Σχετικά με τη νέα τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας

Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255

FAX: 210 33 11 338

www.olme.gr

e-mail: olme@otenet.gr                                                                 Αθήνα, 16/10/2013

 

 

 

Σχετικά με τη νέα τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας

για εργασιακά θέματα εκπαιδευτικών

 

 

 

          Νέα τροπολογία κατέθεσε αιφνιδιαστικά το Υπ. Παιδείας σε άσχετο νομοσχέδιο του Υπ. Περιβάλλοντος την Παρασκευή, 12/10/13. Την προηγούμενη ημέρα, Πέμπτη 11/10/13, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου σε συνάντηση με το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ παρέδωσε στα μέλη του τροπολογία, που αναφερόταν όμως σε διαφορετικά θέματα σε σχέση με όσα περιλαμβάνονταν στην τροπολογία που τελικά κατατέθηκε. Και μόνο αυτό το στοιχείο δείχνει την πλήρη απαξίωση των εκπαιδευτικών και των εκπροσώπων τους από μέρους της πολιτικής ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.

          Σε σχέση με την τροπολογία που κατατέθηκε επισημαίνουμε τα εξής:

          α) Με την καθιέρωση βιβλίων παρουσίας προσωπικού, ατομικού δελτίου και της ηλεκτρονικής καταγραφής τους (παρ. 1 της τροπολογίας) το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να επιβάλει κλίμα φόβου και τρομοκρατίας στους εκπαιδευτικούς, να τους συκοφαντήσει για μια ακόμη φορά και να απαξιώσει το έργο τους στην κοινωνία προκαλώντας σε βάρος τους τον κοινωνικό αυτοματισμό. Προφανώς, καμία βελτίωση δεν επιφέρει αυτή η διάταξη στην εκπαιδευτική διαδικασία. Οι εκπαιδευτικοί υπογράφουν διπλά σήμερα επιβεβαιώνοντας με αυτό τον τρόπο την παρουσία τους στο σχολείο. Υπογράφουν τόσο στο δελτίο απουσιών των μαθητών όσο και στο βιβλίο ύλης, στο οποίο μάλιστα συμπληρώνουν και το αντικείμενο της διδασκαλίας τους για κάθε διδακτική ώρα που προβλέπεται από το ωρολόγιο πρόγραμμα. Επιπλέον, η παρουσία τους καταγράφεται καθημερινά και στο Ημερολόγιο που τηρεί η Διεύθυνση του σχολείου. Είναι γνωστό, επίσης, ότι οι εκπαιδευτικοί αναλαμβάνουν και πρόσθετες διοικητικές εργασίες που τους αναθέτουν τα όργανα διοίκησης του σχολείου.

          Με δεδομένο ότι νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης πλημμελούς άσκησης καθηκόντων υφίσταται σήμερα, είναι σαφές πως το προωθούμενο σύστημα καταγραφής παρουσιών έχει στόχο να επιβάλει ένα κλίμα ανασφάλειας, υποταγής και τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών λειτουργώντας ως ο «Μεγάλος Αδελφός» στο χώρο του σχολείου. 

          Το Υπ. Παιδείας αντί να εξυφαίνει σχέδια ελέγχου και πειθαναγκασμού των εκπαιδευτικών, θα ήταν προτιμότερο να αναρωτηθεί κάτω από ποιες συνθήκες εργάζονται οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία. Τους υπενθυμίζουμε, λοιπόν, πως τα σχολεία όχι μόνο δεν διαθέτουν επαρκείς και κατάλληλους  χώρους για να φιλοξενήσουν τους εκπαιδευτικούς, αλλά ούτε τα απαραίτητα μέσα, τον αναγκαίο εξοπλισμό και τις απαιτούμενες υποδομές (π.χ. υπολογιστές, βιβλιοθήκη κ.λπ.), ώστε να μπορούν αυτοί να εργαστούν απρόσκοπτα και αποτελεσματικά στους χώρους του σχολείου. Άλλωστε, για την αντιμετώπιση αυτών των ελλείψεων πολλοί εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να ξοδέψουν μέρος των πενιχρών αποδοχών τους.  

          Το Υπ. Παιδείας προσποιείται ότι δεν γνωρίζει πως ένα μεγάλο μέρος από τις εργασίες των εκπαιδευτικών πραγματοποιούνται στο σπίτι τους, όπως η προετοιμασία των μαθημάτων και των ασκήσεων, η αξιολόγηση των γραπτών και των εργασιών των παιδιών κ.λπ. Προσποιείται ότι δεν καταλαβαίνει πως όχι μόνο έχει εξαθλιώσει εργασιακά και οικονομικά με την πολιτική του τους εκπαιδευτικούς, όχι μόνο επιχειρεί να σπείρει το φόβο και τον πανικό με τις υποχρεωτικές μετατάξεις, τις διαθεσιμότητες και την προετοιμασία απολύσεων, αλλά και τους υπονομεύει επιστημονικά, ηθικά και ψυχολογικά καθημερινά με την πολιτική του. Και αυτό το βιώνουν οι εκπαιδευτικοί με οδυνηρό τρόπο καθημερινά στο σχολείο.

          β) Το Υπ. Παιδείας διαλύοντας τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών διαλύει το δημόσιο σχολείο. Οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών είναι και  συνθήκες μάθησης των μαθητών. Μετατρέπει τον εκπαιδευτικό σε “εργαζόμενο delivery” υποχρεώνοντάς τον να διδάσκει ακόμα και σε πέντε σχολεία στη διάρκεια της εβδομάδας (παρ. 3 της τροπολογίας). Αυτό στην πραγματικότητα σημαίνει να διδάσκει σε δύο και τρία σχολεία την ίδια ημέρα. Σημαίνει, ιδιαίτερα στην επαρχία, δεκάδες χιλιόμετρα καθημερινών μετακινήσεων. Σημαίνει φυσική εξόντωση και οικονομική εξαθλίωση  των εκπαιδευτικών. Σημαίνει να αγνοεί ο εκπαιδευτικός ακόμα και τα ονόματα των μαθητών του. Σημαίνει απρόσωπη εκπαιδευτική διαδικασία και διάλυση των παιδαγωγικών αλλά και των ανθρώπινων σχέσεων μεταξύ δασκάλων και μαθητών, η ανάπτυξη των οποίων είναι απαραίτητος όρος για τη διατήρηση του αναγκαίου κοινωνικού ιστού για τη διαμόρφωση των προσωπικότητας των νέων.

          γ) Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων των αναπληρωτών και των ωρομίσθιων εκπαιδευτικών είναι η συνέχεια. Η τοποθέτηση των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, και μάλιστα μόνο με απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή, σε οποιονδήποτε άλλο νομό αντί αυτού στον οποίο διορίστηκαν στην ίδια περιφέρεια (παρ. 3.1 της τροπολογίας) είναι απαράδεκτη. Δημιουργεί σοβαρά οικονομικά, εργασιακά και οικογενειακά προβλήματα στους εκπαιδευτικούς αλλά και προάγει την αδιαφάνεια στο σύστημα διορισμών αφήνοντας ανοιχτό το δρόμο σε ποικίλων ειδών «τακτοποιήσεις».

          Η απαράδεκτη από εκπαιδευτική, νομική και ηθική πλευρά διάταξη για ανάθεση υπερωριών σε… ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς πραγματικά ξεπερνά κάθε φαντασία (παρ. 3.2 της τροπολογίας). Αν προσθέσουμε και τους εκπαιδευτικούς από το ΕΣΠΑ, τους εκπαιδευτικούς με μπλοκάκι, τους εκπαιδευτικούς από τα προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας» του ΟΑΕΔ κ.ο.κ., οι ελαστικές μορφές εργασίας δεν έχουν τέλος.

          δ) Η δυνατότητα να μετατάσσεται ο εκπαιδευτικός υποχρεωτικά σε όλο το δημόσιο τομέα, ακόμα και σε κατώτερη θέση (παρ. 3.3 της τροπολογίας), έρχεται να συμπληρώσει το αντεργατικό πλαίσιο της «κινητικότητας» που οδηγεί σε βίαιες εργασιακές αλλαγές και απολύσεις. Οδηγεί, όμως, τελικά και σε μαρασμό το δημόσιο σχολείο. Κατά 30% έχουν μειωθεί οι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από το 2010 μέχρι σήμερα (73.000 σήμερα από 102.000 το 2010).

          ε) Την απαράδεκτη προχειρότητα, εκτός των άλλων, του νόμου 4186/13 για το Λύκειο και την ΤΕΕ έρχεται να επιβεβαιώσει και η παρ. 5 της τροπολογίας αυτής, που αλλάζει ειδικότητες σε ΙΕΚ και ΕΠΑΛ.

          στ) Για να χτυπήσει τον απεργιακό αγώνα των συναδέλφων μας διοικητικών στα ΑΕΙ η κυβέρνηση καθιστά πειθαρχικό αδίκημα τη μη απογραφή (παρ. 6 της τροπολογίας), μετατρέπει μια υπηρεσιακή διαδικασία σε ατομική υποχρέωση και επιβάλλει την ποινή της αργίας σε όποιον δεν απογράφεται, καταργώντας στην πράξη ακόμη και το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της απεργίας. Είναι σίγουρο πως αν περάσει αυτό το μέτρο θα στραφεί σε άλλη κρίσιμη στιγμή ενάντια σε όλους τους εργαζομένους στο Δημόσιο.

 

          Για όλους τους παραπάνω λόγους, το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ ζητά την απόσυρση της απαράδεκτης αυτής τροπολογίας του Υπ. Παιδείας.

 

 

 

          Υ.Γ.       Συνημμένα υποβάλλουμε ένα τεκμηριωμένο κείμενο σχετικό με τους όρους και τις συνθήκες άσκησης του έργου των εκπαιδευτικών. Πολλοί στη χώρα μας και μάλιστα από υπεύθυνες θέσεις φαίνεται πως δεν γνωρίζουν -ή προσποιούνται πως δεν γνωρίζουν- ακόμη και βασικές πλευρές αυτού του σύνθετου έργου.

 

 

 

 

Σιδηρόδρομος, μια πονεμένη ιστορία

Σιδηρόδρομος, μια πονεμένη ιστορία

του Γιώργου Περιβολάρη
σιδηροδρομικού τρίτης γενιάς

‘Έχουν ειπωθεί πολλά και έχουν γραφτεί ακόμα περισσότερα για το ΟΣΕ τα τελευταία χρόνια. Το κακό είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που έγραψαν ή που μίλησαν δεν είχαν ιδέα τι πραγματικά είναι ο Σιδηρόδρομος. Απλά το θέμα προσφερόταν για σπέκουλα ή για εντυπώσεις.

Ο Σιδηρόδρομος όμως δεν είναι ένα λογιστικό μέγεθος και όσοι τον προσεγγίζουν έτσι ή έχουν άγνοια ή αναφέρονται εκ του πονηρού.

Η ιστορία της απαξίωσης του Σιδηρόδρομου ξεκινάει τις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν εκείνος ο ανεκδιήγητος υπουργός του Μητσοτάκη, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Στ. Μάνος, ακραιφνής φιλελεύθερος, όπως και όλη η οικογένεια Μητσοτάκη και όχι μόνο, είπε εκείνο το αμίμητο «καλύτερα να στέλνω με ταξί τους επιβάτες του ΟΣΕ παρά να τον συντηρώ».

Αντί αυτός ο ανεπαρκέστατος υπουργός να σηκώσει τα μανίκια και να δουλέψει για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των Ελληνικών Σιδηροδρόμων, πρότεινε να κλείσουν.

Θα ήμασταν η μοναδική χώρα παγκόσμια χωρίς σιδηρόδρομο. Το πλέον οικολογικό μέσο μεταφοράς μετά το ποδήλατο.

Βέβαια αυτό δεν το έλεγε ούτε από άγνοια ούτε από ανοησία. Κάθε άλλο μάλιστα. Οπαδός, αυτός και η κυβέρνηση που συμμετείχε, στο Θατσερικό μοντέλο του νεοφιλελευθερισμού δεν εννοούσε τίποτα κάτω από τον δημόσιο έλεγχο και όλα έπρεπε να εκχωρηθούν στους ιδιώτες.

Έτσι άρχισε η απαξίωση του Σιδηρόδρομου και συνεχίστηκε με θρησκευτική ευλάβεια από τις μετέπειτα «σοσιαλιστικές» κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ μέχρι σήμερα.

Φυσικά ο ΟΣΕ δεν ήταν το μόνο θύμα.

Πριν απ’ αυτόν φρόντισαν να κλείσουν με νόμο το 1992 τις Μ.Ο.Μ.Α. (Μεικτές Ομάδες Μηχανικής Ανασυγκρότησης) που στην 35χρονη λειτουργία τους «έχτισαν» 15.000 χιλιόμετρα δρόμων στα πιο δυσπρόσιτα σημεία της Ελλάδας, 17 αεροδρόμια στις πιο άγονες περιοχές και τα νησιά, πλήθος τεχνικών έργων όπως γέφυρες, αντιπλημμυρικά έργα κ.α Έργα με παροιμιώδη αντοχή στον χρόνο, μόνο και μόνο για να λεηλατήσουν το δημόσιο χρήμα οι εργολάβοι.

Απαξίωσαν, αφού υπερχρέωσαν με την κυβερνητική κακοδιοίκηση, την Ολυμπιακή Αεροπορία και την ξεπούλησαν με εξευτελιστικό αντίτιμο.

Έκλεισαν σε μια νύχτα, το 1993, (Μητσοτάκης – Μάνος-Στεφανάκης) το κομμάτι των λεωφορειακών γραμμών του ΟΣΕ, το απόλυτα κερδοφόρο κομμάτι του Οργανισμού, με πρόσφατα ανανεωμένο στόλο με τα πλέον σύγχρονα λεωφορεία, προκειμένου να επωφεληθούν οι μεγαλομέτοχοι των ΚΤΕΛ.

Και σήμερα ξεπουλάνε στο όνομα των μνημονίων και της τρόικας όλη την Εθνική μας περιουσία εφαρμόζοντας και εγκαθιστώντας το πλέον σκληρό φιλελευθερο μοντέλο.

Θα έκλειναν και τον ΟΣΕ εδώ και χρόνια ή θα τον ξεπουλούσαν αλλά τον έσωσε μια συγκυρία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε ΕΟΚ, είχε εγκρίνει από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 εκατοντάδες δισεκατομμύρια δραχμές για την χρηματοδότηση και την ανάπτυξη του Σιδηροδρόμου ως ένα κατ’ εξοχή οικολογικό μέσο μεταφοράς.

Αυτά τα χρήματα έπρεπε να φαγωθούν χωρίς απαραίτητα να αξιοποιηθούν παραγωγικά.

Έτσι τα επόμενα χρόνια άρχισε ένα πανηγύρι με έργα «αναβάθμισης» του ΟΣΕ και αμαρτωλές προμήθειες υλικού όπως αμαξών (βαγόνια) ηλεκτρικών μηχανών (SIEMENS) χωρίς να έχουμε ολοκληρωμένο ηλεκτροκινούμενο δίκτυο.

Ξεκίνησαν τα έργα αναβάθμισης πριν 15-20 χρόνια και ακόμα δεν έχουν ολοκληρωθεί ενώ έχουν φαγωθεί δισεκατομμύρια ευρώ.

Η αναβάθμιση αυτή του σιδηροδρομικού δικτύου, που δόθηκε εξ ολοκλήρου σε εργολάβους, έγινε για ταχύτητες 180 χιλ/ώρα στον κεντρικό εθνικό άξονα ΠΑΘΕ, όταν αυτές οι ταχύτητες σε όλη την Ευρώπη θεωρούνται αστείες για εθνικό δίκτυο.

Φυσικά ακόμα και αυτή η ταχύτητα δεν μπορεί να εφαρμοστεί και τα τρένα ταξιδεύουν με 120-140 και ενίοτε 160 χλμ/ώρα.

Εδώ να τονίσουμε ότι, προκειμένου να πάρουν οι εργολάβοι τα έργα, έκλεισαν από το 1994 τα οργανωμένα εργοτάξια ανακαίνισης που λειτουργούσαν επί δεκαετίες, με τεράστια και αποκλειστική τεχνογνωσία ανακαίνιζαν και αναβάθμιζαν το δίκτυο και το σημαντικότερο χωρίς καμία έκπτωση στην ποιότητα κατασκευής. Ακόμα και σήμερα τα έργα τους αντέχουν με ανύπαρκτη πλέον συντήρηση λόγω μείωσης προσωπικού και κονδυλίων.

Τα έργα και τις ημέρες των εργολάβων τα ζούμε καθημερινά και δεν χρειάζεται να πω περισσότερα.

Αρκεί να αναφέρω για την ιστορία ότι δίνονταν εκπτώσεις που έχουν φτάσει και το τραγικό 83%, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα κατασκευής του έργου. Βέβαια μη φανταστείτε ότι το έργο «έβγαινε» με αυτές τις εκπτώσεις. Πολλές φορές μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες υπερβάσεων και λαθροχειριών έφταναν να στοιχίζουν ακριβότερα από τον αρχικό προϋπολογισμό. Βέβαια αυτό κανένας δεν το έλεγχε.

Επιστέγασμα όλων αυτών ήταν να υπερχρεωθεί ο ΟΣΕ με ένα απλό και μαφιόζικο τρόπο. Ενώ όλες οι Εθνικές Υποδομές (δρόμοι, λιμάνια, αεροδρόμια) χρηματοδοτούνται από το Κράτος οι σιδηροδρομικές υποδομές χρεώθηκαν στον ΟΣΕ με αποτέλεσμα να βρεθεί με ένα τεράστιο χρέος (περίπου 10 δις ευρώ) από το οποίο το 80% περίπου αντιστοιχούσε στα έργα που θεωρητικά ήταν υποχρέωση του Κράτους.

Εκεί δόθηκε το τελειωτικό χτύπημα.

Προκειμένου να μηδενιστεί το χρέος του ΟΣΕ, που θα το επαναλάβω το μεγαλύτερο μέρος ήταν υποχρέωση του κράτους, δίκην τοκογλύφου ήρθε το κράτος και απαλλοτρίωσε όλη την ακίνητη περιουσία του (την μεγαλύτερη μετά της εκκλησίας).

Έτσι απαξιώθηκε πλήρως. Και εξαρτιόταν πλέον από τις ορέξεις της κάθε κυβέρνησης.

