσματά του και συλλογιέται ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.

Αρθρογράφος:

Χρήστος Κυργιάκης

Ανοιχτή επιστολή προς την ΟΛΜΕ

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Διανύουμε περίοδο περισυλλογής και ανασυγκρότησης μετά τις πρόσφατες απεργιακές κινητοποιήσεις του κλάδου μας.

Ο καθένας από μας βγάζει τα συμπεράσματά του και συλλογιέται ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.

Όμως, πέρα από τα συμπεράσματα που θα βγουν και τις επόμενες κινήσεις που θα προταθούν, η καθημερινότητα τρέχει και για τους περισσότερους συναδέλφους δεν είναι και η πιο ευχάριστη.

Υπάρχουν «μικρά» καθημερινά ερωτήματα και προβλήματα που προκύπτουν στη ζωή μας μέσα στο σχολείο τα οποία κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την προσπάθεια να ανταποκριθούμε στο έργο μας. Για παράδειγμα:

- Το καινούριο φρούτο των «προφορικών εντολών» από μεριά της διοίκησης. Έχουν ισχύ οι προφορικές εντολές ή όχι;

- Τι ισχύει με το ωράριο των εκπαιδευτικών; Μένουμε στο σχολείο μέχρι τις 2 έχουμε δεν έχουμε δουλειά να διεκπεραιώσουμε;

- Τι ακριβώς ισχύει με τις αναθέσεις και τις συμπληρώσεις ωραρίων;

- Ποιοι προηγούνται στις τοποθετήσεις στα σχολεία;

- Τι γίνεται με τα σχολεία «Δεύτερης Ευκαιρίας»; Υπάρχουν διαφανείς διαδικασίες ή περνάει το ρουσφέτι και οι γνωριμίες;

- Τι προβλέπετε για τους συναδέλφους που βρίσκονται ακόμη σε διάθεση; Έχει το δικαίωμα το υπουργείο να τους εντάξει σε καθεστώς διαθεσιμότητας;

- Τι γίνεται με τις μετατάξεις;

Προφανώς θα υπάρχουν και πολλά άλλα ζητήματα-ερωτήματα που απασχολούν τον κλάδο και τα συναντούμε καθημερινά. Ερωτήματα που αυξάνουν το άγχος και την αβεβαιότητα ακόμη περισσότερο.

Με δεδομένο ότι πολύ σύντομα ίσως χρειαστεί να βγούμε στους δρόμους καθώς ο αντιεκπαιδευτικός κατήφορος της κυβέρνησης δεν έχει τέλος, είναι ανάγκη να προετοιμαστούμε για τις επόμενες μάχες όσο το δυνατόν καλύτερα.

Το απεργιακό ταμείο της ΟΛΜΕ που συζητείτε από τον περασμένο Μάιο και θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολλά χρόνια άρχισε δειλά-δειλά να λειτουργεί.

‘Όμως, ενώ είχαν εκδοθεί τα σχετικά κουπόνια, υπάρχουν ΕΛΜΕ που δεν τα έχουν πάρει ακόμα. Έγιναν, το περασμένο διάστημα, πολλές πορείες και κινητοποιήσεις χωρίς να γίνεται ταυτόχρονα η απαραίτητη διακίνηση κουπονιών τόσο στους συναδέλφους όσο και στον κόσμο λόγω έλλειψης συντονισμού.

Εκτός από την συνδικαλιστική της δράση αλλά παράλληλα με αυτή, είναι, πιστεύω, περισσότερο ανάγκη από ποτέ η ΟΛΜΕ και οι κατά τόπους ΕΛΜΕ να ενισχύσουν και την πολιτιστική τους παρέμβαση.

Για όλα τα παραπάνω, προτείνω:

- Η διακίνηση των κουπονιών να είναι συνεχής αλλά να γίνει με τρόπο συντονισμένο για να μην εκφυλιστεί η προσπάθεια. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό θα είναι για το μέλλον των αγώνων μας η ύπαρξη ενός ισχυρού απεργιακού ταμείου.

- Τη δημιουργία ομάδας εργασίας με πρωτοβουλία της ΟΛΜΕ που θα έχει ως σκοπό να συντάξει ένα αξιόπιστο «νομοθετικό αλφαβητάρι», το οποίο θα θωρακίζει όλους εμάς τους εκπαιδευτικούς που τώρα ψαχνόμαστε μόνοι μας ή ρωτάμε ο ένας τον άλλον για το τι ισχύει από νομική άποψη σε διάφορα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Έτσι, θα μειώσουμε την πιθανότητα οι διάφορες αυθαιρεσίες από μέρους τις διοίκησης να περνούν απαρατήρητες χωρίς καμία διαμαρτυρία.

- Τη δημιουργία θεατρικής ομάδας και μουσικού συγκροτήματος. Υπάρχουν πάρα πολλοί συνάδελφοι που θα μπορούσαν να βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση της δημιουργίας και παρουσίασης της πρότασης των εκπαιδευτικών σε βασικούς τομείς του πολιτισμού.

- Έχουμε συναδέλφους εικαστικούς που θα μπορούσαν να παρουσιάσουν τα έργα τους σε περιοδικές εκθέσεις με βοηθό και συντονιστή την ΟΛΜΕ.

- Ίσως και η έκδοση ενός περιοδικού να μπορούσε να λειτουργήσει ως αφορμή για ανταλλαγή απόψεων σε θέματα εκπαίδευσης μεταξύ των εκπαιδευτικών αλλά και ως ένα μέσο, σε συνδυασμό με τα παραπάνω, για να βγούμε στην κοινωνία, στους μαθητές, στους γονείς, να μας γνωρίσουν και να τους γνωρίσουμε.

Ενδέχεται, κάποια πράγματα από όσα ανέφερα παραπάνω να έχουν γίνει ή να γίνονται. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, θέλω να πω με βεβαιότητα ότι αυτά δεν είναι γνωστά σε πολύ μεγάλο αριθμό συναδέλφων.

Κλείνω με το αυτονόητο, ότι προσωπικά θα βοηθήσω όσο μου το επιτρέπουν οι δυνάμεις μου σε ότι μου ζητηθεί.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/apopsin/%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CF%87%CF%84%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BF%CE%BB%CE%BC%CE%B5#ixzz2gNQlZAc9
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

Δύο λάθη δεν κάνουν ένα σωστό, του Χάρρυ Κλύνν

Δύο λάθη δεν κάνουν ένα σωστό, του Χάρρυ Κλύνν

11:56, 29 Σεπ 2013 | tvxsteamtvxs.gr/node/139659

 

Όταν τα πολιτικά κατακάθια της συγκυβέρνησης κατάλαβαν πλέον ότι παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες της ακροδεξιάς Σαμαρικής καμαρίλας, της πάντα πρόθυμης πατσαβουροδημοσιογραφίας και τις συγκινητικές παρεμβάσεις του κυρίου Μπάμπη, το «μέγα» σχέδιο «σοβαροποίησης» της Χρυσής Αυγής ναυάγησε, το γύρισαν στο καλαματιανό.

Επί τρία ολόκληρα χρόνια τα χρυσαύγουλα στην κυριολεξία γαμούσαν και έδερναν.
Τρομοκρατούσαν, έδερναν, σκότωναν, προκαλούσαν, φτύνανε κατάμουτρα τη Δημοκρατία...

Τρία ολόκληρα χρόνια ύπνος βαθύς της συγκυβέρνησης των δωσίλογων και της ναρκωμένης από καιρό Δικαιοσύνης!
Τρία χρόνια ρεεε...
ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Κι αν δε έφευγε το παλικάρι, ο Παύλος Φύσσας από το μαχαίρι του φονιά, η Χρυσή Αυγή που είχε ήδη είχε αλώσει το σώμα της αστυνομίας και έβαλε πόδι και στο στρατό, θα ήταν τα κρατικό και το παρακρατικό κουμάντο σε μια χώρα φάντασμα, σ’ ένα θλιβερό προτεκτοράτο, σε μια αποικία χρέους.

