Πέμπτη 27 Μαρτίου 2014

Σχετικά με τη νέα εγκύκλιο του Υπουργού Παιδείας για την αυτοαξιολόγηση


  Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255                              

FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338                              


e-mail: olme@otenet.gr                                                           Αθήνα, 26/3/2014

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σχετικά με τη νέα εγκύκλιο του Υπουργού Παιδείας για την αυτοαξιολόγηση

 

 

Δυο μέρες μετά και την τυπική επικύρωση των πρώτων απολύσεων στη Δημόσια Εκπαίδευση, το Υπ. Παιδείας ξαναχτυπά. Ακολουθώντας σταθερά το δρόμο του αυταρχισμού και της καταστολής και επιχειρώντας να επιβάλει το δόγμα «νόμος και τάξη», προχώρησε στην έκδοση νέας εγκυκλίου για την αυτοαξιολόγηση, την οποία υπογράφει ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλος.

Είναι φανερή η προσπάθεια του κ. υπουργού να κάμψει τις αντιστάσεις της Εκπαιδευτικής Κοινότητας και να επιβάλει τον αντιδραστικό αντιεκπαιδευτικό μηχανισμό της αυτοαξιολόγησης / αξιολόγησης, μηχανισμό του αντιδραστικού ελέγχου και των απολύσεων. Στην προσπάθειά του αυτή καταστρατηγεί ακόμα και το δικό του νόμο, που ορίζει σαφώς ότι την απόφαση για τη συγκρότηση ομάδων εργασίας τη λαμβάνει ο Σύλλογος Διδασκόντων σε κάθε σχολείο.

Με την εγκύκλιο αυτή, που αποτελεί μια ακόμα επικίνδυνη αυταρχική  πρόκληση για τον κλάδο (κατάργηση του ρόλου του Συλλόγου  Διδασκόντων) και που για ακόμα μια φορά ασκεί πολιτική με εκβιασμούς και φόβο, το ΥΠΑΙΘ ομολογεί ανοικτά  ότι η πολιτική του συναντά την αποφασιστική αντίθεση των εκπαιδευτικών και δεν περνά.

Η εξέλιξη αυτή φανερώνει τις δυνατότητες που έχει ο συλλογικός μας αγώνας ενάντια στις πολιτικές που τσακίζουν εργατικά και μορφωτικά δικαιώματα  και επιχειρούν να  προσαρμόσουν το δημόσιο σχολείο στις επιδιώξεις της αγοράς και των επιχειρήσεων.

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ καλεί όλους τους συναδέλφους, αυτή την ιδιαίτερη στιγμή, να ενισχύσουν τη συσπείρωση τους και τις συλλογικές αντιστάσεις τους με όλους τους δυνατούς τρόπους (αποφάσεις συλλόγων, ψηφίσματα, μη συμμετοχή στις ομάδες εργασίας με δεδομένη τη μη υποχρεωτικότητα).

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ καλεί τους Διευθυντές των σχολείων και τους σχολικούς συμβούλους να μην αποδεχθούν το ρόλο που τους επιβάλλει το ΥΠΑΙΘ – να μετατραπούν σε ομήρους και εκτελεστικά όργανα μιας πολιτικής που καρατομεί τα δικαιώματα και τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών και φτιάχνει σχολεία που παράγουν φτηνό εργατικό δυναμικό. Τους καλεί να στηριχτούν στις συλλογικές αποφάσεις και να συμπαραταχθούν με τον αγωνιζόμενο κλάδο για την απόκρουση αυτών των πολιτικών.

Καλεί τις ΕΛΜΕ να κλιμακώσουν την πάλη τους οργανώνοντας την ενημέρωση των συναδέλφων, των γονέων και των τοπικών κοινωνιών για τις συνέπειες των μηχανισμών της αξιολόγησης και του νόμου για το «νέο» λύκειο, να παρεμβαίνουν αποφασιστικά σε όλες τις περιπτώσεις ακραίων αυταρχικών και αντιδημοκρατικών συμπεριφορών διευθυντών και σχολικών συμβούλων, καλώντας τους να λογοδοτήσουν στις γενικές συνελεύσεις.

Δηλώνουμε ότι σε συντονισμό με τους Συλλόγους Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και τη ΔΟΕ θα συνεχίσουμε  τη μάχη για να ματαιωθούν τα σεμινάρια για τους σχολικούς συμβούλους και να ακυρωθούν τα σεμινάρια επιμόρφωσης των διευθυντών όταν επιχειρηθούν.

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ διερευνά τη δυνατότητα και νομικών ενεργειών ενάντια στην επιβολή της αξιολόγησης.

Καλεί τις ΕΛΜΕ να ορίσουν γενικές συνελεύσεις με θέματα διαθεσιμότητες / απολύσεις , αξιολόγηση και τη λήψη μέτρων για την ενίσχυση της πανεργατικής απεργίας στις 9/4, την εβδομάδα από 31/3 ως 3/4.

 

Όλοι στον αγώνα, για να μην περάσει η πολιτική που υπονομεύει το δημόσιο και δωρεάν σχολείο.

 

 

 

ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ!


 Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255                              

FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338                              


e-mail: olme@otenet.gr                                                           Αθήνα, 26/3/2014

 

 

ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ!

 

            Συνεχίζουμε το επόμενο διάστημα τις κινητοποιήσεις:

 

·         ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ

·         ενάντια στις διαθεσιμότητες και τις απολύσεις εκπαιδευτικών της Τεχνικής – Επαγγ. Εκπ/σης, τις πρώτες απολύσεις μονίμων δημ. υπαλλήλων μετά από 100 χρόνια χωρίς, επιπλέον, να προβλέπεται καμία προστασία από το νόμο (αποζημίωση, ταμείο ανεργίας, υγειονομική περίθαλψη, κ.λπ.)

·         ενάντια στην αξιολόγηση που θα οδηγήσει στην κατηγοριοποίηση – κλείσιμο σχολείων και στη δημιουργία νέων διαθεσιμοτήτων – απολύσεων εκπαιδευτικών,

·         ενάντια στην υλοποίηση του ν. 4186/13, με κορυφαίο αίτημα να ακυρωθεί η εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων στις φετινές εξετάσεις της Α΄ Λυκείου.

 

            Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ καλεί τους εκπαιδευτικούς να συμμετάσχουν στις παρακάτω κινητοποιήσεις το επόμενο διάστημα:

 

            (α)        Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπ. Παιδείας που θα πραγματοποιούνται «σεμινάρια επιμόρφωσης» των σχολ. Συμβούλων την Παρασκευή, 28/3 στις 3 μ.μ. για να εκφράσουμε την πλήρη αντίθεση του κλάδου μας στην προωθούμενη αξιολόγηση

 

(β)        Συλλαλητήριο στα Γιάννενα το Σάββατο, 29/3/14 στις 12.30 μ.μ. κατά τη διάρκεια του 10ου Εκπαιδευτικού Συνεδρίου που θα πραγματοποιηθεί εκεί από 28-30/3/2014.

 

(γ)        Συλλαλητήριο στην Αθήνα, την Κυριακή 30/3/2014 στις 6 μ.μ. στο Σύνταγμα, κατά τη συζήτηση στη Βουλή των νέων μέτρων και της συμφωνίας με την τρόϊκα που προωθεί η κυβέρνηση.

 

(δ)        Συλλαλητήριοπου πραγματοποιείται με αφορμή τη συνεδρίαση του ECOFINστην Αθήνα την Τρίτη, 1/4/2014 στις 6 μ.μ. στην Πλατ. Κλαυθμώνος

 

            (ε)        Πραγματοποίηση Γεν. Συνελεύσεων σε όλες τις ΕΛΜΕ και περιοδείες στα σχολεία των Δ.Σ. των ΕΛΜΕ μαζί με τις Επιτρ. Αγώνα, με στόχο την καλύτερη προετοιμασία τις 24ωρης πανεργατικής κινητοποίησης στις 9/4/14.

 

            (Στ)      Συμμετοχή στην 24ωρη Πανεργατική απεργία την Τετάρτη, 9 Απρίλη και στα απεργιακά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα.

 

            Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ αποφάσισε,επίσης, να ζητήσει συνάντηση με τον Υπουργό Παιδείας και να παρέμβει στο Υπ. Διοικητικής Μεταρρύθμισηςγια το θέμα των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων.

 

            Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ καλεί τις ΕΛΜΕ να αναδείξουν το επόμενο διάστημα, με κάθε πρόσφορο μέσο (εκδηλώσεις-συζητήσεις, συσκέψεις, διανομή υλικού, κ.ά.), σε συνεργασία με γονείς και μαθητές, την αναγκαιότητα να καταργηθεί ο αντιεκπαιδευτικός νόμος 4186/2013 με ιδιαίτερη αιχμήνα μην εφαρμοστεί η Τράπεζα Θεμάτων στις φετινές εξετάσεις της Α΄ Λυκείου.

 

 

 

 

Τετάρτη 26 Μαρτίου 2014

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών


 Ενάντια σε απολύσεις – αξιολόγηση – νέο λύκειο είναι μονόδρομος η κεντρική απεργιακή σύγκρουση

Η επίθεση κλιμακώνεται σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς: Αφού η κυβέρνηση έκανε ένα σημαντικό βήμα στο κύριο μέτωπο (των απολύσεων), προχωράει στα επόμενα βήματα, όπως ακριβώς είχαμε εκτιμήσει. Πρώτος σταθμός η επιβολή της αυτοαξιολόγησης δύο μόλις μέρες μετά τις 22 Μάρτη. Ας ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα:

Για τις διαθεσιμότητες / απολύσεις: Ο δρόμος άνοιξε – κανείς δεν ξέρει ακόμα τα πραγματικά νούμερα

Οι πρώτες απολύσεις εκπαιδευτικών είναι γεγονός. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν δυστυχώς τις πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις καθώς τα νούμερα των απολύσεων δείχνουν ότι θα είναι πολύ μεγαλύτερα από ό,τι παρουσίαζε η κυβέρνηση, πόσο μάλλον από τις υποτιθέμενες δεσμεύσεις για καμία απόλυση. Για την ώρα η κυβέρνηση μιλάει για 200 απολύσεις εκπαιδευτικών (και περίπου το δέχεται και η συνδικαλιστική ηγεσία), αλλά ταυτόχρονα, η λίστα του ΑΣΕΠ παρουσιάζει 670 που δεν συμπεριλαμβάνονται σε λίστες. Ταυτόχρονα, ακόμα και οι οριστικοί πίνακες για ΙΕΚ-ΣΕΚ δεν είμαστε καθόλου σίγουροι πόσο θα αντιστοιχιστούν τελικά σε θέσεις εργασίας. Ενώ οι απολύσεις σχολικών φυλάκων φτάνουν τις 1700. Οπως και νάχουν τα νούμερα (τα οποία εκτιμάμε ότι θα ξεκαθαρίσουν μετά τις εκλογές), ο δρόμος άνοιξε.

 

Το σύστημα έκανε ένα σημαντικό βήμα για να ικανοποιήσει τον παλιό πόθο του να συντρίψει κάθε θύλακα μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Η εξέλιξη αυτή θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στο δημόσιο σχολείο, σε όλο το δημόσιο αλλά και τον ιδιωτικό τομέα και θα συμπαρασύρει το σύνολο των εργασιακών σχέσεων σε παραπέρα επιδείνωση. Η ΕΕ, το κεφάλαιο, τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, όλος ο εσμός που παρασιτεί κλέβοντας τον ιδρώτα του εργαζόμενου λαού μπορεί να νιώθει αγαλλίαση. Ας μη βιάζονται όμως.

 

Ας μη βιάζεται και ο Μητσοτάκης να… «αποκαταστήσει το ζήτημα ηθικής τάξης που προκύπτει» (πόσο ξετσίπωτοι!) προωθώντας τροπολογία που προβλέπει επίδομα ανεργίας για τους απολυμένους δημοσίους υπαλλήλους, επιδιώκοντας να εμπεδώσει άρον - άρον ως δεδομένο το πέρασμα των απολύσεων αυτών και των επόμενων.

 

Για την αυτοαξιολόγηση - αξιολόγηση

Όταν άνοιξε το ζήτημα των Συλλόγων Διδασκόντων για το ζήτημα της αυτοαξιολόγησης, στηρίξαμε αποφασιστικά τη μάχη που δόθηκε στους συλλόγους αλλά επιμέναμε ότι η μάχη δεν μπορεί να δοθεί αποτελεσματικά στο πλαίσιο της ανυπακοής αλλά  πως χρειάζεται κεντρική σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική. Συγκεκριμένα, γράφαμε:

«Η κυβέρνηση δε θα κάνει πίσω επειδή ακόμα και αν οι σύλλογοι διδασκόντων δεν προχωρήσουν σε ορισμό ομάδων εργασίας, ακόμα κι αν διαλυθούν τα σεμινάρια. Ακόμα και αν επαναληφθεί το (ηθικό) χαστούκι που έφαγε όταν κάλεσε σε εθελοντική εφαρμογή της αυτοαξιολόγησης και δε βρήκε πρόθυμους (αν και το περιβάλλον σήμερα είναι πολύ πιο δυσμενές και τρομοκρατικό), θα προχωρήσει σήμερα παρακάμπτοντας τον… εθελοντισμό και εφαρμόζοντας την πρακτική του «εντέλλεσθε».» (1/11/2014)

Αυτό ακριβώς κάνει η κυβέρνηση με την τελευταία εγκύκλιο. Δείχνοντας καθαρά ότι η επίθεση του συστήματος ενάντια στους εκπαιδευτικούς (αλλά και σε όλους τους εργαζόμενους) δεν ανατρέπεται με κόλπα ούτε με μάχες οπισθοφυλακών.

Συνολικά, τα ζητήματα των απολύσεων, της αξιολόγησης και του νέου λυκείου συνδέονται με στρατηγικές επιλογές της ΕΕ και του συστήματος συνολικά και άρα η αντιπαράθεση για αυτά έχει αντικειμενικά διαστάσεις κεντρικής σύγκρουσης. Δεν μπορεί να δοθεί με κινήσεις συμβολικές και χαμηλής έντασης. Οι ομοσπονδίες αλλά και παρατάξεις της αριστεράς που τόσο καιρό προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλό τους δε θα μπορούν να το κάνουν άλλο.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Όσο μας αφορά τα συμπεράσματα των εξελίξεων είναι ξεκάθαρα. Το ίδιο ξεκάθαροι είναι και οι στόχοι αλλά και η πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε:

1.      Η επίθεση ενάντια στους εκπαιδευτικούς θα γνωρίσει άμεσα νέα κλιμάκωση. Εκτιμάμε ότι μετά τις εκλογές θα ζήσουμε βομβαρδισμό αντιδραστικών εγκυκλίων.

2.      Το ζήτημα των απολύσεων είναι ανοιχτό και προς ανατροπή! Δεν μπαίνουμε σε λογικές επιδομάτων ανεργίας και αποζημιώσεων.

3.      Κεντρικοί στόχοι του αγώνα:

Α) ανατροπή των απολύσεων – όλοι πίσω στις δουλειές τους

Β) ανατροπή του θεσμικού πλαισίου αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης – υποχρεωτικών μεταθέσεων – μετατάξεων, όλου δηλαδή του πλέγματος διάλυσης των εργασιακών σχέσεων

Γ) ανατροπή του νέου λυκείου και της τράπεζας θεμάτων – αγώνας ενάντια στους ταξικούς φραγμούς

4.      Αμεσα γενικές συνελεύσεις. Να τεθεί προς συζήτηση στον κλάδο η ανάγκη της άμεσης απεργιακής κλιμάκωσης μέχρι και στις εξετάσεις.

5.      Για την άμεση πρακτική στάση στο ζήτημα της αυτοαξιολόγησης:

Α) Συνεχίζουμε σε Συλλόγους να μη συγκροτούμε ομάδες

Β) Καλούμε τις ΟΛΜΕ/ΔΟΕ να καλέσει μαζικά τους συναδέλφους να μη συμμετέχουν

Γ) Καλούμε τις ΟΛΜΕ/ΔΟΕ να καλέσει τους διευθυντές να παραιτηθούν. Σε κάθε περίπτωση είναι φανερό ότι σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, οι διευθυντές θα είναι ο βασικός κρίκος εφαρμογής της αντιλαϊκής πολιτικής στα σχολεία. Πλέον δεν υπάρχει πάτημα σε δύο βάρκες. Ή από δω ή από κεί!

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Τα καθήκοντα είναι δύσκολα.  Αλλά είναι ο μόνος δρόμος για να υπερασπίσουμε όχι το επίπεδο της ζωής μας αλλά την ίδια τη ζωή μας. Είναι αυτό που στην πραγματικότητα χρωστάμε εμείς. Στους ίδιους τους εαυτούς μας, στα παιδιά μας, στους συναδέλφους μας που πετάχτηκαν στο δρόμο. Και που θα γυρίσουν πίσω με τους αγώνες μας!

  

deltioake.blogspot.com                                                                                                                          25/3/2014

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

 ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Βρισκόμαστε λίγα μόλις 24ωρα από τις απολύσεις εκατοντάδων συναδέλφων μας με την λήξη της οχτάμηνης διαθεσιμότητας στις 22 του Μάρτη. Σ΄αυτές τις μαύρες μέρες η σκέψη και η αγωνία όλων των δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα και τα λαικά δικαιώματα και των ανένταχτων αγωνιστών πρέπει να είναι στο πως θα ανατρέψουμε αυτήν την πολιτική που θυσιάζει ανθρώπινες ζωές στο βωμό της εξυπηρέτησης των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων της τρόικας και των ντόπιων υποτακτικών της.

Σε μια τέτοια στιγμή φαντάζει και είναι ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ για τους εκατοντάδες ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ μας, το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να προχωράει σαν «να μην τρέχει τίποτε» στη διοργάνωση... Εκπαιδευτικού Συνεδρίου για το Λύκειο!!

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις φρονούν πως έστω και τώρα, στο παρά πέντε, και σε ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης προς τους απολυμένους συναδέλφους μας, το  Δ.Σ. της ομοσπονδίας μας, πρέπει να ΑΚΥΡΩΣΕΙ το Συνέδριο αυτό και να τοποθετήσει  όλα τα χρήματα που θα διατίθονταν γι αυτό σε ΤΑΜΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ για αυτούς τους συναδέλφους.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών καλούν την κάθε δύναμη και ιδιαίτερα αυτές που αναφέρονται στην αριστερά και στο κίνημα να πάρουν ανοιχτή και καθαρή θέση. 

 

25/3/2014

 

“ Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι”.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Ν.ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ "ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ"
ΒΑΛΒΗ 3Α – 43100 ΚΑΡΔΙΤΣΑ
ΤΗΛ.& FAX: 24410 26074
 Email: Sekpekar@otenet.gr
               
 



“ Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι”.

Απάντηση στην ανακοίνωση της ΠΕΕΔ για απειλές και διαγραφές μελών της.


 Η παραπάνω παροιμία θα μπορούσε να δοθεί ως απάντηση στo δημοσίευμα της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών σχολικών μονάδων Α/θμιας Εκπ/σης στις 14/3/14. Η ΠΕΕΔ με δελτίο τύπου αναφέρεται στην έντονη προσπάθεια εκφοβισμού των στελεχών της εκπαίδευσης και επικαλείται τη διαγραφή της διευθύντριας από το σύλλογο της Καρδίτσας.
Ως ΔΣ του συλλόγου Π.Ε Καρδίτσας, θεωρούμε χρέος μας να παρουσιάσουμε τα πραγματικά γεγονότα, της άλλης όψης του νομίσματος.

Τα συμπεράσματα δικά σας….

  «Η Ένωση Διευθυντών στηρίζει τους συναδέλφους διευθυντές στον πολυσύνθετο και πολυεπίπεδο ρόλο τους και τους καλεί να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο το ήρεμο κλίμα και τη συνεργατική δράση στις σχολικές τους μονάδες. Τα θέματα της εκπαίδευσης μπορούν να λυθούν μόνο με ενωμένους τους εκπαιδευτικούς, με διάλογο και  διατύπωση προτάσεων και όχι με απειλές και διαγραφές», απόσπασμα από την ανακοίνωση της ΠΕΕΔ.
 Στην προκειμένη όμως περίπτωση, η εν λόγω διευθύντρια, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα αφότου ανέλαβε τη διεύθυνση της συγκεκριμένης σχολικής μονάδας, φρόντισε με τη συμπεριφορά της και τους χειρισμούς της να διαταραχτεί η  επιδιωκόμενη συνεργατική σχέση και το ήρεμο κλίμα. Για μια σειρά ζητημάτων που αφορούσαν δράσεις του σχολείου, αποφάσιζε μόνη της χωρίς να ενημερώνει ή να συζητά με τους εκπαιδευτικούς, υποτιμούσε την προσφορά τους, απαξίωνε τη λειτουργία του συλλόγου διδασκόντων και τους ίδιους, έκανε δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από αυτό που προτρέπει η ίδια η ΠΕΕΔ για τα μέλη της.  
 Η σταγόνα που έκανε να ξεχειλίσει το ποτήρι ήταν η προσπάθεια από μέρους της διευθύντριας να υπογραφεί το πρακτικό για την ΑΕΕ και τη συγκρότηση ομάδων. Οι εκπαιδευτικοί,  χωρίς καν να αρνηθούν τη συμμετοχή τους στη συγκρότηση ομάδων, ζήτησαν αναστολή της διαδικασίας ώστε να υπάρξει η προβλεπόμενη και από τη νομοθεσία ενημέρωση. Άλλωστε αυτή ήταν και η έκκληση του ΔΣ του Συλλόγου μας προς τους συναδέλφους, όταν επισκέφτηκε τη σχολική μονάδα πριν τη συνεδρίαση. Ενημέρωσε δε τη διευθύντρια για τη θέση του κλάδου σχετικά με την αυτοαξιολόγηση, επικαλούμενο τόσο τις αποφάσεις της ΔΟΕ όσο και της Γενικής συνέλευσης του Συλλόγου και  της ζητήθηκε να μη τεθεί το ζήτημα της συγκρότησης ομάδων προς συζήτηση στην επικείμενη συνεδρίαση.
 Η διευθύντρια αγνόησε  όχι μόνο την πρόταση του ΔΣ, αλλά και την ομόφωνη πρόταση του συλλόγου διδασκόντων, ζητώντας να υπογραφεί εκείνη τη στιγμή το πρακτικό που η ίδια είχε ετοιμάσει από πριν. Όταν σύσσωμος ο σύλλογος διδασκόντων αποχώρησε από τη συνεδρίαση δεν δίστασε να προχωρήσει και σε προσωπικές απειλές.
Ακολούθησαν συναντήσεις με τους εκπαιδευτικούς οι οποίοι ζήτησαν την συμπαράσταση του Συλλόγου. Το ΔΣ  πήρε την πρωτοβουλία και πραγματοποίησε συνάντηση με τη διευθύντρια, ζητώντας της να προσπαθήσει να εκτονώσει την κατάσταση. Μάταια όμως.
Από μέρους μας  θεωρούμε ότι εξαντλήσαμε όλες τις δυνατότητες προκειμένου να εξομαλυνθούν τα πράγματα. Όταν όμως από τη μεριά της διεύθυνσης εξαπολύονται απειλές προς τους συναδέλφους και γενικά το όλο κλίμα δυσχεραίνει την ομαλή λειτουργία του σχολείου και την απρόσκοπτη εκτέλεση του έργου των εκπαιδευτικών, τότε χρέος μας είναι να σταθούμε δίπλα στον κάθε εκπαιδευτικό και να τον υπερασπιστούμε. Αυτός εξάλλου είναι και ο κύριος λόγος ύπαρξης του σωματείου μας. Σημειώστε δε, πως δεν διέγραψε το ΔΣ αλλά η Γενική Συνέλευση και μάλιστα με  134 υπέρ, 7 λευκά και κανένα κατά.
Γνωρίζουμε πως οι καιροί είναι δύσκολοι και οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να είναι ενωμένοι. Ενωμένοι όμως στην προάσπιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων και ενάντια σε ενέργειες και τακτικές που στοχεύουν στη διάσπαση του κλάδου.

 

Το ΔΣ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Καρδίτσας

Τρίτη 25 Μαρτίου 2014

1821-2014


24 Μαρτίου 1999.Μια θλιβερή επέτειος


Για τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας που άρχισαν στις 24 Μάρτη του '99

ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Τα Βαλκάνια μετά την ανατροπή του παγκόσμιου συσχετισμού δυνάμεων το 1989 αποτέλεσαν πεδίο άγριου ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστών. Η κατάρρευση ενός ολόκληρου μπλοκ χωρών (του ανατολικού δηλαδή) απελευθέρωσε για τις βλέψεις των δυτικών ένα τεράστιο ζωτικό χώρο και έθεσε επί τάπητος το ζήτημα του ξαναμοιράσματος του κόσμου και των σφαιρών επιρροής. Η Γιουγκοσλαβία, για λόγους που θα δούμε αμέσως παρακάτω, αποτέλεσε το πρώτο επίδικο κομμάτι λείας του λυσσασμένου ανταγωνισμού μεταξύ των ιμπεριαλιστικών αρπακτικών.
Η Γερμανία έχει την επίσημη και ανεπίσημη πρωτοβουλία για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Οι Γερμανοί νομίζουν πως θα αποτελέσουν τον ηγεμόνα της ανατολικής Ευρώπης μετά την προσάρτηση της Αν.Γερμανίας. Έτσι παίρνει πρώτη την πρωτοβουλία και ανάβει το φιτίλι του εμφυλίου στην Κροατία και κάνει την υπέρβαση έναντι των  ΗΠΑ, δείχνοντας ταυτόχρονα με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τον πρωταγωνιστικό ρόλο που θέλει να διεκδικήσει για λογαριασμό της στο πλαίσιο της νέας τάξης πραγμάτων, όπως αυτή διατυπώνεται την περίοδο '90-'92 από τον πατέρα Μπους. Η πολιτική της νέας τάξης αποτελεί την πρόταση των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών προς το υπόλοιπο δυτικό στρατόπεδο για τη μοιρασιά της ψυχροπολεμικής νίκης. Βέβαια η λέξη μοιρασιά δεν συνάδει με τις ολοκληρωτικές ορέξεις των ΗΠΑ, οι οποίες διεκδικούν για λογαριασμό τους τη μερίδα του λέοντος. Έτσι λοιπόν πολύ γρήγορα ο γερμανικός τυχοδιωκτισμός φτάνει στα όριά του. Αποδεικνύεται ότι οι οικονομικές εξορμήσεις της «ενωμένης» Γερμανίας δεν αντιστοιχούν στα γεωστρατηγικά και στρατιωτικά της φόντα. Η μπάλα των εξελίξεων παρασέρνει όλους τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές.

Γενική στρατηγική της δύσης στον Ευρωπαϊκό χώρο ήταν η δημιουργία μιας ζώνης από την Τουρκία μέχρι την Ιταλία, που να αποκλείει τη Ρωσία από τη Μεσόγειο και ταυτόχρονα να την απωθεί σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο βάθος. Ερείσματά τους στην περιοχή αυτή ήταν η Ελλάδα, η Τουρκία και οι ντόπιες αστικές τάξεις της περιοχής των Βαλκανίων, που στη Βοσνία ιδιαίτερα εκφράζονταν με τους μουσουλμάνους.
Αντίθετη βέβαια ήταν η στρατηγική της Ρωσίας που είχε ακόμα ισχυρά ερείσματα τα οποία ενίσχυσε περισσότερο με τις στρατιωτικές συμφωνίες με τη Σερβία και τη Βουλγαρία.

Οι  ΗΠΑ ήθελαν να εδραιώσουν και να μονιμοποιήσουν τη στρατιωτική τους παρουσία σε μια ακόμη περιοχή της Ευρώπης και συγχρόνως να ελέγξουν τις κινήσεις των Ευρωπαίων και ιδιαίτερα τη διείσδυση της Γερμανίας στην περιοχή των Βαλκανίων.
Ιδιαίτερη στρατηγική των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών ήταν η ανάδειξή τους στην παγκόσμια σκακιέρα και ο έλεγχος της ζώνης που οδηγούσε στα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής. Ιδιαίτερα η Γερμανία προσπαθεί να βρει διέξοδο προς τη Μεσόγειο μέσα από τον άξονα Αυστρίας-Σλοβενίας-Κροατίας και να επεκτείνει τις οικονομικές δραστηριότητές της  στα Βαλκάνια με τους δικούς της όρους.
Οι  ΗΠΑ που στην αρχή ήταν διστακτικές (απόσχιση Κροατίας , Σλοβενίας) όχι βέβαια γιατί ήταν αντίθετες στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, αλλά γιατί ήθελαν να γίνει κάτω από τους δικούς τους όρους, ώστε να ελέγξουν για δικό τους όφελος τη νέα τάξη πραγμάτων που θα επικρατούσε στα Βαλκάνια, αργότερα αναλαμβάνουν κεντρικό ρόλο στη Βοσνία και το Κόσσοβο, σέρνοντας πίσω τους τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.
Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας θεωρήθηκε μια εύκολη υπόθεση για τους ιμπεριαλιστές (όχι και τόσο εύκολη όπως φάνηκε αργότερα) αφού η αστική τάξη της έκανε ό,τι μπορούσε για να προετοιμάσει το έδαφος γι' αυτό.Ο εκφυλισμός των κομουνιστικών ηγεσιών και η ανισόμετρη ανάπτυξη των περιοχών της είχαν δημιουργήσει τεράστιες ανισότητες στους λαούς της. Η ανάπτυξη του βορρά σε βάρος του νότου ήταν τόσο κραυγαλέα όσο δείχνουν οι δείκτες του ΑΕΠ της εποχής εκείνης. Έτσι σύμφωνα με το δείκτη του ΑΕΠ που χρησιμοποιούσαν στη Γιουγκοσλαβία η Σλοβενία με το 8% του πληθυσμιακού δυναμικού είχε δείκτη  212 ενώ αντίθετα το Κόσσοβο με το ίδιο σχεδόν πληθυσμιακό δυναμικό είχε δείκτη 31, δηλαδή  εφτά φορές λιγότερο.

Τα γεγονότα.

Τον Ιούνη του 1991 η Σλοβενία και η Κροατία μετά από προτροπή της Γερμανίας αποχωρούν από τη Γιουγκοσλαβική ομοσπονδία. Η ΕΟΚ μέσα από τις δικές της αντιθέσεις φαίνεται στην αρχή να αντιδρά στην πρωτοβουλία της Γερμανίας. Μετά όμως από αφόρητες πιέσεις της και αφού προηγουμένως η Γερμανία έχει προχωρήσει σε μονομερή αναγνώριση της απόσχισης, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές συμφωνούν και αυτοί. Η εμφύλια αλληλοσφαγή έχει αρχίσει.

Σλοβενία.

Εδώ οι συγκρούσεις είναι οι λιγότερο φονικές αφού ο σέρβικος πληθυσμός αποτελεί μόνο το 3% του συνολικού πληθυσμού της.
Το Βελιγράδι δεν φαίνεται να αντιδρά στην απόσχιση της Σλοβενίας.

Κροατία.

Ο Σέρβικος πληθυσμός της Κροατίας εγκαταλείπεται από το Βελιγράδι. Εδώ οι σφαγές παίρνουν μεγαλύτερη έκταση και στους έξι μήνες της Σερβοκροατικής σύγκρουσης υπάρχουν πάνω από 10.000 νεκροί και 500.000 πρόσφυγες μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Όλη όμως αυτή η φρίκη ωχριά μπροστά σ' αυτό που θα ακολουθήσει στην Βοσνία - Ερζεγοβίνη.

Βοσνία - Ερζεγοβίνη.

Εδώ κυριαρχούν οι Σέρβοι και οι Μουσουλμάνοι που δεν έχουν καμία εθνολογική διαφορά παρά μόνο στο θέμα της θρησκείας τους. Το Φλεβάρη του 1992 με παρότρυνση των ιμπεριαλιστών και κυρίως των ΗΠΑ ο Αλία Ιζετμπέκοβιτς προκηρύσσει δημοψήφισμα. Από αυτό το δημοψήφισμα απέχουν οι Σερβοβόσνιοι.
Οι Σερβοβόσνιοι έχοντας το παράδειγμα της Κροατίας όπου το Βελιγράδι άφησε στην τύχη του το Σέρβικο πληθυσμό, οργανώνονται και προσπαθούν να ενωθούν και να συγκεντρωθούν σε περιοχές όπου ο Σέρβικος πληθυσμός ήταν πλειοψηφία. Το ίδιο και οι Κροάτες της Βοσνίας. Οι διάφορες κατά καιρούς ευκαιριακές συμφωνίες μεταξύ των εμπολέμων είχαν σαν αποτέλεσμα να στριμώχνεται πότε το ένα και πότε το άλλο πληθυσμιακό στοιχείο και να αυξάνεται ο αριθμός των αθώων θυμάτων απ' όλες τις πλευρές.
Οι Μουσουλμάνοι όπως ήταν στριμωγμένοι, μια και διέθεταν λιγότερο οπλισμό απ' όλους, άρχισαν τις προβοκάτσιες του τύπου σφαγές αμάχων, βομβαρδισμούς με όλμους στην αγορά του Σεράγεβο, σε  ποδοσφαιρικό γήπεδο, κλπ. Όπως αποκάλυψαν Γάλλοι  κυανόκρανοι του ΟΗΕ μετά από μετρήσεις, οι όλμοι και οι οβίδες στην αγορά , στο συγκεντρωμένο πλήθος έξω από ένα φούρνο και στο ποδοσφαιρικό γήπεδο είχαν ριχτεί από θέσεις που κατείχαν Μουσουλμάνοι, ενώ αρκετές σφαγές αμάχων αποδείχτηκε ότι έγιναν από ειδικά εκπαιδευμένη ομάδα Μουσουλμάνων που δρούσε ανεξέλεγκτα.
Τα δυτικά  ΜΜΕ οργίαζαν παρουσιάζοντας φρικιαστικές εικόνες σφαγμένων αθώων αμάχων πολιτών και τους Σερβοβόσνιους σαν ναζιστές εγκληματίες. Οι Ιμπεριαλιστές περίμεναν αυτή την αφορμή για να επέμβουν. Το Νοέμβριο το ΝΑΤΟ αρχίζει συνεχείς βομβαρδισμούς σε Σερβοβοσνιακές θέσεις με εκατόμβες νεκρών. Η ανθρωπιστική βοήθεια είναι το όχημα μέσα από το οποίο οι αμερικανονατοϊκοί εμφανίζονται εκ των υστέρων σαν υψηλοί διαιτητές. Η Ιμπεριαλιστική επέμβαση αναγκάζει τους Σερβοβόσνιους να υπογράψουν  το Δεκέμβρη του 1995 την συμφωνία του ΝΤΕΫΤΟΝ με την οποία δίνονται οι μεγαλύτερες πλουτοπαραγωγικές περιοχές στους Κροάτες και Μουσουλμάνους.

Κόσσοβο.

Το Κόσσοβο ο Σέρβικος εθνικισμός το θεωρεί σαν κοιτίδα του πολιτισμού του. Εδώ ζουν 2.000.000 άνθρωποι από τους οποίους το 10% είναι Σέρβοι ενώ το 90% Αλβανόφωνοι. Στο Κόσσοβο όπως και στην Κροατία και Σλοβενία είχε απαγορευτεί η ανάμειξη των πληθυσμών με απαγόρευση της μετοίκησης και εγκατάστασης των  Σέρβων στις περιοχές αυτές πέραν ενός ποσοστού. Η απόδοση ευρείας αυτονομίας δεν αντιστάθμιζε τις τεράστιες διακρίσεις και ανισότητες που υπήρχαν ανάμεσα στους Γιουγκοσλάβικους πληθυσμούς. Ο εθνικιστής Κροάτης ΤΙΤΟ είχε δώσει σημασία στην ανάπτυξη του βορρά, με αποτέλεσμα ο νότος του Κοσσόβου να είναι μια από τις πιο φτωχές περιοχές της Γιουγκοσλαβίας.
Τις τεράστιες αυτές διακρίσεις και ανισότητες εκμεταλλεύτηκε ο Ιμπεριαλισμός ρίχνοντας λάδι στη φωτιά του εθνικισμού της ντόπιας αστικής τάξης.
Ήδη από το 1997 είχε δημιουργηθεί και εξοπλιστεί με πρωτοβουλία των ΗΠΑ, ο λεγόμενος Εθνικός απελευθερωτικός στρατός του Κοσσόβου ( UCK ) και αρχίζει τις επιθέσεις στις Σέρβικες περιοχές.
Τα σύννεφα του πολέμου άρχισαν να μαζεύονται ξανά πάνω από τον ουρανό των Βαλκανίων. Ο Μιλόσεβιτς καταργεί την αυτονομία του Κοσσόβου και απαγορεύει τη διδασκαλία της Αλβανικής γλώσσας στα σχολεία και τα Πανεπιστήμια. Αυτό το γεγονός έχει σαν αποτέλεσμα να πυροδοτηθεί η παραπέρα ριζοσπαστικοποίηση του αλβανικού στοιχείου και η εκμετάλλευση των Αλβανών του Κοσσόβου σαν αναλώσιμου υλικού από την πλευρά του Ιμπεριαλισμού.
Το Μάρτη του 1998 η Κοσσοβάρικη ηγεσία προκηρύσσει δημοψήφισμα, στο οποίο αρνείται να πάρει μέρος ο Σέρβικος πληθυσμός της περιοχής. Οι εμφύλιες συγκρούσεις γενικεύονται με εκατοντάδες θύματα και από τις δύο πλευρές.
Η αυτοαποκαλούμενη ομάδα επαφής που αποτελείται από ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία Ιταλία από τη μια πλευρά στέλνει τελεσίγραφο στο Μιλόσεβιτς για να βρεθεί λύση, ενώ από την άλλη ρίχνει λάδι στη φωτιά στηρίζοντας και εξοπλίζοντας με σύγχρονο πολεμικό εξοπλισμό τον UCK, που μπορούσε να μπαινοβγαίνει όποτε ήθελε από τα Αλβανικά σύνορα .
Ο Μιλόσεβιτς για να κερδίσει χρόνο προκηρύσσει δημοψήφισμα και ο Σέρβικος πληθυσμός απορρίπτει τη μεσολάβηση των Ιμπεριαλιστών.
Σ´ αυτή τη συγκυρία φαίνονται αφ' ενός η αδυναμία της Ρωσίας να στηρίξει το Μιλόσεβιτς, αφ' ετέρου οι αντιθέσεις των Ιμπεριαλιστών που από τη μια πλευρά οι Ευρωπαίοι θέλουν μόνο οικονομικές κυρώσεις, από την άλλη οι Αμερικάνοι και Άγγλοι θέλουν άμεση επέμβαση του ΝΑΤΟ.

Η Ευρωπαϊκή πλευρά και η Ρωσία υποκύπτουν στις Αμερικάνικες πιέσεις και δέχονται την επέμβαση του ΝΑΤΟ μόνο αν δοθεί εντολή από τον ΟΗΕ.
Μια συνάντηση Ρουγκόβα - Μιλόσεβιτς το Μάη του 1998 εκτονώνει προσωρινά την κρίση, αλλά οι Αμερικάνοι που θέλουν να επιβεβαιώσουν τον ηγεμονικό τους ρόλο και να μετατρέψουν το Κόσσοβο σε προτεκτοράτο επιμένουν πιέζοντας τον Ρουγκόβα και αναδεικνύουν σαν ρυθμιστή της κατάστασης τον UCK που εντείνει τις πολεμικές επιχειρήσεις.
Η Γιουγκοσλάβικη ηγεσία πιεζόμενη αντιδρά διατάσσοντας εκκαθαριστικές επιχειρήσεις και δημιουργεί ζώνη 2-3 χλμ στα Αλβανικά σύνορα και απαγορεύει στον UCK να μπαινοβγαίνει. Οι συγκρούσεις έχουν σαν αποτέλεσμα εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες πρόσφυγες που ξεριζώνονται από τα σπίτια τους. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης προβάλλουν συνεχώς τις σφαγές αθώων θυμάτων για να προετοιμάσουν το κοινό στην επερχόμενη επέμβαση των Ιμπεριαλιστών.
Και ενώ ο απεσταλμένος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ φαίνεται να προωθεί υποκριτικά τη διπλωματική οδό, οι Αμερικάνοι πιέζουν με τον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ τους Ευρωπαίους να συμμορφωθούν στις διαταγές τους, ενώ συγχρόνως εγκαθιστούν στρατεύματα στην ΠΓΔΜ, ενισχύουν τις χερσαίες δυνάμεις τους και φέρνουν αεροπλανοφόρα.
Τελικά οι Αμερικάνοι τελεσιγραφικά μαντρώνουν Σέρβους και Κοσσοβάρους σε αναγκαστικές συνομιλίες στο Ραμπουιγέ της Γαλλίας το Μάρτη του 1999, παραμερίζοντας τον μετριοπαθή Ρουγκόβα και τις συνομιλίες αναλαμβάνουν οι εθνικιστές - τσιράκια των Αμερικάνων - ηγέτες  του UCK. Εκεί οι απεχθείς όροι που επιβάλλονται στη Σέρβικη πλευρά αναγκάζουν τον Μιλόσεβιτς να αποχωρήσει από τις συνομιλίες.
O δρόμος του πολέμου έχει ανοίξει. Τα Νατοϊκά και Αμερικάνικα αεροπλάνα αρχίζουν ανηλεείς βομβαρδισμούς που έχουν σαν στόχους τις Σέρβικες θέσεις αλλά και τους Κοσσοβάρους  και προκαλούν νέο κύμα προσφύγων προς την ΠΓΔΜ.
Στη Σερβία καταστρέφεται όλη η υποδομή της χώρας και ισοπεδώνονται πολλές πόλεις όπως η Πρίστινα, αλλά και χωριά του Κοσσόβου. Ατελείωτα καραβάνια προσφύγων στοιβάζονται σε καταυλισμούς-αποθήκες ανθρώπων στα σύνορα της ΠΓΔΜ.
Επί δύο και πλέον μήνες τα Αμερικανονατοϊκά αεροπλάνα σπέρνουν τον θάνατο και τη φρίκη σε πόλεις και χωριά της Σερβίας και του Κόσσοβου.
Η Ελληνική αστική τάξη σκύβει δουλικά στις εντολές των Αμερικάνων και προσφέρει δρόμους διέλευσης, βάσεις και αεροπλάνα άβακς στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Η φρίκη του πολέμου είναι απερίγραπτη με εκατόμβες αθώων θυμάτων.
Η πλήρης σχεδόν καταστροφή του Κοσσόβου και της Σέρβικης υποδομής αναγκάζει το Μιλόσεβιτς το Μάιο του 1999 να συνθηκολογήσει. Οι ΗΠΑ έχουν βάλει για τα καλά μέσω του ΝΑΤΟ και ΟΗΕ τη μπότα τους στα Βαλκάνια, υπηρετώντας έτσι έναν βασικότατο στρατηγικό τους στόχο, την επέκτασή τους ανατολικά και την ασφυκτική περικύκλωση της Ρωσίας.