Εδώ το καλό σχολείο! Περάστε!

Είσαι έτοιμος για τέτοια αποτελέσματα;

Συνάδελφοι, ας αναλογιστούμε πού μπορούν να φτάσουν τα πράγματα, με την δική μας συνέργεια, όχι στο απώτερο μέλλον αλλά στο εγγύτατο. Σας παρουσιάζουμε μία παράμετρο μόνο, του  πόσο ανταγωνιστικά, ίσως, εξελιχτούν τα σχολεία και μάλιστα για θέματα στα οποία δεν έχει καμία δυνατότητα παρέμβασης ο σύλλογος διδασκόντων, όπως λόγου χάρη η κτηριακή υποδομή ή η σύνθεση του διδακτικού προσωπικού.

Όσοι ξεκινήσατε τη διαδικασία συγκρότησης ομάδων εργασίας, είστε σίγουροι ότι το μετρήσατε σωστά; Αν ανοίξει η πόρτα, δεν υπάρχει επιστροφή… Το παράδειγμα που ακολουθεί είναι σε πραγματικό χρόνο (συνέβη) και μία μόνο παράμετρος των εξελίξεων για τις οποίες θα είμαστε συνυπεύθυνοι.

 Ακυρώνουμε τη συμμετοχή μας,ΤΩΡΑ,στις διαδικασίες«βάζω τα χεράκια μου και

  βγάζω τα ματάκια μου!».

Μόνο όλοι μαζί μπορούμε.

 

                           Εδώ το καλό σχολείο! Περάστε!

 

 

Στην εποχή του μνημονίου που οι συνειδήσεις πωλούνται και η αξιοπρέπεια γίνεται εξαγοράσιμο είδος, κάποιοι αποφάσισαν να βγάλουν και τη δημόσια Παιδεία στη βιτρίνα. Έτσι, πλάι στις διαφημίσεις ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων που διαλαλούν τα «καλούδια» τους εμφανίστηκε πρόσφατα και διαφήμιση σε τοπική εφημερίδα του Αιγίου που προτρέπει τους γονείς της πόλης να προτιμήσουν μια συγκεκριμένη σχολική μονάδα έναντι των άλλων.

Στο δημοσίευμα, που έχει τίτλο «Ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων ενημερώνει και καλεί τους γονείς να προτιμήσουν το 4^ο δημοτικό» και υπότιτλο «Ανακοίνωση ενόψει εγγραφών στα σχολεία», αναφέρονται τα εξής:

«Με την ευκαιρία των εγγραφών στα Δημοτικά Σχολεία ο Σύλλο­γος Γονέων & Κηδεμόνων του 4ου Δημοτικού Σχολείου Αιγί­ου ενημερώνει τους γονείς του Αιγίου ότι σε πρόσφατη σύσκεψη των Διευθυντών των κεντρικών Σχολείων της πόλης (1ο, 2ο, 3ο, 4ο και 9ο), αποφασίστηκε ότι δεν θα γίνει ανακαθορισμός των ορίων των σχολικών περιφερειών της πόλης, αλλά ότι οι ενδιαφερόμενοι γονείς θα έχουν τη δυνατότητα να μετεγγράφουν ή να εγγράφουν τα παιδιά τους σε οποιοδήποτε Σχολείο τους εξυπηρετεί και βρίσκεται κοντά στην κατοικία τους, ανεξάρτητα από τα γεωγραφικά όρια.

Κατόπιν τούτου, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 4ου Δημοτικού Σχολείου Αιγίου, προτρέπει τους γονείς που διαμένουν κοντά στα γεωγραφικά όρια του Σχολείου και κυρίως στις οδούς Στράτώνος, Π. Χα­ραλάμπους, Σωτ. Λόντου, Ρωμανιώλη, Μητροπόλεως, Κλ. Οικονόμου, Αγίου Ανδρέα, Μιχαλοπούλου, Ζωοδόχου Πηγής (12 βρύσες), καθώς και στα τετράγωνα που περικλείουν οι συγκε­κριμένοι δρόμοι, να φέρουν τα παιδιά τους στο Σχολείο μας, καθώς είναι πιο κοντά στις κατοικίες τους και θα τους παρέχει μεγάλη διευκόλυνση στις μετακινήσεις τους. Επίσης καλεί και τους γονείς που διαμένουν σε δημο­τικά διαμερίσματα και για διαφόρους λόγους (π.χ. επαγγελματικούς) διευκο­λύνονται να γράψουν τα παιδιά τους σε κάποιο Σχολείο του Κέντρου.

Το 4ο Δημοτικό Σχολείο Αιγίου, είναι ένα από τα πλέον σύγχρονα σχολεία, το οποίο δραστηριοποιεί­ται και εξελίσσεται συνεχώς και σε όλους τους τομείς. Διαθέτει άριστο εκπαιδευτικό προσωπικό και επιπλέον έχει εκπαιδευτικούς σε όλες τις ειδικό­τητες (3 ξένες γλώσσες, γυμναστική, μουσική) καθώς και τμήμα Ολοήμε­ρου Σχολείου. Ειδικά μάλιστα για το σχολικό έτος 2012-13 το σύνολο των εκπαιδευτικών του σχολείου και των ειδικοτήτων υλοποιεί μαζί με τα παιδιά μας δύο προγράμματα Αγωγής Υγείας, τέσσερα Πολιτιστικά και ένα πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαί­δευσης του Ολοήμερου τμήματος, τα οποία έχουν υποβληθεί επίσημα στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευ­σης Αχαΐας.

Επιπλέον, όπως γνωρίζουν όλοι οι γονείς, το Σχολείο μας είναι πλήρως εξοπλισμένο από εποπτικό υλικό (μεταξύ άλλων διαθέτει διαδραστικό πίνακα, ασύρματη σύνδεση ίντερνετ, ηλεκτρονικούς υπολογιστές και κλιματισμό σε όλες τις αίθουσες), διαθέτει αίθουσες υψηλής αντισεισμι­κής προστασίας ενώ δεν έχει καθόλου σκάλες οι οποίες ελλοχεύουν πάντα κινδύνους για τα παιδιά. Τέλος πραγ­ματοποιεί ποικίλες δραστηριότητες (ενδοσχολικές και εξωσχολικές) τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς, καταλήγει η σχετική ανακοίνωση του Συλλόγου Γονέων».

***

Ας ξεκαθαρίσουμε αμέσως κάποια πράγματα.

Πρώτο. Απ’ όσο γνωρίζουμε η διαφήμιση αυτή δεν είναι παράνομη. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει δημόσια τις σκέψεις του είτε προφορικά είτε έντυπα. Θα θυμίσουμε όμως το γνωστό διαχωρισμό ανάμεσα στο νόμιμο και το ηθικό, δυο έννοιες που –τις περισσότερες φορές- δεν είναι στην ίδια πλευρά της ζυγαριάς.

Δεύτερο. Πρόκειται για διαφήμιση Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων που, τυπικά, δεν έχει σχέση με την εκπαιδευτική κοινότητα και δεν την εκφράζει. Σωστά. Όμως, αν και πέρασε αρκετός καιρός από τη δημοσίευση της, κανένας φορέας της εκπαίδευσης δεν έσπευσε, με ανακοίνωση του στην ίδια εφημερίδα, να υπερασπιστεί την ισονομία των σχολικών μονάδων, τόσο εκείνων που διαθέτουν «διαδραστικό πίνακα, ασύρματη σύνδεση ίντερνετ, ηλεκτρονικούς υπολογιστές και κλιματισμό σε όλες τις αίθουσες» όσο κι εκείνων που δεν διαθέτουν. Να υποθέσει κανείς πως η διαφήμιση τους εκφράζει; Γιατί, αν δεν τους εκφράζει, είναι εκ της θέσεως τους υποχρεωμένοι να βροντοφωνάξουν πως η δημόσια και (όσο ακόμα γίνεται) δωρεάν Παιδεία δεν έχει «παιδιά» και «αποπαίδια».

Τρίτο. Ένας Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων εκφράζει άποψη για το «άριστο εκπαιδευτικό προσωπικό» του σχολείου. Από πού κι ως πού; Άρχισε ήδη η αξιολόγηση εκπαιδευτικών και σχολικών μονάδων από το Αίγιο; Και με ποια κριτήρια ένας μη εκπαιδευτικός φορέας συμμετείχε σ’ αυτήν βαθμολογώντας με «άριστα» τους εκπαιδευτικούς του συγκεκριμένου σχολείου, προσβάλλοντας όλη την υπόλοιπη εκπαιδευτική κοινότητα που προφανώς είναι κάτω του «άριστα» (γιατί αν δεν ήταν, στη λίστα με τα «καλά σχολεία με άριστο προσωπικό» θα υπήρχαν κι άλλα σχολεία της πόλης). Ούτε εδώ η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης οφείλει να πάρει θέση;

Τέταρτο. Με την ευκαιρία, ας μιλήσει κάποιος αρμόδιος για τους περίφημους διαδραστικούς πίνακες και τα άλλα «εποπτικά μέσα». Πώς και με ποια κριτήρια δόθηκαν σε κάποιες σχολικές μονάδες και όχι σε όλες; Γιατί αυτή η διάκριση που μετατρέπει τα σχολεία σε «πρώτης», «δεύτερης» και «τρίτης» κατηγορίας;

Πέμπτο. Τι θα γίνει αν –παρ’ ελπίδα- η πλειοψηφία των γονέων του Αιγίου ανταποκριθεί στη διαφήμιση του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων και εγγράψει τα παιδιά της στο συγκεκριμένο σχολείο; Θα δημιουργηθεί το αδιαχώρητο εκεί ενώ τα άλλα θα μείνουν άδεια; Και τότε; Με ποια κριτήρια θα διαχωριστούν οι «τυχεροί» μαθητές που θα διδαχθούν από τους «αρίστους» από τους «ατυχήσαντες» που θα διδαχθούν από τους «κάτωθεν του αρίστου» εκπαιδευτικούς; Μήπως με κριτήρια χρώματος, υπηκοότητας, θρησκεύματος ή, μήπως, με κριτήρια οικονομικής επιφάνειας; Να πού οδηγεί η άρση της χωροταξικής κατανομής ως μία λογική συνέπεια της δήθεν «αυτοαξιολόγησης».

***

ΕΝΩΤΙΚΗ  ΔΡΑΣΗ

 

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΕ ΑΠΟΔΡΟΜΗ …

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΕ ΑΠΟΔΡΟΜΗ …

Δημιουργηθηκε στις Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

More Sharing ServicesShare

Στέλιου ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΝΕ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Ο πανικός της κυβέρνησης είναι πλέον ξεκάθαρος και την οδηγεί σε επικοινωνιακού τύπου σπασμωδικές κινήσεις, που επιβεβαιώνουν τη βαθιά αποξένωσή της από την ελληνική κοινωνία.

Προσπαθεί να συσκοτίσει τα πραγματικά πολιτικά επίδικα, δείχνοντας ότι παίρνει οριστικό διαζύγιο από τις ανάγκες των πολιτών.

Σε μια προσπάθεια αντιπερισπασμού από τις μνημονιακές επιλογές, οι συνεργάτες του κ Σαμαρά προχωρούν στην αισχρή προπαγάνδα και σιωπούν στο θέμα της πολιτικής στρατηγικής και του προσανατολισμού της χώρας. Η κυβέρνηση επιλέγει το ρόλο του σχολιαστή και του λασπολόγου «θέσεων» του ΣΥΡΙΖΑ που μόνο η ίδια έχει ανακαλύψει, ανακαλύπτει τρομοκράτες, παίζει το ρόλο του Ιεροεξεταστή για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η φαιδρή επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ εντείνεται τη στιγμή που η κυβέρνηση βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο καθώς στελέχη της εμπλέκονται σε σκάνδαλα και παράνομες δραστηριότητες ενώ βρίσκονται «επί θύραις» νέα μνημονιακά μέτρα. Για να ξεφύγει απ' τον όλο και στενότερο για τον ίδιο κλοιό, και το φιάσκο του success story ο κ. Σαμαράς καταφεύγει στην εμφυλιοπολεμική ρητορική καθώς δεν τον ενδιαφέρει, ούτε η κοινωνική συνοχή του λαού που τον ανέδειξε πρωθυπουργό.

Σε αυτόν της τον κατήφορο η κυβέρνηση δεν διστάζει να εντάξει στους σχεδιασμούς της ακόμα και την Προεδρία της Δημοκρατίας. Τα δε κόλπα με την ημερομηνία των δημοτικών εκλογών, έτσι ώστε να βρεθεί ένας τρόπος διαχείρισης της επερχόμενης εκλογικής ήττας, δείχνουν ότι τα στελέχη του Μαξίμου δε διστάζουν να προχωρήσουν σε άθλιες μεθοδεύσεις για την παραμονή τους στην εξουσία.

Όμως δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματική εικόνα: τα νέα μέτρα για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού ύψους ...15δις (!!), τις νέες απολύσεις δημόσιων υπαλλήλων και τις ηχηρές διαψεύσεις σε διεθνές επίπεδο, των υποσχέσεων για «φως στο τούνελ», έξοδο στις αγορές, διόρθωση των αδικιών κτλ. Αλήθεια, πόσες φορές δεν ακούσαμε από κυβερνητικά χείλη, τον κ. Στουρνάρα και από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας κ. Προβόπουλο για «ανάκαμψη» ή «ανάπτυξη» το 2011, το 2012, το 2013, το 2014...;

Από την άλλη, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πολιτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκει στήριξη από ολοένα και πιο πλατιά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και ότι η αύξηση της δυναμικής του ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων, με εκτενείς αναφορές στην υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα για την Προεδρία της Κομισιόν, και μέσω αυτής της υποψηφιότητας, για το ελληνικό πρόβλημα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ απόλυτα συνεπής με τη δική του στρατηγική, αναδεικνύει το ελληνικό ζήτημα, σε ευρωπαϊκό πρόβλημα και τονίζει την αναγκαιότητα ρήξης με τις κυρίαρχες επιλογές της λιτότητας σε όλη την Ευρώπη.

Υπάρχουν επομένως δύο δρόμοι. Ο δρόμος του μνημονίου και της περαιτέρω συρρίκνωσης της δημοκρατίας και της αξιοπρέπειας από τη μία και ο δρόμος της ανατροπής της βάρβαρης νεοφιλελεύθερης πολιτικής και της αλλαγής των συσχετισμών σε επίπεδο Ευρώπης. Η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου έχει επιλέξει τον πρώτο δρόμο. Απόλυτα συνεπής με την στρατηγική εθελόδουλης υποταγής, διακηρύττει σε όλους τους τόνους ότι το μνημόνιο θα συνεχιστεί με κάθε κόστος. Ο κ. Σαμαράς δεν θα αξιοποιήσει την οποιαδήποτε δυνατότητα διαπραγμάτευσης. Ο κόσμος το συνειδητοποιεί. Για αυτό και η κυβέρνησή του είναι μια κυβέρνηση σε αποδρομή.

24-01-2014

 

 

 

 

 

Θέμα : ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ

Καρδίτσα 21/ 1 / 2014

ΕΛΜΕ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

ΗΡΩΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 3

ΤΗΛ. : 2441026197 – 27646

FAX : 24410 26197

ΠΡΟΣ: Σχολεία, Συλλόγους του νομού, MME

Θέμα : ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ

Οι εκπαιδευτικοί και όλοι οι εργαζόμενοι απαιτείται ενωτικά και οργανωμένα να διεκδικήσουμε σταθερή και μόνιμη εργασία, ενάντια στις διαθεσιμότητες και τις απολύσεις και δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους τους μαθητές, υψώνοντας φραγμό στο ταξικό σχολείο της αμάθειας, της φτηνής κατάρτισης και της μαθητείας.

Για το σκοπό αυτό καλούμε κάθε σωματείο και σύλλογο, καθώς και τους συλλόγους γονέων σε σύσκεψη, την Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου, στο εργατικό κέντρο Καρδίτσας, στις 7.00 το βράδυ, ώστε να συναποφασίσουμε κοινές πρωτοβουλίες, για να δώσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τον αγώνα για μια ζωή με δικαιώματα στην ΕΡΓΑΣΙΑ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΥΓΕΙΑ

 

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

 

Εικονες απο το μελλον..

Θα τους αφήσουμε; Θα φτάσουμε ως εκεί;

 

 

 

 

Εικονες απο το μελλον..

 

Στη Γρανάδα 100 αστυνομικοί εφαρμόζουν το γράμμα του νόμου των τραπεζών. Και πετούν στο δρόμο έξι οικογένειες ανάμεσά τους και έξι παιδιά.

 

Δείτε το.

 

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=fFeymMcwcf4

 

Κατηγοριοποίηση – βαθμολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών

Κατηγοριοποίηση – βαθμολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών

στην αποικία μας

 

Πλησιάζει η στιγμή που ο καθένας, υπεύθυνα και συνειδητά, θα πρέπει να πάρει θέση. Να επιλέξει όχθη. Είναι ζήτημα τιμής να ξέρουμε ποιοι είναι με ποιους. Οφείλει ο καθένας μας, μελετώντας τουλάχιστον τους νόμους (γιατί υπάρχει και σχετική βιβλιογραφία επί του θέματος)  να γνωρίζει για ποιο πράγμα μιλάμε. Η ομάδα των «αδιάβαστων», είτε υποστηρικτών είτε επικριτών, σχετικά με την κατηγοριοποίηση – βαθμολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών,  «αυτοαξιολόγηση» και «αξιολόγηση» τη λένε μερικοί, δεν δικαιούται δικαιολογιών. Ήρθε η ώρα. Σε αυτό τον αγώνα δεν μπορούν να υπάρξουν «επιτήδεια ουδέτεροι».  Κάθε μέλος της Δ.Ο.Ε. είτε δάσκαλος, είτε διευθυντής, είτε σχολικός σύμβουλος, πρέπει με παρρησία να πάρει θέση.  Όταν ήρθε η διαθεματικότητα και η Ευέλικτη Ζώνη, σιωπήσαμε (πλην εξαιρέσεων βέβαια). Το ίδιο συνέβη έπειτα με το ΕΑΕΠ και τα νέα βιβλία.  Με τη σιωπή μας γίναμε συνένοχοι και η εκπαίδευση της αμάθειας διαφημίστηκε φανταχτερή με τους βαρύγδουπους τίτλους του Νέου Σχολείου.  Τώρα δικαιούμαστε να μείνουμε σιωπηλοί στην επιχείρηση ξεθεμελιώματος του ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ με το πρόσχημα της αξιολόγησης;

Η ευθύνη των επιτελικών

Η μεγάλη ευθύνη πέφτει στην ομάδα των επιτελικών, που κατέχουν θέσεις στην πυραμίδα της διοίκησης, λειτουργώντας, δυστυχώς, μόνο με την δημοσιοϋπαλληλική τους ταυτότητα. Διεκπεραιώνουν τις ως άνωθεν εντολές προς τα κάτω, ξεχνώντας επιλεκτικά την επιστημονική τους ιδιότητα, που τους επιβάλλει  κριτική ματιά στα ισοπεδωτικά προτάγματα των εφήμερων κυβερνώντων. Ξεχνούν ότι τα πρόσωπα νοηματοδοτούν τους θεσμούς κι όχι το αντίθετο. Ξεχνούν ίσως, ότι στο παρελθόν υπήρξαν φωτισμένοι δάσκαλοι, οι οποίοι μνημονεύονται στην ιστορία της εκπαίδευσης, που δεν δίστασαν να διαφωνήσουν και να συγκρουστούν ανοιχτά, όταν λόγοι συνείδησης και επιστημονικής δεοντολογίας το επέβαλαν. Όμως σήμερα, είναι πολλοί αυτοί που συνειδητά ταυτίζονται με ένα σωρό ανεπαρκείς, που κατέλαβαν θέσεις με ποσοστώσεις, με ψεύτικα «χαρτιά», με ανύπαρκτες γλωσσομάθειες, με ελάχιστη διδακτική εμπειρία, με ημέτερη κομματική εύνοια … Και όμως όλοι αυτοί βαυκαλίζονται να λέγονται δάσκαλοι και συνάδελφοι. Να δέχονται να παίξουν το ρόλο του  επικριτή και τιμωρού, πιστοί στα κελεύσματα της εξουσίας, έτοιμοι να αποκαθάρουν την εκπαίδευση από τους ανεπαρκείς. Δεν θα πρέπει να κατοχυρώσουν πρώτα οι ίδιοι αυτούς τους τίτλους τιμής του «δασκάλου» και του «συναδέλφου»; Ήρθε η ώρα να το αποδείξουν.

Παραπληροφόρηση

Από πολλούς μπαίνει το δήθεν ερώτημα: υπάρχει αντιπρόταση; Τι θέλετε δηλαδή;

Βεβαίως υπάρχουν αντιπροτάσεις. Τις αναζήτησε κανείς; Έσκυψε κανείς με πραγματική διάθεση να βρει ουσιαστική λύση σε ένα τέτοιο θέμα; Τώρα όμως, που με το έτσι θέλω βάλανε τη φωτιά, οφείλουμε πρώτα να την σβήσουμε και μετά να δούμε τι χρώμα θα βάψουμε τους τοίχους!

Μια σημαντική απάντηση δίνει η σχολική σύμβουλος Σάμου, Δρ. Εβίτα Καραγεώργου,  ΠΕ 02,  που με κοινοποίηση της θέσης της, απέχει απ’ όλα αυτά, που άλλοι στηρίζουν ή ανέχονται. Λέει χαρακτηριστικά:

 «Η Αυτοαξιολόγηση επιτελείται ήδη στις σχολικές μονάδες:

• με τις καταργηθείσες ειδικότητες των ΕΠΑΛ και την υποχρεωτική διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών…
• με τα  κενά σε εκπαιδευτικούς που ακυρώνουν την ομαλή φοίτηση των μαθητών/τριών και καθιστούν άνιση τη συμμετοχή τους στις  Πανελλαδικές Εξετάσεις…
• με την υποβάθμιση των εκπαιδευτικών σε περιοδεύοντες σχολικούς επισκέπτες…
• με την κατάργηση της Ειδικής Αγωγής και κάθε υποστηρικτικής δομής του εκπαιδευτικού έργου των σχολείων…
• με την υποχρηματοδότηση των σχολικών μονάδων…
• με την εξάντληση των ψυχικών αποθεμάτων των εκπαιδευτικών και των Διευθυντών/ντριών των σχολικών μονάδων που αντί να οργανώνουν συλλογικά και να κατευθύνουν το παιδαγωγικό και μορφωτικό έργο του σχολείου τους, υποβιβάζονται σε επόπτες-πληροφοριοδότες του ηλεκτρονικού συστήματος παρακολούθησης MySchool που εγκαθιστά το Υπουργείο Παιδείας…
• με την σταδιακή προσπάθεια οι Σχολικοί Σύμβουλοι όχι μόνο να μην έχουν λόγο για κανένα από αυτούς τους σχεδιασμούς, αλλά να εκπίπτουν από αρωγοί του παιδαγωγικού και επιστημονικού έργου των σχολείων και των εκπαιδευτικών σε μεταφορείς-ελεγκτές των κεντρικών αποφάσεων της Διοίκησης…

Προκειμένου το έργο αυτό των εκπαιδευτικών να ολοκληρωθεί και να συνεχιστεί κατά την τρέχουσα σχολική χρονιά, ας μην προκαλέσουμε περαιτέρω αναταράξεις στο ήδη κλονισμένο εκπαιδευτικό τοπίο. Για το λόγο αυτό  προσωπικά επέλεξα να μη μετέχω στο σεμινάριο ενημέρωσης των Σχολικών Συμβούλων του Βορείου Αιγαίου…»

 Μιλάει δηλαδή για τα αυτονόητα που ζούμε. Για τις στρεβλώσεις και τα τραγικά που οι σημερινοί υπεύθυνοι υλοποιούν. Δεν γνωρίζουν τάχα οι υπεύθυνοι για τις επιλεκτικές αποσπάσεις σε βιβλιοθήκες και αρχεία του κράτους; Για το πώς επιβλήθηκαν από την κεντρική διοίκηση επιπλέον συνάδελφοι σε μη κενές θέσεις, ζητώντας απ’ τους διευθυντές να τους «κρύψουν», μην αναλαμβάνοντας οι υπεύθυνοι τις ευθύνες τους; Για την μη στελέχωση των ΚΕΔΔΥ; Για το εφεύρημα των  ΕΣΠΑ στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και στο μοίρασμα χρημάτων; Ακόμα και αυτή η «αυτοαξιολόγηση», ως ΕΣΠΑ,  έχει ένα σωρό χρήματα πίσω της, για ορισμένους βέβαια!  Όχι, αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα και όσοι συνεργάστηκαν μαζί τους, δεν μπορεί να είναι ούτε τιμητές, ούτε βαθμολογητές.

