Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014

Έχουν ξεφύγει.... γιατί εμείς έχουμε .... μαζευτεί.


Έχουν ξεφύγει.... γιατί εμείς έχουμε  .... μαζευτεί.
Αυτοί συνεχίζουν κανονικά τα σχέδιά τους και τη δράση τους.

Εμείς ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

 

 

Το παρακάτω ΄μηνυμα το έλαβα από Βολιώτη συνάδελφο
Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι

Το Υπ. έστειλε έγκριση να μπαίνει το ντιρί στα Λύκεια, να κάνει προπαγάνδα και ...επιμόρφωση. Μετά τα θεσμικά και οικονομικά δώρα προς το ντιρί έφτασαν στο σημείο να στείλουν το παρακάτω απίστευτο......

"Θέμα: Έγκριση επισκέψεων σε Λύκεια από το Αμερικάνικο Κολλέγιο Ελλάδας
Σχετ: το υπ’αριθμ.πρωτ.13235/21-11-2014 έγγραφο του ΙΕΠ
Κατόπιν θετικής γνωμοδότησης από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) και σε απάντηση στο υπ’αριθμ.πρωτ.120200/29-07-2014 αίτημά σας, σας ενημερώνουμε ότι εγκρίνουμε την πραγματοποίηση οργανωμένων επισκέψεων σε Λύκεια ανά την ελληνική επικράτεια για το σχολικό έτος 2014-2015.Οι επισκέψεις στα σχολεία θα πραγματοποιούνται σε συνεργασία με τους Διευθυντές Λυκείων και τους υπευθύνους ΣΕΠ των Κέντρων Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕΣΥΠ) με στόχο:
α) τη διοργάνωση παρουσιάσεων/workshops με ομιλίες από επαγγελματίες του χώρου για διάφορα αντικείμενα σπουδών (π.χ. Διοίκηση Επιχειρήσεων, Χρηματοοικονομικά, Τουρισμός, Τέχνες, Ψυχολογία, κ.ά.),
β) την παρουσίαση των ειδικών υποτροφιών που δίνονται από το «Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος» σε αριστούχους φοιτητές των ελληνικών ΑΕΙ-ΤΕΙ και
γ) την παρουσίαση του συνολικού προγράμματος ακαδημαϊκών υποτροφιών που προσφέρει το Deree βάσει του βαθμού απολυτηρίου.
Επιπρόσθετα, σχετικά με τις ανωτέρω επισκέψεις επισημαίνουμε τα εξής: να ενημερώνεται το αρμόδιο Κέντρο Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕΣΥΠ) οι δραστηριότητες που προσφέρονται από τους φορείς πρέπει να εμπίπτουν θεματικά και να υποστηρίζουν ουσιαστικά τις δράσεις που υλοποιούνται από τα ΚΕΣΥΠ, τους Συμβούλους ΣΕΠ και τις παιδαγωγικές ομάδες των σχολείων δεν επιτρέπεται η διανομή διαφημιστικού υλικού
2
Για την αποτελεσματικότερη διάχυση των δράσεών σας στη μαθητική κοινότητα, παρακαλούμε να προγραμματίζονται εγκαίρως οι επισκέψεις, σε συνεργασία με τα Λύκεια όλης της χώρας και τα κατά τόπους Κέντρα Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕΣΥΠ) του ΥΠΑΙΘ."

Έχουν ξεφύγει.....Ουσιαστικά το Υπουργείο δεν επιτρέπει απλώς αλλά παρακινεί τα σχολεία και τα ΚΕΣΥΠ να ...συνεργαστούν και ορίζουν πλαίσιο "επιμόρφωσης" workgroups κλπ. Περιμένουμε την εγκύκλιο που δίνει και τα αντίστοιχα μόρια αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης......

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ


ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ  ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ


 

Υποψήφιοι για το ΔΣ της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

 

1.      Αλεξάκος Φώτης                              (ΚΕΠΛΗΝΕΤ)                      

2.      Αμπατζή Γεωργία                             (ΕΠΑΛ Σοφάδων)

3.      Γκαραγκάνη Λένα                             (2ο ΓΕΛ)

4.      Καλογερόπουλος Κώστας              (ΤΕΕ Ειδικής Αγωγής)

5.      Καπέκας Αποστόλης                       (σε διαθεσιμότητα)

6.      Καρακώστας Χρήστος                    (Γυμν. Ματαράγκας)

7.      Καραμπέκος Βαγγέλης                   (Γυμν. Μαγούλας)    

8.      Καραμήτρου Ελένη                          (Εσπερινό Γυμνάσιο ΛΤ)    

9.      Λαφαζάνης Παναγιώτης                 (6ο Γυμνάσιο)

10.  Ματιάτου Διονυσία                           (σε διαθεσιμότητα)  

11. Μαυραντζάς Φώτης                         (1ο ΕΠΑΛ)                             

12. Μαυροκέφαλος Γεράσιμος              (5ο ΓΕΛ)

13. Μαχαίρα Αναστασία                         (1ο Γυμνάσιο)                       

14. Ντάνης Αντώνης                              (ΚΠΕ Μουζακίου)                

15. Παπαστάθης Χρήστος                     (4ο ΓΕΛ)

16. Ριζάς Σωτήρης                                 (Μουσικό Σχολείο)

17. Σδόγκος Θανάσης                            (Εσπερινό Γυμνάσιο ΛΤ)

18. Τάντου Σοφία                                    (4ο ΓΕΛ)                                

19. Τσαγγάρης Δημήτρης                      (Εσπερινό Γυμν.-ΛΤ)                      

20. Φυτσιλής Αλέξης                              (4ο ΓΕΛ)

 

 

ΓΙΑ Ε.Ε

  1. Καραμήτρου Ελένη                          (Εσπερινό Γυμνάσιο ΛΤ)
  2. Πιντζοπούλου Ελένη                       (2ο ΕΠΑΛ)

                             

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014

Αλληλεγγύη στον Νίκο Ρωμανό.



Αλληλεγγύη στον Νίκο Ρωμανό.


 

Δεν έχω καμιά σχέση, πολιτικά και ιδεολογικά, με τον Νίκο Ρωμανό. Θεωρώ την αναρχία σα μια ιδεολογία απελπισίας και αναχώρησης μπροστά στη δυσκολία της πραγματικής σύγκρουσης με το σύστημα. Οι πρακτικές της και οι απόψεις της δεν διαφέρουν στην ουσία από κάθε άλλη ρεφορμιστική πρακτική, δεν αμφισβητούν το σύστημα, δεν οδηγούν στην ανατροπή του. Προφανώς και δεν θεωρώ επαναστατική πράξη τη ληστεία τραπεζών, όπως δε θεωρώ επαναστατική πράξη το σπάσιμο ΑΤΜ, το κάψιμο αυτοκινήτων και κάδων, το πετροβόλημα με τους μπάτσους, την ανεξέλεγκτη ρίψη μολότοφ και τη διαλυτική τρεχάλα (δεν αφορά μόνο την αναρχία αυτό) μπροστά στη θέα τους που το μόνο που καταφέρνει είναι όχι την αντιμετώπισή τους αλλά τη σύλληψη δεκάδων και εκατοντάδων διαδηλωτών. Θεωρούσα και θεωρώ ότι η στάση, αν όχι όλης, αλλά του μεγαλύτερου μέρους της αναρχίας λειτουργεί διαλυτικά σε σχέση με το κίνημα. Αλλά και τα άλλα κομμάτια του χώρου, τα πιο πολιτικά, αυτά των καταλήψεων και του αναρχοσυνδικαλισμού στη τελική το μόνο που καταφέρνουν είναι να δημιουργούν αυταπάτες και αναχώρηση από το πραγματικό επίδικο που δεν είναι άλλο από την ανατροπή του συστήματος. Θα μπορούσα να γράψω κι άλλα περί των διαφορών με την αναρχία αλλά δεν είναι της ώρας.
Μπροστά μας έχουμε έναν νέο άνθρωπο (και όχι ένα "παιδί" όπως μας ζαλίζουν πολύ για να συγκινηθούμε) που πιστός στις απόψεις του παλεύει θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του. Έναν άνθρωπο που μισεί το σύστημα που σκότωσε το φίλο του, που καταστρέφει και σκοτώνει τη νεολαία και όλο το λαό έχοντας πλήρη συνείδηση για το τι κάνει, και όχι γιατί του δημιουργήθηκαν ψυχολογικά προβλήματα και στράφηκε στην αναρχία, όπως προσπαθούν μας πουν και πάλι κάποιοι χαζοχαρούμενοι που παριστάνουν τους αριστερούς όταν είδε σκοτωμένο το φίλο του, από τον αποφυλακισμένο σε κατ' οίκον περιορισμό πλέον Κορκωνέα και τον συνεργό του.
Έναν αγωνιστή.
Που παλεύει όχι για την "εφαρμογή του νόμου" όπως ειρωνεύονται διάφοροι λακέδες του συστήματος αλλά για την υπεράσπιση του δικαιώματός του, όπως και των άλλων κρατούμενων, στη μόρφωση. Μια μόρφωση που του τη στερεί το κράτος όχι γιατί απέδρασε ο Ξηρός, αλλά γιατί δε γούσταρε να τη "δίνει". Γιατί το σύστημα που διώκει, δικάζει και φυλακίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους, τους πολιτικούς πρόσφυγες, τους μετανάστες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ακόμη και τα πρεζόνια και τα κλεφτρόνια, ενώ σε χρόνο ντε -τε ψηφίζει νόμους και διατάξεις που αποφυλακίζουν τους δικούς του ανθρώπους κι ας έχουν κάνει χειρότερα, δεν θέλει να τους βλέπει να ξεφεύγουν από αυτό που τους προορίζει. Το περιθώριο της ζωής και στην υποταγή.
Παλεύει λάθος; Ναι παλεύει λάθος! Όπως λάθος είναι όλος ο χώρος του! Αλλά παλεύει!
Και αυτό δεν θα του συγχωρέσει το σύστημα. Δεν θα του συγχωρέσει το σύστημα που δεν δέχτηκε τους επαίνους του, που αρνείται κάθε ελιγμό, που αντιτάχθηκε ακόμη και στη κίνηση των γονιών του να δουν τον Σαμαρά χαλώντας του το σώου του ...φιλάνθρωπου και φιλεύσπλαχνου ηγέτη που δίνει άφεση αμαρτιών (για να μην παρεξηγηθώ δεν συνιστά αυτό που γράφω καμιά μορφή κριτικής στους γονιούς του που έχουν κερδίσει το σεβασμό μου με τη στάση τους), που πιθανόν θα συνεχίσει και με απεργία δίψας για να μην γίνει ο αγώνας του αφορμή για πλήρη κατάργηση του δικαιώματος των κρατούμενων στη μόρφωση, γιατί αυτός είναι ο σκοπός της κυβέρνησης με τη λεγόμενη τροπολογία για ..εξ αποστάσεως παρακολούθηση των μαθημάτων στο ΤΕΙ! Νοιάστηκε η κυβέρνηση των χιλιάδων διαγραφών φοιτητών από τις σχολές για τη φοίτηση των φυλακισμένων! Να την καταργήσει τελείως θέλει!
Να καταργήσει τα πάντα που αφορούν δικαιώματα και κατακτήσεις του εργαζόμενου λαού και για να τα καταργήσει πρέπει να δείξει πυγμή, να φοβίσει, να τρομάξει όλους όσους σκέφτονται έστω να σηκώσουν κεφάλι. Γι΄ αυτό δεν την παίρνει να κάνει πίσω, γι' αυτό είναι αποφασισμένη να το φτάσει στα άκρα και μακάρι να κάνω λάθος! Φαίνεται να προτιμάει το ενδεχόμενο ενός μπάχαλου έστω και διαρκείας, δείχνει όμως και μια σιγουριά που θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους!
Έχει το σεβασμό μου και με συγκινεί ο Νίκος Ρωμανός, προκαλεί την οργή μου η στάση της κυβέρνησης αλλά και τσαντίζομαι γιατί έχουμε ένα κίνημα που δεν μπορεί να τον υπερασπιστεί πραγματικά, που δεν μπορεί να αποτρέψει τον θάνατό του επιβάλλοντας την εφαρμογή του δικαιώματός του. Είτε λαϊκό, είτε εργατικό, λέγεται, είτε αριστερά (που έχει ξεχάσει, ή φροντίζει να μη θυμάται ο εργαζόμενος λαός τι σημαίνει αγώνας για δικαιώματα και κακτήσεις και επικαλείται τον διαφωτισμό, την Ευρώπη, το 2014, τη νομιμότητα, ψάχνει για ερωτηματικά για τη στάση της κυβέρνησης και καλεί εμμέσως πλην σαφώς σε εκλογές δια της συντριβής της συγκυβέρνησης) είτε αναρχία (που θεωρεί ότι σύγκρουση και αγώνας είναι ο κλεφτοπόλεμος με τους μπάτσους, η ιδεολιγική περιχαράκωση και ο σεχταρισμός και από εκεί και πέρα ουδέν). Το γιατί είναι άλλη κουβέντα. Το γιατί νέοι άνθρωποι διαλέγουν τέτοιους δρόμους είναι επίσης άλλη κουβέντα. 
Τώρα σημασία έχει η αλληλεγγύη και ο αγώνας για να νικήσει!

Δημήτρης Ν. 
--

Μην βιάζεστε...όλοι θα πάρετε.Στο φουαγιε...έχω την καλύτερη γνώση....!!!


Ο ευτελισμός της εκπαιδευτικής διαδικασίας και η αλλοτρίωση του δάσκαλου
από το λειτούργημά του, η διάλυση των σπουδών σε κλάσματα πληροφοριών
(και όχι συνεκτικής και σφαιρικής γνώσης), η ουσιαστική κατάργηση των
πτυχίων και των επαγγελματικών δικαιωμάτων, η μετατροπή των ιδρυμάτων
σε εξεταστήρια και προμηθευτές πιστοποιητικών δεξιοτήτων / προσόντων ... 

 

Σχόλιο της Λένας: ο μηχανισμός που δημιουργεί και κατόπιν επιβάλλει το σύστημα στη διαδρομή ενός αγαθού εντός της κοινωνίας, ώστε να εξασφαλίζεται το κέρδος από τη συσσώρευση αρχικά και το μοίρασμα στη συνέχεια σε μικρά (κατακερματισμένα) μέρη, είναι κατανοητός (όχι ντε και καλά ανεκτός απ' όλους) για τη ντομάτα, το ψυγείο, τον υπολογιστή, το αυτοκίνητο, τις κάλτσες, την κάθε μορφής ενέργεια .... Αυτός ο μηχανισμός έχει ανέβει επίπεδο.
Κατακερματίζεται η συσσωρευμένη γνώση και πουλιέται σαν να είναι ένα οποιοδήποτε υλικό προϊόν.
Το ποσοτικό επιτίθεται λυσσαλέα στο ποιοτικό και το ποιοτικό πρέπει να αποδείξει ότι είναι τέτοιο, ότι δηλαδή δεν είναι ελέφαντας !!!
Σ' αυτή την ιστορία τη μεγαλύτερη ζημιά έχουν πάθει οι πραγματικοί εραστές της γνώσης και της ελεύθερης αναζήτησης.
Τους έφαγαν οι κυρ Παντελήδες των πανεπιστημίων.
Και βέβαια η ζημιά για την κοινωνία είναι μη μετρήσιμη.
Αφού στα πανεπιστήμια άρχισε αυτό, θα φτάσει και σ΄όλες τις άλλες βαθμίδες.
Η PISA άλλωστε ήταν το κατάλληλο "ψηστήρι" για τη δευτεροβάθμια.
Το 'πε και ο Σαμαράς για τις επιδόσεις των μαθητών, πως θα καθορίζουν την εξέλιξή μας.
Εμείς, απλά θα παρακαλάμε να πάνε τα παιδιά σε καλό φροντιστήριο, και θα αξιολογούμε το φροντιστήριο, αν δεχτούμε την "αξιολόγηση".
Μπορούμε να σαπίσουμε κι άλλο αν θέλουμε. 
Να προτείνουμε στα παιδιά φροντιστήρια και να παίρνουμε μίζα και ταυτόχρονα να "σώζουμε" κάθε εξάμηνο τη θεσούλα μας.

Η απόσταση από δω που βρισκόμαστε μέχρι το ζόφο που προδιαγράφεται μπροστά μας είναι μόλις μια "αξιολόγηση".

Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2014

Ποιος σκότωσε την Κατερίνα;


Ποιος σκότωσε την Κατερίνα;


Η 1η Δεκέμβρη είναι αφιερωμένη στον αγώνα κατά του AIDS. Και είναι η μέρα που διάλεξε να φύγει η Κατερίνα, μια από τις γυναίκες που με τον πιο απάνθρωπο τρόπο διαπόμπευσε το 2012 ο τότε (αειθαλής) Υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, με τις συλλήψεις, τις υποχρεωτικές εξετάσεις, την φυλάκιση και, σαν να μην έφταναν όλα αυτά, με την δημοσιοποίηση των φωτογραφιών τους.
Στον θαυμαστό αυτό κόσμο του κυρίου Λοβέρδου (και φυσικά των επιγόνων του που επανέφεραν τα νομοθετήματα του) τα θύματα της αρρώστιας και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης μεταβάλλονται σε θύτες. Και κρίθηκε πρόσφορο να διαπομπευθούν δημόσια, για λόγους … προστασίας των υποψήφιων πελατών, που το «δημόσιο αγαθό» της ασφαλούς εκτόνωσης της λιμπιντικής τους συσσώρευσης πρέπει να διασφαλιστεί, και από χρηματοδότες της βιομηχανίας του σεξ και του τράφικινγκ βαφτίζονται θύματα. Τι κι αν η δικαιοσύνη την απάλλαξε από την κατηγορία της πορνείας και επιδίκασε αποζημίωση για άδικη φυλάκιση… Το στίγμα πολλαπλασιασμένο από τις τηλεοπτικές οθόνες παρέμεινε ανεξίτηλο.
Η Κατερίνα υπήρξε θύμα μιας πραγματικότητας που αναπαράγει την παθογένεια της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών αλλά και την αντιμετώπιση της χρήσης με την μέθοδο του στιγματισμού. Που στέλνει κόσμο παραβατικότητα για να τον κατηγορήσει ως μοναδικό υπεύθυνο, ηθικό και φυσικό αυτουργό της.
Η Κατερίνα έδωσε την προσωπική και συλλογική μάχη της. Δεν είναι η Κατερίνα που ηττήθηκε, είναι ότι η ίδια η κοινωνία, με όσα αντανακλαστικά ανθρωπιάς και συλλογικής αλληλεγγύης της έχουν απομείνει, που απέτυχε να κρατήσει την Κατερίνα μακριά από την πραγματικότητα που της έφραξε κάθε δρόμο εκτός από εκείνον της μοιραίας δόσης.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι;
Ναι. Μπορούμε να μην αφήσουμε να χαθεί η ηχώ μιας φωνής που δεν αποδέχθηκε τον ρόλο του θύτη αλλά ούτε και του παθητικού θύματος, και έδωσε τέτοιον αγώνα ενάντια σε ένα ανθρωποκτόνο σύστημα. Η ηχώ της φωνής της πρέπει να δυναμώσει με τις δικές μας φωνές και την δική μας κοινωνική δράση, για να μην μείνουν μόνες οι Κατερίνες.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΕΘΕΑ

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014

«Έχετε μέιλ στον υπολογιστή σας»


 antigeitonies.blogspot.gr

«Έχετε μέιλ στον υπολογιστή σας»

            Η επικεφαλίδα θα μπορούσε να αποτελέσει τον τίτλο του πρώτου μέρους του έργου-τριλογία «σκληρή διαπραγμάτευση με την τρόικα». Παίχτηκε τις προηγούμενες μέρες και το δεύτερο μέρος με τίτλο «Ραντεβού στο Παρίσι»  και έρχεται σύντομα(;) το τρίτο μέρος.

            Το έργο βέβαια έχει ξαναπαιχτεί και στο παρελθόν -και με κάποιες αλλαγές στο θίασο- αλλά το φινάλε ήταν ίδιο. Το βαρέλι δεν είχε πάτο, οπότε κάθε διαπραγμάτευση έφερνε και άλλα δεινά, και νέα δάκρυα, πόνο και αίμα στο λαό μας.

            Από το μέιλ «πάρτε πίσω τις 100 δόσεις για τον ΕΝΦΙΑ», μέχρι τα 6 μέιλ της προηγούμενης εβδομάδας με τις απαιτήσεις της τρόικας για εργασιακά και ασφαλιστικά και από τις τηλεδιασκέψεις μέχρι τη συνάντηση στη Villa Said  στο Παρίσι και τη μη επίτευξη συμφωνίας, έως και τα μέιλ των ημερών, αναδεικνύεται ένα παιγνίδι πιέσεων και εκβιασμών. Ένα παζάρι για να οριστεί το «αντίτιμο» της ολοκληρωτικής παράδοσης της χώρας και του λαού μας στους δανειστές. Αυτό αποτελεί και το κύριο στοιχείο της διαπραγμάτευσης. Αυτοί που ορίζουν το πλαίσιο και αυτοί που τελικά θα αποφασίσουν και θα καθορίσουν τους όρους της συμφωνίας είναι τα αφεντικά του τόπου από τις δυο μεριές του Ατλαντικού.

            Ουάσιγκτον(μέσω ΔΝΤ) και Βερολίνο ενώ φαίνεται να ομονοούν στη συνέχιση των σκληρών μέτρων μέσω νέου μνημονίου ή «προληπτικής γραμμής στήριξης» ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, την ίδια στιγμή ανταγωνίζονται για το ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο της συνέχισης του προγράμματος. Το ζήτημα του δημοσιονομικού κενού δεν αποτελεί σημείο διαφωνίας μόνο μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας αλλά και επίδικο μεταξύ ΔΝΤ και ΕΕ, για το ποιος  και πως (κούρεμα χρέους;) θα καλυφθεί αυτό. Έχει και ευρύτερη απήχηση καθώς επιδρά για το ποιος θα έχει  το «πάνω χέρι» στις εξελίξεις στην Ε.Ε.  Μια Ε.Ε. που τα σημάδια της ύφεσης επανέρχονται δριμύτερα και τα προβλήματα με ονοματεπώνυμο Γαλλία –Ιταλία να έρχονται ξανά στο προσκήνιο. Τέλος η αντιπαράθεση αυτή ακουμπά και όλες τις γεωπολιτικές εξελίξεις, με τα «τρίγωνα» στην περιοχή να περικλείονται από έναν εύφλεκτο κύκλο πολεμικών συρράξεων και επιδρομών. Συμπερασματικά η σύγκρουση και ο ανταγωνισμός μεταξύ των ιμπεριαλιστών δημιουργεί και το πεδίο διαφωνιών της διαπραγμάτευσης.

            Γιατί είναι δεδομένο ότι τα ντόπια αρπακτικά και τα κυβερνητικά στελέχη δε νοιάζονται για το αν θα έχει σύνταξη και περίθαλψη ο συνταξιούχος ή αν θα απολύονται ομαδικά οι εργαζόμενοι. Όλα όσα εμφανίζονται ως σκληρά μέτρα υπογράφονται και με τα δυο χέρια από τους εγχώριους βιομηχάνους και τραπεζίτες καθώς αποτελούσαν πάντα και αποτελούν και σήμερα και δικά τους σχέδια που θα μεγαλώσουν τη κερδοφορία τους. Αυτό που η ντόπια άρχουσα τάξη διαπραγματεύεται με τα αφεντικά της είναι ο ρόλος και η θέση της στις μελλοντικές εξελίξεις βάζοντας ως ενέχυρο τη χώρα(το έδαφος, τον αέρα, τη θάλασσά της) και το λαό της. Μια θέση που σαφώς έχει υποβαθμιστεί στα χρόνια της επιτροπείας των μνημονίων, που έχει συρρικνωθεί ο οικονομικός της χώρος και που αναζητά πάντα βέβαια εντός του πλαισίου της εξάρτησης «ανάσες» και διαβεβαιώσεις. Μόνο που παρά το γεγονός ότι ως υπηρέτης υλοποιεί τις εντολές των δύο αφεντάδων δεν εισπράττει την κατανόησή τους.

            Κατανόηση που δεν δίνεται ούτε στο πολιτικό προσωπικό του τόπου, που όλα τα προηγούμενα χρόνια σήκωσε το βάρος της επίθεσης και σήμερα βρίσκεται κλονισμένο και αποσυγκροτημένο. Οι διαφωνίες μεταξύ συγκυβέρνησης και των εταίρων υπαγορεύονται από την εσωτερική της ανάγκη αλλά και των κομμάτων που την αποτελούν να διαχειριστούν την κοινωνική οργή και ταυτόχρονα να διασφαλίσουν την (εκλογική) επιβίωσή τους. Οι διαφωνίες τους δεν έχουν να κάνουν με την ουσία των μέτρων που συζητούνται αλλά με τις δόσεις εφαρμογής τους  και τον τρόπο που θα παρουσιαστούν στους εργαζόμενους. 

            Ανάσες ζητούσε ο Σαμαρά (από κοντά και ο Βενιζέλος) αλλά σύμφωνα με την «Deutsche Welle», η γερμανική κυβέρνηση διαμηνύει ότι το τρέχον πρόγραμμα θα πρέπει να εφαρμοστεί ως έχει, ανεξάρτητα από τις όποιες πολιτικές επιπτώσεις θα μπορούσε να έχει εντός Ελλάδος. «Θέλουμε ανάσες για να διατηρηθεί η πολιτική και κοινωνική σταθερότητα στην Ελλάδα» έλεγε ο Χαρδούβελης στον Σόιμπλε με τον δεύτερο να απαντά: «Δεν μας ενδιαφέρουν τα εσωτερικά σας, ούτε καν οι ανάγκες σας για τις εκλογές. Τελειώστε με όσα έχετε δεσμευτεί». 

            Είναι  ξεκάθαρο ότι οι «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης δεν υπάρχουν για τις εργατολαϊκές μάζες  της χώρας μας. Ήδη εξετάζονται από την κυβέρνηση «σχέδια β» για συνέχιση επί 6μηνο η και χρόνο του μνημονίου ή «τεχνική» όπως λέγεται συνέχεια του, και άλλα αντίστοιχα. Σε  κάθε περίπτωση, οι εργαζόμενοι , οι άνεργοι, οι νέοι δεν πρέπει να μείνουμε θεατές αυτού του έργου όπως και όποτε κλείσει το τρίτο του μέρος με συμφωνία στη διαπραγμάτευση. Αλλά κόντρα στην εκλογική αναμονή και στο άλλο ανταγωνιστικό έργο των συναντήσεων του ΣΥΡΙΖΑ με τα ξένα funds να οικοδομήσουμε τους όρους για να συγκροτηθεί Μέτωπο ενάντια στην Εξάρτηση και την Επίθεση. Αυτό είναι το απαιτούμενο για να βάλει ο λαός πάτο στο βαρέλι, σφραγίζοντας με την πάλη του τις εξελίξεις.