Σάββατο, 30 Μαΐου 2015

Διατλαντική Συμφωνία TTIP: Προς μια Ευρωατλαντική Δικτατορία των Αγορών;



Η σημερινή μέρα είναι παγκόσμια ημέρα δράσης ενάντια στις διατλαντικές συμφωνίες TTIP-CETA-TiSA, που προωθούνται από ΗΠΑ και Ε.Ε. ως τα αποφασιστικά θεμέλια για έναν ενιαίο ευρωατλαντικό οικονομικό χώρο. Δυστυχώς, μέσα στην δίνη των διαπραγματεύσεων και της εξέλιξης της ελληνικής υπόθεσης λίγη δημοσιότητα έχει δοθεί στην χώρα μας σε αυτές τις συμφωνίες. Κακώς, γιατί η κύρωσή τους, θα επιφέρει συνέπειες και στην χώρα μας, που θα κάνουν τα μνημόνια να φαντάζουν ως… παιδική χαρά (π.χ. προβλέπεται η άρση του κρατικού μονοπωλίου όλων των δημοσίων υπηρεσιών). Φαίνεται πως, απέναντι στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το δυτικό κεφάλαιο από την ανάδυση ενός μπλοκ που αξιώνει μια νέα πολυπολική μορφή του παγκόσμιου συστήματος, προσπαθεί να περάσει στην αντεπίθεση. Αυτή έχει τον χαρακτήρα ενίσχυσης της παγκόσμιας δικτατορίας των αγορών, του τεχνοφασισμού και της επιτάχυνσης για μια μετάβαση του δυτικού μοντέλου προς τον… μετάνθρωπο.

Εκδηλώσεις στην χώρα μας, έχουν προγραμματιστεί στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και το Ηράκλειο. Εδώ, αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα Ρήξη, ένα πληροφοριακό σημείωμα πάνω στις γενικές κατευθύνσεις που προβλέπονται στην Συνθήκη για την Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP).

ardin-rixi.gr

Η Ατλαντική απάντηση στα σχέδια της Ευρασίας, πέραν των εξελίξεων στο Ουκρανικό, λέγεται TTIP (Trans-Atlantic Trade and Investment Partnership, δηλαδή Διατλαντική Συνεργασία για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις). Πρόκειται για μια διμερή συνθήκη απορρύθμισης των αγορών, κατά τα κανονιστικά πρότυπα που προωθούν οι ΗΠΑ το δικό τους μοντέλο παγκοσμιοποίησης, η οποία αποσκοπεί στο να άρει κάθε είδους περιορισμό (εργασιακό, περιβαλλοντικό, διατροφικό, φορολογικό, τραπεζικό) κατά την εξωχώρια δραστηριότητα των μεγάλων επιχειρήσεων σε ΗΠΑ και Ε.Ε.
Οι διαπραγματεύσεις για την Συνθήκη ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2013, και ανακοινώθηκαν επισήμως από τον Ομπάμα κατά το παραδοσιακό του διάγγελμα προς το Έθνος. Οι προπαρασκευαστικές συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν για να καταρτίσει η κάθε πλευρά την λίστα των αιτούμενων απορρυθμίσεων, συντελέστηκαν με την ενεργό συμμετοχή αμερικάνικων και ευρωπαϊκών πολυεθνικών, σε κλίμα μυστικότητας. Εκατέρωθεν, περιλαμβάνονται αιτήματα για την μεταρρύθμιση θεμελιωδών κανόνων, νόμων, και οδηγιών, που έχουν ψηφιστεί από το Κογκρέσο, τις επί μέρους Πολιτείες, την Κομισιόν, τα Εθνικά Κοινοβούλια. Χαρακτηριστικό της μυστικότητας που διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις, είναι το γεγονός ότι τα μέλη των εθνικών κοινοβουλίων της Ε.Ε. δεν έχουν πρόσβαση στο περιεχόμενο των αιτημάτων που εγείρει η πλευρά των ΗΠΑ προς τις χώρες τους.

Σύμφωνα με μια μελέτη που ανέθεσε η Κομισιόν, στο Κέντρο Ερευνών Οικονομικής Επιτροπής, η Συμφωνία αναμένεται να αυξήσει κατά 68-119 δισ. € το ΑΕΠ της Ε.Ε., και κατά 50-65 δισ. € το αντίστοιχο των ΗΠΑ (κατώτερο και υψηλότερο σενάριο).

Η συνθήκη απειλεί να επιβάλει σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., μεταξύ άλλων, και τα εξής:
Τον εξαμερικανισμό της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας (κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, αντισυνδικαλιστικοί νόμοι κ.ο.κ.). την άρση των περιορισμών ως προς τη διατροφική ασφάλεια (μεταλλαγμένα, φυτοφάρμακα, κτηνοτροφία με αυξητικές ορμόνες). την απορρύθμιση των περιβαλλοντικών περιορισμών που θέτει η Ε.Ε. στην βιομηχανία της (ευρωπαϊκός κανονισμός Reach για τα χημικά προϊόντα). Άρση του κρατικού μονοπωλίου στις δημόσιες υπηρεσίες, και απελευθέρωση της αγοράς τους. Tην θέσπιση αυστηρότερων κανόνων σε ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας, τον περιορισμό της ελεύθερης πρόσβασης στην γνώση (πατέντες). την νομική εξίσωση κρατών, και δημόσιων οργανισμών, με τις πολυεθνικές και τους μεγάλους ιδιώτες επενδυτές, πράγμα που θα επιτρέψει στους δεύτερους να προσφεύγουν κατά των πρώτων, σε περίπτωση που κρατικές νομοθεσίες απειλούν ή ζημιώνουν την κερδοφορία τους (!). Τέλος, γίνεται προσπάθεια να αρθούν ακόμα και αυτοί οι ελάχιστοι δημόσιοι περιορισμοί στον χρηματοπιστωτικό τομέα.
Βεβαίως απορρύθμιση σημαίνει απώλειες θέσεων εργασίας: Ακόμα και η επίσημη έκθεση που εκπονήθηκε κατόπιν αιτήματος της ίδιας της Κομισιόν, προβλέπει απώλειες 1,2 εκ. θέσεων εργασίας. Στην πραγματικότητα αναμένονται να είναι πολύ περισσότερες, γι’ αυτό εξ άλλου η Ε.Ε. έχει ήδη προϋπολογίσει κονδύλια της τάξεως των 70 δισ. €, τα οποία θα διοχετευθούν μέσω των Ειδικών Διαρθρωτικών Ταμείων σε επιδόματα συντήρησης της ανεργίας για την εξαετία 2014-2020.

Οι δύο πλευρές έχουν υιοθετήσει ένα φιλόδοξο χρονοδιάγραμμα που προβλέπει την κύρωση της συνθήκης κατά τα τέλη του 2015.__

Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα Ρήξη, φ. 113, 4/4/2015.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου