Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Το στοίχημα για το 2013

Το στοίχημα για το 2013 
Στ. Αναστασόπουλου*

Εδώ και μήνες δεκάδες σωματεία, χιλιάδες Καρδιτσιώτες είναι σε αναβρασμό. Αγρότες, εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, ΑμΕΑ, τρίτεκνοι, γιατροί, νοσηλευτές, εκπαιδευτικοί, άνεργοι, μικρομεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες, ιδιωτικοί υπάλληλοι, σπουδαστές και φοιτητές ορθώνουν ανάστημα. Δεν πρόκειται για «συμφέροντα» συντεχνιών αλλά για ανθρώπινα δικαιώματα. Χάνουν τα στοιχειώδη: το ψωμί, τη δουλειά. Πολλοί από αυτούς παλεύουν για την αξιοπρέπειά τους και θα γίνουν περισσότεροι. Η αγωνία και η οργή τους, εδώ στην Καρδίτσα και σε όλη την Ελλάδα είναι απότοκο της μνημονιακής πολιτικής. Αρκεί όμως η αγωνία; Αρκεί η οργή; Σαφέστατα όχι!

Αυτοί που μας κυβερνούν (Έλληνες και ευρωπαίοι) κι αυτοί που τους στηρίζουν (επιχειρηματίες, ιδιοκτήτες ΜΜΕ κτλ.) ζουν στη δική τους γυάλα, αυτή της πολυτέλειας και της άνεσης. Δεν χρειάζεται καν να επιχειρηματολογήσω για το πόσο ανάλγητοι είναι ενώ υπηρετούν φανατικά και πιστά τον ακραίο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό, με την πολιτική και οικονομική ηγεμονία της Γερμανίας. Και δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να σταματήσουν αν δεν τους ανατρέψουμε. Ποιοι όμως; Και πως;

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, στην καλύτερη δεν εμπνέουν και στην χειρότερη προκαλούν οργή στους εργαζόμενους. Είτε γιατί είναι κυβερνητικές είτε γιατί έχουν αλλοτριωθεί από τα τόσα χρόνια συναλλαγών και διαπλοκής με την εξουσία. Παράλληλα, ένα κομμάτι της αριστεράς βρίσκεται εγκλωβισμένο στην κομματική περιχαράκωση ενώ το μεγάλο πλέον τμήμα της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής αριστεράς ανασυντάσσεται αργά αλλά σταθερά.

Εκείνο που απαιτείται για να μετατραπεί αυτό το εκρηκτικό μίγμα της κοινωνικής απόγνωσης και οργής σε αποτελεσματική δύναμη δημιουργικής ανατροπής των μνημονιακών πολιτικών και κυβερνήσεων είναι η αλληλεγγύη μεταξύ αυτών των κοινωνικών ομάδων (του 99% δηλαδή της κοινωνίας) που πλήττονται και ο συντονισμός της δράσης τους σε μεγάλους ενωτικούς αγώνες, ξεπερνώντας διαπροσωπικές και κομματικές προκαταλήψεις.

Ακριβώς σε αυτά τα πλαίσια, τα πλαίσια της δημιουργικής ανατροπής, θα ήταν χρήσιμη έως και απαραίτητη η συγκρότηση ενός προοδευτικού ριζοσπαστικού δικτύου αλληλεγγύης και δράσης όλων των κοινωνικών ομάδων και των συλλογικοτήτων αλληλεγγύης στο νομό μας που αγωνίζονται έμμεσα ή άμεσα κατά των μνημονίων. Ενός δικτύου αγώνα που θα συμβάλλει στην οργάνωση της αντίστασης, της αλληλοϋποστήριξης και της αγωνιστικής δράσης σε τοπικό επίπεδο.

Η συγκρότηση ενός τέτοιου δικτύου στην Καρδίτσα- και τέτοιων δικτύων πανελλαδικά - θα διαμορφώσει όρους ριζοσπαστικοποίησης της κοινωνίας, θα φέρει μερική ανάκαμψη της διαλυμένης κοινωνικής συνοχής, θα ενισχύσει την τραυματισμένη αυτοπεποίθηση των πληττόμενων, θα φέρει νίκες στον καθημαγμένο λαό. Κυρίως όμως θα διαμορφώσει την απαιτούμενη κοινωνική συνείδηση που χρειάζεται για την υπέρβαση παλιών λανθασμένων αντιλήψεων (ρουσφέτια, αναξιοκρατία, «μίζες», «λάδωμα», ωχαδερφισμός κτλ) και την ανατροπή αυτού του πολιτικού συστήματος της διαφθοράς. Θα είναι έτσι δυνατό να διαμορφωθεί μια κοινωνία ενεργών πολιτών, με δικαιοσύνη, με κράτος πρόνοιας, μιας κοινωνίας μετασχηματιζόμενης σε σοσιαλιστική με ελευθερία και δημοκρατία. Στο χέρι μας είναι, λοιπόν, το 2013 να μείνει στην ιστορία. Ως έτος αλληλεγγύης και δημιουργικής ανατροπής σε Ελλάδα και Ευρώπη. Κι αυτό είναι το στοίχημα που πρέπει, ως βασική προϋπόθεση για την ζωή μας πλέον, να βάλουμε και να κερδίσουμε.

*μέλος της Κεντρικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑΣ ΕΚΜ, γραμματέας ΝΕ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
28/12/2012
Ο Στέλιος Αναστασόπουλος είναι μέλος της ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ εκπαιδευτικών Καρδίτσας

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Ελλάδα.Το μεγάλο ξεπούλημα.

Ελληνες ολιγάρχες αντίστοιχοι με την ιταλική Μαφία.

Μονοπώλιο εκατομμυριούχων στην Ελλάδα της διαπλοκής

Το περιοδικό «Στερν» δημοσίευσε την περασμένη Πέμπτη ρεπορτάζ με τίτλο «Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων», το οποίο υπογράφουν οι δημοσιογράφοι Αντρέας Αλμπες, Φέρρυ Μπατζόγλου και Ανδρέας Λεοντόπουλος.

Το δημοσίευμα επισημαίνει τις διασυνδέσεις πλουσίων Ελλήνων με πολιτικούς, τη φοροδιαφυγή, αλλά και την έλλειψη διάθεσης αλληλεγγύης στην οικονομική κρίση.
Χαρακτηριστικό απόσπασμα αναφέρει: «Η Ελλάδα δεν είναι φτωχή χώρα. Όμως ο πλούτος της είναι άνισα κατανεμημένος. Το 80% της ιδιωτικής περιουσίας βρίσκεται στα χέρια 2.000 οικογενειών. Τα χρήματα που βρίσκονται στο εξωτερικό ανέρχονται στα 200 δισ. ευρώ. Επίσημα ωστόσο αναφέρεται ότι σε ολόκληρη τη χώρα υπάρχουν μόνον εννέα άτομα, τα οποία κερδίζουν περισσότερα από 700.000 ευρώ.
 Η ονομαζόμενη λίστα Λαγκάρντ, με τα ονόματα 2.959 Ελλήνων, που έχουν λογαριασμούς στην Ελβετία, παρέμενε για περισσότερα από δύο χρόνια μυστικό της κυβέρνησης. Στη λίστα βρίσκονται και πρόσωπα της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Μεταξύ αυτών, ο δικηγόρος Σταύρος Παπασταύρου, ο οποίος και ανήκει στα κορυφαία στελέχη του κόμματος του Σαμαρά. Για τους πλούσιους η λίστα δεν έχει συνέπειες.
Ο μοναδικός που βρέθηκε σε δυσχερή θέση ήταν ένας δημοσιογράφος, ο οποίος και δημοσιοποίησε όλα τα ονόματα στο περιοδικό «Hot Doc». Τώρα απειλείται με ποινή φυλάκισης δύο ετών. Υπό την πίεση της Ευρώπης, κάτι φαίνεται να αλλάζει σταδιακά στην Ελλάδα.
 Την προηγούμενη εβδομάδα συνελήφθη –κατόπιν εισαγγελικής εντολής- ο επιχειρηματίας Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, ο οποίος κατέχει ποσοστό 31% της τράπεζας Proton Bank. Η τράπεζα αυτή διασώθηκε από το κράτος με δάνεια 900 εκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων τα 700 θεωρείται ότι διέφυγαν στο εξωτερικό».
 Ο Σεραφείμ Σεφεριάδης, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, συγκρίνει τους Ελληνες ολιγάρχες με την ιταλική Μαφία. «Έχουν παντού τους ανθρώπους τους. Έναν αδελφό στην Αριστερά, έναν στη Δεξιά, έναν στον δήμο και έναν στην Εκκλησία. Οι πολύ πλούσιοι εξαγοράζουν τους πολιτικούς μέσω της χρηματοδότησης του προεκλογικού τους αγώνα. Η εξουσία που ασκούν στα ΜΜΕ τούς καθιστά άθικτους».
 Στο ρεπορτάζ κάνει δηλώσεις και ο επιχειρηματίας Φώτης Μπόμπολας, για τον οποίο το «Στερν» γράφει ότι διευθύνει μια αυτοκρατορία επιχειρήσεων, αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.
 «Η οικογένειά του ανήκει σε μια χούφτα παντοδύναμων ελληνικών οικογενειών. Συγκρίνεται με τους Ρώσους ολιγάρχες της δεκαετίας του ’90. Σφραγίζουν εδώ και πολλές γενιές το σύστημα στην Ελλάδα και κερδίζουν από αυτό. Τώρα η χώρα βρίσκεται μπροστά στον γκρεμό. Ωστόσο δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Επιχειρηματίες, όπως ο Μπόμπολας, συνεχίζουν να σπεκουλάρουν σε κρατικά συμβόλαια.
Άλλοι περιμένουν να κερδίσουν από τις ιδιωτικοποιήσεις κρατικής περιουσίας. Άλλοι, πάλι, προτιμούν να φύγουν στο εξωτερικό. Όπως η κ. Γιάννα Αγγελοπούλου, πρώην πρόεδρος της Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων. Πριν από μερικές εβδομάδες, όταν αποκαλύφθηκε ότι η βίλα της στην Αθήνα ήταν δηλωμένη ως εμπορική επιχείρηση –για να πληρώνει φθηνότερο ηλεκτρικό ρεύμα- η ίδια και η οικογένειά της βρίσκονταν ήδη στην Ελβετία.
Εκεί δημιούργησε το ίδρυμα Αγγελόπουλος, μέσω του οποίου μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να εξασφαλίσει την περιουσία της.
Έτσι, χαλαρά, μπορεί από απόσταση να παρακολουθεί το ελληνικό Κοινοβούλιο να υπερψηφίσει το σκληρότερο πακέτο στην κοινοβουλευτική του ιστορία»
 Σε ερώτηση του «Στερν» για το εάν οι πολύ πλούσιοι Ελληνες θα έπρεπε τώρα να δείξουν την αλληλεγγύη τους, ο Φώτης Μπόμπολας φέρεται να απαντά «Τι θέλετε να κάνουμε; Οι μετοχές μας βρίσκονται στα Τάρταρα. Οι επιχειρήσεις μας υποφέρουν, όπως υποφέρει ολόκληρη η χώρα».
Ερώτηση «Στερν»: Πώς σας φαίνεται η επιβολή ενός φόρου για τους πλουσίους ;
Απάντηση Μπόμπολα: Αφελής ιδέα. Το μεγάλο κεφάλαιο πάντα θα βρίσκει δρόμους για να αποφεύγει τη φορολόγηση. Αυτό είναι το τίμημα του παγκοσμιοποιημένου κόσμου μας.
Στη συνέχεια, το άρθρο κάνει αναφορές στις οικογένειες Λάτση, Λαμπράκη και Βαρδινογιάννη και αναφέρει απόρρητο έγγραφο της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, το οποίο δημοσιεύτηκε και στο Wikileaks, το οποίο και σημειώνει «Μια μικρή ομάδα από μεγιστάνες επιχειρηματίες, τους οποίους συνδέουν συγγένειες, γάμοι, ακόμη και μοιχείες με πολιτικούς. Οι σχέσεις αυτές είναι τόσο περίπλοκες όσο και οι σχέσεις των θεών της ελληνικής μυθολογίας.
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην οικογένεια Κόκκαλη και τονίζεται χαρακτηριστικά «Ο Κόκκαλης είναι η πιο αμφιλεγόμενη προσωπικότητα των Ελλήνων ολιγαρχών. Υπήρξε συνεργάτης της Στάζι με το ψευδώνυμο Κρόκους και Κασκάντε. Μεγάλωσε στην πρώην Ανατολική Γερμανία, όπου και βρήκε καταφύγιο η οικογένειά του μετά τον ελληνικό εμφύλιο.
Στο μεταξύ η περιουσία του τώρα υπολογίζεται μέχρι και στα 2 δισ. δολάρια. Οι φήμες γι” αυτόν θα μπορούσαν να αποτελέσουν σενάριο κατασκοπείας. Οταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο «Ζίμενς», στο οποίο 100 εκατομμύρια ευρώ πήγαν ως μίζες σε Ελληνες πολιτικούς, η γερμανική Εισαγγελία, ερευνώντας τα έγγραφα της «Ζίμενς», έπεσε πάνω σε έναν μυστήριο τύπο «κύριο Κ». Υποπτεύονται ότι πίσω από το όνομα αυτό βρίσκεται ο Κόκκαλης».
«Ομως είναι πολύ δύσκολο να αποδείξεις παράνομες πράξεις των Ελλήνων ολιγαρχών», λέει ο οικονομολόγος Σάββας Ρομπόλης και συνεχίζει: «Οχι μόνον γιατί έχουν παντού τους ανθρώπους τους. Επί γενιές ολόκληρες οι νόμοι φτιάχτηκαν στα μέτρα τους. Δεν χρειάζεται να εξαπατήσουν την Εφορία. Οι φόροι απλώς τους χαρίζονται. Ετσι κάθε χρόνο το Κοινοβούλιο αποφασίζει να απαλλάξει από τους φόρους τους εφοπλιστές. Επειδή αυτοί απειλούν να αλλάξουν τη σημαία στα πλοία τους».
Και το «Στερν» καταλήγει: «Όλες οι προσπάθειες να καθίσουν όλοι οι Eλληνες ολιγάρχες σε ένα στρογγυλό τραπέζι και να συμβάλλουν στη σωτηρία της χώρας, απέτυχαν. «Οι άνθρωποι αυτοί που έχουν στο πλευρό τους το χρήμα, την εξουσία και τα ΜΜΕ, αντιστέκονται σε κάθε μεταρρύθμιση», διαμαρτύρεται ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου».
Κάποια στιγμή, επισκέφθηκε το γραφείο του Ευρωπαίου Επιτρόπου στην Αθήνα, μια ομάδα Ελλήνων εφοπλιστών και βιομηχάνων. Όπως αναφέρει υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «νομίζαμε ότι θέλουν να βοηθήσουν. Αυτοί όμως άρχισαν να διαμαρτύρονται για το πόσο υψηλοί είναι οι φόροι, πόσες πολλές ρυθμίσεις υπάρχουν και έλεγαν ότι αισθάνονται διωκόμενοι από το κράτος. Συμπεριφέρονταν σαν να επρόκειτο για μια παρέα άπορων».

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών 25/12/2012

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Χριστούγεννα 2012

Θυμήθηκα τι είναι Κατάθλιψη

Επέστρεψα στο χωριό. Δυο μέρες στην εορταστική Αθήνα ήταν αρκετές για να μου υπενθυμίσουν τι πα να πει κατάθλιψη. Έφυγα τρέχοντας κι ελπίζω να στρώσω, να συνέλθω, να γειάνω με το ξημέρωμα της αυριανής μέρας, που θα βγω στο χωράφι και στο βουνό.
Τέτοιο βάρος ασήκωτο στο στήθος, τόση θλίψη, είχα να νιώσω πολλά χρόνια. Δεν αντέχεται τόση υποκρισία και τόση ελαφρότητα, όση αντίκρισα γύρω μου στην χριστουγεννιάτικη πρωτεύουσα. Ο Τιτανικός βουλιάζει και οι κυρίες και κύριοι του μεσαίου πατώματος φτιάχνουν τα νύχια τους, κάνουν τα ψώνια τους, κόβουν βόλτες, ετοιμάζουν τα τραπέζια τους, την ίδια στιγμή που στο κάτω πάτωμα υπάρχουν πτώματα και η στάθμη των υδάτων ολοένα ανεβαίνει. Αυτοί απλά ελπίζουν πως κάποιος, ο Σαμαράς πχ, θα βουλώσει την τρύπα και θα σταματήσουν τα νερά να ανεβαίνουν, όσους πνίξανε πνίξανε, τι να κάνουμε, ας είχανε φροντίσει, ας είχανε κάνει τα κουμάντα τους να σωθούνε.
Πολλοί απ’ τους διασκεδαστές κάνουν και την ετήσια φιλανθρωπία τους (ως ανώτεροι του ανθρώπου, είναι φιλάνθρωποι) πετώντας μια σακούλα φαϊ ή κάνα ρούχο στον σωρό που έστησε ο Καμίνης στο Σύνταγμα για να τον προβάλει το τηλεοπτικό δίκτυο που στηρίζει εδώ και χρόνια την εξαθλίωση.
Πριν μερικές δεκαετίες, όταν είχε πένθος ο γείτονας δεν ανοίγαμε ούτε το ραδιόφωνο γιατί ήτανε ντροπή ο άλλος να πενθεί κι εσύ να να διασκεδάζεις. Σήμερα οι Έλληνες στην πλειονότητά τους είναι πλέον ιδιώτες τελειωμένοι και χωρίς καμία πιθανότητα ανάκαμψης. Κανέναν δεν ενδιαφέρει ο πόνος και το πένθος του άλλου. Σε κάθε τετράγωνο της μεγαλούπολης η δυστυχία είναι παρούσα μαζί με την γελοιότητα της δήθεν ευμάρειας, που είτε αδιαφορεί ξεδιάντροπα για την δυστυχία είτε την ελεεί, μέρες που είναι, για να ξεμπερδεύει μια και καλή με όλα.
Και όλα αυτά βεβαίως προδίδουν ξεκάθαρα για ποιον λόγο είμαστε εδώ που είμαστε, για ποιον λόγο ακολουθούμε αυτές τις πολιτικές ξεπουλήματος των πάντων για να σώσουμε τα τομάρια μας και, το χειρότερο, αποδεικνύουν ότι υπάρχει ακόμα αρκετό ανθρώπινο λίπος, για να ξεσκίσουν οι Αγορές. Δεν έχουμε τελειώσει.
Νύχτα λοιπόν και με στήθος βαρύ κι ασήκωτο έφτασα πίσω στο χωριό. Ο Μάρτης με υποδέχτηκε φιλώντας μου τα χέρια, λες κι είναι άνθρωπος κι εγώ φιλάνθρωπος που του δωσα ελεημοσύνη.

yiannismakridakis.gr

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Ποιό είναι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων;

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά,

Πολλά γίνονται και πολλά ακούγονται αυτές τις μέρες για Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις.
Γιατί τώρα ανακαλύπτουν όλοι ότι υπάρχουν φτωχοί, γίνονται έρανοι, μαζεύονται ρούχα, τρόφιμα μακράς διάρκειας, μοιράζονται δώρα και παιχνίδια σε παιδιά, γίνονται ανταλλαγές ειδών, κοινωνικά συσσίτια κλπ.

Ποιό είναι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων;


Μήπως είναι αυτό που λέει η -άστοχη- διαφήμιση: "Ξαναβρείτε το νόημα των Χριστουγέννων, με μοναδικές προσφορές από τη Vod...!" ?
Μήπως είναι το να ψήσουμε τη γαλοπούλα ή αν δεν έχουμε τα σουβλάκια και τα λουκάνικα μαζί με γνωστούς και φίλους?
Ή μήπως το να ικανοποιήσουμε την καταναλωτική μας μανία με τα λίγα παραπάνω λεφτά που παίρνουμε;
Φτάσαμε να κατανοούμε πως έρχονται Χριστούγεννα, από τις στολισμένες βιτρίνες των εμπόρων, από τα φωτάκια που αναβοσβήνουν στο μπαλκόνι του διπλανού μας, απ’ τα έλατα που πωλούνται στους δρόμους, από κάποιες προσκλήσεις σε γεύματα και τα λεγόμενα «εορταστικά» προγράμματα της τηλεόρασης

Προσωπικά πιστεύω ότι το νόημα των Χριστουγέννων είναι
πνευματικό και όχι υλικό…. Γι αυτό και συχνά μιλάμε για το πνεύμα των Χριστουγέννων. Είναι η αγάπη, η σκέψη στον άνθρωπο που πονάει ή πεινάει και η συντροφικότητα στην μοναξιά. Για να καταλάβουμε το νόημα των ημερών μπορούμε να πάμε σε ένα γηροκομείο και να πιάσουμε το χέρι ενός παππού ή μιας γιαγιάς, να ανοίξουμε την πόρτα μας στα μικρά παιδιά της γειτονιάς που λένε τα κάλαντα, ή να βάλουμε τα παιδιά μας να κάνουν ζωγραφιές και να τις προσφέρουμε σε αρρώστους στην καρδιολογική κλινική του Νοσοκομείου, να έρθουμε στη θέση όλων αυτών των ανθρώπων και να σκεφτούμε τι θα θέλαμε αν ήμασταν εμείς στη θέση τους. Δεν χρειάζονται να τους προσφέρουμε καν υλικά αγαθά. Μόνο το περίσσευμα της καρδιάς μας φτάνει. Μιας καρδιάς που είναι μαυρισμένη από τα καθημερινά γεγονότα, που έχει πάψει να χτυπάει με χαρούμενο ρυθμό. μια καρδιά που είναι κρύα και ψυχρή και δεν χωράει κανέναν αν δεν υπάρχει συμφέρον, μια καρδιά που θέλει ένα γερό τονωτικό φάρμακο.

Ας σκεφτούμε ότι και ο Χριστός γεννήθηκε "εν φάτνη των αλόγων". Μακριά από τα φώτα της πόλης, και τα υλικά αγαθά. Ζεσταινόταν από τα χνώτα των ζώων, μέσα σ' έναν στάβλο. Είχε όμως δίπλα του τα αγαπημένα του πρόσωπα. Τους γονείς του αλλά και απλούς βοσκούς όπως και το φως ενός αστεριού. Μπορεί να ακούγεται σαν παραμύθι αλλά ας κρατήσουμε το νόημα που μας ενδιαφέρει.
Ποιός από μας έψαξε να βρει άτομα που ζουν μόνα τους και προσπάθησε να τα προσφέρει λίγη συντροφιά; Τέτοια πρόσωπα υπάρχουν και δίπλα μας αρκεί να πέσουμε λίγο πιο χαμηλά και να αφιερώσουμε λίγο από το χρόνο μας.

Ο Ε. Μορέν στο βιβλίο του «Πνεύμα των καιρών» αναφέρει πολύ εύστοχα: «Η ζωή δεν μπορεί να καταναλώσει τα πάντα και η καταναλωτική κοινωνία δεν μπορεί ούτε και θα μπορέσει ποτέ να δώσει τα πάντα»! Λοιπόν, ας προετοιμαστούμε όσο καλύτερα μπορούμε για τα πνευματικά Χριστούγεννα. Ας γεννηθεί μέσα μας ένας μικρός Χριστός…


ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
 

Το έστειλε ο συν.Αρης

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Έκκληση για οικονομική ενίσχυση ασθενούς μαθητή

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ Μ.Ε ΤΡΙΚΑΛΩΝ                                             Τρίκαλα 11-12-2012
                     Ε.Λ.Μ.Ε.Τ
ΙΟΥΛΙΕΤΑΣ ΑΔΑΜ 3,42100 ΤΡΙΚΑΛΑ                                              
E-mail:elmet@otenet.gr
                                                                                                                         
                                                                                                          ΠΡΟΣ: -Συναδέλφους
                                                                                                                        -Σχολεία


ΘΕΜΑ:Έκκληση για οικονομική ενίσχυση ασθενούς μαθητή

   
   Το Δ.Σ της Ε.Λ.Μ.Ε Τρικάλων καλεί τους συνάδελφους εκπαιδευτικούς να ενισχύσουν οικονομικά οικογένεια μαθητή σχολείου του Νομού μας, οποίος πρόκειται να υποβληθεί άμεσα σε σοβαρή και πολυδάπανη χειρουργική επέμβαση και χρειάζεται άμεσα την οικονομική στήριξη όλων μας.
     Γι’ αυτό το σκοπό καλούμε τους συλλόγων διδασκόντων, αφού συγκεντρώσουν τα χρήματα να τα καταθέσουν στο λογαριασμό αλληλοβοηθείας της Ε.Λ.Μ.Ε.Τ. ή να επικοινωνήσουν με τα μέλη του Δ.Σ της Ε.Λ.Μ.Ε.Τ.

Αριθμός Λογαριασμού: 89809433-0
                                       Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο
                                      (Μπουντούρη Σοφία)

                                   
              Από το Δ.Σ της Ε.Λ.Μ.Ε.Τ

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ


ΕΡΧΕΤΑΙ ΙΟΣ Η/Υ !

 Γεια σας ,

 Το διασταύρωσα με την Norton Anti-Virus και ετοιμάζονται να εξαπολύσουν ιό !
 Έλεγξα Snopes, και αυτό είναι πραγματικότητα.. Πάρτε αυτό το E-mail
 μήνυμα που έστειλε και προωθήστε το στις επαφές σας χωρίς καθυστέρηση.
 Θα πρέπει να είστε σε εγρήγορση κατά τη διάρκεια των προσεχών ημερών.
 Μην ανοίξετε κανένα μήνυμα με τον τίτλο συνημμένη κάρτα από Hallmark,
 ανεξάρτητα από το ποιος σας το έστειλε.
 Είναι ένας ιός που ανοίγει μια εικόνα καρτ-ποστάλ, που «καίει»
 ολόκληρο το σκληρό δίσκο C
του υπολογιστή σας.
Αυτός ο ιός θα γίνει δεκτός από κάποιον που έχει τη διεύθυνση
ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σας στη λίστα επαφών του. Αυτός είναι ο
λόγος για τον οποίο θα πρέπει να στείλετε αυτό το e-mail σε όλες τις
επαφές σας. Είναι προτιμότερο να λάβετε αυτό το μήνυμα 25 φορές από το
να λάβετε τον ιό και να το ανοίξετε.

Εάν λάβετε ένα μήνυμα που ονομάζεται «καρτ-ποστάλ», ακόμα κι αν σας
σταλεί από φίλο, μην το ανοίξετε!
Κλείστε τον υπολογιστή σας
αμέσως. Αυτός είναι ο χειρότερος ιός που ανακοινώθηκε από το CNN.
Έχει χαρακτηριστεί από τη Microsoft ως ο πιο καταστροφικός ιός. Αυτός
ο ιός αποκαλύφθηκε χθες από τη McAfee, και δεν υπάρχει ακόμη τρόπος
αντιμετώπισης για αυτό το είδος του ιού. Αυτός ο ιός καταστρέφει απλά
τον Τομέα Zero του σκληρού δίσκου, όπου αποθηκεύονται οι ζωτικής
σημασίας πληροφορίες.

Αντιγράψτε αυτό το E-mail και στείλτε το στους φίλους σας.

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382
email: olme@otenet.gr                                                  Αθήνα, 13/12/2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Για την εφαρμογή του νέου πειθαρχικού δίκαιου

            Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ καταγγέλλει την αυταρχική και αντιδημοκρατική συμπεριφορά της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας, που σε εφαρμογή του αυταρχικού πειθαρχικού δικαίου του ν.4093/12, έθεσαν σε αργία τον Δ/ντή του 1ου ΕΠΑΛ Γιαννιτσών Παναγιώτη Μόσχου για την εμπλοκή του στην περιβόητη πλέον υπόθεση του 2ου Γεν. Λύκειο Γιαννιτσών.
            Ο συνάδελφος Δ/ντής – τότε Προϊστάμενος Γραφείου Εκπ/σης – και οι σαράντα (40) καθηγητές του 2ου Λυκείου Γιαννιτσών λειτούργησαν με παιδαγωγικά κριτήρια και ενέκριναν τη δικαιολόγηση απουσιών τριών (3) μαθητών,  οι οποίοι αντιμετώπιζαν οξύτατα προβλήματα.
            Την παιδαγωγική αυτή στάση των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών στήριξε σύσσωμη η τοπική κοινωνία, η οποία συμπαραστάθηκε στους συναδέλφους καθ’ όλη τη διάρκεια της δικαστικής τους περιπέτειας που προκλήθηκε από ενέργειες του Δ/ντού του σχολείου. Στη συνείδηση της τοπικής κοινωνίας οι συνάδελφοι αυτοί είναι αθώοι κάθε κατηγορίας και άξιοι εκπαιδευτικοί.
            Δυστυχώς, η δικαιοσύνη, πρωτόδικα, σε αντίθεση με το κοινό περί δικαίου αίσθημα έκρινε αλλιώς.  Σε κάθε περίπτωση όμως, η συγκεκριμένη υπόθεση δεν έχει τελεσιδικήσει.
            Η απόφαση του Υπ. Παιδείας να θέσει σε αργία τον συνάδελφο Δ/ντή του 1ου ΕΠΑΛ Γιαννιτσών προκαλεί, για άλλη μια φορά, την τοπική κοινωνία, προσβάλλει τους εκπαιδευτικούς στο σύνολό τους και επιβάλλει ένα καθεστώς σκοταδισμού στα σχολεία.
            Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ απορρίπτει το καθεστώς τρόμου που επιχειρείται να επιβληθεί στα σχολεία και δηλώνει ότι θα αγωνιστεί μαζί με όλους τους συναδέλφους για να μην γίνει ο τρόμος καθημερινό βίωμα του μαχόμενου εκπαιδευτικού.

            Καλούμε το Υπ. Παιδείας:

·        Να προχωρήσει στην άμεση ανάκληση της κατάστασης αργίας που έχει επιβληθεί σε βάρος του συναδέλφου Παναγιώτη Μόσχου και την απαλλαγή του από την πειθαρχική του δίωξη.
·        Να μην τολμήσει να προχωρήσει σε αντίστοιχη ενέργεια για τους σαράντα (40) συναδέλφους του 2ου Λυκείου Γιαννιτσών.
·        Να μη θέσει σε αργία εκπαιδευτικούς σε άλλες περιπτώσεις που απλώς έχουν παραπεμφθεί σε Υπηρεσιακά – Πειθαρχικά Συμβούλια.
·        Να αναλάβει πρωτοβουλία ώστε να καταργηθεί το αντιδραστικό, αντιδημοκρατικό πειθαρχικό δίκαιο (ν.4057/12 και ν.4093/12) που μεταβάλει τα σχολεία σε ζούγκλα. 

« ‘Απολυτήριο’ σε 8.500 δασκάλους με ψυχολογικά προβλήματα».

Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382
email: olme@otenet.gr                                                                                Αθήνα, 13/12/2012

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»

Κύριε Διευθυντά,
Κακή, κάκιστη υπηρεσία προσφέρουν στον τόπο και ιδιαίτερα στην εκπαίδευση δημοσιεύματα όπως αυτό που είδε το φως της δημοσιότητας από τις στήλες της εφημερίδας το Έθνος της Κυριακής της 9ης Δεκεμβρίου 2012, που υπογράφει η Βίβιαν Μπενέκου, με τον δηλωτικό τίτλο: « ‘Απολυτήριο’ σε 8.500 δασκάλους με ψυχολογικά προβλήματα».
Το δημοσίευμα αυτό, με τις ανακρίβειες, τις αντιφάσεις, τις γενικολογίες και τις αοριστολογίες που το χαρακτηρίζουν, διαστρεβλώνει προκλητικά την εικόνα των εκπαιδευτικών που εργάζονται στη δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ενσπείρει τη σύγχυση και το φόβο στο αναγνωστικό κοινό σας, σχετικά με τις πραγματικές συνθήκες άσκησης του εκπαιδευτικού έργου στα δημόσια σχολεία. Κατά την άποψή μας, το δημοσίευμα αυτό, υπηρετεί άριστα την τρέχουσα πολιτική των Μνημονίων και τη «λογική» του Μεσοπρόθεσμου για περαιτέρω συρρίκνωση του δημόσιου τομέα και ειδικά της δημόσιας εκπαίδευσης, και την απροσχημάτιστη απόλυση εκπαιδευτικού προσωπικού κατ’ εφαρμογή των επιταγών της Τρόικας, με την αξιοποίηση και των διαδικασιών της «αξιολόγησης». 
Για την πραγμάτωση αυτής της επιδίωξης η συντάκτρια του άρθρου επικαλείται στοιχεία, των οποίων ούτε την προέλευση δηλώνει με σαφήνεια, ούτε την αξιοπιστία τους τεκμηριώνει, κατά παράβαση και της ισχύουσας δημοσιογραφικής δεοντολογίας.
Εντελώς ενδεικτικά σημειώνουμε τα εξής:
1.       Τα ποσοστά των φερομένων ως «ακατάλληλων» για τις σχολικές τάξεις εκπαιδευτικών προκύπτουν από πρόχειρη άθροιση εντελώς διαφορετικών μεταξύ τους περιπτώσεων. Κατηγορίες εκπαιδευτικών όπως «ψυχικώς πάσχοντες», «προβληματικοί», απλώς «αγχωμένοι», «φυγόπονοι», αλλά και «επίορκοι» συμποσούνται στον μαγικό αριθμό των 8.500 εκπαιδευτικών που «πρέπει να απολυθούν». Αλλά κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι το εργασιακό στρες ή το άγχος που ενδέχεται να χαρακτηρίζει έναν εργαζόμενο είναι ίδιας βαρύτητας για την άσκηση του εκπαιδευτικού έργου με ακραίες μορφές ψυχοπάθειας ή προβληματικής συμπεριφοράς που συνιστούν κίνδυνο για τους μαθητές/μαθήτριες και επιβάλλουν την απόλυσή του. Πρόκειται για μια ακραία, ισοπεδωτική αντίληψη που εγγίζει τα όρια ενός ιδιότυπου κοινωνικού ρατσισμού.
2.       Σύγχυση και αντιφάσεις χαρακτηρίζουν τα σχετικά δεδομένα που παρατίθενται στο άρθρο. Έτσι, στο ένα σημείο αναφέρεται: «Ο ένας στους δέκα εκπαιδευτικούς πάσχει από κάποιας μορφής διαταραχή, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η παραμονή του στις αίθουσες» (η υπογράμμιση δική μας). Λίγο πιο κάτω η απόλυτη βεβαιότητα της συντάκτριας μετριάζεται με την ακόλουθη διατύπωση: «Ο ένας στους δέκα εκπαιδευτικούς πάσχει από κάποιας μορφής ψυχική διαταραχή. Από απλή κατάθλιψη μέχρι και σοβαρά ψυχολογικά νοσήματα, που ενδέχεται να τον οδηγήσουν με κατάλληλες συνθήκες, είτε σε βία μέσα στην τάξη, είτε στο χώρο της παιδοφιλίας…».
3.       Το αποκορύφωμα της δημοσιογραφικής αυθαιρεσίας εντοπίζεται στη συνολική «διάγνωση», που ακολουθεί: «Περίπου το 10% - 12% των δασκάλων και των καθηγητών έχει διαγνωστεί με κάποιας μορφής ψυχολογική νόσο (sic), που καθιστά αδύνατη την παραμονή του στις αίθουσες διδασκαλίας.». Δεν μας ενημερώνει όμως η συντάκτρια ποιος έκανε αυτές τις «διαγνώσεις», στο πλαίσιο ποιας δραστηριότητας και για λογαριασμό τίνος. Πρόκειται άραγε για συγκέντρωση και στατιστική επεξεργασία «ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων» αδήλωτης προέλευσης, από ανώνυμους παράγοντες και φορείς, που περιλαμβάνουν ταυτόχρονα και την «απόφανση» περί της ακαταλληλότητας ή μη της άσκησης διδακτικού έργου; Και αν ναι, με ποια κριτήρια;  Ή μήπως τις ιατρικές διαγνώσεις συνέταξαν οι «περιφερειακές διευθύνσεις εκπαίδευσης της χώρας», οι οποίες, όπως αναφέρεται στην ίδια παράγραφο, καταγράφουν κάθε χρόνο τους εκπαιδευτικούς που «πιέζονται πολύ μέσα στα σχολεία» (!) και έχουν χρεωθεί (από ποιον;) να εξάγουν και το ποσοστό τους επί του συνόλου;
4.       Αναφέρεται, ακόμη, η συντάκτρια σε «σκληρές συντεχνίες» που «μπλοκάρουν απροκάλυπτα» την εφαρμογή του νόμου στα υπηρεσιακά συμβούλια, τα οποία εξετάζουν κάθε σχετικό περιστατικό. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι σε αυτά τα συμβούλια η πλειοψηφία ανήκει στα διορισμένα από τη διοίκηση μέλη, τα οποία κανείς δεν εμποδίζει να λάβουν την απόφαση που θεωρούν κάθε φορά αρμόζουσα.
5.       «Του λόγου το αληθές» για την αναγκαιότητα της απόλυσης των χιλιάδων εκπαιδευτικών, κατά τη συντάκτρια του άρθρου, «στηρίζουν και οι εκθέσεις του Συνηγόρου του Πολίτη». Οι οποίες όμως λένε τι; Ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των αναφορών που υποβάλλονται ετησίως στον Κύκλο Δικαιωμάτων του Παιδιού αφορά στις σχέσεις μαθητών και ‘προβληματικών καθηγητών’». Τώρα, το πώς οι αναφορές αυτές προς τον Συνήγορο του Πολίτη μπορούν να μεταφραστούν σε συγκεκριμένο αριθμό «ψυχασθενών» και επομένως «απολυτέων» εκπαιδευτικών είναι κάτι που μόνο ένας ευφάνταστος νους μπορεί να εξηγήσει.
6.       Παραθέτει ταυτόχρονα η συντάκτριά σας «Πέντε υποθέσεις-σοκ - περιστατικά που είδαν το φώς της δημοσιότητας», για να στηρίξει τα προειλημμένα συμπεράσματά της. Μπορεί κανείς να προσθέσει και άλλα τόσα περιστατικά που είδαν επίσης το φως της δημοσιότητας. Και είναι βέβαιο ότι, ακόμη και μόνο ένα τέτοιο περιστατικό να υπάρχει, δεν πρέπει από κανένα να γίνεται ανεκτό. Αλλά πώς από αυτά τα σκόπιμα  επιλεγμένα ακραία περιστατικά συνάγονται και τα ποσοστά των «προβληματικών εκπαιδευτικών» που πρέπει να απολυθούν δεν μπορούμε να κατανοήσουμε.
7.       Επικαλείται, τέλος, η συντάκτρια έρευνα του Παντείου Πανεπιστημίου (χωρίς να αναφέρει περαιτέρω στοιχεία της) σύμφωνα με την οποία «το 67% των εκπαιδευτικών έχει έντονο στρες μέσα στην τάξη και αυτό αποδίδεται στην κακή οργάνωση και λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος». Αλλά, αν είναι έτσι, γιατί δεν στρέφεται, όπως θα ήταν εύλογο, εναντίον εκείνων των πολιτικών που ευθύνονται για αυτό, αλλά σπεύδει να ενοχοποιήσει και να καταδικάσει σε απόλυση τα θύματα αυτών των πολιτικών;

Επιτρέψτε μας να υποστηρίξουμε ότι αυτός ο τρόπος άσκησης της δημοσιογραφίας δεν είναι απλώς άδικος και συκοφαντικός για το σύνολο των εκπαιδευτικών, κάποιοι από τους οποίους υποθέτουμε ότι θα περιλαμβάνονται στο αναγνωστικό σας κοινό. Είναι ταυτόχρονα και κοινωνικά επιζήμιος, γιατί αναπαράγει και καλλιεργεί ένα στερεοτυπικό και ισοπεδωτικό λόγο σε βάρος των εκπαιδευτικών, που μπορεί να μετατραπεί σε καχυποψία και προκατάληψη, υπονομεύοντας τη συνοχή και τη λειτουργικότητα της σχολικής κοινότητας και τελικά το ίδιο το εκπαιδευτικό έργο.




"Καθηγητές της αργομισθίας".

      Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 33 11 354
FAX: 210 33 11 338
email: olme@otenet.gr                                                  Αθήνα, 13/12/12






ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


Κύριε Διευθυντά,

Σας στέλνουμε απάντηση της Ε ΕΛΜΕ Ανατ. Αττικής και της ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας στο δημοσίευμα της εφημερίδας σας στις 11/11/2012 με τίτλο: «Καθηγητές της αργομισθίας. Τι κόλπο σκαρφίστηκαν για να εργάζονται δύο ώρες την εβδομάδα», που αναφέρεται σε έκθεση των ελεγκτών της Δημόσιας Διοίκησης και επιχειρεί να σπιλώσει τον κλάδο των καθηγητών.

Ζητάμε τη δημοσίευση της απάντησης επισημαίνοντας ότι δεν υφίσταται ακόμα Έκθεση των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης.





"Οργάνωση και λειτουργία Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης και Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων .

Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382
email: olme@otenet.gr                                                  Αθήνα, 13/12/2012
                                                                                                Α.Π.: 1202

                                                                                                ΠΡΟΣ:
                                                                                    -           τον Υπ. Παιδείας
                                                                                                κ. Κων. Αρβανιτόπουλο
                                                                                    -           τον Υφυπ. Παιδείας
                                                                                                κ. Θεόδ. Παπαθεοδώρου
                                                                                    -           τα κόμματα του Ελλην.
                                                                                                Κοινοβουλίου
-              την Επιτροπή Μορφωτικών    
      Υποθέσεων
                                                                                               

ΘΕΜΑ: Υπόμνημα σχετικά με το σχέδιο νόμου "Οργάνωση και λειτουργία Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης και Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελμάτων Προσανατολισμού και άλλες διατάξεις" και ειδικά άρθρο 39, "θέματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης".

Πάγια θέση της ΟΛΜΕ είναι ότι οποιαδήποτε πολιτική για την ΕΑΕ προϋποθέτει μια πολυδιάστατη και επιστημονικά τεκμηριωμένη κατανόηση του όλου προβλήματος των ατόμων με αναπηρία  ή/και  ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Ο πολιτικός σχεδιασμός και σχετικός προγραμματισμός πρέπει να βασίζονται:
α) στην αντικειμενική και συνολική καταγραφή των ΑμΕΑ κατά  περίπτωση  όσο γίνεται νωρίτερα,
β) στη μελέτη και έρευνα των αναγκών με βάση τις  ιδιαιτερότητες κάθε περίπτωσης,
γ) στην έγκυρη και αντικειμενική εκτίμηση των αποτελεσμάτων της μέχρι σήμερα εκπαιδευτικής πολιτικής στον τομέα αυτό, σε άμεση συνάρτηση με τη γενικότερη κοινωνική και κρατική μέριμνα και φροντίδα,
δ) στην πρόβλεψη για μόνιμη και γενναία χρηματοδότηση της ειδικής αγωγής από τον κρατικό προϋπολογισμό  και όχι στην αναζήτηση πόρων για την κάλυψη βασικών υποχρεώσεων του κράτους από  κοινοτικά κονδύλια, που, ως γνωστό, έχουν περιορισμένο χρονικό ορίζοντα. Είναι ανεπίτρεπτο η ειδική αγωγή να έχει την ίδια αντιμετώπιση με εκπαιδευτικές δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από κοινοτικούς πόρους και είχαν ημερομηνία λήξης με τη λήξη των επιχορηγήσεων!
    Η κύρια στόχευση κάθε πολιτικής στον τομέα της ΕΑΕ πρέπει να διαπνέεται από μια βασική αρχή, το δικαίωμα κάθε προσώπου με ειδικές ανάγκες ή/και αναπηρίες για πλήρη ένταξη στο καθημερινό κοινωνικό και εργασιακό γίγνεσθαι, κάτι που προϋποθέτει το δικαίωμα πλήρους πρόσβασης σε καλά οργανωμένο εκπαιδευτικό σύστημα. Τυχόν προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα πρόσωπα με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες  δεν πρέπει να προβάλλονται ως εμπόδιο για την ένταξή τους, αλλά να δίνεται έμφαση στις ικανότητές τους και στον τρόπο με τον οποίο αυτές μπορούν να αξιοποιηθούν και να αναπτυχθούν στο έπακρο. Αυτό σημαίνει παροχή κατάλληλης φροντίδας, που θα προσαρμόζεται συνεχώς, με βάση τις εκάστοτε εξελίξεις. Η πολιτική της ένταξης των ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στο εκπαιδευτικό σύστημα είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο από την απλή εγγραφή τους σε ένα κοινό σχολείο.
Επιπρόσθετα, θεωρούμε ότι για να είναι αποτελεσματική οποιαδήποτε εκπαιδευτική πολιτική στον τομέα της ΕΑΕ, πρέπει να εξασφαλίζονται:
-Η λειτουργία όλων των τύπων και βαθμίδων ΣΜΕΑ σε κάθε Διεύθυνση.
-Η εξασφάλιση της μετακίνησης των μαθητών/τριών σε αυτά τα σχολεία.
-Η διασφάλιση κατάλληλης και επαρκούς υλικοτεχνικής εκπαίδευσης, προσαρμοσμένων αναλυτικών προγραμμάτων και βιβλίων, και
-Η πρόνοια για κατάλληλες υποδομές και η εξασφάλιση της προσβασιμότητας σε όλους τους χώρους στα "τυπικά" σχολεία, όπου φοιτούν και μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
Τα παραπάνω αποτελούν αναγκαίες συνθήκες για την εφαρμογή της αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν υποχρεωτικής εκπαίδευσης για όλα τα άτομα με αναπηρία ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες χωρίς ταξικούς φραγμούς και αποκλεισμούς.
Με το άρθρο 39 του εν λόγω νομοσχεδίου διαπιστώνουμε ότι, αντί το Υπουργείο να σκύψει πάνω στα προβλήματα της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, ενδιαφέρεται πως θα μπορέσει αλλάζοντας δομές και εμπλέκοντας τη γενική με την ειδική εκπαίδευση να εξασφαλίσει βραχυπρόθεσμα μέσω του ΕΣΠΑ, που παρατάθηκε μέχρι το 2016, κονδύλια για την πρόσληψη αναπληρωτών εκπαιδευτικών ειδικού επιστημονικού προσωπικού και  ειδικής αγωγής. Ουσιαστικά η κυβέρνηση υλοποιεί και εδώ τις αντιεκπαιδευτικές και αντεργατικές κατευθύνσεις του Διευθυντηρίου της Ευρ. Ένωσης.
Η εισαγωγή της διεπιστημονικότητας με την τοποθέτηση ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών μέσα στο σχολείο είναι μια αδήριτη ανάγκη και πάγιο αίτημά μας για την αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών και των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών, ιδιαίτερα σήμερα που τα προβλήματα και οι δυσκολίες των μαθητών μας πολλαπλασιάζονται και εντείνονται, λόγω της γενικής κρίσης.
 Όμως, η θεσμοθέτηση αυτών των δομών δεν παρέχει στοιχεία σταθερότητας και διεύρυνσής τους από τη στιγμή που εξαρτώνται από κονδύλια με ορίζοντα 3ετίας και επιπρόσθετα αποδυναμώνουν τις υπάρχουσες δομές της ειδικής αγωγής, με κίνδυνο να καταρρεύσουν συνολικά.
Πιο συγκεκριμένα:
Αλλοιώνεται η φύση, ο χαρακτήρας και το έργο των σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ) καθώς μετατρέπονται σε Κέντρα Υποστήριξης Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΚΥΕΑΕ).
Παραβιάζεται η αυτοτελής εσωτερική-δημοκρατική διαδικασία λειτουργίας των σχολικών μονάδων ειδικής και γενικής αγωγής στην ευθύνη επίλυσης προβλημάτων που ανακύπτουν κατά τη διάρκεια του έτους και στη δυνατότητα να ζητήσει βοήθεια εκτός σχολείου.
Υποβαθμίζεται ο ρόλος  των ΚΕ.Δ.Δ.Υ, απομονώνονται από τη σχολική πραγματικότητα, περιθωριοποιούνται και δημιουργούνται προϋποθέσεις σταδιακής κατάργησής τους, αφού δεν προβλέπεται γενναία στελέχωσή τους. 
Αφαιρείται αναγκαίο προσωπικό από τις ΣΜΕΑΕ προκειμένου να συμμετάσχουν στις συνεδριάσεις των επιτροπών της ΕΔΕΑΥ,  παρ.5δ "μπορεί να καλεί μέλη από τις άλλες ειδικότητες ΕΕΠ που υπηρετούν στο οικείο κέντρο υποστήριξης ΕΑΕ του ΣΔΕΥ¨.
Επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν δημόσιοι πόροι και ανθρώπινο δυναμικό προς όφελος ιδιωτικών επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της εκπαίδευσης παρ.5β  "οι ΣΜΕΑΕ αποτελούν κέντρα υποστήριξης ΕΑΕ μιας ενότητας σχολικών μονάδων της ίδιας βαθμίδας της γενικής δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης" και παρ.5γγ "παραπέμπει μαθητές που χρειάζονται υποστήριξη από ειδικές εξωσχολικές υπηρεσίες" δηλαδή ιδιωτικά κέντρα και ιατρεία.
Στρεβλώνεται ο ρόλος και οι αρμοδιότητες του διευθυντή των γενικών σχολείων, αφού δεν έχουν τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, αλλά ούτε και τις αντίστοιχες γνώσεις για να συμμετάσχουν στη διαπίστωση και παρακολούθηση των ειδικών υποστηρικτικών προγραμμάτων των μαθητών του σχολείου τους.
Με βάση τα παραπάνω, το ΔΣ της ΟΛΜΕ:
  • Καταγγέλλει την υποχρηματοδότηση και τη διαχρονικά αποσπασματική και ευκαιριακή αντιμετώπιση της Ειδικής Αγωγής από τις πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου Παιδείας (Ν.2817/01, Ν.3699/08 και τώρα το άρθρο 39).
  • Απαιτεί από το Υπουργείο Παιδείας να μην προωθήσει για ψήφιση τις ρυθμίσεις αυτές, αλλά να αρχίσει άμεσα ένας ουσιαστικός διάλογος - επιτέλους - για τον ευαίσθητο χώρο της Ειδικής Αγωγής.
  • Καλεί το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει σε μόνιμο διορισμό εκπαιδευτικών στην Ειδική Αγωγή και ειδικού επιστημονικού προσωπικού.
Τέλος, με το άρθρο 39 παρ.1. α) προτείνεται " ως σχολικοί σύμβουλοι επιλέγονται εκπαιδευτικοί της οικείας βαθμίδας με βαθμό Γ΄, δωδεκαετή, τουλάχιστον, εκπαιδευτική υπηρεσία στη δημόσια ή ιδιωτική εκπαίδευση". Θεωρούμε ότι ανοίγει ο ασκός του Αιόλου για τοποθετήσεις σε θέσεις στελεχών της δημόσιας εκπαίδευσης εκπαιδευτικών από τον ιδιωτικό τομέα με κριτήρια τα αντίστοιχα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και γι’ αυτό το λόγο είμαστε αντίθετοι σε αυτή τη διάταξη και ζητάμε την απόσυρσή της.


Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Εκλογές για το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ  ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ


Υποψήφιοι για Δ.Σ.

Αλεξάκος Φώτης                              ΚΕΠΛΗΝΕΤ              
Γκαραγκάνη Λένα                             (2ο ΓΕΛ)
Γκάτσης Άρης                                   (Γυμν. Προαστίου)                            
Καρακώστας Χρήστος                    (Γυμν. Ματαράγκας)             
Καραμπέκος Βαγγέλης                   (ΓΕΛ Παλαμά)                      
Λαφαζάνης Παναγιώτης                  (Γυμν. Μουζακίου)                            
Μαυραντζάς Φώτης              (1ο ΕΠΑΛ)                             
Μαυροκέφαλος Γεράσιμος             (5ο ΓΕΛ)
Μιντσίδου Μάρω                              (2ο ΕΠΑΛ)                 
Ντάνης Αντώνης                               (ΚΠΕ Μουζακίου)                 
Παπακωνσταντίνου Αλέξανδρος    (1ο ΕΠΑΛ)
Παπαρίζος Αποστόλης                   (3ο ΓΕΛ)                    
Παππάς Παναγιώτης                       (7ο Γυμνάσιο)                        
Πιντζοπούλου Ελένη                        (2ο ΕΠΑΛ)                             
Ραχμάνης Κώστας                           (2ο ΓΕΛ)
Σδόγκος Θανάσης                           (4ο Γυμνάσιο)(4ο ΓΕΛ)
Τάντου Σοφία                                    (4ο ΓΕΛ)                                
Τσαγγάρης Δημήτρης                      (Εσπερινό Γυμν.-ΛΤ)                       
Φυτσιλής Αλέξης                               (4ο ΓΕΛ)                                

 

Για Ελεγκτική Επιτροπή


                 

Αμπατζή Γεωργία                              (ΕΠΑΛ Σοφάδων)
Ματιάτου Διονυσία                             (2ο ΕΠΑΛ)                 
 


Αλήθεια πως φτάσαμε ως εδώ;
Και που τελειώνει ο κατήφορος;

Συναδέλφισσα -συνάδελφε
Χρόνια τώρα στο «απουσιολόγιο της ζωής» υπήρχαν τα ονόματά μας. Κάθε δικιά μας απουσία και μια «παρουσία» των εκάστοτε κρατούντων, να μη χάνουν την ευκαιρία να περικόπτουν δικαιώματα και ελευθερίες, να στερούν μόρφωση και εργασία, να λεηλατούν, να συνθλίβουν τις ζωές μας.
Αυτό που έλειψε εδώ και πολλά χρόνια, είναι η δικιά μας φωνή μέσα και έξω από τα σχολεία, η δικιά μας πάλη, η δύναμή μας. Την ίδια στιγμή περίσσευαν οι αυταπάτες, αποθεωνόταν η ανάθεση μέσω της ψήφου σε συνδικαλιστές (άτιμους ή τίμιους, πουλημένους ή αγωνιστές).
Αυτός είναι ο λόγος που μας έφτασαν ως εδώ. Με βάση αυτό ακριβώς επιδιώκουν σήμερα να μας πάνε στα πολύ χειρότερα.
Συναδέλφισσα -συνάδελφε
· Σίγουρα  έχεις ακούσει για τις απολύσεις στον Ιδιωτικό και στο Δημόσιο τομέα. Μάλιστα ίσως να γνωρίζεις και εργαζόμενους στους δήμους της περιοχής μας που τίθενται σε διαθεσιμότητα. Ξέρεις όμως, πόσους «λόγους» κατασκευάζουν και τι μηχανισμούς «αξιολόγησης» στήνουν, για να απολύσουν εμάς; Είσαι έτοιμος/η να δεις τον εαυτό σου ή το συνάδελφό σου στο διπλανό γραφείο να απολύεται;
· Έμαθες πως διατάχτηκε ήδη από το Υπουργείο Παιδείας «η θέση σε αργία να επέρχεται αυτοδικαίως με τη δημοσίευση του Νόμου 4093/2012» ακόμα και για τους εκπαιδευτικούς για τους οποίους εκκρεμεί οποιαδήποτε ΕΔΕ»; 
· Ξέρεις ότι η πρώτη αξιολόγηση έχει κιόλας γίνει με το νόμο 4024/11 αφού σύμφωνα με αυτόν οι νέοι  εκπαιδευτικοί θα ζουν(;) με 700€-800€  και μόνο το 30% του βαθμού Β θα πάει στο βαθμό Α; Θυμάσαι πως μισθολογικά θα είμαστε - στην καλύτερη περίπτωση- στάσιμοι μέχρι … αορίστου, σύμφωνα πάλι με το νόμο 4024/11;
· Μας φαντάζεσαι στα 67 να διδάσκουμε και να σκοντάφτουμε; Μας φαντάζεσαι να γερνάμε χωρίς σύνταξη; Αλήθεια πόσο εύκολα βρίσκεις έναν γιατρό ή ένα εργαστήριο συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΠΥΥ ;
· Σίγουρα έχεις ακούσει πως ετοιμάζονται να αυξήσουν το ωράριο εργασίας μας. Αναρωτήθηκες σε πόσα σχολεία μπορούν να μας διαθέσουν; Σκέφθηκες πως έρχονται συγχωνεύσεις σχολείων και συμπτύξεις τμημάτων; Και πως συνέχεια ο Υπουργός λέει ότι απολύεται όποιος χάνει την οργανική θέση του; Ο ίδιος που  μπορεί να μας μεταθέσει οπουδήποτε στην Ελλάδα, όποτε αυτός κρίνει, όπως ψηφίστηκε με το μνημόνιο 3; Πόσες φορές φέτος δέχτηκες «εντέλλεσθε» από τη διοίκηση για να αλλάξεις σχολείο, για να αφήσεις μαθήματα β’ ανάθεσης-πρότζεκτ κλπ, για να μπεις σε μάθημα άσχετο με την ειδικότητά σου;
· Θα έχει το σχολείο σου πετρέλαιο τον επόμενο μήνα; Μπορείς να βγάλεις φωτοτυπίες; Μήπως έχει ήδη το σχολείο σου παιδιά που πεινάνε; 
· Πιστεύεις ακόμα ότι κάποιοι άλλοι θα μας σώσουν; Ότι κάποιος Μεσσίας θα σταματήσει τη ληστεία της χώρας, την υποδούλωση των εργαζομένων, και θα ανατρέψει η βαρβαρότητα;

· Πιστεύεις ότι δεν χρειάζεσαι το σωματείο; Ότι μπορείς να σταθείς μόνος σου απέναντι στη θύελλα;

Η απάντηση σε αυτά  τα ερωτήματα, αλλά και σε άλλα που καθημερινά γεννιούνται, προϋποθέτει μια εντελώς διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων από αυτή που μέχρι σήμερα συνηθίσαμε να έχουμε!

Ήρθε η ώρα να υποστηρίξουμε μια παμπάλαια «καινούρια  ιδέα»:
Να αλλάξουμε τη ζωή μας στηριγμένοι στις δικές μας δυνάμεις.
 Αυτή η ιδέα χρειάζεται στράτευση, οργάνωση, μάχες, αγώνες, κίνημα.. Δεν κερδίζεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Οι μάχες που ως τώρα δώσαμε είναι μόνο η αρχή. Ο αντίπαλος θέλει να μας πείσει πως πρέπει να σταματήσουμε. Θέλει να μας διαιρέσει ξανά και ξανά, για να τσακίσει τον καθένα μόνο του. Εμείς πρέπει να ενωθούμε όλοι μας και με όλους τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους μας.

ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ, Η ΕΛΜΕ ,ΕΙΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΟΠΛΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ, ΕΙΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΝΕΚΡΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ.
Ξέρουμε πως έχουμε πολλά να κάνουμε και να μάθουμε, για να νικήσουμε. Πως πρέπει να χειραφετηθούμε πολιτικά και πρακτικά από αυτούς που συντρίβουν τη ζωή μας.

Συναδέλφισσα –συνάδελφε
Άλλαξε ο καιρός και δεν γυρίζει πίσω!!
Δεν θα μας επιστρέψουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που μας κλέβουν. Επιδιώκουν να μας βυθίσουν σε έναν διαρκή κοινωνικό-εργασιακό μεσαίωνα.
Ο «συνδικαλισμός που γνωρίσαμε» τελείωσε. Οι καθεστωτικές παρατάξεις ΔΑΚΕ_ΠΑΣΚ αφού για δεκαετίες συκοφάντησαν και αποσυγκρότησαν τα σωματεία, άραγε τώρα πόσα  ρουσφέτια μπορούν να τάξουν;;
Είναι καθαρό, ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να παρακάμψουμε τη σύγκρουση με τον αντίπαλο και άρα κανένας τρόπος συνεννόησης μαζί του.
Άλλαξε ο καιρός και οι απαντήσεις που αναζητούμε δεν βρίσκονται πίσω. Βρίσκονται ΜΠΡΟΣΤΑ!!!
ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ, ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.
Η ζωή μας έχει αντίπαλο και ο αντίπαλος έχει όνομα.
·        Είναι το ΔΝΤ, η ΕΕ, τα ξένα και ντόπια αρπακτικά που ληστεύουν τη χώρα, τη ζωή μας και το μέλλον μας.
·        Είναι η τρικομματική τους κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, οι παρατάξεις τους, οι κάθε λογής παράγοντές τους, που με διατάγματα, εκβιασμούς, τρομοκρατία, επιβάλλουν φτώχεια, ανεργία, δυστυχία στο λαό και στη νεολαία.
·        Είτε με κυβερνήσεις ανάγκης, είτε με συγκυβερνήσεις, με ή χωρίς εκλογές, η προοπτική διαγράφεται ακόμα πιο σκληρή για όλο το λαό. Τα «έκτακτα» μέτρα που προβάλλονται σε βάθος δεκαετίας ή δεκαετιών προεξοφλούν με τη σειρά τους νέα «έκτακτα» μέτρα και το όριό τους μετακινείται στο διηνεκές.

ΔΕ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΕΛΜΕ, ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ


Αγωνιζόμαστε για ένα λαϊκό κίνημα αντίστασης – διεκδίκησης - ανατροπής και για έναν διαφορετικό συνδικαλισμό. Με οργάνωση στη βάση και όχι διαχείριση στα ΔΣ. Ενάντια στη γραφειοκρατία και την ανάθεση. Σε αντίθεση με τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Πολιτικό και όχι συντεχνιακό. Ενάντια στη συνδιαχείριση και σε αυταπάτες συνεννόησης με τη διοίκηση και τον τάδε «συνδικαλιστή».


Δεν θα γίνουμε υπάκουοι και φοβισμένοι ιμάντες μεταβίβασης αντιδραστικών επιδιώξεων στο σχολείο των μνημονίων.  Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι.
Να επιστρέψουμε όλοι στα σωματεία μας – Να τα διεκδικήσουμε – να τα ζωντανέψουμε.
Να οργανώσουμε και να ενώσουμε τη δράση μας. Με ένα σύνθημα:

Ανατροπή αυτής της πολιτικής που τσακίζει δικαιώματα και θυσίες αιώνων.

Για μια ζωή με δικαιώματα στη δουλειά, στο εισόδημα, στη στέγαση, στο φαγητό, στη σύνταξη, στην υγεία, στην παιδεία, στις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες.    

Αν δεν δράσουμε τώρα, αν δεν μοιραστούμε κοινούς αγώνες