Ένας ακόμα Οργανισμός Κοινής Ωφέλειας πέρασε στην ιστορία αφού δρομολογείται η εκποίησή του ή το ξεπούλημα καλύτερα, με την μέθοδο του διαμελισμού του, που έχει γίνει ήδη.

Για μια φορά ακόμα ανομολόγητα συμφέροντα και νεοφιλελεύθερες πολιτικές χέρι – χέρι έκαναν τη δουλειά τους.

Αντί λοιπόν ο Σιδηρόδρομος, με τις τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης που έχει πανευρωπαϊκά, να επεκτείνει το δίκτυο, να λειτουργήσουν προαστιακές γραμμές, να γίνει ένα σύγχρονο οικολογικό μέσο μαζικής μεταφοράς αλλά και μοχλός ανάπτυξης όπως λειτουργεί σε όλη την Ευρώπη, υποτάχτηκε από την μια στις ορέξεις και τα μικροσυμφέροντα, και από την άλλη στο καταστροφικό φιλελεύθερο μοντέλο της Θάτσερ που όλοι βλέπουμε σήμερα τις καταστροφικές του συνέπειες.

 

Ο...καναπεδάτος

Φτιάχνουν κλίμα;

Μας πάνε και για άλλες μειώσεις και φτιάχνουν κλίμα;

Άρχισαν τα δημοσιεύματα που δημιουργούν το έδαφος. 

 

Μεταξύ άλλων η "ημερησία" αναφέρει:

.......

"Σύμφωνα με τα έγγραφα που διαβιβάστηκαν στη Βουλή, ο μόνιμος εκπαιδευτικός πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχει μέσο μηνιαίο μισθό 1.750 ευρώ και ο ιδιωτικού δικαίου, αορίστου χρόνου, 1.325 ευρώ".

.....

 

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=113131890

--

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

 

 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Κυριακή 20 Οκτώβρη, 6:30 το απόγευμα

στο καφέ MERCATO (Διάκου 11, Δημοτική Αγορά Καρδίτσας)

 

 

Κάλεσμα

Στην κατεύθυνση που ανέδειξε το «Κάλεσμα για την πανελλαδική συγκρότηση της ΠΑΑΣ» τον περασμένο Ιούλη, το Παναττικό Συντονιστικό της ΠΑΑΣ προχωράει στη διοργάνωση πανελλαδικής σύσκεψης στην Αθήνα, το Σαββατοκύριακο 26-27 Οκτώβρη, στην ΑΣΟΕΕ.

Στην Καρδίτσα, ως Αριστερή Τ.Α.Συ. παρακολουθούμε και συμβάλουμε στις διαδικασίες για την πανελλαδική συγκρότηση. Συμμετέχουμε και συνδιαμορφώνουμε μια αριστερή μετωπική συνεργασία που θα έχει άμεση συμμετοχή στα μέτωπα πάλης, για να δυναμώσει η Λαϊκή Αντίσταση ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και το φασισμό. 

Σας καλούμε στην πανελλαδική σύσκεψη της Π.Α.Α.Σ. 

Φίλες και φίλοι,

Από την πρώτη δημόσια εκδήλωση της Π.Α.Α.Σ. στην Αθήνα τον Απρίλη του 2012, η πρόταση συγκρότησης μιας αριστερής μετωπικής συνεργασίας έχει ήδη κάνει μια αξιόλογη και μετρήσιμη διαδρομή μέσα στο μαχόμενο κόσμο της δουλειάς και τη νεολαία. Τα σχήματα που είναι ή που αναφέρονται στην ΠΑΑΣ και που συγκροτήθηκαν σε μια σειρά περιοχές της Αττικής και όλης της χώρας, αποτελούν μια σημαντική κατάκτηση για το προχώρημα της συνεργασίας. 

Προχωράμε!

Η εργατική τάξη και ο λαός της χώρας μας βρίσκονται αντιμέτωποι με την πιο αμείλικτη επίθεση των ιμπεριαλιστών της τρόικας (ΔΝΤ - ΕΕ - ΕΚΤ) και των ντόπιων αστικών δυνάμεων, της ολιγαρχίας και της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Ο εργαζόμενος λαός βιώνει την εξαθλίωση που φέρνουν η λιτότητα, οι απολύσεις, η ανεργία, η διάλυση υγείας-παιδείας-κοινωνικής ασφάλισης και των όποιων δημόσιων κοινωνικών υποδομών υπήρχαν. 

Οι ιμπεριαλιστές σφίγγουν τα δεσμά εξάρτησης της χώρας (οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά) και οι αστικές πολιτικές δυνάμεις διαλαλούν ως «αρετή» τους το ξεπούλημα σε ΗΠΑ-ΕΕ, αποδέχονται όλους τους σχεδιασμούς τους, μετατρέπουν τη χώρα σε πεδίο σκληρών ανταγωνισμών, υποθηκεύουν τον πλούτο της χώρας και το μέλλον του λαού και δεν θα διστάσουν, υπηρετώντας τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, να εκθέσουν το λαό σε ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους.

Ο λαός μας απειλείται και εκφοβίζεται από την κυβερνητική πολιτική με την αυταρχική επιβολή «του νόμου και της τάξης», με την κρατική τρομοκρατία των αστυνομικών δυνάμεων καταστολής, των δικαστηρίων, που επιδιώκουν την απαγόρευση των διεκδικήσεων, των απεργιών, των διαδηλώσεων, της μαζικής πάλης, ενώ με την «θεωρία των δύο άκρων» επιχειρείται το χτύπημα αγωνιστικών και αριστερών δυνάμεων. Η καταστολή του εργαζόμενου λαού –και με τη συνδρομή των φασιστικών ορδών- πάει χέρι-χέρι με την αντεργατική-αντιλαϊκή πολιτική του συστήματος. 

Για όλους αυτούς του λόγους απαιτείται η ολόπλευρη συμμετοχή μας στην ταξική πάλη και στους λαϊκούς αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες. Είναι ζήτημα ζωής το εργατικό-λαϊκό κίνημα άμεσα να συγκροτήσει την πάλη του με την αναβάθμιση της πολιτικής και οργανωτικής του συγκρότησης, με τη μαζικότητα, τη μαχητικότητα και τη συλλογικότητα που απαιτούν οι συνθήκες. 

Σας καλούμε να συζητήσουμε για την ανάγκη να συγκροτηθεί και να δυναμώσει στο εργατικό και λαϊκό κίνημα η κατεύθυνση της μαζικής λαϊκής αντίστασης στην πολιτική της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της εξάρτησης από τους ιμπεριαλιστές. Σας καλούμε να συζητήσουμε για την ανάγκη το εργατικό και λαϊκό κίνημα να βρει ένα προσανατολισμό που να αντιμάχεται αποφασιστικά τις πολιτικές που εξωραΐζουν το σύστημα της εκμετάλλευσης και της ξένης εξάρτησης. Και που με τα θεωρήματα του «εθνικού απομονωτισμού» ή της «ιμπεριαλιστικής Ελλάδας», αρνούνται την αντιιμπεριαλιστική πάλη και τον αγώνα για ανεξαρτησία και σκορπούν τη σύγχυση στο λαό, δίνοντας την ευχέρεια στις δεξιές και φασιστικές δυνάμεις να ψαρεύουν στα θολά νερά της πατριδοκαπηλίας. 

Επιδιώκουμε το συντονισμό ενός δυναμικού που μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη των ταξικών αγώνων και του λαϊκού αντιμπεριαλιστικού κινήματος ώστε να ενισχύσουμε την προσπάθεια οικοδόμησης ενός μετώπου αντίστασης και διεκδίκησης.

Θέλουμε την κοινή δράση μέσα στο κίνημα για να οικοδομήσουμε μαζικούς όρους αντίστασης, ώστε να έχει ο λαός μας νίκες. 

Με εμπιστοσύνη στις αστείρευτες λαϊκές δυνάμεις και βασική κατεύθυνση να υπηρετούμε το λαό και τους αγώνες του ας συσπειρωθούμε σε μια μετωπική συνεργασία που έχει ξεκάθαρο ότι τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα μπορούν να προωθηθούν μέσα από την Λαϊκή Αντίσταση και τη σύγκρουση με την ντόπια άρχουσα τάξη και τον ιμπεριαλισμό.

http://p-a-a-s.blogspot.gr
http://aristerastikarditsa.blogspot.gr

--

Με αφορμή ένα αναπάντεχο «ενημερωτικό» ή αλλιώς «κοίτα ποιος μιλάει»!!

 Με αφορμή ένα αναπάντεχο «ενημερωτικό» ή αλλιώς «κοίτα ποιος μιλάει»!!

 

 

Επιτέλους, ο κ. Σωκράτης Παππάς, αιρετός της ΔΑΚΕ στο ΠΥΣΔΕ Καρδίτσας, θεώρησε καθήκον του να ενημερώσει τους συναδέλφους! Για πρώτη φορά, μετά την αξιοσημείωτης διάρκειας θητεία του ως αιρετού, αποφάσισε να απαντήσει δημόσια στο «κάλεσμα του καθήκοντος» κάτι που ομολογουμένως μας εκπλήσσει, αφού η συνήθης μέθοδος που μέχρι τώρα ακολουθούσε ήταν η κατ’ ιδίαν πληροφόρηση των ενδιαφερομένων. Ωστόσο, το ύφος του «ενημερωτικού» του και η σπουδή του να «ενημερώσει» είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και αποκαλυπτικά. Τον ευχαριστούμε ιδιαίτερα γι αυτό το αναπάντεχο δώρο και παρακάτω εξηγούμε τους λόγους. Ο αιρετός της ΔΑΚΕ λοιπόν:

- Ομολογεί ουσιαστικά πως αδιαφορεί για τις θέσεις του κλάδου μας και δεν διστάζει να τηρήσει αντίθετη στάση από εκείνη, την οποία καλεί η ΟΛΜΕ να τηρήσουν οι αιρετοί του κλάδου. Φτάνει στο σημείο να βαφτίζει «ΣΥΝ.Ε.Κ.» τη Γενική Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ. Αυτή η σύγχυση είναι πράγματι δύσκολο να εξηγηθεί, για έναν έμπειρο συνδικαλιστή, όπως ο αιρετός της ΔΑΚΕ, εκτός αν σκεφτούμε πως έκανε το λάθος για … τη δημιουργία εντυπώσεων και για να συγκαλύψει τη στάση του. Δεν αφήνει, συνεπώς, καμιά αμφιβολία για το ποιος από τα δύο αιρετά μέλη του ΠΥΣΔΕ Καρδίτσας δεσμεύεται από τις αποφάσεις των συλλογικών μας οργάνων, όπως η πρόσφατη Γ.Σ. των προέδρων ρητά διατύπωσε.

- Νομιμοποιεί με την υπογραφή του την επιθετική πολιτική του Υπουργείου εναντίον μας, η οποία με το νομοθετικό της οπλοστάσιο παράγει διογκωμένα πλεονάσματα με ρυθμούς … πολυβόλου.  Αποδέχεται να διαμοιράσει δήθεν δίκαια τα λιγοστά κενά στους αγωνιούντες συναδέλφους που βρίσκονται στη διάθεση, κάνοντας «προσωπικό αγώνα», «βγάζοντας τα μάτια του» και «διαβάζοντας τα ψιλά γράμματα της νομοθεσίας», όπως ισχυρίζεται, ξεχνώντας σκόπιμα, προφανώς, πως τα ΧΟΝΤΡΑ γράμματα των νόμων είναι που παράγουν την δεξαμενή πλεοναζόντων και πως η κατάργησή τους συνεχίζει να αποτελεί το διακύβευμα της αντιπαράθεσης μεταξύ του κλάδου μας και του Υπουργείου. Όλοι σήμερα γνωρίζουμε πως οι νόμοι αυτοί είναι ήδη «απονομιμοποιημένοι» και πως η πολιτική που προωθούν κατέχει τη θέση της πλήρους ανυποληψίας στη συνείδηση των συναδέλφων.

Κοπιάζει, όπως «χαριτωμένα» διατυπώνει, να «βρει ώρες», εκεί που οι ώρες άρχισαν να εξαφανίζονται ήδη από τον Απρίλη, με την αύξηση του ωραρίου και συνεχίστηκαν με την διόγκωση των τμημάτων, με την κατάργηση όλων των υποστηρικτικών εκπαιδευτικών δομών του Σχολείου … με … με… και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Πραγματικά, ο αιρετός της ΔΑΚΕ θυμίζει εκείνον το γνωστό πρόλογο των διαφόρων φιλοκυβερνητικών μεσαζόντων, όταν προσπαθούσαν να πουλήσουν την εκδούλευση στον πελάτη τους: «κατόπιν ενεργειών μου … διευθετήθηκε η υπόθεσή σας». Είναι πράγματι πολύ κοπιαστικό να εμφανίσει την απόλυτη ταύτισή του με την πολιτική της κυβέρνησης ως αγωνιώδη προσπάθεια να σώσει το συνάδελφο, δίνοντας κάτι ψίχουλα από ρουσφέτι, με τη μορφή λίγων ωρών που, ενδεχομένως, θα του εξασφαλίσουν την παραμονή του στο νομό ή στην περιφέρεια, αρκεί ο συνάδελφος να απευθύνεται στο σωστό … αιρετό. Αποδέχεται το βιασμό των εργασιακών μας δικαιωμάτων και αποφασίζει να μοιράσει δίκαια ό,τι απέμεινε απ’ το βιασμό! Εδώ ταιριάζει το «να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι». Είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται για υποτίμηση της λογικής και της αξιοπρέπειάς μας.

