Λεφτά υπάρχουν!!!!!

http://www.imerodromos.gr/.

Ιστοσελίδα του Ν.Μπογιόπουλου

Σικάγο, ΗΠΑ Η φυλακισμένη αντι-ΝΑΤΟϊκή τριάδα.

Στις ΗΠΑ πρέπει να ρίχνουμε που και που κανένα βλέμμα, γιατί εκεί οι άνθρωποι που έχουν τα κότσια να ασκήσουν κριτική στο σύστημα έχουν δει με τα μάτια τους πτυχές του, που ακόμα ίσως δεν έφτασαν σε μας.

Αυτά τα χρόνια είχαμε κινήματα, όπως το occupy wall street, καταλήψεις κυβερνητικών κτιρίων στο Ουισκόνσιν, απεργίες εκπαιδευτικών στο Σικάγο και σε άλλες πολιτείες, τις μαζικές διαμαρτυρίες για την αστυνομική βία στο Φέργκιουσον, όπου δολοφονήθηκε ένας νεαρός μαύρος ...
Εκεί, όσοι αντιστέκονται έρχονται αντιμέτωποι με την πιο άγρια καταστολή και με το πιο καλά οργανωμένο ασυνομικό μηχανισμό του κράτους.

Σικάγο, ΗΠΑ
Η φυλακισμένη αντι-ΝΑΤΟϊκή τριάδα

Αν δεν μεσολαβήσει κάτι απρόοπτο, τον ερχόμενο Νοέμβριο ο Brian «Jacob» Church θα αφήσει πίσω του το κελί των φυλακών του Pinckneyville στο νότιο Ιλινόις και θα γυρίσει στο Φορτ Λόντερντεϊλ της Φλόριντα απ’ όπου κατάγεται. Θα έχει συμπληρώσει δυόμισι χρόνια φυλακισμένος, αφ’ ότου σε ηλικία 22 ετών συνελήφθη με τουλάχιστον 11 βαριές κατηγορίες, με κορυφαία αυτή της τρομοκρατικής δράσης. Αν και θα παραμείνει υπό δικαστική επιτήρηση για άλλα δύο χρόνια, ο Brian περιμένει με ανυπομονησία την ημέρα που θα αποφυλακιστεί και με μια δημόσια δήλωσή του στα μέσα του Ιούλη ευχαρίστησε το κίνημα αλληλεγγύης που τον κράτησε όρθιο και τον συντρόφεψε όλον τον καιρό του εγκλεισμού. O Brian είναι ένας από την τριάδα των νεαρών αναρχικών-πολιτικών κρατουμένων που συνελήφθησαν παραμονές των μεγάλων αντι-ΝΑΤΟϊκών κινητοποιήσεων, το 2012, στο Σικάγο. Ο Brent Betterly, 25 ετών, από το Όκλαντ Παρκ της Φλόριντα, καταδικάστηκε σε 6 χρόνια φυλάκιση και ο Jared Chase, 29 ετών, από το Νιου Χαμσάιρ, σε 8 χρόνια.
Ήταν μεσάνυχτα ανάμεσα στις 16 με 17 του προπέρσινου Μάη όταν μια μεγάλη ομάδα πρακτόρων του FBI και πάνοπλων αστυνομικών εισέβαλε σε διαμέρισμα στη λαϊκή γειτονιά του Μπρίτζπορτ στο Σικάγο. Έφυγαν μαζί με έντεκα συλληφθέντες, για τους οποίους υπήρχαν –όπως ανακοίνωσαν αργότερα- σημαντικά στοιχεία που τους συνέδεαν με τρομοκρατικές δραστηριότητες. Γρήγορα οι έξι αφέθηκαν ελεύθεροι και μόνο στους τρεις αποδόθηκαν βαριές κατηγορίες. Αποδεικτικά στοιχεία τέσσερα άδεια μπουκάλια μπίρας, η αγορά βενζίνης από ένα πρατήριο της BP, ρόπαλα του μπέιζμπολ, ένα τόξο με βέλη και έντυπο υλικό αναρχικών ομάδων. Οι αστυνομικές αρχές επικαλέστηκαν, επίσης, τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και μαγνητοφωνημένες συνομιλίες μεταξύ των κατηγορουμένων, απόδειξη πως τουλάχιστον οι τρεις αναρχικοί ήταν για καιρό υπό στενή παρακολούθηση. Όταν μάλιστα έγινε γνωστό πως δύο από τους συλληφθέντες ήταν μυστικοί αστυνομικοί, δεν έμεινε καμιά αμφιβολία. Με τη βοήθεια του αυθορμητισμού και της αφέλειας των νεαρών οι οποίοι συζητούσαν με τους μυστικούς μπάτσους το ενδεχόμενο να ρίξουν μολότοφ σε κυβερνητικά και αστυνομικά κτίρια, η αστυνομία έστησε εύκολα τη σκευωρία. Σκοπός, να συκοφαντηθεί και να τρομοκρατηθεί ταυτόχρονα το αντιπολεμικό κίνημα, που ετοίμαζε εκείνες τις ώρες μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στην 25η σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ. Οι τρεις προφυλακίστηκαν αμέσως, αφού η εγγύηση που ζήτησε το δικαστήριο ήταν 1,5 εκατ. δολάρια για τον καθένα, ενώ ενεργοποιήθηκε πρώτη φορά ο αντιτρομοκρατικός νόμος που το Ιλινόις είχε υιοθετήσει μετά τον Σεπτέμβρη του 2001!
Οι δύο μυστικοί αστυνομικοί, ο Mehmet Uygun, γνωστός με το προσωνύμιο Μο ή Τούρκος και η Nadia Chikko, με το υποκοριστικό «Γάντια», είχαν ενσωματωθεί κανονικά για μήνες στην αναρχική ομάδα που στο πλαίσιο του κινήματος Occupy προετοίμαζε τη συμμετοχή της στις διαδηλώσεις. Είχαν πάρει μέρος σε αρκετές δράσεις στους δρόμους, με χαρακτηριστική την πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στο Σικάγο και –εκ των υστέρων- πολλοί τους αναγνώρισαν σε φωτογραφίες, να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή με μαντίλια στο πρόσωπο. Στην προανακριτική διαδικασία αποκαλύφθηκε πως παρότρυναν τους νεαρούς να συμμετέχουν στις συζητήσεις και στα σχέδια. Ήταν μισθοφόροι μιας τεράστιας και πολυδάπανης αστυνομικής επιχείρησης για να εμποδιστούν οι μαζικές κινητοποιήσεις τις ημέρες της συνόδου. Τα λεγόμενα μέτρα ασφαλείας και αποτροπής άρχισαν να σχεδιάζονται από τον Οκτώβρη του 2011 με ευθύνη του υπουργείου Εσωτερικών, της ομοσπονδιακής NSSE και της αστυνομίας της πόλης. Η σύνοδος κορυφής πραγματοποιήθηκε μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας και καταστολής στις 20 και 21 Μαΐου 2012, αν και η διαδήλωση την Κυριακή 20 προς το Μακόρμικ Πλέις ήταν πολύ μαζική και κατέληξε σε συγκρούσεις με την αστυνομία.
Οι τρεις, ύστερα από μακρόχρονη προφυλάκιση απαλλάχτηκαν από την κατηγορία της τρομοκρατίας, αλλά καταδικάστηκαν για πρόκληση ταραχών, πρόσκληση σε βία κ.λπ. Η δίκη τους ολοκληρώθηκε τον Γενάρη του 2014 και έκτοτε εκτίουν τις ποινές τους σε φυλακές της πολιτείας του Ιλινόις. Μαζί με άλλους δύο αναρχικούς, τον Sebastian Senakiewicz και τον Mark Neiweem, στοχοποιήθηκαν για να απλωθεί η τρομοκρατία στο κίνημα. Η υπόθεσή τους ήρθε πάλι στην επικαιρότητα με αφορμή τη σκληρή βία που άσκησε η αστυνομία στο εξεγερμένο Φέργκιουσον, στο Μιζούρι. Απανωτές αποδείξεις του ισχυρού αστυνομικο-στρατιωτικού κράτους που έχει χτιστεί για να οχυρωθεί η αμερικάνικη άρχουσα τάξη απέναντι στη λαϊκή πλειοψηφία και στις μεγάλες κοινωνικές ανισότητες και αντιθέσεις.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ περισσότερα για την περιπέτεια των τριών αναρχικών και το κίνημα αλληλεγγύης www.freethenato3.wordpress.com

Η ψευδής εξίσωση

Η ψευδής εξίσωση «τέλος Μνημονίου = τέλος των δεινών»

 

του Σταύρου Λυγερού

Μπορεί η κυβέρνηση να διαβεβαιώνει σ’ όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να υπάρξει νέο Μνημόνιο, αλλά το ευρωιερατείο δεν φαίνεται να έχει παραιτηθεί από την πρόθεσή του να κρατήσει την Ελλάδα στον ίδιο ασφυκτικό έλεγχο. Το είχε δηλώσει προ καιρού ο Σόιμπλε και το επαναλαμβάνουν με πιο τεχνοκρατικό τρόπο στελέχη της Τρόικας. Ο μοχλός πίεσης που διαθέτει το ευρωιερατείο είναι το περιβόητο χρηματοδοτικό κενό. Η όχι αβάσιμη εκτίμηση, δηλαδή, ότι το ελληνικό δημόσιο δεν θα είναι σε θέση να πληρώνει τους τόκους και τα ληξιπρόθεσμα ομόλογα.

Για τους Σαμαρά και Βενιζέλο η επιβολή ενός νέου Μνημονίου είναι πρωτίστως πολιτικό ζήτημα. Κι αυτό, επειδή προσπαθούν να δημιουργήσουν την εντύπωση στην κοινή γνώμη ότι εάν τελειώσει το Μνημόνιο θα τελειώσουν οι δύσκολες ημέρες. Τα όσα ειπώθηκαν από τους δύο στη Θεσσαλονίκη τροφοδοτούν αυτή την εντύπωση. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική. Ακόμα κι αν τελικώς δεν επιβληθεί νέο Μνημόνιο, οι μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων ετών έχουν κληροδοτήσει ένα πυκνό πλέγμα νομοθετικών ρυθμίσεων και αλλαγών, οι οποίες έχουν αλλάξει ριζικά το τοπίο.
Στην πραγματικότητα, τα Μνημόνια έχουν σε μεγάλο βαθμό επιτελέσει την άδηλη αποστολή τους. Καταλύουν τον μικροϊδιοκτητικό χαρακτήρα της ελληνικής οικονομίας. Πρόκειται για ένα πρωτοφανές σε έκταση και ένταση πείραμα «κοινωνικής μηχανικής», το οποίο αλλοιώνει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Μπορεί η κυβέρνηση να λειτουργεί ως θλιβερός εφαρμοστής των έξωθεν εντολών, αλλά η Τρόικα έχει σχέδιο. Έχει ήδη σε μεγάλο βαθμό μετατρέψει την Ελλάδα σε μεταμοντέρνα αποικία και χώρα φθηνών ευκαιριών για το μεγάλο ευρωπαϊκό κεφάλαιο στο πλαίσιο της γερμανικής Ευρώπης. Με άλλα λόγια, η καλύτερη προοπτική είναι μία τριτοκοσμικού τύπου ανάπτυξη.
Πρέπει, ωστόσο, να υπογραμμισθεί ότι δεν φθάσαμε στα Μνημόνια τυχαία. Η ελληνική οικονομία ήταν βαριά ασθενής από την εποχή (πριν μία δεκαετία) που οι σημερινοί «σωτήρες» Βαγγέλης Βενιζέλος, Γιάννης Στουρνάρας και Γκίκας Χαρδούβελης διαλαλούσαν τον προπαγανδιστικό ισχυρισμό της κυβέρνησης Σημίτη ότι «η οικονομία είναι το ισχυρό χαρτί της Ελλάδας». Ισχυρισμό που συνέχισε να προβάλει με άλλα λόγια και ο μετέπειτα τσάρος της οικονομίας (στην κυβέρνηση Καραμανλή) Γιώργος Αλογοσκούφης.
Δεν χρειαζόταν να είναι κανείς σπουδαίος οικονομολόγος για να καταλάβει από τότε ότι η οικονομία είχε πάρει πορεία για τα βράχια. Τόσο το τεράστιο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών όσο και ο σχεδόν ανύπαρκτος όγκος των άμεσων ξένων επενδύσεων κραύγαζαν γι’ αυτό που ερχόταν. Παρόλα αυτά, το πολιτικό σύστημα και ευρύτερα οι εγχώριες άρχουσες ελίτ συνέχισαν να χορεύουν στα σαλόνια του «Τιτανικού». Η διεθνής οικονομική κρίση του 2008 επιτάχυνε την εκδήλωση του ελληνικού κραχ το 2009-10. Το δημόσιο χρέος είχε φθάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα και κυρίως αυξανόταν με ταχύ ρυθμό. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τους χειρισμούς της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, οδήγησαν στην άρνηση των Αγορών να δανείσουν την Ελλάδα το 2010. Έτσι φθάσαμε στην επιβολή του Μνημονίου.
Όπως προκύπτει από τα παραπάνω δεν βρισκόμασταν στο σωστό δρόμο και κάποιοι κακοί μας κάνουν τη ζωή δύσκολη. Η «παράταξη του Μνημονίου» ισχυρίζεται ότι στο σημείο που είχε φθάσει η Ελλάδα το 2010 η εφαρμογή των εντολών της Τρόικας ήταν μονόδρομος, εάν όχι «ευλογία», όπως τις είχε χαρακτηρίσει ο Πάγκαλος. Το Μνημόνιο, όμως, αντί να εξυγιάνει την ελληνική οικονομία και να την θέσει σε τροχιά πραγματικής ανάπτυξης, της προκαλεί ανήκεστες βλάβες. Σύμφωνα με τη σχετική έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία συστηματικά αποσιωπάται από τα ελληνικά κατεστημένα ΜΜΕ, η Τρόικα συμπεριφέρθηκε στην Ελλάδα σαν χασάπης κι όχι σαν χειρουργός. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο.
Το κόστος που πληρώνει η ελληνική κοινωνία είναι βαρύτατο. Το δραματικό 27,5% της ανεργίας μόνο εν μέρει αποτυπώνει το μέγεθος του προβλήματος. Όχι μόνο, επειδή σχεδόν 72% των ανέργων είναι μακροχρόνια άνεργοι, αλλά και επειδή έχει υπολογισθεί ότι σχεδόν 1,5 εκατομμύριο από τα 3,5 εκατομμύρια εργαζομένων είναι απλήρωτοι για πάνω από έξι μήνες. Το γεγονός ότι στις μνημονιακές πολιτικές περιλαμβάνονται και αρκετές θετικές παρεμβάσεις δεν αλλάζει τη γενική εικόνα και αξιολόγησή τους. Αυτός είναι, άλλωστε, και ο λόγος που όλες οι προβλέψεις του Μνημονίου έπεσαν παταγωδώς έξω όσον αφορά και στο μέγεθος της ύφεσης και στο μέγεθος της ανεργίας και σε μία σειρά άλλους κρίσιμους δείκτες.
Η πλασματική εικόνα που οι Σαμαράς και Βενιζέλος φιλοτέχνησαν στη Θεσσαλονίκη ελάχιστη σχέση έχει με την κατάσταση στην οικονομία. Στον πραγματικό κόσμο οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν από την έλλειψη ρευστότητας και πολλές καταρρέουν. Οι αποταμιεύσεις των μικρομεσαίων εξανεμίζονται για να χρηματοδοτήσουν τη διαβίωση και την πληρωμή φόρων. Οι πιο αδύναμοι κρίκοι της αλυσίδας έχουν σπάσει ή είναι έτοιμοι να σπάσουν. Με την αγορά ακινήτων, μάλιστα, να είναι ουσιαστικά παγωμένη και με τις τιμές να κατρακυλούν, η ρευστοποίηση ακίνητης περιουσίας δεν προσφέρει αξιοπρεπή λύση.
Τα μάτια των Σαμαρά και Βενιζέλου αυτή την περίοδο είναι στραμμένα στην εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας. Παρά το γεγονός ότι θα χρησιμοποιηθούν θεμιτά κι αθέμιτα μέσα, είναι αβέβαιο εάν τελικώς θα συγκεντρωθούν οι αναγκαίες 180 βουλευτικές ψήφοι. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το ενδεχόμενο προσφυγής στις κάλπες είναι στην ατζέντα. Αυτός είναι ο λόγος που και οι δύο κυβερνητικοί εταίροι κατέφυγαν όχι απλώς στον αισιόδοξο πολιτικό λόγο, αλλά και σε παραπλανητικές εικόνες. Σκοπός τους είναι να καλλιεργήσουν κλίμα θετικών προσδοκιών και κυρίως την ψευδή εντύπωση ότι το Μνημόνιο τελειώνει και μαζί του τελειώνουν τα δεινά των Ελλήνων.

 

Χρυσαυγίτες-Γουρούνια-Δολοφόνοι

Ένας χρόνος από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα: Χρυσαυγίτες-Γουρούνια-Δολοφόνοι

 Εφημερίδα; Ρήξη

Ένας χρονος πέρασε ήδη από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, αναδημοσιεύουμε την ανακοίνωση που είχαμε βγάλει λίγες ώρες μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Ρ

Η κατάσταση έχει φτάσει στο μη παρέκει. Μια σέχτα δολοφόνων, μπράβων του υποκόσμου και παλαίμαχων παρακρατικών, άξιοι επίγονοι της Καρφίτσας και των Γκοτζαμάνηδων προσπαθούν να εκτρέψουν μια ολόκληρη, κατεχόμενη, πτωχευμένη χώρα σε εμφύλιο.

Την ίδια στιγμή που το περίφημο «success story» της πανάθλιας δοσιλογικής κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου καταρρέει τραγικά μέσα σ’ ένα σκηνικό ολοκληρωτικού οικονομικού πολέμου που συνεχίζει η Τρόικα και η Γερμανική Ευρώπη εναντίον του ελληνικού λαού, με θύματα ολόκληρα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και φόντο τις 3.500 αυτοκτονίες που έχουν συμβεί για οικονομικούς λόγους τα τελευταία τρία χρόνια, κάποιοι στήνουν μεθοδικά ένα αιματηρό, και άκρως αποπροσανατολιστικό σκηνικό τεχνητής έντασης.

Το 1944, ήταν οι Άγγλοι και ο Τσώρτσιλ που έβαλαν τους πολιτικούς προγόνους της Χρυσής Αυγής, τα Τάγματα Ασφαλείας, να εξαπολύσουν ένα ανελέητο κυνηγητό των αγωνιστών του ΕΑΜ, θέλοντας να προκαλέσουν εμφύλιο στη χώρα, για να υπονομεύσουν την κεκτημένη Ελευθερία της Εθνικής Αντίστασης.

Σήμερα, άραγε, ποιοί στηρίζουν την εγκληματική δραστηριότητα της Χρυσής Αυγής; Ήδη πολλά ακούγονται για χρηματοδότηση από εφοπλιστές, τα έχει αναπαράγει μέχρι και ο βρετανικός Γκάρντιαν, και εξάλλου οι Χρυσαυγίτες έχουν στηρίξει επανειλημμένως μέσα στη Βουλή αυτούς και τους τραπεζίτες.
Ανεξάρτητα, όμως, από το ποιος βρίσκεται από πίσω, είναι πολύ προφανής ο ρόλος της Χρυσής Αυγής: Προσπαθεί να δημιουργήσει ένα τεχνητό εμφυλιοπολεμικό κλίμα, το οποίο –τυχαίο; Δε νομίζουμε…– βγάζει την κατάλληλη στιγμή από το κάδρο τους πραγματικούς υπαίτιους της ελληνικής τραγωδίας: Τους ξένους επικυρίαρχους, και τις ελληνικές άρχουσες τάξεις που έχουν συμπράξει μαζί τους. Τους εγκληματίες της Εθελοδουλίας και των Μνημονίων, που στραγγαλίζουν οικονομικά και κοινωνικά μια ολόκληρη χώρα: Ότι έκαναν ακριβώς οι Γερμανοτσολιάδες παππούδες τους στο 3^ο Ράιχ, το ίδιο κάνουν αυτοί στο 4^ο, μεταμοντέρνο Ράιχ που ζούμε σήμερα.
Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να τους αντιμετωπίσει ακριβώς όπως τους αντιμετώπισε και τότε: Να τους εξοστρακίσει, όχι μόνο από το πολλάκις υπονομευμένο και απόλυτα απαξιωμένο κάδρο της νομιμότητας, αλλά από την συνείδηση μιας ολόκληρης κοινωνίας, που όντας σε ηθική, αξιακή σήψη και πνευματικό τέλμα, τους έχει αφήσει να μολύνουν ένα 7%-10% του εκλογικού σώματος.
Θα πρέπει να πιέσει την κυβέρνηση του Σαμαρά και τον Δένδια, να θέσει εκτός νόμου το κόμμα των δολοφόνων –στο κάτω-κάτω, κάτι τέτοιο θα τους ξεβόλευε, διότι προφανώς και η δράση της Χρυσής Αυγής βοηθούσε ποικιλοτρόπως στην τακτική του διαίρει και βασίλευε που έχουν υιοθετήσει η κυβέρνηση και η εντολοδόχοι τους: Από το ότι χρησιμεύει στον φανατισμό των ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ, πολλοί από τους οποίους ανοιχτά ομολογούν την ναζιστική τους τοποθέτηση, μέχρι ότι τους χρησιμοποιούν ως σκιάχτρο για να στήσουν «συνταγματικά τόξα» και να τους μετατρέψουν όλους σε συνενόχους στη διάλυση της χώρας.
Θα πρέπει, επίσης, να τους απομονώσει με κάθε μέσο, και πρώτα απ’ όλα ηθικά και ιδεολογικά από παντού. Κυρίως ιδεολογικά, καθώς δεν πρόκειται να νικήσει κανένας τους νεοναζί, όσο κερδίζουν συνειδήσεις –μάλιστα μεταξύ των πιο φτωχών στρωμάτων της κοινωνίας.
Κι εδώ τίθεται ένα μεγάλο ζήτημα. Ότι ο μέχρι χθες κυρίαρχος εθνομηδενισμός, που ξεκινάει από την νεοφιλελεύθερη μνημονιακή δεξιά και καταλήγει στους… αντιεξουσιαστές, όχι μόνον απέτυχε να αντιμετωπίσει τη Χρυσή Αυγή (όπως απέτυχε και σε οτιδήποτε άλλο ευαγγελίστηκε σε όλες του τις εκδοχές, από τον «εκσυγχρονισμό» και την ένταξή μας στην ΟΝΕ, μέχρι την δημιουργία ενός ρωμαλέου κινήματος χειραφέτησης) αλλά και αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα που την εκτόξευσε στην θέση που βρίσκεται σήμερα: Όλα αυτά τα χρόνια, ο εθνομηδενισμός των στούντιο, των πανεπιστημίων και των… δρόμων βοήθησε την Χρυσή Αυγή να οδηγηθεί στο κοινοβούλιο. Και βέβαια, δεν γίνεται τώρα να αντιμετωπίσουμε αυτήν την κοινωνική μόλυνση με τον ίδιο «Ιό» που την εξέθρεψε
Γι’ αυτό, και ένα είναι σαφές: Στην Ελλάδα, ο αντιφασισμός, από το 1940-1944 μέχρι το 1967-1974, γιγάντωσε και κέρδισε τις συνειδήσεις του λαού, διότι είχε ένα πολύ συγκεκριμένο ιδεολογικό πρόσημο: Διότι ήταν αντιφασισμός της εθνικής απελευθέρωσης, αντικατοχικός και αντιαποικιακός. Σαν τέτοιος κέρδισε τότε, σαν τέτοιος θα κερδίσει και σήμερα:

ΝΑ ΤΕΘΕΙ ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΘΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΚΟΜΜΑ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΩΝ, ΜΠΡΑΒΩΝ ΤΗΣ ΜΕΡΚΕΛ, ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ανακοίνωση για ομάδες δραστηριοτήτων

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠ/ΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ                

      ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ Ν.ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ                                                 Καρδίτσα    19-09-2014

                "Ν.ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ"                                                                                      ΑΠ  97

 

                                                                                           Προς:  Μέλη του  Συλλόγου μας

                     

　

Ανακοίνωση

για ομάδες δραστηριοτήτων

 

Συνάδελφοι/ισσες,

Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του Συλλόγου μας, σκεφτήκαμε ότι θα άξιζε τον κόπο να προσπαθήσουμε, όλοι μαζί, να «στήσουμε» κάποια τμήματα δημιουργικής εξωσχολικής δραστηριότητας και εκτόνωσης, σύμφωνα με τα πιθανά ενδιαφέροντά μας. Τέτοια τμήματα μπορούν να είναι: χορού, θεάτρου, μουσικής… ή όποιο άλλο μας προταθεί.
Ξεκινάμε την προσπάθεια με το τμήμα χορού. Όσοι ενδιαφέρεστε, είτε ως «μαθητευόμενοι», είτε ως χοροδιδάσκαλοι (που μπορείτε να μας δείξετε-μάθετε κάποιους χορούς), σας καλούμε την Τρίτη 23-09-14, στις 18:00΄, στα γραφεία του Συλλόγου (10^ο Δημ. Σχολείο), στην πρώτη μας συνάντηση.

Τα τμήματα θα λειτουργούν αυτόνομα, έχοντας απλά συντονιστικό ρόλο το ΔΣ.
Παραμένουμε ευέλπιδες και περιμένουμε τις προτάσεις σας και την συμμετοχή σας.
 
Επίσης, περιμένουμε τις καταστάσεις υπηρετούντων. Θα πρέπει να γραφτούνε όλοι οι συνάδελφοι, με προαιρετικό το τηλέφωνο και το email τους

 
Τέλος, καλούμε τους συναδέλφους, σύμφωνα
2. 　με τις αποφάσεις της ΔΟΕ και της ΑΔΕΔΥ, να μην αναρτήσουν τον ετήσιο προγραμματισμό των νηπιαγωγείων και των δημοτικών σχολείων στο　 ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ.

Είναι σαφές ότι　οι διαδικασίες που σχετίζονται με τον ετήσιο προγραμματισμό ορίζονται με τις διατάξεις του Π.Δ. 200/1998, το οποίο σαφέστατα προϋπήρχε των διαδικασιών της αξιολόγησης. Από πουθενά 　δεν προκύπτει υποχρέωση ανάρτησης στο　 ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ.

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας

Τάσος Γκαραγκάνης Γιώργος Τσιτσιμπής

.....Παράνομη και καταχρηστική

[Το Πρωτοδικείο με την υπ' αριθμ. 2902/18.9.2014 απόφασή του, κάνει δεκτή την αγωγή του Δημοσίου, εκπροσωπούμενου από τον υπουργό Οικονομικών, αναγνωρίζει ότι η εν λόγω απεργία που κήρυξε με την από 21 Αυγούστου 2014 απόφασή του το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ είναι παράνομη και καταχρηστική και υποχρεώνει την εναγόμενη να διακόψει την απεργία και να μην κηρύξει στο μέλλον απεργία με τα ίδια αιτήματα.

Η κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ αφορούσε, μεταξύ άλλων, απεργία-αποχή από τη σύνταξη και υποβολή εκθέσεων αυτοαξιολόγησης, από τη σύνταξη και υποβολή εισηγήσεων και εκθέσεων αξιολόγησης, από τη συμμετοχή σε Ειδικές Επιτροπές Αξιολόγησης σε κάθε υπουργείο, καθώς και «οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, που συνάπτεται με τη διαδικασία αυτή».]

Το παραπάνω κείμενο (με κόκκινο, σε αγκύλες) αποτελεί την απόφαση του Πρωτοδικείου, που κηρύσσει παράνομη και καταχρηστική την απεργία - αποχή της ΑΔΕΔΥ που γίνονταν όλο το καλοκαίρι στους διάφορους κλάδους στο Δημόσιο.

Ουσιαστικά, αποτελεί ένα νέο "εντέλλεσθε".

Η ανυπακοή είναι το πρώτο βήμα καταγραφής των διαθέσεων. 

Αυτό σημαίνει πως η ανυπακοή έχει όρια σ' ότι αφορά την αποτελεσματικότητά της.

Είναι τα όρια που βάζει η κυβέρνηση με τα δικαστήρια ή χωρια αυτά.

Εμείς της δευτεροβάθμιας το ζήσαμε πολύ καλά από το Μάη του 2013 με την επιστράτευση. Από κει και μετά το ζήσαμε όλοι οι εκπαιδευτικοί με την αποκαλούμενη "αυτοαξιολόγηση" μέχρι και σήμερα.

Αν δεν έχεις σχέδιο για κλιμάκωση της έντασης του αγώνα σου, έχοντας υπόψη σου πως η κυβέρνηση δεν θα σε αφήσει να παραμένεις ανυπάκουος, είσαι χαμένος.

Δεν βρέθηκα σε συνελεύσεις εργαζομένων σε άλλους κλάδους του Δημοσίου για να ξέρω αν τέθηκε το θέμα της απεργίας διαρκείας, αλλά επίσημα από την ΑΔΕΔΥ δεν έχει τεθεί αυτή η μορφή αγώνα.

Λουκέτο επ' αόριστον είναι η μόνη απάντηση.

Και τότε θα μπορούσαμε να δούμε αν θα σχηματίζονταν το πανδημοσιοϋπαλληλικό μέτωπο που όόόόόόόλοι περιμένουμε τέσσερα χρόνια τώρα.

Ούτε οι ΟΛΜΕ και ΔΟΕ προτείνουν κάτι συγκεκριμένο.

Η ΔΟΕ, δε, ξεπέρασε με ντρίπλα τη βάση της, που αντιστέκονταν δυναμικά μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς. 

Η εισήγηση της ΟΛΜΕ είναι ....απολύτως ...(να μην πω).

Είναι του τύπου βλέποντας και κάνοντας.

Χίλιες φορές να μην είχε βγει εισήγηση. (ψάξτε να δείτε τις ψήφους των εκπροσώπων στο ΔΣ για να καταλάβετε πως βγήκε αυτή η εισήγηση)

Τον περυσινό Σεπτέμβρη αποφασίσαμε απεργία χωρίς εισήγηση. Έτσι, από "κάτω".

Πιο δημοκρατικά δεν ...υπάρχει !!

Η δεύτερη βδομάδα χάθηκε για το 0,07, δηλαδή κάτι εκατοστά επί τοις εκατό των ψήφων των ΕΛΜΕ.

Εκεί παίζονταν πολλά.

Είναι πολύ θλιβερό η ηγεσία μιας ιστορικής ομοσπονδίας να είναι πίσω από τις εξελίξεις, πίσω από τις ανάγκες και πίσω από ένα δυναμικό τμήμα της βάσης που θα μπορούσε να δημιουργήσει "ρεύμα" αντίστασης μέσα στον κλάδο.

Οι αποφασισμένοι ξέρουν πολύ καλά πως ο μόνος τρόπος να κατανοούμε τα γεγονότα είναι να είμαστε η αιτία τους.

Και βέβαια είναι δύσκολο να οργανώσεις τις αντιστάσεις ενός κλάδου που βάλλεται καταιγιστικά, αλλά γίνεται πιο δύσκολο όταν το κοιτάς από δω, το κοιτάς από κει και το αναβάλλεις.

Τελικά, αυτοί που αναβάλλουν κάτι από σήμερα για αύριο, είναι οι ίδιοι που το έχουν ήδη αναβάλει από χθες για σήμερα.
Και πιο ποιητικά
Βλέπουν τον καθρέφτη, βλέπουν την ώρα,
ρωτούν αν είναι τρέλα τάχα ή λάθος,
«όλα τελείωσαν» ψιθυρίζουν «τώρα»,
πως θ’ αναβάλουν βέβαιοι κατά βάθος. (Κ. Καρυωτάκης, ιδανικοί αυτόχειρες)

 

Το έστειλε η Λένα