Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

Απίθανα πράγματα .Μετά τον συνωστισμό,έχουμε και συνέχεια!!!

Το "η", το "ω" και η σύγχυση με τη "Νέα Ελληνική Γραμματική"




   
 
Αναστάτωση και σύγχυση έχει προκληθεί με τη "Νέα Ελληνική Γραμματική" της Ε' και ΣΤ' δημοτικού αναφορικά με τα φωνήεντα, τα σύμφωνα και τους φθόγγους
Σύμφωνα με καταγγελία του συλλόγου δασκάλων Ανατολικής Αττικής ο μαθητής ή ο αναγνώστης που θα διαβάσει το βιβλίο θα μάθει ότι τα φωνήεντα της ελληνικής γλώσσας είναι τα εξής: α, ε, ι, ο και ου.
Οι αλλαγές επεκτείνονται και στα σύμφωνα, καθώς ούτε αυτά έμειναν ανέπαφα, με τα "ντ", "μπ" και "γκ" να συγκαταλέγονται σε αυτά τη στιγμή που απουσιάζουν τα "ξ" και "ψ".
"Με μεγάλη μας έκπληξη διαπιστώσαμε πως πρόσφατα (Νοέμβριος 2011) διανεμήθηκε προς διδασκαλία, στα δημοτικά σχολεία της χώρας μας ένα καινούργιο βιβλίο γραμματικής, για την Ε΄ και ΣΤ΄ τάξη, αντικαθιστώντας την μέχρι τώρα ισχύουσα γραμματική του Μανώλη Τριανταφυλλίδη, η οποία εδιδάσκετο πλέον των 30 χρόνων.
Σύμφωνα με την καινούργια γραμματική που συντάχθηκε από τους: κ. Ειρήνη Φιλιππάκη – Warburton, κ. Μιχάλη Γεωργιαφέντη, κ. Γεώργιο Κοτζόγλου και την κ. Μαργαρίτα Λουκά και εκδόθηκε από τον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, με την ευθύνη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, ανακαλύπτουμε πως:
τα φωνήεντα της Ελληνικής Γλώσσας είναι 5 (πέντε)!!! Τα: α, ε, ι, ο, και το ου. Καθώς και ότι τα φωνήεντα η, υ, ω έχουν καταργηθεί!!!
Και τα σύμφωνα από 17, έμειναν μόνον τα 15!!! Τα ξ και ψ δεν υπάρχουν πλέον!!!", σημειώνεται σε άρθρο που αναρτήθηκε στη σελίδα του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης "Αλέξανδρος Δελμούζος".
Ο Σύλλογος από την πλευρά του κρατά αποστάσεις, σημειώνονται πως ο υπογράφων του άρθρου είναι υπεύθυνος για τα όσα γράφει και σε καμιά περίπτωση αυτό δεν σημαίνει ότι τα συγκεκριμένα άρθρα εκφράζουν τις θέσεις του Συλλόγου.
Διαβάστε αναλυτικά τι αναφέρει η Ειρήνη Φιλιππάκη - Warburton, που συμμετείχε στη σύνταξη της καινούριας γραμματικής, και πώς αιτιολογεί το "λανθασμένο συμπέρασμα" πως η ελληνική γλώσσα έχει επτά φωνήεντα.
"Είναι ξεκάθαρο εδώ,  λοιπόν,  ότι η λέξη γράµµατα σηµαίνει γενικά την παιδεία. Χαρακτηριστικό είναι και το τραγούδι.
'Εγώ γράµµατα δεν έµαθα και στο σχολειό δεν πήγα αλλά ξέρω πως 2+2 κάνουν 4 και πως τα φωνήεντα είναι εφτά..'
Ο απλός αυτός στίχος τα λέει όλα. Το γεγονός ότι ο τραγουδιστής πιστεύει πως τα φωνήεντα της Ελληνικής είναι εφτά, δείχνει ότι λειτουργεί µέσα στον γραπτό λόγο όπου έχουµε όντως 7  γραφήµατα ι,  η,  υ, ε,  α,  ο, ω,  που προφέρονται ως φωνήεντα, ενώ στον προφορικό έχουµε µόνο τέσσερα (πέντε αν προσθέσουµε το δίψηφο ‘ου’ που συµβολίζει το φωνήεν /υ/). Ας το πούµε και λίγο διαφορετικά. Με την όραση, µέσα σε γραπτά κείµενα, διαφοροποιούµε και αναγνωρίζουµε 7  γραφήµατα και αυτό µας οδηγεί στο λανθασµένο συµπέρασµα ότι η ελληνική γλώσσα έχει 7 φωνήεντα. 
Το συµπέρασµα αυτό απορέει από το γεγονός ότι κατά τους ελληνιστικούς χρόνους που αναπτύχθηκε η γραµµατική, η γλώσσα που αποτελούσε το αντικείµενο της γραµµατικής, ήταν η γραπτή γλώσσα. Αυτή η ιδέα οδήγησε στη υπόθεση ότι η γραπτή γλώσσα αποτελεί την αυθεντική ελληνική ενώ ο προφορικός λογος θεωρήθηκε,  και ακόµα θεωρείται, λανθασµένος,  ατελής και ‘εκφραση της γλώσσας των αµόρφωτων.  Η έµφαση που είχε δοθεί για πολλά χρόνια και ακόµα υπάρχει, σε κάποιο βαθµό, στον γραπτό λόγο είχε ως αποτέλεσµα να θεωρηθεί ο προφορικός λόγος ανάξιος µελέτης", σημειώνει σε κάποιο σημείο η Ειρήνη Φιλιππάκη - Warburton.
Με τη συζήτηση στο διαδίκτυο να έχει πάρει φωτιά, σε απάντηση του εκπαιδευτικού που έγραψε το συγκεκριμένο άρθρο υποστηρίζεται ότι τα η, υ και ω δεν καταργήθηκαν.
"Αν κάνετε τον κόπο να πάτε στην επίμαχη γραμματική, θα δείτε ότι στη σελ. 35 δεν λέει ότι η ελληνική γλώσσα έχει 23 γράμματα αλλά ότι έχει 23 φθόγγους.
Φθόγγους, όχι γράμματα! Γι’ αυτό άλλωστε και γράφονται μέσα σε αγκύλες, [α], [ι] κτλ. όπως πληροφορεί η υποσημείωση στη σελ. 34.
Και στη σελίδα 39 δηλώνεται ολοκάθαρα ότι τα ελληνικά έχουν 24 γράμματα, όπως ξέρουν βέβαια όλα τα παιδιά που θα χρησιμοποιήσουν το βιβλίο αφού, μην ξεχνάμε, διδάσκεται στην 5η δημοτικού, σε μαθητές που έχουν μάθει ανάγνωση και γραφή προ πολλού! Και στη σελ. 40 υπάρχει αντιστοίχιση φθόγγων και γραμμάτων του αλφαβήτου, ενώ στη σελ. 41 υπάρχει άσκηση όπου τα παιδιά καλούνται να βρουν πόσους φθόγγους έχουν διάφορες λέξεις, π.χ. παίζουμε: 8 γράμματα αλλά έξι φθόγγοι.
Μπορεί η εκ Ραφήνας συντάκτρια να πέφτει από τα σύννεφα, και να επικαλείται τη γραμματική Τριανταφυλλίδη, αλλά το ότι η γλώσσα μας έχει πέντε φωνήεντα δεν είναι καθόλου καινοφανές.
Το λέει, ακριβώς έτσι, η γραμματική Τριανταφυλλίδη την οποία επικαλείται (χωρίς προφανώς να την έχει ανοίξει), στη σελ. 13 (μιλάω για την ανατύπωση του 2002, ιδού το σχετικό απόσπασμα):
Φωνήεντα έχομε στη γλώσσα μας πέντε, τ’ ακόλουθα (ο λόγος είναι πάντοτε για φθόγγους και όχι για γράμματα): α, ε, ι, ο, ου.
Ό,τι λέει ο Τριανταφυλλίδης λέει και η νέα Γραμματική -με μια διαφορά που θα πούμε παρακάτω. Την επισήμανση ότι μιλάμε για φθόγγους και όχι για γράμματα η νέα Γραμματική την έχει στις σελ. 34 και 39.
Οπότε, δεν χρειάζεται πανικός. Η νέα Γραμματική δεν καταργεί κανένα γράμμα του αλφαβήτου, και άλλωστε πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό, όταν διδάσκεται σε παιδιά που ήδη επί πέντε χρόνια έχουν κοπιάσει για να μάθουν το αλφάβητο των 24 γραμμάτων; Θα το ξεμάθουν και θα μάθουν καινούργιο;
Και μόνο για δυο χρονιές, αφού στο γυμνάσιο διδάσκεται άλλη γραμματική; Απίθανα πράγματα -όχι, δεν συμβαίνει τίποτε τέτοιο", σημειώνεται σε απάντηση της καταγγελίας του συλλόγου δασκάλων Ανατολικής Αττικής.

news 247.gr
Το έστειλε η Κική Γκ.
 

«Tο σωματίδιο του Θεού»

Η ανακάλυψη του σωματιδίου Higgs και πώς την εκμεταλλεύονται

Η ανακοίνωση της ανακάλυψης του σωματιδίου Higgs αναζωπύρωσε όχι μόνο τη συζήτηση για το CERN και τις μελέτες που κάνουν εκεί, αλλά και ποικίλες θεολογικές ή φιλοσοφικές συζητήσεις στα δελτία ειδήσεων και στις εφημερίδες. Οι περισσότερες από αυτές τις συζητήσεις δεν έχουν, δυστυχώς, καμία επιστημονική βάση. Αντίθετα, προωθούν τη μεταφυσική και το σκοταδισμό.
Τι είναι όμως αυτό το πείραμα; Ποια η σημασία της εύρεσης αυτού του σωματιδίου;
Όπως είναι γνωστό, το κάθε υλικό αποτελείται από άτομα. Το κάθε άτομο αποτελείται από έναν πυρήνα γύρω από τον οποίο κινούνται τα ηλεκτρόνια. Ο κάθε πυρήνας με τη σειρά του αποτελείται από πρωτόνια και νετρόνια. Αντίστοιχα, τα πρωτόνια αποτελούνται από τα quarks. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι όσο «μπαίνουμε πιο βαθιά» μέσα στα σώματα έχουμε διάφορα στοιχειώδη σωματίδια που η αλληλεπίδραση μεταξύ τους δημιουργεί νέα σωματίδια. Η Φυσική που ασχολείται με τη δομή αυτή και με τα διάφορα στοιχειώδη σωμάτια ονομάζεται Φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων.

Η επιστήμη δουλεύει με βάση την παρακάτω μέθοδο. Παρατηρείς ένα φαινόμενο, προτείνεις μοντέλα που να το ερμηνεύουν τα οποία επιβεβαιώνεις με πειράματα και έπειτα, με βάση αυτά, κάνεις προβλέψεις για νέα φαινόμενα, τα οποία προσπαθείς να ανακαλύψεις και να μελετήσεις. Ετσι και στη Φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων έχουμε τις παρατηρήσεις μας (πρωτόνια, νετρόνια, quarks κ.λπ.) τις οποίες προσεγγίζουμε με μια θεωρία που ονομάζεται «Καθιερωμένο Μοντέλο» (Standard Model).

Το «Καθιερωμένο Μοντέλο» πραγματεύεται τις ηλεκτρομαγνητικές, ασθενείς και ισχυρές, αλληλεπιδράσεις που καθορίζουν τη δυναμική των στοιχειωδών σωματιδίων. Η θεωρία αυτή αναπτύχθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα, ενώ απέκτησε την ολοκληρωμένη, σημερινή μορφή της στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με την ανακάλυψη των quarks. Εχει εφαρμογές και σε άλλους τομείς της επιστήμης, όπως η αστροφυσική, η κοσμολογία και η πυρηνική φυσική. Η συγκεκριμένη θεωρία κατάφερε να ερμηνεύσει μια σειρά από πειραματικά δεδομένα και φαινόμενα. Ταυτόχρονα, προβλέπει την ύπαρξη διαφόρων σωματιδίων ανάμεσα στα οποία και το μποζόνιο του Higgs, το οποίο θεωρείται και θεμελιακό σωματίδιο για τη θεωρία του «Καθιερωμένου μοντέλου».
Τα πειράματα που γίνονται στο CERN αποσκοπούν στη μελέτη των στοιχειωδών σωματιδίων, των ιδιοτήτων και της συμπεριφοράς τους, των αλληλεπιδράσεων μεταξύ τους, όπως επίσης και στην ανακάλυψη νέων στοιχειωδών σωματιδίων.

Η ενδεχόμενη ανακάλυψη του μποζονίου του Higgs, και λέω ενδεχόμενη, γιατί σύμφωνα με τους επιστήμονες του CERN χρειάζεται να μελετήσουν παραπέρα και συνολικά τις ιδιότητες του σωματιδίου που ανακαλύφθηκε, για να είναι σίγουροι ότι πρόκειται για το σωματίδιο Higgs του «Καθιερωμένου Μοντέλου», είναι λοιπόν σημαντική γιατί θα δώσει απαντήσεις σε ανοιχτά ζητήματα της θεωρίας του «Καθιερωμένου Μοντέλου». Ομως, ακόμα και αν το σωματίδιο που ανακαλύφθηκε δεν είναι το μποζόνιο το οποίο ψάχνουμε, ανοίγονται νέες προοπτικές για τη Φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων όσο και γενικότερα της επιστήμης. Κάνουμε άλλο ένα βήμα στο να προχωρήσουμε ακόμα πιο βαθιά στη μελέτη της φύσης.

Πώς συνδέονται, όμως, όλα αυτά με τα δημοσιεύματα του Τύπου και τις δημοσιογραφικές συζητήσεις;
To CERN είναι ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικής Ερευνας, ένας διεθνής οργανισμός που χειρίζεται ένα από τα μεγαλύτερα εργαστήρια της Φυσικής των στοιχειωδών σωματιδίων
. Ιδρύθηκε στη Γενεύη το 1954, εργάζονται εκεί χιλιάδες επιστήμονες από όλο τον κόσμο και έχει μεγάλη συμβολή τόσο στη Φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων όσο και σε άλλους τομείς της επιστήμης και της τεχνολογίας, όπως στα μαθηματικά, στον προγραμματισμό, στην τεχνολογία των υπολογιστών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι εκεί αναπτύχθηκε ο παγκόσμιος ιστός (World Wide Web).
 
Παρά τη θετική συμβολή του οργανισμού, από τη πλευρά της διεύθυνσης του οργανισμού, επικρατεί μια λογική marketing στη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων που σχετίζεται και με τις διαδικασίες χρηματοδότησης. Συνέπεια αυτής της πολιτικής είναι ότι βγαίνουν πολλές φορές στη δημοσιότητα δεδομένα, τα οποία μπορεί να έχουν «εμπορικό» ενδιαφέρον και να «πουλάνε», αλλά στερούνται επιστημονικής τεκμηρίωσης, με αποτέλεσμα η γρήγορη αυτή κίνηση να οδηγεί σε επιστημονικά σφάλματα και «γκάφες». Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα ήταν η βιαστική ανακοίνωση, της ερευνητικής ομάδας OPERA, και παρά τις αντιδράσεις άλλων επιστημόνων, του υπολογισμού της ταχύτητας των νετρίνων, με την οποία βρήκαν ότι τα νετρίνα κινούνται με ταχύτητες μεγαλύτερες της ταχύτητας του φωτός, ανακάλυψη που αν ίσχυε θα κατέρριπτε την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας. Βέβαια, αν και η «ανακάλυψη» πήρε μεγάλη δημοσιότητα, στο τέλος αποδείχθηκε ότι ήταν λάθος, εξαιτίας τεχνικών σφαλμάτων!!

Η πολιτική της διεύθυνσης του CERN τροφοδοτεί πολλές φορές τη συζήτηση στα ΜΜΕ, τα οποία εκμεταλλεύονται με το χειρότερο τρόπο τα επιστημονικά επιτεύγματα. Ετσι ονομάζουν το μποζόνιο του Higgs με το όνομα «το σωματίδιο του Θεού», μιλάνε για μελανές οπές και ενδεχόμενα καταστροφών, δημιουργούν συγχύσεις στα μυαλά των ανθρώπων για την ουσία της έρευνας που γίνεται εκεί.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Αξιοποιώντας όλη αυτή τη φιλολογία, αναπτύσσονται από διάφορους επιστήμονες, από θεολόγους και ολόκληρα ιδρύματα, θεωρίες για σύνδεση της επιστήμης με τη θρησκεία, για την ύπαρξη του θεού. Διαδίδονται μεταφυσικές θεωρίες που προσπαθούν να καλυφθούν με έναν επιστημονικό μανδύα. Ολη αυτή η συζήτηση προωθεί στο λαό το σκοταδισμό, απομακρύνοντάς τον από την επιστήμη και τη διαλεκτική αντίληψη της πραγματικότητας. Μέσα από τέτοιους δρόμους εδραιώνεται μια μεταφυσική σκέψη που επηρεάζει συνολικά τη συμπεριφορά του λαού σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής του δραστηριότητας.

Και στην επιστήμη υπάρχει η ιδεολογική αντιπαράθεση, όπως και σε κάθε τι άλλο στην κοινωνία. Ετσι βλέπουμε πώς μια καθαρά επιστημονική επίτευξη, που προωθεί την επιστήμη, και μπορεί να πάει την ανθρωπότητα ένα βήμα μπροστά, αξιοποιείται στην αντίθετη κατεύθυνση.


Είναι χρέος των επιστημόνων που βλέπουν τη θέση τους μαζί με την εργατική τάξη και το λαό να πάρουν θέση και σε αυτήν τη μάχη. Να πολεμήσουν με όλες τους τις δυνάμεις τη μεταφυσική, να αντιπαρατεθούν με αυτούς που τη στηρίζουν. Να εκλαϊκεύσουν σωστά τα επιστημονικά αποτελέσματα θέτοντάς τα στην υπηρεσία του λαού.
[Πηγή: fanthis.blogspot.gr]
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Το χρέος είναι το σύμπτωμα, όχι η αιτία.

"Η Κόλαση είναι όπου βρίσκεσαι: Όταν είσαι βουτηγμένος στο χρέος, σε ακολουθεί παντού"


Γιάννης Βαρουφάκης

Επίδοξοι εθνικοί ευεργέτες μαζεύουν χρήματα ώστε να εξαγοραστεί το δημόσιο χρέος. Η πρόθεση λαμπρή. Όμως η μέθοδος είναι καταδικασμένη.
 
Όταν ο Δρ. Φάουστ έπεσε πάνω στον Μεφιστοφελή, σκέφτηκε ότι είχε έρθει το τέλος - η στιγμή παράδοσης της ψυχής του, σύμφωνα με το «χρεολύσιο» που είχε προσυπογράψει χρόνια πριν. «Είμαι στην Κόλαση;» αναρωτήθηκε. Τότε ο Μεφιστοφελής του απάντησε ότι δεν χρειάζεται να «πάει» στην Κόλαση, καθώς η Κόλαση είναι όπου βρίσκεται εκείνος. Κάπως έτσι είναι και με το χρέος. Όταν είσαι βουτηγμένος σε αυτό, σε ακολουθεί όπου κι αν είσαι, όπου κι αν πας.

Τα τελευταία δύο χρόνια το κοινό μας χρέος, το ελληνικό δημόσιο χρέος για να είμαι ακριβής, βρίσκεται παντού. Στο μυαλό μας, στις κουβέντες μας, στην ψυχή μας την ίδια, την οποία βαραίνει συνεχώς καθώς απειλεί το παρόν και το μέλλον της χώρας αυτής. Ακόμα κι όταν ταξιδεύουμε εκτός Ελλάδας, το «εθνικό χρέος» μας ακολουθεί ως μια αόρατη απειλή στα πέρατα της Γης. Συναντάμε ξένους και συμπατριώτες στην Κένυα ή την Αλάσκα και καταλήγουμε να μιλάμε για την κρίση χρέους της μικρής μας πατρίδας.

Όταν, λοιπόν, διαβάζουμε για τη μη κυβερνητική οργάνωση που ξεκίνησε μια παρέα υπό τον Πέτρο Νομικό με τίτλο Debt Free Greece, δεν μπορούμε παρά να νιώσουμε μια αίσθηση ελπίδας. Η ιδέα της DFG είναι απλή: το δημόσιο χρέος της χώρας έχει απαξιωθεί.

Τα ομόλογα αγοράζονται και πουλιούνται σε εξευτελιστικές τιμές (καθώς οι δανειστές μας δεν πολυπιστεύουν ότι θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω κι έτσι ξεπουλάνε τα ελληνικά ομόλογα όσο-όσο). Αν όλοι μαζί, φιλέλληνες, Έλληνες, πατριώτες και επιχειρήσεις (που θέλουν να προβληθούν μέσα από «καλές πράξεις») συμβληθούμε ώστε να συγκεντρώσουμε ένα σοβαρό ποσό, μπορούμε να αγοράσουμε στις χρηματαγορές έναν πολύ μεγάλο αριθμό των ομολόγων που κυκλοφορούν σε εξευτελιστικές τιμές. Και όταν τα συγκεντρώσουμε στο portfolio της DFG, τότε απλώς τα... σκίζουμε (καταργώντας έτσι το ελληνικό δημόσιο χρέος).

Η ιδέα ακούγεται εξαιρετική. Φέρνει στον νου τις παλιές καλές εποχές των εθνικών ευεργετών. Μοιάζει με κάτι που θα έκανε ένας σύγχρονος Ζάππας ή Αβέρωφ. Δεν διαφωνώ. Πιστεύω, όμως, ότι το εγχείρημα είναι καταδικασμένο στην αποτυχία, ακόμα κι αν ευαισθητοποιηθούν εκατομμύρια Έλληνες και

φιλέλληνες. Τρεις είναι οι λόγοι:
ΠΡΩΤΟΝ, τα δύο χρόνια που πέρασαν η μεγαλύτερη «επιτυχία» των Μνημονίων ήταν ότι μετέτρεψαν τα χρέη του ελληνικού Δημοσίου από χρέη σε ιδιώτες σε χρέη προς την Τρόικα. Με το Μνημόνιο 2 και μετά το PSI η πλειονότητα των χρημάτων που χρωστά το Δημόσιο οφείλεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε άλλες χώρες της Ε.Ε. και στο ΔΝΤ. Αυτά τα χρέη δεν έχουν πλέον τη μορφή ομολόγων τα οποία μπορείς να αγοράσεις σε εξευτελιστικές τιμές και να τα σκίσεις. Άρα, η υπόσχεση που δίνει η DFG στην ιστοσελίδα της ότι για κάθε ένα ευρώ που δωρίζουμε διαγράφονται 8 ευρώ χρέους δεν στέκει.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, έστω ότι δεν ίσχυε το παραπάνω κι ότι μαζεύαμε τα 45 δισ. ευρώ που θα χρειάζονταν (σύμφωνα με τους υπολογισμούς της DFG), ώστε να διαγραφεί το δυσθεώρητο ελληνικό δημόσιο χρέος (κάτι που, μην ξεχνάμε, θα σήμαινε δωρεές 4.500 ευρώ για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί στην Ελλάδα, ακόμα κι αν το χρέος εξαγοραζόταν στο 20% της αξίας του). Με το που θα προσπαθούσε να αγοράσει η DFG τα ομόλογα αυτά (για να τα σκίσει), αμέσως οι τιμές των ομολόγων θα ανέβαιναν τόσο που τα 45 δισ. δεν θα έφταναν για να διαγράψουν παρά μόνο ένα μικρό ποσοστό του χρέους. (Η DFG ισχυρίζεται ότι αυτό το πρόβλημα δεν θα προκύψει, αν αγοράσει όλα τα ομόλογα μαζί, αφού συγκεντρώσει το ποσό αυτό. Δεν πείθομαι. Μια «συγκομιδή» τόσων δισεκατομμυρίων δεν κρατιέται μυστική για πολύ. Με το που θα το πάρουν χαμπάρι οι αγορές, οι τιμές των ομολόγων θα πολλαπλασιαστούν, ακυρώνοντας τα σχέδια της DFG.)

ΤΡΙΤΟΝ, η όλη ιδέα βασίζεται σε μία πλάνη: ότι η κρίση στην Ελλάδα είναι κρίση χρέους. Δεν είναι! Το χρέος είναι το σύμπτωμα, όχι η αιτία. Όταν ακούω να μιλούν για κρίση χρέους θυμώνω, επειδή αυτές οι αναφορές σηματοδοτούν το γεγονός ότι ακόμα δεν έχουμε συλλάβει τι έχει γίνει. Είναι σαν να ακούς γιατρό να βγάζει διάγνωση για καρκινοπαθή ότι πάσχει από κρίση πόνου. Το ότι πονάει αφάνταστα ο ασθενής και ο πόνος του (όπως το χρέος μας) είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα δεν σημαίνει ότι ο γιατρός δεν είναι τσαρλατάνος.

Γενικότερα, είναι βασικό λάθος να σκεφτόμαστε για το δημόσιο χρέος όπως σκεφτόμαστε για το χρέος ενός φίλου μας που έχει βουλιάξει στα δάνεια. Το κράτος μας δεν έχει ανάγκη να αποπληρώσει το υπάρχον χρέος. Αυτό που έχει τραγική και άμεση ανάγκη είναι να αρχίσει η ελληνική οικονομία να παράγει ώστε από το νέο εισόδημα να μπορεί να εξυπηρετεί τα συσσωρευμένα χρέη
. Συνεπώς, οι εφοπλιστές και όσοι άλλοι θέλουν, προς τιμήν τους, να αναδειχτούν στους νέους εθνικούς ευεργέτες, το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι... επενδύσεις σε αυτήν τη ρημάδα τη χώρα. Ας χρησιμοποιήσουν τα κονδύλια που μαζεύει η DFG γι’ αυτόν το σκοπό.
[Αναδημοσίευση από lifo.gr]



Ό,τι σπέρνεις, θερίζεις. Νόμος απαράβατος.

Η σοδειά της αμορφωσιάς ξεπουλά άρον άρον την Ελλάδα
Oπως ακριβώς τα λέγαμε προεκλογικά. Οι ντήλερς της Ελλάδας πιάσανε δουλειά. Και βιάζονται κιόλας να ξεπουλήσουν όσο όσο. Ο συντοπίτης μου ντήλερ Υπουργός διεμήνυσε δε με ύφος αλαζονικόν, όπως ακριβώς ταιριάζει σε αμόρφωτον σπουδαγμένο, πως θα ξεπουλήσει ανεξαρτήτως αντιδράσεων.
Βγάζουν την Ελλάδα άρον άρον στο σφυρί, δήθεν για την αποπληρωμή των χρεών των κατοίκων της. Οι επόμενες γενιές θα βλαστημούν τα κόκαλά όλων αυτών των αχρείων και όσων τους ψήφισαν συμφωνώντας ή αδιαφορώντας για το μεγάλο ξεπούλημα. Αυτή θα είναι η τιμωρία όλων αυτών των φοβισμένων ανθρωπάριων ψηφοφόρων, των αχρείων πολιτικάντηδων και των γελοίων τεχνοκρατίσκων που, αν και πήγαν κάποτε να σπουδάσουν, μείνανε αμόρφωτοι και κατάπιαν αμάσητο το χάπι της ανάπτυξης που τους σέρβιρε η φιλελεύθερη οικονομία. Η αμφισβήτηση παρέμεινε έννοια παντελώς ακαθόριστη γι’ αυτούς. Όσο για την ανθρωπιά δεν τίθεται ζήτημα. Αλαζόνες και ανάλγητοι, έχουν λησμονήσει τον θάνατο. Νομίζουν πως δεν τους αφορά. Υπάρχει μονάχα για τα κατώτερα, τα λαϊκά στρώματα. Αμ δε…

Οι παλιοί Έλληνες, ο λαός αυτής της πατρίδας, κάποτε δίνανε ευχή και κατάρα στους απογόνους τους να μην πουλήσουν τη γη τους για κανένα λόγο. Τούτοι εδώ οι σύγχρονοι κάφροι των καπιταλιστικών πανεπιστημίων της αμορφωσιάς, ξεπουλάνε οι ίδιοι τη χώρα και τη ζωή των απογόνων τους. Ζούνε στην πλάτη των παιδιών τους. Υποθηκεύουν τις ζωές των ανθρώπων που φέρνουν οι ίδιοι στον κόσμο, αφήνοντάς τους δίχως πατρίδα. Κάνοντάς τους υπηκόους των Αγορών, ομοίους τους και χειρότερους δηλαδή. Δούλους από κούνια. Γεννοβολούν χειροπόδαρα δεμένους δούλους οι δούλοι. Κι έχουν και άποψη επ’ αυτού, έχουν υψηλή θεωρία.

Η επόμενη γενιά θα είναι υπερχρεωμένη και δίχως τίποτα για να πουλήσει. Ούτε ιδιωτικό ούτε δημόσιο. Τέλος χρόνου για την Ελλάδα ως κράτος. Παρόλα αυτά έχουμε και τους φασίστες και τους ναζί να απειλούν τον κάθε φουκαρά. Την ίδια στιγμή που ξεπουλιέται η χώρα στους διεθνείς τοκογλύφους, αυτά τα κατακάθια του συστήματος κυνηγούν τους φτωχούς μετανάστες.

Η Ελλάδα σήμερα κυβερνάται από αδίστακτους ντήλερς και κρετίνους κάφρους. Από αμόρφωτους που προέκυψαν ως σοδειά της κρίσης αξιών που βιώναμε τόσες δεκαετίες. Ό,τι σπέρνεις, θερίζεις. Νόμος απαράβατος
[Αναδημοσίευση από yiannismakridakis.gr]

H χώρα και ο λαός δεν θα βγει αρτιμελής.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ-Όσο πληθαίνουν οι μετανάστες, τόσο καλύτερα για τις αγορές...

(Απόσπασμα απο το άρθρο του)

Οι οργανισμοί σαν την Παγκόσμια Τράπεζα, που υπηρετούν το συμφέρον της παγκόσμιας αγοράς, νοιάζονται από τώρα για τρεις βασικές προτεραιότητες:
(α) Να ανοίξουν ακόμη περισσότερο τα σύνορα για την ξεριζωμένη φτωχολογιά από τις πιο κατεστραμμένες οικονομικά και κοινωνικά χώρες του πλανήτη.
(β) Να ανοίξουν περισσότερο οι "ελεύθεροι διάδρομοι μετανάστευσης", όπως αυτοί ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικά της ευρωζώνης.
(γ) Να υποχωρήσουν δραστικά τα κόστη των μεταναστευτικών εμβασμάτων από την χώρα υποδοχής των μεταναστών προς τις χώρες καταγωγής τους.
Βεβαίως, ούτε την Παγκόσμια Τράπεζα, ούτε κανένα άλλο ευαγές ίδρυμα της παγκόσμιας αγοράς δεν απασχολεί το γεγονός ότι η μετανάστευση προϋποθέτει ανείπωτη φτώχεια, μιζέρια και λιμοκτονία στις χώρες απ' όπου προέρχονται οι μετανάστες. Η σκόπιμη καταστροφή και περιθωριοποίηση χωρών, λαών και ολόκληρων περιοχών του πλανήτη θεωρείται απολύτως φυσιολογική και αναπότρεπτη για την λογική των οπαδών της ελεύθερης αγοράς. Επομένως ο ξεριζωμός τεράστιων μαζών και η διοχέτευσή τους ως μετανάστες στη δύνη της παγκόσμιας αγοράς, θεωρείται ως φυσικό επακόλουθο για το οποίο όχι μόνο δεν πρέπει να νοιάζεται κανείς, αλλά θα πρέπει να χαίρεται κιόλας.
Ποιος είναι ο προορισμός αυτής της μεταναστευτικής εργασίας; Παλιότερα ήταν κατά κύριο λόγο οι περισσότερο ανεπτυγμένες χώρες. Σήμερα τα πράγματα είναι πιο μπερδεμένα. Ο μεγαλύτερος όγκος των μεταναστών διεθνώς, αλλά και στο εσωτερικό ιδίως των αναπτυσσόμενων χωρών, προορίζεται για τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες.
Οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες είναι παραχωρήσιμες περιοχές της εθνική επικράτειας ενός κράτους σε ιδιώτες επενδυτές με ειδικό νομικό, διοικητικό και εργασιακό καθεστώς με αποκλειστικό σκοπό τον εξαγωγικό προσανατολισμό. Οι Ζώνες αυτές με την σύγχρονη μορφή τους υπάρχουν τα τελευταία 50 χρόνια. Όμως μόνο σχετικά πρόσφατα, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του 1990, η δημοτικότητα τους ως μέσο άσκησης πολιτικής έχει απογειωθεί. Η βάση δεδομένων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας σχετικά με τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες αναφέρει 176 ζώνες σε 47 χώρες το 1986. Έως το 2006 αυτές είχαν ανέλθει σε 3.500 ζώνες σε 130 χώρες.
Οι Ε.Ο.Ζ. λειτουργούν στη βάση απλών αρχών:
• Επιτρέπουν στους επενδυτές να εισάγουν και να εξάγουν χωρίς δασμούς και συναλλαγματικούς ελέγχους, ή άλλου τύπου εμπόδια νομικής και δημοσιονομικής φύσης.
• Διευκολύνουν την χορήγηση αδειών και απλοποιούν ή εξαλείφουν υπέρ του ιδιώτη επενδυτή όλες τις άλλες ρυθμιστικές διαδικασίες (χωροθετήσεις επενδύσεων, φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, αρχαιολογία, κοκ).
• Συνήθως απαλλάσσουν τους ιδιώτες επενδυτές και τις επιχειρηματικές δραστηριότητές τους από υποχρεώσεις καταβολής εταιρικών φόρων, ΦΠΑ και άλλων τοπικών φόρων.
Για την είσοδο στις περισσότερες ΕΟΖ απαιτείται ειδική βίζα και οι απασχολούμενοι σ' αυτές είναι κατά προτίμηση μετανάστες του εσωτερικού και του εξωτερικού. Με τον τρόπο αυτό οι ιδιώτες επενδυτές μπορούν όχι μόνο να αποκτήσουν συγκριτικό πλεονέκτημα εργατικού κόστους, αλλά και να αυξήσουν σημαντικά την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού που απασχολούν. Όπως και να το κάνεις οι ντόπιοι αποτελούν πάντα μια απειλή για τον ιδιώτη επενδυτή. Το αίσθημα της ιδιοκτησίας των ντόπιων, αλλά και η αίσθηση ότι ο τόπος τους ανήκει δικαιωματικά υπήρξε ανέκαθεν ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος για τους αποικιοκράτες. Η αγάπη για τα πάτρια ήταν ένα από τα πιο βασικά κίνητρα των αντιαποικιακών εξεγέρσεων από την εποχή της άνθησης της αποικιοκρατίας στα τέλη του 19ου αιώνα έως το πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Έτσι έχασαν οι παλιοί αποικιοκράτες τις πιο ζωτικές κτήσεις τους παγκόσμια.
Τώρα με τις ΕΟΖ και την απασχόληση μεταναστευτικής εργασίας, οι νέοι αποικιοκράτες που χαρακτηρίζονται ιδιώτες επενδυτές μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι. Ο μετανάστης ζει μόνο για το άθλιο δουλικό μεροκάματο που είναι κάθε φορά διαθέσιμο. Δεν έχει αίσθηση πατρίδας ή ρίζας και χαμένος στο διεθνές κύκλωμα δουλεμπορίας δεν είναι παρά ένας άπατρις μισθωτός δούλος χωρίς κανένα ανθρώπινο ή κοινωνικό δικαίωμα. Ότι πρέπει, δηλαδή, για τους σύγχρονους αποικιοκράτες των ΕΟΖ.
Οι ΕΟΖ είναι ο κύριος τρόπος που οι Ευρωπαίοι εταίροι και σύμμαχοι και κυρίως οι Γερμανοί θεωρούν ότι πρέπει να γίνει ο κύριος φορέας "ανάπτυξης" της χρεοκοπημένης Ελλάδας. Να γιατί συνωστίζονται στην ελληνική επικράτεια κοντά στα 2 εκατομμύρια μετανάστες από απανταχού γης. Προορίζονται, πολλοί απ' αυτούς, για τις νέες ΕΟΖ που προβλέπονται για την Ελλάδα.
Όμως, μην ανησυχείτε το πρόβλημα της μετανάστευσης δεν περιορίζεται μόνο στην μαζική εισαγωγή εξαθλιωμένων στην πατρίδα μας, αλλά και στην μαζική εξαγωγή των πιο παραγωγικών ηλικιών του ελληνικού πληθυσμού. Σύμφωνα με την πρόσφατη τριμηνιαία έκθεση για την Κοινωνική Ευρώπη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (27/6) οι Έλληνες ηλικίας 15-35 ετών, που επιθυμούν να δουλέψουν σε μια άλλη Ευρωπαϊκή χώρα ήταν το 2011 63% του συνόλου αυτών των ηλικιών. Ο αριθμός όσων ζητούν εργασία διαμέσου του δικτύου EURES CV Online τον Ιούνιο του 2010 μόλις που έφταναν τις 8,7 χιλιάδες αιτήσεις, ενώ τον Ιούνιο του 2012 έχουν ξεπεράσει τις 29,4 χιλιάδες αιτήσεις Ελλήνων. Αύξηση 238%. Η μεγαλύτερη αύξηση από οποιαδήποτε άλλη χώρα.
Έτσι οι πολιτικές των μνημονίων και του γενικού ξεπουλήματος άνοιξε μια τεράστια πόρτα μετανάστευσης του ανθού της ελληνικής κοινωνίας, που η διαστάσεις της σε λίγο θα συγκρίνονται επάξια με τις μεταναστευτικές ροές της δεκαετίας του '60. Για του λόγου το αληθές, η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή έκθεση αναφέρει ότι το 2010 η μεταναστευτική έξοδος από την Ελλάδα ανήλθε σε 120 χιλιάδες. Από αυτούς οι 62,2 χιλιάδες (52%) είχαν προορισμό χώρες της ΕΕ ενώ οι 57,8 χιλιάδες (48%) είχαν προορισμό χώρες εκτός ΕΕ. Κι όλα αυτά μόλις το 2010, στην αρχή του καθεστώτος των μνημονίων και της δουλοπαροικίας του χρέους.
Τι πυροδοτεί αυτή την πρωτοφανή τάση προς μετανάστευση στην ελληνική κοινωνία; Φαντάζομαι ότι δεν θέλει και ιδιαίτερη σκέψη. Η παντελής έλλειψη προοπτικής και δουλειάς στην Ελλάδα. Από την άλλη με την φτώχεια και την εξαθλίωση να θερίζει την ελληνική κοινωνία, δυναμώνει όλο και περισσότερο την φυγή στο εξωτερικό. Για όσους μπορούν να το κάνουν. Οι υπόλοιποι έχουν μόνο μια προοπτική: την ολοκληρωτική εξαθλίωση.
Σύμφωνα πάντα με την ίδια ευρωπαϊκή έκθεση στην Ελλάδα οι άστεγοι έχουν γνωρίσει εκπληκτική αύξηση τα δυο τελευταία χρόνια. Το φαινόμενο αυτό παλιότερα δεν ήταν ιδιαίτερα έντονο χάρις στην οικογένεια. Χάρις δηλαδή στην φροντίδα της οικογένειας που δεν επέτρεπε εύκολα στα μέλη της να καταλήξουν στους δρόμους. Τώρα πια η φτώχεια και η ανεργία έχει χτυπήσει τόσο πολύ την ελληνική οικογένεια, που δεν μπορεί πια να συντηρήσει τα άστεγα μέλη της στο βαθμό τουλάχιστον που μπορούσε να το κάνει παλιότερα. Από το 2009 έως το 2011 ο αριθμός των αστέγων που επιβιώνουν χάρις στις φιλανθρωπικές οργανώσεις και τα συσσίτια αυξήθηκαν κατά 25% και ξεπέρασαν του 20 χιλιάδες. Οι μισοί από τους αστέγους ζουν στην Αθήνα και τον Πειραιά και οι υπόλοιποι σε πόλεις όπως το Ηράκλειο, τα Τρίκαλα και τα Χανιά. Ο πληθυσμός αυτών των αστέγων δεν έχει τα γνώριμα χαρακτηριστικά του κοινωνικού περιθωρίου, αλλά αντίθετα διαθέτει ανώτερη μόρφωση, δεν αντιμετωπίζει προβλήματα εξάρτησης από ουσίες και με ζωή ευκατάστατη που δεν μπορεί πια να συντηρήσει λόγω απόλυσης, ή χρεοκοπίας.
Οι πολιτικές των δυο περίπου ετών μνημονίων και δανειακής εκποίησης οδήγησε το 68% του ελληνικού πληθυσμού να ζει κάτω από το όριο της απόλυτης φτώχειας (δηλαδή να διαθέτει εισόδημα χαμηλότερο από το 60% του μέσου εθνικού). Αυτό επισημαίνει πάλι η ευρωπαϊκή έκθεση. Να θυμίσουμε εδώ ότι το ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού που ζούσε κάτω από αυτό το όριο μέχρι το 2009 δεν είχε ξεπεράσει το 22%.
Και το χειρότερο δεν είναι αυτό. Πάλι σύμφωνα με την ευρωπαϊκή έκθεση το 40% του εισοδήματος των πιο ασθενέστερων στρωμάτων του πληθυσμού, ιδίως του 68% που βρίσκεται κάτω από το όριο της απόλυτης φτώχειας, δαπανάται για πληρωμές ενοικίου και υποθήκης στις τράπεζες. Η μετατροπή του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού πληθυσμού σε μετανάστη μέσα στην ίδια του τη χώρα υπό καθεστώς τέτοιας ανέχειας είναι το κατάλληλο κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα επιβληθεί η "τελική λύση" για την Ελλάδα, από την οποία η χώρα και ο λαός δεν θα βγει αρτιμελής.

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2012

Η «ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης»

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΑΜΑΡΑ "Η ΠΩΣ Η ΤΡΟΙΚΑ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ"

 Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Είμαστε αυτό που λέμε, δίδασκε ο πολύ γνωστός, αλλά και έντονα αμφιλεγόμενος Λακάν. Οι λέξεις, όταν τους δώσεις προσοχή, αποκαλύπτουν πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε. Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις, δίδασκε ο Αντισθένης και ο Πλάτων αναφέρεται λεπτομερώς στις λέξεις στον Κρατύλο.
Γλώσσα και Βούληση
Προ ετών πήρα μια συνέντευξη από έναν πολύ γνωστό ʽΕλληνα πολιτικό, που μιλάει έξοχα αγγλικά. Δώσαμε ραντεβού με έναν συνεργάτη του να ελέγξουμε το απομαγνητοφωνημένο κείμενο, πριν δημοσευτεί. Ο συνεργάτης δεν καταλάβαινε τι έλεγε ο πολιτικός, παρά την προσπάθεια που κατέβαλε. Του ζήτησα το κείμενο, του μετέφρασα το σημείο που τον προβλημάτιζε στα αγγλικά και το πρόσωπό του φωτίστηκε. Επρόκειτο για έναν τεχνικό όρο που είχε βάλει πρόσφατα σε χρήση η αμερικανική διπλωματία και τον οποίο χρησιμοποιούσε ο πολιτικός μας. Δεν έκανε βέβαια νόημα στα ελληνικά και αμφιβάλλω ότι ο πολιτικός καταλάβαινε τι στα αλήθεια ήθελε να πει. ʽΟπως και ο κ. Χρυσοχοϊδης δεν καταλάβαινε τι πάνε να πούνε οι «ασύμμετρες απειλές» που άρχισε να χρησιμοποιεί μετά μανίας μόλις ανέλαβε Υπουργός Δημόσιας Τάξης. Δύσκολο να ακούσεις στη Βέροια τέτοιον όρο κι ακόμα πιο δύσκολο να τον σκεφτείς με το δικό σου μυαλό όταν είσαι Υπουργός σε μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει τόσο κάποιες ασύμμετρες, όσο τη «συμμετρικότατη» απειλή της Τουρκίας. 
Για τους ίδιους τους Αμερικανούς, όπως και για όλους τους «διεθνείς νταβατζήδες», για να χρησιμοποιήσουμε κι εμείς την έκφραση του Καραμανλή, δεν είναι φυσικά μειονέκτημα να μην καταλαβαίνουν οι ʽΕλληνες πολιτικοί αυτά που λένε ή κάνουν. Σημασία έχει να τα λένε και να τα κάνουν. Ισχύει και για αυτούς αυτό που είπε ο Λόρδος Κρόμερ, αναφερόμενος στον τρόπο που η Βρετανική Αυτοκρατορία διοικούσε την Αίγυπτο: «Δεν κυβερνάμε την Αίγυπτο, κυβερνάμε τους κυβερνήτες της Αιγύπτου»
Η επιστολή Σαμαρά
Η επιστολή που απηύθυνε ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ενεχείρισε ο κ. Παπούλιας, με τη σύμφωνη γνώμη όχι μόνο του κόμματός του, αλλά επίσης των κ.κ. Βενιζέλου και Κουβέλη, προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την 27η Ιουνίου έχει βαρύνουσες πολιτικές, νομικές και διπλωματικές συνέπειες. Κατά τη γνώμη μας, δυστυχέστατα, κινδυνεύει να εγκαινιάσει τη φάση της τελικής καταστροφής της Ελλάδας, ολοκληρώνοντας πολύ χειρότερα την πορεία που εγκαινίασε ο Γιώργος Παπανδρέου τον Μάιο 2010 και, πιθανώς, οδηγώντας τη χώρα εκτός ευρώ ή/και ΕΕ. ʽΌταν άλλωστε μια εφημερίδα που υποστήριξε με τόσο φανατισμό, όσο η «Καθημερινή», το Μνημόνιο, τιτλοφορεί το σχετικό πρωτοσέλιδο θέμα της «Κατεβάζει τον πήχυ η Αθήνα», μάλλον περιττεύουν τα δικά μας σχόλια.
Εσείς όμως μπορείτε να έχετε την ακριβώς αντίθετη άποψη, να πιστεύετε ότι καλά τα είπε ο κ. Σαμαράς στους Ευρωπαίους. Ακόμα και αν έχετε αυτή τη γνώμη, πιστεύετε βέβαια ότι η επιστολή, δεν μπορεί, θα είναι αποτέλεσμα μακρού προβληματισμού, συσκέψεων με τους συνεργάτες, ζυγίσματος των διαπραγματευτικών περιθωρίων, εξέτασης των συνεπειών που θα έχει αυτή ή η άλλη διατύπωση,  κλπ. κλπ. Δεν έχει ασφαλώς κανείς την απαίτηση από τον εκάστοτε Πρωθυπουργό της Ελλάδας να αποδίδει Θουκυδίδη, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, έχει όμως την απαίτηση να σκέφτεται πάρα πολύ για λογαριασμό μιας χώρας που απειλείται με ολοσχερή εθνική καταστροφή και της οποίας ένας αυξανόμενος αριθμός πολιτών δίνει καθημερινά τέλος στη ζωή του, μην υποφέροντας την ταπείνωση, την απελπισία και την αθλιότητα στην οποία τον έχει σπρώξει η πιθανώς πιο διεφθαρμένη και άπατρις ηγέτις και πολιτική τάξη της όλης Ευρώπης.
Η «ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης»
 Χειρότερο από την ίδια την επιστολή είναι ότι την υπογράφει μεν ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως, δεν μοιάζει όμως να την έχει γράψει ούτε ο ίδιος, ούτε κάποιος από τους συνεργάτες του, τουλάχιστον κάποιος εκ των δημοσίως γνωστών συνεργατών του. Για την ακρίβεια, κανείς άνθρωπος που σκέπτεται στα ελληνικά δεν μπορεί να γράψει ότι η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας «αποδέχεται την ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης», γιατί, απλούστατα, αυτή η φράση δεν κάνει νόημα στα ελληνικά. Αυτός που έγραψε αυτή την επιστολή σκέπτεται σε άλλη γλώσσα, που δεν είναι τα ελληνικά ή χρησιμοποιεί και μεταφράζει όρους που του έχουν υπαγορεύσει. Νοείται ιδιοκτησία πραγμάτων, αντικειμένων, δεν νοείται ιδιοκτησία προγραμμάτων ή διαδικασιών ή μεταρρυθμίσεων. Τα μόνα προγράμματα των οποίων μπορεί να είναι κανείς ιδιοκτήτης είναι προγράμματα υπολογιστών.
 Στην πραγματικότητα ούτε στις ευρωπαϊκές γλώσσες είναι συνηθισμένη μια τέτοια έκφραση, γιατί και εκεί η ιδιοκτησία χρησιμοποιείται για αντικείμενα και όχι για διαδικασίες. Η έκφραση «ιδιοκτησία προγράμματος» υπάρχει μόνο σε ορισμένα εξειδικευμένα αμερικανικά εγχειρίδια μάνατζμεντ, και σημαίνει να καταστήσουμε υπεύθυνους τους εντεταλμένους με την υλοποίηση των προγραμμάτων, να κάνουν δηλαδή ότι χρειάζεται, αντί να έρχονται να μας πρήζουν ότι δεν γίνονται και να αναλάβουν την ευθύνη του αποτελέσματος. Κυρίως όμως, η έκφραση χρησιμοποιείται επίσης στην ειδική τεχνική γλώσσα των αξιωματούχων της ΕΕ, του ΔΝΤ και ορισμένων διεθνών οργανισμών που συναλλάσσονται με  τις κατʼ ευφημισμό αναπτυσσόμενες, δηλαδή τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, σαν τον Νίγηρα της Κυρίας Λαγκάρντ καλή ώρα, ασκώντας τη μεταμοντέρνα μορφή αποικιοκρατίας. Συνήθως, οι οργανισμοί αυτοί «διαπραγματεύονται» με απολύτως διεφθαρμένες και ελεγχόμενες από τους ίδιους και μεγάλα δυτικά συμφέροντα κυβερνήσεις.
 Ακόμα χειρότερα. Ο όρος «ιδιοκτησία» χρησιμοποιήθηκε ακόμα μια φορά για διαδικασία και η περίπτωση αυτή μας ενδιαφέρει. Στις συνομιλίες Χριστόφια-Ταλάτ για το κυπριακό, «αρχιτέκτονες» των οποίων ήταν οι γνωστοί ʽΑγγλοι «ειδικοί», επίσης τις ονόμασαν «κυπριακής ιδιοκτησίας», όρο που επίσης δεν μπορεί να σκεφτεί κανείς φυσιολογικός άνθρωπος ή διπλωμάτης που να σκέφτεται στα ελληνικά ή στα τουρκικά. Οι «ειδικοί» αυτοί ήθελαν να επαναφέρουν μια μορφή του απορριφθέντος σχεδίου Ανάν και να πιέσουν τους Ελληνοκυπρίους να βρουν λύση πάση θυσία, ή, πάντως, να μην αποχωρήσουν από αυτές καταγγέλλοντας την άλλη πλευρά. Για όσους υποπτεύονται ότι οι συντάκτες του Μνημονίου δεν έχουν μόνο οικονομικές, αλλά και γεωπολιτικές επιδιώξεις, ότι το Μνημόνιο είναι δηλαδή μια επίθεση στην κυριαρχία και την ανεξαρτησία του ελληνικού, όπως το σχέδιο Ανάν ήταν μια επίθεση στην κυριαρχία και ανεξαρτησία του κυπριακού κράτους, η «σύμπτωση» αυτή μοιάζει να επιβεβαιώνει τους φόβους τους.
Τι θέλουν τα αφεντικά
 Τι θέλουν να κάνουν αυτοί που υπαγόρευσαν στην ελληνική κυβέρνηση τον όρο «ιδιοκτησία»; Να καταστήσουν προκαταβολικά υπεύθυνη την Ελλάδα και για το ότι το Μνημόνιο τελικά δεν θα μπορέσει να εφαρμοστεί μέχρι τέλους, γιατί απλώς είναι αδύνατο να εφαρμοστεί και για τις καταστροφές που θα συσσωρεύσει. Απεκδύονται έτσι των δικών τους ευθυνών για την επικείμενη καταστροφή. Αλλά και προσθέτουν ένα νέο επιχείρημα, αν θελήσουν να πιέσουν την Ελλάδα να αποχωρήσει από το ευρώ, αφού αυτή και μόνο θα ευθύνεται για την αποτυχία. Δυστυχώς άλλωστε, δεν είναι μόνο μια φράση της επιστολής Σαμαρά. Ολόκληρη η επιστολή δεν είναι παρά μια ελάχιστα τροποποιημένη παραλλαγή του ανακοινωθέντος του Eurogroup, που εξεδόθη μόλις έγινε γνωστό το αποτέλεσμα της κάλπης, και στο οποίο όμως δεν δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στον απόηχο των εκλογών. Εκεί ακριβώς αναφέρεται ότι «περιμένουμε το σύντομο σχηματισμό μιας νέας ελληνικής κυβέρνησης, που θα αναλάβει την ιδιοκτησία του προγράμματος προσαρμογής».
 Με την επιστολή που έστειλε ο κ. Σαμαράς στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η ελληνική κυβέρνηση, απαλλάσσει την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ όλων των και δικών τους ευθυνών για την τεράστια αποτυχία του προγράμματος και την καταστροφή που επισώρευσε και, επιπλέον, δεσμεύει εκ νέου τη χώρα σε ένα πρόγραμμα που την καταστρέφει μετά βεβαιότητος και το οποίο είναι και αδύνατο να εφαρμοσθεί. Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο αναλαμβάνει την ευθύνη να συνεχίσει την πορεία προς τον γκρεμό, αλλά και αθωώνει της εξελισσόμενης καταστροφής τους Ευρωπαίους, αφοπλίζοντας πολιτικά τη χώρα και καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο το έργο της κυβέρνησης που, αργά ή γρήγορα, θα κληθεί να διακόψει το πρόγραμμα εν μέσω εθνικών ερειπίων.
 Οι δανειστές βρίσκονται έτσι, με τούτα και με κείνα, στην πολύ ευχάριστη θέση να έχουν να «επαναδιαπραγματευθούν» μόνο με τον εαυτό τους. Διακόσια χρόνια μετά την επανάσταση του 1821, παραμένει δραματικά επίκαιρο το ερώτημα του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1963: «ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;». Κι αν η ελληνική κοινωνία κατεστράφη επί της κυβερνήσεως των «σοσιαλιστών», τώρα, επί των ημερών μιας νέας εκδοχής της «εθνικόφρονος δεξιάς». είναι το ελληνικό έθνος που απειλείται με καταστροφή.
Konstantakopoulos.blogspot.com
H Eλλάδα αύριο, 1.7.2012

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

«Διαρθρωτικές ανοησίες».

ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ, ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ Η «ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ»

 Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 
Η ελληνική πολιτική ελίτ έχει τώρα μια εξαιρετική ευκαιρία να «τεστάρει» την ιδέα της συμμαχίας με το Ισραήλ, που έχει τόσο πολύ ενθουσιάσει όλη σχεδόν την πολιτική τάξη. Εμείς ελπίζουμε ότι αυτή η ιδέα στηρίζεται σε σοβαρά γεωπολιτικά θεμέλια.
Δεν είναι δηλαδή μια ακόμα εκδήλωση της «αταβιστικής» τάσης των Ελλήνων πολιτικών να θεωρούν ότι πρέπει να τάχουν καλά με τους «πλούσιους και ισχυρούς», όπως οι γάτες πηγαίνουν εκεί που περνάνε οι σωλήνες του καλοριφέρ, χωρίς κανείς να τους εξηγήσει το σχέδιο της κεντρικής θέρμανσης. Εδώ βέβαια δεν έχουμε να κάνουμε με γάτες, αλλά με εκπροσώπους λαών που θα κληθούν να πληρώσουν το θετικό ή αρνητικό λογαριασμό των επιλογών των εκπροσώπων τους, καθώς μάλιστα ζεσταίνεται πολύ η γειτονιά μας. 
Εμείς αμφιβάλλουμε για το ότι ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου, με την περίφημη «τυχαία» συνάντηση της Μόσχας με τον ΓΑΠ, το 2010, έπαιξε τον σημαντικό ρόλο που του απέδωσε το «Βήμα», σε ένα ρεπορτάζ που προκάλεσε αίσθηση, για την προσχώρηση της Ελλάδας στο Μνημόνιο. Θέλουμε το Ισραήλ φίλο. Το κράτος αυτό έχει άριστες σχέσεις και με την Ντώυτσε Μπανκ, και με τη Σοσιετέ Ζενεράλ και με τη Γκόλντμαν Ζακς και την HSBC, και τη Ρότσιλντ εντ Σονς, που τυγχάνει σύμβουλος ιδιωτικοποιήσεων της Αθήνας (στο Τελ Αβίβ υπάρχει και μία λεωφόρος Ρότσιλντ, της οικογένειας που θρυλείται ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία του Ισραήλ). Ο κ. Νετανιάχου έχει στενότατες επαφές με ένα σωρό «καλό κόσμο» σε όλες τις πρωτεύουσες του κόσμου. Διαθέτει μια ασυναγώνιστη επιρροή στις ευρωπαϊκές πολιτικές και εκδοτικές ελίτ και ένα τόσο ισχυρό λόμπυ στο εσωτερικό της ΕΕ, που ορισμένοι ονομάζουν το κράτος του, για την επιρροή του, «μέλος-μη μέλος» της ʽΕνωσης. 
Μιας και γίναμε στενότατοι φίλοι και σύμμαχοι, οι κ.κ. Σαμαράς και Αβραμόπουλος πρέπει να πούνε στον Μπέντζαμιν «τώρα σε χρειάζεται η Ελλάδα». Να τηλεφωνήσει κι αυτός στους τόσο στενούς και πολυάριθμους φίλους του ανά τον κόσμο και να τους πει «παιδιά, σταματείστε να σπεκουλάρετε στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, δηλώστε ότι αυτά είναι ανόητα και αδιανόητα και ότι η Ελλάδα θα μείνει οπωσδήποτε στο ευρώ και την ΕΕ και φροντίστε να δοθεί σε αυτή τη χώρα ένα πρόγραμμα που να είναι βιώσιμο». Αλλοιώς τι τη χρειαζόμαστε τη συμμαχία με το Ισραήλ, για να γινόμαστε στόχος όλου του αραβομουσουλμανικού κόσμου και της παγκόσμιας τρομοκρατίας; Για να μας κόβει το Ιράν το πετρέλαιο και να συνεννοείται η Αίγυπτος με την Τουρκία για Καστελόριζο και ΑΟΖ; Κάτι πρέπει να κερδίζουμε κι εμείς από τις συμμαχίες.

Η Ελλάδα χρειάζεται φωνή 
Βεβαίως, θα πρέπει και η Ελλάδα να ζητάει κάτι σοβαρό. Δυστυχώς η Ελλάδα δεν ζητάει τίποτα σοβαρό. Μακάρι να διαψευστούμε, αλλά έχει πιθανώς προσυμφωνήσει μια διορία διετίας, την οποία θα εμφανίσει ως μέγιστη εθνική επιτυχία, κατόπιν μιας «σκληρής διαπραγμάτευσης», που θα απομειώσει περαιτέρω, με τον τρόπο που χειρίζεται το θέμα η ελληνική «ελίτ», τη διαπραγματευτική θέση και το διεθνές κύρος της χώρας μας. Αν όμως σε κάτι συμπίπτει η παγκόσμια οικονομική επιστήμη, με την ίδια βεβαιότητα που οι αστρονόμοι υποστηρίζουν ότι η Γη κινείται γύρω από τον ΄Ηλιο, είναι ότι το μνημόνιο είναι ένα μηχάνημα καταστροφής της Ελλάδας, όχι εξαιτίας των μεθόδων που χρησιμοποιεί για να πετύχει τις επιδιώξεις του, όπως ισχυρίζεται ο κ. Σαμαράς, αλλά εξαιτίας των ίδιων των επιδιώξεών του. Ακόμα κι αν δεήσουν να ξεσφίξουν λίγο τα λουριά, για να μην πεθάνουμε από ασφυξία, θα μας ζητήσουν ποιος ξέρει τι να υποθηκεύσουμε και τι να ξεπουλήσουμε σε τιμή ευκαιρίας από τον εθνικό μας πλούτο. Η τοποθέτηση δογματικών νεοφιλελεύθερων, χωρίς πραγματική επαφή με τη χώρα, στην κυβέρνηση, είναι δηλωτική της απίστευτης καθυστέρησης που χαρακτηρίζει τις ελληνικές ελίτ, αφού ανακαλύπτουν τον νεοφιλελευθερισμό σαράντα χρόνια μετά την έναρξη του σχετικού κύκλου, τη στιγμή δηλαδή που παρακμάζει και που όλοι αναζητούν επειγόντως προστασία, πολύ περισσότερο μια χώρα στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής και με ύφεση που βαδίζει προς το 10%. 
Στην ΕΕ μπορείς, αν πεις σήμερα «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», να υποστηρίξεις οποιαδήποτε κουταμάρα, αρκεί να «απελευθερώνει αγορές». ʽΕρχεται η τρόικα και τσακώνεται για να ανοίγουν τα φαρμακεία τις Τετάρτες, γιατί αυτό υπάγεται στην κατηγορία των διαρθρωτικών αλλαγών, που καλύτερα να τις λέμε «διαρθρωτικές ανοησίες». Ποιος θα τους απαντήσει όταν ολόκληρη η ελληνική πλευρά αντιπροσωπεύεται από πορωμένους και τελικά ανόητους νεοφιλελεύθερους και τραπεζίτες-τεχνοκράτες, που διαθέτουν μεν μια απαραίτητη τεχνογνωσία, πιστεύουν όμως ότι οι κοινωνίες πρέπει να προσαρμόζονται στο χρήμα και τις τράπεζες και όχι το αντίθετο και ότι το πρόβλημα είναι ότι είμαστε ʽΕλληνες. Ξέρω, θα με πείτε ίσως απαισιόδοξο. Αλλά δεν θα γραφόταν η Ιλιάδα, αν άκουγε ο Πρίαμος την Κασσάνδρα ή αν μπαίναμε στη θέση των συμπολιτών μας που αυτοκτονούν, αντί να λέμε «συστημικές» σαχλαμάρες και να δικαιολογούμε τερατωδίες. 
Οι ελληνικές ελίτ υποστηρίζουν ότι ακολουθούν τις εντολές των ξένων υπό τη μορφή Μνημονίων και Δανεικών για να αποφύγουν τη χρεωκοπία και να διατηρήσουν την Ελλάδα στην ΟΝΕ. Με αυτή την πολιτική όμως έχουν φέρει τώρα την Ελλάδα ένα βήμα πριν από την προσπάθεια να εκδιωχθεί από το ευρώ και έχουν ήδη οδηγήσει σε άνευ προηγουμένου καταστροφή της χώρας, τουλάχιστο για ειρηνική περίοδο.

Μνημόνιο: μηχάνημα καταστροφής 
Τον Μάιο του 2010 η Ελλάδα χρεωκόπησε. ʽΌταν η ηγεσία ενός κράτους ή μιας επιχείρησης φτάσει στην κατάσταση αυτή, φωνάζει τους πιστωτές, αναγνωρίζει  την κατάσταση και τους λέει ότι πάει σε στάση πληρωμών ή ζητάει έναν διακανονισμό των χρεών της. Πάει και στην ΕΕ και λέει «οι αγορές μας επιτίθενται, ζητάμε την αλληλεγγύη σας». Αν οι «αγορές» γνώριζαν ότι η Αθήνα θα τα έπραττε αυτά, δεν είναι και τόσο βέβαιο ότι θα έκαναν άλλωστε την επίθεση. Αλλά, όσο κι αν είναι θλιβερό να το λέει κανείς αυτός, οι «αγορές» είχαν ήδη εγκαταστήσει μια απολύτως ελεγχόμενη από τις ίδιες κυβέρνηση-«πρακτοράντζα» στην Ελλάδα.
Το πρόγραμμα θεμελιώνεται στο ότι η Ελλάδα δεν χρεωκόπησε, άρα μπορεί να συνεχίζει να ικανοποιεί στο ακέραιο τις τραπεζικές αξιώσεις. Αυτό έχει μεγάλη σημασία για να προκριθεί αυτή η λύση ως απάντηση στην παγκόσμια κρίση χρέους, να μην αναδιαρθρωθεί δηλαδή το χρέος. Για να πληρώνει τις τράπεζες η Ελλάδα δανείζεται από την ΕΕ, ενίοτε με τοκογλυφικά επιτόκια ή αγοράζει η «Ευρωπαϊκή» ΚΤ ομόλογα μισοτιμής, που εξαιρούνται της αναδιάρθρωσης, δηλαδή η ΕΚΤ κάνει κερδοσκοπία επί μέλους της ΕΕ που αντιμετωπίζει οξεία κρίση και η Αθήνα το αποδέχεται, όπως και όλα τα άλλα.
Στην πραγματικότητα, έχουμε επανάληψη του σχεδίου 2008-9 για τη σωτηρία των τραπεζών, όταν χρησιμοποιήθηκαν τεράστιοι δημόσιοι πόροι για να σωθούν οι τράπεζες Είναι όμως πιο έξυπνο, γιατί τώρα υποτίθεται ότι «σώζεται» μια χώρα. Οι τράπεζες, αντί να έρθουν αντιμέτωπες με την πολιτική κατακραυγή, μετέτρεψαν τη δική τους σε κρίση της ΕΕ. ʽΟχι μόνο πληρώνονται σχεδόν στο ακέραιο, αλλά δημιούργησαν και ένα εργαλείο για να επηρεάζουν όλη την Ευρώπη κατά το δοκούν!
Ταυτόχρονα, επιβλήθηκε στην Ελλάδα ένα οικονομικό πρόγραμμα που θέλει να την κάνει Βουλγαρία, Ρουμανία ή Νίγηρα, δήθεν για να αντιμετωπισθεί το «έλλειμμα ανταγωνιστικότητας». Αφαιρώντας διαρκώς ζήτηση από την ελληνική οικονομία, τη ρίχνουν σε μια ιστορικά πρωτοφανή ύφεση, για να κατεβάσουν βίαια το βιοτικό επίπεδο. Η διαδικασία δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ, γιατί η Ελλάδα θα καταρρεύσει, ήδη καταρρέει με επιταχυνόμενους ρυθμούς, μπροστά στα μάτια μας. Η ανταγωνιστικότητα δεν θα ανορθωθεί, όπως δεν πήγαν επενδυτές στη Βουλγαρία. Ακόμα κι αν πετύχαινε, το πρόγραμμα θα δημιουργούσε μια Βουλγαρία με κολοσσιαίο χρέος.
Το πρόγραμμα αυτό είναι ένα πρόγραμμα καταστροφής της Ελλάδας και πιθανώς της ΕΕ. Κάποιος πρέπει να βρει το θάρρος να το πει επιτέλους.
Konstantakopoulos.blogspot.com
Επίκαιρα, 28.6.2012