Παράλληλα, κατηγορεί το άλλο αιρετό μέλος του ΠΥΣΔΕ για … απόλυτη συνέπεια και πλήρη ευθυγράμμιση με τις αποφάσεις του κλάδου, η οποία συνέπεια, βέβαια, είναι καταγεγραμμένη σ’ όλα τα ενημερωτικά κείμενα, τα οποία δημοσιοποιούσαν τα συζητηθέντα θέματα, μετά από κάθε συνεδρίαση του ΠΥΣΔΕ. Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως και η προηγούμενη αιρετή (Ματιάτου Διονυσία) τήρησε αυστηρά τις ίδιες αρχές και απομακρύνθηκε από το ΠΥΣΔΕ με προφορική εντολή (!) του Δ/ντή Δευτεροβάθμιας, με το επιχείρημα (;) πως είναι μία από τους 2122 συναδέλφους που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα. Μέσα από τον κουρνιαχτό της συκοφαντίας, φαίνεται η αγωνία του να περισώσει ό,τι μπορεί από την ιδιότητα του αιρετού, αφού έχει στην ουσία ταυτιστεί με τη διοίκηση. Είναι και η συκοφαντία ένας τρόπος να … υπάρχει κάποιος. Όπως και να ‘χει, τον ευχαριστούμε θερμά και για την υπογράμμιση της συνεπούς στάσης μας.

Και για την ... «ταμπακιέρα». Η απόλυτη αλήθεια, η οποία μπορεί πολύ εύκολα να πιστοποιηθεί, είναι πως στο θέμα της κατάργησης της θέσης του υποδιευθυντή Σχολικής μονάδας η διοίκηση πλειοψήφησε με 3-2. Στην τοποθέτηση όμως του υποδιευθυντή σε άλλη σχολική μονάδα η ψηφοφορία ήταν 4-1 (το ένα (1) της Εν. Δράσης). Δηλαδή ο αιρετός της ΔΑΚΕ, ψήφισε να μην καθαιρεθεί ο υποδιευθυντής, αλλά αφού η καθαίρεσή πέρασε με 3-2, συμφώνησε να τοποθετηθεί στη σχολική μονάδα "ΓΕΛ Σοφάδων". Ο κ. Παππάς δηλαδή, ψηφίζει να παραμείνει ως υποδιευθυντής, αλλά να τοποθετηθεί σε άλλη σχολική μονάδα! Η αιρετή της Ενωτικής Δράσης ψηφίζει να παραμείνει ως υποδιευθυντής, και ως εκ τούτου, δεν πρέπει να μετακινηθεί από την σχολική του μονάδα. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Τέλος, για το θέμα των υπόλοιπων υποδιευθυντών δεν καταγράφτηκε ΤΙΠΟΤΕ στα πρακτικά, αφού δεν ήταν θέμα ημερήσιας διάταξης και «κακώς συζητήθηκε». Έπρεπε να μπει ως ξεχωριστό θέμα του ΠΥΣΔΕ με τίτλο: «Υποδιευθυντές σχολικών μονάδων».

            Όπως και να 'χει, τώρα που οι μαραθώνιες συνεδριάσεις του ΠΥΣΔΕ τελειώνουν, τώρα που όλοι οι συνάδελφοι παίρνουν οργανικές θέσεις με ημερομηνία λήξης, τώρα που η οργανική θέση δεν εξασφαλίζει πια καμία εργασιακή ασφάλεια και τώρα που οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί μεταμορφώνονται σε αναπληρωτές, ας βγάλουμε τα συμπεράσματά μας.

Όλα τα παραπάνω αβίαστα οδηγούν σε μια συνισταμένη: η συνέπεια και η πίστη στη δύναμη της συλλογικής δράσης είναι οι μοναδικές αξίες τις οποίες μπορούμε να βασιστούμε και αποτελούν τις αρχές μας. Έχοντας ως βάση αυτές τις αρχές, πασχίζουμε με κόπο να αντισταθούμε στην καταστροφική πολιτική του υπουργείου. Απέναντί μας είναι όσοι αποδέχονται την πολιτική αυτή. Υποδύονται το ρόλο του διαμεσολαβητή. Λειτουργούν διαλυτικά στην προσπάθεια συγκρότησης συλλογικής συνείδησης και υπονομεύουν συστηματικά τους αγώνες, πράγμα που φάνηκε και από τη βιασύνη τους να κλείσουν άρον-άρον την απεργία μας. Δεν επιθυμούν να αλλάξουν τα πράγματα, γιατί μόνο έτσι θα παραμείνουν οι ίδιοι μέσα στα πράγματα. Μονάχα πάνω στα ερείπια του Δημόσιου σχολείου και στα αποκαΐδια των εργασιακών μας δικαιωμάτων μπορούν να εξασφαλίσουν την ύπαρξή τους. 

Ξέρουμε καλά πως οι πραγματικές λύσεις είναι μόνο συλλογικές. Πάντα έτσι ήταν. Παίρνουμε δύναμη από τους συναδέλφους, γιατί μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες για το Δημόσιο Σχολείο, για τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών μας και για τη δουλειά μας. Χρησιμοποιώντας την εμπειρία και από τα λάθη και από τα σωστά μας, θα συνεχίσουμε.  

 

ΕΝΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