ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΣΥΣΚΕΨΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΩΝ Π.Ε.-ΕΛΜΕ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΣΥΣΚΕΨΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΩΝ Π.Ε.-ΕΛΜΕ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ, ΣΥΝΤΟΝΙΖΟΜΑΣΤΕ,

ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΡΟΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΓΥΡΟ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

Των Συλλόγων Π.Ε.: Α’ Αθηνών, «Αθηνά», Αιγάλεω, Αμαρούσιο, Αν. Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής, «Αριστοτέλης», «Γληνός», «Κ. Σωτηρίου», Καλλιθέα-Μοσχάτου, Κερατσινίου-Περάματος «Ν. Πλουμπίδης», Νίκαια-Πειραιά, Ν. Σμύρνη, «Παρθενώνας», «Περικλής», Πρόοδος, Χαϊδάρι,

 

και των ΕΛΜΕ: Β’ Αθήνας, Ε’ Αθήνας, Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής

 

Πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 29/9/2014 στα γραφεία της ΔΟΕ σύσκεψη συντονισμού συλλόγων Π.Ε. και ΕΛΜΕ, μετά από πρόσκληση του συλλόγου εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αριστοτέλης». Στη συνέχεια, επιγραμματικά αναφέρουμε τους άξονες της συζήτησης. Τις επόμενες ημέρες θα υπάρξει αναλυτική ανακοίνωση σχετικά με τα ζητήματα που συζητήθηκαν.

 

Στη σύσκεψη συζητήθηκαν τα ιδιαίτερα οξυμένα προβλήματα της περιόδου με έμφαση:

 

Αξιολόγηση Υπήρξε κοινή η εκτίμηση ότι το ΥΠΑΙΘ προωθεί με γοργούς ρυθμούς την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και των εκπαιδευτικών ως εργαλείο για να υλοποιήσει την πολιτική του κλεισίματος σχολείων, των απολύσεων εκπαιδευτικών, της εφαρμογής του νέου μισθολογίου και κάθε απόπειρα εφησυχασμού και φημολογιών παγώματος επιδιώκει να αφοπλίσει το κίνημα αντίστασης και ανυπακοής που διαμορφώθηκε την προηγούμενη χρονιά. Απόδειξη γι’ αυτό είναι οι ενέργειες που προωθούνται. Συγκεκριμένα:

 

·               Ως τις 7/10/2014 πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί οι αιτήσεις για τη στελέχωση των 5μελών επιτροπών για κάθε ΠΥΣΠΕ και ΠΥΣΔΕ των ράμπο-εξωτερικών αξιολογητών με αρμοδιότητες  την αξιολόγηση και κατηγοριοποίηση της σχολικής μονάδας και την εκδίκαση των ενστάσεων σχετικά με την αξιολόγηση διευθυντών και εκπαιδευτικών.

 

·               Εκδόθηκε νέα εγκύκλιος του ΥΠΑΙΘ σχετικά με τις διαδικασίες προώθησης της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας για το σχολικό έτος 2014-15 όπου ζητούνται να αναρτηθούν στην ΑΕΕ σχέδια δράσης και προγραμματισμός της σχολικής μονάδας, νέες ομάδες εργασίας κ.λπ.

 

·               Δόθηκε νέα προθεσμία υποβολής εργασιών για τις 15/10/2014 για όσους διευθυντές δεν έκαναν την εξ’ αποστάσεως  επιμόρφωση με σκοπό να κλείσει προς την πλευρά της κυβέρνησης το ρήγμα που άνοιξε με τους εκατοντάδες διευθυντές που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του συνδικάτου και αρνήθηκαν να κάνουν την εξ’ αποστάσεως.

·               Στις αρχές Νοέμβρη ετοιμάζουν την αξιολόγηση των διευθυντών ώστε ως το τέλος του 2014 να έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση των υποδιευθυντών για να ξεκινήσει η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών από 1/1/2015.

 

·               Εντείνονται οι πιέσεις από την πλευρά των σχολικών συμβούλων που μετά αποδοχή τους να αξιολογηθούν επιδιώκουν να αυξήσουν τα προσόντα στους φακέλους τους με δράσεις που αποβαίνουν σε βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, της παιδαγωγικής λειτουργίας και των εκπαιδευτικών.

 

Νέο μισθολόγιο Ο υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης προχώρησε σε ανακοινώσεις που αφορούν νέο μισθολόγιο από 1/1/2015 με βασική λογική νέα αφαίμαξη, εξίσωση του μισθού εκκίνησης στα εισαγωγικά κλιμάκια τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, κατάργηση μονιμότητας και ισχυρότερη σύνδεση με την αξιολόγηση.

 

Κενά, μηδενικοί διορισμοί Καταγράφηκαν τα οξυμένα προβλήματα των σχολείων. Περιοχές ολόκληρες χωρίς λειτουργία ολοημέρων σε δημοτικά και νηπιαγωγεία, με πληθωρικά τμήματα που ξεπερνούν τα 27 παιδιά, με κενά σε κανονικές τάξεις, με μεγάλη έλλειψη ειδικοτήτων και τελικά με λειτουργία του σχολείου χωρίς ικανοποίηση των βασικών εκπαιδευτικών προϋποθέσεων αλλά με μοναδική στόχευση τη φύλαξη των μαθητών ως τις 14.00

 

Αντίστοιχα σε μέγεθος είναι  τα προβλήματα στη β/βάθμια με πολλά κενά, αλλά κι άλλες σοβαρές εκκρεμότητες, όπως οι καταργήσεις τμημάτων, οι βίαιες μετακινήσεις μαθητών κι εκπ/κών, η ανύπαρκτη δωρεάν μεταφορά των μαθητών, οι μεγάλες ελλείψεις εκπαιδευτικών κι η υποχρεωτική ένταξη στην τάξη εκπ/κών με σοβαρά προβλήματα υγείας, ελλείψεις βιβλίων, προβληματικά αναλυτικά προγράμματα κι αναθέσεις μαθημάτων κι αυθαίρετες αλλαγές στις ώρες διδασκαλίας μαθημάτων.

 

Διαθεσιμότητες εκπαιδευτικών β/βάθμιας 1650 εκπαιδευτικοί που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα τον Ιούλη του 2013, βρίσκονται για 15 μήνες σε ομηρεία αφού δεν έχει εκδοθεί ΦΕΚ για την τοποθέτηση τους, σε 82 από αυτούς έχει ήδη διακοπεί η μισθοδοσία, ενώ η απόφαση του ΣΤΕ στις 26/9/14 νομιμοποιεί τις καταργήσεις βασικών τομέων και ειδικοτήτων της επαγγελματικής εκπαίδευσης και τις διαθεσιμότητες των συναδέλφων μας, στρώνοντας το δρόμο για τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.

 

Εκφράστηκε σαφώς η κοινή απόφαση των σωματείων να αντιπαλέψουν με αποφασιστικότητα όλες τις προωθούμενες αναδιαρθρώσεις με κέντρο τις αυξήσεις στους μισθούς και την ακώλυτη βαθμολογική εξέλιξη, χωρίς αξιολογήσεις, την εναντίωση σε απολύσεις-διαθεσιμότητα-κινητικότητα, αξιολόγηση, προώθηση του νέου σχολείου της αγοράς, τη διεκδίκηση μαζικών διορισμών εκπαιδευτικών με μόνιμη σταθερή εργασιακή σχέση χωρίς περιόδους δοκιμασίας, χωρίς αξιολογήσεις και με σημαντική αύξηση του εισαγωγικού μισθού και κλιμάκωση με τα χρόνια, που να τον επαναφέρει στο ύψος του 2009 με στόχο να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας.

 

Τα σωματεία που συμμετείχαν έκφρασαν τις κοινές τους αποφάσεις για καμία συμμετοχή στις διαδικασίες της αυτοαξιολόγησης και της αξιολόγησης. Καλούν τους συλλόγους διδακσόντων να μην τροφοδοτούν το Παρατηρητήριο της ΑΕΕ, τους διευθυντές να μη συμμετέχουν στο νέο γύρο της εξ’ αποστάσεως, να μη δεχτούν να αξιολογηθούν και να αξιολογήσουν και τους εκπαιδευτικούς να μη δεχτούν να αξιολογηθούν. Όλα τα παραπάνω κάνοντας χρήση της απεργίας-αποχής, τροφοδοτώντας ένα κλίμα γενίκευσης της αντίστασης και της ανυπακοής, που προτίθενται οι σύλλογοι να οργανώσουν και να προωθήσουν με συγκεκριμένα μέτρα στις περιοχές τους. Ταυτόχρονα, εκφράστηκε από όλα σωματεία η αναγκαιότητα προετοιμασίας αποφασιστικών απεργιακών αγώνων και συγκρούσεων για την αποτροπή των αναδιαρθρώσεων και τη διεκδίκηση των αιτημάτων μας.

 

Στα πλαίσια της παραπάνω συζήτησης υπήρξε σαφής πρόθεση από τα σωματεία να συντονιστούν και να οργανώσουν δράσεις. Πολλοί από τους εκπροσώπους σωματείων εξέφρασαν  κριτικές στα ΔΣ ΔΟΕ και ΟΛΜΕ που με την ταχτική της αδράνειας και της έλλειψης οργάνωσης του αγώνα, αφήνουν την πρωτοβουλία των κινήσεων στην κυβέρνηση, διευκολύνοντας κλίμα αναμονής και αναποτελεσματικότητας.

 

Προτάθηκε από συλλόγους και ΕΛΜΕ που συμμετέχουν στην ευρύτερη καμπάνια που βρίσκεται σε εξέλιξη από σωματεία, συλλογικότητες, λαϊκές συνελεύσεις και επιτροπές αγώνα για την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και της φοροληστείας για τους οικονομικά αδύνατους και την άρνηση πληρωμής του ΕΝΦΙΑ, να δηλώσουν συμμετοχή όλα τα σωματεία της εκπαίδευσης.

 

Μπροστά στις ΓΣ των σωματείων και τις συνεδριάσεις των ΔΣ συλλόγων και ΕΛΜΕ προτάθηκαν ως άμεση παρέμβαση, οι παρακάτω δράσεις:

 

·               Κινητοποίηση στη περιφέρεια με θέματα την αξιολόγηση και τη δημιουργία των επιτροπών ράμπο-αξιολογητών, την κάλυψη των κενών στα σχολεία με μαζικούς διορισμούς όλων των ειδικοτήτων (προτεινόμενη ημερομηνία 10/10 το μεσημέρι)

 

·               Επίσης, για την αξιολόγηση να γίνει κινητοποίηση στα γραφεία παιδαγωγικής καθοδήγησης των ΠΥΣΠΕ-ΠΥΣΔΕ και παναττικό κάλεσμα-συγκέντρωση των διευθυντών και των εκπαιδευτικών για την προετοιμασία της μάχης ενάντια στην αξιολόγηση των διευθυντών κι εκπαιδευτικών.

 

ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

 

απόντες: οι εκπαιδευτικοί – παρόντες: απογοήτευση, αγωνίες, ερωτήματα…

http://aristerastikarditsa.blogspot.gr/2014/09/blog-post_29.html

--

απόντες: οι εκπαιδευτικοί – παρόντες: απογοήτευση, αγωνίες, ερωτήματα…

με αφορμή τη

Γενική Συνέλευση της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

Την Πέμπτη 25/9 είχε προγραμματιστεί ΓΣ της ΕΛΜΕ Καρδίτσας. Συμμετείχαν κοντά στους 20 καθηγητές (τα 9 ήταν τα μέλη του ΔΣ) οπότε έγινε «ανοιχτό» ΔΣ. Το θέμα ήταν η συζήτηση της εισήγησης του ΔΣ της ΟΛΜΕ και η απόφαση του τοπικού σωματείου που θα «κατέβαινε» στη ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ το Σάββατο 27/9 στην Αθήνα.

Η απόφαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ στηρίχτηκε από ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ και εισηγούνταν στον κλάδο το …τίποτα. Επιβεβαίωση ακινησίας με δόσεις κάποιων δράσεων, έτσι για να μη ξεχνιόμαστε. Μια κατάσταση που βολεύει και το ΠΑΜΕ που έχει το δικό του «αγωνιστικό» σχέδιο (το πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 1/11).

Έτσι τα δύο προγράμματα αδράνειας «συναντήθηκαν» με αποτέλεσμα να υπερψηφιστεί από το ΔΣ  της ΕΛΜΕ αυτό της ΟΛΜΕ από ΔΑΚΕ και ΠΑΜΕ (4+1 ψήφοι) ενώ η ΕΝΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ανέδειξε την ανάγκη προετοιμασίας ενός μεγάλου απεργιακού αγώνα με διάρκεια και προοπτική. Πρότεινε «…48ωρη απεργία 22 και 23 Οκτώβρη (κινητοποίηση που θα συγκροτεί τον κλάδο για τις επόμενα κινηματικά βήματα και με στόχο να κλείσουν πανελλαδικά όλα τα σχολεία ) με διαδηλώσεις την πρώτη μέρα και νέες συνελεύσεις τη δεύτερη μέρα. Νέα συνέλευση προέδρων 25 Οκτώβρη για συνέχιση με παρατεταμένο απεργιακό αγώνα.»

Ο κλάδος συμπληρώνει ένα χρόνο ουσιαστικά αδράνειας ενώ δέχτηκε κύριες και κεντρικού χαρακτήρα ήττες (διαθεσιμότητα -απολύσεις και (αυτό)αξιολόγηση παρά τη σημαντική αλλά ανεπαρκή μάχη που δόθηκε).Το προεκλογικό κλίμα μέχρι το Μάη ενίσχυσε την παράλυση και την αδράνεια. Σήμερα έχουμε ξανά προεκλογικό κλίμα και προστίθεται σ' αυτό το γενικό και το εσωτερικό του κλάδου με τις εκλογές για τα Υ.Σ (ΠΥΣΔΕ-ΚΥΣΔΕ κλπ).

Τα παραπάνω είναι και η πηγή όλων των τοποθετήσεων των συναδέλφων που μίλησαν.

“...Μήπως πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε για απεργίες αφού δεν απεργεί ο κλάδος...Να δούμε άλλες μορφές. Να τερματίσουμε τη στείρα άρνηση και να κάνουμε προτάσεις και διάλογο με το υπουργείο. ..Μήπως ο κλάδος θέλει την αξιολόγηση και όλα τα υπόλοιπα που λένε οι “συνδικαλιστές” είναι του (στον) αέρα “ κλπ κλπ

Χωρίς να είναι ολοκληρωμένη η απάντηση θα θέσω από τη μεριά μου κάποια ζητήματα.

Οι εργαζόμενοι, οι εκπαιδευτικοί “αναγνωρίζουν” τη δύναμη τους στους αγώνες και μέσα στους αγώνες. Αυτό αναδείχτηκε τόσο το Μάη του 2013 όσο και τον περσινό Σεπτέμβρη. Η διάθεση του κλάδου να παλέψει και να νικήσει. Την πρώτη φορά δεν υπήρχαν “όροι και προϋποθέσεις” τη δεύτερη επιλέχτηκε να κλιμακώσουμε με 48ωρες την πενθήμερη (που δε συνέχισε για 0,6% των ψήφων). Το πράγμα όμως ”εξελίχθηκε” και παραπέρα. Έτσι για τις διαθεσιμότητες-απολύσεις είχαμε (ν)τροπολογίες στη Βουλή (ΚΚΕ) και υποσχέσεις επαναπρόσληψης (ΣΥΡΙΖΑ), ενώ για την αυτοαξιολόγηση νομικές γνωμοδοτήσεις, διανθισμένες με 24ωρες τουφεκιές και όλα αυτά συμπυκνωμένα στο ...26 φεύγουν.

Σ' όλη αυτή την πορεία αυτό που “αναγνώρισαν” και συνεχίζουν και τις μέρες αυτές να “αναγνωρίζουν” οι εκπαιδευτικοί είναι την υποχώρηση, την αποφυγή της σύγκρουσης, τις (αυτ)απάτες για δικαστικές προσφυγές και τη σωτηρία που θα έρθει από την κάλπη. Παράγωγο αυτής της πορείας οι απουσίες των καθηγητών σε συνελεύσεις κινητοποιήσεις διαδηλώσεις απεργίες κλπ.

Το πρόβλημα δεν είναι να «διαβάσουμε» σωστά τη κατάσταση του κόσμου για να υποταχθούμε σ' αυτή, για να συμβιβαστούμε ότι ο κλάδος δεν τραβά (αυτοί που σίγουρα δε τραβάνε -ούτε θέλουν ούτε και μπορούν- είναι οι κυρίαρχες δυνάμεις στον κλάδο) αλλά για να ανατρέψουμε αυτή τη κατάσταση αδράνειας και ανημποριάς που καταλήγει στην αποδοχή–προσαρμογή στα δεδομένα της κυβερνητικής επίθεσης.

Και η ανατροπή θα συμβεί μόνο με τη συγκρότηση κεντρικής συνδικαλιστικής πρότασης αγώνα. Να προετοιμάσουμε ένα μεγάλο απεργιακό αγώνα με διάρκεια και προοπτική σε συντονισμό με τους συνάδελφους μας στην Α/θμια, στα νοσοκομεία στους ΟΤΑ κλπ. Σε αυτή την προοπτική είναι ζωτική ανάγκη να κινηθούν κάθε σωματείο, κάθε μαχόμενη συλλογικότητα, κάθε συνάδελφος που ασφυκτιά μέσα σε αυτή την καταθλιπτική σιγή νεκροταφείου δικαιωμάτων και κατακτήσεων αλλά και ανυπαρξίας αγωνιστικής μαζικής και μαχητικής απάντησης .

Αυτή η κατεύθυνση δε μπορεί να περιμένει. Τα λόγια στη συνέλευση  της συναδέλφου μας που από το Μάρτη είναι ουσιαστικά απολυμένη χωρίς μισθοδοσία γεμάτα αγωνία για τη τύχη όλων εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα πρέπει να είναι οδηγός δράσης. Τώρα που το ΣτΕ έκρινε συνταγματικές τις διαθεσιμότητες και πλησιάζουν οι 6500 απολύσεις  είναι όρος ύπαρξης και συνέχειας του κλάδου η ανατροπή των απολύσεων.

Να πάρουμε την υπόθεση στα δικά μας χέρια-πόδια-στόματα-ώμους…

Η ΘΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ Η ΘΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΝ!!!!

Αλέξης Φυτσιλής

"Η δικαιοσύνη" στρώνει το δρόμο για τις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων

Παιδόφιλοι, αποζημιώσεις, ΣΤΕ.......έτοιμο το έδαφος  για να  τις  ρίξουν....

Επισυνάπτω προς ενημέρωση το δελτίο τύπου του συντονιστικού μας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ ! !

Βόμβα ΣτΕ:

"Η δικαιοσύνη" στρώνει το δρόμο για τις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων

 

Σήμερα  με την απόφαση του ΣτΕ, αποδείχτηκε περίτρανα για μια ακόμα φορά, ότι όλοι οι θεσμοί του κράτους (εξαρτημένοι και "ανεξάρτητοι"), έχουν τεθεί σε διατεταγμένη υπηρεσία εξυπηρέτησης των πιο ακραίων μνημονιακών πολιτικών. Αυτές οι πολιτικές έχουν στόχο το ξεπούλημα της Παιδείας,  της Υγείας, τη διάλυση του κοινωνικού κράτους, την άρση της μονιμότητας, τις απολύσεις, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και την ψυχική εξουθένωση των εργαζομένων με στόχο τη χειραγώγηση τους.

 Στο βωμό της εξυπηρέτησης αυτής της πολιτικής, θυσιάζουν κάθε ίχνος αξιοπρέπειας και αξιοπιστίας που έτσι κι αλλιώς έχουν απολέσει από καιρό.

 Συγκεκριμένα, τη διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών και την κατάργηση των ειδικοτήτων που ακόμα και ο ίδιος ο υπουργός παιδείας και συνταγματολόγος κ. Λοβέρδος, χαρακτήρισε "πράξη κορυφαίας ανοησίας &εγκληματικό λάθος", έρχεται το Συμβούλιο της Επικρατείας και τα νομιμοποιεί !!! 

 Το ΣτΕ δέχτηκε, πως δεν παραβιάζονται οι διατάξεις του Συντάγματος περί ισότητας, αξιοκρατίας, καθώς και εκείνες που αναφέρονται στην εκπαίδευση και στην αρχή της αναλογικότητας, ενώ είναι κοινώς γνωστό ότι με τον ακρωτηριασμό των πιο δημοφιλών ειδικοτήτων των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, το 25% των μαθητών των ΕΠΑΛ και το 55% των ΕΠΑΣ, αποκλείονται από τη Δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση. 

 Αυτή είναι η αντίληψη περί ΙΣΟΤΗΤΑΣ;;;;;;

 Η Συντονιστική Επιτροπή εκπαιδευτικών σε Διαθεσιμότητα-Απόλυση, καταγγέλλει τις παραπάνω εγκληματικές μεθοδεύσεις από τη μεριά της κυβέρνησης, που στρώνουν το δρόμο στις πρώτες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων από το 1911.

 Καλούμε τον Υπουργό Παιδείας:

α) Να αφήσει κατά μέρος τα επικοινωνιακά παιχνίδια, με τα οποία προσπαθεί να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου  και να κερδίσει πολιτικό χρόνο και

β) Να μην τολμήσει, καλυπτόμενος πίσω από αυτή την απόφαση του ΣτΕ, να προχωρήσει στην απόλυση των 85 συναδέλφων μας που έχει διακοπεί η μισθοδοσία τους από 22 Μαρτίου.

 Καλούμε όλους τους συναδέλφους -τώρα που έπεσαν οι μάσκες και είναι πλέον ξεκάθαρο σε όλους ότι ο μοναδικός δρόμος είναι ο δρόμος του αγώνα- να  ενώσουμε τις φωνές μας και να στείλουμε ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση. 

Δεν θα μας εξουθενώσουν ψυχολογικά,  δεν φοβόμαστε, δεν λυγίζουμε, δεν λιποτακτούμε. 

 Σύντομα θα πάρουν την απάντησή μας,  μέσα από πιο μαζικούς, ενωτικούς, και αποφασιστικούς αγώνες.

 ·                     ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ, ΤΗΝ ΟΜΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ 

·                     ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΛΥΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΤΟΥ ΥΠΑΙΘ,

·                     ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥΣ, ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΠΑΛ

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ

ΕΝΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΜΕΛΕΤΗ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΚΑΙΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

Το παρακάτω κείμενο είναι η περίληψη (executive summary) της νέας μελέτης του Κώστα Λαπαβίτσα η οποία επιδιώκει να δώσει ριζοσπαστικές απαντήσεις στα καίρια ερωτήματα που απασχολούν σήμερα τις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Η μελέτη αναλύει ουσιώδη θέματα πολιτικής οικονομίας και δημοσιονομικής πολιτικής, εστιάζοντας στην Ελλάδα και εξετάζοντας ειδικότερα τη διαχείριση του χρέους, τη δημοσιονομική πολιτική, την ανασύνταξη του τραπεζικού τομέα, την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και τη διαμόρφωση μεσοπρόθεσμης πολιτικής ανάπτυξης. Περιγράφει βήμα προς βήμα, με εμπειρική τεκμηρίωση, μία ολοκληρωμένη διαδικασία εξόδου από την κρίση και μετάβασης προς μία ριζικά διαφορετική οικονομική δομή για τη χώρα. Παράλληλα, αναλύει τις δυνατότητες της διαπραγμάτευσης σε επίπεδο ευρωπαϊκής και εθνικής στρατηγικής και εξετάζει τις εκδοχές της συναινετικής και της συγκρουσιακής αποχώρησης από την ΟΝΕ.
Τον πρόλογο της μελέτης έγραψε ο Στάθης Κουβελάκης.

Η μελέτη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Λιβάνης" και θα παρουσιαστεί σε ειδική εκδήλωση που θα γίνει την Τετάρτη 1 Οκτωβρίου στη Στοά του Βιβλίου στις 7 το απόγευμα.

Σημειώση: στην περίληψη δεν περιλαμβάνονται οι πίνακες και τα διαγράμματα με τα οικονομικά στοιχεία, οι οποίοι βέβαια περιλαμβάνονται στην πολυσέλιδη μελέτη.

1. Η ελληνική κρίση είναι μέρος της κρίσης της Ευρωζώνης που ξεκίνησε το 2010 ακολουθώντας την παγκόσμια κρίση του 2007-9. Η βασική αιτία της κρίσης της Ευρωζώνης είναι η απώλεια ανταγωνιστικότητας της περιφέρειας που προκλήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική της Γερμανίας να κρατάει χαμηλά το δικό της ονομαστικό κόστος εργασίας. Το βάρος της προσαρμογής μεταβιβάστηκε αρχικά στην περιφέρεια, μέσω σκληρής λιτότητας και συντριβής των μισθών. Σταδιακά όμως μεταφέρθηκε και προς τις χώρες του κέντρου, ιδίως της Γαλλία και την Ιταλία, οι οποίες δε μπορούν να ανταγωνιστούν τη Γερμανία μέσα στο πλαίσιο της ΟΝΕ. Οι επιλογές πολιτικής είναι εξαιρετικά δύσκολες και για τις δύο χώρες, καθώς η σκληρή λιτότητα οδηγεί σε βαθιά ύφεση και πολιτική αναταραχή. Το αδιέξοδο της ΟΝΕ είναι ιστορικών διαστάσεων.

2. Η κατάσταση της Ελλάδας μέσα στη συνεχιζόμενη κρίση είναι τραγική. Η βαθύτατη ύφεση οδεύει προς το τέλος της, αλλά η χώρα φαίνεται παγιδευμένη σε χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, με εξαιρετικά υψηλή ανεργία, χωρίς να κατέχει τα απαραίτητα εργαλεία οικονομικής πολιτικής. Οι χαμηλοί μισθοί σε συνδυασμό με την απελευθέρωση των αγορών και την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων είναι τελείως απίθανο να οδηγήσουν σε βιώσιμη ανάπτυξη. Η Ελλάδα βουλιάζει κάτω από ένα τεράστιο χρέος και δεσμεύεται από μια σειρά συμφωνιών και θεσμικών μηχανισμών που καθορίζονται από την ΕΕ και την ΟΝΕ επιβάλλοντας λιτότητα ώστε να εξυπηρετείται το χρέος. Αυτό είναι το τίμημα για την παραμονή της χώρας στην ΟΝΕ και την αποδοχή των όρων «διάσωσης» το 2010.
3. Η Αριστερά είναι η κύρια ωφελημένη παράταξη από την ελληνική κρίση και η προοπτική μιας ριζοσπαστικής κυβέρνησης στην Ελλάδα φαντάζει πραγματική στο άμεσο μέλλον. Παρ' όλα αυτά, δεν έχει ακόμη συντάξει ένα πειστικό και συνεκτικό πρόγραμμα για την οικονομία, την κοινωνία και το κράτος. Το πρόγραμμα που απαιτείται θα πρέπει να επιτύχει την επανεκκίνηση της οικονομίας και την ανακούφιση αυτών που έχουν χτυπηθεί σκληρά από την κρίση και να βάλει τη χώρα σε τροχιά κοινωνικής αλλαγής υπέρ της εργασίας και κατά του κεφαλαίου.
4.Οι βασικές παράμετροι ενός ριζοσπαστικού προγράμματος περιλαμβάνουν:
Ι) Αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους ώστε να γίνει βιώσιμο. Η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα απαιτήσει διαγραφή, κίνηση που πιθανότατα θα περιλαμβάνει μονομερείς ενέργειες, όπως η στάση πληρωμών. Είναι ύψιστης σημασίας η αναδιάρθρωση του χρέους να αντιμετωπιστεί με πλήρη διαφάνεια, πρώτο βήμα για την οποία θα είναι η ενεργοποίηση μίας Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους.
ΙΙ) Άρση της λιτότητας και αναπροσαρμογή της δημοσιονομικής πολιτικής με στόχο τη μείωση της ανεργίας. Ο κύριος μοχλός της ενίσχυσης της ζήτησης πρέπει να είναι οι δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές και αλλού. Ωστόσο, η κοινωνική καταστροφή που προκλήθηκε από την κρίση είναι τόσο μεγάλη, ώστε η λήψη άμεσων μέτρων για την ενίσχυση της κατανάλωσης και της δημόσιας παροχής υγείας, στέγασης και σίτισης είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας.
ΙΙΙ) Αναπροσαρμογή των δημόσιων οικονομικών και εγκατάλειψη της επιδίωξης πλεονασματικών, ή ισοσκελισμένων προϋπολογισμών. Τα δημοσιονομικά ελλείμματα είναι απολύτως νόμιμο εργαλείο οικονομικής πολιτικής. Εάν τα ελλείμματα δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν μέσω του εγχώριου δανεισμού, τότε πρέπει να είναι δυνατός ο εκχρηματισμός τους για σχετικά σύντομα χρονικά διαστήματα.
ΙV) Ο ελάχιστος μισθός θα πρέπει να αποκατασταθεί αμέσως και να αντιμετωπιστούν οι μειώσεις συντάξεων, ενώ η μελλοντική πορεία των εισοδημάτων και των συντάξεων θα πρέπει να καθορίζεται με βάση την αύξηση της παραγωγικότητας. Ταυτόχρονα, πρέπει να υπάρξει βαθιά αναδιανομή του εισοδήματος και του πλούτου μέσω του φορολογικού συστήματος και της πολιτικής μισθών. Είναι απαραίτητη η αναδιάρθρωση του ιδιωτικού χρέους σε τράπεζες και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
V) Αλλαγή ισορροπίας στην οικονομία με ενίσχυση του παραγωγικού τομέα πέρα από τον τομέα των υπηρεσιών. Κύριο πεδίο της οικονομικής δραστηριότητας πρέπει να είναι η εγχώρια οικονομία, αλλά πρέπει επίσης να αλλάξει και η ισορροπία υπέρ των τομέων της οικονομίας που παράγουν διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά έναντι εκείνων που δεν παράγουν τέτοια αγαθά.
VΙ) Το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα πρέπει να τεθεί σε τελείως διαφορετική βάση. Απαιτείται εκτεταμένη ρυθμιστική παρέμβαση συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου των κεφαλαιακών ροών. Θα πρέπει επίσης να υπάρξει δημόσια ιδιοκτησία των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Μια ριζοσπαστική κυβέρνηση θα πρέπει, τέλος, να θεσπίσει δημόσιες τράπεζες μακροχρόνιων επενδύσεων που θα στηρίξουν την οικονομική αναδιάρθρωση.
VΙΙ) Είναι απαραίτητη η ενδελεχής αναδιάρθρωση του κράτους και της πολιτικής ζωής. Το κράτος θα πρέπει να ανακτήσει την ικανότητά του να παρεμβαίνει στη οικονομία, η οποία συρρικνώθηκε θλιβερά κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Η κρατική παρέμβαση θα πρέπει να περιλαμβάνει τη βιομηχανική πολιτική, τον έλεγχο των κεφαλαίων και των πιστώσεων και μια αποτελεσματική και δίκαιη φορολογική πολιτική. Η αναδιάρθρωση του κράτους αγγίζει ευθέως τα ζητήματα της δημοκρατίας και της εθνικής κυριαρχίας. Η επιρροή του μεγάλου κεφαλαίου πάνω στην πολιτική ζωή πρέπει να σπάσει και να θεσπιστούν μηχανισμοί για να διασφαλιστεί ο δημοκρατικός έλεγχος από τα κάτω. Έτσι θα είναι δυνατόν να επιβεβαιωθεί η εθνική κυριαρχία σε ολόκληρη την περιφέρεια.
VΙΙΙ) Δραστικές αλλαγές αυτής της μορφής θα οδηγήσουν σε αντιπαράθεση και σύγκρουση με την ΕΕ. Ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα υλοποιήσιμο από ευρείες πολιτικές δυνάμεις υπό την ηγεσία της Αριστεράς δε μπορεί παρά να έρθει σε πλήρη αντίθεση με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΕΕ όσον αφορά τη λειτουργία των αγορών, το ρόλο του κράτους, την επίτευξη της αποτελεσματικότητας και της ανταγωνιστικότητας και ούτω καθεξής. Επιπλέον, θα έρθει σε ευθεία αντίθεση με μια σειρά ευρωπαϊκών συνθηκών, όπως η Euro-Plus Pact, οι οποίες θέτουν τις οικονομικές πολιτικές των κρατών της Ευρωζώνης υπό την εποπτεία των θεσμικών οργάνων της ΕΕ.
5. Εν ολίγοις, αυτό που θα έχει να αντιμετωπίσει μια κυβέρνηση της Αριστεράς στην Ελλάδα και ενδεχομένως και σε άλλες περιφερειακές χώρες, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως η «τριάδα του ανέφικτου». Δηλαδή: η επίτευξη μιας αποτελεσματικής αναδιάρθρωσης του χρέους, η εγκατάλειψη της λιτότητας και η παραμονή της χώρας εντός του θεσμικού και πολιτικού πλαισίου της ΕΕ και ιδιαίτερα της ΟΝΕ. Ο πραγματικός στόχος θα πρέπει να είναι η επίτευξη της "τριάδας του εφικτού", δηλαδή: βαθιά διαγραφή χρέους, αλλαγή οικονομικής πολιτικής με τρόπο δραστικό και διαπραγμάτευση μιας νέας σχέσης με την ΕΕ και την ΟΝΕ. Η ριζοσπαστική κυβέρνηση δεν πρέπει να φοβηθεί την προοπτική εξόδου από την ΟΝΕ.
6. Εάν η έξοδος μπορεί να συμφωνηθεί σε μη-συγκρουσιακή βάση, υπάρχουν αρκετοί τεχνικοί τρόποι με τους οποίους η ΕΕ μπορεί να τη διευκολύνει. Η έξοδος είναι απόλυτα εφικτή, ιδιαίτερα αν η ΕΕ είναι έτοιμη να την υποστηρίξει. Εξάλλου, θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν ξανά οι μηχανισμοί του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος, που ήταν και το προηγούμενο σύστημα καθορισμού των συναλλαγματικών ισοτιμιών.
7. Αν η ΕΕ αποδειχθεί άκαμπτα εχθρική στις διαπραγματεύσεις, μια Αριστερή κυβέρνηση θα πρέπει να διαθέτει σχέδιο διαχείρισης μιας συγκρουσιακής εξόδου από την ΟΝΕ και δημιουργίας νέου νομίσματος. Το σχέδιο θα πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τα εξής:
α) Μέτρα ελέγχου της λειτουργίας των τραπεζών και της κίνησης κεφαλαίων.
β) Αναδιοργάνωση της Τράπεζας της Ελλάδας
γ) Μετατροπή του ισολογισμού των τραπεζών με εξυγίανση από τα προβληματικά δάνεια.
δ) Μετατροπή του ισολογισμού των επιχειρήσεων με δημόσια στήριξη για όσες έχουν χρέη υπό ξένο δίκαιο.
ε) Μετατροπή των καταθέσεων και των χρεών των νοικοκυριών, πιθανώς με χρήση διαφορετικών ισοτιμιών για τη στήριξη των φτωχότερων.
στ) Άμεση έκδοση κρατικών βραχυπρόθεσμων τίτλων για την εξυπηρέτηση της κυκλοφορίας και μέχρι οι τράπεζες να μπορούν να καλύπτουν φυσιολογικά τις ανάγκες σε ρευστότητα.
ζ) Λήψη μέτρων για την προστασία της διεθνούς ισοτιμίας του νέου νομίσματος. Η κατάσταση είναι σαφώς ευκολότερη από το 2010 γιατί το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι κοντά στην ισορροπία.
η) Κάλυψη των άμεσων αναγκών σε τρόφιμα, καύσιμα και φάρμακα με ιεράρχηση των εισαγωγών κατά προτεραιότητα και με κινητοποίηση των εγχώριων παραγωγικών πόρων. Και πάλι η κατάσταση είναι πολύ ευκολότερη από το 2010 γιατί το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι κοντά στην ισορροπία.
8. Η ιστορική αποτυχία της ΟΝΕ θέτει το ζήτημα της επιστροφής της Ευρώπης σε ένα σύστημα ελεγχόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα-άγκυρα, δηλαδή η Γερμανία, θα συμφωνήσει να τηρήσει σωστά το ρόλο της. Μια αλλαγή τέτοιου τύπου θα επέτρεπε την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, όταν αυτή θα ήταν απαραίτητη, χωρίς να καταφεύγει η χώρα σε μείωση των μισθών και επιβολή ύφεσης. Θα επέτρεπε επίσης τη διαχείριση του διεθνούς εμπορίου και των ροών κεφαλαίου στην Ευρώπη. Θα ήταν απαραίτητο να θεσπιστούν μόνιμοι έλεγχοι κίνησης κεφαλαίων, να δημιουργηθεί ένα δημόσιο τραπεζικό σύστημα το οποίο να μπορεί να αναστρέψει την αποτυχία των ιδιωτικών τραπεζών. Θα ήταν επίσης απαραίτητο να αντικατασταθεί η ΕΚΤ με ένα θεσμό ο οποίος θα μπορεί να λειτουργεί ως ταμείο διαχείρισης των διεθνών συναλλαγών της Ευρώπης εσωτερικά και εξωτερικά. Αυτές οι αλλαγές θα απαιτήσουν εκδημοκρατισμό στη χάραξη της οικονομικής πολιτικής, ιδιαίτερα στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Θα απαιτήσουν επίσης αναδιάρθρωση των τεράστιων όγκων του ιδιωτικού και του δημόσιου χρέους, τα οποία σήμερα επιβαρύνουν την Ευρώπη.

Πηγή: http://costaslapavitsas.blogspot.gr