Πώς είναι δυνατόν να συνεχίσουν οι βαθμολογητές-τιμωροί να φέρουν τον τίτλο του  «συμβούλου» που εν σπέρματι κρύβει μέσα του την αγάπη και την κατανόηση για κάτι που θέλουμε να γίνει καλύτερο; Πώς να εξομολογηθεί ο δάσκαλος αδυναμίες για να δεχτεί «συμβουλές», όταν το επιτίμιο  είναι σκληρό, όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για τα αναίτια παιδιά του; Πώς να αφεθεί κάποιος, όταν η δαμόκλειος σπάθη  επικρέμεται; Όταν για ψύλλου πήδημα ο κάθε προϊστάμενος δύναται να σε τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί για «ανάρμοστη συμπεριφορά εντός ή εκτός υπηρεσίας»; Πώς, όταν ακόμα και αυτό το εργαλείο της επιμόρφωσης, έχει ιδιωτικοποιηθεί ή στην ουσία καταργηθεί;

Μια πρώτη αξιολόγηση

Ας γίνει επιτέλους μια επιτροπή για να ψάξει πόσο άξια πήραν τις θέσεις τους τα διάφορα στελέχη. Και όσοι βρεθούν, την τελευταία 20ετία λόγου χάρη, με πλαστά ή μη έγκυρα προσόντα, να επιστρέψουν το επίδομα θέσης που έπαιρναν όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό θα ήταν πράγματι μια μορφή «αυτοαξιολόγησης» και θα έβαζε τη βάση για μια νέα αρχή. Είναι μια πρόταση που αξίζει να την προσέξουν οι επίδοξοι διάδοχοι της εξουσίας.

Αν δεν επέλθει κάθαρση από το παλιό και φθαρμένο, με αλλαγή προσώπων και νοοτροπιών, δεν μπορεί να γεννηθεί και να στεριώσει το καινούργιο.

Τα παραπάνω βέβαια δεν απαλλάσσουν τον καθένα μας από την προσωπική ευθύνη. Κανείς δεν πρόκειται να μας σώσει αν εμείς οι ίδιοι δεν το αποφασίσουμε. Ναι, θέλουμε το καλό παράδειγμα της αντίστασης από τους άλλους, αλλά είναι και πράγματα που εξαρτώνται από μας. Ως πότε ο φόβος ή ο «ωχαδερφισμός» θα είναι βασικοί πυλώνες καθημερινής πρακτικής;

Ένα πρώτο παράδειγμα

Ευτυχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις, για να μην ισχυρίζονται κάποιοι πως είμαστε όλοι ίδιοι. Η παραίτηση του Καπαρού Βαγγέλη, από Διευθυντής του Γυμνασίου Αμμοχωρίου Φλώρινας, λέει πολλά: «…Φτάνει πια συνάδελφοι Διευθυντές, εμείς έχουμε τώρα τον λόγο, δεν μπορούμε να γίνουμε οι τιμητές του «εαυτού» μας, οι κριτές των συναδέλφων μας, οι εμπρηστές των συλλόγων. Γιατί όσο κι αν το πιστεύουμε, δεν θα γλυτώσουμε, θα μας πετάξουν και εμάς, αφού πρώτα μας χρησιμοποιήσουν και μας αποξενώσουν από τους δίπλα μας. Τώρα είναι η δική μας ευθύνη. Ας γίνουμε ένα με τους συναδέλφους μας. Ας σκεφτούμε ότι είμαστε σπλάγχνα από τα σπλάγχνα τους. Είμαστε και εμείς εκπαιδευτικοί. Πώς μπορούμε να γίνουμε τιμητές και αίτιοι της μισθολογικής καθήλωσης και της πιθανής αποπομπής των συναδέλφων μας; Πώς μπορούμε να κρίνουμε τον συνάδελφο που αγωνίζεται, σε εποχές δύσκολες, με πάθος αλλά και πόνο,  για τους μαθητές του και τα παιδιά μας; Η παιδεία θέλει όραμα, θέλει πάθος, θέλει αγάπη, θέλει θυσία, θέλει δημιουργικότητα. Η παιδεία είναι πάντα δημοκρατική. Δεν μπορεί να αποδώσει σε καθεστώς φόβου, έντονης υποκριτικότητας, προσωπικής κατάθλιψης, καθημερινού καταναγκασμού… Σ’ αυτό λοιπόν το σχολείο δεν μπορώ να ανεχθώ να επιβληθούν τυπικότητες, γραφειοκρατικές αστειότητες, καταπιεστικές διαταγές, ανελεύθερες επιβολές. Δεν μπορώ να γίνω μέρος της διάλυσης. Γιατί η διάλυση θα αρχίσει μέσα στο σύλλογο, από τη διχόνοια, την αντιπαλότητα, τον ανθρωποφάγο ανταγωνισμό… Το σχολείο των αγέλαστων «προσώπων», των μαυροντυμένων «εισαγγελέων», των απόμακρων «δικαστών», των ποταπών κολάκων, που επιχειρείται σήμερα να επιβληθεί, δεν μου ταιριάζει. Γι αυτό και δεν μπορώ να το διευθύνω. Δεν αισθάνομαι «ικανός» να διευθύνω ένα τέτοιο σχολείο. Δεν μπορώ να διευθύνω παραβλέποντας τα οράματά μου, τη συνείδησή μου, τον λόγο μου, μόνο και μόνο για να διατηρήσω τη θέση μου…»

Στην αποικία μας

Και το πιο ακραίο, ξεχνάμε ότι η αποικία μας βολοδέρνει στις επιταγές του μνημονίου και των κυβερνητικών φερέφωνων της τρόικας. Ότι αυτά που μας συμβαίνουν, δυστυχώς, επιβάλλονται και δεν επιλέγονται ως τα κάλλιστα και ωφέλιμα με στόχο τη βελτίωση. Άλλωστε η βελτίωση δεν μπορεί να έχει ως στόχο την οικονομική εξαθλίωση ή τον υποχρεωτικό αποκεφαλισμό προκαθορισμένου ποσοστού. Από μόνες τους αυτές οι επιβολές, της κατηγοριοποίησης – βαθμολόγησης το μόνο που θα καταφέρουν είναι ο άκρατος ανταγωνισμός, η υποκρισία, ο «θάνατός σου η ζωή μου», η ανθρωποφαγία…

Αυτό που έρχεται στην εκπαίδευση θα είναι πολύ βάρβαρο να το σηκώσουν στις πλάτες τους έντιμοι εκπαιδευτικοί.

 

Εξαιρετικά αφιερωμένο:

Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν όμως χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου όμως ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

[…]

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης 

Γιώργος Ηλ. Τσιτσιμπής

Μια φορά και έναν καιρό...

Σε κάθε περίπτωση, στόχος της αξιολόγησης του έμψυχου δυναμικού της σχολικής μονάδας είναι η τιμωρία μέσω του αποκλεισμού από τις προαγωγές –βλέπε αύξηση μισθού- και, ακόμη χειρότερα, οι απολύσεις. 

Στην αίθουσα της έκτης δημοτικού , σ’ ένα νησί του νότιου αιγαίου το 1977, την τέταρτη ώρα της Γεωγραφίας, δεν θα ‘λεγες πως δεν ακούγεται κιχ! Ιαχές θριάμβου ακούγονται και μαύρα γάντια εκτοξεύονται στο ταβάνι για να προσγειωθούν στα γυαλιά του δασκάλου-διευθυντή που μόλις μπαίνει. Σε πείσμα των καιρών, καμία βέργα δε φαίνεται στον ορίζοντα. Απεναντίας, ο δάσκαλος-διευθυντής χαμογελά, πιάνει τελετουργικά το γάντι και λέει : «Η… ρίψασα –γυναικείο φαίνεται-  να πάρει τα κλειδιά και ν’ ανοίξει το εργαστήριο». Εργαστήριο εστί η αίθουσα που φιλοξενεί το μηχάνημα προβολής slides, τον πολύγραφο που τυπώνεται η εφημερίδα του σχολείου, εργαλεία για πειράματα φυσικής, χειροτεχνίες παιδιών και άλλα πολλά. Η τάξη μετακομίζει και το πάρτι του μαθήματος αρχίζει, με προβολή. Λιμάνι Ρόδου. CUT! Κάστρο Λίνδου. CUT! Κοιλάδα Πεταλούδων. CUT! Χτύπημα στην πόρτα. CUT! Παγωμένο χαμόγελο δασκάλου-διευθυντή. CUT! Ο επιθεωρητής μπαίνει γραβατωμένος και αγέρωχος. Χαράς ευαγγέλιο για τους  "κακούς" μαθητές, αδιαφορία απ’ τους "καλούς" - στην τελική σήμερα ο δάσκαλος εξετάζεται, το ξέρουν το κόλπο- αγωνία για το δάσκαλο-διευθυντή. Τώρα πρωτοπορεί που κάνει μάθημα με slides ή λουφάρει που δεν παραδίδει μιλώντας διαρκώς; Τώρα αν σηκώσει για μάθημα τον/την "στασιμία" θα είναι ανίκανος ή με 40 παιδιά στην τάξη και πάλι καλά τα καταφέρνει. 

"Πού βρίσκεται η Λίνδος;" Πρώτα ο αγέρωχος - γραβατωμένος. Σαράντα ζευγάρια μάτια καρφώνονται στην μπορντό γραβάτα με τις πράσινες μικρές βουλίτσες και δεν απαντούν. Σταγόνες ιδρώτα στο μέτωπο δασκάλου-διευθυντού, σπίθες θυμού στα μάτια του επιθεωρητού - λουφάρεις δάσκαλε!- μούγκα κατ’ εξακολούθηση οι μαθητές, προεφηβάκια γαρ, παρ’ ότι ξέρουν, κάνουν χάζι την άσκηση εξουσίας που δεν τους αφορά. Ο δάσκαλος-διευθυντής μάλλον δεν προήχθη. Έτσι απλά! Την επόμενη χρονιά διευθυντής έγινε εκείνος με τα λιγότερο αριστερά φρονήματα. Τι κι αν οι μαθητές ήξεραν ακόμη και  τη "Δωρική Εξάπολη"; Τι κι αν οι 20 στους 40 τελείωσαν πανεπιστήμιο αργότερα; Τι κι αν ο δάσκαλος δίδασκε με τη μέθοδο που χρόνια μετά ονομάστηκε "project", η απίστευτη μοντερνιά των καιρών μας;

Η συμπαθέστατη κοινωνική και οικονομική τάξη των εκπαιδευτικών, ειδικά της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει άραγε αποτυπωμένη στο DNA της συλλογική μνήμη, απαρτιζόμενη από τέτοιου τύπου προσωπικές εμπειρίες ή την έχει απολέσει στο βωμό της "αξιολόγησης", της "αξιοκρατίας", της δίψας της εξουσίας των στελεχών της εκπαίδευσης; Πόσο αλλιώτικη από τη δεκαετία του 1970 μπορεί να είναι σήμερα η τόσο απαραίτητη αξιολόγηση των εκπαιδευτικών; Τι παραπάνω θα προσφέρει στην εποχή του άκρατου νεοφιλελευθερισμού, σ’ ένα ολοένα και πιο ταξικό σχολείο όπου διδάσκοντες και διδασκόμενοι θα ‘ναι απολίτικοι και θα σκύβουν το κεφάλι ακόμη κι αν δεν τους το ζητά κανείς; Ενδεχομένως τα μέγιστα. Άλλωστε πλέον η παιδεία και η υγεία χρήζουν οργάνωσης με αρχές management και πρέπει να αποδίδουν εμπορεύσιμα ανταγωνιστικά προϊόντα. Τι κι αν τα προϊόντα είναι ανθρώπινα πλάσματα; Ανθεκτικά μα και αναλώσιμα, έτσι  πρέπει να κατασκευαστούν για να ναι χρήσιμα. Τουτέστιν, ο δάσκαλος πρέπει να είναι πρωτίστως ικανός ή υπάκουος, αποκλίνων ή πρωτοπόρος, συστημικός και πειθαρχημένος ή σκεπτόμενος και πολιτικοποιημένος; 

Σε κάθε περίπτωση, στόχος της αξιολόγησης του έμψυχου δυναμικού της σχολικής μονάδας είναι η τιμωρία μέσω του αποκλεισμού από τις προαγωγές –βλέπε αύξηση μισθού- και, ακόμη χειρότερα, οι απολύσεις. Όσο για τις σχολικές μονάδες, η καλύτερη κερδίζει. Αλλά ποια; Αυτή με τους δασκάλους που κάνουν τα προωθημένα προγράμματα ή η άλλη, αυτή που έχει χουβαρδά σπόνσορα; Ο άξιος κερδίζει!

Μα στη συλλογική μας μνήμη δεν είναι αποτυπωμένο πως συνήθως τα κριτήρια για την «αξιοκρατία» τα βάζει η κυρίαρχη αστική τάξη και συνήθως τα τέκνα της επιβραβεύει. Πόσες πιθανότητες έχει ένα σχολείο σε νησί του Νοτίου Αιγαίου, με εκπαιδευτικούς που τοποθετούνται «καλό Δεκέμβρη» να «κερδίσει εκείνο των Βορείων προαστίων της Αθήνας; Για να μην μιλήσουμε για τις διαφορές στο ευρύτερο πολιτιστικό περιβάλλον των μαθητών και τις επιδράσεις τους στην εκπαίδευση…

Και για την ιστορία: ο επιθεωρητής της υπόθεσης ήταν συγγενής πρώτου βαθμού γνωστού περιφερειάρχη πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και η ρίψασα το γάντι η υπογράφουσα.

Υ.Γ.1) Άσχετο: Τι δουλεία έχει μεγαλοστέλεχος εταιρείας να βγάζει λόγο κατά την ορκωμοσία πτυχιούχων  πληροφορικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θες/νίκης; Ο ευρών την απάντηση αμείβεται.

Υ.Γ.2)Σχετικό: Γιατί το 2014 εκκρεμούν πειθαρχικές διώξεις εναντίων πολλών αριστερών δασκάλων; Ο ευρών την απάντηση αμείβεται εις διπλούν.

(Αναδημοσίευση από τους Πολίτες) http://left.gr/news/mia-fora-ki-enan-kairo-itan-i-axiologisi