Με το πιστόλι στον κρόταφο η συγκυβέρνηση των «δύο άκρων»βλέποντας να εξανεμίζονται ελπίδες και όνειρα για παραμονή στην εξουσία, αποφάσισε να στείλει στην καθεύδουσα Δικαιοσύνη τα κλειδαμπαρωμένα (γιατί άραγε;) στοιχεία εκείνα που όλη Ελλάδα γνώριζε, αλλά κανένα από τους διοικούντες δεν ενοχλούσαν, επιδιώκοντας την καταδίκη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, ελπίζοντας έτσι στην επιστροφή στις τάξεις των ψηφοφόρων της ΝΔ των πεπλανημένων και απογοητευμένων νεοδημοκρατών που ψήφισαν την Χρυσή Αυγή.

Σχέδιο αντιμετώπισης της ναζιστικής συμμορίας στο γόνατο, που φανερώνει ξεκάθαρα την έλλειψη πολιτικής φαντασίας, την ανικανότητα του κράτους και των κρατικών μηχανισμών.

Το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής δεν πολεμιέται μ’ αυτόν τον αφελή και λίαν επικίνδυνο για τη Δημοκρατία τρόπο. Η συμμορία της Χρυσής Αυγής είναι γέννημα και θρέμμα της ανυπαρξίας του κράτους, της ανείπωτης φτώχειας και της εξαθλίωσης...


Όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να εξαλείψουν την ασθένεια χωρίς θεραπεύσουν τις αιτίες που την γεννούν , πλανώνται πλάνην οικτράν...

Ίσως, λέω ίσως, να τεθεί νοκ άουτ η Χρυσή Αυγή, αλλά αυτό δε σημαίνει απολύτως τίποτα.

Η φτώχεια και η εξαθλίωση δεν πρόκειται να εξαφανιστούν... και στη θέση της ξεδοντιασμένης Χρυσής Αυγής θα ξεπηδήσουν εκατοντάδες ένοπλες συμμορίες σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, σε κάθε συνοικία...

Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)

 

Οι συγκυρίες το έφεραν να είναι Ν.Δ.!

Απάντηση στην Καθημερινή -Κασιμάτη

Κύριε Διευθυντά

Διαβάζοντας το άρθρο του συντάκτη σας κυρίου Στέφανου Κασιμάτη, που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 27ης Σεπτεμβρίου στην εφημερίδα σας, πραγματικά αδυνατούμε να κατανοήσουμε τη σχέση που μπορεί να έχει η μεγαλειώδης απεργία των εκπαιδευτικών ή η αναστολή της με τις ζημιές που παρατηρούνται σε ορισμένα σχολεία, που είναι ούτως ή άλλως καταδικαστέες τόσο από την Ομοσπονδία μας, αλλά και από τις τοπικές ΕΛΜΕ. Γι’ αυτό άλλωστε καλούμε ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα, εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές να περιφρουρούν τις κινητοποιήσεις που αυτόνομα επιλέγουν.

Τις ύβρεις και το σαρκασμό τα επιστρέφουμε στον αρθρογράφο, του συστήνουμε να σταματήσει να υποτιμά την εκπαιδευτική κοινότητα, να τη θεωρεί αβασάνιστα υποχείριο του όποιου πολιτικού κόμματος και να αρχίσει να αντιλαμβάνεται την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ολόκληρη η κοινωνία και η Παιδεία ειδικότερα.

