Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2015

«Πέθανε η Βούλα Ζουμπουλάκη- Ε και;»


«Πέθανε η Βούλα Ζουμπουλάκη- Ε και;»

2015/09/25 7:48 μμ


 Παντελής Καναράκης

«Πριν λίγες μέρες πέθανε η Βούλα Ζουμπουλάκη. Ε! και; Έχουμε τόσα προβλήματα εδώ στην χώρα μας, είναι δυνατόν ν’ ασχοληθούμε με το θάνατο μιας ηθοποιού; Εκλογές είχαμε, προεκλογικούς αγώνες, δεν υπήρχε χρόνος. Ξέρουμε άλλωστε με πόση σκέψη και ψάξιμο ψηφίζουμε εδώ στην Ελλάδα. Πέθανε η Βούλα Ζουμπουλάκη και το υπουργείο πολιτισμού δεν έστειλε στεφάνι. Μα τόσα έξοδα έχουμε, είναι δυνατόν να πετάμε λεφτά σε κηδείες; Ξέρεις πόσο ρεύμα κάψαμε για την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης; Ξέρεις πόσα δώσαμε για να γίνει όπως πρέπει αυτή η τελετή; Για στεφάνια είμαστε τώρα;
Πέθανε η Βούλα Ζουμπουλάκη και στην κηδεία της δεν υπήρχαν κάμερες. Ε! μα τώρα τι να λέμε; γιατί να υπάρχουν; Δεν έπαιξε σε σήριαλ με τρελή τηλεθέαση, δεν μίλησε για το ποιοι παρουσιαστές πρωινάδικων της αρέσουν, δεν ξεκατινιάστηκε ποτέ στα τηλεοπτικά παράθυρα, να έχουμε βρε αδερφέ ένα λόγο να την αναφέρουμε. Πέθανε η Βούλα Ζουμπουλάκη και δε δείξανε ούτε μια ταινία της. Μα τώρα που είχαμε όλες τις πολιτικές εκπομπές να μας….διαφωτίσουν, θα βάζαμε ταινία με τη Ζουμπουλάκη; Τι σημασία έχει αν έχει πάρει βραβεία ερμηνείας;
Αν υπηρέτησε το κλασικό και μοντέρνο θεατρικό ρεπερτόριο με σεβασμό και αξιοπρέπεια; Στη Μύκονο πήγε να φωτογραφηθεί με μαγιό; Δεν πήγε. Οπότε τι να σου κάνουμε κι εμείς; Πως ν ασχοληθούμε;

Πέθανε η Βούλα Ζουμπουλάκη και ο πολιτικός χώρος δεν εμφανίστηκε στην κηδεία της. Ε! σιγά την κηδεία μωρέ. Δεν είχε και πολύ λάμψη πέντε έξι ηθοποιοί και συγγενείς. Σιγά τους σελεμπριτυ.
Πέθανε η Βούλα Ζουμπουλάκη. Κάπου ακούστηκε ότι ήταν μεγάλη ηθοποιός, κάπου ακούστηκε ότι ήταν κυρία του θεάτρου, κάπου ακούστηκε ότι πήρε πολλά βραβεία και στο θέατρο και στον κινηματογράφο, κάπου ακούστηκε ότι η ευγένεια και το ήθος της ήταν μοναδικό.

Κάπου ακούστηκε και ότι πέθανε.
Αντίο Βούλα Ζουμπουλάκη. Η μνήμη κάποιων έχει ακόμα κύτταρα υγιή. Αντίο Βούλα Ζουμπουλάκη το θέατρο είναι φτωχότερο. Η χώρα είναι φτωχότερη, όχι γιατί δεν έχει λεφτά αλλά γιατί δεν έχει μνήμη ή ακόμα καλύτερα γιατί έχει επιλεκτική μνήμη. Αντίο Βούλα Ζουμπουλάκη λυπόμαστε. Αν και θα ‘πρεπε να ντρεπόμαστε. Αντίο!».

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2015

Ανακοίνωση


ΣΥΛΛΟΓΟΣ   ΕΚΠ/ΚΩΝ                                                          Καρδίτσα    21-09-2015
  Α'ΘΜΙΑΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ                                                                                                    ΑΠ  226
     "Ν.ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ"                                                                                     Προς:  Μέλη του  Συλλόγου 
 

 

Ανακοίνωση

 

Συνάδελφοι, οι εξελίξεις είναι δυσοίωνες. Όπως φαίνεται και από το μνημόνιο που συμφώνησε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και υπερψηφίστηκε από τους ΝΔ-ΠΟΤΑΜΙ-ΠΑΣΟΚ, η προσαρμογή της εκπαίδευσης στις επιταγές της ΕΕ και του ΔΝΤ είναι μια απόφαση που, ανεξάρτητα από το ποιος ή ποιοι θα είναι στη Κυβέρνηση, θα υλοποιηθεί με γοργούς ρυθμούς. Η δημόσια εκπαίδευση και ο δωρεάν χαρακτήρας της ακυρώνεται και το σχολείο προσαρμόζεται στις νεοφιλελεύθερες νόρμες εμπορευματοποιώντας το αγαθό της μόρφωσης. Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί μέσω του επερχόμενου βαθμολόγιου-μισθολόγιου και της ετοιμαζόμενης νεο-αξιολόγησης, φτωχοποιούνται και μετατρέπονται σε άκριτους εφαρμοστές της Κυβερνητικής πολιτικής.
Ειδικότερα στο νομό  μας, μετά από 5 χρόνια εφαρμογής μνημονίων, η εικόνα είναι ζοφερή. Αν και οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό είναι λιγότερες απ’ ό,τι  αλλού, η κατάσταση  χαρακτηρίζεται από τα χρόνια προβλήματα που έχουμε πολλές φορές  αναδείξει. Σχολεία που έκλεισαν, ολοήμερα που δεν λειτουργούν σε μικρές σχολικές μονάδες,  ακατάλληλα κτήρια ειδικά στην προσχολική αγωγή κα την ειδική αγωγή, ελλείψεις σε προσωπικό που στελεχώνουν υποστηρικτικές δομές (τμήματα ένταξης- ΚΕΔΔΥ), υποχρηματοδότηση κλπ, είναι ενδεικτικά κάποια από τα ζητήματα που θα αντιμετωπίσουμε  και την τρέχουσα σχολική  χρονιά.
Η ανάγκη να αντισταθούμε και να συσπειρωθούμε γύρω από τους συλλόγους μας είναι όρος ύπαρξης για όλους μας Με τη νέα χρονιά μόνη εγγύηση για τη διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων μας είναι η ενότητα και η αγωνιστική μας ετοιμότητα.

Στο ΔΣ της Δευτέρας 14-09-15, συζητήθηκαν τα παρακάτω θέματα:

1. Να αποσταλεί στα σχολεία  το κείμενο της ΔΟΕ για τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών όπως επίσης και η απόφαση για τη μη συμπλήρωση εντύπων από Ιδιωτικές εταιρείες που ζητούν στοιχεία από εκπαιδευτικούς.

2. Για τις τοποθετήσεις, τις υπηρεσιακές μεταβολές και τα θέματα των Υπηρεσιακών Συμβουλίων αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί συνάντηση με τους αιρετούς, όπου οι εκπαιδευτικοί θα εκθέσουν τις απόψεις τους για την ως τώρα λειτουργία τους, την Τρίτη 22-09-2015, στις 18:30, στα γραφεία του Συλλόγου στο 10ο Δημοτικό.

3. Για το θέμα των συνεδριάσεων του Συλλόγου Διδασκόντων στα ΕΑΕΠ, το ΔΣ αποφάσισε να θέσει το θέμα στα αρμόδια υπηρεσιακά όργανα ώστε  να γίνονται εντός του εργασιακού μας ωραρίου. Για να μπορεί να συμβεί  αυτό ζητάμε να υπάρχει η δυνατότητα  της  σύντμησης της διάρκειας του διδακτικού ωραρίου και η δυνατότητα αποχώρησης των παιδιών νωρίτερα στις τακτικές συνεδριάσεις, δηλαδή τουλάχιστον  μια φορά το τρίμηνο

4. Ο Σύλλογος θα προγραμματίσει εβδομάδα αιμοδοσίας για το διάστημα από 5 έως 9 Οκτωβρίου . Καλούνται οι συνάδελφοι να συμμετάσχουν συνεισφέροντας στην ενίσχυση της τράπεζας αίματος του συλλόγου μας. Παρακαλούνται επίσης, οι συνάδελφοι που έχουν χρησιμοποιήσει μονάδες  από την Τράπεζα και δεν τις έχουν επιστρέψει να φροντίσουν όσο γρηγορότερα γίνεται να  επιστραφούν γιατί τράπεζα χωρίς αίμα δεν υπάρχει.

5. Την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου  διοργανώνεται βιωματικό  σεμινάριο Μουσικοκινητικής από το Σύλλογο και καλούνται οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί που επιθυμούν να συμμετάσχουν να δηλώσουν συμμετοχή στον συν, Τασιούλη, ως τις 26 Σεπτεμβρίου, στο τηλ.: 6936796357. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας γιατί ο αριθμός δεν μπορεί να ξεπεράσει τους 40.

6. Θα προσπαθήσουμε και φέτος να λειτουργήσουμε ομάδα χορού. Καλούνται οι συνάδελφοι που επιθυμούν να βοηθήσουν στη διδασκαλία, να επικοινωνήσουν με το σύλλογο ως τις 26 Σεπτεμβρίου. (Υπεύθυνη Κ. Βαλκάνη τηλ.: 6984041498 )

7.  Στις διαδικασίες που θα γίνουν για την επιλογή Δ/ντών και Υπ/ντων σχολικών μονάδων  οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί μπορούν  να ασκήσουν το δημοκρατικό τους δικαίωμα είτε ψηφίζοντας κάποιον υποψήφιο είτε επιλέγοντας το λευκό είτε κάνοντας αποχή. Υπενθυμίζουμε πως αν δεν συγκεντρώσει κάποιος υποψήφιος το 20% των ψήφων δεν μπορεί να επιλεγεί για τη θέση του Δ/ντή. Επίσης αν στην ψηφοφορία δεν συμμετέχουν τουλάχιστον τα 2/3 των εκπαιδευτικών  τότε κανείς υποψήφιος δεν μπορεί να επιλεγεί, Τότε ορίζεται προσωρινός Δ/ντης  ο αρχαιότερος στην σχολική μονάδα ή αν παραιτηθεί αυτός ο επόμενος και ούτω καθ’ εξής. Η διαδικασία στην περίπτωση αυτή επαναλαμβάνεται εντός τριμήνου. Σε κάθε περίπτωση οι συνάδελφοι νομιμοποιούνται να επιλέξουν  να συμμετάσχουν ψηφίζοντας (υποψήφιο ή λευκό) ή απέχοντας και έχουν την πλήρη κάλυψη του Συλλόγου, αρκεί να παραβρίσκονται στο χώρο του Σχολείου τους μέχρι να περατωθεί η διαδικασία.

Η επόμενη συνεδρίαση του ΔΣ θα γίνει αρχές Οκτωβρίου σε ημερομηνία που θα γνωστοποιηθεί εγκαίρως.

 

Το Δ.Σ.

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2015

Τάσος Λειβαδίτης - Η δική μου αριστερά


Με αγάπη και καλό βόλι σήμερα...


Τάσος Λειβαδίτης - Η δική μου αριστερά


 

Αποτέλεσμα εικόνας για λειβαδιτησ αριστερα μοναχικοσ

 

Η δική μου αριστερά, είναι η στρατιά των διπλά ηττημένων ευγενών ηρώων που για ένα πουκάμισο αδειανό, για ένα διαψευσμένο όνειρο, για μια ματαιωμένη ελπίδα έδωσαν τη ζωή τους.

Η δική μου αριστερά διακρινόταν πάντα για την ευγένεια της.

Η δική μου αριστερά ξεχώριζε πάντα για την επιμονή της στις ιδέες της.

Η δική μου αριστερά οριοθετήθηκε για την ανιδιοτελή της προσφορά.

Η δική μου αριστερά φημιζόταν για την ανεκτικότητα της στο διαφορετικό, δίχως αποκλεισμούς, δίχως χαρακτηρισμούς, δίχως «επαγρυπνητές» της ιδεολογικής καθαρότητας, δίχως «στρατόπεδα συγκέντρωσης» για τους «αντιφρονούντες».

Η δική μου αριστερά σταυρώθηκε στα Μακρονήσια της πατρίδας μου και τα μακρινά γκουλάγκ της Σιβηρίας.Βασανίστηκε στο Μπούλγκες, στην Μπουμπουλίνας και σε όλα τα κολαστήρια όπου γης.

Η δική μου αριστερά υμνήθηκε για την ουτοπική της προσμονή στα όρια της μεταφυσικής εσχατολογίας.

Η δική μου αριστερά τραγουδήθηκε για την ομορφιά των στίχων της.

Η δική μου αριστερά απεικόνισε το κάλλος του ήθους των απλών ανθρώπων που πίστεψαν σ’ αυτήν και θυσιάστηκαν για τα ευγενικά ιδανικά της.

Η δική μου αριστερά αγαπούσε τον τόπο μου και μοχθούσε γι’ αυτόν. Για ένα καλύτερο μέλλον.

Η δική μου αριστερά ήταν ρηξικέλευθη, ανατρεπτική, αιρετική, μα πάνω απ’ όλα δημιουργική, ακόμη κι όταν αστοχούσε.

Η δική μου αριστερά διαιωνίστηκε στην ιστορία για την ομορφιά των ίδιων των ανθρώπων της.

Η δική μου αριστερά ποτέ δεν πίστεψε σε δόγματα, ποτέ δεν αναγνώρισε ιερατεία, ποτέ δεν ενθάρρυνε την Ιερά Εξέταση της ιδεολογικής καθαρότητας.

Η δική μου αριστερά δεν είχε ποτέ σωτηριολογικό, εσχατολογικό, τελεολογικό χαρακτήρα.

Η δική μου αριστερά δεν δίστασε ποτέ να αυτό- αναιρεθεί. Να συγκρουστεί μετωπικά με τον εαυτό της, να υπονομεύσει την αλήθεια της και να αναζητήσει την αλήθεια του Άλλου, σε μια προσπάθεια υπονόμευσης και ανατροπής της αδικίας.

Η δική μου αριστερά δεν φορούσε ποτέ κουκούλες, δεν ήταν τρακαδόρικη, δεν ήταν λαϊκίστικη, δεν ήταν ολοκληρωτική, δηλαδή αντι-αισθητική, δεν ήταν τραμπούκικη.

Η δική μου αριστερά δεν ήταν προβοκατόρικη, δεν ήταν αρνητική, δεν ήταν εξ επαγγέλματος καταγγελτική.

Η δική μου αριστερά ποτέ δεν ήταν «μεταπράτης» του ανθρώπινου πόνου, «μεσάζοντας» των συνθημάτων και των στερεοτύπων, «αλληλέγγυα» της συντήρησης και της οπισθοδρόμησης.

Η δική μου αριστερά δεν πέταξε ποτέ γιαούρτια, απεναντίας, έφαγε σφαίρες.

Η δική μου αριστερά δεν «χάιδεψε» ποτέ αυτιά τεμπέληδων, λουφαδόρων και βολεμένων.

Η δική μου αριστερά δεν θέλησε τις θέσεις και τα αξιώματα. Προτίμησε το είναι από το έχειν. Γι’ αυτό και είναι ταπεινά υπερήφανη για την ανιδιοτελή προσφορά της.

Η δική μου αριστερά διώχθηκε και από τους πολιτικούς της αντιπάλους και από τους «συντρόφους» της. Γι’ αυτό και είναι μια διπλά ηττημένη μα και διπλά δοξασμένη αριστερά.

Η δική μου αριστερά είναι αειφόρως αναστάσιμη γιατί γι’ αυτή το πρόσωπο είναι υπεράνω του όχλου.

Η μοναδική, ανεπανάληπτη, αναντικατάστατη αυταξία του προσώπου είναι το καθοδηγητικό νήμα της πορείας της. Μιας πορείας που ξεκινάει από το ταπεινό σπήλαιο της γέννησης του ανθρώπου, συνεχίζει στον Κήπο της Γεσθημανής, αποκορυφώνεται στο Γολγοθά και ολοκληρώνεται στην Ανάσταση του κάθε ταπεινού και καταφρονημένου τούτης της Γης.

Η δική μου αριστερά, ίσως, να είναι ουτοπική. Μ’ αρέσει όμως η ουτοπία. Είναι σαν τον ορίζοντα, όσο τον πλησιάζεις τόσο απομακρύνεται. Σε κάνει, παρόλα αυτά, να προχωράς πάντα μπροστά.

Εν τέλει, η δική μου αριστερά είναι μια πολύ μοναχική υπόθεση.

Μια οφειλόμενη απάντηση στην αγαπητή μας ΔΑΚΕ


ΕΝΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ

Μια οφειλόμενη απάντηση στην αγαπητή μας ΔΑΚΕ

Με έκπληξη διαβάσαμε στην ανακοίνωση της ΔΑΚΕ/14-9-14, τις δήθεν απορίες της σχετικά με το ΔΣ του Συλλόγου μας. Γιατί «ξύνεται στην γκλίτσα του τσοπάνη»; Σε ό,τι μας αφορά δεν θα κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε και απαντάμε: Ας κοιτάξει στον καθρέφτη για να δει τους υπεύθυνους. Ανερυθρίαστα, θέλει να αποσείσει τις ευθύνες της. Ανέντιμο!!!
Επί του προκείμενου:
Μιλάει για ευθύνες του προεδρείου του Συλλόγου, όταν γνωρίζει ότι από τον Μάιο υπάρχει μόνο πρόεδρος και δεν υφίσταται προεδρείο στο Σύλλογο, εξαιτίας της απόρριψης από τη μεριά της όλων των προτάσεων, ακόμα και για εκλογή προεδρείου «ανοχής» που έγιναν και από την Ενωτική Δράση και το ΠΑΜΕ. Ρώτησε καθόλου, όλους αυτούς τους μήνες, με τις πλάτες τίνων μπόρεσε να λειτουργήσει ο Σύλλογος; Ας τους πούμε εμείς. Μόνο με τις πλάτες των μελών της Ενωτικής Δράσης κι ας μην ήμασταν στο προεδρείο. Πώς βγήκε και βγαίνει η δουλειά του Ταμείου  ή της Γραμματείας, σε μια περίοδο που υπήρχαν αυξημένες απαιτήσεις λόγω συνδρομών και συνεδρίου της ΔΟΕ; Τι συνεισέφερε η ΔΑΚΕ όλους αυτούς τους μήνες; Δυστυχώς, τίποτα. Χρωστάει μόνο ένα πρακτικό από τον Ιούνιο που ακόμα δεν καθαρόγραψε μέλος της που ορίστηκε πρακτικογράφος ελλείψει Γραμματέα.  Παράλληλα, όλο το καλοκαίρι, με πρωτοβουλία της Ε.Δ. υπήρχε επικοινωνία του μονομελούς (με ευθύνη της ΔΑΚΕ) προεδρείου, με όλα τα μέλη, για το αν χρειάζεται να συγκληθεί  ΔΣ. Η απάντηση του αιρετού της ΔΑΚΕ και μέλους του ΔΣ ήταν πως «για την ώρα μας καλύπτουν οι ανακοινώσεις της ΔΟΕ και αν χρειαστεί κάτι, αφού  συνεδριάζουμε για το ΠΥΣΠΕ, θα  δούμε αν πρέπει να συγκληθούμε». Φαίνεται πως  η μνήμη τους είναι αρκετά κοντή.

Πότε η ΔΑΚΕ έφερε κείμενο ή έστω λίγες αράδες για κάποιο θέμα και αρνηθήκαμε να το κουβεντιάσουμε; Πότε πρότεινε κάτι και δεν το καταλάβαμε; Θέλει πολύ θράσος για να κάνεις και κριτική από πάνω.

Μάλιστα, εντελώς «τυχαία», αντίστοιχη ανακοίνωση-καταγγελία έχει κάνει πρόσφατα και η ΔΑΚΕ Δευτεροβάθμιας προς το προεδρείο της ΕΛΜΕ που απαρτίζεται από μέλη της Ενωτικής Δράσης. Τί έγινε στ’ αλήθεια συνάδελφοι; Νοιώσατε την ανάγκη εν όψει Βουλευτικών εκλογών να δώσετε τα «διαπιστευτήριά» σας στους … «ηγέτες»; Θέλετε να κάνετε αισθητή τη συνδικαλιστική σας παρουσία στα «υψηλότερα κλιμάκια» του κόμματος; Ή απλώς προσέξατε πως έρχονται και οι εκλογές του Σωματείου, οπότε σκεφτήκατε πως καλό θα ήταν να υπενθυμίσετε στους συναδέλφους ότι … υπάρχετε; Αρκετά μ’ αυτήν τη μικροπολιτική· δε νομίζετε;

Μπορεί το ΔΣ να μην έβγαλε ανακοίνωση για τους διευθυντές, αλλά ως Ενωτική Δράση τοποθετηθήκαμε με ανακοίνωσή μας στις 08-06-15. Τόσο επιλεκτική η μνήμη σας!!!

 Πάντως, για όσο διάστημα είχαμε την ευθύνη του προεδρείου, είμαστε στη διάθεση κάθε συναδέλφου να κρίνει και να συγκρίνει. Απλά, εκεί που μας χρωστάγανε, είναι αμαρτία να θέλουν και το βόδι…

         Τελειώνοντας, υπενθυμίζουμε μια ατάκα της ταινίας (Παριζιάνα), « Σούζη τρως … και ψεύδεσαι και τρως!»

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2015

Καλή Σχολική Χρονιά με Αγωνιστική Ετοιμότητα


Καλή Σχολική Χρονιά με Αγωνιστική Ετοιμότητα

 

Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς μαζί με τις ευχές θεωρούμε αναγκαίο να επικοινωνήσουμε μαζί σας.

Η νέα σχολική χρονιά μας βρίσκει αντιμέτωπους με καταστάσεις και ζητήματα που εντείνουν τα προβλήματα στον χώρο της εκπαίδευσης αλλά και στην κοινωνία. Το τρίτο μνημόνιο συνεχίζει στον ίδιο δρόμο των προηγουμένων αναβαπτίζοντας αντιδραστικές ρυθμίσεις σε αναγκαίες (εργαλειοθήκη ΟΟΣΑ, ασφαλιστικό, εργασιακά), νομιμοποιώντας την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών μας στα δεσμά της ΕΕ και του ΔΝΤ μέσα από την αποδοχή των υποχρεώσεων για την εξυπηρέτηση του χρέους. Η χρονιά αρχίζει σε ένα περιβάλλον που το μνημονιακό μέτωπο ενισχύθηκε κοινοβουλευτικά (222 βουλευτές από ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ), αποδεχόμενο πλήρως τις επιταγές ΕΕ και του ΔΝΤ. Παράλληλα η εμπλοκή της χώρας στους σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς των μεγάλων δυνάμεων, γεννά τεράστιους κινδύνους για το λαό.

Η Κοινή Δράση Εκπαιδευτικών Καρδίτσας, γεννήθηκε και συνεχίζει να δραστηριοποιείται, λόγω της αναγκαιότητας αντίδρασης στην επίθεση που δεχόμαστε ως εργαζόμενοι και εκπαιδευτικοί. Είναι κίνηση Εκπαιδευτικών Π/θμιας και Β/θμιας και επιδιώκει να συνενώσει δυνάμεις ενάντια στα μνημόνια και όσους τα υπηρετούν και να δημιουργήσει ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο στην Καρδίτσα με γονείς, εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων και φοιτητές.

Με τη δράση της αντιστέκεται στην υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου και την αλλαγή προς το χειρότερο των εργασιακών σχέσεων. Επιδιώκει να αλλάξει ο προσανατολισμός στο εκπαιδευτικό συνδικαλιστικό κίνημα ώστε αυτό να αγωνίζεται για τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών και όχι για την πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης. Σκοπεύει στη διεύρυνση της δημοκρατίας στην εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα (διοίκηση, σωματεία, σύλλογοι σχολείων, σχολική ζωή). Αγωνίζεται για δημόσια, δωρεάν για όλους, σύγχρονη και ποιοτική παιδεία.

Η απελευθερωτική παιδαγωγική πράξη κάνει τον άνθρωπο περισσότερο άνθρωπο και ανοίγει δρόμους προς την ελευθερία, προς μια πιο δίκαιη και δημοκρατική κοινωνία.

·         Δεν υπάρχει ζωή και πρόοδος και εξέλιξη χωρίς αγώνα και σύγκρουση. 

·         Η δημοκρατία, όπως κάθε όραμα, δεν φτιάχνεται με διακηρύξεις αλλά με περίσκεψη και καλλιέργεια.

·         Υπέρτατο χρέος του εκπαιδευτικού είναι να υπερασπίζεται τα δικαιώματά του: το δικαίωμα της ελευθερίας στη διδασκαλία, της κριτικής, το δικαίωμα των καλύτερων συνθηκών άσκησης του εκπαιδευτικού του έργου, το δικαίωμα να επιμορφώνεται και να αμείβεται σωστά.

·         Ναι, ονειρεύομαι, επειδή ως ιστορική οντότητα αν δεν ονειρεύομαι, δεν μπορώ να είμαι οντότητα.

Καλούμε τους συναδέλφους να αγωνιστούμε για τα δικαιώματά μας. Τα προβλήματα δεν μπορούν να λυθούν ατομικά ή με ανάθεση και η συλλογική προσπάθεια απαιτεί αποδέσμευση από τις κομματικές και παραταξιακές λογικές.

 

ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΊΤΣΑΣ

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2015

Η κάλπη της «εθνικής συνενοχής»



 

Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου

Οι εκλογές, που προκάλεσε ο Τσίπρας, θεωρώ ότι είναι οι εκλογές της ιδεολογικής μνημονιακής συναίνεσης. Πολλοί θα επενδύσουν πολιτικά, ώστε οι εκλογές αυτές, μετεκλογικά, να εμφανιστούν ως έκφραση «εθνικής ενότητας και ομοψυχίας», ιδιαίτερα στην (πολύ πιθανή) περίπτωση που η συγκυρία οδηγήσει σε «συνεταιριστικά» κυβερνητικά σχήματα. Όμως, θα είναι οι εκλογές της «εθνικής συνενοχής» για την πλήρη και τελική εθνική και οικονομική εγκαθίδρυση της νεοαποκιοκρατίας στη χώρα, με ένα μνημόνιο «δημοκρατικά» αποδεκτό και ψηφισμένο από τους πολίτες της.
Προσβλέποντας στην πολιτική του επιβίωση πρωτίστως, θεωρώ ότι ο Τσίπρας διάλεξε τον δρόμο της κάλπης. Και τούτη η κάλπη στέλνει ένα μήνυμα «προς τα έξω», δίνει σινιάλο στους δυνάστες-δανειστές και ιδιαίτερα στη γερμανική ηγεμονία (αλλά και στις Η.Π.Α), ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετεξελίσσεται σε αξιόλογο στρατηγικό εταίρο, που κατανοεί τα αρχικά σχέδιά τους για κυβερνήσεις «εθνικής συναίνεσης», ώστε να εφαρμοστούν οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, με τη λιγότερο δυνατή κοινωνική ένταση. Άλλωστε, οι εκλογές στις αποικίες γίνονται πάντα με τη συνειδητή έγκριση των αποικιοκρατών. Απλά, στις μέρες μας, συντελούνται με μεταμοντέρνο, δήθεν δημοκρατικό πρόσωπο. Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εγγυηθεί την αναβάθμιση της απολυταρχικής γερμανικής Ε.Ε μέσω της «δημοκρατίας» που τόσο έχει εσωτερικά καταστρατηγήσει, συνεχίζοντας το έργο των προκατόχων του, αλλά εντέλει θέλει να την υπερασπιστεί (μύλος η υπόθεση). Στην περίπτωση που επιπλεύσει ως κυρίαρχος πολιτικά πόλος και προωθηθούν οι αλλαγές που θέλουν οι ξένες και ντόπιες ολιγαρχίες, ευελπιστεί στη μεγαλοψυχία των ηγεμόνων του, ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να διεκδικήσει εκ νέου την αυτοδύναμη εξουσία, με δώρο κάποιες κοινωνικές ελαφρύνσεις και χαλάρωση του κορσέ της αντιλαϊκής λιτότητας.
Το μήνυμα «προς τα μέσα», έχει πολλαπλές κατευθύνσεις και… πονταρίσματα:
α. Ο Τσίπρας θα μοντάρει το προφίλ της «εντιμότητας» και της «σταράτης» επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους. Έκλεισε συμφωνία «για το καλό της χώρας» και θεωρεί ότι πρέπει να τη φέρει στην κρίση του λαού, έστω και εκ των υστέρων. Έτσι, η προεκλογική ρητορεία και η εξαπάτηση των μαζών περνά σε δεύτερη μοίρα, καθώς θα προέχει το «καθαρό πρόσωπο» του πολιτευτή, ενάντια στο βρόμικο παρελθόν του παλιού πολιτικού κόσμου. Η νέα δημαγωγία χειρίζεται την «εντιμότητα» και την «ευθύτητα» κατά το δοκούν, γνωρίζοντας την πραγματική ανάγκη του λαού για μια στοιχειώδη κάθαρση. Όσον αφορά στην πρόσφατη ιστορία, τον τυχοδιωκτισμό, την εξουσιομανία, τους ερασιτεχνισμούς, κ.ά., θα ξεχαστούν καθώς: … πρωταρχική επιδίωξη της θεαματικής κυριαρχίας ήταν να εξαλείψει την ιστορική γνώση και καταρχήν όλες τις πληροφορίες και τα εύλογα σχόλια σχετικά με το πιο πρόσφατο παρελθόν, (…) Το θέαμα οργανώνει με μαεστρία την άγνοια για όσα συμβαίνουν και, αμέσως μετά, τη λήθη όσων μολαταύτα κατόρθωσαν να γίνουν γνωστά. («Σχόλια πάνω στην κοινωνία του θεάματος» – Γκυ Ντεμπόρ). Επιπλέον, ως γνήσια εξουσία, ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθεί να κριθεί σε σχέση με τους εχθρούς του («αριστερούς» και «δεξιούς»), παρά σε σχέση με τα αποτελέσματά του.
Στην παραπάνω προσπάθεια, έχει ήδη σύμμαχους, το συγκρότημα …Ψυχάρη, μιντιακό αειθαλή πυλώνα της διαπλοκής, και την προπαγανδιστική μεταστροφή της Εφημερίδας των Συντακτών, του ρ/σ «στο Κόκκινο» και μιας πλειάδας δημοσιογράφων που φορούν την καινούρια προβιά τους.
β. Ο Τσίπρας και το επιτελείο του πετά το μπαλάκι στους αντιπάλους του και ιδιαίτερα στη Ν.Δ, φέρνοντάς την μπροστά σε νέα διλήμματα και αντιφάσεις.
Αν η Ν.Δ πάρει αυτοδυναμία ή την πρωτιά, αναλαμβάνει τη βασική ευθύνη υλοποίησης του νέου εγκληματικού μνημονίου, μόνη της ή με κυβέρνηση συνεργασίας. Αν ο νέος ΣΥΡΙΖΑ συνεργαστεί σε τέτοιο σχήμα, θα μπορεί να αναλάβει τον ρόλο του «φρουρού των κοινωνικών διεκδικήσεων», μέσω της νέας συγκυβέρνησης και με το «ηθικό έρεισμα» ότι δεν κράτησε την εξουσία, αλλά νοιάστηκε για το καλό της… δημοκρατίας, αφήνοντας τον λαό ν’ αποφασίσει.
Αν δεν συνεργαστεί, θα ξαναγίνει η «κριτική αντιμνημονιακή» φωνή του λαού, σε μια νέα έκδοση του Σαμαρά, ο οποίος δήλωνε αντιμνημονιακός μέχρι το 2011, ψηφίζοντας σχεδόν όλους τους εφαρμοστικούς νόμους. Η πρόσφατη δήλωση του Βούτση είναι χαρακτηριστική: «Αν δεν τύχουμε μίας νέας έγκρισης (σ.σ. από τον λαό) δεν είναι απαραίτητο να μετέχουμε στην υλοποίηση του προγράμματος που ψηφίσαμε, αλλά μπορούμε να στηρίξουμε ή να ψηφίζουμε συγκεκριμένα μέτρα για τα οποία έχουμε δεσμευθεί».
Στην περίπτωση, βέβαια, που ο νέος ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει αυτοδυναμία ή έρθει πρώτο κόμμα, θα εφαρμόσει το μνημόνιό του με … λαϊκό έρεισμα και επιδίωξη να περνούν οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις της παγκοσμιοποίησης με κεντροαριστερό λίφτινγκ. Επιπλέον, θα μπορεί να επιλέγει στρατηγικούς συμμάχους ή κυβερνητικούς εταίρους από τα υπόλοιπα κόμματα-οπαδούς της λογικής του: «δεν υπάρχει άλλη λύση».
γ. Με τις εκλογές αυτές καθαρίζει τους διαφωνούντες, που περίμεναν το συνέδριο, για «να τα πουν από κοντά» και «μεταξύ τους». Η εκκαθάριση συντελείται με τη ρετσινιά στους λαφαζανικούς ότι έριξαν την κυβέρνηση, και πραγματοποιείται μέσω του «υπέρτατου όπλου» του λαού, που είναι οι εκλογές. Ο Ανδρέας Παπανδρέου απλώς διέγραφε, ο νέος δημαγωγός Τσίπρας δεν διαγράφει ποτέ, γιατί η «δημοκρατική ψήφος» λύνει αυτά τα αδιέξοδα, παραδίδοντας στην κρίση του λαού τους ακραίους διαφωνούντες.
Οι εκλογές αυτές θα λειτουργήσουν ως άλλοθι του νέου απολυταρχισμού, που ξεκίνησε με δύναμη το 2010, με απροκάλυπτες συνταγματικές εκτροπές και καταστολή, και συνεχίζεται με αριστεροχουντικές πραξικοματικές λογικές, δικαιολόγησης των πάντων.
Τέλος, θα διαμορφώσουν το μετα-μνημονιακό κράτος των κομμάτων, στο οποίο η κόντρα και η αντιπαράθεση ενσωματώνονται σε μια μακρά συμμαχία επικράτησης με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, του νεοφιλελευθερισμού, ως έκφραση της κρίσης και σήψης του καπιταλισμού και των αλλαγών που επιχειρούνται στις γεωπολιτικές τεκτονικές πλάκες του πλανήτη.