Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Απάντηση στην Καθημερινή -Κασιμάτη


Κύριε Διευθυντά

Διαβάζοντας το άρθρο του συντάκτη σας κυρίου Στέφανου Κασιμάτη, που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 27ης Σεπτεμβρίου στην εφημερίδα σας, πραγματικά αδυνατούμε να κατανοήσουμε τη σχέση που μπορεί να έχει η μεγαλειώδης απεργία των εκπαιδευτικών ή η αναστολή της με τις ζημιές που παρατηρούνται σε ορισμένα σχολεία, που είναι ούτως ή άλλως καταδικαστέες τόσο από την Ομοσπονδία μας, αλλά και από τις τοπικές ΕΛΜΕ. Γι’ αυτό άλλωστε καλούμε ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα, εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές να περιφρουρούν τις κινητοποιήσεις που αυτόνομα επιλέγουν.

Τις ύβρεις και το σαρκασμό τα επιστρέφουμε στον αρθρογράφο, του συστήνουμε να σταματήσει να υποτιμά την εκπαιδευτική κοινότητα, να τη θεωρεί αβασάνιστα υποχείριο του όποιου πολιτικού κόμματος και να αρχίσει να αντιλαμβάνεται την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ολόκληρη η κοινωνία και η Παιδεία ειδικότερα.

Μακάρι ο γράφων να είχε επιδείξει την ίδια ευαισθησία για την απώλεια διδακτικών ωρών και την προηγούμενη σχολική χρονιά, που κατ’ ομολογία του ίδιου του Υπουργείου Παιδείας, το διδακτικό έτος ολοκληρώθηκε με 32.000 διδακτικές ώρες κενές την εβδομάδα. Μακάρι να είχε επισημάνει με τον ίδιο ζήλο όλες τις ελλείψεις που η πολιτική των μνημονίων επέβαλε, αποδυναμώνοντας και κατ’ ουσίαν διαλύοντας το δημόσιο σχολείο. Εκτός βέβαια αν αυτές οι ελλείψεις αντιμετωπίζονται πάντα ως ρεαλιστική και απαραίτητη σπονδή στο βωμό των μνημονίων, ενώ η προσωρινή απώλεια διδακτικών ωρών λόγω των κινητοποιήσεων των εκπαιδευτικών ή των μαθητών πάντα ως βιβλική καταστροφή.

Φανταζόμαστε ότι με το ίδιο πνεύμα θα αντιμετωπίσει ο γράφων τις κινητοποιήσεις και αποχές γονέων, που κρατούν τα παιδιά τους στο σπίτι, και μαθητών στους νομούς Σερρών, Θεσσαλονίκης, Αχαΐας και σ’ ολόκληρη τη χώρα, λόγω της πλήρους ανικανότητας του Υπουργείου Παιδείας να διαχειριστεί αποτελεσματικά το μείζον πρόβλημα της μεταφοράς των μαθητών, ακόμα και αυτών με ειδικές ανάγκες! Διότι, όπως φαίνεται, το να αναγκάζονται οι ανήλικοι μαθητές να μετακινούνται μόνοι τους 6 και 10 χιλιόμετρα -από και προς το σχολείο τους- αποτελεί άλλη μία «παιδαγωγική» και ρεαλιστική θυσία στις επιταγές της τρόικας.

Ενημερώνουμε παράλληλα τον αρθρογράφο ότι η σημερινή ηγεσία της ΟΛΜΕ εκλέχτηκε μόλις πριν από δύο μήνες με απόλυτα διαφανείς, δημοκρατικές και αντιπροσωπευτικές διαδικασίες και ως εκ τούτου οι χειρισμοί και οι αποφάσεις της εκφράζουν τη συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου, όπως φάνηκε από τη συμμετοχή χιλιάδων εκπαιδευτικών στις γενικές συνελεύσεις, την απεργία, τα συλλαλητήρια και όλες τις κινητοποιήσεις της περιόδου.

Για όποιον έχει μια στοιχειώδη γνώση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και του τρόπου λειτουργίας των σχολείων, είναι φανερό ότι μια τέτοιου είδους μεταφορά ενός σχολείου σε ένα άλλο και μάλιστα διαφορετικής βαθμίδας, μόνο επιπλέον προβλήματα θα δημιουργήσει σε γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς. Με την ανακοίνωση, στην οποία αναφέρεται ο κύριος Κασιμάτης, η Ομοσπονδία μας διαφυλάσσει την νομιμότητα, εκτός αν ο ίδιος επιθυμεί να μας οδηγήσει σε επικίνδυνες παιδαγωγικές και εργασιακές ατραπούς ή μας προτείνει την επανασύσταση του κρυφού σχολειού, με απογευματινές όμως βάρδιες σ’ αυτό τον αιώνα.

Από το Γραφείο Τύπου της ΟΛΜΕ

Αθήνα 27-09-2013

Γιατί χαίρεται το ΜΕΓΚΑ και χαμογελάει, πατέρα;


Γιατί χαίρεται το ΜΕΓΚΑ και χαμογελάει, πατέρα; Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη


12:21, 27 Σεπ 2013 | tvxsteam tvxs.gr/node/139505


 

Ποιος απέτυχε, άραγε; Η απεργία των καθηγητών ή τα καθεστωτικά ΜΜΕ, που έκαναν ό, τι περνούσε από το χέρι τους για να αποτύχει η απεργία; Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ είναι σίγουρη, το έγραψε με μεγάλα γράμματα και στο πρωτοσέλιδό της, ότι «Απέτυχαν οι απεργίες της ΟΛΜΕ», το είπανε άλλωστε και τα μεγάλα, πλην χρεωκοπημένα, κανάλια, με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Χαρήκανε, πατέρα, και χαμογελάσανε τα μεγάλα, πλην χρεωκοπημένα, κανάλια.

Κακώς χαρήκατε και χαμογελάσατε, αγαπητοί χρεωκοπημένοι. Εσείς δεν λέγατε ότι η απεργία θα κρατήσει το πολύ τρεις ημέρες; Ε λοιπόν, κράτησε οκτώ. Εσείς δεν λέγατε ότι η συμμετοχή θα είναι ελάχιστη, ότι οι καθηγητές θα αγνοήσουν τους συνδικαλιστές και θα πάνε στη δουλειά τους; Ε λοιπόν, η συμμετοχή έφτασε μέχρι το 90%. Εσείς δεν λέγατε ότι η απεργία είναι υποκινούμενη από την Αριστερά και από το αριστερό προεδρείο της ΟΛΜΕ; Ε λοιπόν, οι καθηγητές όχι μόνο συμμετείχαν μαζικά στις συνελεύσεις των ΕΛΜΕ, όχι μόνο απήργησαν σχεδόν καθολικά , αλλά κατέβηκαν και στους δρόμους, στις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις των τελευταίων ετών. Θα έκαναν τέτοια και τόσα πράγματα άνθρωποι υποκινούμενοι;

Αν, ο μη γένοιτο, ήμουνα στη θέση σας, αν ήμουνα δηλαδή ο Κέρβερος του συστήματος, δεν θα χαιρόμουν καθόλου. Αντιθέτως θα ανησυχούσα σφόδρα, θα με έζωναν τα μαύρα φίδια, γιατί θα έβλεπα ότι η προπαγάνδα μου δεν είναι πλέον τόσο ισχυρή όσο ήταν στο παρελθόν, ότι είναι πλέον τόσο αδύναμη όσο και το καθεστώς που με τρέφει. Όταν άνθρωποι κατασυκοφαντημένοι, απειλούμενοι πανταχόθεν, με πετσοκομμένους μισθούς, με δάνεια και ενοίκια, χάνουν οκτώ μεροκάματα για να υπηρετήσουν ένα ανώτερο σκοπό, τα φίδια βρίσκονται πλέον σε απόσταση αναπνοής.

Τα φίδια θα έπρεπε να σας ζώνουν και για τα κλειστά πανεπιστήμια, το Καποδιστριακό, το Μετσόβιο, των Ιωαννίνων. Μπορεί να ρίχνετε την ευθύνη στους καθηγητές, στην Σύγκλητο, στους φοιτητές, αυτό όμως που θα μείνει είναι ότι επί των ημερών του καθεστώτος που υπηρετείτε συνέβη το αδιανόητο: Κλείσανε τα πανεπιστήμια που δεν είχαν κλείσει ούτε στην Κατοχή ούτε στην Χούντα. Κλείσανε γιατί δεν μπορούσαν να μείνουν ανοιχτά με έναν διοικητικό υπάλληλο ανά εκατό φοιτητές, όταν στα αντίστοιχα ιδρύματα της Ευρώπης και των ΗΠΑ η αναλογία είναι εφτά έως δέκα διοικητικοί για εκατό φοιτητές.

Μερικές φορές σας βλέπω στα δελτία σας και μου μοιάζετε σαν ματωμένοι μισθοφόροι που καμαρώνουν δίπλα σε σωρούς πτωμάτων. Μόνο που δεν είναι πτώματα, είναι άνθρωποι ζωντανοί, που μαζεύουν οργή, εμπειρία και δύναμη, ώστε την πρέπουσα στιγμή, να σας δώσουν την πρέπουσα απάντηση. Μη βιάζεστε, κ. Μουρούτη, να βάλετε σε λειτουργία τη μονταζιέρα, η απάντηση των εργαζόμενων θα είναι ειρηνική και δημοκρατική. Δεν είναι όλοι σαν τα μούτρα σας.

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ


ΚΟΙΝΗ  ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ


 


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ


Λες: πολύν καιρό ήλπιζες, δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις.

Ήλπιζες τι; Πώς ο αγώνας θαν’ εύκολος;Δεν είν’ έτσι …

…αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο … αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει,
θα χαθούμε

Άκου λοιπόν: είτε φταις, είτε όχι, σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις.      (Μπ. Μπρεχτ)

 

Συναδέλφισσες –συνάδελφοι

      Η αναστολή της ΑΠΕΡΓΙΑΣ ας αποτελέσει την αρχή της νέας προσπάθειας να αντισταθούμε, να διεκδικήσουμε, να ανατρέψουμε αυτή τη πολιτική που διαλύει την εργασία μας και τη μόρφωση των παιδιών μας. Το φωνάζαμε άλλωστε στις τόσες πορείες που κάναμε:

«ΑΥΤΗ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ - ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ».

Δε γυρίσαμε νικητές στα σχολεία όπως θέλαμε, όμως το ποτήρι μας δεν είναι μισοάδειο. Είναι στ’ αλήθεια μισογεμάτο και να γιατί:

-        Η συμμετοχή μας σε μια πενθήμερη, με προοπτική συνέχισης, δεκάξι και πλέον χρόνια μετά την τελευταία μας απεργία διαρκείας, ξεπέρασε τα ρεκόρ των επιτυχημένων 24/ωρων όλων των τελευταίων χρόνων και φανέρωσε αγωνιστικά αποθέματα που δεν τα φανταζόμασταν.

-        Η αλληλεγγύη της κοινωνίας εκφράστηκε αμέριστη και «ψηλώσαμε» στη συνείδηση των μαθητών μας και των γονιών. Μπορούμε να κοιταζόμαστε στα μάτια και να μιλάμε για το Σχολείο, ξέροντας πια πως είναι η κοινή μας έγνοια.

-        Αυθόρμητες μορφές οργάνωσης και δράσης αναδύθηκαν και μας ξάφνιασαν ευχάριστα οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες που πήραν την απεργία στις πλάτες τους, αποδομώντας την αντίληψη πως μια απεργία είναι δουλειά των «ειδικών» και γίνεται από μόνη της.

Δεν μας ταιριάζει η απογοήτευση, γιατί αδικεί την πραγματικότητα.

Αυτή η απεργία έριξε φως μέσα μας και είδαμε πως πράγματι μπορούμε να υπερβούμε αναστολές και φόβους και να πορευτούμε όλοι μαζί, παραμερίζοντας όλους τους ψεύτικους διαχωρισμούς που σκόπιμα καλλιεργούν εκείνοι που συστηματικά υπονομεύουν την ενότητά μας.

Δεν είναι λίγα όλα αυτά και πρέπει να τα κρατήσουμε. Δεν τα είχαμε δεδομένα και τα κατακτήσαμε.

Όλες αυτές τις σκέψεις και άλλες που δεν εκφράστηκαν, τα ερωτήματα που γεννήθηκαν στον καθένα μας και πρέπει να απαντηθούν, τι κάναμε και τι παραλείψαμε, τι μπορούμε να κάνουμε καλύτερα και ποια λάθη πρέπει να αποφύγουμε … και τόσα άλλα που μας απασχολούν, αξίζει να τα μοιραστούμε.

Καλούμε κάθε συνάδελφο και συναδέλφισσα

 την Κυριακή 29-9 στις  6 μ.μ. στο Παυσίλυπο

για να ανταλλάξουμε απόψεις, να διαφωνήσουμε, να συμφωνήσουμε, με κριτική και αυτοκριτική ματιά, ώστε στο νέο κύκλο αγώνων που θα ξεκινήσουμε να είμαστε σοφότεροι και πιο έμπειροι, για να ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.

 

ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

O "Ναζισμός δεν έχει φίλους, έχει μόνον θύματα".



 

Όταν την "Χρυσή Αυγή" την χαρακτήριζα "μαύρη νύκτα" δεν έψαχνα να βρω δύο λέξεις για να εντυπωσιάσω.

Χρησιμοποίησα δύο λέξεις με στόχο να αποδώσω με την μέγιστη δυνατή ακρίβεια αυτό που έβλεπα τότε με βάση την ιδεολογία, τις πρακτικές καθώς και την συνολική εμφάνιση του νεοναζιστικού μορφώματος, όσον αφορά την πραγματική ταυτότητα του και στάθηκα ιδιαίτερα απόλυτος και αυστηρός, όσον αφορά κάθε εναγκαλισμό της Χ.Α από χριστιανό η ιερωμένο.

Τότε κάποιοι θεώρησαν υπερβολικούς τους χαρακτηρισμούς μου, νομίζω πλέον ότι κανείς δεν αμφιβάλλει για την ακρίβεια των λέξων.

Πιθανώς όμως και αυτές ακόμη οι λέξεις σήμερα να υπολείπονται πλέον της αληθείας γιατί η δολοφονία, πρώτον εν ψυχρώ και δεύτερον κατόπιν εντολής, δεν παραπέμπει μόνο στην νύκτα, αλλά κυρίως στην κόλαση.

Υπάρχει κάτι που με τρομάζει πιο πολύ από το έγκλημα. Είναι ο τρόπος του εγκλήματος. Η ψυχρότητα της εκτέλεσης. Ούτε ένα δάγκωμα της ψυχής, ούτε ένας προβληματισμός της τελευταίας στιγμής, ούτε η παραμικρή νύξη της συνείδησης, ενός υποτιθέμενου φιλήσυχου πολίτη;

Ποια λοιπόν είναι η οργάνωση και πόσο κολασμένη είναι, που μπορεί να κάνει ένα "φιλήσυχο πολίτη" σε αδίστακτο εγκληματία;

Το έγκλημα ήταν αποτέλεσμα μιας λεηλατημένης από κάθε αξία και ισοπεδωμένης ψυχής η ήταν καρπός ενός φόβου απέναντι σε εκείνους που τον διέταξαν να σκοτώσει;

Με την ύπαρξη τόσων ντοκουμέντων και μαρτυριών για τη σχέση του με την εγκληματική οργάνωση η προσπάθεια να παρουσιασθεί ότι έχει χαλαρή σχέση μήπως και αυτή είναι αποτέλεσμα μιας εντολής η και ενός φόβου για την δική του την ζωή;

Αλλά και η γελοία προσπάθεια των βουλευτών της Χ.Α. να αποτινάξουν από πάνω τους και τον άνθρωπο και το έγκλημα δεν οδηγεί τον ταλαίπωρο και δυστυχή εγκληματία να καταλάβει ποια τύχη τον περιμένει και τον ίδιο;

Και τα ερωτήματα συνεχίζονται: Άργησε η πολιτική ηγεσία να αντιληφθεί τι είναι η Χρυσή Αυγή η σιώπησε εν γνώσει της, έχοντας άλλες σκέψεις στο πίσω μέρος του εγκεφάλου της;

Αν άργησε, τότε είναι επικίνδυνη για τον τόπο λόγω αδυναμίας και ανικανότητος να συλλάβει την κρισιμότητα των στιγμών και να αξιολογήσει τα δεδομένα.

Αν σιώπησε ένοχα γιατί νόμιζε ότι μπορεί να διαχειρισθεί το πρόβλημα, τότε θυσιάζει την πατρίδα στα πολιτικά της παιγνίδια.

Έπρεπε να φθάσουμε στο αίμα για να καταθέσει ο Υπουργός όσα κατέθεσε στον Εισαγγελέα του Αρείου; Αυτά δεν ήταν γνωστά; δεν ήταν δεδομένα; καθ’εαυτά δεν συνιστούσαν αδικήματα; είχαν αντιμετωπισθεί σαν αδικήματα;

Αυτά δεν έδειχναν ότι πρόκειται για εγκληματική οργάνωση; Τις ορδές των βαρβάρων δεν τις έβλεπαν; Τις εικόνες των σύγχρονων ΕΣ-ΕΣ που γυρνούσαν στους δρόμους για να τρομάξουν τους Έλληνες δεν τις είχαν δει;

Αυτές οι εμφανίσεις οι ομαδικές και ο τρόπος τους, δεν πιστοποιούσαν ότι πρόκειται για παραστρατιωτική οργάνωση.

Η διαφαινομένη αποφασιστικότητα του Υπουργού και της Πολιτείας θα έχει συνέχεια και συνέπεια η είναι ένα πυροτέχνημα λόγω του εκτάκτου των γεγονότων;

Βλέπετε δεν μας έχει πείσει η πολιτική ηγεσία ότι μπορούμε να της έχουμε εμπιστοσύνη.

Πόσες φορές ακούσαμε από υπεύθυνα, υποτίθεται, πολιτικά χείλη ότι "το μαχαίρι θα φθάσει στο κόκκαλο", αλλά αυτό δεν ακούμπησε ούτε το δέρμα;

Το ακόμη θλιβερότερο. Η διχοστασία της πολιτικής ηγεσίας και η απουσία καθαρού πολιτικού λόγου, η αδυναμία συνεννόησης σε μια τόσο κρίσιμη ώρα, δείχνει μια πολιτική ηγεσία ανάξια της πατρίδος και των περιστάσεων.

Ευρισκόμενος αυτές τις ημέρες εις την πατρικήν οικίαν λόγω ασθενείας άκουσα τον αρχηγίσκο του ναζιστικού μορφώματος να μιλάει με τόση αηδία για το Κοινοβούλιο και για το πολίτευμα, με το γνωστό του χιτλερικό παραλήρημα.

Διερωτώμαι: Δεν τον άκουσε κανένας εισαγγελικός λειτουργός;

Δεν συνιστούν οι λόγοι του προσβολή του δημοκρατικού πολιτεύματος; Ποια αγωγή δίνει στα νέα παιδιά, τα οποία στερημένα ουσιαστικής παιδείας και από το σχολείο και από την οικογένεια γίνονται μα άμορφη μάζα από την οποία θα επιλέγονται οι αυριανοί εκτελεστές;

Δυο λόγια ακόμη γι’αυτούς που ψήφισαν τον Ναζισμό. Ίσως δεν ξέρατε. Ίσως παρασυρθήκατε; Τώρα καταλάβατε; Τώρα ξυπνήσατε; Τώρα δεν μπορείτε να επικαλείσθε ούτε την άγνοια, ούτε την διαμαρτυρία, ούτε την απόγνωση.

Μεγαλύτερη απόγνωση από το Ναζισμό δεν υπάρχει. Αλλοιώς ετοιμασθείτε να κλάψετε και το δικό σας το παιδί!

Γιατί ο Ναζισμός δεν έχει φίλους, έχει μόνον θύματα"».

 

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Η απεργία (των καθηγητών) έληξε; πριν ακόμη ξεκινήσει.



 

του Τάσου Χατζηαναστασίου, φιλολόγου

«Φταίνε τα τραγούδια του, φταίει κι ο λυράρης,

μα φταίει κι ο ίδιος ο λαός γιατί ’ναι μαραζιάρης» (Διον. Σαββόπουλος)

6η μέρα σήμερα της απεργίας «διαρκείας» που ψήφισαν στις γενικές τους συνελεύσεις οι καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ήδη υπάρχει πανελλαδικά η αίσθηση ότι «δεν τραβάει» και πως οι καθηγητές στην πλειοψηφία τους επιστρέφουν άλλοι με βαριά καρδιά κι άλλοι… ελαφρά τη καρδία στην τάξη.

Την ίδια στιγμή, το Υπουργείο Παιδείας καταργεί σχολεία και τομείς της επαγγελματικής εκπαίδευσης, συγχωνεύει τμήματα και στοιβάζει μαθητές με τη νέα υπουργική απόφαση του +10% οπότε επιστρέφουμε στα 30άρια τμήματα, θέτει 2122 καθηγητές σε διαθεσιμότητα και απειλεί να θέσει άλλες 20.000 το επόμενο διάστημα, αλλάζει τα ωρολόγια προγράμματα αλλά δεν ανακοινώνει τα… αναλυτικά προγράμματα, οπότε πρακτικά για ορισμένα αντικείμενα γνωρίζουμε μόνον τους… τίτλους, αλλάζει κάθε τρεις και λίγο τις αναθέσεις των μαθημάτων (ποια ειδικότητα δικαιούται να διδάξει κάθε αντικείμενο), στερεί τη γενική παιδεία από μία μεγάλη μερίδα μαθητών από τα λαϊκά κυρίως στρώματα, «ιδρύει» τις Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης χωρίς κανείς να γνωρίζει πώς, πού και με τι διδακτικό προσωπικό θα λειτουργήσουν, μετατρέπει το λύκειο σ’ ένα εντατικό εξεταστικό κέντρο με φρενήρεις ρυθμούς για να καλυφθεί η ύλη. Γενικώς διαλύει τη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση.

Ενώ λοιπόν οι καθηγητές θα έπρεπε να επιμείνουν στην αντίστασή τους, αυτήν που τους έφερε για εβδομάδες στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, επιστρέφουν από τη μάχη πριν καν συγκρουστούν με τον εχθρό! Κι όμως η συγκυρία είναι σαφώς πιο ευνοϊκή απ’ ό,τι τον προηγούμενο Μάιο όταν η κοινή γνώμη ήταν στο μεγαλύτερο μέρος της εχθρική έναντι των εκπαιδευτικών καθώς η ελληνική κοινωνία αντιλαμβάνεται έστω και αργά πως οι μνημονιακές πολιτικές έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην εκπαίδευση των παιδιών της. Σήμερα, πολλοί γονείς, και οπωσδήποτε η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών, κατανοούν και συμμερίζονται τα αιτήματα και την αγωνία των καθηγητών για λιγότερα παιδιά σε κάθε τμήμα, για καθηγητές που δεν θα είναι περιφερόμενοι και υπό τη διαρκή απειλή της απόλυσης, για μία παιδεία για όλα τα παιδιά, δημόσια και δωρεάν.

Η αντοχή των καθηγητών στην απεργία εξαντλήθηκε σε πανελλαδικό επίπεδο τις πρώτες τρεις μέρες. Τίθεται επομένως το κλασικό ερώτημα: «τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;» Απλούστατα, η στάση των καθηγητών αποτυπώνει ανάγλυφα την συνολική παρακμή της ελληνικής κοινωνίας που στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών υιοθέτησε χαζοχαρούμενη τα πρότυπα του life style, απεμπολώντας παράλληλα το συλλογικό αγωνιστικό της ήθος. Όταν όλοι χρωστούν στις τράπεζες στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια, επόμενο είναι να μην έχουν καμία όρεξη σήμερα για… «ηρωισμούς». Όταν ο συνδικαλισμός της μεταπολίτευσης σ’ έχει καλομάθει στο βόλεμα μέσω του συστήματος των εξυπηρετήσεων, αρκεί να ψηφίζεις «σωστά», πώς να αντέξεις σήμερα να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου παραμερίζοντας τις συνδικαλιστικές ηγεσίες; Κι όταν έχεις συνηθίσει στην κουλτούρα του «εύκολου και γρήγορου», πώς να πειστείς να δοθείς σ’ ένα μακροχρόνιο αγώνα με άγνωστη έκβαση;

Κι όμως, υπάρχει ένα ποσοστό καθηγητών που επιμένει να υπερασπίζεται την αξιοπρέπειά του, που αρνήθηκε όλο αυτό το διάστημα να ενδώσει στο τραγούδι των σειρήνων του βολέματος και της απατηλής καλοπέρασης. Αν και μειοψηφικό, είναι αυτό που παλεύει μέσα κι έξω από το σχολείο για να μεταδώσει γνώσεις, αξίες, αρχές. Που πρωτοστατεί στην απεργία αλλά και σε ό,τι δημιουργικό παράγεται στο σχολείο σήμερα. Είναι οι «δάσκαλοι» που τους παραδέχονται οι μαθητές, οι γονείς και η υπόλοιπη κοινωνία για το έργο και το ήθος τους. Αυτοί αποτελούν τη μαγιά που, όποια μορφή και να πάρει ο αγώνας, θα τα δώσουν όλα για να κρατήσουν ζωντανή την ελπίδα «πως τα όνειρα θα λάβουν εκδίκηση.» Αυτοί οι καθηγητές που περπάτησαν μαζί αυτούς τους μήνες του αγώνα από τον περασμένο Μάιο, είναι καιρός να αυτοοργανωθούν.


 

Συγγνώμη “συνάδελφε”!!!


Συγγνώμη  “συνάδελφε”!!!

 

Αισθανόμαστε βαθιά την ανάγκη να ζητήσουμε μια μεγάλη συγγνώμη από τον συνάδελφο -ισσα, για την αναστάτωση που έχουμε προκαλέσει.

Είναι γεγονός πως τρία χρόνια τώρα, προσπαθήσαμε να αναδείξουμε ως πρωτεύον, την επικινδυνότητα του μνημονίου και τις συνέπειες που έχει αυτό σε μια χώρα υπό κατοχή. Δυστυχώς αποτύχαμε . Φαίνεται πως η αξιακή μας κλίμακα διαφέρει, τουλάχιστον από τους περισσότερους. Επειδή δεν θεωρούμε κανέναν απληροφόρητο, πόσο μάλλον που απευθυνόμαστε και σε επιστήμονα, οφείλουμε να το παραδεχτούμε.

Φαίνεται πως η ζωή σου παραμένει σε ένα πολύ καλό επίπεδο!

Τα παιδιά σου μεγαλώνουν σε ένα ασφαλές περιβάλλον και το μέλλον τους προδιαγράφεται λαμπρό!

Οι εργασιακές σου συνθήκες συνεχίζουν να σου προσφέρουν ασφάλεια και ηρεμία ώστε να μπορείς να προσφέρεις απρόσκοπτα και στα παιδιά των άλλων!

Αυτά που ήδη γίνονται στην Αθήνα με τις αθρόες υποχρεωτικές ματακινήσεις από ΠΥΣΠΕ σε ΠΥΣΠΕ όσων έχουν οργανική θέση, οι διαθεσιμότητες των καθηγητών, και όλα τα άλλα που αποκλείεται να μην γνωρίζεις, έχουν φυσικά την έγκρισή σου και την συγκατάθεσή σου.

Προφανώς και συνηγορείς με το καθημερινό ξεπούλημα της πατρίδας από τους τοποτηρητές των ξένων, τους δήθεν κυβερνήτες μας. Μην υποκρίνεσαι! Η μακαριότητά σου και η απάθεια, είναι επιλογή σου.

Τι κι αν διδάσκεις την Επανάσταση του '21 ή την Εθνική Αντίσταση ή ακόμα και την πράσφατη εξέγερση του Πολυτεχνείου, αφού δυστυχώς, δεν πράτεις  ανάλογα;

Τι κι αν διδάσκεις την Αγάπη και την Αλληλεγγύη, αφού δεν την εφαρμόζεις;

Τι κι αν κάνεις ωραίες γιορτές και θεατρικές παραστάσεις, αφού δεν έχεις συνειδησιακό πρόβλημα με τη στάση σου;

Το “επίκτητο συναίσθημα ανεπάρκειας”  το αποδέχτηκες μόνος σου και το ενστερνίστηκες.

Πάψε λοιπόν ¨δασκαλάκο” να μουτζοκλαίς και να μιζεριάζεις.

Εσύ διδάσκεις στα παιδιά πως ένα κλαρί μόνο του σπάει εύκολα, αλλά ένα δεμάτι...

Είναι επιλογή σου και η μοναξιά και η ιδιοτέλεια και η ανισότητα και η αδικία... γιατί έχεις την κρυφή πονηριά πως θα τη γλιτώσεις. Δεν βλέπεις δίπλα σου καημένε! πόσοι άραγε την γλίτωσαν;

Δεν θέλεις να ρισκάρεις τα λίγα εφήμερα που σου αφήσανε ακόμα, μπροστά σε έναν αγώνα αξιοπρέπειας, με όλους τους άλλους (μέτωπο το λέμε εμείς), με στόχο τη συνέπεια λόγων (όσα διδάσκεις δηλαδή) και έργων (όσων πρέπει να κάνεις).

 Γιατί αγώνας δεν είναι μόνο η απεργία. Είναι  οι συνελεύσεις, οι πορείες, τα συλλαλητήρια και τόσα άλλα από τα οποία απέχεις.

Γι' αυτό σου ζητάμε μια μεγάλη συγγνώμη. Σε υπολογίζαμε απόγονο των παππούδων μας.

Όταν αισθανθείς την ευθύνη σου απέναντι στην πατρίδα, τα παιδιά σου και τον εαυτό σου, εμείς θα είμαστε εκεί. Μια πρώτη καλή αρχή είναι η ΓΣ....................................................................

 

Ειλικρινά σου ζητάμε συγγνώμη.
 

ΥΓ.

Θυμάσαι που σου λέγαμε στις εκλογές των αιρετών “πως αν θέλεις ρουσφέτι, μη μας ψηφίζεις” και το έκανες; Συνεχίζουμε να σου λέμε πως αν θέλεις άλλοι να σε σώσουν  (ανάθεση το λέμε εμείς) μην έρχεσαι μαζί μας, καλύτερα για το σύστημα. Θα σε τσακίσει μια ώρα αρχύτερα. Θυμήσου πόσοι αριστούχοι μαθητές (ίσως και το παιδί σου) γίνανε δάσκαλοι. Αντέχεις να τους κοιτάξεις στα μάτια, έτσι άπραγος που μένεις για το μέλλον τους;

 
Γιώργος  Τσιτσιμπής.  
Μέλος της Κοινής Δράσης Εκπαιδευτικών Καρδίτσας 

Πόσο κοστολογείται το μέλλον ενός παιδιού, του παιδιού σου ας πούμε;


Επείγον

έκτακτο ενημερωτικό δελτίο

  Δε θα γίνει καμιά υποχρεωτική μετακίνηση και δε θα αυξηθεί  ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα. Τα ολοήμερα σχολεία στελεχώνονται από δασκάλους και όλα τα τμήματα ένταξης θα λειτουργήσουν κανονικά. Η αξιολόγηση έχει ως βασικούς στόχους την βελτίωση της επιστημονικής μας κατάρτησης και την αξιοκρατική στελέχωση της εκπαίδευσης . Άσε που θα παίρνουμε το ένα κλιμάκιο (μισθολογικό μετά συγχωρήσεως) μετά το άλλο. Γενικότερα όμως γνωρίζεις πολύ καλά  πως  ο μισθός  σου ανταποκρίνεται στις βιοτικές σου ανάγκες ( η πολυτελής διαβίωση άλλωστε δεν συνάδει με το παιδαγωγικό μας προφίλ) και ένα λαμπρό μέλλον περιμένει τα παιδιά σου με σταθερές και αδρά αμειβόμενες συμβάσεις εργασίας. Οι συντάξεις είναι στα ύψη και οι γιατροί κάνουν ουρά για να σε εξετάσουν. Στα φάρμακα υπάρχουν κάποιες δυσκολίες αλλά, μορφωμένοι είμαστε, η πολυφαρμακεία είναι ακόμα πιο επικίνδυνη. Σε επίπεδο διακυβέρνησης  όλες οι αποφάσεις παίρνονται από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους μας  -μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο  ( πιο μέσα δεν γίνεται) -  οι  οποίοι λογοδοτούν στους ψηφοφόρους της περιφέρειάς τους  και μόνο σ’ αυτούς. ...άντε και στη συνείδησή τους. Με λίγα λόγια η χώρα βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο Φιλανδικό κοινωνικό μοντέλο και την Ιδανική Πολιτεία του Πλάτωνα την Ουτοπία. Έτσι εμείς μπορούμε να αναθέτουμε τα βαρετά πολιτικά μας καθήκοντα στους ιδιαιτέρους των βουλευτικών γραφείων και τους πάσης φύσεως έμμισθους διαμεσολαβητές οι οποίοι φροντίζουν για το καλό μας ( πολλές φορές πριν από μας για μας). Μπορούμε να πίνουμε τον καφέ μας αδιατάρακτα όταν κάποιοι γραφικοί συζητούν στις συνελεύσεις (μας  ενοχλούν λίγο όταν φωνάζουν στις πλατείες) αλλά αλλιώς θα ήταν όλα λίγο βαρετά.

 Συνάδελφε  είναι έτσι τα πράγματα ;

Ξέρεις και ξέρουμε όλοι μας πια είναι η κατάσταση. Δεν θα την αναλύσουμε.

Θέλουμε να μιλήσουμε για την απάντηση.

Αυτή που η πεφωτισμένη συνδικαλιστική μας  ηγεσία αρνείται να δώσει αφού τους συνδέει πολιτικός και όχι μόνο ομφάλιος λώρος με την Κυβέρνηση, αφού κάνουν τα πάντα για να σπείρουν την απογοήτευση με αποσπασματικές κινητοποιήσεις και  διασπαστικές λογικές. Δεν θέλουν την απεργιακή συμπόρευση των  εργαζομένων  και την δημιουργία μετώπου που θα στοχεύει στην ανατροπή αυτής της πολιτικής που μας πήρε τις ζωές, το μέλλον απ’ τα παιδιά μας και την Πατρίδα μας τη ίδια. Αυτοί είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.

 Η απάντηση βρίσκεται σε μας . Όχι σε μας που σου απευθυνόμαστε αλλά σε ΕΜΑΣ. Σε όλους εμάς: εργαζόμενους,ανέργους,συνταξιούχους ,νέους...

 Η απάντηση είναι αγώνας. Με  τον ένα δίπλα στον άλλο . Με ενότητα και αλληλεγγύη γιατί μόνο έτσι μπορούμε να γίνουμε δυνατοί. Κι ο αγώνας δεν είναι μόνο επιταγή που εξοφλείται «άμα τη εμφανίσει». Είναι στάση ζωής και Παρακαταθήκη. Ο αγώνας θέλει συλλογική απόφαση γιατί οι τύχες μας συνδέονται και αποφασιστικότητα απ’ το καθένα μας . Ο αγώνας χρειάζεται θυσίες. Κι όχι μόνο οικονομικές. Αλλά μιας και τό ‘φερε ο λόγος πόσο κοστολογείται το μέλλον ενός παιδιού, του παιδιού σου ας πούμε;

Γι αυτό εμείς θα σε καλέσουμε να συναντηθούμε.

 Στις απεργιακές κινητοποιήσεις της Τρίτης και της Τετάρτης ,24 και 25/9.

 Στη Γ.Σ του Συλλόγου μας την ........................... για να αποφασίσουμε να βάλουμε στην άκρη την ηγεσία της ΔΟΕ. Να ανατρέψουμε την διασπαστική και απεργοσπαστική της στάση .

 Να ενωθούμε με τους απεργούς της β/θμιας , των ΟΤΑ,των ΑΕΙ, των εργαζομένων στο ΙΚΑ και όλα τα ρυάκια μαζί κι αυτά που θα γεννηθούν να σχηματίσουν το μεγάλο ποτάμι του απεργιακού μετώπου που θα ανατρέψει αυτή την πολιτική, θα διώξει τρόικες και δανειστές , θα καταργήσει τα μνημόνια και θα κάνει το λαό αφέντη στη χώρα του.

Έτσι χρησιμοποιείται στην περίσταση αυτή το «είμαστε στο εμείς και όχι στο εγώ» του Μακρυγιάννη. Σ΄αυτό το «εμείς» είμαστε μαζί. Όλοι μαζί!!!

Κοινή Δράση Εκπαιδευτικών

 

 

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

«Διαδικασία τοποθέτησης εκπ/κων Π.Ε.70 από διάθεση»


 
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Αθήνα: 19-09-2013  
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ  ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ
ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
                                                  Αρ. Πρωτ.:  11426
-----
 
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Π.Ε. & Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ
                          ΠΡΟΣ:
·         Δ/νση Π.Ε. Α’ Αθήνας
·         Δ/νση Π.Ε. Β’ Αθήνας
·         Δ/νση Π.Ε. Γ’ Αθήνας
 
      Κοινοποίηση:
·         Δ/νση Π.Ε. Ανατ. Αττικής
·         Δ/νση Π.Ε. Δυτ. Αττικής
-----
Ταχ. Δ/νση: Αν. Τσόχα 15 - 17
Τ.Κ. – Πόλη: 11521 Αθήνα
Ιστοσελίδα: http://attik.pde.sch.gr/  
Πληροφορίες:  Γιώργος Γκουντής
Τηλέφωνο: 210 - 6450204

 

ΘΕΜΑ: «Διαδικασία τοποθέτησης εκπ/κων Π.Ε.70 από διάθεση»

Σχετ.:  1. Αρ. Πρωτ.  13515/19-09-2013, από Δ/νση Π.Ε. Α’ Αθήνας

            2. Αρ. Πρωτ. 10377/19-09-2013, από Δ/νση Π.Ε. Β’ Αθήνας

            3. Αρ. Πρωτ. 6211/19-09-2013, από Δ/νση Π.Ε. Γ’ Αθήνας

            4. Αρ. Πρωτ. Φ.7/19543/19-09-2013, από Δ/νση Π.Ε. Ανατ. Αττικής

            5. Αρ. Πρωτ. Φ.2/3116/19-09-2013, από Δ/νση Π.Ε. Δυτ. Αττικής

            6. Αρ. Πρωτ. 125334/Γ1/09-09-2013, από Υ.ΠΑΙ.Θ.,  Δ/νση Σπουδών Π.Ε.

            7. Νόμος 3848/2010, άρθρο 31, παράγρ. 3, περίπτωση β

    

     Καλούνται οι Δ/νσεις Π.Ε. Α, Β και Γ Αθήνας, όπως ενημερώσουν τους εκπαιδευτικούς ΠΕ70 (σχετικά 1, 2 και 3 αντίστοιχα) οι οποίοι και παρέμειναν στη διάθεση των ΠΥΣΠΕ μετά την εφαρμογή του σχετικού 6, για την έναρξη του σχολικού έτους 2013-14, όπως επισκεφθούν την ιστοσελίδα της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Αττικής [http://attik.pde.sch.gr/pages/index.htm] προκειμένου να πληροφορηθούν τα κενά σε λειτουργικές θέσεις Δημοτικών Σχολείων στις Δ/νσεις Π.Ε. Ανατολικής και Δυτικής Αττικής. Στη συνέχεια θα πρέπει να συμπληρώσουν την «Αίτηση Τοποθέτησης για το διδακτικό έτος 2013-14» και να την αποστείλουν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, έως τη Δευτέρα 23/09/2013 στις 13.00, στο mail@attik.pde.sch.gr  .

   Οι τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών ΠΕ70 θα γίνουν με απόφαση του Π.Δ.Ε. Αττικής ύστερα από πρόταση του Α.Π.Υ.Σ.Π.Ε. Αττικής (σχετ. 7) και θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα της Π.Δ.Ε. Αττικής.

   

Ο Περιφερειακός Διευθυντής Π.Ε. & Δ.Ε. Αττικής

 

Δημήτριος Γκίνης

Συνέλευση των Υπεράριθμων και σε Διάθεση εκπαιδευτικών 21/9/2013


Δελτίο Τύπου από τη συνέλευση των Υπεράριθμων και σε Διάθεση εκπαιδευτικών 21/9/2013

 

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

 

Σήμερα Σάββατο 21/9/2013 πραγματοποιήθηκε η συνέλευση των Υπεράριθμων και σε Διάθεση εκπαιδευτικών. Στη συνέλευση συμμετείχαν και συνάδελφοι από τα  ΔΣ των συλλόγων εκπαιδευτικών Π.Ε. «Ο Παρθενώνας», Αριστοτέλης, Α΄ Αθηνών, Αθηνά, Μακρυγιάννης, Ηλιούπολης «Μ. Παπαμαύρος», Γληνός, Αιγάλεω, Χαϊδάρι, Περιστερίου «Έλλη Αλεξίου», Αμαρουσίου, «Ο Περικλής», «Κ. Σωτηρίου» καθώς και 2 μέλη από το ΔΣ της ΔΟΕ.

 

Παρευρέθηκαν περισσότεροι από 100 συνάδελφοι και έγινε ένας πολύ πλούσιος διάλογος, όπου κατατέθηκαν πολλές απόψεις. Τονίστηκε ιδιαίτερα ότι οφείλουμε να υπερασπίσουμε το συλλογικό δικαίωμά μας να παραμείνουμε στα ΠΥΣΠΕ που έχουμε οργανική ή είμαστε  τοποθετημένοι. Το σχέδιο αυτό εντάσσεται στα πλαίσια της κινητικότητας των δημοσίων δομών και των εργαζόμενων σε αυτές. Δηλαδή, κανένα σταθερό κοινωνικό και εργασιακό δικαίωμα. Ειπώθηκε ότι σκοπός του Υπουργείου, μέσα από αυτή τη διαδικασία, είναι να διώξει εκπαιδευτικούς από την εκπαίδευση υπηρετώντας με αυτό τον τρόπο την υποχρέωσή του για 15.000 απολύσεις από το Δημόσιο Τομέα. Επίσης, προσπαθούν να διασπάσουν τους συναδέλφους για να μην μπορούν να αντιδράσουν συλλογικά και μαζικά.

 

Κάποια από τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν η διερεύνηση της δυνατότητας με μαζικούς όρους να αρνηθούμε να κάνουμε αιτήσεις τοποθέτησης στην Περιφέρεια, η κατάθεση ενστάσεων στα ΠΥΣΠΕ και στα ΑΠΥΣΠΕ, νομικοί τρόποι αντιμετώπισης και κάλυψης των εκπαιδευτικών, ενώ τονίστηκε και η ανάγκη απεργιακών κινητοποιήσεων με σκοπό να αντιμετωπιστεί συνολικά αυτή η πολιτική. Πολλοί συνάδελφοι έθεσαν με επιτακτικό τρόπο την αναγκαιότητα να πάρει απόφαση η ομοσπονδία για 5νθήμερες απεργίες από τη Δευτέρα 23/9. Με βάση τα παραπάνω, αποφασίστηκαν τα παρακάτω ως άμεσα βήματα:

 

·                    Όλες και όλοι αύριο Κυριακή 22/9/2013 στην Ολομέλεια Προέδρων της ΔΟΕ στο ξενοδοχείο Novotel (Μ. Βόδα 1 και Λιοσίων) για να απαιτήσουμε να πάρει η ομοσπονδία όλες εκείνες τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες και δράσεις, ώστε να μην μετακινηθεί κανένας συνάδελφος από το ΠΥΣΠΕ στο οποίο ανήκει. Να ακυρωθεί κάθε προσπάθεια δημιουργίας πλασματικών υπεραριθμιών μέσα από την κατάργηση του ολοημέρου, των τμημάτων ένταξης και υποδοχής, της αύξησης μαθητών ανά τμήμα, καθώς και της ενισχυτικής διδασκαλίας, οι οποίες οδηγούν και στις μετακινήσεις εκπαιδευτικών.

·                    Να κάνουμε ενστάσεις και στα ΠΥΣΠΕ και στα ΑΠΥΣΠΕ με κοινό κείμενο (θα σταλεί αργότερα ύστερα και από τη συνεννόηση με δικηγόρους των σωματείων).

·                    Να εξεταστεί το ενδεχόμενο για κοινή παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο μαζί την ΟΛΜΕ τη Δευτέρα στις 2 μ.μ.

·                    Παράσταση διαμαρτυρίας στην Περιφέρεια την Τρίτη και την Τετάρτη που θα συνεδριάζει το ΑΠΥΣΠΕ για τις τοποθετήσεις με σκοπό να μπλοκάρουμε τις διαδικασία τοποθετήσεων-μετακινήσεων.

·                    Συμμετοχή στις συνελεύσεις και επικοινωνία με τους συλλόγους για το συντονισμό της δράσης μας.

·                    Δημιουργήθηκε μια 5μελής επιτροπή συντονισμού, η οποία αποτελείται από τα παρακάτω άτομα:

 

Σάκης Σιούτης  6977737223                                                                      Εύη Κωνσταντίνου 6978283625

Εύα Χρυσόμαλλου 6973795386                                                    Δήμητρα Μητρακοπούλου 6947772964

Αδριανή Προκόπη  6974143638