Μακάρι ο γράφων να είχε επιδείξει την ίδια ευαισθησία για την απώλεια διδακτικών ωρών και την προηγούμενη σχολική χρονιά, που κατ’ ομολογία του ίδιου του Υπουργείου Παιδείας, το διδακτικό έτος ολοκληρώθηκε με 32.000 διδακτικές ώρες κενές την εβδομάδα. Μακάρι να είχε επισημάνει με τον ίδιο ζήλο όλες τις ελλείψεις που η πολιτική των μνημονίων επέβαλε, αποδυναμώνοντας και κατ’ ουσίαν διαλύοντας το δημόσιο σχολείο. Εκτός βέβαια αν αυτές οι ελλείψεις αντιμετωπίζονται πάντα ως ρεαλιστική και απαραίτητη σπονδή στο βωμό των μνημονίων, ενώ η προσωρινή απώλεια διδακτικών ωρών λόγω των κινητοποιήσεων των εκπαιδευτικών ή των μαθητών πάντα ως βιβλική καταστροφή.

Φανταζόμαστε ότι με το ίδιο πνεύμα θα αντιμετωπίσει ο γράφων τις κινητοποιήσεις και αποχές γονέων, που κρατούν τα παιδιά τους στο σπίτι, και μαθητών στους νομούς Σερρών, Θεσσαλονίκης, Αχαΐας και σ’ ολόκληρη τη χώρα, λόγω της πλήρους ανικανότητας του Υπουργείου Παιδείας να διαχειριστεί αποτελεσματικά το μείζον πρόβλημα της μεταφοράς των μαθητών, ακόμα και αυτών με ειδικές ανάγκες! Διότι, όπως φαίνεται, το να αναγκάζονται οι ανήλικοι μαθητές να μετακινούνται μόνοι τους 6 και 10 χιλιόμετρα -από και προς το σχολείο τους- αποτελεί άλλη μία «παιδαγωγική» και ρεαλιστική θυσία στις επιταγές της τρόικας.

Ενημερώνουμε παράλληλα τον αρθρογράφο ότι η σημερινή ηγεσία της ΟΛΜΕ εκλέχτηκε μόλις πριν από δύο μήνες με απόλυτα διαφανείς, δημοκρατικές και αντιπροσωπευτικές διαδικασίες και ως εκ τούτου οι χειρισμοί και οι αποφάσεις της εκφράζουν τη συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου, όπως φάνηκε από τη συμμετοχή χιλιάδων εκπαιδευτικών στις γενικές συνελεύσεις, την απεργία, τα συλλαλητήρια και όλες τις κινητοποιήσεις της περιόδου.

Για όποιον έχει μια στοιχειώδη γνώση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και του τρόπου λειτουργίας των σχολείων, είναι φανερό ότι μια τέτοιου είδους μεταφορά ενός σχολείου σε ένα άλλο και μάλιστα διαφορετικής βαθμίδας, μόνο επιπλέον προβλήματα θα δημιουργήσει σε γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς. Με την ανακοίνωση, στην οποία αναφέρεται ο κύριος Κασιμάτης, η Ομοσπονδία μας διαφυλάσσει την νομιμότητα, εκτός αν ο ίδιος επιθυμεί να μας οδηγήσει σε επικίνδυνες παιδαγωγικές και εργασιακές ατραπούς ή μας προτείνει την επανασύσταση του κρυφού σχολειού, με απογευματινές όμως βάρδιες σ’ αυτό τον αιώνα.

Από το Γραφείο Τύπου της ΟΛΜΕ

Αθήνα 27-09-2013

Γιατί χαίρεται το ΜΕΓΚΑ και χαμογελάει, πατέρα;

Γιατί χαίρεται το ΜΕΓΚΑ και χαμογελάει, πατέρα; Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

12:21, 27 Σεπ 2013 | tvxsteam tvxs.gr/node/139505

Tweet

 

Ποιος απέτυχε, άραγε; Η απεργία των καθηγητών ή τα καθεστωτικά ΜΜΕ, που έκαναν ό, τι περνούσε από το χέρι τους για να αποτύχει η απεργία; Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ είναι σίγουρη, το έγραψε με μεγάλα γράμματα και στο πρωτοσέλιδό της, ότι «Απέτυχαν οι απεργίες της ΟΛΜΕ», το είπανε άλλωστε και τα μεγάλα, πλην χρεωκοπημένα, κανάλια, με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Χαρήκανε, πατέρα, και χαμογελάσανε τα μεγάλα, πλην χρεωκοπημένα, κανάλια.

Κακώς χαρήκατε και χαμογελάσατε, αγαπητοί χρεωκοπημένοι. Εσείς δεν λέγατε ότι η απεργία θα κρατήσει το πολύ τρεις ημέρες; Ε λοιπόν, κράτησε οκτώ. Εσείς δεν λέγατε ότι η συμμετοχή θα είναι ελάχιστη, ότι οι καθηγητές θα αγνοήσουν τους συνδικαλιστές και θα πάνε στη δουλειά τους; Ε λοιπόν, η συμμετοχή έφτασε μέχρι το 90%. Εσείς δεν λέγατε ότι η απεργία είναι υποκινούμενη από την Αριστερά και από το αριστερό προεδρείο της ΟΛΜΕ; Ε λοιπόν, οι καθηγητές όχι μόνο συμμετείχαν μαζικά στις συνελεύσεις των ΕΛΜΕ, όχι μόνο απήργησαν σχεδόν καθολικά , αλλά κατέβηκαν και στους δρόμους, στις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις των τελευταίων ετών. Θα έκαναν τέτοια και τόσα πράγματα άνθρωποι υποκινούμενοι;

Αν, ο μη γένοιτο, ήμουνα στη θέση σας, αν ήμουνα δηλαδή ο Κέρβερος του συστήματος, δεν θα χαιρόμουν καθόλου. Αντιθέτως θα ανησυχούσα σφόδρα, θα με έζωναν τα μαύρα φίδια, γιατί θα έβλεπα ότι η προπαγάνδα μου δεν είναι πλέον τόσο ισχυρή όσο ήταν στο παρελθόν, ότι είναι πλέον τόσο αδύναμη όσο και το καθεστώς που με τρέφει. Όταν άνθρωποι κατασυκοφαντημένοι, απειλούμενοι πανταχόθεν, με πετσοκομμένους μισθούς, με δάνεια και ενοίκια, χάνουν οκτώ μεροκάματα για να υπηρετήσουν ένα ανώτερο σκοπό, τα φίδια βρίσκονται πλέον σε απόσταση αναπνοής.

Τα φίδια θα έπρεπε να σας ζώνουν και για τα κλειστά πανεπιστήμια, το Καποδιστριακό, το Μετσόβιο, των Ιωαννίνων. Μπορεί να ρίχνετε την ευθύνη στους καθηγητές, στην Σύγκλητο, στους φοιτητές, αυτό όμως που θα μείνει είναι ότι επί των ημερών του καθεστώτος που υπηρετείτε συνέβη το αδιανόητο: Κλείσανε τα πανεπιστήμια που δεν είχαν κλείσει ούτε στην Κατοχή ούτε στην Χούντα. Κλείσανε γιατί δεν μπορούσαν να μείνουν ανοιχτά με έναν διοικητικό υπάλληλο ανά εκατό φοιτητές, όταν στα αντίστοιχα ιδρύματα της Ευρώπης και των ΗΠΑ η αναλογία είναι εφτά έως δέκα διοικητικοί για εκατό φοιτητές.

Μερικές φορές σας βλέπω στα δελτία σας και μου μοιάζετε σαν ματωμένοι μισθοφόροι που καμαρώνουν δίπλα σε σωρούς πτωμάτων. Μόνο που δεν είναι πτώματα, είναι άνθρωποι ζωντανοί, που μαζεύουν οργή, εμπειρία και δύναμη, ώστε την πρέπουσα στιγμή, να σας δώσουν την πρέπουσα απάντηση. Μη βιάζεστε, κ. Μουρούτη, να βάλετε σε λειτουργία τη μονταζιέρα, η απάντηση των εργαζόμενων θα είναι ειρηνική και δημοκρατική. Δεν είναι όλοι σαν τα μούτρα σας.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΚΟΙΝΗ  ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Λες: πολύν καιρό ήλπιζες, δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις.

Ήλπιζες τι; Πώς ο αγώνας θαν’ εύκολος;Δεν είν’ έτσι …

…αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο … αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει,
θα χαθούμε

Άκου λοιπόν: είτε φταις, είτε όχι, σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις.      (Μπ. Μπρεχτ)

 

Συναδέλφισσες –συνάδελφοι

      Η αναστολή της ΑΠΕΡΓΙΑΣ ας αποτελέσει την αρχή της νέας προσπάθειας να αντισταθούμε, να διεκδικήσουμε, να ανατρέψουμε αυτή τη πολιτική που διαλύει την εργασία μας και τη μόρφωση των παιδιών μας. Το φωνάζαμε άλλωστε στις τόσες πορείες που κάναμε:

«ΑΥΤΗ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ - ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ».

Δε γυρίσαμε νικητές στα σχολεία όπως θέλαμε, όμως το ποτήρι μας δεν είναι μισοάδειο. Είναι στ’ αλήθεια μισογεμάτο και να γιατί:

-        Η συμμετοχή μας σε μια πενθήμερη, με προοπτική συνέχισης, δεκάξι και πλέον χρόνια μετά την τελευταία μας απεργία διαρκείας, ξεπέρασε τα ρεκόρ των επιτυχημένων 24/ωρων όλων των τελευταίων χρόνων και φανέρωσε αγωνιστικά αποθέματα που δεν τα φανταζόμασταν.

-        Η αλληλεγγύη της κοινωνίας εκφράστηκε αμέριστη και «ψηλώσαμε» στη συνείδηση των μαθητών μας και των γονιών. Μπορούμε να κοιταζόμαστε στα μάτια και να μιλάμε για το Σχολείο, ξέροντας πια πως είναι η κοινή μας έγνοια.

-        Αυθόρμητες μορφές οργάνωσης και δράσης αναδύθηκαν και μας ξάφνιασαν ευχάριστα οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες που πήραν την απεργία στις πλάτες τους, αποδομώντας την αντίληψη πως μια απεργία είναι δουλειά των «ειδικών» και γίνεται από μόνη της.

Δεν μας ταιριάζει η απογοήτευση, γιατί αδικεί την πραγματικότητα.

Αυτή η απεργία έριξε φως μέσα μας και είδαμε πως πράγματι μπορούμε να υπερβούμε αναστολές και φόβους και να πορευτούμε όλοι μαζί, παραμερίζοντας όλους τους ψεύτικους διαχωρισμούς που σκόπιμα καλλιεργούν εκείνοι που συστηματικά υπονομεύουν την ενότητά μας.

Δεν είναι λίγα όλα αυτά και πρέπει να τα κρατήσουμε. Δεν τα είχαμε δεδομένα και τα κατακτήσαμε.

Όλες αυτές τις σκέψεις και άλλες που δεν εκφράστηκαν, τα ερωτήματα που γεννήθηκαν στον καθένα μας και πρέπει να απαντηθούν, τι κάναμε και τι παραλείψαμε, τι μπορούμε να κάνουμε καλύτερα και ποια λάθη πρέπει να αποφύγουμε … και τόσα άλλα που μας απασχολούν, αξίζει να τα μοιραστούμε.

Καλούμε κάθε συνάδελφο και συναδέλφισσα

 την Κυριακή 29-9 στις  6 μ.μ. στο Παυσίλυπο

για να ανταλλάξουμε απόψεις, να διαφωνήσουμε, να συμφωνήσουμε, με κριτική και αυτοκριτική ματιά, ώστε στο νέο κύκλο αγώνων που θα ξεκινήσουμε να είμαστε σοφότεροι και πιο έμπειροι, για να ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.

 

ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