Μετά τον κατακλυσμό.

Μετά τον κατακλυσμό.
Του Τριαντάφυλλου Τρανού

Τώρα που μας αποχαιρετούν επιτέλους οι «δείκτες» και οι «ρούμπρικες» της αξιολόγησης που μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν την κύρια προτεραιότητα του σχολείου και των συναδέλφων, είναι καιρός να μας αποχαιρετήσουν και να επιστρέψουν στην τάξη -χωρίς αντισταθμιστικά οφέλη ασφαλώς- και οι μανδαρίνοι του Υπουργείου Παιδείας, της Διοίκησης της Εκπαίδευσης αλλά και οι πάτρωνες των τοπικών παρασιτικών μηχανισμών που όλοι τους γνωρίζουμε. Συνετέλεσαν περισσότερο από όσο παραδέχονται οι ίδιοι και από όσο επέβαλε η θεσμική τους υποχρέωση στην καταστροφή του σχολείου τα χρόνια των μνημονίων.
Συμμετείχαν όμως εξίσου στην οπισθοδρόμηση των δημοκρατικών αξιών στο σχολείο και οι πολλοί φοβισμένοι εκπαιδευτικοί που ιδιωτεύαν στα χρόνια του κατακλυσμού, ξοδεύοντας το συμβολικό αλλά και το πραγματικό κεφάλαιο που μας άφησαν οι σκληροί εκπαιδευτικοί αγώνες δεκαετιών.
Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι αγώνες αυτοί που ήταν ταυτόχρονα και αγώνες για την δημοκρατία ήταν αυτοί που μας εξασφάλισαν τα πιο σημαντικά μας δικαιώματα: τη μονιμότητα, το αμετάθετο, το ανθρώπινο ωράριο, τον αξιοπρεπή μισθό και σύνταξη, τις εκπαιδευτικές άδειες, τα ασφαλιστικά δικαιώματα και την επαρκή υγειονομική περίθαλψη, όλα όσα θεωρούσαμε αυτονόητα και δεδομένα πριν τα σαρώσουν τα διαδοχικά Μνημόνια.
Για χρόνια μέσα στα σχολεία οι αντοχές και η αξιοπρέπεια όσων αντιστάθηκαν σε αυτήν την κατάσταση πραγμάτων δοκιμάζονταν καθημερινά, η συλλογική και ατομική αξιοπρέπεια απομειώθηκαν, μας «κούνησαν το μαντήλι» ούτως ειπείν, εγκαταστάθηκαν στη θέση τους η φαγωμάρα και η κυριαρχία της κουλτούρας καθημερινής βαρβαρότητας που μας κουβάλησαν ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και οι κλίκες τους.
Δόθηκαν ωστόσο από τους «συνήθεις υπόπτους» δύσκολες και συνεχείς μάχες εναντίον ενός ασφυκτικού, γραφειοκρατικού περιβάλλοντος προνομιούχων και λακέδων που συντάχθηκαν ανερυθρίαστα με την καταστροφή της εκπαίδευσης, της κοινωνίας και της δημοκρατίας, ενώ η πλειοψηφία των συναδέλφων από φόβο επέλεγε τη συναίνεση και τη γραμμή της ελάχιστης αντίστασης. Τη στιγμή που η κοινωνία διαλυόταν, η εκπαιδευτική καθημερινότητα μετατράπηκε σε αφόρητη πίεση σε εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές για επιδόσεις και βαθμούς χωρίς κανένα μορφωτικό ή κοινωνικό αντίκρισμα. Το μεθοδικό ρήμαγμα των υπολειμμάτων του δημόσιου σχολείου -το σχέδιο εκούσιας καταστροφής που υπαινίχθηκε ο Α. Μπαλτάς -παροξύνθηκε με τις «εξετάσεις» της Α΄ Λυκείου την «τράπεζα θεμάτων», με την έξωση από το Γενικό και Τεχνικό Λύκειο δεκάδων χιλιάδων μαθητών και την αποθέωση της «αριστείας στο τίποτε» που εξασφαλίζουν τα ιδιαίτερα και τα φροντιστήρια σε όσους έχουν να πληρώσουν σε βάρος των φτωχών που δεν έχουν.
Ταυτόχρονα αναπτύχθηκαν μέσα στα μνημονιακά ερείπια, τρόπον τινά ως μύκητες οι οποίοι όπως μας διδάσκει η Βιολογία θεωρούνται το "βιολογικό εργαστήριο αποδόμησης των οργανικών ουσιών" τα μέλη μιας νέας ελίτ: το οιονεί δεξιό πολιτικό προσωπικό της εκπαίδευσης, ένα φιλόδοξο, δήθεν επαγγελματικό στρώμα μυστικοσυμβούλων και διευθυνόντων, στο οποίο περιλαμβάνονται αντικειμενικά τα περισσότερα ανώτερα στελέχη της διοίκησης και η μεγάλη πλειοψηφία των διευθυντών και των σχολικών συμβούλων. Το στρώμα αυτό -με το αζημίωτο -εγκατάλειψε βαθμιαία την ιδέα της συλλογικότητας και τις αξίες του κλάδου, αποθεώνοντας τον επιθετικό ατομισμό και χλευάζοντας ταυτόχρονα κάθε ψήγμα αντίστασης και αλληλεγγύης. Έτσι η κυβερνητική εκπαιδευτική πολιτική μπόρεσε τελικά να εκμεταλλευτεί στο έπακρο την αναιμική ατομική και συλλογική συνείδηση των εκπαιδευτικών και να επιβληθεί χρησιμοποιώντας ως βασικό εργαλείο τα «εγκλήματα γραφείου» των παραπάνω και το προληπτικό καψόνι της αξιολόγησης.
Όμως εμφανίζεται σήμερα επιτέλους ξανά στον κλάδο με την εκλογική και κοινωνική νίκη της αριστεράς, η αισιοδοξία και η δυνατότητα μιας πραγματικής ρήξης με αυτή την κατάσταση πραγμάτων. Δεν υπάρχει τίποτε που να μην μπορούμε να κάνουμε. Αυτή την πεποίθηση δεν πρέπει να τη μετατρέψουμε σε ιδεολόγημα, σε κενή θεωρία, αλλά πρέπει να αποφασίσουμε ότι μόνο με την κοινή δράση, τη συλλογική μας ευφυία και τη δέσμευση στις αξίες του κλάδου μπορούμε να επιφέρουμε ουσιαστικές αλλαγές.
Η εκπαιδευτική πράξη πρέπει να ξαναγίνει μια δραστηριότητα που καθοδηγείται από τη λογική και όχι από το φόβο, την φιλοδοξία, την ενοχή η την μνησικακία. Πρέπει να θέσουμε ξανά μέσα στις εκπαιδευτικές διαδικασίες και στους τόπους της μόρφωσης το αίτημα της ωριμότητας και της υπευθυνότητας απέναντι στη δημοκρατία της οποίας η έλλειψη παραμορφώνει ακόμη και στην δική μας οπτική τα φλέγοντα ζητήματα.
Πρέπει να αρθρώσουμε προτάσεις για όλα τα κρίσιμα ζητήματα για τα οποία παραμείναμε καιρό σιωπηλοί. Δεν πρέπει όμως να φερόμαστε με κανένα τρόπο σαν αυτό να μπορεί να συμβεί αυτόματα.
Η συνείδηση πως από την εκπαίδευση όντως για δεκαετίες «κάτι λείπει!» πρέπει να γίνει το κινούν αίτιο της δράσης μας. Στην καρδιά των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος που αλλάζει εκ νέου μορφή και ισορροπίες, πρέπει να βρεθούν ξανά οι διεκδικήσεις για την ουσιαστική μόρφωση όλων των παιδιών, και όχι μόνο των «αρίστων» όπως υπαινίσσεται ο σφετερισμός της έννοιας της αριστείας από όσους είχαν επενδύσει στην απαράδεκτη διαφοροποίηση των παιδιών σε πληβείους και αρίστους εν μέσω κρίσης.
Όσοι-σες θα έχουν από εδώ και εμπρός την πολιτική και διοικητική ευθύνη της εκπαίδευσης αλλά και οι διευθυντές-τριες των σχολείων θα πρέπει να είναι « οι πρώτοι μεταξύ ίσων». Θα πρέπει όμως πρωτίστως να εκλέγονται από τους συναδέλφους τους, να είναι αιρετοί σε όλες τις βαθμίδες και σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης όπως επιβάλλει το ιστορικό αίτημα αυτής της παράταξης.
Δεν θα πρέπει να αποπνέουν, όπως αυτοί που είχαν μέχρι τώρα το πάνω χέρι και έβαζαν ανενδοίαστα την υπογραφή τους κάτω από απολύσεις συναδέλφων την απόκοσμη αύρα αυτού που είναι εντελώς άσχετος και αδιάφορος με την εκπαιδευτική κοινότητα, την κοινωνία και τα βάσανά της.
Θα πρέπει ασφαλώς να είναι αποδεκτοί πρώτα από όλα από όσους έφεραν το κύριο βάρος της αντιπαράθεσης με την κακή κατάσταση πραγμάτων, αλλά και από τους υπόλοιπους συναδέλφους-σες που πρέπει να πάρουν την ευθύνη της επιλογής τους και να δεσμευτούν με την δική τους συμμετοχή στην συνδιαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής ακόμη και στο επίπεδο της σχολικής μονάδας. Σε αυτή την εργώδη, απαιτητική προσπάθεια που θα διαρκέσει πολύ, η στελέχωση της διοίκησης της εκπαίδευσης είναι λάθος να γίνει από τους εκπροσώπους του κλάδου, ενεργούς και μη. Τέλος πρέπει να θυμόμαστε πάντα πως αυτό που ζούμε εδώ και καιρό μέσα στα σχολεία δεν είναι απλώς «εκπαιδευτικό πρόβλημα» και πως η στιγμή κατά την οποία οι εκπαιδευτικοί είναι λιγότερο ικανοί να κάνουν το σωστό είναι επίσης η στιγμή κατά την οποία οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν πλέον καμία σημασία για την κοινωνία.

 

 

---

Αίτημα Αρείου Πάγου για άρση της ασυλίας των Ανδρέα Λοβέρδου και Κυριάκου Μητσοτάκη

Αίτημα Αρείου Πάγου για άρση της ασυλίας των Ανδρέα Λοβέρδου και Κυριάκου Μητσοτάκη

Η άρση ασυλίας των Ανδρέα Λοβέρδου και Κυριάκου Μητσοτάκη ζητήθηκε μετά τη μήνυση που κατατέθηκε από το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και αντιπροσωπεία εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα, τη Δευτέρα 12/1/14, στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, κατά του υπουργού Παιδείας Ανδρέα Λοβέρδου, του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκου Μητσοτάκη και της Ευδοκίας Καρδαμίτση, για τα αδικήματα της παράβασης καθήκοντος και της υπεξαίρεσης που διέπραξαν. Οι μηνύσεις αφορούσαν στην παράνομη περικοπή μισθού από τις 22 / 03 / 2014 των 85 εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα, χωρίς να έχει εκδοθεί ποτέ διαπιστωτική πράξη απόλυσης. Οι δικογραφίες πήραν το δρόμο για τη Βουλή.

Θυμίζουμε ότι η μήνυση προς τους Υπουργούς Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης για την επαναφορά της μισθοδοσίας των 85 εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα είχε κατατεθει τη Δευτέρα 12/1/14. Μάλιστα εκείνη τη μέρα η Συντονιστική Επιτροπή Εκπαιδευτικών σε Διαθεσιμότητα καλούσε όλους τους εκπαιδευτικούς σε διαθεσιμότητα, στις 9 π.μ. στα δικαστήρια (στο κτίριο 16, στην πρώην Σχολή Ευελπίδων), για να καταθέσει μαζί με αντιπροσωπία του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, μήνυση προς τους Υπουργούς Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης, με αίτημα να επανέλθει η μισθοδοσία των 85 εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα στους οποίους έχει γίνει παράνομη περικοπή μισθού από τις 22 / 03 / 2014, χωρίς, από την άλλη μεριά, να εκδοθεί ποτέ διαπιστωτική πράξη απόλυσης.

alfavita.gr

Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%B1%CE%AF%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AC%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%AC%CF%81%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%B1-%CE%BB%CE%BF%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B7#ixzz3SRvqBLX7

Το Ζάλογγο, ο Ματθαίος και ο κ. Παπακωνσταντίνου

Το Ζάλογγο, ο Ματθαίος και ο κ. Παπακωνσταντίνου

Η πραγματική αξία των εθνικών μας αφηγήσεων.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΗ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ

 

Ιστορικός δεν είμαι και αδυνατώ να κρίνω κατά πόσον εθνικές αφηγήσεις, όπως εκείνη περί του Χορού του Ζαλόγγου, του Μυστικού Σχολειού κ.λπ., ανταποκρίνονται σε πραγματικά, ιστορικά γεγονότα. Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να αξιολογήσω την σημασία των εθνικών αφηγήσεων για μένα προσωπικά, και απολύτως ανεξάρτητα από τα πορίσματα της ιστορικής έρευνας.

Θυμάμαι μια συζήτηση που είχα, όταν ήμουν ακόμα στο σχολείο, με τον αγαπητό μου δάσκαλο, τον ποιητή Ματθαίο Μουντέ, που κάποιοι από εμάς είχαμε την τύχη να μας διδάσκει το μάθημα των Θρησκευτικών για τέσσερα συναπτά χρόνια (1974-78). Η γενναιοδωρία του Μουντέ απέναντι σε ανόητα παιδιά όπως ο υπογράφων ήταν μοναδική. Αφιέρωνε ώρες ολόκληρες στο διαμέρισμά του πίσω από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός ώστε να συζητάμε τα Σαββατοκύριακα περί φιλοσοφίας, λογοτεχνίας, ποίησης, μουσικής, και ό,τι άλλο έφερνε η κουβέντα. Σεβόταν απόλυτα τη δεδηλωμένη (από τότε) αθεΐα μου και μου έμαθε (σε συνδυασμό με τον άθεο πατέρα μου) να υποκλίνομαι μπροστά στα θρησκευτικά αισθήματα των άλλων.

Σε συζήτηση περί της ιστορικής ακρίβειας των Ευαγγελίων, ο Ματθαίος με σόκαρε, λέγοντάς μου ότι δεν τον ενδιέφερε αν, τελικά, ο Ιησούς περπάτησε ποτέ στους Αγίους Τόπους, αν περπάτησε στο νερό, αν σταυρώθηκε, αν αναστήθηκε. «Ακόμα κι αν εφευρεθεί μια μηχανή του χρόνου», μου είπε, «που θα μας επιτρέπει να πάμε στο Όρος των Ελαιών, στον Γολγοθά, στη Βηθλεέμ, και δεν βρούμε ίχνος του Ιησού την εποχή εκείνη, και παρά το γεγονός ότι θα παραδεχτώ πως ο ιστορικός Ιησούς τελικά δεν υπήρξε, εμένα δεν με νοιάζει καθόλου. Τα λόγια που αποδίδονται στον Χριστό, η ιστορία της δράσης του, ο τρόπος με τον οποίο επηρέασε τον κόσμο ολόκληρο για αιώνες μετά, αναδεικνύοντας την πολιτική και κοινωνική σημασία της άνευ όρων αγάπης, αυτά είναι και παραμένουν πέρα για πέρα αληθινά για μένα. Τα ιστορικά γεγονότα τα αφήνω στους ιστορικούς. Ο Ιησούς για μένα είναι μέρος της ζωής μου, ίσως το πιο αληθινό, ανεξάρτητα αν ιστορικά τα Ευαγγέλια στέκουν ως ιστορικά κείμενα».

Όταν διαβάζω, τις μέρες αυτές, τα όλο μίσος, θυμό και απαξίωση άρθρα για το θέμα της ιστορικής αλήθειας του Χορού του Ζαλόγγου, η ανάμνηση της γαλήνιας μορφής του Ματθαίου Μουντέ, τα γενναιόδωρα και όλο αγάπη λόγια του, κατακλύζουν τις σκέψεις μου και μου δίνουν δύναμη να προσπεράσω όλη αυτή την κακοφωνία. Με βοηθούν να αποφανθώ ότι ούτε εμένα ενδιαφέρει εντέλει αν ο Χορός του Ζαλόγγου έλαβε χώρα, όπως μας αφηγούνταν τα ιστορικά βιβλία του ΟΕΔΒ, ή όχι. Αν, πράγματι, υπήρχε η μηχανή του χρόνου που ανέφερε ο Ματθαίος και με αυτή αποδεικνυόταν πως, όντως, οι Σουλιώτισσες τελικά δεν πήδηξαν από τον βράχο, για μένα δεν αλλάζει τίποτα. Αυτό που με ενδιαφέρει, και για το οποίο νιώθω περήφανος, είναι ότι ανήκω σε μια κοινωνία που «αποφάσισε», μέσα στον ιστορικό ρου, να οικοδομήσει την ταυτότητά της σε μια αφήγηση σαν αυτή του Χορού του Ζαλόγγου. Σε μια αφήγηση που αναδεικνύει την ιδέα πως κάποια πράγματα δεν έχουν τιμή. Ότι, όσες υποχωρήσεις και να κάνουμε υπό το βάρος της ανάγκης και της καθημερινότητας, υπάρχουν κόκκινες γραμμές που οι ενάρετοι άνθρωποι, άντρες και γυναίκες, δεν περνούν – όποιο κι αν είναι το κόστος της άρνησης. Ακόμα κι ο θάνατος. Αυτή η κοινή μας αφήγηση είναι ανεκτίμητη και, μιλώντας προσωπικά, η αξία της δεν κινδυνεύει από την ιστορική μελέτη, ακόμα κι αν η ιστορική μελέτη κάποια στιγμή αμφισβητήσει την ιστορική αλήθεια του «γεγονότος».

Αν πραγματικά μας ενδιαφέρει να προστατέψουμε την κοινή μας αφήγηση από τους κακόβουλους, αν θέλουμε να διατηρήσουμε την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια ως υπέρτατα αγαθα, είναι ανεπίτρεπτη η ανασφάλεια απέναντι στην ιστορική έρευνα. Ο Ματθαίος Μουντές ήταν αυθεντικά χριστιανός επειδή δεν βάσιζε την πίστη του στην ιστορική μελέτη. Η πίστη του δεν κινδύνευε ό,τι και να έβγαζε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, οι αρχαίοι πάπυροι, η μηχανή του χρόνου ακόμη. Έτσι κι όσοι εξ ημών πιστεύουμε στις αξίες του Ζαλόγγου, του Σαμουήλ που τίναξε το Κούγκι στον αέρα, του «Ελευθερία ή Θάνατος», δεν δικαιούμαστε να βασίζουμε αυτή την πίστη σε ιστορικά γεγονότα τα οποία, ίσως, κάποια στιγμή αποδειχτεί πως δεν συνέβησαν, τουλάχιστον όχι όπως νομίζαμε. Συνέβησαν - δεν συνέβησαν, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι με αυτές τις αφηγήσεις κατορθώσαμε να σφυρηλατήσουμε αυτή την πίστη.

Εν κατακλείδι, ο εχθρός δεν είναι ο ιστορικός που ανακαλύπτει ότι, ίσως, οι Σουλιώτισσες κατάφεραν να διαφύγουν ή ότι ο Σαμουήλ σκοτώθηκε από σφαίρα Τουρκαλβανού πριν προλάβει να βάλει φωτιά στην πυρίτιδα. Όχι, εχθροί αυτών των αξιών με τις οποίες γαλουχηθήκαμε είναι κάποιοι όπως ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος, σε ντιμπέιτ που είχαμε πριν από τις περασμένες εκλογές, για να ασκήσει κριτική στην άποψή μου ότι το 2010 έπρεπε η κυβέρνηση να έχει προχωρήσει μονομερώς σε «κούρεμα» του χρέους, προσπάθησε να με αποστομώσει με τις εξής λέξεις: «Τέτοιες πολιτικές (σ.σ. αναφερόταν στην πρότασή μου για μονομερή στάση πληρωμών) θυμίζουν Ζάλογγο και Κούγκι, στιγμές που πλήρωσε ακριβά ο ελληνισμός». Να ένα παράδειγμα πραγματικού εχθρού των αξιών που μας μεταφέρει ο Χορός του Ζαλόγγου ή η ηρωική πράξη του Σαμουήλ. Και δεν είναι μόνο ο κ. Παπακωνσταντίνου. Είναι όλοι εκείνοι οι δήθεν μεταρρυθμιστές που ντρέπονται για τις Σουλιώτισσες και τον Σαμουήλ. Που θεωρούν ότι ήταν αιθεροβάμονες οι οποίοι έβλαψαν την Ελλάδα. Που πιστεύουν ότι η υποταγή στους ισχυρούς ταυτίζεται με τον ορθολογισμό και η αντίσταση είναι εξ ορισμού ανόητη.

Πρότυπα και πειραματικά σχολεία

Σε όποιον το παίζει ξύπνιος και δήθεν αθώος, πλην όμως φανατικός υποστηρικτής των προτύπων, να του λέτε να ζητήσει εδώ και τώρα να μεταφερθούν όλα τα πρότυπα στις ακόλουθες περιοχές
1. Γκοριτσά Ασπροπύργου.
2. Ζεφύρι.
3. Αγία Βαρβάρα
4. Μεταξουργείο ή Λιοσίων στην Πλ. Βάθη
5. Αγ. Παντελεήμονα
6. Πέραμα
7. Ρέντη
8. Μενίδι
ΑΝ ΔΕΝ ΦΘΑΝΟΥΝ 8 ΠΡΟΤΥΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

 

Για όσους δεν γνωρίζουν, για την εισαγωγή στα πρότυπα, "για μια θέση στον ήλιο", γίνονται σκληρές εξετάσεις και τα παιδιά κάνουν εντατικά φροντιστήρια από την Ε΄Δημοτικού σε γλώσσα, μαθηματικά, φυσικές επιστήμες.

Έχω και προσωπική εμπειρία από συγγενείς και φίλους στην Αθήνα.

Μάλιστα μου ζητήθηκε (ακόμα κι από μένα !!!!) βοήθεια το καλοκαίρι που δεν δουλεύω. 

Μ' αυτό το σπορ ασχολούνται όσοι εκπαιδευτικοί έχουν αντίστοιχη "εξειδίκευση". 

Υπάρχουν δηλαδή δάσκαλοι και καθηγητές που πουλούν την εμπειρογνωμοσύνη τους, παρακολουθώντας τα θέματα γι αυτές τις εξετάσεις και ψάχνοντας στην "πηγή".

Είναι μια αγορά κι αυτή, αλλά δεν την ξέρουμε, γιατί δεν έχουμε πρότυπο στην  μικρή μας πόλη ...την Καρδίτσα.

Ερωτήματα

1) Τι θα γινόταν, αν είχαμε πρότυπο στην Καρδίτσα ;;;;;

Δεν θα ήθελαν όλοι να στείλουν τα παιδιά τους εκεί, κι εμείς οι εκπαιδευτικοί μαζί;;;; Μην πω κι ακόμα περισσότερο εμείς οι εκπαιδευτικοί.

"Σε ποιο σχολείο πάει το παιδί σου;"

"Α! εμένα πάει στο πρότυπο!"

Δεν θα πρόσθετε διδακτική "υπεραξία" σε όποιον θα δούλευε εκεί;;;  

"Που διδάσκεις;"

"Εγώ; εγώ είμαι στο πρότυπο!!"

Δεν θα δούλευαν τα φροντιστήρια και γι αυτό ;;;;

 

2) Κάτι που δεν ξέρουν πολλοί.

Υπάρχει ΕΛΜΕ προτύπων -με πρόεδρο, γραμματέα και όλα τα συναφή- που έχει διαγραφεί από την ομοσπονδία μας (ΟΛΜΕ), διότι η ίδρυσή της συνιστά κατάφωρη παραβίαση του καταστατικού, αφού οι ΕΛΜΕ ορίζονται γεωγραφικά, άρα τα πρότυπα -που είναι σχεδόν όλα (νομίζω) στην Αθήνα- θα μπορούσαν να υπαχθούν στις κατά τόπους ΕΛΜΕ.

Επιπλέον: Βρέθηκα σε συνέλευση προέδρων όπου  πρώτη φορά είχε τεθεί το θέμα, ως ερώτημα, της διαγραφής της προκλητικής ΕΛΜΕ προτύπων (Φλεβάρης του 2012) και δεν ήξερα τίποτα σχετικό, οπότε ρώτησα, για να μάθω. 

Δεν ρώτησα βέβαια τους Δακίτες. 

Τότε ειπώθηκε από τους προέδρους να τους δοθεί χρόνος να ενημερωθούν και δεν πάρθηκε απόφαση. Η  ΟΛΜΕ είπε στην ΕΛΜΕ προτύπων πως θα ερευνήσει καλύτερα και ουσιαστικά εννοούσε "I'll be watching you". 

Πρότεινε δε την ένταξη των πειραματικών προτύπων στις κατά τόπους ΕΛΜΕ, διάλυση της εΛΜΕ προτύπων και να κλείσει το θέμα.

Ξανασυζητήθηκε το ίδιο θέμα και στο συνέδριο (30 Ιούνη - 3 Ιούλη), όπου αποφασίστηκε η διαγραφή της. 

Η τελική επιβεβαίωση της διαγραφής ήρθε ένα χρόνο πριν (Ιανουάριος 2014)

σε συνέλευση προέδρων (που είχε πάει η Διονυσία, αν δεν απατώμαι) αλλά τότε το θέμα ήταν οι απολύσεις. Ποιος ασχολούνταν με την ΕΛΜΕ προτύπων ;;; 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΕΛΜΕ

Σάββατο, 25/1/2014 στις 10 π.μ. στο Ξενοδοχείο «ΑΜΑΛΙΑ»

(Λεωφ. Αμαλίας 10, τηλ: 210 3237300)

ΘΕΜΑΤΑ Η.Δ.

1.      Εισήγηση – Πρόγραμμα δράσης του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

2.      Οριστική διαγραφή της ΕΛΜΕ Προτύπων από τη δύναμη της ΟΛΜΕ

Ο λόγος της διαγραφής είναι ότι τα πρότυπα ήταν οι καλύτεροι υπερασπιστές όλων των πολιτικών που εφαρμόστηκαν εναντίον του Δημόσιου σχολείου και ειδικά στην "αυτοαξιολόγηση - αξιολόγηση" ήταν "πουλέν".

Υπήρχε μια διάχυτη ανυποληψία για την ΕΛΜΕ αυτή και την πρόεδρό της, γιατί ήταν γνωστά στη (μεγάλη) Αθήνα πολλά περιστατικά παράτυπων συνδικαλιστικών αδειών, μειωμένων ωραρίων, διαφθοράς, προσπάθειας επιρροής κρίσεων στα πρότυπα και πειραματικά.

Όλα αυτά τα βρήκαν και τα επιβεβαίωσαν κατά τύχη και εκπαιδευτικοί που ήθελαν να στείλουν τα παιδιά τους σε πρότυπο σχολείο της περιοχής τους ή συναναστρέφονταν εκπαιδευτικούς που δούλευαν εκεί.

Η ΕΛΜΕ προτύπων και η πρόεδρός της ήταν ασύδοτη και έχαιρε της ασυλίας όλων των υπουργών.

Η πρόεδρος της ΕΛΜΕ προτύπων είναι  η "κ". Παπατσίμπα Λαμπρινή

 

Επιπλέον από alfavita:

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει αναστάτωση στον εκπαιδευτικό κόσμο με διάφορες ανακοινώσεις για τη λειτουργία των Πρότυπων Πειραματικών Σχολείων.

Το alfavita.gr  σε επικοινωνία με τον κύριο Δ. Ζέρβα, Διευθυντή του γραφείου του υπουργού Παιδείας, διαψεύδει  την ανακοίνωση περί Πειραματικών και Προτύπων Σχολείων της κας Παπατσίμπα αναφορικά με την μη κατάργηση των εξετάσεων, κατά τα λοιπά ισχύει το επίσημο δελτίο του ΥΠΟΠΑΙΘ.

Το alfavita.gr επικοινώνησε με την πρόεδρο της ΕΛΜΕ Πρότυπων Πειραματικών Σχολείων Λ.Παπατσίμπα η οποία δήλωσε ότι σε συνάντηση που είχαν την Δευτέρα με τον Διευθυντή του Γραφείου του υπουργού Παιδείας Δ.Ζέρβα, ο ίδιος δήλωσε ότι δεν υπάρχει καμία επίσημη ανακοίνωση από το Υπουργείο Παιδείας και ότι ισχύουν οι προγραμματικές δηλώσεις.

Θυμίζουμε ότι ο Υπουργός Παιδείας είχε δηλώσει στην Βουλή ότι οι εξετάσεις θα δοθούν για την είσοδο στα πειραματικά σχολεία κανονικά φέτος, για τελευταία φορά, ενώ ο αναπληρωτής του κ. Κουράκης, μία ημέρα μετά, δήλωνε ότι οι εξετάσεις θα καταργηθούν από φέτος.

Η κ. Λ.Παπατσίμπα τόνισε στο alfavita.gr πως ότι αλλαγές, γίνουν πρέπει να γίνουν μέσω διαλόγου και να είναι επιστημονικά βασισμένες και τεκμηριωμένες. Η ΕΛΜΕ  διαθέτει επιστημονικές έρευνες για το ζήτημα, ενώ σκοπεύει να διοργανώσει μια ημερίδα για το θέμα των προτύπων-πειραματικών.

 

Είναι πολλά τα συμφέροντα ....

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ, Θέμη Κοτσιφάκη ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ (ΠΠΣ

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ, Θέμη Κοτσιφάκη

ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ (ΠΠΣ)

 

Σχετικά με τη δημόσια συζήτηση που γίνεται αυτές τις ημέρες, θα ήθελα να υπενθυμίσω για μια ακόμη φορά τη θέση της ΟΛΜΕ, που αποτελεί και πάγια θέση του εκπαιδευτικού κινήματος.

 

Πριν ακόμα την ψήφιση του σχετικού νόμου 3699/11 είχαμε επισημάνει πως επιχειρείται η αναβίωση του θεσμού των προτύπων, 25 περίπου χρόνια μετά από την κατάργησή του. Τονίζαμε πως είναι βέβαιο ότι στις εισαγωγικές εξετάσεις που προβλέπονταν θα προσέρχονται παιδιά με περισσότερα εφόδια όχι λόγω ιδιαίτερης ευφυΐας τους αλλά κυρίως λόγω μορφωτικού, οικονομικού και κοινωνικού επιπέδου των γονιών τους, αφού είναι επιστημονικά διαπιστωμένο ότι η υψηλή επίδοση δεν είναι ανεξάρτητη από το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει το παιδί. Επισημαίναμε  ότι η προωθούμενη αναβίωση των προτύπων θα οδηγήσει σε αφαίμαξη των κοινών σχολείων από τους άριστους μαθητές, που βοηθούν τον εκπαιδευτικό στο έργο του αλλά και αποτελούν θετικά πρότυπα για τους υπόλοιπους μαθητές.

Έχουμε δηλώσει επανειλημμένα και σε όλους του τόνους την πλήρη και απόλυτη αντίθεσή μας στη διενέργεια επιπλέον εξετάσεων στα ΠΠΣ κάθε φορά που οι μαθητές τους αλλάζουν βαθμίδα εκπαίδευσης, αλλά και έχουμε επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεση του κλάδου μας συνολικά στο ν.3966/11 που καθιέρωσε τα σχολεία αυτά.

Με την καθιέρωση εισαγωγικών εξετάσεων βρισκόμαστε μπροστά σε μια διαστρεβλωμένη και αντιπαιδαγωγική αντίληψη της αριστείας, καθώς γίνεται μια προσπάθεια διαχωρισμού των μαθητών που ήδη φοιτούν στα ΠΠΣ με ένα τρόπο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ιδιότυπα ρατσιστικός, καθώς επιβάλλει  την υποχρεωτική αλλαγή του σχολικού περιβάλλοντος με βάση μια 2ωρη εξέταση αμφίβολης ποιότητας,  που σε καμία περίπτωση δεν συνάδει με την ουσία και τους στόχους του δημόσιου σχολείου.

Επιπλέον, έχει παρατηρηθεί από την πρώτη κιόλας χρονιά εφαρμογής του θεσμού των εξετάσεων μια πρωτοφανής έξαρση της προσφυγής των μαθητών στα ιδιωτικά φροντιστήρια και μάλιστα με διανομή διαφημιστικών φυλλαδίων έξω από τα σχολεία αυτά.

Είναι ολοφάνερο ότι η κοινωνία μας δεν χρειάζεται ελιτίστικα σχολεία «αρίστων», αλλά ποιοτική αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου Κατά την άποψή μας σχολεία πρώτης προτεραιότητας σε ό,τι αφορά την κρατική φροντίδα πρέπει να είναι τα σχολεία των υποβαθμισμένων περιοχών, αυτά δηλαδή των οποίων οι μαθητές έχουν μειωμένες ευκαιρίες για εκπαίδευση και  μόρφωση και όχι τα πρότυπα.

Είχαμε επίσης επισημάνει πως οι όροι «πειραματικό» και «πρότυπο», που συνυπάρχουν στον τίτλο των σχολείων αυτών, στην πραγματικότητα αλληλοαναιρούνται. Ενώ δηλαδή ο στόχος ενός πειραματικού σχολείου (που είναι χρήσιμα) είναι η πειραματική εφαρμογή προγραμμάτων, μεθόδων, εκπαιδευτικού υλικού κ.λπ., γεγονός που παραπέμπει σε πειραματικά σχολεία, προβλέπεται ταυτόχρονα ότι θα φοιτούν σε αυτό οι «άριστοι», άρα θα λειτουργεί ως πρότυπο. Όμως στα πρότυπα σχολεία δεν είναι δυνατό να δοκιμάζονται νέες μέθοδοι, αφού αυτό προϋποθέτει ένα μαθητικό δυναμικό που δεν θα απέχει πολύ από το από αυτό που συναντάμε σε ένα σύνηθες σχολείο.

Είχαμε επίσης τονίσει πως θεσμοθετείται, σε κεντρικό επίπεδο ένα  πανίσχυρο 7μελές όργανο διοίκησης, η ΔΕΠΠΣ, που αποφασίζει για όλους και για όλα. Χαρακτηρίζει και αποχαρακτηρίζει τα ΠΠΣ, αποφασίζει για το είδος και τη μορφή των εξετάσεων εισαγωγής μαθητών, καθορίζει τον αριθμό των εισακτέων, αποφασίζει την κατ’ εξαίρεση εισαγωγή μαθητών με ιδιαίτερες ικανότητες, καθορίζει τα κριτήρια επιλογής διευθυντών και εκπαιδευτικών, επιλέγει τους διευθυντές και τους εκπαιδευτικούς, διορίζει, ως άλλο ΑΣΕΠ, τους διοικητικούς υπαλλήλους, προσλαμβάνει αναπληρωτές εκτός σειράς ενιαίου πίνακα, διοργανώνει μαθητικούς αγώνες και αξιολογεί, ως εξωτερικός αξιολογητής, το εκπαιδευτικό έργο. Μάλιστα, ενώ αποτελεί κυρίαρχο όργανο διοίκησης σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η συμμετοχή σε αυτό των εκπαιδευτικών από τις βαθμίδες αυτές είναι έως μηδενική.

Δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια επιβεβαιώθηκαν οι τότε εκτιμήσεις μας από τις αυθαιρεσίες που έγιναν μέσω της ΔΕΠΠΣ στα σχολεία αυτά.

Αγωνιζόμαστε  για την κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων στα ΠΠΣ και την ανατροπή του ν. 3966/11, που μόνο δεινά έχει μέχρι στιγμής προσθέσει στα σχολεία αυτά.

Δεν χρειαζόμαστε σχολεία Αριστείας, αλλά Άριστα Σχολεία για όλους.

 

Αθήνα, 20/2/15

 

 

Υ.Γ. Οι θέσεις και οι παρεμβάσεις της ΟΛΜΕ για τα ΠΠΣ από το 2011.

 

http://olme-attik.att.sch.gr/files/ypomn/peiramatika13042011.pdf

http://olme-attik.att.sch.gr/new/?p=4641

http://olme-attik.att.sch.gr/new/?p=4034

http://olme-attik.att.sch.gr/new/?p=3725

http://olme-attik.att.sch.gr/new/?p=8157

http://olme-attik.att.sch.gr/files/ypomn/THESEISITYEklp15042011.pdf

Σχετικά με τη συνεδρίαση του ΚΥΣΔΕ στις 19/2/2015

Ενημερωτικό των αιρετών  στο  ΚΥΣΔΕ

          Νεκτάριου Κορδή & Χρήστου Φιρτινίδη

Εκλεγμένων  με το ψηφοδέλτιο  των

Συνεργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων

 

Θέμα: Σχετικά με τη συνεδρίαση του ΚΥΣΔΕ στις 19/2/2015

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

   Σχετικά με τη συνεδρίαση του ΚΥΣΔΕ που έγινε την Πέμπτη 19 Φλεβάρη σας ενημερώνουμε για τα ακόλουθα:

1. Έγινε δεκτή 1 αίτηση παραίτησης εκπαιδευτικού . Παράλληλα έγιναν  δεκτές 3 αιτήσεις ανάκλησης παραίτησης και 1 αίτηση επανεξέτασης παραίτησης, ενώ απορρίφθηκαν 2 αιτήσεις, μειοψηφούντων των αιρετών.
2. Έγιναν δεκτές 2 ανακλήσεις παραίτησης και επαναφορά εκπ/κων στην ενεργό υπηρεσία λόγω πλάνης ως προς το συνταξιοδοτικό δικαίωμα.
3. Έγινε δεκτή μετάταξη εκπαιδευτικού, σε προσωρινή θέση διοικητικού υπαλλήλου για σοβαρούς λόγους υγείας.
4. Εγκρίθηκε η παράταση απόσπασης εκπαιδευτικού στην Ε.Ε. για συμμετοχή σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα.
5. Τέλος εγκρίθηκαν 11 αιτήσεις εκπαιδευτικών που ζητούν αποδέσμευση για  μετάταξη σε διοικητική θέση. Για το ίδιο θέμα απορρίφθηκαν 3 αιτήσεις.
6. Αναφορικά με τις προσλήψεις αναπληρωτών, στη Γενική Εκπαίδευση έχουμε συνολικά 3955 προσλήψεις και 429 ανακλήσεις, στην Ειδική Εκπαίδευση έχουμε 1665 προσλήψεις και 78 ανακλήσεις. Συνολικά στη Β/θμια Εκπ/ση οι προσλήψεις είναι 5620 και οι ανακλήσεις 507 με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να απασχολούνται 5113 εκπαιδευτικοί. Σε όλες τις δομές της εκπαίδευσης εργάζονται αυτή 14735 αναπληρωτές. Οι διαθέσιμες πιστώσεις είναι περίπου 22 από τον τακτικό προϋπολογισμό και 200 μέσω ΕΣΠΑ! Παράλληλα υπάρχουν και 500 πιστώσεις για την ΠΔΣ στα ΕΠΑΛ που θα πρέπει να αξιοποιηθούν άμεσα. Τα κενά στη Γενική παιδεία είναι 160 πλήρους ωραρίου και 110 μειωμένου ωραρίου. Αρκετά κενά παραμένουν και στις δομές της Ειδικής Εκπαίδευσης  και των Μουσικών σχολείων. Είναι συνεπώς, επιτακτική ανάγκη η κάλυψη των κενών  αυτών!
7. Σχετικά με το τεράστιο θέμα των «υποχρεωτικών» μετατάξεων, το αμέσως επόμενο διάστημα θα πρέπει να υπάρξει μια συνολική αντιμετώπιση με στόχο την αποκατάσταση της νομιμότητας.  

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

   Οι βίαιες οικονομικές περικοπές στον τομέα της παιδείας, που αποτελούσαν την στρατηγική επιλογή των μνημονιακών κυβερνήσεων, διαμόρφωσαν καθοριστικά το τοπίο της εκπαίδευσης κατά την πενταετία των μνημονίων (2010-2014), στοχεύοντας στην απαξίωση και συρρίκνωση του αγαθού της δημόσιας και δωρεάν παιδείας προς όφελος της ιδιωτικής αγοράς. Η οικονομική συρρίκνωση εκφράστηκε με την μείωση των εκπαιδευτικών, τις απολύσεις – διαθεσιμότητες και τις σαρωτικές καταργήσεις  και συγχωνεύσεις σχολείων. Οι αριθμοί που ακολουθούν επιβεβαιώνουν απόλυτα τις καταστροφικές συνέπειες των μνημονίων στην παιδεία:

 

ü  Κατά τη διάρκεια της πενταετίας των μνημονίων 2010 έως 2014 έγιναν αθρόες συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων.  Συνολικά 2.437 σχολικές μονάδες  συγχωνεύθηκαν σε 1.122.

 

ü  Επίσης την ίδια πενταετία καταργήθηκαν 605 σχολεία. Συγκεκριμένα 277 Δημοτικά σχολεία, 264 Νηπιαγωγεία, 35 Γυμνάσια, και 18 Λύκεια

 

ü  Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι ότι από 11.694 σχολικές μονάδες στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και 3.740 στην δευτεροβάθμια που υπήρχαν το 2009, τώρα υπάρχουν 9.876 στην Πρωτοβάθμια και 3.740 στη Δευτεροβάθμια.

 

ü  Οι συγχωνεύσεις και οι καταργήσεις οδήγησαν σε αύξηση των μαθητών στις τάξεις με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να υπάρχουν 2.636 τάξεις (σε σύνολο 46.903) στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση και 5.966 (σε σύνολο 29.968) στη Δευτεροβάθμια, οι οποίες έχουν πάνω από 25 μαθητές.

 

ü  Επίσης κατά την ίδια πενταετία έγιναν 11.045 αποχωρήσεις εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και 16.205 στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, οι οποίες λόγω των πολύ λίγων προσλήψεων έχουν οδηγήσει σε χιλιάδες κενά. Συγκεκριμένα σήμερα υπάρχουν 3000 κενά σε όλη την εκπαίδευση!

 

ü  Το 2010 υπηρετούσαν 168.782 μόνιμοι εκπαιδευτικοί (74.518 στην πρωτοβάθμια και 94.264 στην δευτεροβάθμια) ενώ τώρα υπηρετούν 136.926 εκπαιδευτικοί  (68.235 στην  πρωτοβάθμια και 68.691 στη δευτεροβάθμια).

  

   Οι εκπαιδευτικοί το επόμενο διάστημα, συσπειρωμένοι ακόμα περισσότερο στα σωματεία και την ομοσπονδία μας, πρέπει να αγωνιστούμε για να ανοίξει οριστικά και αμετάκλητα ο δρόμος για τη λύση των μεγάλων προβλημάτων της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών. Για να γίνουν οι πολιτικές και της λιτότητας οριστικό παρελθόν! 

 

 

 

 

Αθήνα 20 /2/2015

 

Νεκτάριος Κορδής,

αιρετό τακτ. μέλος του ΚΥΣΔΕ

(τηλ.: 6977513534,

ηλ. δ/νση:  nekordis@yahoo.gr)

 

Χρήστος Φιρτινίδης,

αιρετό αναπληρ. μέλος του ΚΥΣΔΕ

(τηλ.: 6974488454,

ηλ.δ/νση: firtinidis@gmail.com )

 

                     εκλεγμένων με το ψηφοδέλτιο  των

Συνεργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων