Σχετικά με τις συνεδριάσεις των συλλόγων διδασκόντων και την καταχώρηση στο Παρατηρητήριο της Αξιολόγησης του προγραμματισμού της σχολικής μονάδας

 

ΕΛΜΕ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ ΗΡΩΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 3 ΤΗΛ: 24410 - 26197 – 27646 FAX : 24410 - 26197 email: elmekard@otenet.gr

Σχετικά με τις συνεδριάσεις των συλλόγων διδασκόντων και την καταχώρηση στο

Παρατηρητήριο της Αξιολόγησης του προγραμματισμού της σχολικής μονάδας

 Στις πρόσφατες συνεδριάσεις των Συλλόγων Διδασκόντων παρατηρούνται φαινόμενα παρερμηνείας και, συνακόλουθα, παραπληροφόρησης των συναδέλφων. Για το σκοπό αυτό επισημαίνουμε τα εξής:

 Η εγκύκλιος με αρ. πρωτ. 155922/Γ1-30/9/2014 και θέμα «υλοποίηση της Αξιολόγησης του Εκπαιδευτικού Έργου της σχολικής μονάδας» θέτει με σαφήνεια το θέμα της συνεδρίαση του Συλλόγου Διδασκόντων και τη σειρά ενεργειών που ζητά το Υ.ΠΑΙ.Θ. από τη σχολική μονάδα.

Γνωρίζουμε πως η Ο.Λ.Μ.Ε. (κι όλες οι ομοσπονδίες του Δημοσίου) έχουν κηρύξει «Απεργία-Αποχή» από κάθε διαδικασία που συνδέεται με την υλοποίηση της Αυτοαξιολόγησης/Αξιολόγησης. Η μορφή «Απεργία-Αποχή» συνδικαλιστικά καλύπτει, αφενός την άρνηση συμμετοχής του εργαζόμενου σε προγραμματισμένες διαδικασίες που υλοποιούν την Αξιολόγηση/Αυτοαξιολόγηση (π.χ. άρνηση συμμετοχής σε συναντήσεις Ομάδων Εργασίας, αφού μέσω των συναντήσεων αυτών προωθείται η διαδικασία Αυτοαξιολόγησης), αφετέρου, δε, καλύπτει τη μη σύγκληση τέτοιων διαδικασιών. Η «Απεργία-Αποχή» δεν είναι απεργία με την κλασική μορφή! Είναι μη συμμετοχή σε οποιαδήποτε διαδικασία προωθεί ή υλοποιεί την Αξιολόγηση/Αυτοαξιολόγηση. Σημαίνει «απέχω από έργο που σχετίζεται με τον σκοπό της Αξιολόγησης/Αυτοαξιολόγησης, ωστόσο εργάζομαι, συμμετέχοντας κανονικά σε κάθε τι που αφορά τα κανονικά μου καθήκοντα». Σύμφωνα λοιπόν με όλα αυτά, οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων ΜΠΟΡΟΥΝ (και η Ο.Λ.Μ.Ε. τους καλεί να ανταποκριθούν σ’ αυτό) στα πλαίσια της «Απεργίας-Αποχής» ΝΑ ΜΗ ΣΥΓΚΑΛΕΣΟΥΝ συνεδριάσεις Συλλόγων με σκοπό τη συγκρότηση π.χ. Ομάδων Εργασίας. Ωστόσο, αν τέτοιες συγκλήσεις υπάρξουν (όπου υπάρξουν) οι συνάδελφοι (σύλλογοι διδασκόντων) μπορούν να καταψηφίζουν τη συγκρότηση Ομάδων Εργασίας.

Για τις συνεδριάσεις των Συλλόγων Διδασκόντων, συνεπώς, προτείνουμε:

Όταν καλούμαστε σε συνεδρίαση συλλόγου διδασκόντων, η οποία έχει θέμα σχετικό με την αυτοαξιολόγηση-αξιολόγηση (π.χ. σχέδια δράσης, προγραμματισμός Α.Ε.Ε. κλπ.), δηλώνουμε συμμετοχή στην απεργία-αποχή που έχει κηρύξει η OΛΜΕ. Η συμμετοχή μας στην απεργία-αποχή αφορά το συγκεκριμένο και μόνο θέμα της ημερήσιας διάταξης.

Η απεργία – αποχή μας καλύπτει, δεν διατρέχουμε κανένα πειθαρχικό κίνδυνο με το να μην συμμετέχουμε στην όποια διαδικασία αξιολόγησης, καθώς πρόκειται για νόμιμα προκηρυγμένη κινητοποίηση της ΟΛΜΕ μέσω εξώδικου που κοινοποίησε στα αρμόδια υπουργεία. Επίσης δεν τίθεται θέμα παρακράτησης χρημάτων, αφού εκτελούμε πλήρως το εκπαιδευτικό μας έργο και όλα μας τα καθήκοντα ως εκπαιδευτικοί. Αν στη συνεδρίαση του συλλόγου διδασκόντων υπάρχουν κι άλλα θέματα, συμμετέχουμε σε όλα τα υπόλοιπα και στο θέμα που αφορά την αυτοαξιολόγηση, δηλώνουμε ότι συμμετέχουμε στην απεργία-αποχή που έχει κηρύξει η ΟΛΜΕ. Επιδιώκουμε σε κάθε σύλλογο διδασκόντων η συμμετοχή στην απεργία-αποχή να είναι πλειοψηφική. Όπου χρειαστεί, μπορεί να κληθεί και το σωματείο για ενημέρωση πριν τις συνεδριάσεις.

Όταν η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών της σχολικής μονάδας συμμετέχουν στην απεργία-αποχή, τότε στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν υπάρχει απαρτία του συλλόγου διδασκόντων και άρα δεν μπορεί να προχωρήσει καμία διαδικασία σχετικά με την αυτοαξιολόγηση. Στη συνέχεια, ο διευθυντής/ντρια του σχολείου γράφει στο βιβλίο πράξεων του διευθυντή ότι, λόγω της συμμετοχής των εκπαιδευτικών στην απεργία-αποχή που έχει κηρύξει η ΟΛΜΕ, με  απόφασή της και με το εξώδικο που απέστειλε προς το Υπουργείο Παιδείας και Οικονομικών, ο σύλλογος διδασκόντων, που συγκλήθηκε με θέμα την εγκύκλιο «Υλοποίηση της Αξιολόγησης του Εκπαιδευτικού Έργου της σχολικής μονάδας – Διαδικασίες αυτοαξιολόγησης κατά το σχολικό έτος 2014-2015» δεν είχε απαρτία και, επομένως, δεν προχωρά καμιά διαδικασία. Ως εκ τούτου, στο βιβλίο πράξεων του Συλλόγου Διδασκόντων θα γραφούν όλα τα άλλα θέματα που συζητήθηκαν, πλην του θέματος του σχετικού με την Α.Ε.Ε.

Οι αποφάσεις του Συλλόγου Διδασκόντων είναι  δεσμευτικές για τον/τη διευθυντή/ντρια, της σχολικής μονάδας να μην αναρτήσει ΤΙΠΟΤΑ στο Παρατηρητήριο. Ο,τιδήποτε αναρτάται στο Παρατηρητήριο θεωρείται συμμετοχή στην αυτοαξιολόγηση αλλά και αξιολογήσιμο υλικό για τις επερχόμενες 5/μελείς Επιτροπές Εξωτερικής Αξιολόγησης. Οποιαδήποτε ανάρτηση που παραβιάζει την απόφαση του συλλόγου διδασκόντων είναι παράνομη (υπενθυμίζουμε και τη σχετική απόφαση του Δ.Σ. της ΔΟΕ). Οι σύλλογοι διδασκόντων δικαιούνται και πρέπει να ελέγχουν την τήρηση των αποφάσεών τους. Στο Παρατηρητήριο δεν μπορούν να αναρτηθούν ατομικές δράσεις ή απόψεις που δεν έχουν εγκριθεί από το σύλλογο διδασκόντων γιατί η αυτοαξιολόγηση, με βάση την υπάρχουσα νομοθεσία, αποτελεί την  κατά πλειοψηφία αποτίμηση της σχολικής μονάδας και όχι ατομική άποψη.

Αν η συμμετοχή στην απεργία - αποχή δεν είναι πλειοψηφική, συντάσσεται το πρακτικό, το οποίο περιέχει την απόφαση της πλειοψηφίας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αναγράφονται υποχρεωτικά στο βιβλίο πράξεων του Συλλόγου τα ονόματα της μειοψηφίας, δηλαδή αυτών που έκαναν χρήση της απεργίας – αποχής, εκτός κι αν το επιθυμούν οι ίδιοι, για λόγους που οι συνάδελφοι κρίνουν ως απαραίτητη την έκφραση της μειοψηφίας. Υπενθυμίζουμε πως αυτή η πρακτική εφαρμόζεται και σε όλα τα άλλα θέματα, για τα οποία συγκαλείται ο σύλλογος διδασκόντων.  

Τέλος, προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης, η Ε.Λ.Μ.Ε. διευκρινίζει και το εξής: Η  απόφαση για αγώνα κατά της Αξιολόγησης/Αυτοαξιολόγησης είναι συλλογική. Το παρόν κείμενο προσπαθεί να προωθήσει αυτή την απόφαση, προλαμβάνοντας την εκδήλωση πρακτικών που οφείλονται σε παρερμηνείες, οι οποίες δημιουργούν φόβο και εμποδίζουν αυτόν τον αγώνα. Το σωματείο μας, με τις πρωτοβουλίες του, προσπαθεί έμπρακτα να καταδείξει ότι επενδύει στον κοινό αγώνα Συλλόγων Διδασκόντων και Διευθυντών, που είναι τα μεσαία στελέχη εκπαίδευσης. Είναι σε όλους πλέον φανερό, ότι η Κυβέρνηση και η πολιτική της στην Εκπαίδευση, επιδιώκουν να μετατρέψουν τα μεσαία στελέχη σε «δήμιους» των συναδέλφων τους, των εκπαιδευτικών της τάξης. Ο κοινός αγώνας μαζί τους, ΜΠΟΡΕΙ να αποτρέψει αυτή τη δυσάρεστη κι επικίνδυνη για το Δημόσιο Σχολείο εξέλιξη. Ο καθένας λοιπόν ας ενισχύσει αυτόν τον αγώνα με όλες τις δυνάμεις του.

Θέλουμε τη νίκη.

Δύσκολο; ΝΑΙ. Ακατόρθωτο; ΟΧΙ.

Καλή δύναμη σε όλους.

 

 

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

 

 

 

 

 

 

Ποιος δικαιούται να αξιολογήσει;

Ποιος δικαιούται να αξιολογήσει;

Απλά ερωτήματα προς επίδοξους αξιολογητές,

(διευθυντές εκπαίδευσης, σχολικούς συμβούλους, διευθυντές σχολείων και προϊσταμένες νηπιαγωγείων)

 

Ας μας πουν τις απαντήσεις τους στα παρακάτω ερωτήματα, οι όσοι φιλόδοξοι αξιολογητές καλούνται να κατηγοριοποιήσουν τους συναδέλφους και φυσικά να επιλέξουν και τους στάσιμους και τους υποψήφιους διαθέσιμους:

ü  Πότε συνειδητοποίησαν ότι σπούδασαν και διορίστηκαν ως αξιολογητές και όχι ως εκπαιδευτικοί;

ü  Πόσα χρόνια καθαρής διδακτικής εμπειρίας έχουν οι ίδιοι; (διδασκαλία σε τάξη, όχι  συμπλήρωση ωραρίου κάποιων ωρών)

ü  Πόσοι και πόσο «ίδρωσαν τη φανέλα» οι ίδιοι ως μάχιμοι δάσκαλοι στην τάξη και έρχονται τώρα ως κριτές;

ü  Πόσοι από τους σημερινούς φιλόδοξους «αξιολογητές»,  θα ήταν ήδη «διαθέσιμοι», αν βρίσκονταν κάποιοι, σαν τους ίδιους σήμερα, να τους κατηγοριοποιήσουν;

ü  Πόσο κριτικά στάθηκαν στις γενικευμένες καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολείων και τι πρακτικά μέτρα πήραν για την αποφυγή τους;

ü  Πόσοι και πόσες από τους επίδοξους αξιολογητές υπήρξαν συνεπείς  στο διοικητικό ή παιδαγωγικό έργο κατά τη διάρκεια της άσκησης των καθηκόντων τους και θέλουν τώρα να γίνουν  τιμητές των άλλων; 

ü  Πόσο αντέδρασαν (χειροπιαστά) στην υποβάθμιση των υποστηρικτικών δομών της περιοχής μας; (κλειστά ΤΕ, κλειστά τμήματα υποδοχής, κατάργηση ενισχυτικής διδασκαλίας κλπ);

ü  Πόσο και πώς αντέδρασαν, στην για δεύτερη χρονιά απαξίωση του ΚΕΔΔΥ, αφού δεν έχει εκπαιδευτικό ΠΕ για τις αξιολογήσεις αλλά ούτε και ψυχολόγους για μεγάλα χρονικά διαστήματα;

ü  Πόσο και πώς αντέδρασαν στην ελλιπέστατη και αντιεπιστημονική εφαρμογή της παράλληλης στήριξης, όταν αυτή μοιράζεται σε πάνω από έναν μαθητή;

ü  Τι κάνανε και πόσο εισακούστηκαν ενδεχομένως (απ’ αυτούς που θέλουν να υπηρετήσουν) σχετικά με τα διαπολιτισμικά προβλήματα των σχολείων; (εκπαίδευση τσιγγανοπαίδων, αλλοδαπών κλπ)

ü  Πώς συνέβαλε ο καθένας τους και απ’ τη θέση του, με συγκεκριμένο τρόπο, στην άμβλυνση της εντατικοποίησης στην όλο και περισσότερο συμπίεση από πάνω προς τα κάτω, της παιδικής ηλικίας;

ü  Ας μας πουν, πώς θα αντιμετωπίσουν το ανήθικο αποτέλεσμα της «αξιολόγησής» τους, όταν αυτοί θα διαπιστώνουν την επάρκεια κάποιων συναδέλφων και συγχρόνως θα πρέπει να δεχτούν ότι ορισμένοι απ’ αυτούς τους επαρκείς, δεν θα πρέπει να προαχθούν, υλοποιώντας την ποσόστωση;

ü  Ας μας πουν, πώς θα μας  ξανααποκαλέσουν  συνΑδέλφους, αφού οι ίδιοι ανοίγουν το χορό του αλληλοσπαραγμού;

ü  Πόσο διαμαρτυρήθηκαν για όλα τα παραπάνω και πόσο πίεσαν για τη βελτίωσή τους, για να ρθούνε τώρα να αξιολογήσουν τους άλλους;

Ο κατάλογος, δυστυχώς,  παραμένει απελπιστικά ανοιχτός…

 

Όσοι συνεργήσουν σ’ αυτό το έκτρωμα, είναι συνειδητά απέναντί μας.

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους», είχε πει ο Κολοκοτρώνης.

ΚΟΙΝΗ  ΔΡΑΣΗ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΚΑΖΕΙ ΠΙΑ Ο ΦΟΝΙΑΣ ΤΟ ΘΥΜΑ ΤΟΥ.

ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΚΑΖΕΙ ΠΙΑ Ο ΦΟΝΙΑΣ ΤΟ ΘΥΜΑ ΤΟΥ.

 

Η ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ στηρίζει τον αγώνα των εκπαιδευτικών, με όποιο τρόπο κι αν εκδηλώνεται σε όλη την Ελλάδα, ενάντια στην διαδικασία-παρωδία της αξιολόγησης. Μια διαδικασία που όλοι οι εκπαιδευτικοί ακόμα κι αυτοί που από φόβο συμμετέχουν, χαρακτηρίζουν ως γελοία και αναξιοκρατική. Το επόμενο βήμα για το μελλοντικό Σχολείο της πλήρους υποταγής ίσως είναι η κατάθεση των πολιτικών μας φρονημάτων, όπως αναπολούν στελέχη της συγκυβέρνησης τύπου Βορίδη, Πλεύρη και Άδωνη

Η ατμόσφαιρα στο χώρο του Σχολείου έχει αλλάξει. Η παιδαγωγική ελευθερία έχει δώσει τη θέση της στο φόβο, την τρομοκρατία και το αλληλοκάρφωμα. Προσπαθούμε να μείνουμε  ανεπηρέαστοι στο πλευρό των μαθητών μας αλλά η πραγματικότητα μας ξεπερνάει. Όλη αυτή η αλλοπρόσαλλη διαδικασία διαλύει εμάς και τα Σχολεία. Αντί να κάνουμε ανεπηρέαστοι τα μαθήματά μας, τρέχουμε στις διευθύνσεις και στα γραφεία των σχολικών συμβούλων-επιθεωρητών που από δω και στο εξής οι συμβουλές τους σχετίζονται μόνο με την αξιολόγηση.

Διευθυντές Εκπαίδευσης στο Νομό και την Περιφέρεια, που τοποθετήθηκαν σε θέσεις διοίκησης με καθαρά ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ, αφού δέχτηκαν το κλείσιμο δεκάδων σχολικών μονάδων στο νομό, αφού άφησαν χωρίς εκπαιδευτικούς Ειδικής Αγωγής τα Σχολεία, υπακούοντας στις επιταγές της Τρόικας, δρομολογούν πλέον μια διαδικασία που διαλύει καθημερινά τα Σχολεία. Στη Α/θμια Εκπαίδευση δε, το ρόλο Προϊσταμένου-εκφοβιστή στο Νομό,  διεκπεραιώνει συνάδελφος γνωστός σε όλους για την ευρύτατη αντιληπτική του ικανότητα, την τεράστια διδακτική του εμπειρία, το εντυπωσιακό portfolio πτυχίων που διαθέτει και την ευγενική του συμπεριφορά. Όλοι αυτοί ας μας απαντήσουν:

Πότε συνειδητοποίησαν ότι σπούδασαν και διορίστηκαν ως αξιολογητές και όχι ως δάσκαλοι;

Πόσα χρόνια καθαρής διδακτικής εμπειρίας έχουν οι ίδιοι; (διδασκαλία σε τάξη, όχι  συμπλήρωση ωραρίου κάποιων ωρών ή πολύχρονες εκπαιδευτικές άδειες)

Πώς δέχονται να αξιολογήσουν τον εκπαιδευτικό ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΘΕΙ, ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟΙ;

Πόσο επαρκείς ήταν οι ίδιοι στην αρχή της καριέρας τους και τι βαθμό θα έβαζαν στους εαυτούς τους;

Πόσοι από τους σημερινούς φιλόδοξους «αξιολογητές»,  θα ήταν ήδη «διαθέσιμοι», αν βρίσκονταν τότε κάποιοι, σαν τους ίδιους σήμερα, να τους κατηγοριοποιήσουν;

Ας μας πουν, πώς θα αντιμετωπίσουν το ανήθικο αποτέλεσμα της «αξιολόγησής» τους, όταν αυτοί θα διαπιστώνουν την επάρκεια κάποιων συναδέλφων και συγχρόνως θα πρέπει να δεχτούν ότι ορισμένοι απ’ αυτούς τους επαρκείς, δεν θα πρέπει να προαχθούν, υλοποιώντας την ποσόστωση;

Ας μας πουν, πώς θα μας αποκαλέσουν και πάλι συναδέλφους, αφού οι ίδιοι ανοίγουν το χορό του αλληλοσπαραγμού;

Τα πρώτα μηνύματα όμως δείχνουν ότι ο εκφοβισμός τους δε περνάει. Η αξιολόγηση δεν προχωρά και αυτό μαρτυράνε οι συνεχείς παρατάσεις των διαδικασιών. Ας αντιληφθούν όλοι όμως ότι ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΕΙΟΨΗΦΙΚΗ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

Θα μπορούν να μας κοιτάξουν στα μάτια;

Θα μπορέσουν να ζητήσουν κάποτε συγγνώμη;

ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΚΑΖΕΙ ΠΙΑ Ο ΦΟΝΙΑΣ ΤΟ ΘΥΜΑ ΤΟΥ;

 

 

Για την αξιολόγησή μου

Για την αξιολόγησή μου

 

<< Σχετικά με την κλήση μου να συμπληρώσω τις φόρμες της περίφημης “αξιολόγησης” ως Πληροφορικός, Υπεύθυνος του ΚΕΠΛΗΝΕΤ Καρδίτσας, έχω -συνοπτικά- να δηλώσω ότι:

Μιλάει για “αξιολόγηση” μια Κυβέρνηση η οποία:

- Έχει διορίσει Γυμναστές, Θεολόγους μέχρι και Ιχθυολόγους για να διδάσκουν Πληροφορική στη Δευτεροβάθμια, αγνοώντας έτσι εντελώς το ίδιο αυτό το βασικό πτυχίο ενός εκπαιδευτικού.

- Γεμίζει τα σχολεία με πανάκριβα “φορητά εργαστήρια” Πληροφορικής και ζητάει να κάνουμε οικονομία στα ... αναλώσιμα ενώ ταυτόχρονα δεν υπάρχει καν η δυνατότητα να θερμανθούν επαρκώς οι αίθουσες!

- Ζητάει από εκπαιδευτικούς να εργάζονται αμισθί (όπως άραγε οι ίδιοι οι Υπουργοί;)

- Ορίζει σε θέσεις Διοίκησης “εκπαιδευτικούς” που έχουν διδάξει ελάχιστα έως καθόλου σε σχέση με τους διοικούμενους κι άρα γνωρίζουν λιγότερα απ' αυτούς για τα προβλήματα στην “αίθουσα”. Ταυτόχρονα μάλιστα, στις ακόμα “υψηλότερες” θέσεις βρίσκονται άνθρωποι που ουδέποτε χρειάστηκε να εργασθούν.

- Μας ζητά να κάνουμε τη δουλειά μας χρησιμοποιώντας άχρηστα έως επικίνδυνα “εργαλεία”.

Ενδεικτικά :

·         Προγράμματα σπουδών που διώχνουν τα παιδιά απ' τα σχολεία.

·         Βιβλία που είναι αδύνατο να διδαχθούν στον διαθέσιμο χρόνο ή -όταν πρόκειται για εργαστηριακά μαθήματα- δεν έχουν καμιά σχέση με το εργαστήριο.

·         Ωρολόγια προγράμματα που μετατρέπουν τον εκπαιδευτικό σε μαραθωνοδρόμο, ώστε να προλαβαίνει καθημερινά να είναι στην ώρα του σε καθένα απ' τα σχολεία που υπηρετεί, και άλλα.

Με λίγα λόγια ζητούν από κάποιον να σκαλίσει ένα χωράφι χρησιμοποιώντας... πιρούνι και μετά του λένε ότι θα βαθμολογηθεί ανάλογα με την αποτελεσματικότητά του. ( Κι όμως, οι εκπαιδευτικοί της χώρας μας κάνουν το καλύτερο που μπορούν! )

 

Εν τέλει, σε μια εποχή που ο,τιδήποτε Δημόσιο και κυρίως η Υγεία και η Παιδεία βάλλονται πανταχόθεν, το να μιλάς για “αξιολόγηση” είναι σαν να τοποθετείς τσιρότο στο τρυπημένο δάχτυλο κάποιου που έχει δεχθεί σφαίρα στο στήθος.

Αισθάνομαι λοιπόν ότι η όλη διαδικασία προσβάλλει την αξιοπρέπειά μου ως πολίτη, ως εκπαιδευτικού και ως επιστήμονα και δεν συμμετέχω σ' αυτήν, κάνοντας χρήση της απεργίας-αποχής που έχει κηρύξει το Σωματείο μου.

Φώτης Ε. Αλεξάκος

Υπεύθυνος ΚΕΠΛΗΝΕΤ Καρδίτσας >>

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ.

Σχετικά με την τιμητική εκδήλωση που ετοιμάζει (;) το Πανεπιστήμιο Κρήτης

Επιστολή του καθηγητή ΑΠΘ Γιώργου Μαργαρίτη για την εκδήλωση του Π.Κ και τον Ρίχτερ

 

Σχετικά με την τιμητική εκδήλωση που ετοιμάζει (;) το Πανεπιστήμιο Κρήτης

Αρθρογράφος:

Γιώργος Μαργαρίτης

Στις αντιδράσεις που εκφράστηκαν σχετικά με την απόφαση του Πανεπιστημίου Κρήτης να αναγορεύσει τον Γερμανό καθηγητή Χάινς Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα, συγκαταλέγεται και η επιστολή του Γιώργου Μαργαρίτη, καθηγητή του ΑΠΘ στην οποία αναφέρονται αναλυτικά τα εξής:

«Αγαπητοί φίλοι και συναγωνιστές,

Σχετικά με την τιμητική εκδήλωση που ετοιμάζει (;) το Πανεπιστήμιο Κρήτης, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης, θα ήθελα να σημειώσω τα ακόλουθα.

Ο κος Ρίχτερ ανήκει σε μια μεγάλη ομάδα ιστορικών που αναζητούν κυρίως το “πολιτικά ορθό” περισσότερο ίσως από αυτήν την ίδια την ιστορική ακρίβεια. Το “πολιτικά ορθό” αρθρώνεται πάνω στην έκδηλη προσπάθεια “καταμερισμού” ευθυνών – ακροτήτων κλπ. – ανάμεσα σε αντιμαχόμενους που τότε ήσαν εχθροί, σήμερα είναι “σύμμαχοι και φίλοι”.

Τα παραπάνω είναι ενοχλητικά για την επιστήμη της ιστορίας και ίσως περισσότερα ενοχλητικά για την πολιτική – σε τελευταία ανάλυση – αποτίμηση των γεγονότων του χθες.

Στο ζήτημα της Μάχης της Κρήτης και των όσων επακολούθησαν στο νησί ο Ρίχτερ εφαρμόζει την ίδια και την αυτή συνταγή. Δυστυχώς γι αυτόν οι καταστάσεις δεν βοηθούν την “δίκαιη” κατανομή ευθυνών, κάθε άλλο μάλιστα,

Α. Προφανώς ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν κρίθηκε στην Μάχη της Κρήτης.

Η επίδραση που είχε η μάχη της Κρήτης στην έκβαση της ναζιστικής εισβολής στην Σοβιετική Ένωση, έχει γίνει το αντικείμενο ευρύτατης επιστημονικής συζήτησης η οποία αποσυνδέει μάλλον τα δύο γεγονότα. Οι γερμανικές μονάδες που εμπλέχθηκαν στη μάχη στο νησί δεν ήσαν ούτε απαραίτητες, ούτε προγραμματισμένες για το ανατολικό μέτωπο. Για λόγους δε κλιματικών συνθηκών οι θερινές επιχειρήσεις στο ανατολικό μέτωπο πάντοτε ξεκινούσαν στα τέλη Ιουνίου τουλάχιστον.

Σε καμμία περίπτωση όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η μάχη της Κρήτης δεν αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην εξέλιξη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου.

Β. Η ιδιομορφία της μάχης της Κρήτης της αποδίδει σημαντικά χαρακτηριστικά: Για πρώτη φορά στην ως τότε πορεία του πολέμου η ναζιστική εισβολή βρήκε απέναντί της μια γενικευμένη λαϊκή εξέγερση. Εξέγερση που δεν οργανώθηκε από κανένα επίσημο ή κρατικό φορέα καθώς οι Βρετανοί δεν πίστευαν σε αυτή, οι δε ελληνικές – βασιλικές – αρχές την αντιμετώπιζαν μάλλον με απέχθεια και φόβο (ειδικά μετά την εκτέλεση στο δρόμο του πρώην Διοικητή της Μεραρχίας Κρήτης). Μέχρι τότε αυτή η μορφή της Αντίστασης δεν είχε σημειωθεί σε κανένα από τα κράτη που έπεσαν θύματα ναζιστικής επίθεσης.

Από αυτή την άποψη η Αντίσταση του λαού της Κρήτης στην εισβολή σηματοδότησε το τέλος της παθητικής αποδοχής από τα λαϊκά στρώματα και τις πατριωτικές δυνάμεις της υπεροχής των γερμανικών όπλων. Δύο μήνες αργότερα αυτή η αμφισβήτηση πήρε διαστάσεις στο Μαυροβούνιο αρχικά σε όλα τα Βαλκάνια στη συνέχεια.

Ο αγώνας του λαού της Κρήτης πρόσθεσε μια σημαντική νέα παράμετρο στον αγώνα ενάντια στον ναζισμό και την Νέα Ευρώπη που αυτός δημιουργούσε.

Γ. Ως συνέπεια των παραπάνω, για πρώτη φορά στον πόλεμο αυτό, οι Γερμανοί επιστράτευσαν το μέτρο των “αντιποίνων”. Έδωσαν δηλαδή στον εαυτό τους το “δικαίωμα” της μαζικής εξόντωσης αμάχων ως “εκδίκηση” για τις “ατυχίες” του στρατού τους. Στη συνέχεια αυτό έγινε κανόνας, ως τότε όμως το προσωπείο της “πολιτισμένης κατάκτησης” επικρατούσε και επέτρεπε στους διάφορους “Κουίσλιγκ” – όπως στον ημέτερο στρατηγό Τσολάκογλου και το επιτελείο του – να προσφέρουν “γη και ύδωρ” στους ναζί στο όνομα της “συμφιλίωσης” και των “πολιτισμένων σχέσεων”. Μετά τη μάχη της Κρήτης αυτά τελείωσαν. Ο καθένας γνώριζε με ποιούς είναι και τι κάνει.

Η Κρήτη, εξαιτίας των αγώνων του λαού της έγινε έτσι σταθμός στην κλιμάκωση της ναζιστικής θηριωδίας και σταθμός στον εκβαρβαρισμό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Για τον Ρίχτερ ετούτα τα ιδιαίτερα σημαντικά “ξεχνιόνται” και θάβονται σε “πολιτικά ορθές” εκφράσεις. Στο έργο του παρουσιάζονται όλοι να έχουν το δίκιο τους – σε τρόπο ώστε να μην το έχει κανείς – και όλοι να έχουν την αξία τους. Οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές ορίζονται ως ριψοκίνδυνοι σύγχρονοι “ιππότες” άξιοι θαυμασμού από εχθρούς και φίλους!

Αποκρύπτεται έτσι το γεγονός ότι το σώμα αυτό είχε συγκροτηθεί από φανατικούς ναζί με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Γι’ αυτούς το δικαίωμα των λαών στην προάσπιση της ελευθερίας τους είναι ύψιστη ύβρις κατά του Φύρερ και της γερμανικής ανώτερης φυλής και ο θάνατος των υβριστών είναι στρατιωτικό τους καθήκον. Για ιππότες όντως πρόκειται – για ιππότες της ναζιστικής κόλασης όμως.

Όσο για την υποτίμηση της Αντίστασης του λαού της Κρήτης δυό μόνο λόγια. Πραγματικά η γεωγραφία, η μορφολογία του εδάφους, η πυκνότητα της γερμανικής κατοχής και η πυκνή παρουσία Βρετανών – με τη δική τους αντίληψη για το αντάρτικο – δεν οδήγησε στη δημιουργία Ελεύθερης Ελλάδας και μαζικών στρατιωτικών Αντιστασιακών σχηματισμών στο νησί. Στις συγκεκριμμένες συνθήκες όμως οι αγώνες του λαού της Κρήτης ενάντια στον κατακτητή ποτέ δεν έπαψαν. Η καλύτερη μαρτυρία γι αυτό είναι οι εκδικητικές θηριωδίες στις οποίες διαρκώς προέβαιναν οι δυνάμεις κατοχής. Ή μήπως δεν έγιναν τέτοια στην Κρήτη; Θα μπορούσε ο Ρίχτερ να μας εξηγήσει σχετικά.

Συμπερασματικά είναι πολύ δύσκολο να είσαι “πολιτικά ουδέτερος” σε υποθέσεις κατάκτησης, λεηλασίας, υποδούλωσης και αιματοκυλίσματος λαών. Ο Ρίχτερ είναι Γερμανός. Δεν είναι κακό αυτό, κάθε άλλο. Αλλά να δικαιώνει τον ναζισμό και τις πρακτικές του επειδή είναι Γερμανός είναι κακό, πολύ κακό.

Είναι κακό για τους Γερμανούς περισσότερο παρά για εμάς. Εμείς την ιστορία μας, τους μάρτυρες και τους ήρωες τους έχουμε και τους τιμάμε. Η Γερμανοί είναι εκείνοι που θα πρέπει να ξεδιαλέξουν τους δικούς τους ήρωες. Εάν συμπεριλαμβάνουν τους αλεξιπτωτιστές του Στούντεντ και τους φανατισμένους ναζί στο εθνικό τους Πάνθεο υπάρχει πρόβλημα – γι αυτούς.

Σημαίνει ότι δεν κατάλαβαν τίποτε από την ιστορία».

Πηγή: rethemnosnews.gr

Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/apopsin/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%B3%CE%B7%CF%84%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CE%B8-%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%AF%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%BA-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%81%CE%AF%CF%87%CF%84%CE%B5%CF%81#ixzz3K6sDmG3q
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook